Levox-500

INSTRUKCJA dot. stosowania leku LEVOX-500, LEVOX-750 (LEVOX-500, LEVOX-750)

Skład:

substancja czynna: lewofloksacyna;

1 tabletka zawiera lewofloksacyny hemihydratu odpowiadającego 500 mg lub 750 mg lewofloksacyny bezwodnej;

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształyczna, hydroksypropyloceluloza, sodowa sól kroskarboksymetylocelulozy, krosppiwidon, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, talk oczyszczony, stearyna magnezu, powłoka (pokrycie filmowe Colorcoat FC4S-H (White), polietylenoglikol 6000, hydroksypropyloceluloza, dwutlenek tytanu (E 171)).

Postać leku. Tabletki, pokryte powłoką filmową.

Główne właściwości fizykochemiczne:

tabletki 500 mg: kształtu kapsułkowatego, pokryte powłoką filmową, z ryflowaniem po jednej stronie, z oznaczeniem „500” po drugiej stronie, białe lub prawie białe;

tabletki 750 mg: kształtu kapsułkowatego, pokryte powłoką filmową, z ryflowaniem po jednej stronie, z oznaczeniem „750” po drugiej stronie, białe lub prawie białe.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne z grupy chinolonów. Fluorochinolony. Lewofloksacyna. Kod ATC J01MA12.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levofloksacyna to syntetyczny lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów,
S-enancjomer racemicznej mieszaniny leku ofloksacyny.

Mechanizm działania

Jako lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów levofloksacyna działa na kompleks DNA-girazy oraz topoizomerazy IV.

Stosunek farmakokinetyka/farmakodynamika

Stopień aktywności bakteryjnej levofloksacyny zależy od stosunku maksymalnego stężenia w surowicy krwi (Cmax) lub pola pod krzywą farmakokinetyczną „stężenie-czas” (AUC) do minimalnego stężenia hamującego (MIC (MBC)).

Mechanizm oporności

Głównym mechanizmem oporności jest mutacja w genach gyr-A. In vitro występuje oporność krzyżowa między levofloksacyną a innymi fluorochinolonami.

Dzięki mechanizmowi działania zwykle nie występuje oporność krzyżowa między levofloksacyną a innymi klasami leków przeciwbakteryjnych.

Wartości progowe

Zalecane przez Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki (EUCAST) wartości progowe MIC dla levofloksacyny, które oddzielają mikroorganizmy wrażliwe od organizmów umiarkowanie wrażliwych (umiarkowanie opornych) oraz organizmy umiarkowanie wrażliwe od opornych, przedstawiono w poniższej tabeli.

Wartości progowe kliniczne EUCAST dla levofloksacyny (20.06.2006)

Zalecane wartości progowe MIC dla lewofloksacyny według CLSI (Instytut Standardów Klinicznych i Laboratoryjnych, dawniej NCCLS), które oddzielają wrażliwe od organizmów umiarkowanie wrażliwych oraz organizmy umiarkowanie wrażliwe od opornych, przedstawiono w poniższej tabeli dla testu MIC (μg/ml) lub metody dyfuzyjnej z użyciem krążków (średnica strefy [mm] z krążkiem lewofloksacyny 5 μg).

Zalecane wartości progowe MIC i metody dyfuzyjnej z użyciem krążków dla lewofloksacyny (M100-S17, 2007)

Wrażliwość na działanie antybakteryjne

Zasięg oporności może się różnić w zależności od regionu geograficznego oraz zmieniać w czasie dla wybranych gatunków, dlatego zaleca się uzyskanie lokalnych informacji na temat oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich zakażeń. W razie potrzeby należy skonsultować się ze specjalistą, gdy lokalna częstość występowania oporności jest taka, że przydatność leku przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń pozostaje wątpliwa.

*Skuteczność kliniczna została wykazana dla wrażliwych izolatów w zatwierdzonych wskazaniach klinicznych.

** Naturalna umiarkowana wrażliwość.

Inne dane

Zakażenia szpitalne wywołane przez P. aeruginosa mogą wymagać terapii skojarzonej.

Farmakokinetyka.

Absorpcja

Levofloksacyna po doustnym podaniu jest szybko i niemal całkowicie wchłaniana, przy czym stężenie maksymalne (Cmax) w osoczu osiągane jest w ciągu 1 godziny. Biologiczna dostępność wynosi około 100%.

Pokarm praktycznie nie wpływa na wchłanianie levofloksacyny.

Rozkład

Około 30–40% levofloksacyny wiąże się z białkami osocza. Kumulacja levofloksacyny przy wielokrotnym stosowaniu dawki 500 mg raz dziennie jest praktycznie nieobecna. Pojawia się niewielki, ale przewidywalny efekt kumulacji po podawaniu dawek 500 mg dwa razy dziennie. Stan stacjonarny osiągany jest w ciągu 3 dni.

Przenikanie do tkanek i płynów ustrojowych

Przenikanie do błony śluzowej oskrzeli, sekretu oskrzeli i tkanek płuc (BSPL)

Maksymalne stężenie levofloksacyny w błonie śluzowej oskrzeli oraz w секрęcie oskrzeli i płuc po podaniu doustnym dawki 500 mg wynosiło odpowiednio 8,3 µg/g i 10,8 µg/ml. Osiągane było w ciągu 1 godziny po podaniu leku.

Przenikanie do tkanek płuc

Maksymalne stężenie levofloksacyny w tkankach płuc po podaniu doustnym dawki 500 mg wynosiło około 11,3 µg/g i osiągane było 4–6 godzin po podaniu leku. Stężenie w płucach przekracza stężenie w osoczu krwi.

Przenikanie do zawartości pęcherza moczowego

Maksymalne stężenie levofloksacyny 4,0–6,7 µg/ml w zawartości pęcherza moczowego osiągane było 2–4 godziny po podaniu leku po 3 dniach stosowania dawek 500 mg 1–2 razy dziennie.

Przenikanie do płynu mózgowo-rdzeniowego

Levofloksacyna słabo przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Przenikanie do tkanek prostaty

Po doustnym podaniu 500 mg levofloksacyny raz dziennie przez 3 dni średnie stężenie w tkance prostaty wynosiło odpowiednio 8,7 µg/g, 8,2 µg/g i 2,0 µg/g po 2 godzinach, 6 godzinach i 24 godzinach; średni współczynnik stężenia prosta/plazma wyniósł 1,84.

Stężenie w moczu

Średnie stężenie levofloksacyny w moczu 8–12 godzin po jednorazowym doustnym podaniu dawki 150 mg, 300 mg lub 500 mg wynosiło odpowiednio 44 mg/l, 91 mg/l i 200 mg/l.

Biotransformacja

Levofloksacyna jest niewielo metabolizowana. Metabolitami są dimetylo-levofloksacyna oraz N-tlenek levofloksacyny. Te metabolity stanowią mniej niż 5% ilości leku wydalanego z moczem. Levofloksacyna jest stereochemicznie stabilna i nie ulega inwersji struktury chiralnej.

Wydalanie

Po podaniu doustnym i dożylnej levofloksacyna jest usuwana z osocza stosunkowo powoli (okres półwydalenia wynosi 6–8 godzin). Wydalanie odbywa się głównie przez nerki (ponad 85% podanej dawki).

Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce levofloksacyny po podaniu dożylnej i doustnym, co świadczy o wzajemnej zamienności tych dróg podania.

Liniowość

Levofloksacyna wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek 50–600 mg.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Niewydolność nerek wpływa na farmakokinetykę levofloksacyny. W przypadku obniżonej funkcji nerek zmniejsza się wydalanie nerkowe i klirens, a okres półwydalenia wydłuża się, jak pokazano w poniższej tabeli:

Pacjenci w wieku podeszłym

Nie stwierdzono istotnych różnic w farmakokinetyce lewofloksacyny u młodszych pacjentów i pacjentów w wieku podeszłym, z wyjątkiem różnic związanych z klirensem kreatyniny.

Różnice płciowe

Oddzielna analiza wykazała niewielkie różnice w farmakokinetyce lewofloksacyny w zależności od płci. Nie ma dowodów na to, że różnice te mają znaczenie kliniczne.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Levofloksacyna jest wskazana w leczeniu u dorosłych następujących infekcji wywołanych wrażliwymi na lewofloksacynę drobnoustrojami:

• ostre bakteryjne zapalenie zatok;
• zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli;
• zapalenie płuc nabyte pozaszpitalnie;
• infekcje skóry i tkanek miękkich, skomplikowane i nieskomplikowane;
• zapalenie płuc nabyte szpitalnie;
• ostre zapalenie nerek, infekcje dróg moczowych skomplikowane i nieskomplikowane;
• przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego;
• postać płucna wąglika: profilaktyka poekspozycyjna i leczenie.

Levofloksacynę w tej postaci leku (tabletki powlekane) można stosować w celu ukończenia leczenia u pacjentów, u których stwierdzono poprawę podczas wstępnego leczenia lewofloksacyną w formie roztworu do wlewu.

Należy uwzględnić oficjalne rekomendacje dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na lewofloksacynę, inne fluorochinolony lub którykolwiek składnik leku;
• padaczka;
• uszkodzenie ścięgien związane ze stosowaniem fluorochinolonów;
• wiek dziecięcy (do 18. roku życia);
• ciąża i okres karmienia piersią.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Wpływ innych leków na ten lek

Soliny żelaza, soliny cynku, leki przeciwwskazowe zawierające magnez lub glin, didanowina

Wchłanianie lewofloksacyny znacząco zmniejsza się, gdy podaje się ją jednocześnie z solinami żelaza, lekami przeciwwskazowymi zawierającymi magnez lub glin, lub didanowiną (dotyczy to jedynie postaci lekarskich didanowiny zawierających buforowe środki z glinem lub magnezem). Jednoczesne stosowanie fluorochinolonów i wielowitaminowych preparatów zawierających cynk obniża ich wchłanianie po podaniu doustnym. Lek należy przyjmować nie wcześniej niż 2 godziny przed lub nie później niż 2 godziny po przyjęciu leków zawierających kationy dwu- lub trójwartościowe, takie jak soliny żelaza, soliny cynku, leki przeciwwskazowe zawierające magnez lub glin, lub didanowina z buforowymi środkami zawierającymi glin lub magnez (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). Soliny wapnia mają minimalny wpływ na wchłanianie lewofloksacyny po podaniu doustnym.

Sukralfa

Biodostępność leku znacząco zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu z sukralfą. Jeśli pacjent musi przyjmować zarówno sukralfę, jak i lewofloksacynę, lepiej jest przyjmować sukralfę 2 godziny po podaniu leku (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Teofilina, fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NSAID)

Nie wykryto farmakokinetycznej interakcji lewofloksacyny z teofliną. Jednak możliwe jest istotne obniżenie progu padaczkowego przy jednoczesnym stosowaniu chinolonów z teofliną, NSAID i innymi środkami obniżającymi próg padaczkowy. Stężenie lewofloksacyny w obecności fenbufenu było o około 13% wyższe niż przy podawaniu samej lewofloksacyny.

Probenecyd i cyklosporyna

Probenecyd i cyklosporyna mają istotny statystycznie wpływ na wydalanie lewofloksacyny. Klirens nerkowy lewofloksacyny zmniejsza się o 24% w obecności cyklosporyny i o 34% w obecności probenecydu. Dzieje się tak, ponieważ oba leki są w stanie blokować sekrecję kanalikową lewofloksacyny. Jednak przy dawkach stosowanych w badaniach nieprawdopodobne jest, aby istotne statystycznie różnice kinetyczne miały znaczenie kliniczne. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu lewofloksacyny z lekami wpływającymi na sekrecję kanalikową, takimi jak probenecyd i cyklosporyna, szczególnie u pacjentów z niewydolnością nerek.

Inna informacja

Badania farmakologii klinicznej wykazały, że następujące leki nie mają klinicznie istotnego wpływu na farmakokinetykę lewofloksacyny: węglan wapnia, digoksyna, glibenklamid, ranitydyna.

Wpływ leku na inne leki

Cyklosporyna

Okres półtrwania cyklosporyny wydłuża się o 33% przy jednoczesnym przyjmowaniu z lewofloksacyną.

Antagoniści witaminy K

Przy jednoczesnym stosowaniu z antagonistami witaminy K (np. z warfaryną) donoszono o wzroście wyników testów krzepnięcia (protrombinowy czas / międzynarodowe stosunek normalizacyjne) i/lub krwawieniach, w tym nasilonych. Z tego względu u pacjentów otrzymujących równolegle antagoniści witaminy K należy monitorować parametry krzepnięcia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Leki wydłużające odcinek QT

Lewofloksacynę, podobnie jak inne fluorochinolony, należy stosować z ostrożnością u pacjentów otrzymujących leki znane z wydłużania odcinka QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy Ia i III, trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe, makrolidy i leki przeciwpsychotyczne) (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”, „Wydlużenie odcinka QT”).

Inna istotna informacja

Nie stwierdzono wpływu lewofloksacyny na farmakokinetykę teofliny, która jest substratem enzymu CYP1A2, co sugeruje, że lewofloksacyna nie jest inhibitorem CYP1A2.

Inne formy interakcji

Przyjmowanie pokarmu

Nie zaobserwowano klinicznie istotnej interakcji z produktami spożywczymi, dlatego lek można przyjmować niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, którzy wcześniej mieli poważne działania niepożądane po zastosowaniu leków zawierających chinolon lub fluorochinolon (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać wyłącznie w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Poważne, nieodwracalne i długotrwałe działania niepożądane

U pacjentów otrzymujących chinolony i fluorochinolony, niezależnie od wieku i istniejących czynników ryzyka, odnotowano bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (miesiące lub lata), niepełnosprawności powodujących i potencjalnie nieodwracalnych poważnych działań niepożądanych wpływających na różne, czasem kilka układów organizmu (układ mięśniowo-szkieletowy, układ nerwowy, psychikę i narządy zmysłów).

Stosowanie lewofloksacyny należy natychmiast przerwać przy pierwszych objawach lub symptomach jakiegokolwiek poważnego działania niepożądanego, a pacjentom należy zalecić natychmiastową konsultację lekarską.

Należy unikać stosowania lewofloksacyny u pacjentów, którzy wcześniej mieli poważne działania niepożądane po zastosowaniu chinolonów lub fluorochinolonów. Leczenie tych pacjentów lewofloksacyną należy rozpoczynać wyłącznie w przypadku braku alternatywnych metod leczenia i wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Metycylinooporny S. Aureus

Istnieje bardzo wysokie prawdopodobieństwo współodporności na fluorochinolony, w tym na lewofloksacynę, w przypadku metycylinoopornego Staphylococcus aureus (MRSA). Z tego powodu lewofloksacyna nie jest zalecana w leczeniu infekcji, których znanym lub podejrzanym patogenem jest MRSA, z wyjątkiem przypadków, w których wyniki badań laboratoryjnych potwierdziły wrażliwość patogenu na lewofloksacynę.

Lewofloksacynę można stosować w leczeniu ostrego bakteryjnego zapalenia zatok i zaostrzenia przewlekłego zapalenia oskrzeli, jeśli te infekcje zostały odpowiednio zdiagnozowane.

Odporność na fluorochinolony u Escherichia coli (najczęstszego patogenu infekcji dróg moczowych) różni się w zależności od kraju. Przy przepisywaniu fluorochinolonów należy uwzględniać lokalny poziom oporności E. coli na fluorochinolony.

Postać płucna wąglika

Stosowanie leku u ludzi oparte jest na danych in vitro dotyczących wrażliwości Bacillus anthracis, danych eksperymentalnych dotyczących stosowania leku u zwierząt oraz ograniczonych danych dotyczących stosowania u ludzi. Lekarze powinni odnieść się do krajowych i/lub międzynarodowych zaleceń dotyczących leczenia wąglika.

Zapalenie ścięgien i zerwanie ścięgien

Rzadko mogą występować przypadki zapalenia ścięgien. Najczęściej dotyczy to ścięgna Achillesa (czasem obustronnie), ale nie ogranicza się do niego; możliwe jest również zerwanie ścięgna i zapalenie ścięgna. Ten niepożądany efekt może wystąpić w ciągu 48 godzin od rozpoczęcia leczenia chinolonami i fluorochinolonami, obserwowano go nawet kilka miesięcy po zakończeniu leczenia i może mieć charakter obustronny. Ryzyko rozwoju zapalenia ścięgien i zerwania ścięgna zwiększa się u pacjentów starszych, pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, pacjentów po przeszczepie narządów, pacjentów otrzymujących lek w dawce 1000 mg na dobę oraz u pacjentów przyjmujących kortykosteroidy. Dlatego należy unikać jednoczesnego stosowania kortykosteroidów. U pacjentów starszych należy dostosować dawkę dozienną leku w zależności od klirensu kreatyniny (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”). Dlatego konieczna jest staranna obserwacja takich pacjentów, jeśli lek zostanie im przepisany. Pacjentom należy zalecić konsultację lekarską, jeśli zaobserwują objawy zapalenia ścięgna (np. bolesny obrzęk, zapalenie). W przypadku podejrzenia zapalenia ścięgna należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozpocząć leczenie alternatywne (np. zapewniając unieruchomienie) dotkniętego ścięgna, kończyny (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia objawów tendinopatii nie należy stosować kortykosteroidów.

Zakażenia wywołane przez Clostridium difficile

Biegunka, szczególnie w przypadkach ciężkich, trwających lub krwawych, występująca podczas lub po leczeniu lekiem (w tym kilka tygodni po zakończeniu leczenia), może być objawem choroby spowodowanej przez Clostridium difficile. Najcięższą formą tej choroby jest pseudobłoniaste zapalenie okrężnicy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Z tego powodu lekarz powinien brać pod uwagę możliwość choroby spowodowanej przez Clostridium difficile, jeśli u pacjenta podczas lub po leczeniu lewofloksacyną rozwija się ciężka biegunka. W przypadku podejrzenia choroby spowodowanej przez Clostridium difficile, lewofloksacynę należy natychmiast odstawić i niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. Leki hamujące perystaltykę jelit są przeciwwskazane w tej sytuacji klinicznej.

Pacjenci skłonni do napadów drgawkowych

Chinolony mogą obniżać próg drgawkowy i wywoływać napady drgawkowe. Lek jest przeciwwskazany u pacjentów z wywiadem padaczki (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jak i inne chinolony, lewofloksacynę należy stosować z dużą ostrożnością u pacjentów skłonnych do napadów drgawkowych, takich jak pacjenci z wcześniejszym uszkodzeniem ośrodkowego układu nerwowego, przy jednoczesnej terapii fenbufenem i podobnymi do niego lekami przeciwzapalnymi niesteroidowymi lub lekami zwiększającymi skłonność do drgawek (obniżającymi próg drgawkowy), takimi jak teofilina (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy współdziałania”). W przypadku wystąpienia napadu drgawkowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”) należy odstawić lewofloksacynę.

Pacjenci z niedoborem glukozo-6-fosforanodewydrogenazy

Pacjenci z ukrytym lub istniejącym defektem aktywności glukozo-6-fosforanodewydrogenazy mogą być skłonni do reakcji hemolitycznych podczas leczenia antybiotykami z grupy chinolin. Z tego powodu, w razie konieczności zastosowania lewofloksacyny, należy prowadzić obserwację tych pacjentów pod kątem możliwego wystąpienia hemolizy.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Ponieważ lewofloksacyna jest wydalana głównie przez nerki, konieczna jest korekta dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (niewydolnością nerek) (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Reakcje nadwrażliwości (nadwrażliwość)

Lewofloksacyna może od czasu do czasu powodować poważne, potencjalnie śmiertelne reakcje nadwrażliwości (np. obrzęk naczynioruchowy aż do wstrząsu anafilaktycznego), czasem nawet po zastosowaniu dawki początkowej (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W takim przypadku pacjentom należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku, skontaktować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie.

Ciężkie działania niepożądane skórne

Zgłaszano przypadki rozwoju ciężkich działań niepożądanych skórnych (SCAR), w tym toksycznego zespole martwicze nabłonków, znanego również jako zespół Lyella, zespół Stevensa-Johnsona oraz reakcje na lek z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), które mogą być groźne dla życia lub mieć śmiertelny skutek (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjentów należy poinformować o objawach i symptomach ciężkich reakcji skórnych i prowadzić staranną obserwację. Jeśli pojawiają się takie objawy i symptomy, należy natychmiast przerwać stosowanie lewofloksacyny i rozważyć leczenie alternatywne. Jeśli u pacjenta rozwinęła się taka poważna reakcja jak toksyczne zespole martwicze nabłonków, zespół Stevensa-Johnsona lub DRESS podczas stosowania lewofloksacyny, leczenie lewofloksacyną u tego pacjenta nie może być nigdy ponownie rozpoczęte. Pacjentom należy zalecić natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem w przypadku pojawienia się reakcji na skórze i/lub błonach śluzowych.

Zmiana poziomu glukozy we krwi

Jak w przypadku wszystkich chinolonów, zgłaszano przypadki zaburzeń poziomu glukozy we krwi, w tym przypadki hipoglikemii i hiperglikemii, które obserwowano zazwyczaj u pacjentów z cukrzycą, którzy otrzymywali terapię wspomagającą lekami hipoglikemizującymi doustnymi (np. glibenklamidem) lub insuliną. Zarejestrowano przypadki śpiączki hipoglikemicznej. Zaleca się staranne monitorowanie poziomu glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Jeśli pacjent zgłasza zaburzenia poziomu glukozy we krwi, leczenie należy natychmiast przerwać i rozważyć alternatywną terapię antybakteryjną lekami niezawierającymi fluorochinolonów.

Profilaktyka fotosensybilizacji

Zgłaszano przypadki fotosensybilizacji podczas stosowania lewofloksacyny (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Aby jej uniknąć, pacjentom nie zaleca się bez szczególnej potrzeby narażania się na działanie silnych promieni słonecznych lub sztucznego promieniowania UV (np. lampy sztucznego promieniowania ultrafioletowego, solarium) podczas leczenia i przez 48 godzin po zakończeniu przyjmowania lewofloksacyny.

Pacjenci przyjmujący antagonistów witaminy K

Z uwagi na możliwe zwiększenie wyników testów krzepnięcia (czas protrombinowy/stosunek normalizacyjny międzynarodowy) i/lub możliwe zwiększenie częstości powikłań krwotocznych u pacjentów przyjmujących lewofloksacynę w połączeniu z antagonistą witaminy K (np. warfaryną), przy jednoczesnym stosowaniu tych leków należy kontrolować parametry krzepnięcia krwi (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy współdziałania”).

Reakcje psychiczne

Zgłaszano reakcje psychiczne u pacjentów przyjmujących chinolony, w tym lewofloksacynę. W rzadkich przypadkach postępowały one do myśli samobójczych i zachowań samozniszczających, czasem już po przyjęciu jednej dawki lewofloksacyny (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Jeśli u pacjenta wystąpią te reakcje, należy przerwać przyjmowanie lewofloksacyny i podjąć odpowiednie działania. Zaleca się ostrożne stosowanie lewofloksacyny u pacjentów z zaburzeniami psychicznymi lub z wywiadem chorób psychicznych.

Wydłużenie odcinka QT

Należy ostrożnie stosować fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka wydłużenia odcinka QT, takimi jak:

• wrodzony lub nabyty zespół wydłużenia odcinka QT;
• jednoczesne stosowanie leków znanych z ich zdolności do wydłużania odcinka QT (np. leki przeciwarytmiczne klasy IA i III, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, makrolidy, leki przeciwpsychotyczne);
• zaburzenia równowagi elektrolitów (np. hipokaliemia, hipomagnezemia);
• choroby serca (np. niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, bradykardia) (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki („Pacjenci starsi”)”, „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy współdziałania” oraz „Przedawkowanie”).

Pacjenci starsi i młodsze kobiety mogą być bardziej wrażliwi na leki wydłużające odcinek QT. Z tego powodu należy ostrożnie stosować fluorochinolony, w tym lewofloksacynę, u pacjentów z tych grup.

Neuropatia obwodowa

U pacjentów przyjmujących chinolony i fluorochinolony odnotowano przypadki neuropatii czuciowej lub czuciowo-ruchowej, prowadzącej do parestezji, hipozestezji, dysestezji lub osłabienia. Przyjmowanie lewofloksacyny należy przerwać, jeśli u pacjenta wystąpią objawy neuropatii, takie jak ból, palenie, mrowienie, drętwienie lub osłabienie, aby zapobiec wystąpieniu stanu nieodwracalnego.

Zaburzenia wątrobowo-pęcherzykowe

Podczas stosowania lewofloksacyny (głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami podstawowymi, np. sepsą) zgłaszano przypadki martwicy wątroby aż do niewydolności wątroby zakończonej śmiercią (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjentom należy zalecić przerwanie leczenia i kontakt z lekarzem, jeśli wystąpią objawy choroby wątroby, takie jak anoreksja, żółtaczka, ciemny kolor moczu, świąd lub ból w brzuchu.

Zaostrzenie miastenii gravis

Fluorochinolony, w tym lewofloksacyna, wykazują działanie blokujące nerwowo-mięśniowe i mogą nasilać osłabienie mięśni u pacjentów z miastenią gravis. W okresie po rejestracji u pacjentów z miastenią gravis stosowanie fluorochinolonów było związane z poważnymi działaniami niepożądanymi, w tym przypadkami śmiertelnymi i stanami wymagającymi interwencji wspomagającej oddychanie. Lewofloksacyny nie zaleca się stosować pacjentom z wywiadem miastenii gravis.

Zaburzenia wzroku

Jeśli podczas przyjmowania lewofloksacyny wystąpią jakiekolwiek zaburzenia wzroku lub działania niepożądane ze strony narządów wzroku, należy natychmiast skontaktować się z okulistą (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn”).

Superinfekcja

Stosowanie lewofloksacyny, szczególnie długotrwałe, może prowadzić do nadmiernego wzrostu mikroorganizmów opornych (nieczułych) na lek. Jeśli podczas terapii rozwija się superinfekcja, należy podjąć odpowiednie działania.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

U pacjentów przyjmujących lewofloksacynę oznaczenie opioidów w moczu może dać wynik fałszywie dodatni. Może być konieczne potwierdzenie dodatnich wyników na obecność opioidów uzyskanych w teście przesiewowym za pomocą bardziej specyficznych metod.

Lewofloksacyna może hamować wzrost Mycobacterium tuberculosis i w związku z tym prowadzić do fałszywie ujemnych wyników podczas bakteriologicznej diagnostyki gruźlicy.

Należy brać pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące racjonalnego stosowania leków przeciwbakteryjnych.

Aneurysma i rozwarstwienie aorty oraz regurgitacja/niewydolność zastawki serca Epidemiologiczne badania wskazują na zwiększone ryzyko aneurysmy i rozwarstwienia aorty, szczególnie u pacjentów starszych, oraz regurgitacji zastawek aortalnej i dwudzielnej po stosowaniu fluorochinolonów. Zarejestrowano przypadki aneurysmy i rozwarstwienia aorty, czasem powikłane pęknięciem (w tym śmiertelne), oraz regurgitacji/funkcyjnej niewydolności dowolnej zastawki serca u pacjentów przyjmujących fluorochinolony (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Dlatego fluorochinolony należy stosować wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka i po rozważeniu innych opcji terapeutycznych u pacjentów z dodatnim wywiadem rodzinnym aneurysmy lub wrodzonej wady zastawek serca, lub u pacjentów z istniejącym rozpoznaniem aneurysmy i/lub rozwarstwienia aorty, lub choroby zastawki serca, lub przy obecności innych czynników ryzyka lub sprzyjających warunków

• zarówno dla aneurysmy i rozwarstwienia aorty, jak i dla regurgitacji/niewydolności zastawki serca (np. zaburzenia tkanki łącznej, takie jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, zespół Turnera, choroba Behceta, nadciśnienie tętnicze, reumatoidalne zapalenie stawów), lub dodatkowo
• przy aneurysmie i rozwarstwieniu aorty (np. zaburzenia naczyń, takie jak tętniak Takayasu lub tętniak wieloogniskowy, lub znany miażdżyca, lub zespół Sjögrena), lub dodatkowo
• przy regurgitacji/niewydolności zastawki serca (np. zakaźne zapalenie wsierdzia). Ryzyko aneurysmy i rozwarstwienia aorty oraz ich pęknięcia może być zwiększone u pacjentów jednoczesnie przyjmujących systemowe kortykosteroidy.

W przypadku wystąpienia nagłego bólu brzucha, klatki piersiowej lub pleców pacjentom należy natychmiast skontaktować się z lekarzem w oddział ratunkowy.

Pacjentom należy zalecić natychmiastowe poszukanie pomocy medycznej w przypadku ostrej duszności, nowego napadu kołatania serca lub rozwoju obrzęku brzucha lub kończyn dolnych.

Ważne informacje dotyczące substancji pomocniczych

Ten lek w postaci tabletek powlekanych o mocy 500 mg zawiera 33,0 mg sodu, a tabletki 750 mg – 50,0 mg sodu.

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów stosujących dietę kontrolowaną pod względem zawartości sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Dane dotyczące stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży są ograniczone.

Istnieją dane z badań na zwierzętach, które nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na toksyczność rozrodczą. Jednakże z uwagi na brak badań dotyczących wpływu na organizm człowieka oraz dane eksperymentalne wskazujące na ryzyko uszkodzenia przez fluorochinolony chrząstki stawowej u rosnącego organizmu, lewofloksacynę nie można przepisywać kobietom w ciąży.

Jeśli podczas leczenia lekiem zostanie zdiagnozowana ciąża, należy o tym powiadomić lekarza.

Okres karmienia piersią

Lewofloksacyna jest przeciwwskazana kobietom karmiącym piersią. Informacje dotyczące przenikania lewofloksacyny do mleka matki są ograniczone, choć inne fluorochinolony wydzielają się do mleka matki. Z uwagi na brak badań z udziałem ludzi i możliwe uszkodzenie przez fluorochinolony chrząstki stawowej u rosnącego organizmu, lewofloksacynę nie można przepisywać kobietom karmiącym piersią.

Plodność

Lewofloksacyna nie powoduje zaburzeń płodności ani funkcji rozrodczej u zwierząt.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Pacjenci kierujący pojazdami, pracujący z maszynami i urządzeniami, powinni brać pod uwagę możliwe niepożądane działania na układ nerwowy (zawroty głowy/obrzęki, senność, dezorientacja, zaburzenia wzroku i słuchu, zaburzenia ruchu, w tym podczas chodzenia), które mogą zaburzać zdolność pacjenta do koncentracji uwagi i szybkość reakcji i w ten sposób zwiększać ryzyko w sytuacjach, w których te cechy mają szczególne znaczenie (np. przy prowadzeniu pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami).

Sposób stosowania i dawki.

Lek przyjmuje się 1 raz na dobę. Dawkowanie leku zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia. Czas trwania leczenia zależy od przebiegu choroby. Zaleca się kontynuowanie leczenia lekiem przynajmniej przez 48–72 godziny po normalizacji temperatury ciała lub potwierdzonego mikrobiologicznymi testami wyeliminowania patogenu.

Tabletki lewofloksacyny można stosować w celu ukończenia cyklu terapii u pacjentów, którzy wykazali poprawę w trakcie wstępnego leczenia lewofloksacyną w formie roztworu do wlewu, stosując przy tym takie same dawkowanie.

Tabletki należy połykać, nie żując, popijając odpowiednią ilością płynu. W celu uzyskania wymaganej dawki tabletkę można podzielić wzdłuż linii zarysowanej. Lek można przyjmować niezależnie od spożycia pokarmu.

Lek należy stosować co najmniej 2 godziny przed lub po zastosowaniu soli żelaza, soli cynku, leków przeciwwskazowych zawierających magnez lub glin, didanosyny (wyłącznie form didanosyny zawierających środki buforowe glinu lub magnezu) oraz sukralufatu, ponieważ możliwe jest zmniejszenie wchłaniania (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zalecane dawkowanie Udla dorosłych pacjentów z prawidłową funkcją nerek U*, u których klirens kreatyniny wynosi powyżej 50 ml/min*

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, u których klirens kreatyniny

jest mniejszy niż 50 ml/min

Dozowanie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Korekta dawki nie jest wymagana, ponieważ lewofloksacyna w niewielkim stopniu ulega metabolizmowi w wątrobie i jest wydalana głównie z moczem.

Dozowanie u pacjentów w podeszłym wieku. Jeżeli funkcja nerek nie jest zaburzona, nie ma potrzeby korekty dawki (patrz sekcja «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania» («Zapalenie ścięgien i pęknięcia ścięgien», «Wydłużenie odcinka QT»)).

Dzieci.

Stosowanie lewofloksacyny jest przeciwwskazane u dzieci i młodzieży (do 18. roku życia), ponieważ nie wyklucza się uszkodzenia chrząstki stawowej.

Przedawkowanie.

Objawy

Najważniejsze przewidywane objawy przedawkowania dotyczą układu nerwowego środkowego (zamieszanie, zawroty głowy, zaburzenia świadomości i napady padaczkowe, halucynacje, drżenie); reakcje ze strony układu pokarmowego, takie jak nudności i erozje błony śluzowej. Zgodnie z wynikami badań, przy stosowaniu dawek wyższych niż terapeutyczne, obserwowano wydłużenie odcinka QT.

Leczenie

Terapia objawowa. W przypadku przedawkowania należy dokładnie monitorować stan pacjenta, w tym wykonywać EKG.

W przypadku ostrego przedawkowania stosuje się przemywanie żołądka. W celu ochrony błony śluzowej żołądka stosuje się leki przeciwwkłowe.

Hemodializa, w tym dializa otrzewnowa lub CVVHD, nie jest skuteczną metodą usuwania lewofloksacyny z organizmu. Nie istnieją żadne specyficzne środki przeciwdziałające przedawkowaniu.

Reakcje niepożądane.

Poniżej wymieniono reakcje niepożądane według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W ramach każdej grupy według częstości występowania reakcje niepożądane są wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

aReakcje anafilaktyczne i anafilakso-idopodobne mogą czasami wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki.

bReakcje ze strony skóry i błon śluzowych mogą czasami wystąpić nawet po podaniu pierwszej dawki.

*Bardzo rzadkie przypadki długotrwałych (przez miesiące lub lata), poważnych, niepełnosprawności powodujących i potencjalnie nieodwracalnych reakcji na leki, obejmujących kilka, czasem wielu układów narządów i narządów zmysłów (w tym takie reakcje jak tendinitis, zerwanie ścięgna, ból stawów, ból kończyn, zaburzenia chodu; w niektórych przypadkach zgłaszano neuropatię związaną z parestezjami, depresją, zmęczeniem, zaburzeniami pamięci, zaburzeniami snu oraz zaburzeniami słuchu, wzroku, smaku i węchu), związane z zastosowaniem chinolonów i fluorochinolonów, niezależnie od wcześniejszych czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

**U pacjentów otrzymujących fluorochinolony zgłaszano przypadki aneurysmaty i rozwarstwień aorty, czasem powikłane pęknięciem (w tym przypadki śmiertelne), oraz zastawicy/niestrawności dowolnej z zastawek serca (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Do innych działań niepożądanych związanych z zastosowaniem fluorochinolonów należy występowanie napadów porfirii u chorych na porfiirię.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Tabletki powlekane, 500 mg lub 750 mg, po 10 tabletek powlekanych w blistrze, 1 blister w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Tulip Lab Pvt. Ltd., Indie / Tulip Lab Pvt. Ltd., India.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

F-20/21, Ranjangaon MIDC, Tal. Shirur, Dist. Pune, Indie.

F-20/21, Ranjangaon MIDC, Tal. Shirur, Dist – Pune, India.

Wnioskodawca.

Tulip Lab Private Limited, Indie / Tulip Lab Private Limited, India.

Adres wnioskodawcy.

4024, A-Wing, Oberoi Garden Estate, Chandivali, Andheri (East), Mumbai – 400072, Indie.

4024, A-Wing, Oberoi Garden Estate, Chandivali, Andheri (East), Mumbai – 400072, India.