Medoklav®

Ukraina
Nazwa handlowa Medoklav®
Postać farmaceutyczna tabletki, powlekane filmem
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/4428/01/01
Medoklav® tabletki, powlekane filmem

INSTRUKCJA dotycząca stosowania leku MEDOCLAV® (MEDOCLAV)

Skład:

Substancje czynne: 1 tabletka pokryta otoczką filmową zawiera amoksycylinę trihydrazynę 574 mg, co odpowiada 500 mg amoksycyliny; kwas klawulanowy w postaci soli potasowej 148,9 mg, co odpowiada 125 mg kwasu klawulanowego;

Substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, sodowa skrobię glikolan (typ A), dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu; otoczka filmowa zawiera: hydroksypropylometylocelulozę, glikol propylenowy, polietylenoglikol 6000, talk, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletka pokryta otoczką filmową.

Główne fizykochemiczne właściwości: białe, dwuwypukłe, kształtu kapsułki, tabletka pokryta otoczką filmową, o wymiarach jÄdra 19 mm × 10 mm.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Kombinacja penicylin z inhibitorami β-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania. Amoksycylina jest półsyntetycznym penicylinem (antybiotykiem z grupy beta-laktamów), który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek. Amoksycylina jest wrażliwa na rozszczepienie przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje mikroorganizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając w ten sposób inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek farmakokinetyki do farmakodynamiki. Czas utrzymywania stężenia leku powyżej minimalnego stężenia hamującego (C > MIC) uznaje się za główny czynnik decydujący o skuteczności amoksycyliny.

Mechanizmy oporności. Istnieją dwa główne mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy: inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D; oraz modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co zmniejsza powinowactwo leku do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy eflluksowej może powodować oporność bakterii lub ją wspomagać, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Punkty odniesienia.

Punkty odniesienia MIC amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Określania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Mikroorganizmy

Punkty odniesienia wrażliwości (µg/ml)

Wrażliwe

Umiarkowanie wrażliwe

Odporno

Haemophilus influenzae 1

≤1

-

>1

Moraxella catarrhalis 1

≤1

-

>1

Staphylococcus aureus 2

≤2

-

>2

Kokobakterie koagulazo-ujemne 2

≤0,25

>0,25

Enterococcus 1

≤4

8

>8

Streptococcus A, B, C, G 5

≤0,25

-

>0,25

Streptococcus pneumoniae 3

≤0,5

1–2

>2

Bakterie z rodziny Enterobacteriaceae 1,4

-

-

>8

Bakterie beztlenowe Gram-ujemne 1

≤4

8

>8

Bakterie beztlenowe Gram-dodatnie 1

≤4

8

>8

Punkty odniesienia nienależące do konkretnych gatunków 1

≤2

4–8

>8

1 Podane wartości dotyczą stężeń amoksycyliny. W celu badania wrażliwości stężenie kwasu klawulanowego ustalono na 2 mg/l.

2 Podane wartości dotyczą stężeń oksacyliny.

3 Punkty odniesienia obliczono na podstawie punktów odniesienia dla ampicyliny.

4 Punkt odniesienia odporności R>8 mg/l oznacza, że wszystkie szczepy z mechanizmami oporności są klasyfikowane jako oporne.

5 Punkty odniesienia obliczono na podstawie punktów odniesienia dla benzylopenicyliny.

Rozprzestrzenienie oporności może się zmieniać geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji. Może być potrzebna opinia eksperta, jeśli lokalne rozprzestrzenienie oporności jest takie, że korzyść ze środka leczniczego, przynajmniej przy niektórych typach infekcji, budzi wątpliwości.

Zwykle wrażliwe gatunki.

Aerobowe Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis, Gardnerella vaginalis, Staphylococcus aureus (wrażliwy na metycylinę), koagulazo-negatywne stafylokokki (wrażliwe na metycylinę), Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae1, Streptococcus pyogenes oraz inne streptokoki beta-hemolityczne, grupa Streptococcus viridans.

Aerobowe Gram-ujemne: Capnocytophaga spp., Eikenella corrodens, Haemophilus influenzae2, Moraxella catarrhalis, Pasteurella multocida.

Beztlenowce: Bacteroides fragilis, Fusobacterium nucleatum, Prevotella spp.

Gatunki, które mogą nabywać oporność.

Aerobowe Gram-dodatnie: Enterococcus faecium$.

Aerobowe Gram-ujemne: Escherichia coli, Klebsiella oxytoca, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis, Proteus vulgaris.

Wrodzenie oporne mikroorganizmy.

Aerobowe Gram-ujemne: Acinetobacter sp., Citrobacter freundii, Enterobacter sp., Legionella pneumophila, Morganella morganii, Providencia spp., Pseudomonas sp., Serratia sp., Stenotrophomonas maltophilia.

Inne mikroorganizmy: Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Coxiella burnetii, Mycoplasma pneumoniae.

$ Wrodzona umiarkowana wrażliwość w przypadku braku nabytego mechanizmu oporności.

£ Wszystkie stafylokoky oporne na metycylinę są oporne na amoksycylinę/kwas klawulanowy.

1 W leczeniu pacjentów, u których choroba wywołana jest przez Streptococcus pneumoniae oporny na penicylinę, nie należy stosować tej postaci leku zawierającej amoksycylinę/kwas klawulanowy (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

2 Odmiany o zmniejszonej wrażliwości odnotowano w niektórych krajach UE z częstością powyżej 10%.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po doustnym podaniu. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego po doustnym podaniu wynosi około 70%. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu kombinacji amoksycylina/kwas klawulanowy są identyczne z tymi osiąganymi po doustnym podaniu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podanych oddzielnie.

Rozkład. około 25% całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu i 18% całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami. Umiarkowany wolumen rozkładu amoksycyliny wynosi około 0,3–0,4 l/kg, kwasu klawulanowego — około 0,2 l/kg.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzu żółciowym, jamie otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie stawowym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie rozkłada się w wystarczającym stopniu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów istotnego gromadzenia się substancji pochodzących od któregoś składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielka ilość kwasu klawulanowego może również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”). Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biotransformacja. Amoksycylina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasy penicyloinowej w ilościach równoważnych 10–25% dawki początkowej. Kwas klawulanowy w dużym stopniu ulega metabolizmowi w organizmie człowieka i wydzielany jest z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydzielany jest zarówno przez nerki, jak i za pośrednictwem mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalenia amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens — około 25 l/godz. Różne badania wykazały, że wydalenie amoksycyliny z moczem wynosi 50–85%, kwasu klawulanowego — 27–60% w ciągu 24 godzin. Największa ilość kwasu klawulanowego wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawulanowego przez nerki (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półwydalenia amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci i dorosłych. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej narażeni na obniżoną funkcję nerek, dawkowanie należy dobrać ostrożnie, zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Upośledzenie funkcji nerek. Całkowity surowiczy klirens amoksycyliny/kwasu klawulanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu jest bardziej wyrażone w przypadku amoksycyliny niż kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydzielana jest przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej akumulacji amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Upośledzenie funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Do leczenia bakteryjnych infekcji wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Medoklav® takich jak: potwierdzony ostry bakteryjny zatokowy; ostry zapalenie ucha środkowego; potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli; zapalenie płuc nabyte pozaszpitalnie; zapalenie pęcherza; zapalenie nerek; infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie zębowe abscesy z rozległym cellulitis; infekcje kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na którekolwiek środki przeciwbakteryjne z grupy penicylin. W wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwościowe (w tym anafilaksja) związane z zastosowaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów). W wywiadzie żółtaczka lub dysfunkcja wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwwągrykowe doustne. Leki przeciwwągrykowe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce bez doniesień o interakcjach. Istnieją pojedyncze dane o zwiększeniu międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) u pacjentów przyjmujących acenokumarol lub warfarynę, którym podano leczenie amoksycyliną. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków, należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy znormalizowany stosunek (INR) podczas rozpoczęcia lub zakończenia leczenia amoksycyliną. Ponadto może być konieczna korekta dawki leków przeciwwągrykowych doustnych (zob. sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty uboczne”).

Metotreksat. Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co prowadzi do zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd. Jednoczesne stosowanie probenecydu nie jest zalecane. Probenecyd zmniejsza kanalikowe wydalanie amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu działania amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolanu mykofenolanu. U pacjentów leczonych mikofenolanem mykofenolanu po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przedawkowania aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przedawkowania może nie odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mykofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mikofenolanu mykofenolanu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że nie ma potwierdzenia klinicznego dysfunkcji przeszczepu. Niemniej jednak konieczna jest staranna obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególności stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje o wcześniejszych reakcjach nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz punkty „Przeciwwskazania” oraz „Działania niepożądane”).

Zgłaszano poważne i w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicylinami. Opisywano reakcje nadwrażliwości, które postępowały do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz punkt „Działania niepożądane”). Takie reakcje występują częściej u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę w wywiadzie oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Jeśli ustalono, że infekcja wywołana jest przez mikroorganizm(y) wrażliwy(e) na amoksycylinę, należy rozważyć możliwość przejścia z kombinacji amoksycylina/kwas klawulanowy na amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu enterokolitu wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę (patrz punkt „Działania niepożądane”). Zespół enterokolitu wywołanego lekami to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku) bez obecności alergicznych objawów skórnych lub oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano ciężkie przypadki, w tym postępowanie do wstrząsu.

Nie należy stosować tej postaci leku, jeśli istnieje wysokie prawdopodobieństwo obniżonej wrażliwości lub oporności patogenów choroby na leki beta-laktamowe, która nie jest pośredniczona przez beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku w leczeniu opornego na penicylinę Streptococcus pneumoniae.

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ w tym przypadku stosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki przypominającej ospę wietrzną.

Jednoczesne przyjmowanie allopurynolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia alergicznych reakcji skórnych.

Długotrwałe stosowanie leku może czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroflory opornej na Medoklav®.

Wystąpienie na początku leczenia gorączkowej, uogólnionej rumieniowatości związanej z powstawaniem pęcherzy może być objawem ostrzego uogólnionego pustularnego egzantemu (GEP) (patrz punkt „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania leku Medoklav® i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz punkty „Sposób stosowania i dawki”, „Przeciwwskazania” oraz „Działania niepożądane”).

Działania niepożądane ze strony wątroby występowały głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku oraz były związane z długotrwałym leczeniem. U dzieci o takich zjawiskach zgłaszano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy i znaki zazwyczaj pojawiały się podczas lub bezpośrednio po leczeniu, ale w niektórych przypadkach pojawiały się kilka miesięcy po jego zakończeniu. Ogólnie rzecz biorąc, te zjawiska były odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie i bardzo rzadko kończyć się śmiercią. Zawsze występowały u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub przy jednoczesnym stosowaniu leków znanych z potencjalnego negatywnego wpływu na wątrobę (patrz punkt „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich antybiotyków zgłaszano wystąpienie kolitu asocjowanego z antybiotykiem, które może się różnić od łagodnego do zagrożonego życia (patrz punkt „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest, aby mieć to na uwadze w przypadku wystąpienia biegunki u pacjentów podczas lub po stosowaniu antybiotyku. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie leku, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwwspolczynnych w takim przypadku jest przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie funkcji układów narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i krwiotworzenia.

Rzadko u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy oraz doustne leki przeciwkrzepliwe może obserwowane być wydłużenie wskaźnika protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przyjmowania leków przeciwkrzepliwych konieczna jest odpowiednia kontrola badań laboratoryjnych. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu krzepnięcia (patrz punkty „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań” oraz „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz punkt „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy utrzymywać odpowiednie spożycie płynów i diurezę w celu zmniejszenia prawdopodobieństwa krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz punkty „Działania niepożądane” oraz „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych istnieje możliwość uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Medoklav® może prowadzić do niemianowanego wiązania IgG i albuminy przez błony czerwonych krwinek, co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników próby Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z użyciem Platelia Aspergillus firmy „Bio-Rad Laboratories” u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później stwierdzono brak infekcji Aspergillus. Zgłaszano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania immunoenzymatycznego testu z użyciem Platelia Aspergillus firmy „Bio-Rad Laboratories”. Dlatego wyniki pozytywne u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Medoklav® zawiera glikol propylenowy, który może powodować objawy podobne do tych po spożyciu alkoholu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u ludzi w czasie ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych. W jedynym badaniu z udziałem kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych zgłoszono, że profilaktyczne stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego może zwiększać ryzyko enterokolitu nekrotycznego u noworodków. Należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba czynne składniki leku wydzielają się w mleku matki (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią możliwe jest wystąpienie biegunki i grzybiczych infekcji błon śluzowych, dlatego należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Medoklav® można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń. Jednak mogą wystąpić działania niepożądane (np. reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługi urządzeń (patrz punkt „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki

Dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, z wyjątkiem przypadków, gdy dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na pojedynczy składnik.

Przy doborze dawki leczenia konkretnej infekcji należy uwzględnić: najprawdopodobniejsze patogeny choroby oraz ich przewidywaną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”); stopień ciężkości i lokalizację infekcji; wiek, masę ciała i funkcję nerek pacjenta, jak wskazano poniżej.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku (czyli takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub różne stosunki zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz działy „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem” oraz „Farmakodynamika”).

Dla dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg całkowita dzienna dawka wynosi 1500 mg amoksycyliny/375 mg kwasu klawulanowego, jak wskazano poniżej.

Dla dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg maksymalna dzienna dawka wynosi 2400 mg amoksycyliny/600 mg kwasu klawulanowego, jak wskazano poniżej.

Jeśli w leczeniu konieczne jest stosowanie wyższych dawek amoksycyliny, należy zastosować inne postaci amoksycyliny/kwasu klawulanowego, aby uniknąć nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia należy ustalać na podstawie odpowiedzi klinicznej pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz dział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem” dotyczącego długotrwałej terapii).

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg. 1 tabletka Medoklav® 500 mg/125 mg 3 razy dziennie.

Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg: Dawka od 20 mg/5 mg/kg masy ciała/dzień do 60 mg/15 mg/kg masy ciała/dzień, podzielona na 3 dawki. Ponieważ tabletek nie można dzielić, tej postaci leku nie przepisuje się dzieciom o masie ciała poniżej 25 kg.

Pacjenci w wieku podeszłym. Korekty dawki u pacjentów w wieku podeszłym nie wymaga się. W razie potrzeby dawkę koryguje się w zależności od funkcji nerek.

Dawkowanie przy zaburzeniach funkcji nerek. Dawkowanie oparte jest na obliczeniu maksymalnego stężenia amoksycyliny. Nie ma potrzeby zmiany dawki u pacjentów z kliresem kreatyniny > 30 ml/min.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Klirens kreatyniny 10–30 ml/min

500 mg/125 mg 2 razy na dobę

Klirens kreatyniny < 10 ml/min

500 mg/125 mg 1 raz na dobę

Hemodializa

500 mg/125 mg co 24 godziny plus 500 mg / 125 mg podczas dializy i ponownie na końcu dializy (ponieważ stężenie amoksycyliny i kwasu klawulanowego w osoczu krwi obniża się)

Dzieci w wieku od 6 lat o masie ciała od 25 do 40 kg. Ponieważ tabletki nie można dzielić, tej postaci leku nie należy stosować dzieciom o masie ciała od 25 do 40 kg z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min lub dzieciom poddawanym hemodializie.

Dawkowanie w zaburzeniach funkcji wątroby. Stosować ostrożnie, należy regularnie kontrolować funkcję wątroby.

Sposób stosowania. Tabletkę należy połykać całą, nie żując. W razie potrzeby, w celu ułatwienia połknięcia, tabletkę można złamać na pół i połknąć połówki nie żując. Lek należy przyjmować podczas posiłku, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego. Długość leczenia należy ustalać indywidualnie. Leczenia nie należy kontynuować dłużej niż przez 14 dni bez oceny stanu pacjenta. Leczenie można rozpocząć drogą dożylną, a następnie kontynuować doustnie.

Dzieci.

Niniejszej postaci Medoklav® należy stosować dzieciom w wieku od 6 lat o masie ciała nie mniejszej niż 25 kg.

Przedawkowanie.

Objawy. Możliwe wystąpienie objawów zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano przypadki wytrącania się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po dożylnej podawaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie kontrolować przepuszczalność cewników (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności postępowania”).

<Leczenie. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę wodno-elektrolitową. Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Działania niepożądane.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to biegunka, nudności i wymioty.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane podczas badań klinicznych amoksycyliny/ kwasu klawulanowego oraz w okresie po rejestracji, sklasyfikowane według układów narządów zgodnie z MedDRA. Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często ≥ 1/10; często ≥ 1/100 i < 1/10; rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100; nieczęsto ≥ 1/10 000 i < 1/1000; bardzo rzadko < 1/10 000; nieznane (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i inwazje: często – kandydoza skóry i błon śluzowych, nieznane – nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów opornych na lek.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: rzadko – odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia, nieznane – odwracalny agranulocytoza, anemia hemolityczna, wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego1.

Ze strony układu odpornościowego8: nieznane – obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowiczej, zapalenie naczyń alergicznego pochodzenia.

Ze strony układu nerwowego: nieczęsto – zawroty głowy, ból głowy, nieznane – odwracalna nadpobudliwość i drgawki1, oponiak bezżuchwy.

Ze strony serca: częstość nieznana – zespół Kuniisa.

Ze strony przewodu pokarmowego: często – biegunka, nudności2, wymioty, nieczęsto – zaburzenia żołądka, nieznane – kolitis związany z antybiotykiem3, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów9, zespół lekowego enterokolitu (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: nieczęsto – podwyższenie stężenia aspartaminotransferazy (AST) i/lub alaninotransferazy (ALT)4, nieznane – zapalenie wątroby5 i żółtaczka cholestatyczna5.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej6: nieczęsto – wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka, rzadko – zmienna czerwień wielopostaciowa, nieznane – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze odłuskiwanie nabłonka, pęcherzowe odłuskiwające zapalenie skóry, ostra ogólna pustulowica egzantematyczna1, reakcja lekowa z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), choroba liniowa immunoglobuliny A (IgA).

Ze strony nerek i układu moczowego: bardzo rzadko – nefryt śródmiąższowy, krystaluria7 (w tym ostre uszkodzenie nerek).

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

2 Nudności częściej występują po przyjmowaniu wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego, ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Medoklavu® podczas jedzenia.

3 W tym kolitis pseudomembranacea i kolitis hemorragica (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

4 Umiarkowane podwyższenie stężenia AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamowej, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

5 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

6 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

7 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

8 Patrz sekcje „Wskazania do stosowania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

9 Bardzo rzadko u dzieci obserwowano zmianę zabarwienia szkliwa zębów. Staranne dbanie o higienę jamy ustnej może zapobiec temu zjawisku, ponieważ zmiana ta ustępuje po szczotkowaniu zębów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich upoważnieni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w opakowaniu pierwotnym, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 8 tabletek w blistrze; 2 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria dostępności. Na receptę.

Producent. Medocem Limited/Medochemie Limited.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Strefa Przemysłowa Agios Athanassios, Iapetou 48, Limassol, 4101, Cypr /
Agios Athanassios Industrial Area, Iapetou 48, Limassol, 4101, Cyprus.