Mizoprostol

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Mizoprostol (Misoprostol)

Skład:

substancja czynna: mizoprostol;

1 tabletka zawiera 200 µg mizoprostolu w postaci dyspersji mizoprostolu (1:100 w hipromelozie);

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, skrobioglikolan sodu (typ A), olej rycynowy zhydronowany, hipromeloza.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie sześciokątnym, białe, z wyraźnym tłoczeniem M i 3 oraz linią podziału po jednej płaskiej stronie i lekko wypukłą drugą stroną.

Grupa farmakoterapeutyczna. Prostaglandyny. Mizoprostol. Kod ATC A02B B01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mizoprostol jest syntetycznym analogiem naturalnego prostaglandyny E1, który sprzyja gojeniu się wrzodów oraz złagodzeniu objawów choroby wrzodowej.

Mizoprostol chroni błonę śluzową przewodu pokarmowego (GI) poprzez hamowanie podstawowej, stymulowanej oraz nocnej sekrecji kwasu, zmniejsza objętość i aktywność proteolityczną soku żołądkowego oraz zwiększa sekrecję węglanu wodorowego w śluzie.

Farmakokinetyka.

Mizoprostol jest szybko wchłaniany po podaniu doustnym. Maksymalne stężenie (Cmax) kwasu mizoprostolowego, będącego aktywnym metabolitem, osiągane jest po około 30 minutach. Okres półwyprowadzenia kwasu mizoprostolowego z osocza wynosi 20–40 minut. Po wielokrotnym podawaniu dawki 400 μg dwa razy na dobę nie stwierdza się akumulacji kwasu mizoprostolowego w osoczu krwi.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie wrzodów żołądka i dwunastnicy, w tym spowodowanych stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID) u pacjentów z artretyzmem, którzy znajdują się w grupie ryzyka, ale kontynuują terapię NSAID.

Profilaktyka wrzodów spowodowanych stosowaniem NSAID.

Przeciwwskazania.

− Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z innych składników leku; znana alergia na prostaglandyny.

− Stosowanie u kobiet w wieku rozrodczym, które nie stosują skutecznych metod antykoncepcji.

− Okres ciąży lub stosowanie u kobiet, u których nie wyklucza się ciąży, albo u kobiet planujących zajść w ciążę, ze względu na to, że mizoprostol zwiększa napięcie i skurcze macicy, co może prowadzić do przerwania ciąży oraz poronienia częściowego lub całkowitego. Stosowanie mizoprostolu w okresie ciąży wiąże się z wadami płodu (patrz sekcje „Szczególne wskazania”, „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”, „Reakcje niepożądane”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie NSAID i mizoprostolu w niektórych przypadkach może prowadzić do podwyższenia stężenia transaminaz i obrzęków obwodowych.

Mizoprostol metabolizowany jest głównie poprzez oksydacyjne systemy kwasów tłuszczowych i nie wykazuje żadnego niekorzystnego wpływu na układ enzymów mikrosomalnej mieszaniny hydroksylaz wątrobowej (P450).

W specyficznych badaniach nie stwierdzono klinicznie istotnej interakcji farmakokinetycznej z antypiryną ani diazepamem.

Przy wielokrotnym stosowaniu mizoprostolu obserwowano nieznaczny wzrost stężenia propranololu (średnio około 20% w AUC i 30% w Cmax). Badania interakcji leków z mizoprostolem i kilkoma NSAID nie wykazały klinicznie istotnego wpływu na kinetykę ibuprofenu, diklofenaku, piroksykamalu, kwasu acetylosalicylowego, naproksenu ani indometacynu.

Podczas leczenia mizoprostolem należy unikać stosowania środków przeciwwskrzepowych zawierających magnez, ponieważ może to nasilić biegunkę spowodowaną przez mizoprostol.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Przy przepisywaniu leku kobietom w wieku rozrodczym należy wcześniej wykluczyć możliwość zajścia w ciążę i stosować odpowiednie środki antykoncepcyjne. W przypadku stwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”, „Efekty niepożądane”).

Takim pacjentom zaleca się stosowanie mizoprostolu tylko wtedy, gdy:

• stosują one skuteczne środki antykoncepcyjne;
• zostały poinformowane o ryzyku stosowania mizoprostolu w czasie ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

U pacjentów leczonych lekami przeciwwzapalnymi niesteroidowymi (NLPZ) i jednocześnie przyjmujących mizoprostol obserwowano krwawienia przewodu pokarmowego, wrzody i perforacje. W przypadku obecności wrzodów, nawet przy braku objawów zaburzeń przewodu pokarmowego, należy ostrożnie kontynuować leczenie, a w razie potrzeby przeprowadzić endoskopię i biopsję przed rozpoczęciem terapii, aby wykluczyć obecność nowotworu złośliwego w górnym odcinku przewodu pokarmowego. W razie potrzeby te badania należy powtarzać w odpowiednich odstępach czasu w celu dalszej obserwacji.

Objawy niepożądane po mizoprostolu nie wykluczają obecności nowotworu złośliwego żołądka.

Mizoprostol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami, które mogą towarzyszyć biegunkom, np. przy chorobach zapalnych jelit. Aby zminimalizować ryzyko wystąpienia biegunki, mizoprostol należy przyjmować podczas posiłku, a także należy unikać stosowania leków przeciwwskazowych zawierających magnez.

Mizoprostol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężkim odwodnieniem. Stan takich pacjentów należy dokładnie monitorować.

Doświadczenie stosowania mizoprostolu w dawkach skutecznych w gojeniu się wrzodów żołądka i dwunastnicy wskazuje, że lek ten nie powoduje hipotensji tętniczej. Jednak mizoprostol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami towarzyszącymi, ponieważ hipotensja może powodować poważne powikłania, takie jak zaburzenia mózgowego przepływu krwi, choroby tętnic wieńcowych lub ciężkie choroby naczyniowe obwodowe, w tym nadciśnienie tętnicze.

Nie ma żadnych dowodów na to, że mizoprostol ma negatywny wpływ na metabolizm glukozy u pacjentów z cukrzycą.

Ważna informacja o substancjach pomocniczych

Lek zawiera olej rycynowy wodorowany, który może powodować zaburzenia żołądka i biegunkę. Dlatego pacjenci z chorobami zapalnymi jelit powinni stosować lek z szczególną ostrożnością.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny zostać poinformowane o ryzyku teratogenności przed rozpoczęciem leczenia. Leczenie nie może być rozpoczęte, dopóki nie zostanie wykluczona ciąża. Należy skonsultować się z kobietą na temat konieczności stosowania odpowiednich środków antykoncepcyjnych w czasie leczenia. W przypadku podejrzenia ciąży należy natychmiast przerwać leczenie.

Ciąża

Mizoprostol

Mizoprostol jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży, ponieważ powoduje skurcze macicy i może prowadzić do przerwania ciąży oraz częściowego lub całkowitego poronienia, śmierci płodu lub wystąpienia wad wrodzonych u płodu. Zgłaszano około trzykrotne zwiększenie ryzyka wad rozwojowych podczas ciąży, przy stosowaniu mizoprostolu w I trymestrze, w porównaniu z częstością przypadków w grupie kontrolnej wynoszącą 2%. Wpływ prenatalny mizoprostolu na płód wiąże się ze znacznym zwiększeniem ryzyka wystąpienia wad wrodzonych: zespołu Möbiusa (wrodzone porażenie nerwów twarzowych prowadzące do hipomimii, trudności z ssaniem i połykaniem oraz zaburzeń ruchów oczu, z lub bez wad kończyn), zespołu pasków amniotycznych (deformacje i skrócenie kończyn, szczególnie koślawość stóp, brak rąk, oligodaktylia, rozszczep podniebienia) oraz wad ośrodkowego układu nerwowego (wady mózgu i czaszki, takie jak anencefalia, wodogłowie, hipoplazja móżdżku, wady rurki nerwowej). Obserwowano również inne wady, w tym artrogrypozę.

Dlatego kobiety należy poinformować o ryzyku teratogenności. Jeśli pacjentka chce kontynuować ciążę po narażeniu prenatalnym na mizoprostol, należy przeprowadzić szczegółowe badanie ultrasonograficzne płodu, z szczególnym uwzględnieniem kończyn i głowy.

Ryzyko pęknięcia macicy wzrasta wraz z długością ciąży, przy obecności w wywiadzie wcześniejszych zabiegów chirurgicznych na macicy, cięcia cesarskiego. Duża liczba ciąż w wywiadzie jest również czynnikiem ryzyka pęknięcia macicy.

Okres karmienia piersią

Mizoprostol szybko ulega metabolizmowi do kwasu mizoprostolowego, który jest substancją biologicznie aktywną i przenika do mleka matki. Ponieważ kwas mizoprostolowy może powodować niepożądane efekty, takie jak biegunka u niemowląt karmionych piersią, leku nie należy stosować w czasie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Ponieważ mizoprostol może powodować zawroty głowy, pacjentom zaleca się unikanie prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Leczenie wrzodów żołądka, dwunastniczki, choroby wrzodowej żołądka i wrzodów pokarmowych spowodowanych NLPZ:

800 µg dziennie w dwóch lub czterech dawkach podzielonych, przyjmować zśniadaniem i/lub każdym głównym posiłkiem oraz przed snem.

Leczenie należy rozpocząć przynajmniej na 4 tygodnie, nawet jeśli ulga objawowa wystąpi wcześniej. U większości pacjentów wrzody goją się w ciągu 4 tygodni, jednak w razie potrzeby leczenie może trwać do 8 tygodni. W przypadku nawrotu wrzodu może zostać przepisany dodatkowy cykl leczenia.

Profilaktyka wrzodów pokarmowych spowodowanych NLPZ: 200 µg 2 razy dziennie, 3 razy dziennie lub 4 razy dziennie. Dawkowanie należy dobrać indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem stanu klinicznego.

Zaburzenia funkcji nerek: dostępne dane wskazują, że u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek nie jest konieczna korekta dawki.

Zaburzenia funkcji wątroby: mizoprostol metabolizowany jest przez systemy utleniania kwasów tłuszczowych, obecne w całym organizmie. Dlatego jego metabolizm i stężenie w osoczu krwi najprawdopodobniej nie będą istotnie wpływać na pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Pacjenci w wieku podeszłym: można stosować dawkę zwyczajną.

Dzieci.

Brak doświadczeń z zastosowania leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Toksyczna dawka mizoprostolu u ludzi nie została określona. Objawy kliniczne, które mogą wskazywać na przedawkowanie: senność, drżenie, drgawki, ból brzucha, biegunka, podwyższenie temperatury ciała, uczucie przyspieszonego bicie serca, hipotensja lub bradykardia.

Zalecana terapia objawowa.

Donoszono o stosowaniu mizoprostolu w dawce 1200 µg dziennie przez trzy miesiące bez istotnego szkodliwego wpływu.

Działania niepożądane.

Wszystkie działania niepożądane są wymienione według układów i narządów oraz częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), niezbyt często (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia ze strony układu pokarmowego: bardzo często – biegunka*; często – ból brzucha*, zaparcia, dyspepsja, wzdęcia, nudności, wymioty.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego: często – zawroty głowy, ból głowy.

Zaburzenia ze strony układu odpornościowego: częstość nieznana – reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: bardzo często – wysypka.

Zaburzenia ze strony układu rozrodczego i funkcji gruczołów mlekowych: niezbyt często – krwawienie pochwowe (w tym krwawienie pozapomenopauzalne), krwawienie międzymiesiączkowe, zaburzenia cyklu menstruacyjnego, skurcze macicy; rzadko – menorrhagia, algomenorrhoea; częstość nieznana – krwawienie macicy.

Ciąża, okres poporodowy i okres okołoporodowy: rzadko – rozerwanie macicy**; częstość nieznana – embolia płynem owodniowym, nieprawidłowe skurcze macicy, śmierć płodu, niepełny aborcja, przedwczesne porody, opóźnione odluzowanie łożyska, perforacja macicy.

Wady wrodzone, rodzinne i zaburzenia genetyczne: często – wady rozwojowe płodu.

Zaburzenia ogólne: częstość nieznana – dreszcze; niezbyt często – podgorączkowe stany.

* Biegunka i ból brzucha były zależne od dawki i zazwyczaj pojawiały się na początku leczenia, miały charakter lokalny. Istnieją doniesienia o rzadkich przypadkach biegunki prowadzącej do ciężkiego odwodnienia. Objawy biegunki mogą być zminimalizowane poprzez stosowanie dawki nie przekraczającej 200 μg podczas posiłku oraz unikanie stosowania leków przeciwwskazujących zawierających magnez.

** Rzadko zgłaszano rozerwanie macicy po podaniu prostaglandyn w II i III trymestrze ciąży. Rozwarstwienia macicy występowały u kobiet wielorodzących lub u kobiet z blizną po cesarskim cięciu.

Działania niepożądane występujące przy stosowaniu Mizoprostolu i przy stosowaniu leków przeciwzapalnych niesteroidowych są podobne.

Ponad 15 000 pacjentów w badaniach klinicznych otrzymało co najmniej jedną dawkę Mizoprostolu. Działania niepożądane występowały głównie ze strony układu pokarmowego. Profil działań niepożądanych o częstości > 1% był taki sam w krótkoterminowych (trwających 4–12 tygodni) i długoterminowych (do 1 roku) badaniach klinicznych. Bezpieczeństwo długotrwałego (ponad 12 tygodni) stosowania Mizoprostolu zostało potwierdzone w kilku badaniach, w których pacjenci otrzymywali leczenie ciągłe przez okres do 1 roku.

Nie obejmuje to niekorzystnych lub nietypowych zmian morfologii błony śluzowej żołądka wykrywanych po wykonaniu biopsji żołądka. Nie stwierdzono istotnych różnic w profilu bezpieczeństwa Mizoprostolu u pacjentów w wieku 65 lat i starszych w porównaniu z pacjentami młodszych. Stosowanie Mizoprostolu u dzieci nie było oceniane.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem danego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 3 lub 4 tabletki w blistrze, po 1 blisterze w pudełku z tektury.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

China Resources Zizhu Pharmaceutical Co., Ltd.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

No. 27, Chaoyang North Road, Chaoyang District, Beijing, 100024, People's Republic of China.