Medoclav

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku MEDOCLAV (MEDOCLAV)

Sk³ad:

substancje czynne: amoksycylina, kwas klawulanowy;

1 butelka zawiera amoksycyliny sodowej odpowiadaj¹cej amoksycylinie 1 g oraz kalu klawulanianu odpowiadaj¹cego kwasowi klawulanowemu 0,2 g.

Postaæ leku. Proszek do sporzêdzania roztworu do wstrzykiwañ lub do wlewu.

G³ówne w³aœciwoœci fizykochemiczne: proszek bia³y lub niemal bia³y.

Grupa farmakoterapeutyczna. œrodki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATX J01C R02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania. Amoksycylina – półsyntetyczny penicylinowy antybiotyk z grupy beta-laktamów, który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, stanowiącego niezbędną strukturalną część ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozszczepienie przez beta-laktamazy produkowane przez bakterie oporne, dlatego zakres działania amoksycyliny stosowanej jako monoterapia nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest beta-laktamem strukturalnie pokrewnym do penicylin. Dezaktywuje on niektóre enzymy beta-laktamazy, zapobiegając tym samym inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w postaci monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania przeciwbakteryjnego.

Stosunek FK/FD. Czas przekraczania minimalnej stężenia hamującego (C> MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne beta-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;

• modyfikacja białek wiążących penicylinę (PBP), co zmniejsza powinność leku do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy efliuksowej może powodować oporność bakterii lub ją nasilać, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe. Wartości progowe MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania wrażliwości na środki przeciwbakteryjne (EUCAST)

Rozprzestrzenienie oporności może się różnić geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego zaleca się posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. Może istnieć potrzeba uzyskania opinii eksperta, jeśli lokalne rozprzestrzenienie oporności jest takie, że korzyść z zastosowania leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń, budzi wątpliwości.

Zwykle wrażliwe gatunki

Aerobowe bakterie Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis, Gardnerella vaginalis, Staphylococcus aureus (wrażliwy do metycyliny), Coagulase-negative staphylococci (wrażliwe do metycyliny), *Streptococcus agalactiae, Streptoc游戏副本

Kwas klawulanowy

Rozeredzenie. Około 25 % całkowitej objętości kwasu klawulanowego w osoczu oraz 18 % całkowitego amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami. Wygląda na to, że objętość rozprowadzenia wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po podaniu dożylnym amoksycylina i kwas klawulanowy wykrywane były w pęcherzu żółciowym, tkance otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie stawowym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie rozprowadza się w wystarczającym stopniu w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów na istotne gromadzenie się substancji pochodzących od któregoś składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może być wykrywana w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również być wykrywane w mleku matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”). Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biortransformacja. Amoksycylina częściowo wydzielana jest z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydzielany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydzielany jest zarówno przez nerki, jak i poprzez działanie mechanizmów pozanerkowych.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalenia amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/godz. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny oraz 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24-godzinnego okresu. W przypadku kwasu klawulanowego największa ilość substancji wydzielana jest w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Jednoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na wydalanie kwasu klawulanowego przez nerki (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Wiek. Okres półwydalenia amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, dzieci starszych i dorosłych. U dzieci (w tym u wcześniaków) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość przyjmowania nie powinna przekraczać 2 razy na dobę ze względu na niepełny rozwój drogi wydalniczej nerek. Ponieważ pacjenci w podeszłym wieku są bardziej skłonni do obniżenia czynności nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie, zaleca się również kontrolę czynności nerek.

Zaburzenia czynności nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego maleje proporcjonalnie do obniżenia czynności nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny wydzielana jest przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernej kumulacji amoksycyliny, zachowując jednocześnie wystarczający poziom kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia czynności wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularne monitorowanie czynności wątroby.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie infekcji bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Medoclav, takimi jak:

• ciężkie infekcje gardła, nosa i ucha (takie jak zapalenie wyrostka sutkowatego, infekcje okołomigdałkowe, zapalenie nadgłośni, zapalenie zatok z towarzyszącymi ciężkimi objawami ogólnoustrojowymi i objawami systemowymi);
• zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli (po potwierdzeniu rozpoznania);
• zapalenie płuc nabywane pozaszpitalnie;
• zapalenie pęcherza moczowego;
• zapalenienie nerek;
• infekcje skóry i tkanek miękkich, w tym bakteryjny cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie ropnie zębiaste z rozszerzonym cellulitis;
• infekcje kości i stawów, w tym osteomyelitis;
• infekcje jamy brzusznej;
• infekcje narządów płciowych u kobiet.

Profilaktyka infekcji bakteryjnych podczas dużych zabiegów operacyjnych w następujących obszarach:

• przewód pokarmowy;
• narządy miednicy małej;
• głowa i szyja;
• drogi żółciowe.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancje czynne, penicylinę oraz inne składniki leku.

Ciężka natychmiastowa reakcja alergiczną (np. anafilaksja) na inny antybiotyk z grupy beta-laktamów (np. cefalosporynę, karbapenemy lub monobaktamy) w wywiadzie.

Żółtaczka/zaburzenia funkcji wątroby w wywiadzie spowodowane amoksycyliną/kwasem klawulanowym (patrz sekcja „Efekty uboczne”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwpłytkowe doustne. Leki przeciwpłytkowe doustne oraz antybiotyki z grupy penicylin są powszechnie stosowane w praktyce klinicznej bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących akenokumarol lub warfarynę, którym podawano leczenie amoksycyliną. Jeśli konieczne jest jednoczesne stosowanie tych leków, należy dokładnie monitorować czas protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) podczas rozpoczęcia lub odstawienia Medoclav. Ponadto może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty uboczne”).

Metotreksat. Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do potencjalnego zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd. Jednoczesnego stosowania probenecydu nie zaleca się. Probenecyd zmniejsza sekrecję kanalikową amoksycyliny w nerkach. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu obecności amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mofetylu mykofenolan. U pacjentów leczonych mofetylu mykofenolanem po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przeddożowego aktywnego metabolitu kwasu mykofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przeddożowego może nie odpowiadać w pełni zmianie całkowitego narażenia na kwas mykofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mofetylu mykofenolanu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi klinicznie potwierdzona dysfunkcja przeszczepu. Jednak konieczne jest ścisłe monitorowanie podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Właściwości stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Medoclav należy dokładnie ustalić w wywiadzie występowanie reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki beta-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Ciężkie, a czasem nawet śmiertelne przypadki nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) obserwowano u pacjentów podczas terapii penicyliną. Opisywano reakcje nadwrażliwości, które postępowały do zespołu Kounisa – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Reakcje te są najbardziej prawdopodobne u osób z wywiadem podobnych reakcji na penicylinę. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych należy przerwać terapię Medoclavem i rozpocząć odpowiednią terapię zastępczą.

Jeśli stwierdzono, że infekcja jest spowodowana mikroorganizmami wrażliwymi na amoksycylinę, należy rozważyć możliwość przejścia z kombinacji amoksycyliny i kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z oficjalnymi zaleceniami.

Opisywano przypadki wystąpienia zespołu zapalenia jelita i okrężnicy wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome (DIES)), głównie u dzieci przyjmujących amoksycylinę (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół zapalenia jelita i okrężnicy wywołany lekami to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku), bez towarzyszących alergicznych objawów skórnych lub oddechowych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano ciężkie przypadki, w tym postępujące do szoku.

Ta postać leku Medoclav nie nadaje się do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka, że najprawdopodobniej patogeny choroby są oporne na leki beta-laktamowe, których oporność nie jest pośrednictwem beta-laktamaz wrażliwych na hamowanie kwasem klawulanowym. Ze względu na brak konkretnych danych dotyczących T>MIC oraz ograniczone dane dotyczące postaci doustnych, ta postać leku (bez dodatkowej amoksycyliny) może nie nadawać się do leczenia opornego na penicylinę S. pneumoniae. U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek lub przy stosowaniu wysokich dawek leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Lek Medoclav należy odstawić w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ wystąpienie wysypki przypominającej ospę w przebiegu tej choroby może być związane ze stosowaniem amoksycyliny.

Stosowanie allopurinolu w połączeniu z leczeniem amoksycyliną może nasilać reakcje alergiczne skórne.

Długotrwałe stosowanie leku może również czasem prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych.

Rozwój wielopostaciowej rumieniówki, związanej z pęcherzykami na początku leczenia, może być objawem ostrzego uogólnionego egzantematycznego pustulosis (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku należy przerwać leczenie, a w przyszłości jest przeciwwskazane podawanie amoksycyliny.

Lek Medoclav należy stosować z ostrożnością u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Zapalenie wątroby występuje głównie u mężczyzn i pacjentów starszych, a jego powstanie może być związane z długotrwałym leczeniem lekiem. Bardzo rzadko takie działania niepożądane mogą wystąpić u dzieci. Objawy i znaki choroby pojawiają się podczas leczenia lub bezpośrednio po jego zakończeniu, ale w niektórych przypadkach mogą wystąpić kilka tygodni po zakończeniu terapii. Te zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Bardzo rzadko obserwowano skutki śmiertelne, które zawsze występowały u pacjentów z ciężkimi chorobami towarzyszącymi lub u pacjentów leczonych jednocześnie lekami o negatywnym wpływie na wątrobę (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich leków przeciwbakteryjnych opisywano występowanie kolitu asocjowanego z antybiotykiem, którego nasilenie może wahać się od łagodnego do zagrożonego życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest, aby mieć to na uwadze w przypadku wystąpienia u pacjentów biegunki podczas lub po stosowaniu antybiotyku. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać leczenie Medoclavem, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się kontrolę funkcji narządów i układów organizmu, w tym nerek, wątroby i układu krwiotwórczego.

Rzadko u pacjentów stosujących Medoclav i doustne leki przeciwkrzepliwe może obserwowane być przedłużenie czasu protrombinowego powyżej normy (wzrost poziomu międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR)). W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwkrzepliwych wymagany jest odpowiedni monitoring. Może być konieczna korekta dawki doustnych leków przeciwkrzepliwych w celu utrzymania odpowiedniego poziomu przeciwkrzeplenia (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji” oraz „Działania niepożądane”).

Dawkę u pacjentów z niewydolnością nerek należy dostosować zgodnie z nasileniem zaburzeń funkcji nerek.

U pacjentów z obniżoną ilością wydzielonej moczu bardzo rzadko może wystąpić krystaluria (w tym ostre uszkodzenie nerek), głównie przy podawaniu leku dożylnej. Dlatego przy stosowaniu wysokich dawek amoksycyliny zaleca się odpowiednie przyjmowanie płynów i kontrolę odpowiedniego wydalania moczu w celu zmniejszenia ryzyka wystąpienia krystalurii amoksycyliny (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną do oznaczania poziomu glukozy w moczu należy stosować reakcje enzymatyczne z wykorzystaniem glukozo-oksydazy, ponieważ inne metody mogą dawać fałszywie pozytywne wyniki.

Istnieją doniesienia o fałszywie pozytywnych wynikach testów na obecność Aspergillus u pacjentów przyjmujących amoksycylinę i kwas klawulanowy (przy zastosowaniu testu Bio-Rad Laboratories Platelis Aspergillus EIA). Dlatego takie pozytywne wyniki u pacjentów leczonych amoksycyliną i kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Obecność kwasu klawulanowego w Medoclavie może powodować niestandardowe wiązanie IgG i albuminy na błonach czerwonych krwinek, co może prowadzić do fałszywie pozytywnej reakcji Coombsa.

Ten lek zawiera 62,9 mg (2,7 mmol) sodu na fiolkę. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety ograniczonej w sodzie.

Ten lek zawiera 39,3 mg (1,0 mmol) potasu na fiolkę. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z obniżoną funkcją nerek lub u tych, którzy przestrzegają diety ograniczonej w potasie.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania na zwierzętach nie pozwalają na wyciągnięcie wniosków dotyczących bezpośredniego lub pośredniego negatywnego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/ płodowy, poród lub rozwój poporodowy. Ograniczone dane dotyczące stosowania amoksycyliny i kwasu klawulanowego w leczeniu kobiet w ciąży nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u płodu. W jednym badaniu z udziałem ciężarnych kobiet z przedwczesnym pęknięciem pęcherza owodniowego opisano, że profilaktyczne stosowanie amoksycyliny i kwasu klawulanowego wiązało się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia nekrotyzującego zapalenia jelita u noworodków. Stosowanie leku w okresie ciąży należy unikać, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna takie zastosowanie za konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba składniki leku przenikają do mleka matki (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W wyniku tego możliwe jest wystąpienie biegunki i grzybicy błon śluzowych u niemowlęcia karmionego piersią, dlatego należy przerwać karmienie piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość sensybilizacji. Medoclav można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści z jego stosowania przewyższają ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów. Jednak takie działania niepożądane, jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki, mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Dawki podano jako zawartość amoksycyliny/kwasu klawulanowego, chyba że dawka pojedynczego składnika nie jest określona.

Przy doborze dawki Medoclav do leczenia określonych infekcji należy uwzględnić:

• oczekiwane patogeny oraz ich przewidywalną wrażliwość na leki przeciwbakteryjne (patrz rozdział „Szczególne środki ostrożności”);
• ciężkość i lokalizację infekcji;
• wiek, masę ciała i stan funkcji nerek pacjenta, zgodnie z opisem poniżej.

W razie potrzeby można stosować alternatywne formy Medoclav (np. o wyższych dawkach amoksycyliny i/lub innym stosunku amoksycyliny do kwasu klawulanowego). Te lecznicze formy Medoclav można stosować w dawce dobowej do 3000 mg amoksycyliny i 600 mg kwasu klawulanowego. W przypadku potrzeby zastosowania wyższej dawki amoksycyliny należy przepisać inną formę Medoclav, aby uniknąć nadmiernie wysokich dawek dobowych kwasu klawulanowego.

Czas trwania leczenia należy ustalać indywidualnie. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Czas trwania leczenia nie powinien przekraczać 14 dni bez oceny efektów terapii i obrazu klinicznego (patrz rozdział „Szczególne środki ostrożności”).

Stosowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg.

Standardowa dawka: 1000/200 mg co 8 godzin.

Profilaktyka powikłań podczas zabiegów chirurgicznych.

Podczas operacji trwających krócej niż 1 godzina zalecana dawka wynosi od 1000/200 mg do 2000/200 mg podana w momencie indukcji narkozy (dawkę 2000/200 mg można osiągnąć stosując inną formę dożylną amoksycyliny/kwasu klawulanowego).

Podczas operacji trwających dłużej niż 1 godzina zalecana dawka wynosi od 1000/200 mg do 2000/200 mg podana w momencie indukcji narkozy, dawkę 1000/200 mg można podawać 3 razy w ciągu 24 godzin.

Jeśli podczas operacji występują objawy kliniczne infekcji, w okresie pozabiegowym należy przepisać leczenie z podawaniem leku dożylnym lub doustnym.

Stosowanie u dzieci o masie ciała < 40 kg.

Dzieci w wieku od 3 miesięcy: 25/5 mg/kg masy ciała co 8 godzin.

Dzieci w wieku do 3 miesięcy lub o masie ciała mniejszej niż 4 kg: 25/5 mg/kg masy ciała co 12 godzin.

Pacjenci w wieku podeszłym. Korekta dawki nie jest wymagana.

Upośledzenie funkcji nerek. Korekta dawkowania opiera się na maksymalnych zalecanych dawkach amoksycyliny. Klirens kreatyniny > 30 ml/min – korekta dawkowania nie jest wymagana.

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg

Dorośli i dzieci o masie ciała < 40 kg

Zaburzenia funkcji wątroby. Konieczna jest ostrożność w dozowaniu oraz ciągły monitoring czynności wątroby w regularnych odstępach czasu. Medoclav podaje się w formie wstrzyknięć dożylnych (dołkowo) lub w formie okresowych infuzji (kroplowych). Medoclav nie można podawać do mięśni.

Dzieciom w wieku do 3 miesięcy Medoclav przepisuje się wyłącznie w formie infuzji dożylnej.

Leczenie Medoclavem można rozpocząć od podania dożylnej, a następnie kontynuować formami do stosowania doustnego.

Przygotowanie roztworu do wstrzykiwań dożylnych. 1000/200 mg: zawartość fiolki rozpuścić w 20 ml wody do wstrzykiwań (końcowa objętość 20,9 ml). Medoclav należy podawać w formie powolnego wstrzyknięcia dożylnego trwającego 3–5 minut, ale nie później niż w ciągu 20 minut od momentu rozpuszczenia. Można go podawać bezpośrednio do żyły lub za pośrednictwem kroplówki.

Przygotowanie roztworu do infuzji dożylnej. Roztwór przygotowany jak wyżej, 1000/200 mg, należy bez opóźnień dodać do 100 ml płynu do infuzji (najlepiej zastosować minikontener lub buretkę). Infuzję należy przeprowadzać w ciągu 30–40 minut. Medoclav należy podać w ciągu 4 godzin od momentu rozpuszczenia, jeśli do rozpuszczenia użyto wody do wstrzykiwań, lub w ciągu 3 godzin, jeśli do rozpuszczenia użyto roztworu chlorku sodu do wstrzykiwań (0,9 %) lub roztworu Ringera z laktem.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór należy podać natychmiast.

Medoclav jest mniej stabilny w roztworach glukozy, dekstranu i wodorowęglanu, dlatego roztwory na tej podstawie należy podać w ciągu 3–4 minut od momentu rozpuszczenia. Niewykorzystany roztwór należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Dzieci. Stosuje się u dzieci od pierwszych dni życia.

Przedawkowanie.

Objawy. Możliwe wystąpienie objawów zaburzeń przewodu pokarmowego oraz zaburzeń równowagi płynów i elektrolitów. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano przypadki osadzania się amoksycyliny w cewnikach pęcherza moczowego, głównie po dożylnej podaniu wysokich dawek. Należy regularnie sprawdzać przepuszczalność cewników (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Leczenie. Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę płynów i elektrolitów. Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą dializy krwi.

Efekty uboczne.

Najczęściej zgłaszane działania niepożądane związane z lekiem to biegunka, nudności i wymioty. Poniżej przedstawiono wykaz znanych działań niepożądanych związanych z lekiem, pochodzących z badań klinicznych amoksycyliny/ kwasu klawulanowego oraz nadzoru pozarejestrowego, sklasyfikowanych według systemu organów i klas MedDRA. Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 i < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 i < 1/100); nieczęsto (≥ 1/10000 i < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje: często – kandydoza skóry i błon śluzowych, częstość nieznana – nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zakłócenia układu krwiotwórczego i układu limfatycznego: rzadko – odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia, częstość nieznana – odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna. Wydłużenie czasu krwawienia i wskaźnika protrombinowego1.

Zakłócenia układu odpornościowego10: częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowiczej, zapalenie naczyń alergicznego pochodzenia.

Zakłócenia układu nerwowego: nieczęsto – zawroty głowy, ból głowy, częstość nieznana – napady drgawkowe2, aseptyczny zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Zakłócenia ze strony serca: częstość nieznana – zespół Kounisa.

Zakłócenia ze strony naczyń: rzadko – zatorowcze zapalenie żył3.

Zakłócenia ze strony przewodu pokarmowego: często – biegunka, nieczęsto – nudności, wymioty, zaburzenia żołądka, częstość nieznana – kolit spowodowany antybiotykiem4, w tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”), zespół zapalenia jelita spowodowany lekami (drug-induced enterocolitis syndrome (DIES)), ostry zapalenie trzustki.

Zakłócenia ze strony układu wątrobowo-pęcherzykowego: nieczęsto – podwyższenie poziomu AST i/lub ALT, częstość nieznana – zapalenienie wątroby6 i żółtaczka cholestatyczna6.

Zakłócenia ze strony skóry i tkanek podskórnych7: nieczęsto – wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka, rzadko – zioła wielopostaciowa, częstość nieznana – zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, pęcherzykowy odwarstwiający zapalenie skóry, ostry ogólnoustrojowy wyprysk pęcherzykowy9, reakcja na leki z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (DRESS), choroba z liniowym immunoglobuliną A (IgA).

Zakłócenia ze strony nerek i układu moczowego: bardzo rzadko – zapalenie nerek śródmiąższowe, krystaluria8 (w tym ostre uszkodzenie nerek).

1 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

2 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

3 W miejscu wstrzyknięcia.

4 W tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

5 Umiarkowane podwyższenie poziomu AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy beta-laktamowej, ale znaczenie tych wyników jest nieznane.

6 Te zjawiska obserwowano przy stosowaniu innych antybiotyków z grupy penicylin i cefalosporyn (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

7 W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

8 Patrz sekcja „Przedawkowanie”.

9 Patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

10 Patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego ze stosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność. Medoclav nie należy mieszać z produktami krwi, innymi płynami zawierającymi białko, w szczególności z hydrolizatami białek, oraz z emulsjami tłuszczowymi do dożylnego stosowania.

Jeśli Medoclav stosuje się jednocześnie z aminoglikozydem, antybiotyków nie należy mieszać w jednej strzykawce, pojemniku do roztworu dożylnego ani w innych pojemnikach, ponieważ aktywność aminoglikozydu ulega utracie. Medoclav nie należy mieszać z roztworami do wlewu, zawierającymi glukozę, dekstran lub bikarbonat.

Opakowanie. Fiolki po 1 g/0,2 g proszku w fiolce; 10 fiol w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Medocem S.A./Medochemie Limited.

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Strefa Przemysłowa Agios Athanassios, Iapetou 48, Limassol, 4101, Cyprys /
Agios Athanassios Industrial Area, Iapetou 48, Limassol, 4101, Cyprus.