Medoklav®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Medoklav® (MEDOCLAV)

Skład:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

5 ml zawiesiny zawiera amoksycylinę (w formie amoksycyliny trihydrażu) 400 mg oraz kwas klawulanowy (w formie klawulanianu potasu) 57 mg;

substancje pomocnicze: ksantan, (E 415), hydroksypropylo mleczan celulozy 2910 (E 5), sacyryna sodowa (E 954), dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, dwutlenek krzemu (E 551), aromat truskawkowy, aromat brzoskwiniowy, aromat cytrynowy, kwas bursztynowy (E 363).

Postać leku. Proszek do sporządzania zawiesiny doustnej.

Główne właściwości fizykochemiczne: biały lub prawie biały, sypki proszek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego.

Antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym penicylinem (antybiotykiem beta-laktamowym), który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę (PBP)) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozkład przez beta-laktamazy produkowane przez oporne bakterie, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając tym samym inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania antybakteryjnego.

Stosunek PK/PD

Czas przekraczania minimalnego stężenia hamującego (C > MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co zmniejsza powinowactwo leku antybakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy eflluksowej może powodować oporność bakterii lub sprzyjać jej powstawaniu, szczególnie u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe

Wartości progowe MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Badania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST)

Rozprzestrzenienie oporności może się zmieniać geograficznie i z czasem dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie przy leczeniu ciężkich infekcji. W razie potrzeby wymagana jest opinia eksperta, jeśli lokalne rozprzestrzenienie oporności jest takie, że korzyść ze stosowania leku, przynajmniej przy niektórych typach infekcji, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie zdysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po podaniu doustnym. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70 % po podaniu doustnym. Profile obu składników we krwi są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnej stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne ze stężeniami osiąganymi po doustnym podaniu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podawanych oddzielnie.

Rozkład. Oколо 25 % całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu i 18 % całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami osocza. Umiarkowany wolumen rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wstrzyknięciu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzu żółciowym, tkance brzusznej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie maziowym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów na istotne gromadzenie się substancji pochodzących od któregoś składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biotransformacja. Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydalany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydalany jest zarówno przez nerki, jak i drogą pozanerkową.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalenia amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/godz. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny i 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydala się w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie nerkowe kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wiek. Okres półwydalenia amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać 2 razy na dobę ze względu na niepełny rozwój drogi wydalniczej nerki. U pacjentów w podeszłym wieku, którzy są bardziej narażeni na obniżenie funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie, zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens osocza amoksycyliny/kwasu klawulanowego zmniejsza się proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny jest wydalana przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernemu gromadzeniu się amoksycyliny, zachowując jednocześnie wystarczający poziom kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularną kontrolę funkcji wątroby.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie u dorosłych i dzieci zakażeń bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Medoklav® takimi jak:

• potwierdzony ostry zatkanie;
• ostry zapalenie ucha środkowego;
• potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc pozaszpitalne;
• zapalenie pęcherza;
• zapalenie nerek;
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężki ząbowy absces z rozlanych cellulitis;
• infekcje kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy przestrzegać zasad ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, na inne środki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

W wywiadzie ciężkie reakcje nadwrażliwościowe (w tym anafilaksja) związane z zastosowaniem innych środków beta-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

W wywiadzie żółtaczka lub zaburzenia funkcji wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwkrzepliwe doustne. Leki przeciwkrzepliwe doustne i antybiotyki z grupy penicylin są szeroko stosowane w praktyce bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji u pacjentów przyjmujących acenokumarol lub warfarynę, którym przepisano leczenie amoksycyliną. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków, należy dokładnie monitorować wskaźnik protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji podczas dodawania lub kończenia leczenia amoksycyliną. Ponadto może być konieczna korekta dawki leków przeciwkrzepliwych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty niepożądane”).

Metotreksat. Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyda. Jednoczesnego stosowania probenecydy nie zaleca się. Probenecyda zmniejsza wydzielanie kanalikowe amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydy może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu obecności amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolanu mykofenolat. U pacjentów leczonych mikofenolanem mykofenolatem po rozpoczęciu doustnego stosowania amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przedawkowania aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przedawkowania może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mykofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mikofenolanu mykofenolatu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Jednak konieczna jest ścisła obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególności stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną/ kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz punkty „Przeciwwskazania” oraz „Działania niepożądane”).

Donoszono o poważnych i w pojedynczych przypadkach śmiertelnych reakcjach nadwrażliwości (w tym reakcjach anafilaktycznych i ciężkich skórnych działaniach niepożądanych) u pacjentów leczonych penicylinami. Opisywano reakcje nadwrażliwości, które postępowały do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz punkt „Działania niepożądane”). Takie reakcje są bardziej prawdopodobne u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę w wywiadzie oraz u pacjentów z chorobami atopowymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Jeśli wykazano, że infekcja została spowodowana przez mikroorganizm(-y) wrażliwy(-e) na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu lekowego enterokolitu (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci otrzymujących amoksycylinę (patrz punkt „Działania niepożądane”). Zespół lekowego enterokolitu to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku) bez występowania skórnych lub oddechowych objawów alergii. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Były przypadki ciężkie, w tym prowadzące do szoku.

Nie należy stosować tej postaci leku w przypadku wysokiego ryzyka, że najbardziej prawdopodobne patogeny choroby wykazują oporność na leki beta-laktamowe, która nie jest pośredniczona przez beta-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej postaci leku do leczenia opornego na penicylinę S. pneumoniae.

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz punkt „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ w tym przypadku stosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki rumieniowatej.

Jednoczesne przyjmowanie allopurynolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia alergicznego działania niepożądanego ze strony skóry.

Długotrwałe stosowanie w pojedynczych przypadkach może prowadzić do nadmiernego rozmnażania mikroorganizmów opornych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączki i uogólnionej rumieniowatej wysypki z pęcherzykami może być objawem ostrzego uogólnionego egzantematycznego pustulozy (patrz punkt „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania Medoklavu® i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy z ostrożnością u pacjentów z objawami zaburzeń czynności wątroby (patrz punkty „Przeciwwskazania”, „Sposób stosowania i dawki” oraz „Działania niepożądane”).

Zgłaszano powikłania ze strony wątroby, głównie u mężczyzn i pacjentów w podeszłym wieku, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O powikłaniach u dzieci donoszono bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy zazwyczaj pojawiają się podczas lub zaraz po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą ujawniać się dopiero po kilku tygodniach od zakończenia terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, w wyjątkowo rzadkich przypadkach – śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki o znanym potencjalnym wpływie, który może prowadzić do powikłań ze strony wątroby (patrz punkt „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych, w tym amoksycyliny, zgłaszano kolit asocjowany z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od lekkiej do zagrożonej życia (patrz punkt „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów z występującą biegunką podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiastowo przerwać stosowanie Medoklavu®, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwpasażowych w takim przypadku jest przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie czynności układów narządów, w tym czynności nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy w rzadkich przypadkach zgłaszano wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego przepisywania leków przeciwkrwotocznych należy prowadzić odpowiednią kontrolę. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrwotocznych w celu utrzymania pożądanego poziomu antykoagulacji (patrz punkty „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz punkt „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy utrzymywać odpowiednie nawodnienie i wydzielanie moczu w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz punkty „Działania niepożądane” oraz „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczania glukozy w moczu należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozooksydazy, ponieważ przy stosowaniu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania wyników fałszywie dodatnich.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Medoklav® może prowadzić do niespecyficznego wiązania IgG i albuminy z błonami erytrocytów, co może prowadzić do fałszywie dodatnich wyników próby Coombsa.

Zgłaszano pozytywne wyniki enzymatycznego testu immunologicznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później stwierdzono brak infekcji Aspergillus. Opisywano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania enzymatycznego testu immunologicznego z zastosowaniem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego pozytywne wyniki badań u pacjentów otrzymujących leczenie amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na przebieg ciąży, rozwój embrionu/płodu, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego u ludzi w okresie ciąży nie wskazują na zwiększony ryzyko wystąpienia wad wrodzonych. W jedynym badaniu u kobiet z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych donoszono, że leczenie profilaktyczne amoksycyliną/kwasem klawulanowym może być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia u noworodków enterokolitu nekrotycznego. Należy unikać stosowania leku w okresie ciąży, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna to za konieczne.

Okres karmienia piersią. Obie substancje wydzielają się w mleku matki (brak danych dotyczących wpływu kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią możliwe jest wystąpienie biegunki i grzybiczych infekcji błon śluzowych, dlatego podczas przyjmowania leku należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych. Stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego w okresie karmienia piersią jest możliwe jedynie po ocenie przez lekarza stosunku ryzyka do korzyści.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych działań (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z innymi mechanizmami (patrz punkt „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki

Dawkowanie wyrażone jest w przeliczeniu na zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, z wyjątkiem przypadków, gdy dawkowanie podane jest w przeliczeniu na pojedynczy składnik.

Przy doborze dawki Medoklavu® w leczeniu konkretnej infekcji należy uwzględnić:

• przypuszczalne patogeny choroby oraz ich prawdopodobną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”);
• stopień ciężkości i lokalizację infekcji;
• wiek, masę ciała oraz funkcję nerek pacjenta, zgodnie z poniższym opisem.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku Medoklav® (czyli takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne proporcje zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Farmakodynamika” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

U dzieci o masie ciała <40 kg niniejsza postać leku Medoklav® zapewnia maksymalną dawkę dzienną 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego przy założeniu stosowania zgodnie z zaleceniami poniżej. Jeśli konieczna jest wyższa dawka amoksycyliny, zaleca się wybór innej postaci leku Medoklav®, aby uniknąć przyjmowania nadmiernie wysokich dawek dziennych kwasu klawulanowego (patrz sekcje „Farmakodynamika” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Czas trwania leczenia ustala się indywidualnie dla każdego pacjenta. W niektórych infekcjach (np. w osteomielicie) konieczne jest dłuższe leczenie. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” dotycząca długotrwałej terapii).

Dzieci o masie ciała ≥ 40 kg: należy stosować inne postaci leku.

Dzieci o masie ciała <40 kg

Zalecane dawki:

• od 25 mg/3,6 mg/kg/dzień do 45 mg/6,4 mg/kg/dzień, podzielone na dwa dawki;
• w leczeniu niektórych infekcji (takich jak zapalenie ucha środkowego, zatokowe zapalenie zatok i infekcje dróg oddechowych dolnych) dzieciom od 2. roku życia można podawać dawkę do 70 mg/10 mg/kg/dzień, podzieloną na dwa dawki.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Medoklav® 7:1 w dawkach wyższych niż 45 mg/6,4 mg/kg/dzień u pacjentów poniżej 2. roku życia.

Brak danych klinicznych dotyczących postaci leku Medoklav® 7:1 u pacjentów poniżej 2 miesięcy życia. W związku z tym brak zaleceń dotyczących dawkowania dla tej grupy pacjentów.

Pacjenci w wieku podeszłym

Korekty dawki nie wymaga.

Zaburzenia funkcji nerek

U pacjentów z klirem kreatyniny (CrCl) powyżej 30 ml/min korekta dawki nie jest wymagana.

U pacjentów z CrCl poniżej 30 ml/min nie zaleca się stosowania postaci leku Medoklav® o stosunku amoksycylina do kwasu klawulanowego 7:1, ponieważ nie ma dostępnych zaleceń dotyczących korekty dawki.

Zaburzenia funkcji wątroby

Zaleca się ostrożność i regularne monitorowanie funkcji wątroby (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Sposób stosowania

Medoklav® przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Lek należy przyjmować podczas jedzenia, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Terapię można rozpocząć parenteralnie, zgodnie z instrukcją dla formy do stosowania wstrząsowego Medoklavu®, a następnie kontynuować lekiem do stosowania doustnego.

Instrukcja przygotowania zawiesiny.

Przed zastosowaniem sprawdzić integralność uszczelki na kapsie. Potrząsnąć fiolką, aby rozluźnić proszek. Dodać odpowiednią ilość wody (jak podano poniżej), odwrócić i dokładnie wymieszać. Alternatywny sposób: wypełnić fiolkę wodą nieco poniżej oznaczenia na etykiecie, odwrócić i dokładnie wymieszać, następnie dopełnić fiolkę wodą do oznaczenia, odwrócić i ponownie dokładnie wymieszać.

Przed każdym zastosowaniem fiolkę należy dokładnie wstrząsnąć.

Dzieci. Lek stosuje się dzieciom od 2. miesiąca życia. Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg przepisuje się lek w innej postaci leku.

Przedawkowanie.

Objawy

Może wystąpić objawy zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów. Obserwowano krystalurię związaną z amoksycyliną, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w kaniulach pęcherza moczowego, głównie po wewnątrzżylowym podawaniu w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepustowość kaniul (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę płynów/elektrolitów. Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usunięte z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Działania niepożądane.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane z lekiem to biegunka, nudności i wymioty. Poniżej przedstawiono wykaz znanych działań niepożądanych pojawiających się w wyniku badań klinicznych Medoklav® oraz danych z nadzoru poswpitalnego, sklasyfikowanych według systemowo-organowych klas MedDRA.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10);
często (≥ 1/100 i < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100); rzadko (≥ 1/10000 i < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje. Często: kandydoza skóry i błon śluzowych. Częstość nieznana: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów nieczułych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego. Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia. Częstość nieznana: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego¹.

Zaburzenia układu odpornościowego¹⁰. Częstość nieznana: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowicy, zapalenie naczyń alergicze.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego. Rzadko: zawroty głowy, ból głowy.
Częstość nieznana: odwracalna nadaktywność i drgawki²; oponowe zapalenie ośrodkowego układu nerwowego (aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych).

Zaburzenia ze strony serca. Częstość nieznana: zespół Kunięsa.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Często: biegunka, nudności³, wymioty. Rzadko: zaburzenia żołądka. Częstość nieznana: kolit spowodowany antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów¹¹, zespół lekowego enterokolitu (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostre zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne. Rzadko: podwyższenie poziomu AST i/lub ALT⁵. Częstość nieznana: zapalenie wątroby⁶ i żółtaczka cholesteryczna⁶.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych⁷. Częstość nieznana: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka. Rzadko: wielopostaciowa rumieniowica. Nieznana: zespół Stevensa–Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza, pęcherzowe choroby egzfoliatywne, ostre ogólnikowe wypryskiowe pęcherzyki⁹, reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (DRESS), choroba IgA (immunoglobuliny A) w linii.

Zaburzenia ze strony nerek i dróg moczowych. Bardzo rzadko: nefryt śródmiąższowy, krystaluria⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

2 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

3 Nudności częściej występują po przyjmowaniu wyższych doustnych dawek leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie Medoklav® podczas posiłku.

4 W tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

5 Umiarkowane podwyższenie poziomu AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamowej, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenia skóry) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

8 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

9 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

10 Patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

11 Zmiany zabarwienia szkliwa zębów bardzo rzadko zgłaszano u dzieci. Staranne dbanie o higienę jamy ustnej może zapobiec temu zjawisku, ponieważ zmiany te można usunąć przez szczotkowanie zębów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych lub pytań dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku prosimy o kontakt poprzez formularz kontaktowy na stronie internetowej: www.ukraine.medochemie.com

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią, w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przygotowaną zawiesinę należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2 do 8 °C przez 7 dni.

Opakowanie. 1 buteleczka z proszkiem do sporządzenia 70 ml zawiesiny w zestawie z strzykawką dawkującą, w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Medochemie Limited.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.
Strefa Przemysłowa Agios Athanassios, Iapetou 48, Limassol, 4101, Cyprys /
Agios Athanassios Industrial Area, Iapetou 48, Limassol, 4101, Cyprus.