Maxitran®

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leczniczego leku Maxitran® (Maxitran)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwkrwotoczne. Inhibitory fibrynolizy. Aminokwasy. Kwas traneksamowy. Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Powstaje kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w przemianie z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest niższe niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszały aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna (dzieci od 1 roku życia).

W literaturze naukowej opisano 12 badań skuteczności w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, z czego 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Większość przypadków oceniano w porównaniu z grupą kontrolną z zastosowaniem placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby stosowania produktów krwiowych w kardiologii dziecięcej podczas zabiegów z wykorzystaniem sztucznego krążenia (szczególnie w zabiegach o wysokim ryzyku krwawienia), szczególnie u pacjentów „cynotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub u pacjentów poddawanych powtarzanej operacji. Ustalono, że najbardziej dostosowany schemat dawkowania może być następujący:

• pierwsze podanie (dawka obciążająca) – bolusowa infuzja 10 mg/kg podana po rozpoczęciu znieczulenia ogólnego i przed nacięciem skóry;
• ciągłe podawanie w formie infuzji 10 mg/kg/h lub wstrzyknięcie do złącza pompy sztucznego krążenia w dawce dostosowanej do procedury zabiegu chirurgicznego lub w dawce obliczonej wg masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub podanie do złącza pompy sztucznego krążenia oraz końcowe wstrzyknięcie w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z wykorzystaniem sztucznego krążenia.

Niektóre dane sugerują, że ciągła infuzja jest bardziej odpowiednia, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne we krwi przez cały czas trwania operacji. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań zależności dawka–efekt ani badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Maksymalne stężenie kwasu traneksamowego we krwi osiągane jest szybko po krótkotrwałej dożylnej infuzji, po czym stężenie we krwi maleje wielofazowo.

Rozprzestrzenienie.

W warunkach terapeutycznych stężenie wiązania kwasu traneksamowego z białkami osocza wynosi około 3%; uważa się, że to wiązanie wynika wyłącznie z interakcji z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozprzestrzenienia wynosi około 9–12 l.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po dożylnej iniekcji dawki 10 mg/kg u ciężarnych stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi wynosiło 10–53 μg/ml, natomiast stężenie we krwi pępowinowej wynosiło 4–31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po dożylnej iniekcji dawki 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenie w płynie stawowym było zbliżone do stężenia w surowicy krwi. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są proporcjonalne do stężenia we krwi (w mleku matki – 1/100, w płynie mózgowo-rdzeniowym – 1/10, w cieczy wodnistej oka – 1/10). Kwas traneksamowy wykryto również w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale praktycznie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja.

Lek jest wydalany głównie z moczem w niezmienionej formie. Wydalenie nerkowe poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest praktycznie równoważny klirensowi osocza (110–116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego wydala się w ciągu pierwszych 24 godzin po dożylnej dawce 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godziny.

Osobne grupy pacjentów.

Stężenie we krwi wzrasta u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono żadnych specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasiloną fibrynolizą, zarówno ogólnoustrojową, jak i miejscową, u dorosłych i dzieci od 1. roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

• krwawienia spowodowane zwiększoną ogólnoustrojową lub miejscową fibrynolizą, takie jak:
• menorrhagia i metrorrhagia;
• krwawienia przewodu pokarmowego;
• zaburzenia krwotoczne układu moczowego wynikające z zabiegu chirurgicznego na gruczole krokowym lub w wyniku operacji lub procedur na drogach moczowych;
• zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołu gardłowego, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);
• operacje ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;
• zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże operacje chirurgiczne, np. operacje kardiochirurgiczne;
• kontrola wylewów krwi związane z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu. Ostry zakrzepica żylna lub tętnicza. Stany fibrynolityczne z ostrym ciężkim krwawieniem spowodowanym podaniem środków koagulopatycznych (antykoagulantów), z wyjątkiem leków, które głównie aktywują układ fibrynolityczny. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko kumulacji leku). Napady drgawek w wywiadzie. Podanie do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych i do komór mózgu (wewnątrzkomorowe wstrzykiwanie), podanie wewnątrz mózgu (istnieje ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem drgawek).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie przeprowadzono. Jednoczesne stosowanie antykoagulantów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza mającego doświadczenie w tej formie terapii. Leki działające na hemostazę należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W takich przypadkach istnieje ryzyko powstawania zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne preparatu może być blokowane przez stosowanie leków trombolitycznych. Podczas dożylnej infuzji kroplowej można dodawać heparyny.

Szczególne zasady stosowania.

Należy ściśle przestrzegać wskazanych wskazań oraz sposobu stosowania:

• wstrzykiwania dożylnego należy dokonywać bardzo powoli;
• kwasu traneksamowego nie wolno podawać wewnątrzmięśniowo.

Drżenia: u pacjentów odnotowano przypadki drgawek związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas zabiegów aortokoronarnego by-pass (CABG) większość tych przypadków odnotowano po wstrzyknięciu kwasu traneksamowego w wysokich dawkach dożylnie. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów, którzy nie stosowali tego leku.

Zaburzenia wzroku: należy zwrócić uwagę na możliwe powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia wzroku, pogorszenie wzroku, zaburzenia widzenia barw. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przeprowadzać regularne badania okulistyczne (w tym sprawdzanie ostrości widzenia, widzenia barw, dna oka, pola widzenia itp.). W przypadku wystąpienia lub rozwoju patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności związanych z chorobami siatkówki, po odpowiedniej konsultacji z fachowcem lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć w każdym przypadku o konieczności i możliwości długotrwałego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania).

Hematuria: w przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może wystąpić niebezpieczeństwo obturacji cewnika moczowego.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe: przed zastosowaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych oraz pacjentom, u których z wywiadu rodzinnego wynika ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać wyłącznie w przypadkach, gdy istnieją wyraźne wskazania życiowe, przy czym leczenie należy rozpocząć po konsultacji z fachowcem posiadającym doświadczenie w hematostazjologii i prowadzić pod ścisłym nadzorem lekarza.

Z uwagi na zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy kwas traneksamowy należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

Rozsiane wewnątrzwalcowe krzepnięcie (DIC): pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go stosować wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrą, ciężką krwawią. Ustalono, że charakterystyczny profil hematologiczny w tych stanach zbliża się do następującego: skrócenie czasu krzepnięcia euglobulinowego; wydłużony czas protrombinowy; obniżone stężenia w osoczu fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i α-2 makroglobuliny; normalne stężenia w osoczu kompleksu P i P; tj. czynników II (protrombiny), VIII i X; podwyższone stężenia w osoczu produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe sugeruje, że w przypadku istnienia podstawowej choroby nie mogą same w sobie zmienić się różne elementy w tym profilu. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego w zespole DIC u pacjenta należy rozważać wyłącznie wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna oraz zgromadzone doświadczenie kliniczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym w czasie leczenia należy stosować skuteczne środki antykoncepcji.

Brakuje wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania kwasu traneksamowego u kobiet w ciąży.

W I trymestrze ciąży ze środków ostrożności nie zaleca się stosowania kwasu traneksamowego.

Istnieją jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w II i III trymestrze ciąży, na podstawie których nie można jednoznacznie określić szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy można stosować w okresie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna usprawiedliwia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.

Brakuje danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Maxitran® podaje się dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Odmiana dla dorosłych.

W przypadku ogólnoustrojowego fibrynolizy kwas traneksamowy podaje się dożylnie, powoli, w dawce 1 g (2 ampułki po 5 ml) lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podania – 1 ml/min.

W przypadku lokalnego fibrynolizy zaleca się stosowanie leku w dawkach od 500 mg (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) kwasu traneksamowego dożylnie, powoli (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek.

W przypadku niewydolności nerek stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy zmniejszyć zgodnie z poziomem kreatyniny surowicy:

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u dzieci.

Dzieciom w wieku od 1 roku życia stosować wskazaniami (patrz sekcja „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/dobę. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i szczegółowego sposobu dawkowania kwasu traneksamowego u dzieci są jednak ograniczone.

Skuteczność, szczegółowy sposób dawkowania oraz bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach kardiologicznych nie zostały w pełni zbadane.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku.

Zwykle nie jest wymagana korekta dawki, o ile nie występują objawy niewydolności nerek.

Sposób stosowania.

Podawanie odbywa się ściśle według określonego trybu – powolne dożylne wstrzyknięcie (iniekcja/infuzja).

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do wewnątrzmięśniowo.

Iniekcja dożylna: kwas traneksamowy należy podawać drogą powolnej iniekcji bolusowej przez co najmniej 5 minut.

Infuzja dożylna: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do iniekcji/infuzji: roztwór chlorku sodu 0,9 % do iniekcji; roztwór Ringera do iniekcji; roztwór dekstrozy 5 % do iniekcji; dekstryna-40 w roztworze dekstrozy 5 % do iniekcji oraz dekstryna-40 w roztworze chlorku sodu 0,9 % do iniekcji; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci w wieku od 1 roku życia – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobową wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj występują przy wyższej szybkości podawania oraz charakterystyczne są przy zwiększeniu dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Niepożądane działania.

Poniżej wymienione są niepożądane działania, sklasyfikowane zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy narządów i układów). W ramach każdej klasy narządów i układów niepożądane działania zostały uporządkowane według częstości występowania. W każdej grupie według częstości działania niepożądane są wymienione w kolejności malejącej. Częstość występowania określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); rzadko (> 1/1000 do < 1/100); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Termin ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Kwasu traneksamowego do wstrzykiwań nie wolno dodawać do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie.

Po 5 ml w ampułkach, po 5 ampułek (5×1) w kasety w pudełku z tektury.

Lub po 5 ml w ampułkach, po 10 ampułek (5×2) w kasety w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

TOV NVF «MIKROKHYM» (odpowiedzialny za wpuszczenie serii w obieg, bez kontroli/testów serii)

AT «Halychfarm» (odpowiedzialny za produkcję oraz kontrolę/testy serii, bez wpuszczenia serii w obieg)

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budyndustrii 5 (TOV NVF «MIKROKHYM»).

Ukraina, 79024, województwo lwowskie, miasto Lwów, ul. Opryshkowska 6/8 (AT «Halychfarm»).

Wnioskodawca.

TOV NVF «MIKROKHYM».

Siedziba wnioskodawcy.

Ukraina, 01013, miasto Kijów, ul. Budyndustrii 5.