Maltifer®

INSTRUKCJA stosowania leku Maltifer®

Skład:

substancja czynna: 1 ml (odpowiada 20 kroplom, 1 kropla zawiera 2,5 mg żelaza) preparatu zawiera 178,6 mg żelaza (III) wodorotlenku polimaltozatu, co odpowiada 50 mg żelaza;

substancje pomocnicze: sacharoza, sodu metyloparaben (E 219), sodu propyloparaben (E 217), aromat śmietankowy, sodu wodorotlenek, woda oczyszczona.

Postać leku. Krople doustne.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: roztwór o ciemnobrunatnym kolorze.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwanemiczne. Preparaty żelaza (III) do stosowania doustnego. Kod ATX B03A B05.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Powierzchnia wielojądrowego rdzenia wodorotlenku żelaza(III) w składzie kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza otoczona jest niekowalencyjnie związanymi cząsteczkami polimaltozy, co warunkuje średnią ogólną masę cząsteczkową około 50 kDa. Struktura wielojądrowego rdzenia wodorotlenku żelaza(III) w składzie kompleksu żelazo–polimaltoza jest podobna do struktury ferrytyny – fizjologicznego białkowego magazynu żelaza. Kompleks polimaltozowy wodorotlenku żelaza jest stabilny i nie uwalnia żelaza w dużych ilościach w normalnych warunkach fizjologicznych. Ze względu na jego rozmiar dyfuzja kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza przez błonę śluzową jest około 40 razy mniejsza niż dyfuzja większości rozpuszczalnych w wodzie soli żelaza(II), obecnych w roztworach wodnych jako kompleks heksaakwa-żelazo(II). Żelazo z kompleksu polimaltozowego jest wchłaniane w przewodzie pokarmowym za pomocą aktywnych mechanizmów.

Wchłonięte żelazo wiąże się z transferyną i jest wykorzystywane do syntezy hemoglobiny w szpiku kostnym lub magazynowane głównie w wątrobie w formie związanej z ferrytyną.

Skuteczność kliniczna.

Skuteczność stosowania leku Maltifer® w zakresie normalizacji wskaźników hemoglobiny i odbudowy zapasów żelaza w porównaniu z placebo lub podobnymi lekami żelaza w różnych postaciach leczniczych została wykazana w wielu badaniach klinicznych przeprowadzonych wśród niemowląt, dzieci, nastolatków i dorosłych. W tych badaniach stosowano zarówno postacie stałe, jak i ciekłe kompleksu polimaltozowego żelaza. Podstawowym celem doustnej terapii zastępczej lekiem zawierającym żelazo jest utrzymanie własnych zapasów żelaza w organizmie w normie (w celu zapobiegania niedoborowi żelaza, np. przy zwiększonym zapotrzebowaniu), uzupełnienie magazynów żelaza lub korekta istniejącej anemii z niedoboru żelaza.

Badania kliniczne przeprowadzone wśród dorosłych.

Przeprowadzono łącznie 11 kontrolowanych badań klinicznych monoterapii kompleksem polimaltozowym wodorotlenku żelaza(III) w porównaniu z zastosowaniem placebo i/lub doustnych leków żelaza(II).

Do udziału w tych badaniach włączono ponad 900 pacjentów, z których około 500 otrzymywało monoterapię kompleksem polimaltozowym wodorotlenku żelaza(III). Na początku leczenia u pacjentów badanej populacji nie stwierdzono istotnych różnic pod względem parametrów hematologicznych i wskaźników żelaza (poziom hemoglobiny (Hb), średnia objętość erytrocytów (MCV), ferrytyna surowicy). Doustna terapia zastępcza kompleksem polimaltozowym wodorotlenku żelaza w dawce 100–200 mg żelaza/dobę przez kilka tygodni, maksymalnie do sześciu miesięcy, zapewniła klinicznie istotny wzrost wskaźników żelaza i parametrów hematologicznych na końcu terapii w porównaniu z wartościami na początku leczenia. Poprawa parametrów hematologicznych (Hb, MCV, ferrytyna surowicy) po 12-tygodniowym cyklu leczenia kompleksem polimaltozowym żelaza była porównywalna z taką uzyskaną po leczeniu siarczanem żelaza(II).

Skuteczność kompleksu polimaltozowego żelaza w leczeniu dorosłych pacjentów z anemią z niedoboru żelaza porównywano ze skutecznością siarczanu żelaza(II) w analizie meta sześciu prospektywnych, randomizowanych badań klinicznych. Całkowita liczba pacjentów włączonych do analizy meta wynosiła 557; 319 z nich otrzymywało kompleks polimaltozowy wodorotlenku żelaza, a 238 pacjentów – siarczan żelaza(II). Średni łączny poziom hemoglobiny na początku leczenia wynosił 10,35 ± 0,92 g/dl (w grupie kompleksu polimaltozowego żelaza) oraz 10,20 ± 0,93 g/dl (w grupie siarczanu żelaza(II)). Po okresie leczenia o średniej długości 8–13 tygodni przy zastosowaniu równoważnych dawek średni poziom hemoglobiny wynosił 12,13 ± 1,19 g/dl (w grupie kompleksu polimaltozowego żelaza) oraz 11,94 ± 1,84 g/dl (w grupie siarczanu żelaza(II)), p = 0,93; wzrost poziomu hemoglobiny był większy po dłuższym stosowaniu obu leków.

Badania kliniczne przeprowadzone wśród dzieci i nastolatków.

Stosowanie leku Maltifer® w terapii dzieci i nastolatków (w wieku do 18 lat) badano w licznych badaniach klinicznych z udziałem ponad 1000 pacjentów. Skuteczność leku Maltifer® w zakresie poprawy wskaźników żelaza została potwierdzona w porównaniu z placebo lub innymi lekami żelaza.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie i rozkład.
Badania z wykorzystaniem radioaktywnie znakowanego kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza wykazały dobrą korelację między wchłanianiem żelaza a jego akumulacją w hemoglobinie. Istnieje korelacja między stopniem niedoboru żelaza a względną ilością wchłoniętego żelaza (im wyższy poziom niedoboru żelaza, tym lepsze wchłanianie). Ustalono, że jedzenie, w przeciwieństwie do soli żelaza(II), nie wywiera negatywnego wpływu na biodostępność żelaza z leku Maltifer®: w badaniu klinicznym wykazano istotne zwiększenie biodostępności żelaza przy jednoczesnym przyjmowaniu z posiłkiem, podczas gdy w trzech innych badaniach zaobserwowano jedynie pozytywną tendencję, a nie istotny efekt kliniczny.

Wydalanie.

Żelazo, którego nie wchłonięto, wydala się z kałem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie niedoboru żelaza bez anemii oraz anemii z niedoboru żelaza.

Niedobór żelaza i jego stopień powinny być potwierdzone odpowiednimi badaniami laboratoryjnymi.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość lub nietolerancja na substancję czynną lub którykolwiek składnik leku;
• nadmiar żelaza w organizmie (np. hemochromatoza, hemochromatoza, hemosyderoza);
• zaburzenia mechanizmów wydalania żelaza (anemia ołowiana, anemia siederoachrestyczna, talasemia);
• anemie niezwiązane z niedoborem żelaza (np. anemia hemolityczna, anemia megaloblastyczna spowodowana niedoborem witaminy B12).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania przeprowadzone na szczurach z zastosowaniem tetracykliny, wodorotlenku glinu, kwasu acetylosalicylowego, sulfasalazyny, węglanu wapnia, octanu wapnia, fosforanu wapnia w połączeniu z witaminą D3, bromazepamu, asparaganu magnezu, D-penicillaminy, metyldopy, paracetamolu i auranofinu nie wykazały interakcji z polimaltozowym kompleksem wodorotlenku żelaza (III).

W badaniach in vitro nie zaobserwowano interakcji polimaltozowego kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z takimi składnikami pokarmowymi jak kwas fitynowy, kwas szczawiowy, tanina, alginian sodu, cholina i sole cholinowe, witamina A, witamina D3 i witamina E, olej sojowy i mąka sojowa. Wyniki badań wskazują, że polimaltozowy kompleks wodorotlenku żelaza (III) można przyjmować podczas lub bezpośrednio po posiłku.

Interakcję polimaltozowego kompleksu wodorotlenku żelaza (III) z tetracykliną lub wodorotlenkiem glinu badano w trzech badaniach klinicznych (badania krzyżowe z udziałem 22 pacjentów w każdym badaniu). Nie zaobserwowano istotnego obniżenia wchłaniania tetracykliny. Stężenie tetracykliny we krwi nie spadło poniżej poziomu niezbędnego do działania bakteriostatycznego. Stosowanie wodorotlenku glinu i tetracykliny nie obniżało wchłaniania żelaza z polimaltozowego kompleksu wodorotlenku żelaza (III). Dlatego polimaltozowy kompleks wodorotlenku żelaza (III) można stosować jednocześnie z tetracyklinami, innymi związkami fenolowymi oraz wodorotlenkiem glinu.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leków żelaza dożylnych i leku Maltifer® ze względu na to, że takie stosowanie może hamować wchłanianie leków żelaza doustnych. Leki żelaza dożylne mogą być stosowane tylko w przypadkach, gdy leczenie lekami doustnymi nie jest odpowiednie.

Stosowanie leku nie wpływa na wynik testu wykrywania krwi utajonej (czułego na hemoglobinę), dlatego nie ma potrzeby przerywania leczenia lekiem.

Właściwości stosowania.

Leczenie anemii należy zawsze prowadzić pod opieką lekarza. Jeśli nie obserwuje się poprawy wskaźników hematologicznych (wzrost poziomu hemoglobiny o około 20–30 g/l po 3 tygodniach od rozpoczęcia stosowania), należy przeanalizować schemat leczenia.

Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących powtarzane przetaczania krwi, ponieważ krwinki czerwone zawierają już zapasy żelaza, a przyjmowanie leku może prowadzić do przedawkowania żelazem. Infekcje oraz nowotwory mogą powodować rozwój anemii. Preparaty żelaza do stosowania doustnego można przyjmować po wyleczeniu choroby podstawowej, biorąc pod uwagę stosunek korzyść/ryzyko.

Podczas stosowania kompleksu polimaltozowego żelaza może wystąpić ciemny kolor stolca, jednak nie ma to znaczenia klinicznego.

Przy przepisywaniu leku pacjentom z cukrzycą należy wziąć pod uwagę, że 20 kropli (1 ml roztworu) zawiera 0,01 jednostki chlebowej.

1 ml kropelek doustnych środka leczniczego Maltifer® zawiera 5 mg sodu. Ta ilość odpowiada 0,25% rekomendowanej przez WHO maksymalnej dziennej dawki spożycia sodu dla dorosłych, która wynosi 2 g.

Kropelki doustne środka leczniczego Maltifer® zawierają metyloestę kwasu p-hydroksybenzoesowego sodu (E 219) oraz propyloestę kwasu p-hydroksybenzoesowego sodu (E 217), które mogą powodować reakcje alergiczne (może to być reakcja opóźniona).

Nie należy podawać leku pacjentom z rzadką dziedziczną nietolerancją fruktozy, zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy lub sacharozy-izomaltozy, ponieważ Maltifer® w postaci kropelek doustnych zawiera sacharozę.

Sacharoza może być szkodliwa dla zębów.

Preparaty żelaza należy stosować z ostrożnością u chorych z następującymi chorobami: białaczka, przewlekłe choroby wątroby i nerek, zapalne choroby przewodu pokarmowego, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, choroby jelita (enteropatia, wrzodziejące zapalenie jelita, choroba Crohna).

Podczas stosowania kompleksu polimaltozowego żelaza może wystąpić ciemny kolor stolca, jednak nie ma to znaczenia klinicznego.

Dane kliniczne dotyczące stosowania leku Maltifer® u pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek są ograniczone. Przed zastosowaniem środka leczniczego Maltifer® należy dokładnie ocenić stosunek korzyść/ryzyko u tych pacjentów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Dane dotyczące stosowania w I trymestrze ciąży nie wskazują na niepożądane działanie na ciążę ani na zdrowie płodu lub noworodka. Brak danych epidemiologicznych. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny lub płodowy. Jednakże należy stosować lek z ostrożnością w czasie ciąży.

Mleko matki zawiera żelazo związane z laktoferyną. Nie wiadomo, jaka ilość żelaza z kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza (III) przenika do mleka matki. Mało prawdopodobne, że przyjmowanie leku Maltifer® będzie wywierać niepożądane działanie na niemowlę karmione piersią.

Stosowanie leku Maltifer® w czasie ciąży lub karmienia piersią zaleca się wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Zaleca się ocenę stosunku korzyść/ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono odpowiednich badań. Mało prawdopodobne, że lek Maltifer® wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z złożonymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Dawka i długość leczenia zależą od stopnia niedoboru żelaza.

Dawkę dzienną można przyjąć jednorazowo lub podzielić na kilka dawek.

Preparat Maltifer® należy przyjmować podczas lub bezpośrednio po posiłku.

Maltifer® w postaci kropli doustnych można mieszać z sokami owocowymi i warzywnymi lub sztucznymi mieszankami dla niemowląt. Lekka zmiana koloru mieszaniny nie wpływa na skuteczność leku ani jego smak.

Aby uzyskać dokładną dawkę kropli Maltifer®, należy odwrócić buteleczkę i trzymać ją pionowo. Krople będą się tworzyć bezpośrednio na końcówce buteleczki; jeśli nie, należy delikatnie przechylić buteleczkę, aż pojawi się kropla. Nie wstrząsać buteleczką.

Czas leczenia niedokrwistości z niedoboru żelaza wynosi średnio 3–5 miesięcy. Po tym okreszie należy kontynuować przyjmowanie preparatu w odpowiedniej dawce w celu leczenia niedoboru żelaza bez niedokrwistości, aby przywrócić zapasy żelaza. Czas leczenia utajonego niedoboru żelaza bez niedokrwistości wynosi 1–2 miesiące.

Dawka dzienna żelaza.

Dzieci nienarodzone: 2,5–5 mg żelaza na kg masy ciała (1–2 krople) na dobę przez 3–5 miesięcy.

Dzieci.

Lek może być stosowany u dzieci od momentu urodzenia (w tym u dzieci nienarodzonych).

Przedawkowanie.

W przypadku przedawkowania zatrucie lub nagromadzenie żelaza są mało prawdopodobne ze względu na niską toksyczność kompleksu polimaltozowego wodorotlenku żelaza(III) (dawka powodująca śmierć 50 % szczurów i myszy (LD50) > 2000 mg żelaza/kg masy ciała); oczekuje się nasycenia wchłaniania żelaza. Nie odnotowano przypadków nieumyślnego przedawkowania z letalnym skutkiem.

Niepożądane działania.

Niepożądane efekty według częstości występowania klasyfikuje się według następujących kategorii: bardzo często (> 1/10), często (< 1/10, ≥ 1/100), rzadko (< 1/100, ≥ 1/1000), bardzo rzadko (< 1/1000).

Bezpieczeństwo i tolerancja leku Maltifer® oceniano na podstawie metaanalizy danych z 24 publikacji i raportów z badań klinicznych przeprowadzonych na 1473 pacjentach przyjmujących lek. Najważniejsze niepożądane reakcje na lek zgłaszane w tych badaniach dotyczyły czterech klas układów narządów (patrz niżej).

Zmiana koloru stolca jest dobrze znanym niepożądanym działaniem przyjmowania doustnych preparatów żelaza, jednakże zjawisko to nie ma znaczenia klinicznego i o jego wystąpieniu często się nie informuje. Innymi częstymi niepożądanymi zjawiskami były zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (nudności, zaparcia, biegunka i ból brzucha).

Ze strony układu odpornościowego.

Bardzo rzadko: reakcje alergiczne.

Ze strony przewodu pokarmowego.

Bardzo często: zmiana koloru stolca*.

Często: biegunka, nudności, ból brzucha (w tym ból brzucha, dyspepsja, dyskomfort w nadbrzuszu, wzdęcia), zaparcia.

Rzadko: wymioty (w tym wymioty, odbijanie), zmiana koloru szkliwa zębów, zapalenie żołądka.

Ze strony skóry i tkanek podskórnych.

Rzadko: świąd, wysypka (w tym wysypka, wysypka makularna, wysypka bąblowa**, pokrzywka**, rumień**).

Ze strony układu nerwowego.

Rzadko: ból głowy.

Ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej.

Bardzo rzadko: skurcze mięśni (w tym mimowolne skurcze mięśni, drżenie), ból mięśni.

*Częstość przypadków zmiany koloru stolca według wyników metaanalizy jest niższa, mimo że jest to dobrze znane niepożądane zjawisko przyjmowania doustnych preparatów żelaza. Dlatego zmianę koloru stolca sklasyfikowano jako bardzo częste niepożądane zjawisko.

**Informacje o tych zjawiskach pochodzą ze spontanicznych zgłoszeń po wprowadzeniu na rynek; według szacunków częstość występowania jest < 1/491 (górna granica 95% przedziału ufności).

Maltifer®, krople doustne, zawiera jako środek konserwujący parahydroksybenzoesan, który może powodować reakcje alergiczne (możliwe opóźnione).

Okres ważności.
3 lata.

Warunki przechowywania.
Przechowywać w miejscu chronionym przed światłem, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Opakowanie.
30 ml w fiolce z kroplówką; 1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria sprzedaży.
Na receptę.

Producent.
Vifor (International) Inc., Szwajcaria / Vifor (International) Inc., Switzerland.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.
Rechenstrasse 37, 9014 St. Gallen, Szwajcaria / Rechenstrasse 37, 9014 St. Gallen, Switzerland.