Maxitran®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU Maxitran® (Maxitran)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera 100 mg kwasu traneksamowego;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwkrwotoczne. Inhibitory fibrynolizy. Aminokwasy. Kwas traneksamowy. Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie przeciwkrwotoczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Powstaje kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w trakcie jego przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest mniejsze niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszają aktywność tego kompleksu.

Populacja pediatryczna (dzieci od 1 roku życia).

W literaturze naukowej opisano 12 badań oceniających skuteczność w kardiologii dziecięcej, w których wzięło udział 1073 dzieci, w tym 631 pacjentów otrzymywało kwas traneksamowy. Stan większości z nich oceniano w porównaniu z grupą kontrolną otrzymującą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzaju zabiegu chirurgicznego oraz dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz zmniejszenie potrzeby stosowania produktów krwi w kardiologii dziecięcej podczas zabiegów z wykorzystaniem sztucznego krążenia (kardiopulmonalnego sztucznego krążenia) u pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia, szczególnie u pacjentów „cynotycznych” (z istotnym zaburzeniem krążenia) lub u pacjentów poddawanych powtarzanym zabiegom. Najbardziej odpowiedni schemat dawkowania może być następujący:

• pierwsze podanie (dawka obciążeniowa) – bolusowa infuzja 10 mg/kg podana po rozpoczęciu znieczulenia ogólnego i przed nacięciem skóry;
• ciągłe podawanie w postaci infuzji 10 mg/kg/h lub wstrzyknięcie do adaptera pompy sztucznego krążenia w dawce dostosowanej do procedury danego zabiegu chirurgicznego lub w dawce obliczonej według masy ciała pacjenta – 10 mg/kg, lub podanie do adaptera pompy sztucznego krążenia oraz końcowe wstrzyknięcie w dawce 10 mg/kg na zakończenie zabiegu chirurgicznego z wykorzystaniem sztucznego krążenia.

Niektóre dane sugerują, że ciągła infuzja może być bardziej odpowiednia, ponieważ pozwala utrzymać stężenie terapeutyczne w osoczu krwi przez cały czas trwania operacji. Nie przeprowadzono specyficznych badań zależności dawka–efekt ani badań farmakokinetycznych u dzieci.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Maksymalne stężenie kwasu traneksamowego w osoczu krwi szybko osiąga się po krótkotrwałej wewnątrzżylowej infuzji, po czym stężenie w osoczu zaczyna maleć w sposób wieloekspotencjalny.

Rozkład.

W warunkach terapeutycznych wiązanie kwasu traneksamowego z białkami osocza wynosi około 3%; uważa się, że to wiązanie wynika w pełni z interakcji z plazminogenem. Kwas traneksamowy nie wiąże się z albuminą surowicy. Początkowy objętość rozkładu wynosi w przybliżeniu od 9 do 12 l.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Po wewnątrzżylowym wstrzyknięciu dawki 10 mg/kg u ciężarnych stężenie kwasu traneksamowego w surowicy krwi wynosiło od 10 do 53 μg/ml, natomiast stężenie we krwi pępowinowej – od 4 do 31 μg/ml. Kwas traneksamowy szybko przenika do płynu stawowego i tkanek błony maziowej. Po wewnątrzżylowym wstrzyknięciu dawki 10 mg/kg u pacjentów po operacjach kolana stężenia w płynie stawowym były podobne do stężeń w surowicy krwi. Stężenia kwasu traneksamowego w innych tkankach i płynach są porównywalne do stężeń obserwowanych we krwi (w mleku matki – jedna setna, w płynie mózgowo-rdzeniowym – jedna dziesiąta, w ciele szklistym oka – jedna dziesiąta). Kwas traneksamowy wykryto również w nasieniu, gdzie hamuje aktywność fibrynolityczną, ale praktycznie nie wpływa na migrację (ruchliwość) plemników.

Eliminacja.

Lek jest wydalany głównie z moczem w niezmienionej formie. Wydalanie z moczem poprzez filtrację kłębuszkową jest główną drogą eliminacji. Klirens nerkowy jest praktycznie równoważny klirensowi osocza (od 110 ml/min do 116 ml/min). Około 90% kwasu traneksamowego wydala się w ciągu pierwszych 24 godzin po wewnątrzżylowym podaniu dawki 10 mg/kg masy ciała. Okres półtrwania kwasu traneksamowego wynosi około 3 godzin.

Osobne grupy pacjentów.

Stężenie w osoczu zwiększa się u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie przeprowadzono specyficznych badań farmakokinetycznych z udziałem dzieci.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia spowodowane nasileniem fibrynolizy, zarówno uogólnionej, jak i miejscowej, u dorosłych i dzieci od 1 roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

• krwawienia spowodowane zwiększoną ogólną lub miejscową fibrynolizą, takie jak:
• menorrhagia i metrorrhagia;
• krwawienia przewodu pokarmowego;
• zaburzenia krwotoczne układu moczowego wynikające z zabiegu chirurgicznego na gruczołie krokowym lub w wyniku interwencji operacyjnych lub procedur na drogach moczowych;
• zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołu gardłowego, tonsillektomia) oraz zabiegi stomatologiczne (usunięcie zębów);
• zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;
• zabiegi operacyjne klatki piersiowej, brzucha i inne duże interwencje chirurgiczne, np. operacje serca i naczyń;
• kontrola wylewów krwi związane z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku. Ostry zakrzepica żylna lub tętnicza. Stany fibrynolityczne z ostrym, ciężkim krwawieniem spowodowanym podaniem środków koagulopatycznych (antykoagulantów), z wyjątkiem leków działających głównie poprzez aktywację układu fibrynolitycznego. Ciężka niewydolność nerek (istnieje ryzyko kumulacji leku). Napady padaczkowe w wywiadzie. Wstrzykiwanie do wnętrza opon mózgowo-rdzeniowych i do komór mózgu, wstrzykiwanie do wnętrza mózgu (ryzyko obrzęku mózgu z późniejszym rozwojem napadów padaczkowych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji leków nie były prowadzone. Jednoczesne stosowanie antykoagulantów powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza posiadającego doświadczenie w tej formie terapii. Lekarstwa oddziałujące na hemostazę należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy otrzymali leczenie kwasem traneksamowym. W takich przypadkach istnieje ryzyko powstawania zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku może być antagonizowane przez trombolityki. Podczas dożylnej infuzji kroplowej można dodawać heparyny.

Szczególne zasady stosowania.

Należy ściśle przestrzegać wskazań oraz sposobu stosowania:

• wstrzykiwania dożylne należy wykonywać bardzo powoli;
• kwasu traneksamowego nie wolno podawać do mięśni.

Drżenie mięśniowe: u pacjentów odnotowano przypadki drgawek związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Podczas operacji aortokoronarnej większość z tych przypadków odnotowano po wstrzyknięciu kwasu traneksamowego w dużych dawkach dożylnie. W przypadku stosowania zalecanych niskich dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drgawek pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów, którzy nie stosowali tego leku.

Zaburzenia wzroku: należy zwrócić uwagę na możliwe powikłania okulistyczne, w tym zaburzenia wzroku, pogorszenie wzroku, zaburzenia widzenia barw. W takich przypadkach leczenie należy przerwać. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego (wstrzykiwania) należy przeprowadzać regularne badania okulistyczne (w tym sprawdzenie ostrości wzroku, widzenia barw, dna oka, pola widzenia itp.). W przypadku wystąpienia lub rozwoju patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności chorób siatkówki, po odpowiedniej konsultacji ze specjalistą lekarz powinien indywidualnie rozstrzygnąć w każdej konkretnej sytuacji kwestię konieczności i możliwości długoterminowego stosowania kwasu traneksamowego (wstrzykiwania).

Hematuria: w przypadku hematurii z zaangażowaniem górnych dróg moczowych może wystąpić niebezpieczeństwo obturacji cewki moczowej.

Powikłania zakrzepowo-zatorowe: przed zastosowaniem kwasu traneksamowego należy rozważyć czynniki ryzyka powikłań zakrzepowo-zatorowych. Pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych oraz pacjentom, u których z powodu wywiadu rodzinnego istnieje ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii), kwas traneksamowy (roztwór do wstrzykiwań) należy podawać wyłącznie w przypadkach, gdy istnieją wyraźne wskazania życiowe, a leczenie należy rozpoczynać po konsultacji ze specjalistą posiadającym doświadczenie w zakresie hemostazjologii i prowadzić pod ścisłą kontrolą lekarza.

Z uwagi na istniejące zwiększone ryzyko wystąpienia zakrzepicy kwas traneksamowy należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

Rozproszona wewnątrznaczyniowa koagulacja (DIC): pacjenci z zespołem DIC zazwyczaj nie powinni otrzymywać leczenia kwasem traneksamowym. Jeśli istnieje konieczność zastosowania kwasu traneksamowego, należy go podać wyłącznie w przypadku dominującej aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrą, ciężką krwawieniem. Stwierdzono, że charakterystyczny profil hematologiczny w tych stanach zbliża się do następującego: skrócenie czasu euglobulinowego krzepnięcia osocza; obserwuje się wydłużenie czasu protrombinowego; obniżone stężenia w osoczu fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i α-2 makroglobuliny; normalne stężenia w osoczu P i P – kompleksu; to jest czynników II (protrombiny), VIII i X; podwyższone stężenia w osoczu produktów rozpadu fibrynogenu; normalny poziom płytek krwi. Powyższe oznacza, że w przypadku istnienia podstawowego stanu chorobowego różne elementy tego profilu nie mogą się zmieniać samodzielnie. W takich ostrych przypadkach jednorazowa dawka 1 g kwasu traneksamowego często jest wystarczająca do zatrzymania krwawienia. Możliwość zastosowania kwasu traneksamowego w zespole DIC u pacjenta należy rozważyć wyłącznie wtedy, gdy istnieje odpowiednia hematologiczna baza laboratoryjna oraz zgromadzone doświadczenie kliniczne.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym w czasie leczenia należy stosować skuteczne środki antykoncepcyjne.

Brakuje wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania kwasu traneksamowego u kobiet w ciąży.

W I trymestrze ciąży w charakterze środka ostrożności stosowanie kwasu traneksamowego nie jest zalecane.

Istnieją jedynie ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych klinicznych stanach hemoragicznych w II i III trymestrze ciąży, na podstawie których nie można stwierdzić szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy można stosować w okresie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść terapeutyczna uzasadnia potencjalne ryzyko.

Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. W związku z tym karmienie piersią nie jest zalecane.

Brakuje danych klinicznych dotyczących wpływu kwasu traneksamowego na płodność.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Maxitran® podaje się dożylnie (kroplowo, strumieniowo).

Odmiana dla dorosłych.

W przypadku ogólnoustrojowego fibrynolizy kwas traneksamowy podaje się dożylnie, powoli, w dawce 1 g (2 ampułki po 5 ml) lub 15 mg/kg masy ciała co 6–8 godzin, szybkość podawania – 1 ml/min.

W przypadku miejscowego fibrynolizy zaleca się stosowanie leku w dawce początkowej od 500 mg (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) dożylnie, powoli (około 1 ml/min) 2–3 razy na dobę.

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniem czynności nerek.

W przypadku niewydolności nerek stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością nerek dawkę kwasu traneksamowego należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od poziomu kreatyniny w surowicy:

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Stosowanie u dzieci.

Dzieciom w wieku od 1 roku życia stosować wskazane (patrz sekcja „Wskazania”), dawkowanie – około 20 mg/kg/dobę. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i szczegółowych zasad dawkowania u dzieci w podanych wskazaniach są jednak ograniczone.

Skuteczność, szczegółowe zasady dawkowania oraz bezpieczeństwo stosowania kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni zbadane.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku.

Zazwyczaj nie jest wymagana korekta dawki, o ile nie występują objawy niewydolności nerek.

Sposób stosowania.

Podawanie odbywa się wyłącznie w sposób kontrolowany – powolne wstrzyknięcie dożylnie (injekcja/infuzja).

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do mięśni.

Injekcja dożylna: kwas traneksamowy należy podawać powoli, w formie dożylnego bolusa, przez co najmniej 5 minut.

Infuzja dożylna: kwas traneksamowy należy mieszać bezpośrednio z następującymi roztworami do wstrzykiwania/infuzji: roztwór do wstrzykiwania chlorku sodu 0,9 %; roztwór do wstrzykiwania Ringera; roztwór do wstrzykiwania dekstrozy 5 %; dekstryna-40 w roztworze dekstrozy do wstrzykiwania (5 %) i dekstryna-40 w roztworze chlorku sodu 0,9 % do wstrzykiwania; roztwór aminokwasów.

Dzieci.

Maksymalna pojedyncza dawka dla dzieci w wieku od 1 roku życia – 10 mg/kg masy ciała. Maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg/kg masy ciała.

Przedawkowanie.

Przypadki przedawkowania nie zostały zaobserwowane.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję oraz drgawki (konwulsje). Wykazano również, że drgawki zazwyczaj występują przy wyższej szybkości podawania oraz towarzyszą zwiększeniu dawki.

Leczenie przedawkowania jest objawowe.

Efekty uboczne.

Poniżej wymienione efekty uboczne ułożone są zgodnie z klasyfikatorem MedDRA (główne klasy narządów i układów). W ramach każdej klasy narządów i układów efekty uboczne uporządkowane są według częstości występowania. W każdej grupie według częstości efekty uboczne wymienione są w kolejności malejącej liczby wystąpień. Częstość określono następująco: bardzo często (> 1/10); często (> 1/100 do < 1/10); rzadko (> 1/1000 do < 1/100); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Termin ważności.

2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Kwasu traneksamowego do wstrzykiwań nie wolno dodawać do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających leki z grupy penicylin.

Opakowanie.

5 ml w ampułkach, po 5 ampułek (5×1) w kasety w pudełku z tektury.

Lub 5 ml w ampułkach, po 10 ampułek (5×2) w kasety w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Spółka Akcyjna „Lekhim-Charków” (odpowiedzialna za produkcję oraz kontrolę/testowanie serii, z wyłączeniem wprowadzenia serii do obrotu).

FIRMA NAUKOWO-WYTWÓRCZA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „MIKROCHIM” SP. Z O.O. (odpowiedzialna za wprowadzenie serii do obrotu, z wyłączeniem kontroli/testowania serii).

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Ukraina, 61115, obwód charkowski, miasto Charków, ul. Seweryna Potockiego 36 (Spółka Akcyjna „Lekhim-Charków”).

Ukraina, 93000, obwód ługański, miasto Rubieżne, ul. Lenina 33 (FIRMA NAUKOWO-WYTWÓRCZA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „MIKROCHIM” SP. Z O.O.).

Właściciel pozwolenia.

FIRMA NAUKOWO-WYTWÓRCZA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „MIKROCHIM” SP. Z O.O.

Miejsce położenia właściciela pozwolenia.

Ukraina, 93000, obwód ługański, miasto Rubieżne, ul. Lenina 33.

O niepożądanych zjawiskach zaobserwowanych podczas stosowania leku należy powiadomić pod numerem telefonu: + 38 (050) 309-83-54 (całodobowo).