Metakartin

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA METAKARTIN (METACARTIN)

Skład:

substancja czynna: lewokarnityna;

1 fiolka (10 ml) zawiera 1 g lewokarnityny;

substancje pomocnicze: kwas jabłkowy, benzoesan sodu (E 211), sodyna sacharyny, aromat „pomarańczowy”, woda oczyszczona.

Postać farmaceutyczna. Roztwór doustny.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny lub jasnożółty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Aminokwasy i ich pochodne. Lewokarnityna. Kod ATC A16AA01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Karnityna jest naturalnym składnikiem komórek, odgrywającym podstawową rolę w procesach syntezy i transportu energii. Stanowi właściwie jedyny niezastąpiony czynnik w procesie przenikania długich łańcuchów kwasów tłuszczowych do mitochondriów i ich uczestnictwa w β-utlenianiu. Ponadto karnityna kontroluje transport energii wytwarzanej przez mitochondria do cytoplazmy poprzez modulację enzymu adeninonukleotydotranslokazy.

Najwyższe stężenia karnityny obserwuje się w mięśniach szkieletowych i mięśnie sercowym. Mięsień sercowy, mimo zdolności wykorzystywania różnych substratów do uzyskiwania energii, zazwyczaj wykorzystuje kwasy tłuszczowe. Dlatego karnityna odgrywa ważną rolę w metabolizmie serca, ponieważ utlenianie kwasów tłuszczowych ściśle zależy od obecności wystarczającej ilości tej substancji. Badania eksperymentalne wykazały, że w różnych stanach stresu, ostrych niedokrwieniach, zapaleniu mięśnia sercowego rzekomączkowym może występować obniżenie poziomu karnityny w tkankach mięśnia sercowego. Badania przeprowadzone na różnych modelach zwierzęcych potwierdziły korzystny wpływ karnityny w różnych zaburzeniach czynności serca wywołanych sztucznie: ostra i przewlekła niedokrwienność, stan niewydolności serca, niewydolność serca na tle zapalenia mięśnia sercowego rzekomączkowego, lekowa kardiotoxyczność (propranolol, adriamycyna).

Lewokarnityna wykazała skuteczność terapeutyczną w następujących patologiach:

• pierwotny deficyt karnityny, charakteryzujący się fenotypami takimi jak miopatia z gromadzeniem lipidów, encefalopatia wątrobowa typu zespołu Reya i/lub postępująca rozstrzeniowa kardiomiopatia;
• wtórny deficyt karnityny u pacjentów z organiczną acydozurią o pochodzeniu genetycznym (acidemia propionowa, acydozuria metylomaloniowa, acidemia izowalerynowa) oraz u pacjentów z defektami genetycznymi β-utleniania. W takich sytuacjach wtórny deficyt objawia się gromadzeniem estrów kwasów tłuszczowych. Rzeczywiście, endogenna lewokarnityna działa jak bufor wobec różnych kwasów tłuszczowych, które nie mogą być metabolizowane;
• wtórny deficyt karnityny u pacjentów poddawanych przerywanemu hemodializowaniu. Obniżenie poziomu lewokarnityny w mięśniach pozytywnie koreluje z jej utratą w płynie dializacyjnym.

Objawy mięśniowe, które zazwyczaj występują u tych pacjentów po sesji hemodializy, poprawiają się po terapii lewokarnityną.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym lewokarnityna ulega degradacji przez bakterie jelitowe, co prowadzi do powstawania trimetyloaminy (TMA) i γ-butyrobetyny. Ponieważ ilość lewokarnityny, która dociera do krwiogu systemowego w niezmienionej postaci, wynosi około 10–20%, uważa się, że metabolizm jelitowy odpowiada za wydalanie około 80–90% dawki doustnej.

Po wchłonnięciu γ-butyrobetyna jest wydalana w niezmienionej postaci z moczem, podczas gdy TMA metabolizowana jest do tlenku trimetyloaminy (TMAO), który wykrywa się w moczu razem z niewielką ilością TMA w niezmienionej postaci.

Długotrwałe doustne stosowanie lewokarnityny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub u pacjentów poddawanych hemodializie może prowadzić do gromadzenia się TMA i TMAO w osoczu krwi i, jako konsekwencja, do wystąpienia trimetyloaminurii – stanu patologicznego charakteryzującego się obecnością silnego rybiego zapachu moczu, wydychanego powietrza oraz wydzieliny potowej u pacjentów.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Pierwotny i wtórny niedobór karnityny.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na któreś z substancji pomocniczych leku.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie można wykluczyć interakcji między lewokarnityną a lekami zawierającymi kumarynę. W bardzo rzadkich przypadkach donoszono o zwiększeniu międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR) przy jednoczesnym stosowaniu lewokarnityny z lekami kumarynowymi (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”, „Działania niepożądane”). W przypadku jednoczesnego stosowania tych środków należy monitorować wartość INR lub wykonywać inne testy krzepliwości co tydzień do momentu ustabilizowania się wartości, a następnie co miesiąc (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Jednoczesne stosowanie lewokarnityny z lekami, które powodują hipokarnitynemię przez zwiększenie wydalania karnityny z moczem (np. kwas walproinowy, leki proleki zawierające kwas pivalinowy, cefalosporyny, cisplatyna, karboplatyna, ifosfamid) może zmniejszyć jej poziom.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Stosowanie lewokarnityny pacjentom z cukrzycą, którzy przyjmują insulinę lub doustne środki hipoglikemiczne poprawiające wykorzystanie glukozy, może powodować hipoglikemię. U takich pacjentów należy stale monitorować poziom glukozy we krwi, aby w odpowiednim czasie skorygować tryb leczenia hipoglikemicznego.

Stosowanie lewokarnityny pacjentom z wywiadem aktywności padaczkowej może zwiększyć częstość i/lub nasilenie napadów padaczkowych. U pacjentów z czynnikami sprzyjającymi stosowanie lewokarnityny może również wywoływać napady padaczkowe.

Bezpieczeństwo i skuteczność doustnego stosowania lewokarnityny u pacjentów z niewydolnością nerek nie zostały zbadane. Długotrwałe doustne stosowanie wysokich dawek lewokarnityny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub w końcowym stadium niewydolności nerek poddawanych hemodializie może prowadzić do gromadzenia się w krwi potencjalnie toksycznych metabolitów, takich jak trimetyloamina (TMA) i tlenek trimetyloaminy (TMAO), ponieważ metabolity te są zazwyczaj wydalane z moczem. Taka sytuacja nie występuje po wstrzyknięciu dożylnej lewokarnityny.

Lewokarnityna jest produktem fizjologicznym, dlatego ryzyko uzależnienia lub uzależnienia jest nieistniejące.

Bardzo rzadko donoszono o zwiększeniu INR przy jednoczesnym stosowaniu lewokarnityny z lekami kumarynowymi (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”, „Działania niepożądane”). W przypadku jednoczesnego stosowania tych środków należy monitorować INR lub przeprowadzać inne testy krzepnięcia co tydzień do momentu ustabilizowania, a następnie co miesiąc.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

W badaniach przedklinicznych nie stwierdzono działania teratogennego lewokarnityny. Po zastosowaniu najwyższej badanej dawki 600 mg/kg masy ciała u zwierząt zaobserwowano statystycznie nieistotne zwiększenie częstości poimplantacyjnej śmierci płodu we wczesnych stadiach ciąży. Znaczenie tych wyników dla człowieka jest nieznane.

Nie przeprowadzono wystarczających badań klinicznych z udziałem kobiet w ciąży. W okresie ciąży lek należy stosować tylko wtedy, gdy korzyść dla kobiety przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią

Lewokarnityna jest normalnym składnikiem ludzkiego mleka. Stosowania lewokarnityny matkom karmiącym piersią nie badano. W okresie karmienia piersią lek należy stosować tylko wtedy, gdy korzyść dla kobiety przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka wynikające z nadmiernego narażenia na karnitynę.

Płodność

W badaniach klinicznych nie stwierdzono negatywnego wpływu na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Lewokarnityna nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania

Lek przeznaczony jest do stosowania doustnego. Przed zażyciem roztwór należy rozcieńczyć w szklance wody i przyjmować 30 minut przed posiłkiem. Do dawkowania należy używać strzykawki dawkującej lub kubka dozownika.

Podczas stosowania leku zaleca się kontrolowanie poziomów wolnego karnityny i acylokarnityny zarówno we krwi, jak i w moczu.

Dawkowanie

Dawki i długość leczenia lewokarnityną ustala lekarz indywidualnie, w zależności od wieku, masy ciała oraz formy choroby pacjenta.

Dorośli

Pierwotny i wtórny deficyt karnityny

Dawkowanie zależy od konkretnego wrodzonego zaburzenia metabolizmu i nasilenia objawów pacjenta podczas leczenia.

Ogólnie zalecana dawka doustna wynosi od 100 do 200 mg/kg na dobę, podzielona na 2–4 dawki; w przypadku mniej poważnych stanów dawka może być mniejsza (50–100 mg/kg na dobę).

Jeśli objawy kliniczne i biochemiczne nie ulegają poprawie, dawkę można tymczasowo zwiększyć.

W ostrym zaburzeniu metabolicznym mogą być wymagane wyższe dawki (do 400 mg/kg/dobę) lub dożylne podawanie lewokarnityny w dawce dobowej 100 mg/kg.

Wtórny deficyt karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie

Jeśli po pierwszym cyklu wlewu dożylnego osiągnięto istotne efekty kliniczne, można stosować leczenie utrzymawcze w dawce 1 g na dobę doustnie. W dniu dializy lek należy przyjmować doustnie po zabiegu.

Maksymalna dawka dobowa dla dorosłych wynosi 6 g (60 ml).

Średni cykl leczenia dla dorosłych i dzieci trwa 1–3 miesiące. W razie potrzeby cykl leczenia można powtarzać. W przypadku pierwotnej i wtórnej niedostateczności karnitynowej lek należy stosować stale lub do usunięcia przyczyny niedoboru.

Dzieci

Lek można stosować dzieciom od pierwszego dnia życia, w tym u noworodków przedwczesnych. Roztwór należy przyjmować, rozpoczynając od dawki 50 mg/kg na dobę. Zwykła dawka dla dzieci wynosi 50–100 mg/kg na dobę (patrz tabela).

Maksymalna dawka dzienna dla dzieci wynosi 3 g (30 ml).

Osobliwe kategorie pacjentów

Pacjenci z niewydolnością nerek

Nie należy stosować leku przez dłuższy czas w wysokich dawkach pacjentom z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek ze względu na gromadzenie się potencjalnie toksycznych metabolitów TMA i TMAO (patrz punkt «Szczególne środki ostrożności stosowania»).

Pacjenci w podeszłym wieku

U tych pacjentów nie ma potrzeby zmiany dawkowania ani innych ostrzeżeń. W badaniach klinicznych profil bezpieczeństwa u młodszych pacjentów i pacjentów w podeszłym wieku był podobny.

Pacjenci z cukrzycą

Stosowanie lewokarnityny pacjentom z cukrzycą, którzy przyjmują insuliny lub doustne leki hipoglikemiczne poprawiające wykorzystanie glukozy, może prowadzić do hipoglikemii. U takich pacjentów należy stale monitorować poziom glukozy we krwi w celu odpowiedniej korekty terapii hipoglikemicznej (patrz punkt «Szczególne środki ostrożności stosowania»).

Dzieci

Lek można stosować dzieciom od pierwszego dnia życia.

Przedawkowanie

Przedawkowanie lub długotrwałe stosowanie lewokarnityny może prowadzić do biegunki. Lewokarnityna jest łatwo usuwana z osocza krwi podczas dializy.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania (na podstawie danych z badań klinicznych, literatury oraz doświadczeń po rejestracji) wymieniono według klas układów narządów zgodnie z medycznym słownikiem działalności regulacyjnej MedDRA i sklasyfikowano według następujących częstości: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), bardzo rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy częstości niepożądane działania wymieniono w kolejności malejącego nasilenia.

Ze strony układu nerwowego:

rzadko – ból głowy; częstość nieznana – drgawki¹, zawroty głowy.

Ze strony serca:

częstość nieznana – uczucie kołatania serca.

Ze strony naczyń:

rzadko – nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy międzybłoniastej:

częstość nieznana – duszność.

Ze strony przewodu pokarmowego:

często – nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha; rzadko – dysgezja, niestrawność, suchość w ustach.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych:

rzadko – nietypowy zapach ciała²; częstość nieznana – świąd, wysypka.

Ze strony układu mięśniowego, szkieletowego i tkanki łącznej:

rzadko – skurcze mięśni; częstość nieznana – miastenia³, napięcie mięśniowe.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu podania:

rzadko – ból w klatce piersiowej, nieprawidłowe odczucia, gorączka.

Badania:

rzadko – podwyższenie ciśnienia tętniczego; bardzo rzadko – zwiększenie MHO⁴.

¹ Opisywano przypadki drgawek u pacjentów z aktywnością drgawkową lub bez niej, którzy przyjmowali lewokarnitynę doustnie lub dożylnie. Stosowanie lewokarnityny może zwiększać częstość i/lub nasilenie napadów drgawkowych. U pacjentów z czynnikami sprzyjającymi stosowanie lewokarnityny może również wywoływać drgawki.

² Długotrwałe doustne stosowanie lewokarnityny u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek lub u pacjentów poddawanych hemodializie może prowadzić do gromadzenia się TMA i TMAO we krwi i, jako konsekwencja, do wystąpienia trimetyloaminurii – stanu patologicznego charakteryzującego się silnym rybim zapachem moczu, wydychanego powietrza oraz potu (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne. Farmakodynamika”).

³ Opisywano łagodne objawy miastenii u pacjentów z uremią.

⁴ Opisywano bardzo rzadkie przypadki zwiększenia MHO u pacjentów otrzymujących jednoczesną terapię lekami z grupy kumaryn (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”, „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań.

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych działań oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 ml w fiolkach; po 10 fiolach w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Bez recepty.

Producent.

UORLД MEDICIN ILAC SAN. VE TIC. A.Ш /
WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

15 Temmuз Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar / Stambuł, Turcja /
15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar / Istanbul, Turkey.

Wnioskodawca.

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraina /
WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.