Logest®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku LOGEST® (LOGEST®)

Skład:

substancje czynne: ethinylestradiol, gestoden;

1 tabletka powlekana zawiera 20 µg etynylestradiolu i 75 µg gestodenu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat; skrobia kukurydziana; povidon; stearynian magnezu; sacharoza; polietylenoglikol; węglan wapnia; talk; emulgowany wosk niejonowy.

Postać farmaceutyczna. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: okrągła tabletka powlekana o białej barwie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormony płciowe i leki stosowane w patologii układu rozrodczego. Środki antykoncepcyjne do stosowania systemowego.

Kod ATC G03A A10.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Jednofazowe „tabletki minipły” zawierające estrogen i progestagen. Skorygowany indeks Pearlmana: 0,07 (19095 cykli). Procent niepowodzeń może wzrosnąć w przypadku nieprawidłowego przyjmowania lub pominięcia przyjmowania tabletek.

Działanie antykoncepcyjne leku Logest® opiera się na trzech wzajemnie uzupełniających się czynnikach:

• na poziomie osi podwzgórze-przysadka poprzez hamowanie owulacji;
• na poziomie śluzu szyjkowego, który staje się nieprzepuszczalny dla migrujących plemników;
• na poziomie endometrium, które staje się nieprzydatne do implantacji.

Dane badań przedklinicznych dotyczące bezpieczeństwa

Badania toksykologiczne przeprowadzono oddzielnie dla każdej substancji czynnej oraz w kombinacji.

Badania toksyczności ostrej u zwierząt wskazują na brak ryzyka związanego z przypadkową przedawkowaniem.

Badania z zastosowaniem powtarzanych dawek nie wykazały ryzyka dla zdrowia człowieka. Długotrwałe badania kancerogennosti z zastosowaniem powtarzanych dawek nie wykazały potencjału kancerogennego, jednak nie wiadomo, jak sterydy płciowe mogą wpływać na wzrost niektórych tkanek w nowotworach zależnych od hormonów.

Badania embriotoxiczności, teratogenności oraz wpływu na funkcję rozrodczą nie wykazały szczególnego ryzyka przy odpowiednim stosowaniu estrogenów/progestagenów, jednak należy natychmiast przerwać leczenie w przypadku niezamierzonego ich zastosowania na początku ciąży.

Badania mutagenności in vitro i in vivo nie wykazały potencjału mutagennego etynylestradiolu i gestodeny.

Farmakokinetyka.

Etynylestradiol

• szybko i całkowicie wchłania się w przewodzie pokarmowym;
• maksymalne stężenie we krwi osocza osiągane jest po 1–2 godzinach;
• przy pierwszym przejściu bioefektywność wynosi około 45 %;
• etynylestradiol wiąże się z albuminą i zwiększa zdolność wiązania globuliny wiążącej hormony płciowe (SHBG);
• okres półtrwania wynosi około 28 godzin;
• etynylestradiol najpierw metabolizowany jest poprzez hydroksylację aromatyczną, następnie metylowany i hydroksylowany do wolnych metabolitów oraz koniugatów (glukuronidów i siarczanów);
• koniugowane pochodne podlegają obiegowi wątrobowo-jelitowemu;
• około 40 % metabolitów wydzielanych jest z moczem, około 60 % – z kałem;
• in vitro etynylestradiol jest odwracalnym inhibitorem CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także nieodwracalnym inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2.

Gestodena

• szybko i całkowicie wchłania się w przewodzie pokarmowym;
• maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 1–2 godzinach;
• brak efektu pierwszego przejścia, biodostępność jest pełna;
• gestodena silnie wiąże się z SHBG;
• okres półtrwania wynosi około 18 godzin;
• jądro A jest redukowane, następnie przekształcane w formę glukuronidu;
• około 50 % gestodeny wydzielane jest z moczem, około 33 % – z kałem.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować kombinowanych hormonalnych środków antykoncepcyjnych (KHŚA) u kobiet z jednym z poniższych stanów lub chorób. Jeśli którykolwiek z tych stanów wystąpi po raz pierwszy podczas stosowania KHŚA, należy natychmiast przerwać leczenie.

Obecność lub ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ŻTE):

• aktualne zjawiska żylnej tromboembolii (terapia lekami przeciwkrzepliwymi) lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ŻZG) lub tętnica płucna (TELA));
• znana dziedziczna lub nabyta skłonność do zakrzepów, żylnej tromboembolii (np. oporność na aktywowany białko C, w tym czynnik V Leiden), niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S;
• duże zabiegi chirurgiczne z długotrwałym unieruchomieniem (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• wysokie ryzyko żylnej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Obecność lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (ATE):

• tętnicza tromboembolia – obecność tętniczej tromboembolii w chwili obecnej lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego (ZM)) lub obecność stanów przedobjawowych (np. dławica piersiowa);
• choroby naczyniowo-mózgowe – obecność udaru mózgu w chwili obecnej lub w wywiadzie lub obecność stanów przedobjawowych (np. przejściowego niedokrwienia mózgu (TIA));
• znana dziedziczna lub nabyta skłonność do tętniczej tromboembolii (np. hiperhomocysteinemia) lub obecność przeciwciał antyfosfolipidowych (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant watałkowy);
• migrena z objawami ogniskowymi w wywiadzie;
• wysokie ryzyko tętniczej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub obecność jednego z poważnych czynników ryzyka, takich jak cukrzyca z uszkodzeniem naczyń, ciężka nadciśnienie tętnicze, ciężka dyslipoproteinemie;
• obecność lub w wywiadzie ciężkich chorób wątroby, dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy;
• obecność lub w wywiadzie guzów wątroby (łagodnych lub złośliwych);
• znane lub podejrzewane hormonozależne nowotwory złośliwe (np. narządów rozrodczych lub gruczołów piersiowych);
• nieznanego pochodzenia krwawienie z dróg rodnych;
• nadwrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z komponentów leku.

Logest® jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ziele św. Jana (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Preparat Logest® jest przeciwwskazany do jednoczesnego stosowania z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/ritonawir oraz dasabuwirow, glekaprevir/pibrentasvir i sofosbuwir/velpatasvir/woxilaprevir (lekami stosowanymi w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C). (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego równolegle w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Interakcje między środkami antykoncepcyjnymi zawierającymi estrogeny i progestageny a innymi lekami mogą prowadzić do zwiększenia lub zmniejszenia stężenia estrogenów/progestagenów we krwi.

Obniżenie stężenia estrogenów/progestagenów we krwi może prowadzić do częstszego występowania krwawień międzymiesiączkowych, zaburzeń cyklu menstruacyjnego oraz potencjalnego zmniejszenia skuteczności środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny i progestageny.

Indukcja enzymów może pojawić się po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje zazwyczaj w ciągu kilku pierwszych tygodni. Po odstawieniu leku indukcja enzymów może trwać około 4 tygodni.

Przeciwwskazane kombinacje

Ziele św. Jana. Obniżenie stężenia hormonalnego środka antykoncepcyjnego we krwi w wyniku indukcji enzymów przez leki zawierające ziele św. Jana wiąże się z ryzykiem zmniejszenia lub nawet utraty skuteczności środków antykoncepcyjnych, co może prowadzić do zajścia w ciążę.

Inhibitory proteazy (ombitasvir, paritaprevir i dasabuwirow).

Zwiększenie hepatotoksyczności.

Jednoczesne stosowanie leków zawierających ombitasvir/paritaprevir/ritonawir oraz dasabuwirow z lub bez rybawiryny może zwiększyć ryzyko podwyższenia poziomu ALT (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Podobne zwiększenie wartości ALT obserwowano również podczas stosowania leków do leczenia wirusowego zapalenia wątroby typu C zawierających glekaprevir/pibrentasvir lub sofosbuwir/velpatasvir/woxilaprevir.

Dlatego kobietom stosującym preparat Logest® należy tymczasowo przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny lub metody niehormonalne) przed rozpoczęciem terapii z użyciem wskazanej kombinacji leków. Stosowanie preparatu Logest® można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu terapii wskazaną kombinacją.

Niezalecane kombinacje

Induktory enzymów. Jednoczesne stosowanie leków przeciwpadaczkowych (fenobarbital, fenytoina, fosfenehytoina, primidon, karbamazepina, okskarbazepina), a także ryfabutyny, ryfampycyny, efawirenzu, nevirapiny, dabrafeniebu, enzalutamidu z preparatem Logest® prowadzi do obniżenia działania antykoncepcyjnego tego ostatniego w wyniku zwiększonego metabolizmu środków antykoncepcyjnych hormonalnych w wątrobie. W trakcie jednoczesnego stosowania zaleca się użycie innych metod antykoncepcji, w szczególności metody barierowej, w trakcie tego i następnego cyklu.

Lamotrydzyna (patrz także poniżej „Kombinacje, które należy stosować z ostrożnością”). Istnieje ryzyko obniżenia stężenia i skuteczności lamotrydzyny w wyniku zwiększenia jej metabolizmu w wątrobie, dlatego należy unikać stosowania antykoncepcji doustnej w okresie dozowania lamotrydzyny.

Modafinil. Istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego podczas leczenia i przez następny cykl po zakończeniu leczenia modafinilem ze względu na indukcyjny wpływ na enzymy. Dlatego zaleca się preferowanie doustnych środków antykoncepcyjnych o standardowej dawce lub wybór innej metody antykoncepcji.

Nelfinawir. Istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego w wyniku obniżenia stężenia hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Zaleca się stosowanie innych metod antykoncepcji, w szczególności metody barierowej (prezerwatywy lub wkładek wewnątrzmacicznych), podczas jednoczesnego stosowania kombinacji i przez następny cykl.

Elwitewir. Istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego w wyniku obniżenia stężenia etynylöstradiolu, a także zwiększenia stężenia progestagenu. Zaleca się stosowanie estrogenowo-progestagenowego środka antykoncepcyjnego zawierającego co najmniej 30 μg etynylöstradiolu lub innych metod antykoncepcji, w szczególności metody barierowej, podczas przyjmowania leku i przez następny cykl.

Inhibitory proteazy wzmocnione rytonawirem. Istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego w wyniku obniżenia stężenia hormonalnych środków antykoncepcyjnych z powodu zwiększonego metabolizmu wątrobowego rytonawiru. Zaleca się stosowanie innych metod antykoncepcji, w szczególności metody barierowej (prezerwatywy lub wkładek wewnątrzmacicznych), podczas jednoczesnego stosowania kombinacji i przez następny cykl.

Topiramate. Przy przepisywaniu topiramatu kobietom w dawce ≥ 200 mg/dobę istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego w wyniku obniżenia stężenia estrogenu. Zaleca się stosowanie innej metody antykoncepcji, w szczególności metody barierowej.

Wemurafenib. Istnieje ryzyko obniżenia stężenia estrogenów/progestagenów, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności.

Perampanel. Przy stosowaniu perampanelu w dawce ≥ 12 mg/dobę istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego. Należy wybrać inną metodę antykoncepcji, najlepiej barierową.

Jednoczesne stosowanie estrogenowo-progestagenowych środków antykoncepcyjnych oraz większości leków stosowanych w leczeniu HIV (AIDS) lub WZW (zapalenie wątroby C) infekcji (inhibitory proteazy i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy) może prowadzić do zwiększenia lub obniżenia stężenia estrogenów lub progestagenów we krwi. W niektórych przypadkach te zmiany mogą mieć wpływ kliniczny. Należy zapoznać się z instrukcjami do każdego leku stosowanego w leczeniu HIV lub WZW infekcji (inhibitory proteazy i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy) w celu uzyskania szczegółowych zaleceń.

Kombinacje, które należy stosować z ostrożnością

Bozentan. Istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego w wyniku zwiększenia metabolizmu hormonalnych środków antykoncepcyjnych w wątrobie. Dlatego podczas stosowania kombinacji i przez następny cykl zaleca się stosowanie niezawodnej metody antykoncepcji jako środka dodatkowego lub alternatywnego.

Grieseofulwina. Istnieje ryzyko obniżenia działania antykoncepcyjnego w wyniku zwiększenia metabolizmu hormonalnego środka antykoncepcyjnego w wątrobie. Zaleca się stosowanie innej metody antykoncepcji, w szczególności metody barierowej, podczas jednoczesnego stosowania kombinacji i przez następny cykl.

Lamotrydzyna. Istnieje ryzyko obniżenia stężenia i skuteczności lamotrydzyny w wyniku zwiększenia jej metabolizmu w wątrobie. Na początku stosowania środków antykoncepcyjnych doustnych oraz po ich odstawieniu należy przeprowadzić monitorowanie kliniczne i dostosować dawkę lamotrydzyny.

Rufinamid. Umiarkowane obniżenie stężenia etynylöstradiolu. Zaleca się wybór innej metody antykoncepcji, w szczególności metody barierowej.

Kombinacje leków, na które należy zwrócić uwagę

Etorikoksib. Stężenie etynylöstradiolu zwiększa się przy stosowaniu w kombinacji z etorikoksybem. Etorikoksib w dawkach od 60 do 120 mg/dobę wykazał zwiększenie stężenia etynylöstradiolu we krwi o 1,4–1,6 razy przy jednoczesnym stosowaniu z kombinowanym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,035 mg etynylöstradiolu.

Substancje czynne obniżające klirens KOŚ (inhibitory enzymów)

Jednoczesne stosowanie silnych lub umiarkowanych inhibitorów CYP3A4, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (np. itrakonazol, worykonazol, flukenazol), werapamil, makrolidy (np. klaritromycyna, erytromycyna), diltiazem oraz sok grejpfrutowy, może zwiększyć stężenie estrogenów lub progestagenów, lub obu składników we krwi.

Jednak znaczenie kliniczne potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasne.

Wpływ kombinowanych środków antykoncepcyjnych doustnych na inne leki

Środki antykoncepcyjne doustne mogą wpływać na metabolizm niektórych leków. W związku z tym stężenie tych ostatnich we krwi i tkankach może wzrastać (np. cyklosporyna) lub obniżać się (np. lamotrydzyna).

Dane kliniczne wskazują, że etynylöstradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei powoduje słabe (np. teofilina) lub umiarkowane (np. tizanidyna) zwiększenie ich stężenia we krwi.

Testy laboratoryjne. Stosowanie kombinacji estrogenów/progestagenów może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, takich jak parametry biochemiczne funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, stężenie w osoczu białek transportujących, takich jak globulina wiążąca kortykosteroidy, a także frakcje lipidów/lipoprotein, wskaźniki gospodarki węglowodanowej, krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach normy.

Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania.

Decyzję o przepisaniu leku Logest® należy podejmować z uwzględnieniem czynników ryzyka, w tym czynników ryzyka wystąpienia żylnej tromboembolii (ŻTE), a także ryzyka ŻTE związanego ze stosowaniem leku Logest® w porównaniu z innymi CHC (kombinowanymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi) (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Szczególne ostrzeżenia dotyczące stosowania”).

W przypadku występowania dowolnego ze stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z kobietą celowość stosowania leku Logest®.

W przypadku nasilenia się lub pojawienia się objawów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, kobietom zaleca się skonsultowanie się z lekarzem w celu podjęcia decyzji o przerwaniu stosowania leku Logest®.

Ryzyko wystąpienia żylnej tromboembolii (ŻTE)

Ryzyko wystąpienia ŻTE wzrasta u kobiet stosujących CHC w porównaniu z kobietami, które ich nie przyjmują. Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretynodron są związane z najniższym ryzykiem wystąpienia ŻTE. Ryzyko wystąpienia ŻTE związane ze stosowaniem innych CHC, takich jak lek Logest®*, może wzrosnąć dwukrotnie. Decyzję o przepisaniu dowolnego CHC, który nie należy do grupy o najniższym ryzyku ŻTE, należy podejmować po wcześniejszej rozmowie z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko ŻTE związane ze stosowaniem leku Logest®, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko ŻTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko ŻTE może wzrosnąć po wznowieniu stosowania CHC po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10 000 kobiet, które nie przyjmują CHC i nie są w ciąży, rozwija się ŻTE w ciągu roku. Jednak dla każdej konkretnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe w zależności od posiadanych czynników ryzyka (patrz niżej).

Przewiduje się\1, że wśród 10 000 kobiet stosujących CHC zawierające gestoden, u 9–12 kobiet rozwija się ŻTE w ciągu 1 roku; u kobiet stosujących CHC zawierające lewonorgestrel wskaźnik ten wynosi 62.

W obu przypadkach liczba przypadków ŻTE w ciągu roku była niższa niż liczba przypadków przewidywanych podczas ciąży lub okresu poporodowego. ŻTE może mieć śmiertelny przebieg w 1–2% przypadków.

Liczba przypadków ŻTE na 10 000 kobiet w ciągu 1 roku

1 Te wartości oparte są na danych wszystkich badań epidemiologicznych z uwzględnieniem ryzyka względnego związanego ze stosowaniem różnych CHC w porównaniu ze stosowaniem CHC zawierających lewonorgestrel.

2 Średnio 5–7 przypadków na 10 000 kobiet-roku, obliczone na podstawie ryzyka względnego stosowania CHC zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami nie przyjmującymi CHC (około 2,3–3,6 przypadku).

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, takich jak tętnice i żyły wątrobowe, nerkowe, naczynia mezenterowe, naczynia siatkówki, u kobiet stosujących CHC.

Czynniki ryzyka wystąpienia ŻTE

Ryzyko wystąpienia żylnych powikłań tromboembolicznych u kobiet stosujących CHC może być znacznie wyższe w przypadku występowania innych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie leku Logest® jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia żylnej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko wystąpienia ŻTE. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać CHC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1

Czynniki ryzyka wystąpienia ŻTE

Nie ma jednolitego stanowiska w kwestii możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych na wystąpienie lub rozwój żylnej tromboembolii.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia zjawisk tromboembolicznych w okresie ciąży, szczególnie w ciągu 6 tygodni po porodzie (informacje dotyczące ciąży i laktacji znajdują się w sekcji „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZTE (tromboza żył głębokich i zakrzepica tętnicy płucnej)

Należy poradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia niżej wymienionych objawów niezwłocznie skontaktowały się z lekarzem i poinformowały, że przyjmują KC.

Objawami trombozy żył głębokich mogą być:

• jednostronny obrzęk nogi i/lub wzdłuż żyły na nodze;
• ból lub zwiększona wrażliwość w nodze, odczuwane jedynie w pozycji stojącej lub podczas chodzenia;
• uczucie gorąca w dotkniętej nodze, zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry nogi.

Objawami zakrzepicy tętnicy płucnej mogą być:

• nagła duszność o nieustalonej etiologii lub przyspieszone oddychanie;
• nagły kaszel, czasem z krwią;
• nagły ból w klatce piersiowej;
• stan przedobojęty lub zawroty głowy;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niemiarodajne i mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne stany (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyniowej mogą obejmować nagły ból, obrzęk i nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka wstępny objaw może być nieostrość widzenia, bez uczucia bólu, która może postępować aż do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia tętniczej tromboembolii (ATE)

Dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia tętniczej tromboembolii (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. przejściowy atak niedokrwienia, udar mózgu). Zjawiska tętniczej tromboembolii mogą mieć śmiertelny skutek.

Czynniki ryzyka ATE

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia tętniczych powikłań tromboembolicznych lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2).

Stosowanie leku Logest® jest przeciwwskazane, jeśli kobieta ma jeden poważny lub wiele czynników ryzyka ATE, które mogą zwiększyć ryzyko tętniczego zakrzepienia (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 2

Czynniki ryzyka ATE

Objawy ZT

Należy poradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia następujących objawów natychmiast skontaktowały się z lekarzem i poinformowały o przyjmowaniu COC.

Objawami zaburzeń mózgowonaczyniowych mogą być:

• nagłe odrętwienie lub osłabienie twarzy, ręki lub nogi, szczególnie jednostronne;
• nagłe zaburzenia chodu, zawroty głowy, utrata równowagi lub koordynacji;
• nagłe zamroczenie, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku jednego lub obu oczu;
• silny lub długotrwały ból głowy bez wyraźnej przyczyny; utrata przytomności lub omdlenie z drgawkami lub bez nich.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe ataki niedokrwienne (TIA).

Objawami zawału mięśnia sercowego mogą być: ból, dyskomfort, uczucie ucisku, ciężkości lub zaciskania w klatce piersiowej, ręce lub za mostkiem; uczucie dyskomfortu promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki, żołądka; uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub uczucie duszności; nasilone pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy; osłabienie, niepokój lub wyraźna duszność; przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Choroby nowotworowe

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych (COC) (> 5 lat). Jednakże to stwierdzenie pozostaje kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono jednoznacznie, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne czy zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego.

Metanaliza oparta na 54 epidemiologicznych badaniach wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (RR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet stosujących COC. Zwiększony poziom ryzyka stopniowo znika w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania COC.

Ponieważ raka piersi u kobiet poniżej 40 roku życia stwierdza się rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących COC jest niewielki w porównaniu do ogólnego poziomu ryzyka raka piersi.

Wyniki tych badań nie dostarczają dowodów na istnienie związku przyczynowego. Zwiększone ryzyko może wynikać zarówno z wcześniejszej diagnostyki raka piersi u kobiet stosujących COC, jak i z biologicznego działania COC, lub z połączenia obu tych czynników. Zauważono tendencję, że raka piersi wykrywany u kobiet, które kiedykolwiek przyjmowały COC, jest klinicznie mniej zaawansowany niż u tych, które nigdy nie stosowały COC.

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących COC obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwotoku wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia dolegliwości takich jak silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego, w ramach różnicowego postępowania diagnostycznego należy uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet stosujących COC.

Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych o wyższej dawce estrogenów (50 μg etynyloestradiolu) zmniejsza ryzyko raka endometrium i jajników. Oczekuje się, że dane te będą również potwierdzone dla niskodawkowych środków antykoncepcyjnych.

Inne stany

Kobiety z hipertriglicerydemią lub z rodowym wywiadem tego zaburzenia należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki podczas stosowania COC.

Zgłaszano umiarkowany wzrost ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących COC, klinicznie istotny wzrost ciśnienia tętniczego obserwowany jest w pojedynczych przypadkach. Natychmiastowe zakończenie terapii doustnymi środkami antykoncepcyjnymi jest konieczne tylko w tych pojedynczych przypadkach.

W przypadku długotrwałej nadciśnienia tętniczego lub niemożliwości kontrolowania wartości ciśnienia za pomocą leków przeciwhypertensyjnych, należy zakończyć stosowanie COC u kobiet je przyjmujących.

W razie wskazania, stosowanie COC może być wznowione po osiągnięciu normotensji za pomocą terapii przeciwhypertensyjnej.

Zgłaszano pojawienie się lub nasilenie poniższych chorób podczas ciąży oraz stosowania COC, jednakże związek z przyjmowaniem estrogenów/progestyn nie został jednoznacznie ustalony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą, powstawanie kamieni żółciowych, porfiria, toczeń rumieniowaty układowy, zespół hemolityczno-mocznicowy, chorea Sydenhama, opryszczka ciężarnych, utrata słuchu związana z otosklerozą.

U kobiet z dziedzicznym obrzękiem naczynioruchowym egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego.

W przypadku rozwoju ostrych lub przewlekłych zaburzeń funkcji wątroby może zaistnieć konieczność zakończenia stosowania COC, aż do powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy. W przypadku nawrotu cholestatycznej żółtaczki i/lub świądu, które po raz pierwszy wystąpiły podczas ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych, należy zakończyć stosowanie COC.

COC mogą wpływać na insulinorezystancję obwodową i tolerancję glukozy. Jednakże nie ma potrzeby zmiany trybu terapii u kobiet z cukrzycą przyjmujących niskodawkowe COC (< 0,05 mg etynyloestradiolu).

Kobiety z cukrzycą należy dokładnie badać podczas stosowania COC, szczególnie na początku leczenia.

Zagrożenia nasilenia depresji endogennej, epilepsji, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego również obserwowano podczas stosowania COC.

Zmniejszony nastrój i depresja są dobrze znanymi skutkami ubocznymi, które mogą wystąpić podczas stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Skutki uboczne”). Depresja może być stanem poważnym i jest dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety powinny być poinstruowane, aby skontaktować się z lekarzem w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, w tym wkrótce po rozpoczęciu przyjmowania leku.

Może dojść do wystąpienia melazy, szczególnie u kobiet z wywiadem melazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania melazy powinny unikać bezpośredniego działania promieni słonecznych lub naświetlania ultrafioletem podczas stosowania COC.

Lek ten zawiera laktozę. W przypadku rzadkich dziedzicznych zaburzeń nietolerancji galaktozy, niedoboru laktozy Lapp lub zaburzeń wchłaniania glukozy i galaktozy stosowanie leku Logest® nie jest zalecane.

Logest® zawiera również sacharozę. Jego stosowanie nie jest zalecane u pacjentek z dziedziczną nietolerancją fruktozy, zespołem niedostatecznego wchłaniania glukozy i galaktozy lub niedoborem sacharazy/izomaltazy.

Zwiększony poziom ALAT

W trakcie badań klinicznych z udziałem pacjentów, którzy otrzymywali terapię lekami stosowanymi w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C zawierającymi ombitaswir/paritaprewir/rytonawir oraz dasabuwir z lub bez rybawiryny, wzrost poziomu transaminaz (ALAT) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (GGN) obserwowano znacznie częściej u kobiet przyjmujących leki zawierające etynyloestradiol, takie jak kombinowane hormonalne środki antykoncepcyjne (COH) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). Podobny wzrost wartości ALAT obserwowano również podczas stosowania leków stosowanych w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C zawierających glekaprewir/pibrentaswir lub sofosbuvir/velpataswir/woxilaprewir.

Porady/konsultacje medyczne

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku Logest® zaleca się pełne badanie medyczne, zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego) oraz wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie medyczne, uwzględniając przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) oraz szczególne środki ostrożności (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zakrzepicy żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku Logest® w porównaniu z ryzykiem przy stosowaniu innych COH, objawy ZT i ZT, znane czynniki ryzyka oraz działania, które należy podjąć w przypadku podejrzenia zakrzepicy.

Pacjentkom zaleca się uważne przeczytanie ulotki dołączanej do leku i przestrzeganie zawartych w niej zaleceń. Częstotliwość i rodzaj wizyt kontrolnych powinny zależeć od ustalonych protokołów leczenia i dostosowane do potrzeb każdej konkretnej kobiety.

Pacjentki powinny być poinstruowane, że hormonalne środki antykoncepcyjne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani żadną inną chorobą przenoszoną drogą płciową.

Zmniejszona skuteczność

Skracanie skuteczności COC może wystąpić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania z innymi lekami (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zaburzenia cyklu

Podczas stosowania COC mogą występować nieregularne krwawienia (plamienie lub metrorragia), szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania. Jeśli takie krwawienia trwają po trzech cyklach miesięcznych, należy je traktować poważnie.

Jeśli nieregularne krwawienia utrzymują się lub pojawiają się po okresie regularnych krwawień, należy rozważyć niesterydowe przyczyny krwawień i odpowiednie działania diagnostyczne, w tym badania mające na celu wykluczenie nowotworów i ciąży. Do działań diagnostycznych może należeć wycięcie.

U niektórych kobiet może nie wystąpić krwawienie odstawienie w czasie przerwy w przyjmowaniu leku. W przypadku stosowania COC zgodnie z instrukcjami zawartymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, ciąża jest mało prawdopodobna. Jednakże jeśli przyjmowanie doustnego środka antykoncepcyjnego było nieregularne przed pierwszym brakiem krwawienia odstawienie lub jeśli krwawienie odstawienie nie występuje w dwóch cyklach, przed kontynuacją stosowania COC należy wykluczyć ciążę.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku Logest® należy natychmiast zakończyć jego przyjmowanie.

Wyniki licznych badań epidemiologicznych nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci matek, które przyjmowały doustne środki antykoncepcyjne przed zajściem w ciążę. Działanie teratogenne nie było obserwowane przy niezamierzonej aplikacji COC w wczesnych stadiach ciąży. Przy wznowieniu stosowania leku Logest® należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko wystąpienia ZT w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki”, „Szczególne środki ostrożności”).

Karmienie piersią. Stosowanie leku Logest® nie jest zalecane w czasie karmienia piersią, ponieważ estrogeny/progestyny przenikają do mleka matki.

Jeśli kobieta chce karmić piersią, należy dobrać inny środek antykoncepcyjny.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Brak danych.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Przyjmować 1 tabletę 1 raz na dobę regularnie w tym samym czasie (w razie potrzeby popijając niewielką ilością płynu) przez 21 dni z rzędu.

Stosowanie tabletek z kolejnego opakowania należy rozpocząć po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu leku. Krwawienie odstawienie zwykle rozpoczyna się 2–3 dni po przyjęciu ostatniej tabletki i może trwać po rozpoczęciu przyjmowania tabletek z kolejnego opakowania.

Jak zacząć stosowanie leku Logest®

• Wcześniej nie stosowano środków hormonalnych antykoncepcyjnych

Przyjąć pierwszą tabletkę w pierwszy dzień cyklu menstruacyjnego.

• Przejście z innego środka zawierającego estrogen/progestagen (COC), pierścienia dopochwowego lub systemu transdermalnego (plastra).

Najlepiej rozpocząć przyjmowanie pierwszej tabletki leku Logest® następnego dnia po przyjęciu ostatniej aktywnej tabletki poprzedniego środka antykoncepcyjnego lub nie później niż następnego dnia po zwykłej przerwie w przyjmowaniu tabletek. W przypadku stosowania pierścienia dopochwowego lub plastra transdermalnego należy rozpocząć przyjmowanie leku Logest® w dniu usunięcia środka, ale nie później niż w dniu, w którym powinno się zastosować kolejny środek.

• Przejście ze środków zawierających wyłącznie progestagen („minipigułki”, wstrzyknięcia lub implant) lub z wkładki wewnątrzmacicznej zawierającej progestagen.

Przejście ze środków antykoncepcyjnych o mikrodawkowaniu jest możliwe w dowolnym dniu cyklu. Stosowanie leku Logest® należy rozpocząć następnego dnia po zaprzestaniu przyjmowania poprzedniego środka antykoncepcyjnego. Przejście ze środków zawierających progestagen lub z wkładek wewnątrzmacicznych jest możliwe następnego dnia po ich usunięciu, w przypadku wstrzyknięcia – zamiast następnego wstrzyknięcia. We wszystkich wymienionych przypadkach kobieta powinna dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji przez pierwsze 7 dni stosowania leku.

• Po przerywaniu ciąży w I trymestrze

Można rozpocząć stosowanie leku Logest® natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji.

• Po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze

Ponieważ w okresie poporodowym zwiększone jest ryzyko zakrzepicy, zaleca się rozpoczęcie stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen/progestagen nie wcześniej niż w dniu 21–28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w II trymestrze ciąży. Jeżeli leczenie rozpocznie się później niż w dniu 28 po porodzie lub przerywaniu ciąży w drugim trymestrze ciąży, zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Jeżeli stosunek płciowy już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogen-progestagen należy wykluczyć możliwość ciąży lub odczekać do wystąpienia pierwszej menstruacji.

W przypadku karmienia piersią, patrz rozdział „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Pominięcie jednej lub więcej tabletek. Pominięcie przyjęcia tabletki zwiększa ryzyko zajścia w ciążę.

Skuteczność antykoncepcji może być obniżona w przypadku pominięcia przyjęcia tabletek, szczególnie jeśli pominięcie wydłuża okres między ostatnią tabletką bieżącego blistera a pierwszą tabletką następnego blistera.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki nie przekracza 12 godzin, pominiętą tabletkę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko zauważono pominięcie. Następną tabletkę z tego opakowania należy przyjąć w ustalonym czasie.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu zapomnianej tabletki przekracza 12 godzin, skuteczność antykoncepcji może się zmniejszyć. W takim przypadku można kierować się dwoma podstawowymi zasadami:

1. Odstęp czasu między przyjmowaniem tabletek z dwóch blisterów nigdy nie może przekraczać 7 dni.
2. Odpowiednie stłumienie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym w życiu codziennym należy kierować się poniższymi zaleceniami:

• Tydzień 1

Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę tak szybko, jak tylko kobieta pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie.

Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Ponadto przez następne

7 dni należy stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatyw. Jeżeli w ciągu 7 dni poprzedzających pominięcie tabletki miał miejsce stosunek płciowy, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę.

Im więcej tabletek pominięto i im bliżej pominięcie jest do rozpoczęcia przyjmowania tabletek z nowego opakowania, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

• Tydzień 2

Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę tak szybko, jak tylko kobieta pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie.

Pod warunkiem prawidłowego trybu przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Jednak przy pominięciu więcej niż jednej tabletki kobietom zaleca się stosowanie dodatkowych metod antykoncepcji przez następne 7 dni.

• Tydzień 3

Ryzyko zmniejszenia działania antykoncepcyjnego wzrasta w miarę zbliżania się 7-dniowej przerwy w stosowaniu tabletek. Można jednak uniknąć zmniejszenia skuteczności antykoncepcji, stosując się do poniższego schematu przyjmowania tabletek.

• Jeżeli kobieta przyjmowała tabletki prawidłowo przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych. Można stosować dowolny z poniższych trybów przyjmowania tabletek.
• Jeżeli tak nie było, kobiecie zaleca się stosowanie pierwszego z poniższych trybów i dodatkowe stosowanie metod antykoncepcji przez następne 7 dni.

Tryb 1.

Kobieta powinna przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę tak szybko, jak tylko pamięta o pominięciu, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w ustalonym czasie. Tabletki z następnego opakowania należy zacząć przyjmować natychmiast po zakończeniu poprzedniego, tzn. nie powinno być przerwy między przyjmowaniem tabletek z dwóch opakowań. Mało prawdopodobne, że u kobiety rozpocznie się krwawienie odstawienie przed zakończeniem stosowania tabletek z drugiego opakowania, choć podczas przyjmowania tabletek może wystąpić plamienie lub metroragia.

Tryb 2.

Można również przerwać stosowanie tabletek z bieżącego opakowania. W takim przypadku przerwa przed rozpoczęciem stosowania tabletek z następnego opakowania powinna wynosić 7 dni, wliczając dni pominięcia przyjmowania tabletek.

Jeśli po pominięciu przyjmowania tabletek u kobiety nie wystąpi oczekiwane krwawienie odstawienie w trakcie pierwszej normalnej przerwy w przyjmowaniu leku, należy wykluczyć ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

Zaburzenia pracy układu trawiennego w postaci wymiotów lub biegunki w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu leku mogą prowadzić do tymczasowej nieskuteczności metody z powodu zmniejszonego wchłaniania hormonów i mogą wymagać podjęcia działań zaleconych w przypadku opóźnienia przyjęcia leku o mniej niż 12 godzin. Należy przyjąć aktywną tabletkę z innego blistera. Jeżeli takie przypadki powtarzają się przez kilka dni, należy wykonać zalecenia przewidziane w przypadku opóźnienia przyjęcia leku o więcej niż 12 godzin. Jeżeli takie zaburzenia są długotrwałe, należy stosować inną skuteczną metodę antykoncepcji.

Informacja dotycząca specjalnych grup pacjentów

Pacjenci z niewydolnością wątroby. Lek Logest® jest przeciwwskazany u kobiet z ciężką niewydolnością wątroby (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Pacjenci z niewydolnością nerek. Leku Logest® nie badano u pacjentów z niewydolnością nerek.

Sposób stosowania.

Doustnie.

Dzieci.

Lek wskazany jest do stosowania na receptę lekarza dopiero po ustaleniu się regularnych menstruacji.

Przedawkowanie.

Brak doniesień o przedawkowaniu lekiem Logest®.

W przypadku przedawkowania COC mogą wystąpić takie objawy, jak nudności, wymioty i krwawienie odstawienie. Krwawienie odstawienie może wystąpić u dziewcząt nawet przed menarche w przypadku przypadkowego/nieumyślnego przyjęcia leku. Nie istnieją żadne antidota, leczenie jest objawowe.

Niepożądane działania.

Opis wybranych niepożądanych działań.

U kobiet przyjmujących COC zaobserwowano zwiększony ryzyko wystąpienia zjawisk zakrzepowo-zatorowych żylno- lub tętniczych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył oraz zatoru tętnicy płucnej, co szczegółowo opisano w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”.

Podczas stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny/progestageny obserwowano poniżej wymienione niepożądane działania. Najczęściej zgłaszanymi przez pacjentki efektami niepożądanymi (> 10%) w trakcie badań klinicznych fazy III oraz w okresie postmarketingowym były bóle głowy, w tym migreny, oraz wydzieliny krwawe/krwawienia.

Inne niepożądane działania związane ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających estrogeny/progestageny, patrz tabela 3.

Tabela 3

Poniżej wymienione poważne działania niepożądane obserwowano u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne estrogenowo-progesteronowe, które opisano również w sekcji „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania” (częstość nieznana).

Nowotwory

• Stwierdza się nieco wyższe częstości rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne estrogenowo-progesteronowe. Ponieważ rak piersi rzadko występuje u kobiet poniżej 40 roku życia, wzrost częstości jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Związek z podawaniem doustnych środków antykoncepcyjnych estrogenowo-progesteronowych nie jest znany.

Inne stany

• Rozwój lub nasilenie chorób, w których związek z przyjmowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych estrogenowo-progesteronowych nie został jednoznacznie ustalony: opryszczka ciężarnych, utrata słuchu związana z otosklerozą, padaczka, choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
• U kobiet z genetyczną skłonnością do obrzęku naczynioruchowego egzogenne estrogeny mogą wywoływać lub nasilać objawy obrzęku naczynioruchowego.
• Zaburzenia funkcji wątroby.

Interakcje

Krwawienia przebłonowe i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie po wprowadzeniu na rynek jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłą kontrolę stosunku korzyści do ryzyka leku. Osoby sprawujące zawód medyczny powinny zgłaszać podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci i chronionym przed światłem, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

21 tabletek powlekanych, w opakowaniu blisterowym z tarczą kalendarzową; 1 opakowanie blisterowe w kartoniku.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Bayer AG.

Miejsce pochodzenia producenta oraz jego adres siedziby.

Müllerstraße 178, 13353 Berlin, Niemcy.