Madinet®

ULOTKA DO WNIOSKU MEDYCZNEGO DOTYCZĄCEGO LEKU Madinet®

Skład:

Substancje czynne: 1 tabletka powlekana zawiera etyniloestradiol 0,03 mg i octan chloromadinonu 2 mg;

Substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, skrobia kukurydziana, maltodekstryna, stearynian magnezu;

różowa mieszanina do powlekania filmowego: hipromeloza, makrogol 400, dwutlenek tytanu (E 171), tlenek żelaza czerwony (E 172), tlenek żelaza żółty (E 172).

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągłe tabletki powlekane, różowego koloru, bez wad powłoki.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki zapobiegające ciąży stosowane systemowo. Progestageny i estrogeny, stałe kombinacje. Kod ATX G03A A15.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Ciągłe stosowanie Madinet® przez 21 dni hamuje wydzielanie przez przysadkę hormonu folikulotropowego (FSH) i hormonu luteinizującego (LH), co prowadzi do hamowania owulacji. Obserwuje się proliferację endometrium oraz jego transformację sekretoryczną. Ponadto zmienia się konsystencja śluzu szyjkowego, co utrudnia przenikanie plemników przez kanał szyjkowy i zaburza ich ruchliwość. Dodatkowo występują zmiany w endometrium, które czynią je nieprzydatnym do implantacji.

Minimalna dawka octanu chlormadynonu zapewniająca całkowite hamowanie owulacji wynosi 1,7 mg. Dawka konieczna do transformacji endometrium wynosi 25 mg na cykl.

Octan chlormadynonu jest progestogenem o działaniu antyandrogennym. Mechanizm jego działania opiera się na zdolności wypierania androgenów z ich specyficznych receptorów.

Skuteczność kliniczna

W trakcie badań klinicznych z zastosowaniem tabletek zawierających tę samą kombinację substancji czynnych przez okres 2 lat przebadano 1 655 kobiet oraz ponad 22 000 cykli menstruacyjnych. Zanotowano 12 ciąż. U 7 kobiet w okresie poczęcia stwierdzono błędy w stosowaniu, współistniejące choroby powodujące nudności lub wymioty, lub jednoczesne stosowanie leków, o których wiadomo, że osłabiają działanie przeciwdziałające ciążę środków hormonalnych.

Farmakokinetyka

Chlormadinonu acetylan (CMA)

Wchłanianie

CMA jest szybko i niemal całkowicie wchłaniane po podaniu doustnym. Biologiczna dostępność CMA jest wysoka, ponieważ nie ulega on pierwszoprzejściowemu metabolizmowi w wątrobie. Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest w ciągu 1–2 godzin po doustnym przyjęciu CMA.

Rozkład

Ponad 95 % CMA wiąże się z białkami osocza, głównie z albuminą. CMA nie wiąże się z globuliną wiążącą hormony płciowe ani z globuliną wiążącą kortyzol. CMA gromadzi się głównie w tkance tłuszczowej.

Biortransformacja

Różne procesy redukcji i utleniania oraz koniugacja z glukuronidami i siarczanami prowadzą do powstawania dużej liczby metabolitów. Głównymi metabolitami w osoczu człowieka są 3α- i 3β-hydroksy-CMA, z okresami połowicznego wyeliminowania biologicznego istotnie nie różniącymi się od niemetabolizowanego CMA. Metabolity 3-hydroksy wykazują antyandrogenową aktywność analogiczną do CMA. W moczu metabolity występują głównie w formie koniugatów. Po enzymatycznym rozszczepieniu głównym metabolitem jest 2α-hydroksy-CMA, obok metabolitów 3-hydroksy i dihydroksy.

Eliminacja

CMA jest wydalane z osocza ze średniem okresem połowicznego wyeliminowania wynoszącym około 34 godziny (po dawce pojedynczej) oraz około 36–39 godzin (po wielokrotnym przyjmowaniu). Po doustnym podaniu CMA oraz jego metabolity są wydalane w przybliżeniu w równych ilościach zarówno przez nerki, jak i przez jelita.

Etynistronol (EE)

Wchłanianie

EE jest szybko i niemal całkowicie wchłaniane po doustnym przyjęciu, Cmax osiągane jest po 1,5 godziny. Ze względu na wiązanie przedukładowe oraz efekt pierwszego przesunięcia w wątrobie, absolutna dostępność biologiczna wynosi tylko około 40 % i charakteryzuje się dużą indywidualną zmiennością (20–65 %).

Rozkład

Stężenia EE w osoczu krwi podawane w literaturze znacznie się różnią. Oколо 98 % EE wiąże się z białkami osocza krwi, praktycznie wyłącznie z albuminą.

Biortransformacja

Podobnie jak naturalne estrogeny, EE ulega biotransformacji przez system cytochromów P-450 poprzez hydroksylację pierścienia aromatycznego. Głównym metabolitem jest 2-hydroksy-EE, który przekształca się w inne metabolity i koniugaty. EE podlega wiązaniu przedukładowemu zarówno w błonie śluzowej jelita cienkiego, jak i w wątrobie. W moczu występują głównie glukuronidy, a w żółci i osoczu krwi – siarczany.

Eliminacja

Średni okres połowicznego wyeliminowania EE z osocza krwi wynosi około 12–14 godzin. EE jest wydalane przez nerki i jelita w stosunku 2:3. Siarczan EE wydalany z żółcią, po hydrolizie przez bakterie jelitowe, podlega enterohepatalnej recyrkulacji.

Dane badań przedklinicznych dotyczące bezpieczeństwa

Estrogeny charakteryzują się niską toksycznością ostrą. Ze względu na istotne różnice między gatunkami zwierząt doświadczalnych oraz różnice między zwierzętami a człowiekiem, wyniki badań estrogenów na zwierzętach mają ograniczoną wartość prognostyczną dla człowieka. Etynistronol jest syntetycznym estrogenem, często stosowanym w doustnych środkach antykoncepcyjnych. Badania laboratoryjne na zwierzętach wykazały, że nawet w stosunkowo niskich dawkach ta substancja wykazuje działanie embrionolityczne; u płodów męskich obserwowano anomalie rozwoju narządów układu moczowo-płciowego oraz objawy feminizacji. Efekty te uznaje się za gatunkowo specyficzne.

Stwierdzono, że acetian chlormadinonu wykazuje działanie embrionolityczne po podaniu królikom, szczurom i myszom. Obserwowano również działanie teratogenne po podaniu dawek embrionotoksycznych królikom oraz najniższych badanych dawek (1 mg/kg/doba) myszom. Znaczenie uzyskanych danych dla stosowania leku u ludzi nie jest ustalone.

W ramach ogólnie przyjętych badań przedklinicznych oceniających toksyczność przewlekłą, genotoksyczność i potencjał onkogenny leku nie stwierdzono szczególnych ryzyk dla człowieka, poza tymi, które zostały już opisane w innych częściach instrukcji do leku.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja hormonalna.

Przed przepisaniem Madinet® należy ocenić u kobiety obecność indywidualnych czynników ryzyka, szczególnie tych dotyczących ryzyka żylnej tromboembolii (ŻTE), a także porównać ryzyko ŻTE podczas przyjmowania leku z ryzykiem podczas stosowania innych kombinowanych środków antykoncepcyjnych (KŚA) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Uwagi dotyczące stosowania”).

Przeciwwskazania.

Nie można stosować kombinowanych środków antykoncepcyjnych (KŚA) w przypadku występowania poniższych chorób. W przypadku wystąpienia jednego z tych stanów podczas przyjmowania KŚA należy natychmiast przerwać stosowanie Madinet®:

• Nadwrażliwość na substancje czynne lub na którykolwiek inny składnik leku.
• Utrata kontroli nad cukrzycą.
• Niekontrolowana nadciśnienie tętnicze lub istotne zwiększenie ciśnienia tętniczego (wartości stale przekraczające 140/90 mmHg).
• Obecność lub ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii (ŻTE):
  • obecna ŻTE (podczas stosowania leków przeciwkrzepnących) lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ZŻG) lub zakrzepica tętnicy płucnej (ZTP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do rozwoju ŻTE, w szczególności oporność na aktywowany białek C (w tym mutacja czynnika V Leiden); niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże zabiegi operacyjne z długotrwałym unieruchomieniem (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”);
  • wysokie ryzyko wystąpienia ŻTE związane z obecnością wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”).
• Obecność lub ryzyko wystąpienia tętniczej tromboembolii (ATE):
  • obecna ATE lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub stany prodromalne (kołatanie serca);
  • choroby naczyniowo-mózgowe: obecny lub w wywiadzie udar mózgu lub stany prodromalne (przemijające ataki niedokrwienne (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do rozwoju ATE, w szczególności hiperhomocysteinemii i obecności przeciwciał przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant wąsaczkowy);
  • migrena w wywiadzie z objawami ogniskowymi neurologicznymi;
  • wysokie ryzyko wystąpienia ATE związane z obecnością wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”) lub obecność jednego z czynników ryzyka:
  • cukrzyca towarzysząca powikłaniom naczyniowym;
  • ciężkie nadciśnienie tętnicze;
  • ciężka dyslipoproteynemia.
• Wirusowe zapalenie wątroby, żółtaczka, zaburzenia funkcji wątroby (do czasu normalizacji wskaźników funkcji wątroby).
• Ogólne swędzenie, cholestaza, w szczególności podczas poprzedniej ciąży lub terapii estrogenami.
• Zespół Dubina-Johnsona, zespół Rotor, zaburzenia wydzielania żółci.
• Guzy wątroby w wywiadzie lub obecnie.
• Silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwawienia wewnętrzne (patrz sekcja „Efekty niepożądane”).
• Porfiria po raz pierwszy wystąpiła lub nawracająca (wszystkie trzy formy, szczególnie nabyta porfiria).
• Złośliwe guzy zależne od hormonów w wywiadzie lub obecnie, np. raka piersi lub macicy.
• Ciężkie zaburzenia metabolizmu lipidów.
• Zapalenie trzustki w wywiadzie lub obecnie, towarzyszone ciężką hipertriglicerydemią.
• Objawy migreny, które wystąpiły po raz pierwszy, a także częstszy i niezwykle silny ból głowy.
• Ostrzeżenie zaburzeń czuciowych, np. zaburzenia wzroku lub słuchu.
• Zaburzenia ruchowe (w szczególności porażenie).
• Nasilenie napadów padaczki.
• Ciężka depresja.
• Ostoskleroz, która postępowała podczas poprzednich ciąży.
• Amenoreja nieznanego pochodzenia.
• Hiperplazja endometrium.
• Krwawienia z pochwy nieznanego pochodzenia.
• Meningioma lub meningioma w wywiadzie.
• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuvir, z lekami zawierającymi glecaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Przeciwwskazaniem jest obecność jednego poważnego lub kilku czynników ryzyka rozwoju zakrzepicy żył lub tętnic (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: należy zapoznać się z informacją dotyczącą leku stosowanego równocześnie w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Interakcje farmakodynamiczne

Podczas badań klinicznych u pacjentów otrzymujących leki do leczenia zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C (HCV), zawierające ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuvir z rybawiryną lub bez niej, zaobserwowano wzrost transaminaz (ALT) powyżej 5-krotnie wyższy niż górna granica normy (GGN). Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etynylestradiol, w tym kombinowane środki antykoncepcyjne (KŚA). Ponadto, u pacjentów otrzymujących leczenie glecaprevirem/pibrentaswirem lub sofosbuvirem/velpataswirem/voxilaprevirem obserwowano również wzrost ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak KŚA (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Dlatego pacjentkom przyjmującym Madinet® należy przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. antykoncepcję zawierającą tylko progestagen lub metody niehormonalne) przed rozpoczęciem terapii tymi kombinowanymi lekami. Stosowanie Madinet® można wznowić po 2 tygodniach od zakończenia terapii według tych kombinowanych schematów.

Interakcje farmakokinetyczne

Wpływ innych leków na Madinet®

Możliwa interakcja z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne, w wyniku czego może wzrosnąć klirens hormonów płciowych, co z kolei może prowadzić do krwawienia przebijającego i/lub utraty skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Leczenie

Indukcja enzymów możliwa już po kilku dniach przyjmowania. Maksymalna indukcja enzymów zwykle obserwowana jest w ciągu kilku tygodni. Po odstawieniu leku indukcja enzymów może utrzymywać się do 4 tygodni.

Leczenie krótkoterminowe

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem i jeszcze przez 28 dni po zakończeniu takiej terapii.

Jeśli terapia lekiem indukującym enzymy rozpoczyna się w okresie stosowania ostatnich tabletek KŚA z bieżącego opakowania, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania KŚA po zakończeniu tabletek w poprzednim opakowaniu, bez robienia przerwy w przyjmowaniu tabletek.

Leczenie długoterminowe

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami czynnymi indukującymi enzymy wątrobowe zaleca się metodę barierową lub inną odpowiednią metodę niehormonalną antykoncepcji.

Poniższe interakcje zostały odnotowane zgodnie z opublikowanymi danymi naukowymi.

Substancje czynne zwiększające klirens KŚA (zmniejszenie skuteczności KŚA poprzez indukcję enzymów), np.: barbiturany, bocentan, karbamazepina, barbeksaklon, fenytoina, primidona, modafinil, ryfampicyna, ryfabutyna i lek do leczenia HIV rytonawir, nevirapyna i efawiernz oraz możliwe także felbamata, grzybienie grzybienie (grzybienie grzybienie), okkskarbazepina, topiramat i leki zawierające ziele św. Jana (Hypericum perforatum).

Leki/substancje czynne, które mogą zmniejszyć stężenie etynylestradiolu w surowicy krwi:

• wszystkie leki zwiększające motorykę przewodu pokarmowego (np. metoklopramid) lub zaburzające wchłanianie (np. węgiel aktywny).

Substancje czynne o niestabilnym wpływie na klirens KŚA

Podczas jednoczesnego stosowania z KŚA wiele kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nienukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy może zwiększać lub zmniejszać stężenie estrogenów lub progestyn we krwi. Łączny wpływ tych zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego w celu wykrycia potencjalnych interakcji i wszelkich innych zaleceń należy zapoznać się z informacją dotyczącą zastosowania leku do leczenia HIV/HCV. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub inhibitorami nienukleozydowej odwrotnej transkryptazy.

Leki/substancje czynne, które mogą zwiększać stężenie etynylestradiolu w surowicy krwi:

• substancje czynne hamujące sulfatację etynylestradiolu w ścianie jelita, np. kwas askorbinowy lub paracetamol;
• atorwastatyna (zwiększa AUC etynylestradiolu o 20%);
• substancje czynne hamujące aktywność enzymów wątrobowych, takie jak leki przeciwgrzybicze pochodne imidazolu (np. flukenazol), indynawir lub troleandomycyna.

Wpływ Madinet® na inne leki:

• hamowanie aktywności enzymów wątrobowych i, odpowiednio, zwiększenie stężenia w surowicy krwi takich substancji czynnych, jak diazepam (i innych benzodiazepin, których metabolizm odbywa się poprzez hydroksylację), cyklosporyna, teofilina i prednizolon;
• indukcja glukuronidacji w wątrobie i, odpowiednio, zmniejszenie stężenia w surowicy krwi takich substancji, jak lamotrydzyna, klofibran, paracetamol, morfina i lorazepan.

Może zmienić się potrzeba stosowania insuliny i doustnych leków przeciwdiabetycznych, ponieważ lek wpływa na tolerancję glukozy (patrz sekcja „Uwagi dotyczące stosowania”).

Może to również dotyczyć leków stosowanych ostatnio.

Należy przeanalizować instrukcję do leku przepisanego przez lekarza w celu wykrycia możliwej interakcji z Madinet®.

Badania laboratoryjne

Stosowanie środków antykoncepcyjnych steroidowych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym biochemiczne wskaźniki funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek; a także poziom białek transportowych osocza, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy i frakcje lipidów/lipoproteinów, a także parametry metabolizmu węglowodanów, krzepnięcia i fibrynolizy. Zmiany zwykle występują w granicach normy laboratoryjnej.

Szczególne środki ostrożności.

Szczególne ostrzeżenia.

Palenie zwiększa ryzyko poważnych działań niepożądanych ze strony układu sercowo-naczyniowego podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych (HAK). To ryzyko wzrasta z wiekiem, liczbą wypalanych papierosów i jest szczególnie wysokie u kobiet powyżej 35. roku życia. Kobietom powyżej 35. roku życia, które palą, należy rozważyć zastosowanie innych metod antykoncepcji.

Stosowanie HAK wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia poważnych chorób, takich jak zawał mięśnia sercowego, zakrzepica, udar mózgu lub nowotwory wątroby. Inne czynniki ryzyka, takie jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, otyłość i cukrzyca, znacząco zwiększają ryzyko powikłań i śmiertelność.

W przypadku występowania jednej z chorób lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, stosowanie Madinet® należy omówić z kobietą.

Jeśli te choroby lub czynniki ryzyka po raz pierwszy wystąpią lub będą się nasilać podczas stosowania leku, kobieta powinna skonsultować się z lekarzem, aby ustalić, czy należy przerwać stosowanie Madinet®.

Zakrzepica lub inne choroby naczyń

Wyniki badań epidemiologicznych wskazują na związek między przyjmowaniem hormonalnych środków antykoncepcyjnych a zwiększonym ryzykiem wystąpienia zakrzepicy żylnej lub tętniczej, np. zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, zakrzepicy żył głębokich lub zakrzembicy tętnicy płucnej. Choroby te rozwijają się rzadko.

Bardzo rzadko pojawiały się doniesienia o zakrzepicy innych naczyń krwionośnych, takich jak wątrobowych, trzewnych, nerkowych żył, żył siatkówki lub tętnic u kobiet stosujących HAK.

Ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej (ZŻ).

Stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych (HAK) zwiększa ryzyko wystąpienia zakrzepicy żylnej (ZŻ) u pacjentek stosujących te leki, w porównaniu z tymi, które nie stosują tych środków. Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodrel są związane z niskim poziomem ryzyka ZŻ. Inne HAK zawierające chlormadinon/etynilostradiol, takie jak Madinet®, mogą mieć ryzyko ZŻ wyższe o 1,25 razy w porównaniu z lekami zawierającymi lewonorgestrel. Decyzję o stosowaniu każdego leku innego niż te znane z niskiego ryzyka ZŻ należy podejmować dopiero po konsultacji z kobietą, aby zagwarantować, że rozumie ona ryzyko wystąpienia ZŻ w przypadku stosowania Madinet®, jakie czynniki ryzyka wpływają na to ryzyko oraz że ryzyko ZŻ jest najwyższe u kobiet w pierwszym roku stosowania. Ponadto istnieją dane wskazujące, że ryzyko wzrasta po ponownym rozpoczęciu stosowania HAK po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U kobiet, które nie stosowały HAK i nie były w ciąży, u około dwóch na tysiąc kobiet rozwijała się ZŻ w ciągu roku. Jednakże u konkretnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe, w zależności od jej podstawowych czynników ryzyka (patrz niżej).

Badania epidemiologiczne u kobiet stosujących niskodawkowe HAK (<50 µg etynilostradiolu) wykazały, że u 6–12 kobiet na 10 000 rozwijała się ZŻ w ciągu roku.

Szacuje się, że u 6–9 kobiet na 10 000 stosujących HAK zawierające chlormadinon rozwinie się ZŻ w ciągu jednego roku; porównywalnie u około 6 kobiet na 10 000 stosujących HAK zawierające lewonorgestrel.

Liczba przypadków ZŻ na 10 000 kobiet rocznie

Liczba przypadków ZŻ rocznie u kobiet stosujących niskodawkowe HAK jest mniejsza niż liczba przypadków u kobiet w okresie ciąży lub po porodzie.

ZŻ może prowadzić do śmierci w 1–2% przypadków.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZŻ.

Ryzyko powikłań zakrzepowo-żylnych u kobiet stosujących HAK może wzrosnąć w przypadku występowania dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie gdy występuje kilka czynników ryzyka wymienionych w tabeli 1.

Madinet® jest przeciwwskazany, jeśli kobieta ma kilka czynników ryzyka, które zaliczają ją do grupy wysokiego ryzyka wystąpienia zakrzepicy żylnej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). W przypadku występowania u kobiety więcej niż jednego czynnika ryzyka ZŻ może wystąpić sytuacja, w której ryzyko wzrasta w sposób większy niż wynikałoby to z prostego dodania indywidualnych czynników: w takim przypadku należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko wystąpienia ZŻ.

Jeśli po ocenie stosunek korzyści do ryzyka uznany zostanie za negatywny, HAK nie powinny być przepisywane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Czynniki ryzyka wystąpienia ZŻ. Tabela 1

Nie ma jednomyślności co do związku między zakrzepowym zapaleniem żył powierzchownych a żylakami żył lub etiologią zakrzepicy żylną.

Należy również wziąć pod uwagę, że ryzyko powikłań zakrzepowo-embolicznych wzrasta w okresie ciąży i szczególnie w pierwszych 6 tygodniach po porodzie (patrz rozdział „Zastosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZTŻ (zakrzepicy żył głębokich i zakrzepicy płucnej)

W przypadku wystąpienia objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować go, że przyjmuje się KC.

Objawy zakrzepicy żył głębokich (ZŻG) mogą obejmować:

• obrzęk jednej nogi i/lub stopy lub wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub bolesność, które mogą być odczuwane tylko w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• uczucie podwyższonej temperatury w dotkniętej nodze; czerwone lub bladoniebieskie zabarwienie skóry na nodze.

Objawy zakrzepicy płucnej (ZPP) mogą obejmować:

• nagłe duszności o nieznanej przyczynie lub przyspieszone oddychanie;
• nagły kaszel, który może towarzyszyć krwawienie z płuc;
• ostry ból w klatce piersiowej;
• silny ból głowy lub zawroty głowy;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niemiespeczne i mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne objawy (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyń mogą obejmować nagły ból, obrzęk i lekkie niebieskawe zabarwienie kończyn.

Jeśli okluzja występuje w naczyniach oka, objawy mogą wahać się od bezbolesnego zamazania wzroku, które może się nasilać, po całkowitą utratę wzroku. Czasem utrata wzroku może wystąpić nagle.

Ryzyko wystąpienia tętniczej zakrzepicy (ZTŻ).

Badania epidemiologiczne wykazały, że stosowanie KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem rozwoju tętniczej zakrzepicy lub zaburzeń krążenia mózgowego (np. przemijającego niedokrwienia mózgu, udaru mózgu). Tętnicza zakrzepica może być śmiertelna.

Czynniki ryzyka rozwoju ZTŻ

Ryzyko rozwoju tętniczych powikłań zakrzepowo-embolicznych (zawał mięśnia sercowego) lub ostrego zaburzenia krążenia mózgowego (udar mózgu) wzrasta u kobiet stosujących KC z czynnikami ryzyka opisanymi w tabeli 2. Madinet® jest przeciwwskazany, jeśli kobieta ma jeden poważny lub kilka czynników ryzyka ZTŻ, które zaliczają ją do grupy wysokiego ryzyka rozwoju tętniczej zakrzepicy (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). Bardzo prawdopodobne, że jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, prowadzi to do zwiększenia ryzyka ogólnego wystąpienia ZTŻ w porównaniu z działaniem tych czynników oddzielnie. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka uznaje się za negatywny, KC nie należy przepisywać (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Czynniki ryzyka rozwoju ZTŻ. Tabela 2.

Symptomy ATE

W przypadku wystąpienia objawów kobieta powinna natychmiast skontaktować się z lekarzem oraz poinformować go, że przyjmuje doustne środki antykoncepcyjne (COC).

Objawy nagłego zaburzenia krążenia mózgowego mogą obejmować:

• nagłą słabość lub drętwienie twarzy, ręki lub nogi, szczególnie po jednej stronie ciała;
• nagłe trudności z chodzeniem, zawroty głowy, utratę równowagi lub koordynacji;
• nagłe zamieszanie, trudności z mówieniem lub rozumieniem mowy;
• nagłe zaburzenia widzenia w jednym lub obu oczach;
• nagły, silny lub długotrwały ból głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utratę przytomności lub omdlenie, z drgawkami lub bez.

Tymczasowe objawy mogą wskazywać na przejściowe niedokrwienie mózgu (TIA).

Objawy zawału mięśnia sercowego (MI) mogą obejmować:

• ból, dyskomfort, ucisk, ciężkość, uczucie zaciśnięcia lub rozsadzenia w klatce piersiowej, ręce lub za mostkiem;
• dolegliwości promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki lub brzucha;
• uczucie przepełnienia, zaburzenia żołądka lub zaparcia;
• potliwość, nudności, wymioty i zawroty głowy;
• silną słabość, niepokój lub duszność;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Kobiety przyjmujące COC powinny być poinformowane, że w przypadku wystąpienia możliwych objawów zakrzepicy należy skontaktować się z lekarzem. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia zakrzepicy należy natychmiast przerwać przyjmowanie Madinet®.

Nowotwory

Niektóre badania epidemiologiczne wskazują, że długotrwałe przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych może być czynnikiem ryzyka rozwoju raka szyjki macicy u kobiet zakażonych wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV). Jednakże ta kwestia jest kontrowersyjna, ponieważ niejasne jest, w jakim stopniu inne czynniki wpływają na uzyskane wyniki (np. różnice w liczbie partnerów seksualnych lub stosowanie metod antykoncepcji barierowej) (patrz również sekcja „Badanie lekarskie”).

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wykazała nieco wyższe względne ryzyko rozwoju raka piersi u kobiet przyjmujących COC (RR = 1,24). To zwiększone ryzyko stopniowo maleje w ciągu 10 lat po zaprzestaniu przyjmowania COC. Jednakże te badania nie potwierdziły związku przyczynowo-skutkowego między chorobą a przyjmowaniem leku. Obserwowane zwiększone ryzyko może wynikać z wcześniejszego rozpoznania raka piersi u kobiet przyjmujących COC w porównaniu z tymi, które ich nie stosują, a także z biologicznego działania COC lub kombinacji obu tych czynników.

Przy długotrwałym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych rzadko obserwowano guzy wątroby – głównie dobrej jakości, bardzo rzadko – złej jakości, które w pojedynczych przypadkach mogą prowadzić do zagrażających życiu krwawień do jamy brzusznej. W przypadku wystąpienia silnego, ostrego bólu w górnej części brzucha, który nie ustępuje samorzutnie, powiększenia wątroby lub objawów krwawienia do jamy otrzewnowej należy rozważyć możliwość rozwoju guza wątroby, a przyjmowanie Madinet® należy przerwać.

Meningioma.

Zgłaszano przypadki wystąpienia meningiom (pojedynczych i wielokrotnych) w związku ze stosowaniem acetianu chloromadinonu, szczególnie w wysokich dawkach i przez dłuższy czas (kilka lat). Pacjentki powinny być monitorowane pod kątem objawów i oznak meningiom zgodnie z praktyką kliniczną. Jeśli u pacjentki zostanie rozpoznana meningioma, wszelkie leczenie zawierające acetian chloromadinonu należy przerwać jako środek ostrożności.

Istnieją pewne dowody, że ryzyko meningiom może zmniejszyć się po zaprzestaniu leczenia acetianem chloromadinonu.

Inne choroby

Depresyjny nastrój i depresja są znanymi niepożądanymi skutkami stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Niepożądane reakcje”). Depresja może być ciężka i jest znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobietom należy zalecić kontakt z lekarzem w przypadku zmiany nastroju i objawów depresyjnych, w tym krótko po rozpoczęciu leczenia.

Wiele kobiet przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne wykazuje niewielki wzrost ciśnienia krwi. Klinicznie istotny wzrost ciśnienia krwi występuje rzadko. Obecnie nie potwierdzono związku między stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych a nadciśnieniem tętniczym. Jeśli podczas przyjmowania Madinet® występuje klinicznie istotny wzrost ciśnienia krwi, należy przerwać przyjmowanie leku i rozpocząć leczenie nadciśnienia tętniczego. Gdy wartości ciśnienia krwi wrócą do normy po leczeniu hipotensyjnym, przyjmowanie Madinet® może być wznowione.

Estrogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznej lub nabytej opuchlizny naczynioruchowej.

U kobiet z wywiadem o ospie wietrznej w ciąży możliwe jest nawrotowe wystąpienie tego stanu podczas przyjmowania COC.

U kobiet z wywiadem osobistym lub rodzinnym o hipertrójglicerydemia podczas przyjmowania COC zwiększa się ryzyko rozwoju zapalenia trzustki. W przypadku ostrych lub przewlekłych zaburzeń funkcji wątroby może być konieczne przerwanie przyjmowania COC do czasu normalizacji wskaźników funkcji wątroby. W przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej, która po raz pierwszy została zdiagnozowana w czasie ciąży lub przyjmowania hormonów płciowych, należy przerwać przyjmowanie COC.

Przyjmowanie COC może wpływać na oporność insulinową obwodową lub tolerancję glukozy. Dlatego należy starannie monitorować stan pacjentek z cukrzycą przyjmujących doustne środki antykoncepcyjne.

W rzadkich przypadkach może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem o chloazie ciężarnych. Kobietom skłonnym do chloazy należy unikać ekspozycji na słońce i promieniowanie ultrafioletowe podczas przyjmowania doustnych środków antykoncepcyjnych.

Ostrożność

Przyjmowanie leków zawierających estrogen lub estrogen/progesteron może negatywnie wpływać na niektóre choroby/stany. Przypadki, w których wymagana jest staranna obserwacja medyczna:

• epilepsja;
• stwardnienie rozsiane;
• tetania;
• migrena (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• astma;
• niewydolność serca lub nerek;
• mała chorea;
• cukrzyca (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• choroby wątroby (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• dyslipoproteinemie (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• choroby autoimmunologiczne, w tym toczeń rumieniowaty układowy;
• otyłość;
• nadciśnienie tętnicze (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• endometrioza;
• żylaki;
• zakrzepowe zapalenie żył (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• zaburzenia krzepnięcia krwi (patrz sekcja „Przeciwwskazania”);
• mastopatia;
• mięśniak macicy;
• ospa ciężarnych;
• depresja;
• przewlekłe zapalne choroby jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita, patrz sekcja „Niepożądane reakcje”).

Badanie lekarskie

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania Madinet® należy pobrać pełny wywiad osobisty i rodzinny pacjentki, przeprowadzić badanie kliniczne i wykluczyć ciążę. Należy zmierzyć ciśnienie krwi i przeprowadzić badanie fizykalne, zwracając uwagę na przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) oraz ostrzeżenia opisane w niniejszym rozdziale.

Kobietę należy poinformować o ryzyku wystąpienia zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym przy stosowaniu Madinet® w porównaniu z innymi COC, objawach VTE i ATE, znanych czynnikach ryzyka oraz o tym, co należy zrobić w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Kobieta powinna uważnie przeczytać instrukcję do leku i postępować zgodnie z podanymi zaleceniami. Częstotliwość i rodzaj badań powinny opierać się na opracowanych zaleceniach klinicznych, dostosowanych do indywidualnych potrzeb każdej kobiety.

Należy poinformować kobietę, że przyjmowanie doustnych środków antykoncepcyjnych nie chroni przed infekcją HIV (AIDS) ani innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Obniżenie skuteczności

Pominięcie przyjęcia tabletki (patrz sekcja „Nieregularne przyjmowanie tabletek”), wymioty lub zaburzenia jelitowe, w tym biegunka, długotrwałe przyjmowanie niektórych leków współistniejących (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”) lub w bardzo rzadkich przypadkach – zaburzenia metabolizmu mogą zmniejszyć skuteczność antykoncepcyjną leku.

Wpływ na kontrolę cyklu menstruacyjnego

Krwawienia przebijające i niewielkie wydzieliny krwawe

Stosowanie wszystkich doustnych środków antykoncepcyjnych może prowadzić do nieregularnych krwawień pochwy (krwawienia przebijające i niewielkie wydzieliny krwawe), szczególnie w pierwszych cyklach przyjmowania leku. Dlatego ocena medyczna nieregularnych cykli powinna być przeprowadzana dopiero po okresie adaptacji trwającym około trzech cykli. Jeśli podczas przyjmowania Madinet® występują stale lub pojawiają się po raz pierwszy krwawienia przebijające, mimo że wcześniej cykl był regularny, należy przeprowadzić badanie w celu wykluczenia ciąży lub chorób. Po wykluczeniu ciąży lub choroby można kontynuować przyjmowanie Madinet® lub przejść na inny lek.

Krwawienia międzymiesiączne mogą być objawem obniżonej skuteczności antykoncepcyjnej (patrz sekcje „Nieregularne przyjmowanie tabletek”, „Zalecenia w przypadku wymiotów lub biegunki”, „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Brak krwawienia odstawienia

Zwykle po 21 dniach przyjmowania leku pojawia się krwawienie odstawienia. Czasami, szczególnie w pierwszych miesiącach przyjmowania leku, krwawienie odstawienia może nie wystąpić. Jednakże nie oznacza to koniecznie obniżenia skuteczności antykoncepcyjnej. Jeśli krwawienie nie wystąpiło po jednym cyklu, w którym pacjentka nie zapomniała przyjąć tabletek, siedmiodniowy okres przerwy nie został wydłużony, a pacjentka nie miała wymiotów ani biegunki, zapłodnienie jest mało prawdopodobne i przyjmowanie Madinet® można kontynuować. Jeśli przed pierwszym brakiem krwawienia odstawienia przyjmowanie Madinet® było nieregularne lub brak krwawienia odstawienia występuje przez dwa cykle, należy wykluczyć ciążę przed kontynuacją przyjmowania leku.

Nie należy przyjmować razem z Madinet® leków roślinnych zawierających ziele św. Jana (Hypericum perforatum) (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Madinet® jest przeciwwskazany w czasie ciąży. Przed rozpoczęciem przyjmowania leku należy wykluczyć ciążę. Jeśli ciąża wystąpiła podczas stosowania Madinet®, należy natychmiast przerwać jego stosowanie. Wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują na kliniczne potwierdzenie działania teratogennego lub fetotoksycznego przy przypadkowym przyjmowaniu estrogenów w czasie ciąży w połączeniu z innymi progestagenami w dawkach podobnych do składu Madinet®. Choć badania na zwierzętach wykazały dowody toksyczności rozrodczej, dane kliniczne z ponad 330 rozpoznanych ciąż u kobiet nie wykazały żadnego działania embriontoksycznego acetianu chloromadinonu.

Należy uwzględnić zwiększone ryzyko VTE w okresie poporodowym przy wznowieniu stosowania Madinet® (patrz sekcje „Szczególne wskazania” oraz „Sposób stosowania i dawki”).

Okres karmienia piersią

Estrogeny mogą wpływać na laktację, ponieważ mogą zmieniać ilość i skład mleka matki. Niewielkie ilości sterydów antykoncepcyjnych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki i wpływać na dziecko. Dlatego nie należy stosować Madinet® w czasie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów.

Nie ma danych na temat negatywnego wpływu hormonalnych środków antykoncepcyjnych na zdolność prowadzenia samochodu lub innych mechanizmów.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Należy przyjmować po 1 tabletce codziennie, w tym samym czasie (najlepiej wieczorem), przez 21 dni, po czym należy zrobić 7-dniową przerwę; krwawienie przypominające miesiączkę powinno wystąpić 2–4 dni po przyjęciu ostatniej tabletki. Po 7-dniowej przerwie należy kontynuować przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania Madinet®, niezależnie od tego, czy krwawienie już ustało.

Sposób stosowania

Tabletkę należy wydusić z blistrów zgodnie z oznaczeniem odpowiadającego dnia tygodnia i połknąć całą, w razie potrzeby – popić niewielką ilością płynu. Następnie przyjmowanie tabletek należy kontynuować zgodnie z kierunkiem strzałki na blisterze.

Rozpoczęcie przyjmowania tabletek

Jeśli wcześniej nie stosowano środków antykoncepcyjnych hormonalnych (w ciągu ostatniego cyklu menstruacyjnego)

Należy rozpocząć przyjmowanie tabletek w pierwszym dniu naturalnego cyklu kobiety, tj. w pierwszym dniu krwawienia menstruacyjnego. Jeśli pierwszą tabletkę przyjęto w pierwszym dniu menstruacji, działanie antykoncepcyjne rozpoczyna się od pierwszego dnia przyjmowania i trwa przez 7-dniową przerwę w stosowaniu leku.

Można również rozpocząć przyjmowanie tabletek w dniach 2–5 cyklu menstruacyjnego, niezależnie od tego, czy krwawienie już ustało. W takim przypadku należy jednak stosować dodatkowe mechaniczne metody antykoncepcji przez pierwsze 7 dni stosowania leku.

Jeśli menstruacja rozpoczęła się wcześniej niż po 5 dniach, należy odczekać do następnej menstruacji przed rozpoczęciem przyjmowania Madinet®.

Przejście z innego środka antykoncepcyjnego hormonalnego na Madinet®

Przejście z innego CHC

Należy rozpocząć przyjmowanie Madinet® następnego dnia po przerwie w przyjmowaniu leku lub po okresie przyjmowania tabletek placebo poprzedniego CHC.

Przejście z tabletek zawierających wyłącznie progestagen („minipigułki”)

Pierwszą tabletkę Madinet® należy przyjąć następnego dnia po zaprzestaniu stosowania tabletek zawierających wyłącznie progestagen. Przez pierwsze 7 dni należy stosować dodatkowe mechaniczne metody antykoncepcji.

Przejście z zastrzyków hormonalnych środków antykoncepcyjnych lub implantów

Przyjmowanie Madinet® można rozpocząć następnego dnia po usunięciu implantu lub w dniu kolejnej zaplanowanej iniekcji. Przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku należy dodatkowo stosować mechaniczną metodę antykoncepcji.

Po poronieniu lub przerywaniu ciąży w I trymestrze

Po poronieniu lub przerywaniu ciąży w I trymestrze ciąży stosowanie Madinet® można rozpocząć natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji.

Po porodzie lub po poronieniu/przerywaniu ciąży w II trymestrze ciąży

Kobiety nie karmiące piersią mogą rozpocząć stosowanie leku 21–28 dni po porodzie. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych metod antykoncepcji.

Jeśli rozpoczęcie stosowania leku następuje później niż 28 dni po porodzie, należy stosować dodatkową mechaniczną metodę antykoncepcji przez pierwsze 7 dni.

Jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania leku należy wykluczyć możliwą ciążę lub odczekać do pierwszej miesiączki.

Okres karmienia piersią (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”)

Kobietom karmiącym piersią nie zaleca się przyjmowania Madinet®.

Po zaprzestaniu przyjmowania Madinet®

Po zaprzestaniu przyjmowania Madinet® cykl menstruacyjny może wrócić po około tygodniu.

Nieregularne przyjmowanie tabletek

Jeśli pacjentka zapomniała przyjąć tabletkę, ale opóźnienie w przyjmowaniu leku nie przekracza 12 godzin, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych metod antykoncepcji. Kobiety powinny kontynuować przyjmowanie tabletek zgodnie z zaleceniami.

Jeśli przerwa w przyjmowaniu tabletki przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może być osłabiona. W takim przypadku można kierować się dwoma głównymi zasadami:

1. Przerwa między przyjmowaniem tabletek nigdy nie może trwać dłużej niż 7 dni.
2. Odpowiednie stłumienie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się poprzez przyjmowanie tabletek przez 7 dni z rzędu (bez przerwy).

Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Ponadto przez kolejne 7 dni należy stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatywy. Jeśli tabletkę pominięto w ciągu pierwszego tygodnia cyklu, a w ciągu poprzednich 7 dni (wliczając okres pominięcia przyjmowania leku) miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej przerwy w stosowaniu leku, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

Jeśli stosowane opakowanie zawiera mniej niż 7 tabletek, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania Madinet®, tj. bez przerwy w stosowaniu leku. Mało prawdopodobne, że krwawienie przypominające miesiączkę wystąpi przed zakończeniem przyjmowania tabletek z drugiego opakowania, choć możliwe są plamienia lub krwawienia przebijające. Jeśli po zakończeniu przyjmowania tabletek z drugiego opakowania nie wystąpi oczekiwana miesiączka, należy wykonać test ciążowy.

Rekomendacje w przypadku wymiotów lub biegunki

Jeśli wymioty wystąpiły w ciągu 4 godzin po przyjęciu tabletki lub występuje ciężka biegunka, wchłanianie leku może być niepełne i działanie antykoncepcyjne nie jest gwarantowane. W takim przypadku należy postępować zgodnie z instrukcją dotyczącą nieregularnego przyjmowania tabletek (patrz wyżej). Stosowanie Madinet® należy kontynuować.

Jak opóźnić krwawienie odstawienie

Aby opóźnić miesiączkę, należy kontynuować przyjmowanie Madinet® z nowego opakowania i nie robić przerwy w stosowaniu leku. W razie potrzeby przyjmowanie można kontynuować aż do zakończenia tabletek z drugiego opakowania. Możliwe są wówczas krwawienia przebijające lub plamienia. Regularne przyjmowanie Madinet® wznawia się po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu tabletek.

Aby przesunąć termin wystąpienia miesiączki na inny dzień tygodnia, zaleca się skrócenie przerwy w przyjmowaniu leku o tyle dni, o ile się chce. Im krótsza przerwa, tym częściej obserwuje się brak krwawienia przypominającego miesiączkę oraz plamienia lub krwawień przebijających podczas przyjmowania tabletek z drugiego opakowania (tak jak w przypadku opóźnienia miesiączki).

Pacjenci w podeszłym wieku

Madinet® nie jest wskazany po menopauzie.

Dzieci

Madinet® jest wskazany jedynie po menarche. Bezpieczeństwo i skuteczność chlormadinonu acetylu i etyniloestradiolu u nastolatków w wieku do 16 lat nie zostały ustalone. Brak danych. Leku nie należy stosować dzieciom.

Przedawkowanie.

Brak informacji o poważnym działaniu toksycznym leku w przypadku przedawkowania. Możliwe są objawy takie jak nudności, wymioty oraz (szczególnie u młodych dziewcząt) nieznaczne krwawe wydzieliny z pochwy. Nie ma specyficznego antydotum; należy stosować terapię objawową. W rzadkich przypadkach może być konieczna kontrola wskaźników gospodarki wodno-elektrolitowej i funkcji wątroby.

Niepożądane działania.

a) Badania kliniczne doustnych form leku z tą samą kombinacją substancji czynnych wykazały, że najczęściej występującymi niepożądanymi działaniami (>20%) były krwawienia przebijające, nieznaczne wydzieliny krwiste, ból głowy oraz ból piersi. Prawdopodobieństwo nieregularnych krwawień zmniejsza się w trakcie kontynuowania przyjmowania tabletek o tym samym składzie substancji czynnych.

b) Po badaniu klinicznym przeprowadzonym u 1629 kobiet z zastosowaniem tabletek z tą samą kombinacją substancji czynnych zaobserwowano następujące niepożądane działania.

Ponadto podczas postmarketingowego stosowania substancji czynnych etynylestradiolu i chloromadinonu acetylanu zaobserwowano następujące działania niepożądane: osłabienie (astenia) oraz reakcje alergiczne, w tym obrzęk naczynioruchowy.

Opis wybranych działań niepożądanych.

Podczas stosowania COC zawierających 0,03 mg etynylestradiolu i 2 mg chloromadinonu acetylanu zgłaszano również następujące działania niepożądane:

• U kobiet stosujących COC obserwuje się zwiększony ryzyko wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych tętniczych i żylnych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwieniowych, zakrzepicy żył oraz zatoru tętnicy płucnej (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Według wyników niektórych badań długotrwałe stosowanie COC zwiększa ryzyko chorób dróg żółciowych.
• W rzadkich przypadkach po zażyciu doustnych środków antykoncepcyjnych odnotowano przypadki łagodnych nowotworów wątroby, jeszcze rzadziej – nowotwory złośliwe; w pojedynczych przypadkach nowotwory te były przyczyną krwawienia do jamy brzusznej (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).
• Nasilenie przewlekłych chorób zapalnych jelit (choroby Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejącego zapalenia jelita grubego) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Informacje dotyczące innych poważnych działań niepożądanych, takich jak raka macicy lub raka piersi, zawarte są w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Interakcje

Krwawienie przebijające oraz/lub nieskuteczność antykoncepcji mogą być wynikiem interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, jak również pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny do Nadzoru Farmakologicznego (AISF) pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 4 lata. Nie stosować po upływie okresu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci, w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Opakowanie. Po 21 tabletek w blisterze; 1, 3 lub 6 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. mibe GmbH Arzneimittel.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Münchenerstrasse 15, Brehna, Saksonia-Anhalt, 06796, Niemcy.