Majezik-Sanovel

INSTRUKCJA dot. stosowania leku MAJEZIK–sanovel

Skład:

substancja czynna: flurbiprofen;

1 tabletka powlekana o zawartości 100 mg kwasu flurbiprowego;

substancje pomocnicze: laktoza jednowodna; celuloza mikrokryształowa; sodowa só kroskarboksymetylocelulozy; hydroksypropyloceluloza; stearynian magnezu; krzemionka dwutlenek koloidalny bezwodny;

powłoka: Opadry II niebieski OY-L-20906 (laktoza jednowodna; hydroksypropylometyloceluloza; dwutlenek tytanu (E 171); polietylenoglikol 4000; barwnik FD&C Blue № 2 (indygokarminin) (E 132)).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: eliptyczne, dwuwypukłe tabletki powlekane o niebieskim kolorze, z ryflowaną linią po obu stronach.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe niesteroidowe i przeciwreumatyczne.

Pochodne kwasu propionowego. Flurbiprofen. Kod ATC M01A E09.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika .

Flurbiprofen – niesteroidowy lek przeciwbólowy o działaniu przeciwzapalnym. Mechanizm działania wiąże się z wyraźnym hamowaniem syntezy prostaglandyn, wynikającym z inhibicji enzymu cyklooksygenazy (COX-1 i COX-2), co prowadzi do zmniejszenia stanu zapalnego, hiperemii, obrzęku oraz osłabienia bólu.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie: po podaniu doustnym flurbiprofen jest szybko i niemal całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga się około 1,5 godziny po przyjęciu pojedynczej dawki. Spożycie pokarmu nie wpływa na biodostępność leku. Okres półtrwania wynosi średnio 6 godzin.

Metabolizm: wiązanie z białkami osocza przekracza 99 %. Flurbiprofen jest praktycznie całkowicie metabolizowany. Lek jest wydalany głównie z moczem w postaci wolnej i związanej (20 %) oraz w postaci metabolitów hydroksylowanych (50 %).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Ostra ból aparatu ruchu, objawy i objawy reumatoidalnego zapalenia stawów, osteoarthrytu, zapalenia stawów kręgosłupa ankilizującego, ostrego zapalenia stawów podagrycznego.
• Nieswoiste bóle miesiączkowe.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona indywidualna wrażliwość na florbioprofen lub którykolwiek składnik leku.
• Nadwrażliwość na florbioprofen, ibuprofen, kwas acetylosalicylowy lub inne niesteroidowe leki przeciwzapalne, które objawiały się astmą, ostrym zapaleniem nosa, obrzękiem naczynioruchowym, pokrzywką lub innymi reakcjami alergicznymi.
• Wrzody trawiennego lub krwawienia przewodu pokarmowego w wywiadzie lub w fazie nasilenia (dwa lub więcej wyraźnych epizodów nasilenia choroby wrzodowej lub krwawienia).
• Leczenie bólu w okresie operacji aorto-koronarnego by-passu (CABG).
• Krwawienia mózgowe i inne krwawienia.
• Choroby zapalne jelit.
• Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ.
• Ciężka niewydolność serca, niewydolność nerek, niewydolność wątroby.
• Trzeci trymestr ciąży.

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy unikać jednoczesnego stosowania florbioprofenu z:

kwasem acetylosalicylowym, jeśli kwas acetylosalicylowy w niskich dawkach (nie wyższych niż 75 mg na dobę) nie został przepisany przez lekarza, ponieważ może to prowadzić do ryzyka wystąpienia działań niepożądanych;

innymi NLPZ, w tym ibuprofenem i selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Należy stosować florbioprofen z ostrożnością w połączeniu z następującymi lekami:

Antykoagulancje. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą nasilić działanie terapeutyczne takich antykoagulantów jak warfaryna. W przypadku interakcji warfaryny z NLPZ istnieje ryzyko wystąpienia poważnych krwawień przewodu pokarmowego.

Blokery β-adrenergiczne. Florbioprofen osłabia działanie hipotensyjne propranololu, ale nie atenololu.

Inhibitory ACE i diuretyki. Niesteroidowe leki przeciwzapalne mogą zmniejszyć działanie terapeutyczne tych leków. Możliwe jest zwiększenie ryzyka rozwoju nefrotoksyczności.

Kortykosteroidy mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia niepożądanych reakcji w przewodzie pokarmowym.

Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny: może wzrosnąć ryzyko wystąpienia krwawienia przewodu pokarmowego.

Metotreksat i leki litowe. Istnieją dane o zwiększeniu stężenia tych leków w osoczu krwi.

Cyklosporyny. Istnieją pewne dane o możliwej interakcji leków, która może prowadzić do zwiększenia ryzyka nefrotoksyczności.

Takrolimus. Zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności.

Zidowudyna: istnieją dowody na zwiększenie ryzyka wystąpienia hemartrozy i hematomi u pacjentów zakażonych HIV, którzy stosują leczenie wspomagające z zidowudyną i ibuprofenem.

Antybiotyki chinolowe mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia drgawek.

Digoksyna. NLPZ mogą nasilać niewydolność serca, obniżać poziom GFR i stężenie glikozydów w osoczu krwi.

Cymetydyna, ranitydyna. Nie wpływa na farmakokinetykę florbioprofenu, z wyjątkiem niewielkiego istotnego wpływu systemowego.

Peroralne środki hipoglikemiczne. Obserwowano nieznaczne obniżenie stężenia glukozy w osoczu krwi, które nie powodowało objawów lub objawów hipoglikemii.

Antacida stosowane u osób starszych: zmniejsza się szybkość wchłaniania florbioprofenu, ale nie ma wpływu na pełność wchłaniania.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Wpływ leku na przewód pokarmowy.

Pacjenci z wywiadem choroby wrzodowej przewodu pokarmowego, krwawień lub perforacji mają zwiększone ryzyko wystąpienia powikłań górnych odcinków przewodu pokarmowego.

Wpływ leku na funkcję układu sercowo-naczyniowego, nadciśnienie i obrzęki.

Z uwagi na ryzyko wystąpienia obrzęków i zatrzymania płynów, lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z niewydolnością serca, z wywiadem nadciśnienia tętniczego oraz u pacjentów, u których wcześniej obserwowano obrzęki z dowolnych przyczyn. Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych może zwiększyć ryzyko wystąpienia poważnych powikłań zakrzepowych, zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu, które mogą mieć charakter śmiertelny.

Powikłania krwotoczne (krwawienia).

Flurbiprofen w dawce 200 mg na dobę może wydłużać czas krwawienia, dlatego lek należy przepisywać z ostrożnością pacjentom z zwiększonym ryzykiem krwawień.

Wpływ leku na funkcję wątroby i nerek.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami wątroby i nerek. Pacjentów, którzy przez dłuższy czas stosują leki przeciwpowikłaniowe niesteroidowe (NLPZ) i mają chorobę wątroby lub nerek, należy dokładnie przebadać oraz zapewnić im ścisły nadzór medyczny w trakcie leczenia. W przypadku wystąpienia objawów niewydolności wątroby lub odchyleń od normy wskaźników funkcji wątroby należy przerwać stosowanie leku.

U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane spowodowane stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych, szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego lub perforacje, które mogą mieć charakter śmiertelny.

U pacjentów z astmą oskrzelową lub z chorobami alergicznymi w trakcie obecnej choroby lub z wywiadem astmy oskrzelowej w wywiadzie może wystąpić oskrzelospazm.

Nie zaleca się stosowania flurbiprofenu równolegle z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2.

Sclerodermia układowa i układowe choroby tkanki łącznej – zwiększony ryzyko wystąpienia aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy: należy ostrożnie (po konsultacji z lekarzem) rozpoczynać stosowanie leków zawierających substancję czynną flurbiprofen u pacjentów, u których obserwowano podwyższone ciśnienie tętnicze i obrzęki podczas leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Dane badań epidemiologicznych wskazują, że stosowanie NLPZ w wysokich dawkach (2400 mg dziennie) oraz długotrwałe leczenie może prowadzić do nieznacznego zwiększenia ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Pogorszenie funkcji rozrodczych u kobiet: lek może hamować syntezę cyklooksygenazy/prostaglandyny i prowadzić do pogorszenia płodności kobiet w wyniku wpływu na owulację. Zjawisko to jest odwracalne.

Powikłania ze strony przewodu pokarmowego mogą prowadzić do śmiertelnego skutku podczas leczenia, niezależnie od obecności lub braku objawów pogorszenia stanu lub poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w wywiadzie.

Podwyższone dawki NLPZ oraz wywiad choroby wrzodowej zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego. W takich przypadkach zaleca się stosowanie minimalnych skutecznych dawek leku.

Pacjentom z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, w szczególności osobom starszym, należy zalecać zgłaszanie wszelkich nietypowych objawów brzusznych (szczególnie krwawienia z przewodu pokarmowego), szczególnie na wczesnych etapach leczenia.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów otrzymujących terapię towarzyszącą lekami, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia choroby wrzodowej lub krwawienia, w szczególności doustnymi kortykosteroidami, lekami przeciwkrzepliwymi, np. warfaryną, selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny lub lekami przeciwpłytkowymi, takimi jak kwas acetylosalicylowy.

Powikłania skórne, które mogą mieć charakter śmiertelny, takie jak egzfoliatywny rumień, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliozy, występują bardzo rzadko. Najwyższe ryzyko tych reakcji występuje na początku cyklu leczenia, a pierwsze objawy pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.

Pacjenci powinni przerwać leczenie flurbiprofenem przy pierwszych objawach wysypki, uszkodzenia błon śluzowych lub innych objawach nadwrażliwości.

Pacjentom z takimi rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy Lapp lub zaburzenia wchłaniania glukozy-galaktozy nie należy stosować tego leku.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji.

Badania epidemiologiczne wskazują, że systemowe niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) mogą maskować objawy infekcji, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym pogorszenia przebiegu infekcji. Obserwowano to w przypadku bakteryjnej pozaszpitalnej zapalenia płuc i bakteryjnych powikłań ospa wietrzna. Jeśli Majezik-Sanovel stosowany jest w czasie, gdy pacjent cierpi na gorączkę lub ból związany z infekcją, zaleca się prowadzenie obserwacji rozwoju infekcji.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie leku Majezik-Sanovel może prowadzić do oligohydramniosu w wyniku zaburzeń funkcji nerek płodu. Może to wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zazwyczaj jest odwracalne po przerwaniu leczenia. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w drugim trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego w pierwszym i drugim trymestrze ciąży flurbiprofen nie powinien być przepisywany, chyba że jest to konieczne. Jeśli Majezik-Sanovel stosowany jest przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w pierwszym i drugim trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas trwania leczenia jak najkrótszy. Monitorowanie prenatalne oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego należy rozważyć po kilku dniach ekspozycji na flurbiprofen, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku Majezik-Sanovel należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W trzecim trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować ryzyko:

Ryzyko dla płodu:

• toksyczność sercowo-płucna (z przedwczesnym zwężeniem/zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym);
• dysfunkcja nerek (patrz wyżej);

Ryzyko dla matki na końcu ciąży i dla noworodka:

• możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwzlepkowy, który może wystąpić nawet przy bardzo niskich dawkach;
• hamowanie skurczów macicy prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

Zatem Majezik-Sanovel jest przeciwwskazany w trzecim trymestrze ciąży (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Flurbiprofen nie powinien być również stosowany w okresie karmienia piersią.

Stężenia flurbiprofenu w mleku matki i w osoczu, które mogą dostać się do organizmu dziecka, wynoszą około 0,10 mg flurbiprofenu dziennie przy stosowaniu flurbiprofenu przez matkę w dawce 200 mg/dobę. Należy podjąć decyzję, czy przerwać karmienie piersią, czy odmówić stosowania leków hamujących prostaglandyny, biorąc pod uwagę istotność leczenia dla matki.

Plodność

Stosowanie NLPZ może opóźnić wyjście folikula lub zapobiegać pęknięciu folikula jajnika, co może prowadzić do bezpłodności. U kobiet mających trudności z zajściem w ciążę lub poddawanych badaniom z powodu bezpłodności, należy rozważyć możliwość przerwania stosowania flurbiprofenu.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z złożonymi mechanizmami. Jednak pacjenci, u których pojawiają się zawroty głowy lub uczucie senności po przyjęciu leku, powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów i pracy z potencjalnie niebezpiecznymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy przyjmować doustnie w dawce 50–100 mg 2–3 razy na dobę.

Zalecana dawka wynosi 150–200 mg na dobę.

W razie potrzeby zalecaną dawkę można zwiększyć do 300 mg na dobę.

W przypadku algomenorei: początkowo stosować 100 mg, następnie 50 mg lub 100 mg co 4 lub 6 godzin. Maksymalna zalecana dawka nie powinna przekraczać 300 mg na dobę.

Tabletki zaleca się przyjmować po posiłku.

Czas trwania leczenia określa lekarz indywidualnie w każdym przypadku.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres czasu konieczny do złagodzenia objawów (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Dzieci.

Leku nie należy stosować u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania: mogą wystąpić biegunka, szum w uszach, ból głowy oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku cięższego zatrucia mogą wystąpić toksyczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego w postaci senności, czasem pobudzenia, a także dezorientacji lub śpiączki. Czasem u pacjentów obserwuje się skurcze mięśni. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna oraz może być przedłużony czas protrombinowy na skutek wpływu na czynniki krzepnięcia krwi. Może wystąpić ostra niewydolność nerek oraz uszkodzenie wątroby. U chorych na astmę oskrzelową może zaobserwować się nasilenie przebiegu choroby.

Leczenie. Leczenie może być objawowe i wspierające, a także obejmować oczyszczenie dróg oddechowych oraz monitorowanie wskaźników czynności serca i podstawowych parametrów życiowych aż do osiągnięcia stabilnego stanu. Zaleca się doustne podanie węgla aktywowanego, jeśli pacjent zgłosi się w ciągu 1 godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej dawki leku. W przypadku częstych lub długotrwałych skurczów mięśni leczenie należy prowadzić w formie dożylnej podając diazepan lub lorazepan. W przypadku astmy oskrzelowej należy stosować leki rozszerzające oskrzela.

Działania niepożądane.

Poniżej wymienione działania niepożądane obserwowano podczas krótkotrwałego stosowania kwasu flurbiprofenowego. Częstość występowania działań niepożądanych określa się następująco: bardzo często (> 1/10), często (> 1/100 do <1/10), rzadko (> 1/1000 do <1/100), nieczęsto (> 1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W przypadku stosowania w zalecanych dawkach mogą pojawić się tymczasowe działania niepożądane o łagodnym nasileniu.

Z przewodu pokarmowego: często – dyspepsja, zaparcia, nudności, wymioty, biegunka, gastropatia spowodowana niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, bóle brzucha, zaburzenia funkcji wątroby; przy długotrwałym stosowaniu – wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, krwawienia. Nasilenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna; rzadko – biegunka z krwią, zaburzenia przełyku, zapalenie żołądka, wymioty z krwią, choroba wrzodowa, stomatyt, wrzody żołądka i jelit; nieczęsto – u pacjentów w podeszłym wieku zwiększa się częstość działań niepożądanych, szczególnie krwawień z przewodu pokarmowego lub perforacji, które mogą mieć śmiertelny przebieg.

Powikłania ze strony przewodu pokarmowego mogą prowadzić do śmiertelnego skutku podczas leczenia, niezależnie od obecności lub braku objawów pogorszenia stanu zdrowia lub poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych w wywiadzie.

Podwyższone dawki LNPZ i choroba wrzodowa w wywiadzie zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego.

Z układu sercowo-naczyniowego: rzadko – niewydolność serca; nieczęsto – zawał mięśnia sercowego, tachykardia.

Z układu krwiotwórczego: nieczęsto – agranulocytoza, leukopenia, anemia, w tym hemolityczna i aplastyczna, pancytopenia; rzadko – anemia z niedoboru żelaza. Pierwszymi objawami są wysoka gorączka, ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej, objawy grypowe, silne osłabienie, nieuzasadnione krwawienia i siniaki, wysypka, purpura; częstość nieznana – hamowanie agregacji płytek krwi, trombocytopenia, neutropenia.

Z układu naczyniowego: rzadko – wazodylatacja, nadciśnienie tętnicze.

Z układu nerwowego: często – ból głowy, zawroty głowy, senność, osłabienie, depresja, amnezja, drżenie; nieczęsto – ataksja, niedokrwienie mózgu, parestezje, zaburzenia węchu.

Zaburzenia psychiczne: często – pobudzenie nerwowe, niepokój, bezsenność; rzadko – dezorientacja.

Z układu moczowego: rzadko – krwiomocz, niewydolność nerek; nieczęsto – zapalenie nerek typu naczyniowo-śródmiąższowe, zapalenie kłębuszków nerek, martwica nerkowa brodawki, zespół obrzękowy.

Z układu wątrobowo-żółciowego: rzadko – zapalenie wątroby, zaburzenia funkcji wątroby.

Reakcje alergiczne: bardzo często – wysypka skórna; często – świąd, pokrzywka, skurcz oskrzeli, fotosensybilizacja, obrzęk naczynioruchowy (Quinckego), wstrząs anafilaktyczny, angioobrzęk, egzema.

Skurcz oskrzeli może wystąpić u pacjentów z astmą oskrzelową lub z chorobami alergicznymi w wywiadzie lub aktualnie.

Infekcje i inwazje: często – zapalenie nosa, infekcje układu moczowego.

Z narządów klatki piersiowej, układu oddechowego i jamy opłucnowej: często – astma, epistaksa, skurcz oskrzeli.

Z układu rozrodczego: pogorszenie funkcji rozrodczych u kobiet. Lek może hamować syntezę cyklooksygenazy/prostaglandyn i prowadzić do zaburzeń płodności u kobiet poprzez wpływ na owulację. Zjawisko to jest odwracalne po odstawieniu leku.

Z układy skóry: poważne reakcje skórne, takie jak wyprysk odłuszczający, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekrolioza, wystąpiły bardzo rzadko. Najwyższe ryzyko tych reakcji pojawia się na początku leczenia, a pierwsze objawy pojawiają się najczęściej w ciągu pierwszego miesiąca terapii.

Z układu mięśniowego: często – drgawki.

Z układu immunologicznego: u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi (w szczególności toczeniem rumieniowatym układowym, chorobami tkanki łącznej) podczas leczenia LNPZ obserwowano pojedyncze przypadki wystąpienia objawów oponowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych, a mianowicie sztywności karku, bólu głowy, nudności, wymiotów, wysokiej gorączki lub dezorientacji; częstość nieznana – anafilaksja.

Z narządów wzroku: podczas stosowania kwasu flurbiprofenowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych zgłaszano przypadki zaburzeń wzroku, a mianowicie rozmycie i/lub pogorszenie ostrości widzenia. Podczas stosowania leku należy regularnie poddawać się badaniom u okulisty.

Z metabolizmu i odżywiania: często – zmiana masy ciała; rzadko – hiperurykemia, zatrzymanie płynów.

Inne: osłabienie słuchu, zawroty głowy, nasilenie potliwości, oponowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (zarejestrowano pojedyncze przypadki). Zapalenie nerwu wzrokowego, parestezje jamy ustnej, depresja, halucynacje, dzwonienie w uszach, zawroty głowy, niedyspozycja, zmęczenie i senność, melena, uczucie ciepła lub mrowienia w jamie ustnej podczas rozpuszczania pastylki; zapalenie wątroby, cholestaza, zapalenie nerek typu śródmiąższowego, bezsenność, zespół nerczycowy.

Stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (szczególnie w wysokich dawkach – 2400 mg dziennie), a także długotrwałe leczenie może prowadzić do nieznacznego zwiększenia ryzyka wystąpienia zdarzeń trombotycznych tętniczych (np. zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu).

Wskaźniki laboratoryjne: podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, obniżenie stężenia hemoglobiny i hematokrytu. Ponieważ zaburzenia przewodu pokarmowego oraz krwawienia mogą wystąpić bez żadnych objawów, należy regularnie poddawać się badaniom kontrolnym. Pacjenci poddawani długotrwałemu leczeniu powinni okresowo kontrolować ogólne i biochemiczne parametry krwi.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 5 tabletek w blistrze; po 1, 2 lub 6 blisterów w tekturowym pudełku.

Kategoria sprzedaży. Na receptę.

Producent: Sanovel Ilac Sanayi ve Ticaret A.Ş.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Rejon Balaban, ulica Cihangir Sokagi, nr 10, miasto Stambuł, 34580, rejon Silivri, Turcja.