Lewofloksacyna Euro

INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ zastosowania leku LEWOFLOKSACYNA EURO (LEVOFLOXACIN EURO)

SkÅ ad:

substancja czynna: levofloxacin;

100 ml roztworu zawiera lewofloksacyny hemihyd rat odpowiadajÄ cego 500 mg lewofloksacyny;

substancje pomocnicze: natrium chloridum, edetat disodii, acidum hydrochloricum dilutum, natrii hydroxidum, aqua pro injectione.

PostaÄ lekarska. Roztwór do wstrzykiwania doÅ wny.

GŠwne wŠaŠciwoŠci fizykochemiczne: przejrzysty roztwà r od ŠwŠtego do zielonkawo-ŠwŠtego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbakteryjne z grupy chinolonà w. Fluorochinolony.

Kod ATC J01M A12.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lewofloksacyna – syntetyczny lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów, S(-) enancjomer racemicznej mieszaniny leku ofloksacyny.

Mechanizm działania. Lewofloksacyna jako lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów działa na kompleks DNA-girazy oraz topoizomerazy IV.

Stosunek farmakokinetyka/farmakodynamika. Stopień aktywności bakteryjnej lewofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w surowicy (Cmax) lub pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie – czas” (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (MIC).

Mechanizm oporności. Głównym mechanizmem oporności jest mutacja w genach gyr-A. In vitro występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a innymi fluorochinolonami. Ze względu na mechanizm działania zazwyczaj nie występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a innymi klasami leków przeciwbakteryjnych.

Punkty odcięcia. Zalecane przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST) wartości progowe MIC lewofloksacyny oddzielające mikroorganizmy wrażliwe od średnio wrażliwych (średnio opornych) oraz warunkowo wrażliwych od opornych, podano w tabeli 1.

Tabela 1

Kliniczne wartości progowe MIC lewofloksacyny (wersja 10.0, 01-01-2020)

1 Tylko niepowikłane infekcje dróg moczowych.

2 Wrażliwość zależy od wrażliwości na cyprofloksacynę.

Zasięg oporności może się różnić geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków. Wskazane jest uzyskanie lokalnych informacji na temat oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. W razie potrzeby należy skonsultować się ze specjalistą, gdy lokalny zasięg oporności jest taki, że korzyść ze środka jest co najmniej wątpliwa przy niektórych typach infekcji.

Zwykle wrażliwe gatunki

Beztlenowce Gram-dodatnie:

Bacillus anthracis, Staphylococcus aureus metycylinowrażliwe*, Staphylococcus saprophyticus, Streptococci, grupy C i G, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes.

Beztlenowce Gram-ujemne:

Eikenella corrodens, Haemophilus influenzae, Haemophilus para-influenzae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Pasteurella multocida, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri.

Beztlenowce:

Peptostreptococcus.

Inne:

Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae, Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum.

Gatunki, które mogą nabywać oporności

Beztlenowce Gram-dodatnie:

Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus metycylinoodporne*, Staphylococcus spp. koagulazo-ujemne.

Beztlenowce Gram-ujemne:

Acinetobacter baumannii, Citrobacter freundii, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Morganella morganii, Proteus mirabilis, Providencia stuartii, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens.

Beztlenowce:

Bacteroides fragilis.

Naturalnie oporne szczepy

Beztlenowce Gram-dodatnie:

Enterococcus faecium

* Metycylinoodporny Staphylococcus aureus będzie prawdopodobnie również odporny na fluorochinolony, w tym na lewofloksacynę.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Lewofloksacyna po podaniu doustnym jest szybko i niemal całkowicie wchłaniana, przy czym stężenia szczytowe w osoczu osiągane są w ciągu 1–2 godzin. Biodostępność absolutna wynosi około 99–100%.

Jedzenie prawie nie wpływa na wchłanianie lewofloksacyny.

Stan równowagi osiągany jest w ciągu 48 godzin przy dawkowaniu 500 mg 1–2 razy na dobę.

Rozkład

Około 30–40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Średni objętość rozkładu lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczej i powtarzanej dawce 500 mg, co wskazuje na szerokie rozprzestrzenienie się w tkankach organizmu.

Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych

Lewofloksacyna ma zdolność przenikania do błony śluzowej oskrzeli, płynu wyściółki nabłonkowej, makrofagów pęcherzykowych, tkanek płuc, skóry (zawartości pęcherzyków), tkanek gruczołu krokowego oraz moczu. Jednak lewofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Biotransformacja

Lewofloksacyna ulega bardzo niewielkiej metabolizacji; metabolitami są dimetylolewofloksacyna oraz N-tlenek lewofloksacyny. Te metabolity stanowią mniej niż 5% ilości leku wydalonego z moczem. Lewofloksacyna jest stereochemicznie stabilna i nie ulega inwersji struktury chiralnej.

Wydalanie

Po podaniu doustnym i dożylnej lewofloksacyna jest usuwana z osocza stosunkowo powoli (okres półtrwania wynosi 6–8 godzin). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (ponad 85% podanej dawki). Całkowity klirens lewofloksacyny po podaniu jednej dawki 500 mg wynosił 175±29,2 ml/min. Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny po podaniu dożylnej i doustnej, co świadczy o wzajemnej zastępowalności tych dróg podania (doustnej i dożylnej).

Liniowość

Lewofloksacyna ma liniową farmakokinetykę w zakresie dawek od 50 do 1000 mg.

Grupy pacjentów specjalnych

Pacjenci z niewydolnością nerek

Zaburzenia funkcji nerek wpływają na farmakokinetykę lewofloksacyny. W przypadku obniżonej funkcji nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półtrwania wydłuża się, jak pokazano w poniższej tabeli 2.

Tabela 2

Farmakokinetyka w niewydolności nerek po jednorazowej dawce doustnej 500 mg

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u młodszych pacjentów w porównaniu z pacjentami w podeszłym wieku, z wyjątkiem różnic związanych z klirem kreatyniny.

Różnice płciowe

Odrębna analiza dotycząca pacjentów płci żeńskiej i męskiej wykazała niewielkie różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny w zależności od płci. Nie ma dowodów na to, że różnice te mają znaczenie kliniczne.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Zakażenia wywołane wrażliwymi na lek mikroorganizmami:

• zapalenie płuc nabyte poza szpitalem*;
• skomplikowane infekcje skóry i tkanek miękkich*;
• ostre zapalenie nerek i skomplikowane infekcje dróg moczowych;
• przewlekłe bakteryjne zapalenie prostaty;
• postać płucna antraksu: profilaktyka po kontakcie i leczenie.

*lewofloksacyna Euro powinna być stosowana w przypadku tych zakażeń tylko wtedy, gdy zastosowanie innych środków przeciwbakteryjnych, które zazwyczaj są zalecane jako leczenie pierwotne, jest niewskazane lub niemożliwe.

Należy brać pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na lewofloksacynę, inne fluorochinolony lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
• epilepsja;
• uszkodzenie ścięgien związane z wcześniejszym stosowaniem fluorochinolonów;
• okres ciąży lub karmienia piersią;
• wiek dziecięcy (do 18 roku życia).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wpływ innych leków na lewofloksacynę

Teofyryna, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne

Nie stwierdzono farmakokinetycznej interakcji lewofloksacyny z teofyryną. Jednakże możliwe jest istotne obniżenie progu padaczkowego przy jednoczesnym stosowaniu chinolonów z teofyryną i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz innymi substancjami obniżającymi próg padaczkowy. Stężenie lewofloksacyny przy jednoczesnym stosowaniu z fenbufenem jest o około 13% wyższe niż przy przyjmowaniu samej lewofloksacyny.

Probenecyd i cyklotydyna

Probenecyd i cyklotydyna statystycznie istotnie wpływają na wydalanie lewofloksacyny. Klirens nerkowy lewofloksacyny zmniejsza się o 24% przy jednoczesnym stosowaniu z cyklotydyną i o 34% przy stosowaniu z probenecydem. Dzieje się tak, ponieważ oba leki mogą blokować sekrecję kanalikową lewofloksacyny. Jednak przy dawkach stosowanych w badaniach, mało prawdopodobne jest, że statystycznie istotne różnice kinetyczne będą miały znaczenie kliniczne. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu lewofloksacyny z lekami wpływającymi na sekrecję kanalikową, takimi jak probenecyd i cyklotydyna, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.

Inna informacja

Leki takie jak węglan wapnia, derygotksyna, glibenkloamid i ranitydyna nie wywierają żadnego klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lewofloksacyny przy jednoczesnym stosowaniu.

Wpływ lewofloksacyny na inne leki

Cyklosporyna

Okres półtrwania cyklosporyny wydłuża się o 33% przy jednoczesnym stosowaniu z lewofloksacyną.

Antagoniści witaminy K

W przypadku jednoczesnego stosowania z antagonistami witaminy K (np. z warfaryną) zgłaszano zwiększenie wyników testów krzepnięcia (czas protrombinowy/międzynarodowe standardowe stosunki) i/lub krwawienia, które mogą być nasilone. Z tego względu u pacjentów otrzymujących równolegle antagoniści witaminy K należy kontrolować parametry krzepnięcia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Leki wydłużające odstęp QT

Lewofloksacyna Euro, podobnie jak inne fluorochinolony, powinna być stosowana z ostrożnością u pacjentów otrzymujących leki znane z wydłużania odstępu QT (np. leki przeciwnadżerkowe klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy i leki przeciwpsychotyczne) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania” (Wydłużenie odstępu QT)).

Inna istotna informacja

Nie stwierdzono wpływu lewofloksacyny na farmakokinetykę teofyryny (która jest substratem enzymu CYP1A2), co wskazuje, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2.

Nie zaleca się stosowania lewofloksacyny Euro jednocześnie z alkoholem.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Należy unikać stosowania leku pacjentom, którzy mieli poważne reakcje niepożądane w przeszłości po zastosowaniu chinolonów lub fluorochinolonów. Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną Euro należy rozpoczynać tylko wtedy, gdy nie ma dostępnych alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Przepuklina aorty i rozwarstwienie aorty oraz zespół niedomykalności/zwrotu zastawek serca.

Badania epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko przepukliny i rozwarstwienia aorty, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku, oraz zwrotu aortalnej i mitralnej zastawki serca po stosowaniu fluorochinolonów.

Zgłaszano przypadki przepukliny i rozwarstwienia aorty, czasem komplikowane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), oraz zwrotu/niedomykalności dowolnej zastawki serca u pacjentów przyjmujących fluorochinolony (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

W związku z tym fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka oraz po rozważeniu innych terapeutycznych opcji leczenia u pacjentów z wywiadem rodzinnym przepukliny aorty lub wrodzonych wad zastawek serca, u pacjentów z rozpoznaną przepukliną i/lub rozwarstwieniem aorty lub z chorobą zastawki serca, a także u pacjentów z innymi czynnikami ryzyka, takimi jak:

• czynniki ryzyka zarówno przepukliny i rozwarstwienia aorty, jak i zwrotu/niedomykalności zastawek serca: zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów;
• czynniki ryzyka przepukliny i rozwarstwienia aorty: choroby naczyń, takie jak tętniak Takayasu lub tętniak giantocellularny, miażdżyca, zespół Sjögrena;
• czynniki ryzyka zwrotu/niedomykalności zastawek serca: zakaźne zapalenie wsierdzia.

Ryzyko przepukliny i rozwarstwienia aorty oraz jej pęknięcia zwiększa się u pacjentów jednoczesnie przyjmujących kortykosteroidy doustnie lub dożylne.

W przypadku wystąpienia nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców pacjenci powinni natychmiast skontaktować się z lekarzem w jednostce ratunkowej.

Pacjentom należy zalecić natychmiastową pomoc medyczną w przypadku nagłego napływu duszności, nowego napadu kołatania serca lub rozwoju obrzęku brzucha lub kończyn dolnych.

Odporność mikroorganizmów

Staphylococcus aureus oporny na metycylinę (MRSA) jest często również oporny na fluorochinolony, w tym na lewofloksacynę Euro. W związku z tym lewofloksacyna Euro nie jest zalecana w leczeniu infekcji, których znanym lub podejrzanym patogenem jest MRSA, z wyjątkiem przypadków, w których wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość patogenu na lewofloksacynę Euro.

Odporność Escherichia coli na fluorochinolony (najczęstszy patogen infekcji dróg moczowych) różni się w zależności od kraju. Przy przepisywaniu fluorochinolonów należy brać pod uwagę lokalny poziom odporności E. coli na fluorochinolony.

Postać płucna antraksu

Leczenie kliniczne oparte jest na badaniach wrażliwości Bacillus anthracis in vitro, danych eksperymentalnych z badań na zwierzętach oraz ograniczonych danych z badań u ludzi. Lekarze powinni konsultować się z ujednoliconymi krajowymi i/lub międzynarodowymi wytycznymi dotyczącymi leczenia antraksu.

Czas trwania wlewu

Zalecany czas wlewu powinien wynosić co najmniej 30 minut dla 250 mg lub 60 minut dla 500 mg roztworu lewofloksacyny Euro do wlewu. Wiadomo, że podczas wlewu lewofloksacyny Euro może wystąpić tachykardia i tymczasowy spadek ciśnienia tętniczego. Rzadko, w wyniku silnego spadku ciśnienia tętniczego, może rozwinąć się niewydolność serca. Jeśli podczas wlewu lewofloksacyny Euro (L-izomeru ofloksacyny) wystąpi wyraźny spadek ciśnienia tętniczego, podawanie leku należy natychmiast przerwać.

Zapalenie ścięgna i zerwanie ścięgna

W pojedynczych przypadkach u pacjentów może wystąpić zapalenie ścięgna. Rozwój zapalenia ścięgna i zerwanie ścięgna (szczególnie, ale nie wyłącznie ścięgna Achillesa), czasem z obu stron, może wystąpić już w ciągu pierwszych 48 godzin od rozpoczęcia leczenia chinolonami lub fluorochinolonami, a przypadki takie zgłaszano również kilka miesięcy po zakończeniu stosowania leku. Ryzyko rozwoju zapalenia ścięgna i pęknięcia ścięgna jest zwiększone u pacjentów w podeszłym wieku, pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, pacjentów po przeszczepie narządów, pacjentów przyjmujących dawkę dobową 1000 mg lewofloksacyny Euro, oraz u pacjentów jednoczesnie leczonych kortykosteroidami. W związku z tym należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów.

W przypadku pierwszych objawów zapalenia ścięgna (np. bolesne obrzęki, stan zapalny) należy natychmiast przerwać leczenie lewofloksacyną Euro i rozważyć alternatywne metody leczenia. Dotknięte kończyny należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomić). Nie zaleca się stosowania kortykosteroidów w przypadku objawów patologii ścięgna.

Miozmy

Zgłaszano przypadki miozmy u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę Euro (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Ryzyko wystąpienia miozmy jest większe u pacjentów w podeszłym wieku i u pacjentów z niewydolnością nerek, jeśli dawka lewofloksacyny Euro nie została skorygowana zgodnie z klirensem kreatyniny. Lewofloksacynę Euro należy natychmiast odstawić przy pierwszych objawach miozmy i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Choroby wywołane przez Clostridium difficile

Diareę, szczególnie ciężką, trwałą lub z domieszką krwi, podczas lub po leczeniu (w tym kilka tygodni po zakończeniu terapii) lewofloksacyną Euro, może być objawem choroby wywołanej przez Clostridium difficile (CDAD), której nasilenie może wahać się od łagodnego do stanu zagrażającego życiu. Najcięższą formą jest kolit pseudobłoniasty. W przypadku podejrzenia kolitu pseudobłoniastego lewofloksacynę Euro należy natychmiast odstawić i bez zwłoki rozpocząć leczenie objawowe i specyficzne (np. wancomycyna). W takiej sytuacji przeciwwskazane są leki hamujące perystaltykę jelit.

Pacjenci skłonni do napadów drgawek

Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady drgawek. Lewofloksacyna Euro jest przeciwwskazana pacjentom z wywiadem padaczki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Tak jak inne chinolony, należy stosować ją z dużą ostrożnością u pacjentów skłonnych do napadów drgawek, np. z istniejącymi uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego, podczas jednoczesnej terapii fenbufenem i podobnymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub lekami zwiększającymi skłonność do drgawek (obniżającymi próg drgawkowy), takimi jak teofilina (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). W przypadku wystąpienia napadu drgawek (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”) lewofloksacynę Euro należy odstawić.

Pacjenci z niedoborem glukozo-6-fosforanodehydrogenazy

Pacjenci z ukrytymi lub wyraźnymi zaburzeniami aktywności glukozo-6-fosforanodehydrogenazy mogą mieć skłonność do reakcji hemolitycznych podczas leczenia antybiotykami z grupy chinolonów. W związku z tym w razie konieczności stosowania lewofloksacyny Euro u tych pacjentów należy prowadzić nadzór w celu wykrycia możliwego rozwoju hemolizy.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ lewofloksacyna Euro jest wydalana głównie przez nerki, konieczna jest korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (niewydolnością nerek) (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Reakcje nadwrażliwości

Lewofloksacyna Euro może powodować poważne, potencjalnie śmiertelne reakcje nadwrażliwości (od obrzęku naczynioruchowego po wstrząs anafilaktyczny), czasem już po podaniu pierwszej dawki leku (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny Euro, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Ciężkie reakcje pęcherzowe

Podczas stosowania lewofloksacyny Euro zgłaszano ciężkie skórne reakcje niepożądane, w tym toksyczny epidermalny nekroliozy (TEN, znany również jako zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz reakcję lekową z eozynofilią i objawami systemowymi (zespół DRESS), które mogą być zagrażające życiu lub śmiertelne (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Pacjentów należy poinformować o objawach i objawach ciężkich reakcji skórnych, które mogą wystąpić po podaniu leku, i dokładnie monitorować. W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje, stosowanie lewofloksacyny Euro należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywne leczenie.

Jeśli u pacjenta po stosowaniu lewofloksacyny Euro rozwinie się poważna reakcja, taka jak SJS, TEN lub zespół DRESS, leczenie lewofloksacyną Euro nigdy nie powinno być przepisywane temu pacjentowi.

Zaburzenia glikemii

Tak jak przy stosowaniu wszystkich chinolonów, zgłaszano przypadki zaburzeń poziomu glukozy we krwi, w tym przypadki hipoglikemii i hiper- glikemii, które obserwowano zazwyczaj u pacjentów z cukrzycą, którzy otrzymywali leczenie wspomagające doustnymi lekami obniżającymi poziom glukozy (np. glibenklamidem) lub insuliną. Zgłaszano przypadki hipoglikemicznego śpiączki. U pacjentów z cukrzycą zaleca się dokładne monitorowanie poziomu glukozy we krwi (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Jeśli pacjent zgłasza zaburzenia poziomu glukozy we krwi, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywną terapię antybakteryjną lekami nie zawierającymi fluorochinolonów.

Profilaktyka fotosensybilizacji.

Zgłaszano przypadki fotosensybilizacji podczas stosowania lewofloksacyny Euro (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Aby zapobiec fotosensybilizacji, zaleca się, aby pacjenci nie narażali się bez potrzeby na silne działanie promieniowania słonecznego ani na promieniowanie sztucznymi źródłami promieniowania UV (np. lampy „sztuczne słońce”, solarium) podczas leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu przyjmowania lewofloksacyny Euro.

Pacjenci przyjmujący antagoniści witaminy K

Ze względu na możliwe podwyższenie poziomu wskaźników krzepnięcia krwi (czas protrombinowy/stosunek normalizacyjny międzynarodowy) i/lub zwiększenie częstości powikłań krwotocznych u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę Euro w połączeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną), podczas jednoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować wskaźniki krzepnięcia krwi (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Reakcje psychiczne

Zgłaszano reakcje psychiczne u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę Euro. Bardzo rzadko rozwijały się one do myśli samobójczych i zachowań samozniszczających, czasem już po przyjęciu jednej dawki lewofloksacyny Euro (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Jeśli u pacjenta wystąpią te reakcje, należy przerwać przyjmowanie lewofloksacyny Euro i podjąć odpowiednie działania. Zaleca się ostrożne stosowanie lewofloksacyny Euro u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi lub z wywiadem chorób psychicznych.

Wydłużenie odcinka QT

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu fluorochinolonów, w tym lewofloksacyny Euro, u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odcinka QT, takimi jak:

• wrodzony lub nabyty zespół wydłużenia odcinka QT;
• jednoczesne stosowanie leków, które mogą wydłużać odcinek QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne);
• zaburzenia równowagi elektrolitów (np. hipokaliemia, hipomagnezemia);
• choroby serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia) (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”, „Sposób stosowania i dawki (Pacjenci w podeszłym wieku)”, „Przedawkowanie”, „Reakcje niepożądane”);
• pacjenci w podeszłym wieku i młodsze kobiety mogą być bardziej wrażliwi na leki wydłużające odcinek QT. W związku z tym należy zachować ostrożność przy stosowaniu fluorochinolonów, w tym lewofloksacyny Euro, u pacjentów z tych grup.

Neuropatia obwodowa

Zgłaszano przypadki sensorycznej lub sensoryczno-ruchowej neuropatii obwodowej prowadzącej do parestezji, hipozestezji, dysestezji lub osłabienia u pacjentów przyjmujących fluorochinolony, w tym lewofloksacynę Euro. Należy przerwać przyjmowanie lewofloksacyny Euro, jeśli pacjent doświadcza objawów neuropatii, takich jak ból, uczucie pieczenia, mrowienia, drętwienia lub osłabienia, aby zapobiec rozwojowi stanu nieodwracalnego.

Zaburzenia wątrobowo-pęcherzykowe

Podczas stosowania lewofloksacyny Euro (głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi, takimi jak sepsa) zgłaszano przypadki zapalenia wątroby aż do niewydolności wątroby zakończonej śmiercią (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Pacjentom należy zalecić przerwanie leczenia i kontakt z lekarzem, jeśli wystąpią objawy choroby wątroby, takie jak brak apetytu, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub ból brzucha.

Ostre zapalenie trzustki

U osób przyjmujących lewofloksacynę Euro może rozwinąć się ostre zapalenie trzustki. Pacjentów należy poinformować o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki. Pacjentów z nudnościami, niedoborem samopoczucia, dyskomfortem brzuszny, ostrym bólem brzucha lub wymiotami należy natychmiast przebadać. W przypadku podejrzenia ostrego zapalenia trzustki należy przerwać stosowanie lewofloksacyny Euro, a w przypadku potwierdzenia nie należy wznowić leczenia lewofloksacyną Euro. Należy zachować ostrożność przy leczeniu pacjentów z wywiadem zapalenia trzustki (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

Zaburzenia układu krwiotwórczego

Podczas leczenia lewofloksacyną Euro może dojść do uszkodzenia szpiku kostnego, w tym leukopenii, neutropenii, pancytopenii, anemii hemolitycznej, trombocytopenii, anemii aplastycznej lub agranulocytozy (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”).

W przypadku podejrzenia któregokolwiek z tych zaburzeń krwi należy kontrolować parametry krwi. W przypadku odchyleń od normy należy rozważyć możliwość przerwania leczenia lewofloksacyną Euro.

Długotrwałe, niepełnosprawne i potencjalnie nieodwracalne poważne reakcje niepożądane

W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od wieku i istniejących czynników ryzyka, zgłaszano długotrwałe (przez miesiące lub lata), niepełnosprawne i potencjalnie nieodwracalne reakcje niepożądane wpływające na różne, a czasem kilka naraz, układy organizmu (w tym układ mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny i narządy zmysłów). Stosowanie leku należy natychmiast przerwać po pojawieniu się pierwszych objawów lub objawów jakiejkolwiek poważnej reakcji niepożądanej i skonsultować się z lekarzem.

Zaostrzenie miastenii gravis

Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna Euro, wykazują działanie blokujące nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią gravis. W okresie po rejestracji stosowanie fluorochinolonów u pacjentów z miastenią gravis było związane z poważnymi reakcjami niepożądanymi, w tym skutkami śmiertelnymi i stanami wymagającymi interwencji wspomagającej oddychanie. Lewofloksacyna Euro nie jest zalecana do stosowania u pacjentów z wywiadem miastenii gravis.

Zaburzenia wzroku

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń wzroku lub reakcji niepożądanych ze strony narządów wzroku podczas przyjmowania lewofloksacyny Euro, należy natychmiast skontaktować się z okulistą (patrz sekcje „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów”, „Reakcje niepożądane”).

Superinfekcja

Stosowanie lewofloksacyny Euro, szczególnie długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych (odpornych) na lek. W przypadku rozwoju superinfekcji w trakcie terapii należy podjąć odpowiednie działania.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

U pacjentów przyjmujących lewofloksacynę Euro oznaczenie opioidów w moczu może dać wynik fałszywie dodatni. Może być konieczne potwierdzenie wyników dodatnich na opioidy uzyskanych w teście przesiewowym za pomocą bardziej specyficznych metod.

Lewofloksacyna Euro może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis i w związku z tym prowadzić do fałszywie ujemnych wyników w diagnostyce bakteriologicznej gruźlicy.

Substancje pomocnicze

Ten lek zawiera 15,4 mmol (355 mg) sodu na 100 ml roztworu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów stosujących dietę kontrolowaną pod względem sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny Euro u ciężarnych kobiet są ograniczone.

Ze względu na brak badań u ludzi i możliwe uszkodzenie przez chinolony chrząstki stawowej w organizmie rozwijającym się, lewofloksacyna Euro jest przeciwwskazana w ciąży. Jeśli ciąża wystąpiła podczas leczenia lekiem, należy poinformować o tym lekarza.

Okres karmienia piersią.

Lewofloksacyna Euro jest przeciwwskazana w okresie karmienia piersią. Informacje dotyczące przenikania lewofloksacyny Euro do mleka matki są niewystarczające, choć inne fluorochinolony wydzielają się z mlekiem matki. Ze względu na brak badań u ludzi i możliwe uszkodzenie przez fluorochinolony chrząstki stawowej w organizmie rozwijającym się, lewofloksacynę Euro nie można przepisywać kobietom karmiącym piersią.

Plodność. Lewofloksacyna Euro nie powodowała zaburzeń płodności i funkcji rozrodczych u zwierząt.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Lek ma nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia samochodu i obsługi mechanizmów. Niektóre reakcje niepożądane (np. zawroty głowy/łękawica, senność, zaburzenia wzroku) mogą zaburzać zdolność pacjenta do koncentracji i szybkości reakcji i w ten sposób zwiększać ryzyko w sytuacjach, gdy te cechy są szczególnie ważne (np. przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami).

Sposób stosowania i dawki

Lewofloksacynę w postaci roztworu do wlewu dożylnego należy podawać powoli 1–2 razy na dobę. Dawkowanie zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wrażliwości przypuszczalnego patogenu. Można przejść od wstępnego dożylnej aplikacji lewofloksacyny na odpowiednie doustne przyjmowanie zgodnie z instrukcją lekarskiego stosowania leku w postaci tabletek powlekanych o powłoce otaczającej, biorąc pod uwagę stan pacjenta. Ze względu na biologiczną równoważność form doustnej i parenteralnej możliwe jest stosowanie tej samej dawki.

Sposób stosowania

W przypadku podawania lewofloksacyny zalecane są następujące dawki:

Dawkowanie dla pacjentów z prawidłową funkcją nerek (klirens kreatyniny > 50 ml/min)

Tabela 3

1Czas trwania leczenia obejmuje podanie dożylnie i doustnie. Czas przejścia od podania dożylnego do doustnego zależy od obrazu klinicznego, ale zazwyczaj trwa od 2 do 4 dni.

Dawkowanie dla dorosłych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek,

u których klirens kreatyniny < 50 ml/min

Tabela 4

1 Po hemodializie lub przewlekłej ambulatoryjnej dializie otrzewnowej (PAOD) nie są wymagane dawki uzupełniające.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby

Korekta dawki nie jest wymagana, ponieważ lewofloksacyna jest niewielomianie metabolizowana w wątrobie i wydalana głównie przez nerki.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Jeśli funkcja nerek nie jest zaburzona, nie ma potrzeby korekty dawki.

Sposób stosowania

Lewofloksacyna Euro, roztwór do wlewu, przeznaczony jest wyłącznie do powolnego wlewu dożylnego. Roztwór podaje się 1–2 razy na dobę. Czas wlewu leku Lewofloksacyna Euro wynosi co najmniej 30 minut dla dawki 250 mg lub co najmniej 60 minut dla dawki 500 mg (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności stosowania***”***).

Lek należy użyć natychmiast (w ciągu 3 godzin) po przebiciu korka gumowego, aby zapobiec zakażeniu bakteryjnemu. Podczas wlewu nie jest wymagana ochrona przed światłem. Lek przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użytku.

Przed użyciem należy zbadać roztwór. Można stosować wyłącznie klarowny roztwór, pozbawiony cząsteczek.

Nieużywany lek należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Mieszanie z innymi roztworami do wlewu

Lek jest kompatybilny z następującymi roztworami do wlewu:

• 0,9 % roztwór chlorku sodu;
• 5 % roztwór glukozy do wstrzykiwań;
• 2,5 % roztwór glukozy w roztworze Ringera;
• skomponowane roztwory do żywienia pozajelitowego (amino kwasy, glukoza, elektrolity).

W kwestii niekompatybilności patrz sekcja „Niekompatybilność”.

Dzieci.

Lewofloksacyna Euro jest przeciwwskazana u dzieci i młodzieży.

Przedawkowanie.

Zgodnie z badaniami toksyczności na zwierzętach oraz badaniami klinicznymi i farmakologicznymi przeprowadzonymi po podaniu dawek wyższych niż terapeutyczne, najpoważniejsze objawy, których należy się spodziewać po ostrym przedawkowaniu leku Lewofloksacyna Euro, roztwór do wlewu, to objawy ze strony OUN, takie jak dezorientacja, zawroty głowy, zaburzenia świadomości i napady drgawek, wydłużenie interwału QT.

W badaniach pozarejestrowych obserwowano następujące działania niepożądane ze strony OUN: dezorientacja, drgawki, mioklonus, halucynacje i drżenie.

Leczenie. W przypadku przedawkowania należy stosować leczenie objawowe. Należy prowadzić monitorowanie EKG ze względu na możliwość wydłużenia interwału QT. Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa i przewlekła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, nie jest skuteczna w usuwaniu lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieje żaden specyficzny antydot.

Efekty niepożądane.

Poniżej wymieniono efekty niepożądane według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), nieczęsto (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000), częstość nieznana (częstość nie może być oszacowana na podstawie dostępnych danych). W obrębie każdej grupy według częstości występowania niepożądane zdarzenia są wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

Tabela 5

1Reakcje anafilaktyczne i anafilaktoidealne mogą czasem wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki leku.

2Reakcje błon śluzowych mogą czasem wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki leku.

*W bardzo rzadkich przypadkach u pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od istniejących czynników ryzyka, zgłaszano długotrwałe (przez miesiące lub lata), niesprawne i potencjalnie nieodwracalne poważne działania niepożądane wpływające na różne, a czasem na kilka naraz, układy organizmu oraz narządy zmysłów (w tym takie reakcje jak tendinitis, pęknięcie ścięgna, artralgia, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami, depresja, zmęczenie, zaburzenia pamięci, zaburzenia snu, zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu) (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”); zgłaszano również niepokój, myśli samobójcze, ataki paniki, neuralgię i zaburzenia koncentracji uwagi jako potencjalne aspekty długotrwałych i niesprawnych działań niepożądanych wywołanych przez fluorochinolony.

**U pacjentów otrzymujących fluorochinolony zgłaszano przypadki aneurysmy i rozwarstwienia aorty, czasem skomplikowane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), oraz zespół niedostateczności/odrzutu dowolnej z zastawek serca (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Inne niepożądane działania towarzyszące stosowaniu fluorochinolonów:

• napady porfirii u pacjentów z porfirią.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w oryginalnym opakowaniu, w miejscu chronionym przed światłem. Nie zamarzać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie należy mieszać leku z roztworami do infuzji i zastrzyków, które są fizycznie i chemicznie niestabilne w pH 3–4 (takimi jak węglan sodu, penicylina, heparyna).

Nie należy mieszać z innymi lekami w jednym pojemniku, z wyjątkiem tych wymienionych w sekcji „Sposób stosowania i dawka”.

Opakowanie.

Po 100 ml w pojemniku z polichlorku winylu, po 1 pojemnik w folii polimerowej w opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Spółka zależna „Farmatreyd”.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Oblast Lwowski, miasto Drohobycz, ul. Samborska 85, Ukraina.