Mifeton

INSTRUKCJA stosowania leku Mifeton

Skład:

substancja czynna: mifepryston;

1 tabletka zawiera 200 mg mifeprystonu;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna, skrobia kukurydziana, powidon, sodu laurylosulfian, sodu kroskarboksymetanol, ditlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu.

Postać farmaceutyczna. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie okrągłym, jasnożółte, z ryflowaną linią na jednej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki wpływające na układ moczowo-płciowy i hormony płciowe. Środki antygestagenne.

Kod ATX G03X B01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mifepryston jest syntetycznym steroidowym środkiem antygestagenowym (blokuje działanie progesteronu na poziomie receptorów).

W dawkach doustnych 3–10 mg/kg masy ciała mifepryston hamuje działanie progesteronu wewnętrznego lub zewnętrznego u różnych gatunków zwierząt (szczury, myszy, króliki, małpy). Działanie to objawia się przerwaniem ciąży u gryzoni.

U kobiet mifepryston w dawkach powyżej 1 mg/kg masy ciała neutralizuje działanie progesteronu na endometrium i miometrium. W okresie ciąży mifepryston zwiększa wrażliwość miometrium na działanie prostaglandyn, które powodują skurcze macicy. W I trymestrze ciąży mifepryston sprzyja rozszerzeniu i rozwarciu szyjki macicy.

W przypadku stosowania mifeprystonu w połączeniu z analogami prostaglandyn w wczesnym okresie ciąży częstość skutecznego przerwania ciąży wynosi około 95% (w zależności od prostaglandyny i trybu jej podania), a także przyspiesza się usunięcie jajeczka płodowego.

Częstość skutecznego przerwania ciąży wynosi około 95% przy stosowaniu 600 mg mifeprystonu w połączeniu z 400 μg misoprostolu doustnie (przy amenorzei do 49 dni), około 98% przy połączeniu z 1 mg gemeprostu podawanej donaczyniowo (przy amenorzei do 49 dni) oraz około 95% przy połączeniu z 1 mg gemeprostu podawanej donaczyniowo (przy amenorzei do 50–63 dni).

W 1,3–7,5% przypadków nie udaje się przerwać ciąży poprzez stosowanie mifeprystonu w połączeniu z prostaglandynami (w 0–1,5% przypadków ciąży kontynuuje się, w 1,3–4,6% przypadków występuje niepełne poronienie, a w 0–1,4% przypadków rozwija się intensywna krwawica macicy wymagająca wyleczenia krwawienia).

Przy stosowaniu mifeprystonu w połączeniu z 400 μg misoprostolu doustnie (przy amenorzei do 49 dni) częstość braku efektu jest nieco wyższa przy dawce mifeprystonu 200 mg w porównaniu z 600 mg.

Przy stosowaniu mifeprystonu w połączeniu z 1 mg gemeprostu donaczyniowo (przy amenorzei do 63 dni) częstość braku efektu jest mniej więcej taka sama przy dawkach mifeprystonu 200 mg i 600 mg:

• Częstość pełnych poronień przy dawkach mifeprystonu 200 mg i 600 mg wynosiła odpowiednio 93,8% i 94,3% – przy amenorzei do 57 dni (n = 777) oraz 92,4% i 91,7% – przy amenorzei 57–63 dni (n = 896).
• Częstość przypadków zachowania ciąży przy dawkach mifeprystonu 200 mg i 600 mg wynosiła odpowiednio 0,5% i 0,3% – przy amenorzei do 57 dni oraz 1,3% i 1,6% – przy amenorzei 57–63 dni.

Badania dotyczące stosowania mifeprystonu w połączeniu z innymi prostaglandynami oprócz misoprostolu i gemeprostu nie były prowadzone.

W przypadku przerwania ciąży z powodów medycznych w II–III trymestrze ciąży mifepryston podaje się w dawce 600 mg, a po 36–48 godzinach stosuje się prostaglandyny. Pozwala to skrócić okres między indukcją a rozpoczęciem terapeutycznego poronienia oraz zmniejszyć dawki prostaglandyn.

Przy stosowaniu samego mifeprystonu w celu indukcji porodu w przypadku wewnątrzmacicznego zgonu płodu poród rozpoczyna się w około 60% przypadków w ciągu 72 godzin od przyjęcia pierwszej dawki leku. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania prostaglandyn ani oksytocyny.

Mifepryston wiąże się z receptorami glukokortykosteroidowymi. Badania na zwierzętach wykazały, że mifepryston w dawkach 10–25 mg/kg masy ciała hamuje działanie dexametazonu. U ludzi działanie antyglukokortykosteroidowe mifeprystonu obserwuje się przy dawkach powyżej 4,5 mg/kg masy ciała i objawia się kompensacyjnym wzrostem stężenia hormonu adrenokortykotropowego (ACTH) i kortyzolu. Bioaktywność glukokortykosteroidów może być obniżona przez kilka dni po jednorazowym podaniu mifeprystonu w dawce 200 mg. Kliniczne skutki tego zjawiska nie są jasne, choć u niektórych wrażliwych kobiet może nasilać się nudności i wymioty.

Mifepryston wykazuje słabe działanie antyandrogenowe, jednak zauważono to jedynie przy długotrwałym stosowaniu bardzo wysokich dawek u zwierząt.

Farmakokinetyka.

Po jednorazowym doustnym przyjęciu w dawce 600 mg mifepryston jest szybko wchłaniany. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) wynosi 1,98 mg/l i osiągane jest średnio po 1,3 godziny.

Farmakokinetyka mifeprystonu jest nieliniowa. Po fazie rozdziału wydalanie mifeprystonu początkowo przebiega powoli (stężenie w osoczu obniża się dwukrotnie w ciągu 12–72 godzin), a następnie przyspiesza. Średni okres półwylu (t1/2) wynosi 18 godzin. Analiza radioreceptorowa wykazała, że t1/2 w fazie terminalnej mifeprystonu i jego metabolitów, które są zdolne do wiązania się z receptorami progesteronu, wynosi do 90 godzin.

Po podaniu mifeprystonu w niskich dawkach (20 mg doustnie lub dożylne) absolutna biodostępność wynosi 69%.

98% mifeprystonu we krwi wiąże się z białkami osocza – albuminą i głównie z alfa-1-kwasowym glikoproteiną (wiązanie z nią jest nasycane). Z tego powodu objętość rozdziału i klirens osoczowy mifeprystonu są odwrotnie proporcjonalne do stężenia alfa-1-kwasowego glikoproteinu w osoczu krwi.

Główna droga metaboliczna oksydacyjnej biotransformacji mifeprystonu w wątrobie obejmuje demetylację N i końcowe hydroksylowanie łańcucha 17-propynylowego.

Mifepryston jest wydalany głównie z kałem. Po podaniu 600 mg mifeprystonu oznakowanego izotopem 10% radioaktywności wydanoło się z moczem, a 90% – z kałem.

Właściwości kliniczne.

Mifeton i analogi prostaglandyn mogą być stosowane do przerwania ciąży wyłącznie w przypadku przestrzegania wszystkich wymagań obowiązującego prawa krajowego.

Wskazania.

Medyczne przerwanie ciąży macicznej w wczesnym okresie (do 49 dni amenorei) w połączeniu z misoprostolem.

Zachowawcze miękczenie i rozszerzenie szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży w I trymestrze ciąży.

Wzmacnianie działania analogów prostaglandyn przy przerwaniu ciąży z powodów medycznych (w II–III trymestrze ciąży).

Przygotowanie i indukcja porodu w przypadku wewnątrzmacicznego zgonu płodu, gdy zastosowanie prostaglandyn lub oksytocyny jest przeciwwskazane.

Przeciwwskazania.

Ogólne przeciwwskazania

Przewlekła niewydolność kory nadnerczy.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub inne składniki leku.

Ciężka, niekontrolowana astma oskrzelowa.

Nasledna porfiria.

Przeciwwskazania do medycznego przerwania ciąży macicznego

Ciąża niepotwierdzona badaniem ultrasonograficznym (USG) lub testami biologicznymi.

Okres ciąży przekraczający 49 dni amenorei.

Podejrzenie ciąży ektopowej.

Obecność przeciwwskazań do stosowania prostaglandyn.

Przeciwwskazania do zachowawczego miękczenia i rozszerzenia szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży w I trymestrze ciąży

Ciąża niepotwierdzona badaniem USG lub testami biologicznymi.

Okres ciąży przekraczający 84 dni amenorei.

Podejrzenie ciąży ektopowej.

Przeciwwskazania do wzmacniania działania analogów prostaglandyn przy przerwaniu ciąży z powodów medycznych (w II–III trymestrze ciąży)

Obecność przeciwwskazań do stosowania prostaglandyn.

Przeciwwskazania do przygotowania i indukcji porodu w przypadku wewnątrzmacicznego zgonu płodu

Ciężki stan przedporodowy, przedrzucawka, rzucawka, ciąża przedwczesna lub przedłużona.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specyficznych badań interakcji mifepristonu z innymi lekami.

Ponieważ mifepriston metabolizowany jest przy udziale izoenzymu CYP3A4 układu cytochromu P450, leki takie jak ketoconazol, itraconazol, erytromycyna, a także sok grejpfrutowy mogą hamować jego metabolizm (w wyniku czego zwiększa się stężenie mifepristonu w osoczu). Rifampycyna, dexametazon, fitopreparaty z rogu św. Jana (St. John’s Wort) oraz niektóre leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, fenobarbital, karbamazepina) mogą stymulować metabolizm mifepristonu (obniżając jego stężenie w osoczu).

Badania in vitro wskazują, że przy jednoczesnym stosowaniu mifepriston może zwiększać stężenie w osoczu leków będących substratami izoenzymu CYP3A4. Ze względu na powolne wydalanie mifepristonu z organizmu człowieka, wspomniana interakcja może występować przez dłuższy czas po podaniu leku. Z tego powodu zaleca się ostrożność przy stosowaniu mifepristonu w połączeniu z lekami o wąskim zakresie terapeutycznym, które są substratami izoenzymu CYP3A4 (w szczególności niektórymi lekami stosowanymi do znieczulenia ogólnego).

Ze względu na działanie antyglukokortykosteroidowe mifepristonu, skuteczność długotrwałej terapii kortykosteroidami (w szczególności inhalacyjnej) może być obniżona przez 3–4 dni po podaniu Mifetonu. W takich przypadkach należy dostosować dawki kortykosteroidów.

Teoretycznie skuteczność metody przerwania ciąży macicznego za pomocą mifepristonu w połączeniu z prostaglandynami może być obniżona przy jednoczesnym stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) o właściwościach antyprostaglandynowych, w szczególności kwasu acetylosalicylowego (aspiryny). Jednak ograniczone dane kliniczne wskazują, że stosowanie NLPZ w dniu podania prostaglandyny nie wpływa negatywnie na działanie mifepristonu lub prostaglandyny na dojrzewanie szyjki macicy ani na kurczliwość macicy i nie obniża skuteczności klinicznej metody medycznego przerwania ciąży macicznej.

Szczególne środki ostrożności.

Ze względu na działanie przerywające ciążę, mifeprystonu nie wolno stosować kobietom ciężarnym, które chcą urodzić dziecko.

Mifeton w połączeniu z prostaglandynami należy stosować wyłącznie na pisemne zlecenie lekarza i pod jego nadzorem, a także wyłącznie w specjalistycznych placówkach medycznych, które zapewniają natychmiastową pomoc ginekologiczną.

Ze względu na brak szczegółowych badań, Mifeton nie jest zalecany u pacjentek z niewydolnością nerek, wątroby ani u osób z niedożywieniem.

Medyczne przerwanie ciąży wczesnej

Ta metoda wymaga aktywnego udziału kobiety, która musi być poinformowana o zasadach, których należy przestrzegać:

• konieczność stosowania prostaglandyny w sposób skojarzony, którą należy przyjąć lub podać podczas drugiej wizyty u lekarza;
• konieczność ponownej wizyty u lekarza (trzecia wizyta) w ciągu 14–21 dni od przyjęcia Mifetonu w celu potwierdzenia pełnego poronienia;
• jeśli nie uda się przerwać ciąży za pomocą mifeprystonu, należy zakończyć aborcję inną metodą;
• jeśli pacjentka jest w ciąży przy obecności wkładu wewnątrzmacicznego, należy go usunąć przed zastosowaniem Mifetonu;
• aborcja może wystąpić przed podaniem prostaglandyny (w około 3 % przypadków). Nie wyklucza to konieczności wizyty kontrolnej u lekarza w celu badania jamy macicy i potwierdzenia pełnego poronienia.

Ryzyko związane ze stosowaniem tej metody

• Brak skutku.

Ponieważ w 1,3–7,5 % przypadków nie udaje się przerwać ciąży za pomocą Mifetonu, konieczna jest wizyta kontrolna u lekarza w celu sprawdzenia, czy doszło do pełnego poronienia.

W pojedynczych przypadkach niepełnego poronienia może być konieczna interwencja chirurgiczna. Skuteczność metody zmniejsza się u kobiet z wywiadem porodów oraz wraz z wiekiem.

• Krwawienia.

Pacjentki powinny być poinformowane o możliwości długotrwałego krwawienia pochwowego (średnio przez 12 dni i dłużej po podaniu Mifetonu), które może być nasilone. Krwawienie występuje niemal u wszystkich pacjentek i nie zawsze jest dowodem pełnego poronienia.

Krwawienie może rozpocząć się bardzo szybko po przyjęciu mizoprostolu lub później:

• u 60 % pacjentek poronienie następuje w ciągu 4 godzin po podaniu mizoprostolu;
• u pozostałych 40 % poronienie następuje w ciągu 24–72 godzin po podaniu mizoprostolu.

Rzadko poronienie może wystąpić przed podaniem analogu prostaglandyny (około 3 % przypadków). Jednak nie wyklucza to wizyty kontrolnej w celu potwierdzenia pełnego poronienia i braku pozostałości w macicy.

Pacjentki nie powinny podróżować na duże odległości od placówki szpitalnej przed potwierdzeniem pełnego poronienia. Należy im udzielić szczegółowych informacji, gdzie i do kogo należy się udać w razie jakichkolwiek problemów, w szczególności przy nasilonym krwawieniu pochwowym. Takie krwawienie to takie, które trwa dłużej niż 12 dni i/lub jest silniejsze niż normalne krwawienie miesięczne.

Ponieważ w 0–1,4 % przypadków może dojść do rozwoju nasilonego krwawienia macicy wymagającego wyleczenia chirurgicznego (kiretażu hemostatycznego), należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentki z zaburzeniami krzepnięcia, hipokoagulacją lub anemią. Decyzję o stosowaniu metody lekowej lub chirurgicznej należy podejmować z udziałem hematologa konsultanta.

• Zakażenia.

Zgłaszano pojedyncze przypadki rozwoju ciężkiego lub nawet śmiertelnego zakażeniowo-toksycznego wstrząsu spowodowanego patogennymi mikroorganizmami Clostridium sordellii endometritis i Escherichia coli (z objawami takimi jak gorączka i inne widoczne objawy infekcji lub bez nich), po medycznym przerywaniu ciąży z zastosowaniem 200 mg mifeprystonu i kolejnym niesanctionowanym donaczyniowym podaniu mizoprostolu w postaci tabletek do doustnego stosowania. Lekarze powinni brać pod uwagę możliwość rozwoju takich potencjalnie śmiertelnych powikłań.

Zachowawcze rozszerzenie szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży w I trymestrze ciąży

W celu zapewnienia najwyższej skuteczności terapii, chirurgiczne przerwanie ciąży należy przeprowadzić w ciągu 36–48 godzin (nie później) po podaniu Mifetonu.

Ryzyko związane ze stosowaniem tej metody

• Krwawienia.

Pacjentki powinny być poinformowane o możliwości krwawienia pochwowego (czasem nasilonego) po podaniu Mifetonu. Powinny również wiedzieć, że aborcja może wystąpić przed interwencją chirurgiczną (choć prawdopodobieństwo tego jest minimalne), i należy im udzielić szczegółowych informacji, gdzie i do kogo należy się udać w takim przypadku (w celu sprawdzenia, czy doszło do pełnego poronienia) lub w razie wystąpienia jakichkolwiek powikłań.

Ponieważ w około 1 % przypadków możliwe jest nasilone krwawienie macicy wymagające kiretażu hemostatycznego, należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentki z zaburzeniami krzepnięcia, hipokoagulacją lub ciężką anemią.

• Inne ryzyka związane z interwencją chirurgiczną.

Stosowanie we wszystkich wskazaniach

Stosowanie leku wymaga określenia grupy krwi Rh w celu zapobiegania alloimmunizacji Rh, a także wykonania innych ogólnych procedur towarzyszących przerwaniu ciąży.

Podczas badań klinicznych odnotowano przypadki nowej ciąży w okresie między poronieniem a oczekiwanym powrotem menstruacji.

Aby wykluczyć wpływ mifeprystonu na kolejną ciążę, zaleca się unikanie zapłodnienia w ciągu następnego cyklu menstruacyjnego. Dlatego należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne jak najwcześniej po podaniu mifeprystonu.

W przypadku podejrzenia ostrej niewydolności kory nadnerczy należy podać dexametazon. 1 mg dexametazonu neutralizuje działanie 400 mg mifeprystonu.

Zgłaszano pojedyncze przypadki ciężkich powikłań sercowo-naczyniowych (zawał mięśnia sercowego i/lub skurcz tętnic wieńcowych oraz ostra hipotensja) po podaniu analogu prostaglandyny. Dlatego należy ostrożnie przepisywać leki pacjentkom z czynnikami ryzyka chorób sercowo-naczyniowych (np. powyżej 35 roku życia z przewlekłym paleniem tytoniu, hiperlipidemią, cukrzycą) lub ostrożnie leczyć istniejące choroby sercowo-naczyniowe.

Zgłaszano ciężkie skórne działania niepożądane po stosowaniu mifeprystonu, w tym toksyczny epidermalny nekroliozy (TEN) i ostry ogólnoustrojowy egzantematyczny pustulozę (AGEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Leczenie mifeprystronem należy natychmiast przerwać u pacjentek, u których wystąpiły ciężkie skórne działania niepożądane. Powtórne stosowanie mifeprystonu nie jest zalecane.

Należy ostrożnie stosować mifeprystron u pacjentów z astmą oskrzelową, ponieważ może spowodować nasilenie choroby.

Prostaglandyny należy stosować w warunkach szpitalnych. Aby zapobiec możliwym ostrym powikłaniom, należy obserwować pacjentkę w placówce leczniczej, która zapewnia natychmiastową pomoc ginekologiczną, co najmniej przez 3 godziny po podaniu prostaglandyny. Pacjentkę należy szczegółowo poinformować o działaniu i możliwych działaniach niepożądanych leków oraz udzielić szczegółowych informacji, gdzie i do kogo należy się udać w razie wystąpienia jakichkolwiek powikłań.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Podczas badań przedklinicznych na zwierzętach działanie przerywające mifeprystonu uniemożliwiło ocenę właściwości teratogennych związku. Po podaniu mifeprystonu w dawkach podaborcyjnych zaobserwowano pojedyncze przypadki malformacji u królików, ale częstość tych przypadków była zbyt niska, aby można je było uznać za wywołane przez mifeprystron. U szczurów i myszy malformacji nie zaobserwowano.

W praktyce klinicznej odnotowano pojedyncze przypadki malformacji kończyn dolnych (brak kończyn, kłodonożność) po stosowaniu mifeprystronu jako monoterapii lub w połączeniu z prostaglandynami. Jednak te ograniczone dane nie pozwalają ocenić potencjału teratogennego mifeprystronu u ludzi.

Ze względu na powyższe:

• pacjentki powinny być poinformowane, że ponieważ czasem nie udaje się przerwać ciąży za pomocą Mifetonu, a także ze względu na nieznany ryzyko dla płodu, wizyta kontrolna u lekarza jest obowiązkowa;
• jeśli podczas wizyty kontrolnej u lekarza stwierdzono utrzymującą się ciążę, pacjentce proponuje się inną metodę przerwania ciąży (pod warunkiem jej zgody);
• jeśli pacjentka chce zachować ciążę, istniejące ograniczone dane medyczne nie uzasadniają obowiązkowego przerwania ciąży. W takich przypadkach należy przeprowadzać regularne USG, zwracając szczególną uwagę na rozwój płodu.

Mifeton jest związkem lipofilowym, który teoretycznie może przenikać do mleka matki, choć nie jest to dokładnie znane. Dlatego należy unikać stosowania mifeprystronu w okresie karmienia piersią.

Plodność

Mifeprystron nie wpływa na płodność. Istnieje całkowita możliwość, że kobieta może ponownie zajść w ciążę bezpośrednio po zakończeniu procesu przerwania ciąży. Dlatego ważne jest poinformowanie pacjentki o konieczności natychmiastowego rozpoczęcia stosowania metod antykoncepcyjnych po potwierdzeniu przerwania ciąży.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań wpływu mifeprystronu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn. Jednak ponieważ mifeprystron może powodować takie działania niepożądane jak zawroty głowy, nudności, wymioty, skurcze, pacjentkom zaleca się powstrzymywanie się od prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami, dopóki nie upewnią się o braku takich reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

Przerwanie ciążki macierzynej w wczesnym okresie (do 49 dni amenorei) w połączeniu z misoprostolem

Amenorea do 49 dni

600 mg mifeprystonu (3 tabletki po 200 mg) podać doustnie jednorazowo w obecności lekarza. Po upływie 36–48 godzin podać analog prostaglandyny – misoprostol 400 µg doustnie. Pacjentka powinna pozostawać pod nadzorem personelu medycznego co najmniej przez 3 godziny po podaniu prostaglandyny.

Po 14–21 dniach od podania Mifetonu należy przeprowadzić badanie kliniczne i USG oraz oznaczyć poziom beta-HCG (hormonu gonadotropowego ludzkiego) w celu potwierdzenia pełnego poronienia i ustania krwawienia pochwowego. W przypadku wystąpienia krwawienia (nawet niewielkiego) po wizycie kontrolnej u lekarza, stan pacjentki należy ponownie ocenić kilka dni później. W przypadku podejrzenia postępującej ciąży należy przeprowadzić dodatkowe USG.

Obecność krwawienia pochwowego na tym etapie może wskazywać na niepełne poronienie lub niezdiagnozowaną ciążę ektopową. W takim przypadku należy podjąć odpowiednie działania.

Jeśli podczas wizyty kontrolnej u lekarza stwierdzi się utrzymującą się ciążę, pacjentce proponuje się inną metodę przerwania ciąży.

Zachowawcze miękczenie i rozszerzenie szyjki macicy przed chirurgicznym przerwaniem ciąży w I trymestrze ciąży

200 mg mifeprystonu (1 tabletka 200 mg) podać doustnie jednorazowo w obecności lekarza. Po upływie 36–48 godzin (ale nie później) przeprowadzić chirurgiczne przerwanie ciąży.

Wzmocnienie działania analogów prostaglandyn przy przerwaniu ciąży z powodów medycznych (w II–III trymestrze ciąży)

600 mg mifeprystonu (3 tabletki po 200 mg) podać doustnie jednorazowo w obecności lekarza. Po upływie 36–48 godzin stosować prostaglandyny z niezbędną częstotliwością. Pacjentka powinna pozostawać pod nadzorem personelu medycznego co najmniej przez 3 godziny po podaniu prostaglandyny.

Przygotowanie i indukcja porodu przy wewnątrzmacicznym zgonie płodu

Dwa dni z rzędu podawać po 600 mg mifeprystonu doustnie jednorazowo (3 tabletki po 200 mg) w obecności lekarza. Jeśli poród nie rozpoczął się w ciągu 72 godzin od przyjęcia pierwszej dawki mifeprystonu, należy zastosować standardowe metody indukcji porodu.

Wymioty występujące w ciągu 45 minut po podaniu leku mogą prowadzić do obniżenia skuteczności mifeprystonu, dlatego w takim przypadku zaleca się doustne podanie nowej dawki 600 mg mifeprystonu.

Dzieci.

Nie ma doświadczenia w stosowaniu leku u dzieci.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania mifeprystonu.

Przy znacznym przedawkowaniu mogą występować objawy niewydolności nadnerczy. Leczenie objawowe. Można stosować dexametazon.

Efekty uboczne.

W zależności od częstości występowania, efekty uboczne zostały podzielone na następujące kategorie: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), rzadziej (≥ 1/10000, < 1/1000), pojedyncze (< 1/10000).

Częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych; na podstawie doniesień z okresu po wprowadzeniu na rynek; ponieważ zgłoszenia tych reakcji były dobrowolne, a rozmiar populacji nieznany, nie można wiarygodnie oszacować częstości występowania, dlatego zaliczono je do kategorii reakcji o nieznanej częstości).

Z udziałem układu nerwowego

Rzadziej: ból głowy.

Z udziałem układu pokarmowego

Bardzo często: nudności, wymioty, biegunka (te efekty uboczne często występują przy stosowaniu prostaglandyn).

Często: skurcze przewodu pokarmowego (łagodne lub średniego nasilenia).

Z udziałem skóry i tkanek podskórnych

Rzadko: reakcje nadwrażliwości, w tym wysypka skórna (0,2 %).

Rzadziej: pokrzywka, erytrodermia, rumień węzłowaty, toksyczne martwicze oddzielanie się nabłonka.

Pojedyncze: obrzęk naczynioruchowy.

Nieznane: ostry ogólnoustrojowy pęcherzykowy wykwit.

Infekcje i inwazje

Często: infekcje po poronieniu. Podejrzewane lub potwierdzone infekcje (zapalenie endometrium, zapalenie narządów miednicy) obserwowano u mniej niż 5 % pacjentek.

Pojedyncze: zgłaszano pojedyncze przypadki rozwoju ciężkiego lub nawet śmiertelnego sepsowego wstrząsu toksycznego spowodowanego patogennymi mikroorganizmami Clostridium sordellii endometritis oraz Escherichia coli (z objawami takimi jak osłabienie i inne widoczne objawy infekcji lub bez nich), po poronieniu farmakologicznym z zastosowaniem 200 mg mifeprystonu oraz kolejnym niezatwierdzonym donaczyniowym podaniu misoprostolu w postaci tabletek do stosowania doustnego.

Z udziałem układu naczyniowego

Rzadko: hipotensja tętnicza (0,25 %).

Uczucia ogólne i reakcje miejscowe

Rzadziej: osłabienie, objawy ze strony nerwu błędnego (przywły, zawroty głowy, dreszcze), osłabienie.

Z udziałem układu rozrodczego i gruczołów piersiowych

Bardzo często: skurcze macicy lub bóle skurczowe (u 10–45 % pacjentek) w ciągu kilku godzin po podaniu prostaglandyn.

Często: nasilone krwawienie maciczne (u około 5 % pacjentek), które w 0–1,4 % przypadków wymagało wyczyścienia jamy macicy w celu zatrzymania krwawienia.

Rzadziej: przy przerywaniu ciąży z powodów medycznych w II trymestrze ciąży, a także przy indukcji porodu w przypadku wewnątrzmacicznego zgonu płodu w III trymestrze ciąży, zaobserwowano przypadki pęknięcia macicy po podaniu prostaglandyn (głównie u kobiet wieloródki oraz kobiet z blizną na macicy po cesarskim cięciu).

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 1 tabletce lub 3 tabletki w blistrze, po 10 blisterów (1x10) lub po 1 blisterze (1x3) w pudełku tekturowym.

Kategoria sprzedaży. Na receptę.

Producent.

AKME FORMULEJSHN PVT. LTD.

aCME FORMULATION PVT. LTD.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ropar Road, Nalagarh, District Solan, Himachal Pradesh, 174101, Indie

Ropar Road, Nalagarh, District Solan, Himachal Pradesh, 174101 India

Wniosek składający.

M. BIOTECH LIMITED

M.BIOTECH LIMITED

Adres wniosku składającego.

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, Wielka Brytania

Gladstone House, 77-79 High Street, Egham TW20 9HY, Surrey, United Kingdom