Lewofloksacyna-AstraPharm

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU LEWOFLOKSYCYNA-ASTRAPHARM (LEVOFLOXACIN-ASTRAPHARM)

Skład:

substancja czynna: levofloxacin;

1 tabletka zawiera 250 mg lub 500 mg lewofloksacyny;

substancje pomocnicze: crospovidonum, cellulosa microcristallina, natrii stearyl fumaras, powłoka „SelecCoat™” (hypromellosum, glikol polietylenowy 6000, tytanii dioksidum (E 171)).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie owalnym, powierzchni dwuwypukłej, powlekane, białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna

Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Fluorochinolony. Kod ATC J01M A12.

Właściwości farmakologiczne

Farmakodynamika

Lewofloksacyna to syntetyczny antybiotyk z grupy fluorochinolonów. Jest enancjomerem S(-) racemicznej substancji czynnej ofloksacyny.

Mechanizm działania

Jako środek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów, lewofloksacyna działa na kompleks DNA-DNA-giraza i topoizomerazę IV.

Farmakokinetyka / farmakodynamika (FK/FD)

Działanie bakteriobójcze lewofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w osoczu (Cmax) do minimalnego stężenia hamującego (MIC) lub od stosunku pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) do MIC.

Mechanizm oporności

Odporność na lewofloksacynę powstaje etapowo poprzez mutacje w miejscach wiązania dwóch typów topoizomeraz II – DNA-girazy i topoizomerazy IV. Mogą również wpływać inne mechanizmy, w tym zmniejszona przenikalność błony komórkowej (często u Pseudomonas aeruginosa) oraz aktywny wypływ z komórki (efluks).

Istnieje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a innymi fluorochinolonami. Dzięki specyficznemu mechanizmowi działania zazwyczaj nie występuje oporność krzyżowa między lewofloksacyną a innymi klasami środków przeciwbakteryjnych.

Wartości progowe

Zalecane wartości progowe EUCAST dla lewofloksacyny, które odróżniają szczepy wrażliwe od szczepów o umiarkowanej wrażliwości oraz szczepy o umiarkowanej wrażliwości od szczepów opornych, przedstawiono w tabeli 1 (mg/l).

Tabela 1

Wartości progowe EUCAST dla lewofloksacyny (wersja 10.0, 01-01-2020):

1Tylko nielokalizowane infekcje dróg moczowych.

2Wrażliwość można określić na podstawie wrażliwości na cyflokacynę.

Zasięg oporności może się różnić geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków. Informacje o lokalnym zasięgu oporności są przydatne, szczególnie w leczeniu ciężkich infekcji. W razie potrzeby zaleca się skonsultowanie się ze specjalistą, szczególnie wtedy, gdy skuteczność leku w stosunku do określonych infekcji może być poddana w wątpliwość ze względu na lokalny zasięg oporności.

Organizmy zazwyczaj wrażliwe:

Bezpośrednie bakterie Gram-dodatnie:

Bacillus anthracis, Staphylococcus aureus (MRSA)#, Staphylococcus saprophyticus, paciorkowce grupy C i G, Streptococcus agalactiae, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus pyogenes.

Bezpośrednie bakterie Gram-ujemne:

Eikenella corrodens, Haemophilus influenzae*, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella oxytoca, Moraxella catarrhalis, Pasteurella multocida, Proteus vulgaris, Providencia rettgeri.

Anaeroby:

Peptostreptococcus.

Inne:

Chlamydophila pneumoniae, Chlamydophila psittaci, Chlamydia trachomatis, Legionella pneumophila, Mycoplasma pneumoniae, Mycoplasma hominis, Ureaplasma urealyticum.

Organizmy czasem wrażliwe (oporność > 10 %):

Gram-dodatnie: Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus (MRSA), stafylokokki koagulazo-ujemne.

Gram-ujemne: Acinetobacter baumannii, Citrobacter freundii, Enterobacter aerogenes, Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Morganella morganii, Proteus mirabilis, Providencia stuartii, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens.

Anaeroby: Bacteroides fragilis.

Organizmy naturalnie oporne:

Enterococcus faecium.

#Metacylinowo-oporny Staphylococcus aureus (MRSA) często wykazuje współistniejącą oporność na fluorochinolony, w tym na lewofloksacynę.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Po podaniu doustnym lewofloksacyna jest szybko i niemal całkowicie wchłaniana. Maksymalne stężenie (Cmax) w osoczu krwi osiągane jest w ciągu 1–2 godzin po podaniu. Biodostępność absolutna wynosi 99–100%.

Jedzenie ma niewielki wpływ na wchłanianie lewofloksacyny.

Stan równowagi osiągany jest w ciągu 48 godzin po przyjmowaniu dawki 500 mg 1–2 razy na dobę.

Rozkład

Około 30–40% lewofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Średni objętość rozkładu lewofloksacyny wynosi około 100 l po pojedynczej i powtarzanych dawkach 500 mg, co wskazuje na znaczne rozprowadzenie się leku w tkankach organizmu.

Przenikanie do tkanek i płynów organizmu

Wykazano, że lewofloksacyna przenika przez błonę śluzową oskrzeli, płyn epitelialny, makrofagi pęcherzykowe, tkankę płucną, skórę (płyn z pęcherzyków), tkankę gruczołu krokowego oraz mocz. Jednakże przenikanie lewofloksacyny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest niskie.

Metabolizm

Lewofloksacyna jest niewielokrotnie metabolizowana; metabolitami są dimetylo-lewofloksacyna i lewofloksacyna-N-tlenek. Te metabolity stanowią mniej niż 5% ilości leku wydalanego z moczem. Lewofloksacyna jest stereochemicznie stabilna i nie ulega inwersji chiralnej.

Wydalanie

Po podaniu doustnym lub dożylnej lewofloksacyna jest usuwana z osocza krwi stosunkowo powoli (okres półtrwania wynosi 6–8 godzin). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (ponad 85% podanej dawki).

Średni pozorny całkowity klirens lewofloksacyny z organizmu po pojedynczej dawce 500 mg wynosił 175 ± 29,2 ml/min.

Nie ma istotnej różnicy między farmakokinetyką lewofloksacyny po podaniu doustnym a dożylnej, co wskazuje na wzajemną zamienną stosowalność tych dróg podania.

Liniowość

Lewofloksacyna wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek od 50 do 1000 mg.

Specjalne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Zaburzenia funkcji nerek wpływają na farmakokinetykę lewofloksacyny. W przypadku obniżonej funkcji nerek wydalanie i klirens są zmniejszone, a okres półtrwania wydłużony, jak pokazano w tabeli 2.

Tabela 2

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki 500 mg

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u młodych pacjentów w porównaniu z pacjentami w wieku podeszłym, z wyjątkiem różnic w klirense kreatyniny.

Różnice związane z płcią

Odrębna analiza dla mężczyzn i kobiet wykazała niewielkie lub nieistotne różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny związane z płcią. Nie ma dowodów na to, że różnice te mają znaczenie kliniczne.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Lek Lewofloksacyna-AstraPharm wskazany jest w leczeniu u dorosłych następujących infekcji wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na lewofloksacynę:

• ostre bakteryjne zapalenia zatok;
• zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc, w tym zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc nabywane pozaszpitalnie;
• skomplikowane infekcje skóry i tkanek miękkich;
• niepowikłany zapalenie pęcherza

(w przypadku leczenia powyższych infekcji lek stosuje się wyłącznie wtedy, gdy niemożliwe jest zastosowanie innych środków przeciwbakteryjnych, które zazwyczaj są przepisywane jako leczenie pierwotne tych infekcji);

• skomplikowane infekcje dróg moczowych (w tym ostre zapalenie nerek);
• przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego.

Należy uwzględniać oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na lewofloksacynę, inne fluorochinolony lub którykolwiek składnik leku.

Epilepsja.

Uszkodzenia ścięgien w wywiadzie, związane z wcześniejszym stosowaniem fluorochinolonów.

Wiek dziecięcy.

Okres ciąży lub karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji

Wpływ innych leków na lewofloksacynę

Sole żelaza, leki przeciwwskazowe zawierające magnez i glin, didanosyna

Wchłanianie lewofloksacyny znacząco zmniejsza się, gdy podaje się ją jednocześnie z solami żelaza, lekami przeciwwskazowymi zawierającymi magnez lub glin, lub z didanosyną (dotyczy to wyłącznie postaci lekarskich didanosyny zawierających substancje buforujące zawierające glin lub magnez). Jednoczesne stosowanie fluorochinolonów z wielowitaminami zawierającymi cynk zmniejsza ich wchłanianie doustne.

Nie zaleca się stosowania leków zawierających dwu- lub trójwartościowe kationy, takich jak sole żelaza, sole cynku, leki przeciwwskazowe zawierające magnez lub glin, lub didanosynę (dotyczy to wyłącznie postaci lekarskich didanosyny zawierających substancje buforujące glinu lub magnezu) w ciągu 2 godzin przed lub po przyjęciu tabletek lewofloksacyny (patrz sekcja „Sposób dawkowania i stosowania”).

Sole wapnia wywierają minimalny wpływ na wchłanianie doustne lewofloksacyny.

Sukralfina

Biodostępność lewofloksacyny znacząco zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu z sukralfiną. Jeśli pacjent musi przyjmować zarówno sukralfinę, jak i lewofloksacynę, lepiej jest przyjmować sukralfinę 2 godziny po zażyciu tabletek Lewofloksacyna-AstraPharm.

Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne

Nie stwierdzono farmakokinetycznej interakcji między lewofloksacyną a teofliną. Jednakże możliwe jest istotne obniżenie progu padaczkowego przy jednoczesnym stosowaniu chinolonów z teofliną, niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi oraz innymi substancjami, które obniżają próg padaczkowy. Stężenie lewofloksacyny w obecności fenbufenu było o około 13% wyższe niż przy samodzielnym przyjmowaniu lewofloksacyny.

Probencydyd i cymetydyna

Probencydyd i cymetidyna statystycznie istotnie wpływają na wydalanie lewofloksacyny.

Klirens nerkowy lewofloksacyny zmniejsza się o 24% w obecności cymetidyny i o 34% w obecności probencydydu. Jest to spowodowane zdolnością obu leków do blokowania sekrecji kanalikowej lewofloksacyny. Jednakże w badaniach stwierdzono, że statystycznie istotne różnice kinetyczne nie miały znaczenia klinicznego. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu lewofloksacyny z lekami wpływającymi na sekrecję kanalikową, takimi jak probencydyd i cymetidyna, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.

Inne leki

Badania wykazały, że stosowanie lewofloksacyny razem z następującymi lekami nie wywarło żadnego klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lewofloksacyny: węglan wapnia, dystalin, glibenklamid, ranitydyna.

Wpływ lewofloksacyny na inne leki

Cyklosporyna

Okres półtrwania cyklosporyny wydłuża się o 33% przy jednoczesnym stosowaniu z lewofloksacyną.

Antagoniści witaminy K

Przy jednoczesnym stosowaniu z antagonistami witaminy K (np. z warfaryną) zgłaszano zwiększenie międzynarodowego znormalizowanego stosunku (INR) i/lub krwawienia, które mogą być nasilone. Z tego powodu u pacjentów otrzymujących równolegle antagoniści witaminy K należy monitorować parametry krzepnięcia.

Leki wydłużające odcinek QT

Lewofloksacynę, podobnie jak inne fluorochinolony, należy stosować z ostrożnością u pacjentów przyjmujących leki znane ze zdolności wydłużania odcinka QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójpierścieniowe leki przeciwdrgawkowe, makrolidy i leki przeciwpadaczkowe).

Inne informacje

W badaniu farmakokinetycznej interakcji lewofloksacyna nie wpływała na farmakokinetykę teofilliny (która jest substancją testową dla CYP1A2), co wskazuje, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2.

Wpływ posiłku

Nie zaobserwowano klinicznie istotnej interakcji z produktami spożywczymi, dlatego tabletki Lewofloksacyna-AstraPharm można przyjmować niezależnie od przyjmowania posiłków.

Szczególne wskazania

Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, u których po wcześniejszym stosowaniu leków zawierających chinolony lub fluorochinolony wystąpiły poważne działania niepożądane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać wyłącznie wtedy, gdy nie ma dostępnych alternatywnych opcji terapeutycznych, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz również sekcja „Działania niepożądane”).

Metycylinoodporny S. aureus

U metycylinoodpornego S. aureus (MRSA) istnieje bardzo wysokie prawdopodobieństwo współodporności na fluorochinolony, w tym na lewofloksacynę. Z tego powodu lewofloksacyna nie jest zalecana w leczeniu infekcji, których znanym lub podejrzanym patogenem jest MRSA, z wyjątkiem przypadków, gdy wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość patogenu na lewofloksacynę (i gdy uznaje się za niemożliwe zastosowanie zazwyczaj zalecanych środków przeciwbakteryjnych w leczeniu infekcji MRSA).

Lewofloksacynę można stosować w leczeniu ostrego zapalenia zatok oraz zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, jeśli infekcje te zostały odpowiednio zdiagnozowane.

Odporność na fluorochinolony u E. coli (najczęstszego patogenu infekcji dróg moczowych) różni się w zależności od kraju. Przy przepisywaniu fluorochinolonów należy uwzględnić lokalny poziom oporności E. coli na fluorochinolony.

Tendinita i zerwanie ścięgien

Tendinita i zerwanie ścięgien (w szczególności ścięgna Achillesa, ale nie tylko), czasem obustronne, mogą wystąpić już w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia chinolonami i fluorochinolonami, a nawet w ciągu kilku miesięcy po zakończeniu leczenia. Ryzyko rozwoju tendinitis i zerwania ścięgna zwiększa się u starszych pacjentów, u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, u pacjentów z przeszczepionymi narządami miąższowymi, u pacjentów przyjmujących dawkę dobową 1000 mg lewofloksacyny oraz u pacjentów jednoczesnie leczonych kortykosteroidami. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. W przypadku pierwszych objawów tendinitis (np. bolesny obrzęk, stan zapalny) należy natychmiast przerwać leczenie lekiem i rozważyć leczenie alternatywne. Dotkniętą kończynę należy odpowiednio leczyć (np. unieruchomić). Kortykosteroidów nie należy stosować w przypadku wystąpienia objawów tendynopatii.

Mioklonus

Zgłaszano przypadki mioklonusów u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Ryzyko rozwoju mioklonusów zwiększa się u starszych pacjentów oraz u pacjentów z niewydolnością nerek, jeśli dawkę lewofloksacyny nie skorygowano zgodnie z klirensem kreatyniny. W przypadku pierwszego wystąpienia mioklonusów należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Choroby wywołane przez Clostridium difficile

Biegunka, szczególnie ciężka, utrzymująca się i/lub krwawa, podczas lub po leczeniu lewofloksacyną (w tym przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia) może być objawem choroby wywołanej przez Clostridium difficile. Choroba wywołana przez Clostridium difficile może różnić się pod względem ciężkości od łagodnej do zagrożonej życia; najcięższą postacią tej choroby jest kolit pseudobłoniasty. Z tego powodu ważne jest, aby wziąć pod uwagę możliwość takiej diagnozy u pacjentów, u których podczas lub po leczeniu lewofloksacyną rozwija się ciężka biegunka. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia choroby związanej z Clostridium difficile należy natychmiast przerwać stosowanie leku i niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. Leki hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane w tej sytuacji klinicznej.

Pacjenci skłonni do napadów drgawkowych

Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady drgawkowe.

Lewofloksacyna jest przeciwwskazana u pacjentów z wywiadem padaczki. Jak i inne chinolony, lewofloksacynę należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów skłonnych do napadów drgawkowych lub u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki zawierające substancje czynne obniżające próg drgawkowy, takie jak teofilina. W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych należy przerwać leczenie lewofloksacyną.

Pacjenci z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy

Pacjenci z ukrytym lub istniejącym defektem aktywności glukozo-6-fosfodehydrogenazy mogą być podatni na reakcje hemolityczne podczas leczenia antybakteryjnymi lekami z grupy chinolonów, dlatego lewofloksacynę należy stosować u nich z ostrożnością i kontrolować pod kątem możliwego wystąpienia hemolizy.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, konieczna jest korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (niewydolnością nerek).

Reakcje nadwrażliwości (hiperwrażliwości)

Lewofloksacyna może powodować ciężkie reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy aż do szoku anafilaktycznego), które czasem pojawiają się po pierwszej dawce. W takim przypadku pacjent powinien natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.

Ciężkie reakcje skórne

Podczas stosowania lewofloksacyny zgłaszano ciężkie reakcje skórne, w tym toksyczny epidermalny nekroliozy (TEN, znany również jako zespół Lyella), zespół Stevensa-Johnsona (SJS) oraz reakcje na lek z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), które mogą prowadzić do śmiertelnego wyniku.

Pacjentów należy poinformować o objawach ciężkich reakcji skórnych i dokładnie monitorować ich stan.

W przypadku pojawienia się pierwszych objawów tych reakcji należy natychmiast przerwać przyjmowanie lewofloksacyny i rozważyć leczenie alternatywne. Jeśli u pacjenta wystąpiła poważna reakcja skórna, taka jak TEN, SJS lub DRESS podczas stosowania lewofloksacyny, nie należy już nigdy w przyszłości przepisywać tego leku.

Dysglikemia

Podczas stosowania lewofloksacyny, podobnie jak innych chinolonów, zgłaszano wahania poziomu glukozy we krwi, w tym przypadki hiperglikemii i hipoglikemii, szczególnie u chorych na cukrzycę, którzy otrzymywali terapię wspomagającą lekami hipoglikemizującymi doustnymi (np. glibenklamidem) lub insuliną. Zanotowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. Zaleca się staranne monitorowanie poziomu glukozy we krwi u chorych na cukrzycę (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku zmian poziomu glukozy we krwi u pacjentów leczenie lewofloksacyną należy natychmiast przerwać i rozważyć możliwość leczenia alternatywnymi antybiotykami spoza grupy fluorochinolonów.

Profilaktyka fotosensybilizacji

Chociaż fotosensybilizacja rzadko występuje podczas stosowania lewofloksacyny, w celu jej uniknięcia pacjentom nie zaleca się narażania na działanie silnych promieni słonecznych ani sztucznego promieniowania UV (np. lampy sztucznego promieniowania ultrafioletowego, solarium) podczas przyjmowania lewofloksacyny oraz przez 48 godzin po zakończeniu jej stosowania.

Pacjenci przyjmujący antagonistów witaminy K

Z uwagi na możliwość zwiększenia się INR i/lub krwawienia u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę w połączeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną), należy monitorować wyniki badań koagulacyjnych w takich przypadkach.

Reakcje psychiczne

Zgłaszano reakcje psychiczne u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę. W rzadkich przypadkach te reakcje postępowały do myśli samobójczych i zachowań samozniszczających, czasem po przyjęciu tylko jednej dawki lewofloksacyny. Jeśli u pacjentów wystąpią takie reakcje, należy przerwać przyjmowanie lewofloksacyny i podjąć odpowiednie działania. Zaleca się ostrożne stosowanie lewofloksacyny u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi oraz u pacjentów z wywiadem chorób psychicznych.

Wydlęganie się odcinka QT

Należy ostrożnie stosować fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odcinka QT, takimi jak:

• wrodzony zespół wydłużenia odcinka QT;
• nabyte wydłużenie odcinka QT;
• jednoczesne stosowanie leków znanych z ich zdolności do wydłużania odcinka QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpadaczkowe);
• niekorygowany dysbalans elektrolitów (np. hipokaliemia, hipomagnezemia);
• choroby serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia).

Pacjenci starsi oraz młodsze kobiety mogą być bardziej wrażliwi na leki wydłużające odcinek QT, dlatego należy zachować ostrożność przy stosowaniu fluorochinolonów, w tym lewofloksacyny, u tych grup pacjentów.

Zaburzenia ze strony krwi

Podczas leczenia lewofloksacyną może rozwinąć się zaburzenie funkcji szpiku kostnego, w tym leukopenia, neutropenia, pancytopenia, anemia hemolityczna, trombocytopenia, anemia aplastyczna lub agranulocytoza (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku podejrzenia któregokolwiek z tych zaburzeń należy kontrolować wyniki badań krwi. W przypadku uzyskania nieprawidłowych wyników należy rozważyć przerwanie leczenia lewofloksacyną.

Neuropatia obwodowa

U pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony odnotowano przypadki polineuropatii czuciowej lub czucio-ruchowej, prowadzącej do parestezji, hipozestezji, dysestezji lub osłabienia mięśni. W przypadku wystąpienia objawów neuropatii, takich jak ból, palenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie mięśni, pacjenci leczeni tym lekiem powinni poinformować swojego lekarza, aby zapobiec rozwojowi potencjalnie nieodwracalnego stanu.

Zaburzenia wątrobowo-żółciowe

Zgłaszano przypadki zapalenia wątroby nekrotycznego, aż do niewydolności wątroby zagrażającej życiu, podczas stosowania lewofloksacyny, głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi, np. sepsą (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjentom należy zalecić przerwanie leczenia i skontaktowanie się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy choroby wątroby, takie jak anoreksja, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub ból brzucha.

Badania laboratoryjne

U pacjentów przyjmujących lewofloksacynę oznaczenie opioidów w moczu może dać wynik fałszywie dodatni. Może być konieczne potwierdzenie dodatnich wyników badań na opioidy za pomocą metod specyficznych.

Lewofloksacyna hamuje wzrost Mycobacterium tuberculosis, dlatego może wystąpić fałszywie ujemny wynik podczas badania bakteriologicznego u pacjentów z gruźlicą.

Aneurysm lub rozwarstwienie aorty oraz regurgitacja / niewydolność zastawki serca

W badaniach epidemiologicznych stwierdzono zwiększone ryzyko aneurysmu i rozwarstwienia aorty, szczególnie u pacjentów starszych, oraz regurgitacji zastawek aortalnej i mitralnej po stosowaniu fluorochinolonów. Zgłaszano przypadki aneurysmu i rozwarstwienia aorty, czasem powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), oraz regurgitacji / niewydolności dowolnej zastawki serca u pacjentów przyjmujących fluorochinolony (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym aneurysmu lub wrodzoną wadą zastawek serca, lub u pacjentów z istniejącym rozpoznaniem aneurysmu i/lub rozwarstwienia aorty, lub z chorobą zastawki serca, lub przy obecności innych czynników ryzyka lub sprzyjających warunków

• zarówno dla aneurysmu i rozwarstwienia aorty, jak i dla regurgitacji / niewydolności zastawki serca (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa typu naczyniowego lub zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów) lub dodatkowo
• przy aneurysmie i rozwarstwieniu aorty (np. zaburzenia naczyniowe, takie jak tętniak Takayasu lub tętniak giantocellularny, lub znany miażdżyca, lub zespół Sjögrena) lub dodatkowo

§ przy regurgitacji / niewydolności zastawki serca (np. zakaźne zapalenie wsierdzia).

Ryzyko aneurysmu i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być zwiększone u pacjentów jednoczesnie przyjmujących kortykosteroidy systemowe.

W przypadku pojawienia się nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców pacjent powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem w oddziale ratunkowym.

Pacjentom należy zalecić natychmiastową pomoc medyczną w przypadku nagłego duszności, nowego napadu kołatania serca lub rozwoju obrzęku brzucha lub kończyn dolnych.

Prolongowane, inwalidzujące i potencjalnie nieodwracalne poważne działania niepożądane

U pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od wieku i obecności czynników ryzyka, obserwowano bardzo rzadkie przypadki prolongowanych (przez kilka miesięcy lub lat), inwalidyzujących i potencjalnie nieodwracalnych poważnych działań niepożądanych, wpływających na różne układy organizmu (układ mięśniowo-szkieletowy, nerwowy, psychiczny, narządy zmysłów). Należy poradzić pacjentom, aby natychmiast przerwali stosowanie lewofloksacyny w przypadku pojawienia się pierwszych objawów jakiegokolwiek poważnego działania niepożądane i skontaktowali się z lekarzem.

Myasthenia gravis

Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, blokują przewodnictwo nerwowo-mięśniowe i mogą wywoływać osłabienie mięśni u pacjentów z Myasthenia gravis. W okresie po rejestracji zgłaszano poważne działania niepożądane, w tym przypadki śmiertelne i konieczność wspomagania oddychania u pacjentów z Myasthenia gravis po przyjmowaniu fluorochinolonów. Lewofloksacyna nie jest zalecana do stosowania u pacjentów z wywiadem Myasthenia gravis.

Zaburzenia wzroku

W przypadku wystąpienia zaburzeń wzroku lub innych objawów dotyczących oczu należy natychmiast skontaktować się z okulistą (patrz sekcje „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn” oraz „Działania niepożądane”).

Superinfekcja

Podczas stosowania lewofloksacyny, szczególnie długotrwałego, możliwe jest rozwinięcie się infekcji oportunistycznych oraz wzrost organizmów odpornych. W przypadku rozwoju infekcji wtórnej należy podjąć odpowiednie działania.

Ostry zapalenie trzustki

U pacjentów przyjmujących lewofloksacynę może wystąpić ostry zapalenie trzustki. Pacjentów należy poinformować o charakterystycznych objawach ostrego zapalenia trzustki. Pacjenci odczuwający nudności, niedyspozycję, dyskomfort brzuszny, ostry ból brzucha lub wymioty powinni natychmiast skontaktować się z lekarzem. W przypadku podejrzenia ostrego zapalenia trzustki należy przerwać przyjmowanie lewofloksacyny. Jeśli potwierdzono ostry zapalenie trzustki, nie należy wznowić stosowania lewofloksacyny. Należy zachować ostrożność u pacjentów z wywiadem zapalenia trzustki (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Substancje pomocnicze

Preparat Lewofloksacyna-AstraPharm zawiera stearylfumaran sodu. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety z kontrolowaną zawartością sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na funkcję rozrodczą. Z uwagi na brak badań na ludziach i prawdopodobieństwo uszkodzenia przez chinolony chrząstki stawowej w organizmie rozwijającym się, lek nie powinien być przepisywany w okresie ciąży. Jeśli podczas leczenia lekiem nastąpiła ciąża, należy poinformować o tym lekarza.

Okres karmienia piersią

Preparat Lewofloksacyna-AstraPharm jest przeciwwskazany u kobiet karmiących piersią. Brakuje wystarczających danych dotyczących wydzielania lewofloksacyny w mleko matki. Jednak inne fluorochinolony wydzielają się w mleko matki. Z uwagi na brak danych u ludzi i ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony chrząstek stawowych w organizmie rozwijającym się, zgodnie z danymi eksperymentalnymi, lewofloksacyna nie powinna być stosowana u kobiet karmiących piersią.

Plodność

Lewofloksacyna nie pogarszała płodności ani zdolności rozrodczych u szczurów.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn

Preparat Lewofloksacyna-AstraPharm ma nieznaczny lub umiarkowany wpływ na zdolność prowadzenia samochodu i obsługiwania maszyn. Niektóre działania niepożądane (np. zawroty głowy / zawroty, senność, zaburzenia wzroku) mogą pogorszyć zdolność pacjenta do koncentracji i reagowania i w związku z tym mogą stanowić ryzyko w sytuacjach, gdy te zdolności są szczególnie ważne (np. prowadzenie pojazdów lub praca z maszynami).

Sposób stosowania i dawki

Lek należy przyjmować 1–2 razy na dobę. Dawkowanie zależy od typu i ciężkości zakażenia oraz wrażliwości przypuszczalnego patogenu.

Tabletki można stosować w celu ukończenia cyklu leczenia u pacjentów, u których stwierdzono poprawę w trakcie wstępnego leczenia lewofloksacyną w postaci roztworu do wlewania dożylnej, stosując przy tym takie same dawki, biorąc pod uwagę bioekwiwalentność form parenteralnej i doustnej leku.

Tabletki należy połykać nie rozgniatając, wypijając dostateczną ilość płynu. Stosować niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Lek należy stosować co najmniej 2 godziny przed lub 2 godziny po zastosowaniu soli żelaza, soli cynku, leków przeciwwskazowych zawierających magnez lub glin, didanosyny (dotyczy tylko form zawierających glin lub magnez w środkach buforujących) oraz sukralfatu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Tabela 3

Dawkowanie dla dorosłych pacjentów z normalną funkcją nerek, u których klirens kreatyniny wynosi powyżej 50 ml/min:

Tabela 4

Dawkowanie dla pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, u których klirens kreatyniny jest mniejszy niż 50 ml/min

1Po hemodializie lub przewidywanej dializie oświetlanej (CAPD) nie są wymagane dodatkowe dawki.

Tabletki nie są przeznaczone do dzielenia. W przypadku potrzeby podania mniejszej dawki należy stosować lewofloksacynę w innej postaci leku.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby

Korekta dawki nie jest wymagana, ponieważ lewofloksacyna w niewielkim stopniu ulega metabolizmowi w wątrobie.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Jeśli funkcja nerek nie jest zaburzona, nie ma potrzeby korekty dawki.

Dzieci

Lek Lewofloksacyna-AstraPharm jest przeciwwskazany u dzieci, ponieważ nie wyklucza się uszkodzenia chrząstki stawowej.

Przedawkowanie

Objawy: zawroty głowy, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe, nudności oraz erozje błon śluzowych.

W okresie pogwarancyjnym obserwowano objawy ze strony układu nerwowego środkowego, w tym dezorientację, drgawki, mioklonus, halucynacje i drżenie. Zgodnie z wynikami badań, przy stosowaniu dawek wyższych niż terapeutyczne obserwowano wydłużenie odcinka QT.

Leczenie: objawowe i wspierające. Należy rozważyć monitorowanie EKG, ponieważ możliwe jest wystąpienie przedłużenia odcinka QT. W celu ochrony błony śluzowej żołądka można stosować leki przeciwwskazowe. Lewofloksacyna nie jest usuwana ani w trakcie hemodializy, ani dializy oświetlanej; nie istnieje specyficzny antydot.

Niepożądane działania

Częstotliwość niepożądanych działań wymienionych poniżej określono według następujących kryteriów: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do <1/10), rzadko (≥ 1/1000 do <1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000), częstotliwość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstotliwości działania niepożądane są wymienione według malejącego stopnia powagi.

Tabela 5

Efekty uboczne

aReakcje anafilaktyczne i anafilakto-idne mogą czasem wystąpić po przyjęciu pierwszej dawki.

bReakcje skórne i błon śluzowych mogą czasem wystąpić po przyjęciu pierwszej dawki.

Inne działania niepożądane związane z przyjmowaniem fluorochinolonów obejmują napady porfirii u pacjentów z porfirią.

*Podczas stosowania chinolonów i fluorochinolonów donoszono o bardzo rzadkich przypadkach długotrwałych (przez kilka miesięcy lub lat), niepełnosprawności powodujących i potencjalnie nieodwracalnych poważnych reakcji na lek, które czasem wpływały na kilka układów organizmu i narządy zmysłów (w tym takie reakcje jak tendinitis, pęknięcie ścięgna, artralgia, ból kończyn, zaburzenia chodu, neuropatie związane z parestezjami i neuralgią, zmęczenie, objawy psychiatryczne (w tym zaburzenia snu, lęk, ataki paniki, depresja i myśli samobójcze), zaburzenia pamięci i koncentracji, a także zaburzenia słuchu, wzroku, smaku i węchu), czasem bez obecności czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

**U pacjentów otrzymujących fluorochinolony donoszono o przypadkach tętniaka i rozwarstwienia aorty, czasem powikłanych pęknięciem (w tym przypadkach śmiertelnych), oraz o niedomykalności / regurgitacji dowolnej z zastawek serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Raportowanie podejrzewanych działań niepożądanych

Raportowanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych i braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

Po 7 tabletek w blisterze; po 1 lub po 2 blisterach w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent

Spółka z o.o. „ASTRAFARM”, Ukraina.

Lokalizacja producenta i adres miejsca prowadzenia działalności

08132, rejon kijewsko-sławutoński, miasto Wiśniewe, ul. Kijowska 6.