Mondeks®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU MONDEKS® (MONDEX®)

Skład:

substancja czynna: mesalazyna;

1 supozytoria zawiera 1000 mg mesalazyny;

substancja pomocnicza: tłuszcz stały.

Postać leku. Supozytoria.

Główne właściwości fizykochemiczne: supozytoria torpedowatego kształtu w kolorze od jasnoróżowego lub jasnobrązowego do szarobrązowego lub szaroróżowego.

Grupa farmakoterapeutyczna. Układ pokarmowy i metabolizm. Leki przeciwwstrząsowe, leki przeciwzapalne i przeciwdrobnoustrojowe przewodu pokarmowego. Leki przeciwzapalne przewodu pokarmowego. Kwas aminosalicylowy i związki pokrewne. Mesalazyna. Kod ATX A07EC02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mesalazyna jest składnikiem aktywnym sulfasalazyny, stosowanej w leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita i choroby Crohna.

Właściwości terapeutyczne mesalazyny po podaniu doustnym i doodbytniczym wynikają przede wszystkim z jej działania miejscowego na zapalone obszary jelita, a nie z działania systemowego. Dane wskazują, że nasilenie stanu zapalnego jelita u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelita jest odwrotnie proporcjonalne do stężenia mesalazyny w błonie śluzowej.

U pacjentów z chorobami zapalnymi jelita obserwuje się zwiększoną migrację leukocytów, nieprawidłową produkcję cytokin, zwiększoną produkcję metabolitów kwasu arachidonowego (szczególnie leukotrienów B4) oraz powstawanie wolnych rodników w zapalonych tkankach jelita.

Mechanizm działania mesalazyny nie został w pełni poznany, choć mogą być zaangażowane takie mechanizmy jak stymulacja γ-formy receptorów aktywowanych przez proliferatory peroksysomów (PPAR-γ) oraz hamowanie czynnika jądrowego kappa-B (NF-κB) w błonie śluzowej jelita. Efekt farmakologiczny mesalazyny w badaniach in vitro i in vivo polega na hamowaniu chemotaksji leukocytów, zmniejszaniu produkcji cytokin i leukotrienów oraz neutralizacji wolnych rodników. Choć nie jest to jeszcze ostatecznie potwierdzone, to wymienione wyżej procesy odgrywają najprawdopodobniej kluczową rolę w skuteczności klinicznej mesalazyny.

Farmakokinetyka.

Ogólne właściwości mesalazyny

Wchłanianie

Wchłanianie mesalazyny jest najwyższe w części bliższej jelita i najniższe w części dalszej.

Biotransformacja

Mesalazyna ulega metabolizmowi zarówno przedsystemowemu w błonie śluzowej jelita, jak i systemowemu w wątrobie do farmakologicznie nieaktywnej N-acetylo-5-aminosalicylanu (N-Ac-5-ASK). Wydaje się, że acetylowanie nie zależy od fenotypu acetylowania pacjenta. Niektóre acetylowanie zachodzi również pod wpływem bakterii w jelicie grubym. Wiązanie mesalazyny i N-Ac-5-ASK z białkami osoczowymi wynosi odpowiednio 43 % i 78 %.

Wydalanie

Mesalazyna i jej metabolit N-Ac-5-ASK są wydalane głównie z kałem, z nerek (w zakresie od 20 % do 50 % w zależności od rodzaju zastosowania, postaci farmaceutycznej i mechanizmu uwalniania mesalazyny) oraz z żółcią (niewielka część). Wydalanie nerkowe odbywa się głównie w postaci N-Ac-5-ASK. Około 1 % całkowitej podanej doustnie dawki mesalazyny wydzielane jest z mlekiem matki, głównie w postaci N-Ac-5-ASK.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie zaostrzeń wrzodziejącego zapalenia jelita grubego ograniczonego do odbytnicy (wrzodziejące zapalenie odbytnicy).

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na salicylany lub którykolwiek składnik leku;
• ciężka niewydolność wątroby i/lub nerek;
• wrzodziejące zapalenie żołądka i dwunastnicy w fazie zaostrzenia;
• hemoragiczny diateza.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań interakcji mezalazyny w postaci supozycji z innymi lekami.

W przypadku jednoczesnego leczenia lekiem Mondeks® oraz azatiopryną, 6-merkaptoopuryną lub tioguaniną należy wziąć pod uwagę możliwość nasilenia działania mielosupresyjnego azatiopryny, 6-merkaptoopuryny lub tioguaniny. Mechanizm tej interakcji nie został w pełni wyjaśniony. Zaleca się regularne monitorowanie poziomu leukocytów oraz odpowiednie dostosowanie dawek tiopuryn.

Istnieją dane wskazujące, że mezalazyna może osłabić działanie przeciwkrzepnące warfaryny.

Może wystąpić nasilenie działania hipoglikemizującego pochodnych sulfoniliomocznika, działania toksycznego metotreksatu. Działanie furosemidu, spironolaktonu, sulfonamidów, ryfampicyny oraz leków moczopędnych (probenezydu i sulfinpirazonu) może być osłabione. Mezalazyna może potencjalnie nasilać niepożądane działanie glikokortykosteroidów na błonę śluzową żołądka, może zmniejszać wchłanianie derywaty.

Szczególne środki ostrożności.

Monitorowanie parametrów krwi i moczu

Według uznania lekarza podczas i po leczeniu należy przeprowadzać badania laboratoryjne krwi (rozwinięty ogólny obraz krwi oraz badanie biochemiczne krwi (ALT/AST; kreatynina)) oraz moczu (paski testowe, osad). Ocenia się, że badania należy wykonywać ok. 14 dni od rozpoczęcia leczenia, a następnie 2–3 razy w odstępach 4-tygodniowych. Jeżeli wyniki badań laboratoryjnych są zgodne z normą, rutynowe kontrole można wykonywać co 3 miesiące, jednak w przypadku pojawienia się dodatkowych objawów konieczne jest natychmiastowe wykonanie badań laboratoryjnych.

Zaburzenia ze strony krwi

Bardzo rzadko zgłaszano poważne zaburzenia krwi związane z zastosowaniem mesalazyny. Badania hematologiczne należy przeprowadzić u pacjentów z niepokojącymi krwawieniami, siniakami, purpurą, anemią, gorączką lub bólem gardła i krtani. Lek należy natychmiast odstawić w przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zaburzeń krwi.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby

Lek Mondeks® należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Nie należy stosować leku Mondeks® u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. W przypadku pogorszenia funkcji nerek w trakcie leczenia należy wziąć pod uwagę wywołaną przez mesalazynę toksyczność nerek. W takim przypadku stosowanie leku należy natychmiast przerwać.

Nefrolitioza

Podczas stosowania mesalazyny zgłaszano przypadki nefrolitiozy, w tym powstawanie kamieni zawierających 100 % mesalazyny. W trakcie leczenia zaleca się zapewnienie odpowiedniej ilości płynów.

Pacjenci z chorobami płuc

Pacjenci z chorobami płuc, w szczególności z astmą, powinni być pod nadzorem lekarza w trakcie leczenia lekiem Mondeks®.

Ciężkie odczyny skórne niepożądane

Zgłaszano ciężkie odczyny skórne niepożądane, w tym wywołaną lekami eozynofilię z objawami systemowymi (zespoł DRESS), zespół Stevensa-Johnsona oraz toksyczny epidermalny nekroliz, związane z leczeniem mesalazyną. Stosowanie mesalazyny należy przerwać przy pierwszych objawach ciężkich odczynów skórnych niepożądanych, takich jak wysypka skórna, zmiany na błonach śluzowych lub inne objawy nadwrażliwości.

Nadwrażliwość

Pacjentów, u których występują reakcje nadwrażliwości na leki zawierające sulfasalazynę, należy poddawać nadzorowi lekarza od samego początku leczenia lekiem Mondeks®. W przypadku pojawienia się ostrych objawów nietolerancji, takich jak drgawki, ostry ból brzucha, gorączka, silny ból głowy oraz wysypka, leczenie należy natychmiast przerwać.

Rzadko zgłaszano reakcje nadwrażliwości ze strony serca (zapalenie mięśnia sercowego i osierdzia) spowodowane przez mesalazynę. W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać stosowanie leku.

Zmiana barwy moczu

Mesalazyna może powodować czerwono-brązowe zabarwienie moczu po kontakcie z wybielaczem na bazie nadchloranu sodu (np. w toalecie, która została wyczyszczona za pomocą wybielacza zawierającego nadchloran sodu).

Idiopatyczne nadciśnienie wewnątrzczaszkowe

Zgłaszano przypadki idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego (prawdziwego guza mózgu) u pacjentów stosujących mesalazynę. Pacjentów należy poinstruować o objawach i objawach idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego, w tym o silnym lub nawracającym bólu głowy, zaburzeniach widzenia lub szumie w uszach. W przypadku wystąpienia idiopatycznego nadciśnienia wewnątrzczaszkowego należy rozważyć odstawienie mesalazyny.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Nie ma wystarczających danych dotyczących stosowania supozycji z mesalazyną u kobiet w ciąży. Jednak dane dotyczące stosowania u ograniczonej liczby ciężarnych wskazują na brak niepożądanych skutków mesalazyny na przebieg ciąży lub stan zdrowia płodu i/lub noworodka. Obecnie nie ma żadnych innych danych epidemiologicznych dotyczących supozycji z mesalazyną. W jednym przypadku po długotrwałym stosowaniu mesalazyny w wysokiej dawce (2–4 g doustnie) w trakcie ciąży zgłoszono niewydolność nerek u noworodka. U noworodków, których matki otrzymywały leczenie mesalazyną, obserwowano zaburzenia krwi (pancytopenia, leukopenia, trombocytopenia i anemia).

Ograniczone opublikowane dane dotyczące mesalazyny wskazują na brak zwiększenia ogólnego poziomu wad wrodzonych. Niektóre dane sugerują zwiększenie częstości przedwczesnych porodów, poronień i niskiej masy ciała u noworodków, jednak te niekorzystne skutki ciąży są również związane z aktywnym zapalnym schorzeniem jelit.

Badania przeprowadzone na zwierzętach po podaniu doustnym mesalazyny nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego niekorzystnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/rozwój płodu, poród lub rozwój poporodowy.

Lek Mondeks® należy stosować w trakcie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść z jego zastosowania przewyższa potencjalne ryzyko.

Okres karmienia piersią

Kwas N-acetylo-5-aminosalicylowy i w mniejszym stopniu mesalazyna wydzielają się w mleku matki. Obecnie istnieje tylko ograniczone doświadczenie z zastosowania u kobiet w okresie karmienia piersią. Nie można wykluczyć reakcji nadwrażliwości, takich jak biegunka, u niemowlęcia karmionego piersią. Dlatego lek Mondeks® należy stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka. Jeżeli u niemowlęcia karmionego piersią rozwinie się biegunka, karmienie piersią należy przerwać.

Plodność

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały brak wpływu mesalazyny na płodność samców i samic.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Stosowanie leku Mondeks® nie wpływa lub ma jedynie nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek Mondeks® przeznaczony jest wyłącznie do stosowania doodbytniczego. Sugeruje się stosowanie supozytórii wieczorem przed snem. Oczekiwany efekt terapeutyczny można osiągnąć tylko przy regularnym i ciągłym stosowaniu tego leku. Czas trwania leczenia określa lekarz.

Odrasli i pacjenci w wieku podeszłym

Jedno supozytórium podaje się doodbytniczo raz dziennie (równoważne 1000 mg mesalazyny na dobę).

Dzieci

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania tego leku u dzieci.

Przedawkowanie .

Istnieją doniesienia o rzadkich przypadkach przedawkowania (np. samobójcze przyjęcie wysokiej dawki doustnej mesalazyny), które nie wskazują na toksyczność wątrobową lub nerkową. Nie istnieje specyficzny antydotum, leczenie powinno mieć charakter objawowy i wspierający.

Ze względu na postać leku mesalazyny ryzyko przedawkowania nie jest duże.

Ponieważ mesalazyna należy do aminosalicylanów, mogą wystąpić dobrze znane objawy charakterystyczne dla zatrucia solami kwasu salicylowego: zaburzenia kwasowo-zasadowe, nadmierne oddychanie płuc (hiperwentylacja), odwodnienie spowodowane poceniem się i wymiotami, hipoglikemia. Leczenie przedawkowania: przy kwasicy lub alkalozie – przywrócenie równowagi kwasowo-zasadowej i elektrolitowej; przy odwodnieniu – nawadnianie; przy hipoglikemii – podanie glukozy. Dodatkowo przeprowadza się wlewy dożylne roztworów elektrolitów w celu zwiększenia diurezy. Staranne monitorowanie funkcji nerek.

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych to ból głowy, zaparcia, nudności, wymioty i ból brzucha.

Poniżej wymieniono działania niepożądane według układów narządów i częstości występowania: często (> 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000) oraz nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych).

Ze strony krwi i układu chłonnego: bardzo rzadko – anemia aplastyczna, agranulocytoza, pancytopenia, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia.

Ze strony układu nerwowego: rzadko – ból głowy, zawroty głowy; bardzo rzadko – neuropatia obwodowa; nieznana – idiopatyczne śródżylne nadciśnienie*.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: rzadko – zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy międzybłoniowej: bardzo rzadko – alergiczne i włókniste reakcje płucne (w tym duszność, kaszel, skurcz oskrzeli, alweolit, eozynofilowe zapalenie płuc, infiltrację płuc, zapalenie płuc).

Ze strony przewodu pokarmowego: rzadko – ból brzucha, biegunka, wzdęcia, nudności, wymioty, zaparcia; bardzo rzadko – ostry zapalenie trzustki.

Ze strony nerek i układu moczowego: bardzo rzadko – zaburzenia funkcji nerek (w tym zapalenie nerek* (ostry i przewlekły nefryt), niewydolność nerek); częstość nieznana – kamica nerkowa*.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – wysypka, świąd; rzadko – reakcje fotosensybilizacji**; bardzo rzadko – łysienie; częstość nieznana – wywołana lekami eozynofilia z objawami systemowymi (zespołem DRESS***), zespół Stevensa – Johnsona***, toksyczne martwicze napromienienie nabłonka***.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: bardzo rzadko – bóle mięśni, bóle stawów, skurcze.

Ze strony układu odpornościowego: bardzo rzadko – reakcje nadwrażliwości, w tym wysypki alergiczne, gorączka lekowa, zespół rumienia trzewi, pankolit, obrzęk Quinckego.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: bardzo rzadko – zmiany w parametrach funkcji wątroby (podwyższenie poziomu transaminaz i wskaźników stazu żółci), zapalenie wątroby, cholesteryczne zapalenie wątroby, niewydolność wątroby.

Ze strony układu rozrodczego: bardzo rzadko – oligospermia (odwracalna).

* Szczegółowe informacje zawarte są w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

** Zgłaszano cięższe reakcje fotosensybilizacji u pacjentów z chorobami skóry, takimi jak atopowe zapalenie skóry czy ekozma atopowa.

*** Zgłaszano występowanie ciężkich skórnych działań niepożądanych, w tym wywołanej lekami eozynofilii z objawami systemowymi (zespołem DRESS), zespołem Stevensa – Johnsona i toksycznym martwiczym napromienieniem nabłonka, powiązanych z leczeniem mesalazyną (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 5 supozytoryów w pasku. Po 2 lub 6 pasków w opakowaniu tekturowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Kusum Healthcare Pvt Ltd/

Kusum Healthcare Pvt Ltd.

Adres siedziby producenta i miejsca prowadzenia działalności.

SP-289 (A), RIICO Industrial area, Chopanki, Bhiwadi, Dist. Alwar (Rajasthan), India/
SP-289 (A), RIICO Industrial area, Chopanki, Bhiwadi, Dist. Alwar (Rajasthan), India.