Levosetyl

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku LEVOSETYL (LEVOSETIL)

Skład:

substancja czynna: lewocetyryzyna;

1 ml roztworu zawiera lewocetyryzyny dihydrochloranu 5 mg;

substancje pomocnicze: propylenoglikol; gliceryna; metylobenzoesan (E 218); propylobenzoesan (E 216); octan sodu, trihydra t; sody sacharyna; kwas octowy lodowaty; woda oczyszczona.

Postać leku. Kropelki doustne, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny, przejrzysty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna

Leki przeciwko histaminie do stosowania ogólnego. Pochodne piperazyny. Lewocetyryzyna.

Kod ATX R06A E09.

Właściwości farmakodynamiczne

Mechanizm działania

Levocetyryzyna to aktywny, stabilny enancjomer R cetyryzyny, potężny i selektywny antagonistyczny receptora H1. Badania wykazały, że levocetyryzyna ma wysoką powinność do ludzkich receptorów H1 (Ki = 3,2 nmol/l). Powinność do receptorów histaminowych H1 jest u levocetyryzyny 2-krotnie wyższa niż u cetyryzyny (Ki = 6,3 nmol/l).

Levocetyryzyna odłącza się od receptorów H1 z okresem półtrwania 115 ± 38 min.

Po jednorazowym podaniu levocetyryzyna wykazuje zajętość receptorów na poziomie 90% po 4 godzinach i 57% po 24 godzinach.

Badania farmakodynamiczne z udziałem zdrowych ochotników wykazały, że przy połowie dawki levocetyryzyna wykazuje aktywność porównywalną do cetyryzyny zarówno w działaniu na skórę, jak i w działaniu na nos.

Efekty farmakodynamiczne

Aktywność farmakodynamiczną levocetyryzyny badano w randomizowanych badaniach kontrolowanych.

W badaniu, w którym porównywano wpływ 5 mg levocetyryzyny, 5 mg dezloratadyny i placebo na wywołane histaminą pęcherze i zaczerwienienie, leczenie levocetyryzyną prowadziło do istotnego zmniejszenia powstawania pęcherzy i zaczerwienienia [działanie levocetyryzyny było maksymalne w pierwszych 12 godzinach i trwało przez 24 godziny (p < 0,001)] w porównaniu z placebo i dezloratadyną.

Podczas stosowania levocetyryzyny w dawce 5 mg w celu kontrolowania objawów wywołanych pyłkiem, początek działania obserwowano po 1 godzinie od przyjęcia leku w badaniach kontrolowanych placebo na modelu komory do prowokacji alergenem.

Badania in vitro (komory Boydena i metody warstw komórkowych) wykazały, że levocetyryzyna hamuje wywołaną eotaksyną transendotelialną migrację eozynofili przez komórki skóry i płuc. Farmakodynamiczne badanie eksperymentalne in vivo (technika skórnej komory) wykazało trzy główne efekty hamujące levocetyryzyny stosowanej w dawce 5 mg w pierwszych 6 godzinach reakcji wywołanej pyłkiem, w porównaniu z placebo u 14 dorosłych pacjentów: hamowanie uwalniania VCAM-1, modulację przepuszczalności naczyń i zmniejszenie liczby eozynofili.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

Skuteczność i bezpieczeństwo levocetyryzyny wykazano w kilku podwójnie ślepych, kontrolowanych placebo badaniach klinicznych przeprowadzonych u dorosłych pacjentów z sezonowym alergicznym nieżytą nosa, rocznym alergicznym nieżytą nosa lub trwającym alergicznym nieżytą nosa. W niektórych badaniach wykazano, że levocetyryzyna istotnie łagodzi objawy alergicznego nieżytu nosa, w tym zatkanie nosa.

Sześciomiesięczne badanie kliniczne z udziałem 551 dorosłych pacjentów (w tym 276 pacjentów otrzymujących levocetyryzynę) z trwającym alergicznym nieżytą nosa (objawy obecne 4 dni w tygodniu przez co najmniej 4 tygodnie z rzędu) i wrażliwością na roztocza domowego pyłku i trawy wykazało, że levocetyryzyna w dawce 5 mg była klinicznie i statystycznie istotnie bardziej skuteczna niż placebo w poprawie ogólnej oceny objawów alergicznego nieżytu nosa przez cały okres badania bez wystąpienia tachyfilaksji. W trakcie całego badania levocetyryzyna istotnie poprawiała jakość życia pacjentów.

W kontrolowanym placebo badaniu klinicznym z udziałem 166 pacjentów z przewlekłą idiopatyczną pokrzywką 85 pacjentów otrzymywało placebo, a 81 pacjentów – levocetyryzynę w dawce 5 mg raz dziennie przez sześć tygodni. Leczenie levocetyryzyną prowadziło do istotnego zmniejszenia nasilenia świądu w pierwszym tygodniu i przez cały okres leczenia w porównaniu z placebo. Levocetyryzyna istotnie poprawiała również jakość życia związaną ze zdrowiem, ocenianą za pomocą dermatologicznego indeksu jakości życia w porównaniu z placebo.

Przewlekłą idiopatyczną pokrzywkę badano jako model pokrzywki. Ponieważ uwalnianie histaminy jest czynnikiem przyczynowym pokrzywki, oczekuje się, że levocetyryzyna będzie skuteczna w zapewnieniu ulgi objawowej w innych stanach pokrzywki oprócz przewlekłej idiopatycznej pokrzywki.

Nie wykazano istotnego wpływu levocetyryzyny na odstęp QT w badaniach EKG.

Populacja pediatryczna

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania levocetyryzyny w postaci tabletek badano w dwóch kontrolowanych placebo badaniach klinicznych z udziałem dzieci w wieku od 6 do 12 lat z sezonowym i rocznym alergicznym nieżytą nosa. W obu badaniach levocetyryzyna istotnie łagodziła objawy i poprawiała jakość życia związaną ze zdrowiem.

Dla dzieci poniżej 6 roku życia bezpieczeństwo kliniczne ustalono w kilku krótkoterminowych i długoterminowych badaniach terapeutycznych:

• badanie kliniczne, w którym 29 dzieci w wieku od 2 do 6 lat z alergicznym nieżytą nosa otrzymywało levocetyryzynę w dawce 1,25 mg dwa razy dziennie przez 4 tygodnie;
• badanie kliniczne, w którym 114 dzieci w wieku od 1 do 5 lat z alergicznym nieżytą nosa lub przewlekłą idiopatyczną pokrzywką otrzymywało levocetyryzynę w dawce 1,25 mg dwa razy dziennie przez 2 tygodnie;
• badanie kliniczne, w którym 45 dzieci w wieku od 6 do 11 miesięcy z alergicznym nieżytą nosa lub przewlekłą idiopatyczną pokrzywką otrzymywało levocetyryzynę w dawce 1,25 mg raz dziennie przez 2 tygodnie;
• długoterminowe (18 miesięcy) badanie kliniczne z udziałem 255 pacjentów w wieku od 12 do 24 miesięcy w momencie włączenia z atopią, którzy otrzymywali levocetyryzynę.

Profil bezpieczeństwa był podobny do profilu w krótkoterminowych badaniach przeprowadzonych u dzieci w wieku od 1 do 5 lat.

Farmakokinetyka

Farmakokinetyka levocetyryzyny jest liniowa, niezależna od dawki i czasu i charakteryzuje się niską zmiennością u różnych pacjentów. Profil farmakokinetyczny po podaniu samego enancjomeru jest taki sam jak po zastosowaniu cetyryzyny. Nie obserwuje się chiralnej inwersji w trakcie absorpcji ani wydalania.

Absorpcja

Po doustnym przyjęciu levocetyryzyna jest szybko i znacznie wchłaniana. U dorosłych Cmax w osoczu osiągane jest po 50 minutach po jednorazowym doustnym przyjęciu dawki terapeutycznej. Stężenie równowagowe w krwi osiągane jest po 2 dniach przyjmowania.

Stężenia szczytowe zwykle wynoszą 270 ng/ml po jednorazowym zastosowaniu i 308 ng/ml po zastosowaniu powtarzalnym dawki 5 mg raz dziennie.

Stopień wchłaniania nie zależy od dawki i nie zmienia się z przyjmowaniem pokarmu, ale maksymalne stężenie (Cmax) levocetyryzyny jest zmniejszone, a jego osiągnięcie opóźnione.

Rozkład

Brak danych dotyczących rozkładu levocetyryzyny w tkankach człowieka, jak również danych dotyczących przenikania levocetyryzyny przez barierę krew-mózg. U szczurów i psów najwyższe stężenia w tkankach stwierdza się w wątrobie i nerkach, najniższe – w odcinku układu nerwowego centralnego (CNS).

U człowieka levocetyryzyna wiąże się z białkami osocza w 90%. Rozkład levocetyryzyny jest ograniczony, ponieważ objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg.

Metabolizm

W organizmie człowieka metabolizm levocetyryzyny wynosi mniej niż 14% dawki, dlatego różnice wynikające z polimorfizmu genetycznego lub współistniejącego przyjmowania inhibitorów enzymów będą niewielkie. Ścieżki metaboliczne obejmują oksydację aromatyczną, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną. Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP 3A4, podczas gdy w procesie aromatycznej oksydacji biorą udział liczne i/lub nieokreślone izoformy CYP. Levocetyryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromu 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach znacznie przekraczających szczytowe po doustnym przyjęciu dawki 5 mg. Ze względu na niski stopień metabolizmu i brak zdolności do hamowania metabolizmu, interakcje levocetyryzyny z innymi substancjami są mało prawdopodobne.

Wydalanie

Okres półtrwania wydalania z osocza (T1/2) u dorosłych wynosi 7,9 ± 1,9 godz. T1/2 jest krótszy u młodszych dzieci. Średni pozorny całkowity klirens u dorosłych wynosi 0,63 ml/min/kg. Główną drogą wydalania levocetyryzyny i jej metabolitów jest wydalanie z moczem, które stanowi średnio 85,4% dawki. Z kałem wydalane jest jedynie 12,9% dawki. Levocetyryzyna wydala się zarówno drogą filtracji kłębuszkowej, jak i aktywnej sekrecji kanalikowej.

Osobliwe populacje

Niewydolność nerek

Wyraźny klirens levocetyryzyny koreluje z klirensą kreatyniny. Dlatego pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępów między dawkami levocetyryzyny z uwzględnieniem klirensu kreatyniny. Przy anurii u pacjentów z nerek w stadium końcowym całkowity klirens zmniejsza się o około 80% w porównaniu ze zdrowymi osobami. Ilość levocetyryzyny wydalanej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła < 10%.

Populacja pediatryczna

W badaniu farmakokinetycznym pediatrycznym po doustnym przyjęciu jednorazowej dawki 5 mg levocetyryzyny u 14 dzieci w wieku od 6 do 11 lat o masie ciała od 20 do 40 kg wartości Cmax i AUC były około 2-krotnie wyższe niż u zdrowych dorosłych, przy porównaniu krzyżowym badań. Średnia wartość Cmax wynosiła 450 ng/ml i osiągana była średnio po 1,2 godziny (znormalizowana według masy ciała), całkowity klirens był o 30% wyższy, a okres półtrwania o 24% krótszy w tej populacji pediatrycznej niż u dorosłych. Specjalne badania farmakokinetyczne z udziałem dzieci poniżej 6 roku życia nie były przeprowadzane. Przeprowadzono retrospektywną populacyjną analizę farmakokinetyczną z udziałem 323 pacjentów (181 dzieci w wieku od 1 do 5 lat, 18 dzieci w wieku od 6 do 11 lat i 124 dorosłych w wieku od 18 do 55 lat), którzy otrzymywali dawkę jednorazową lub wielokrotną levocetyryzyny w zakresie od 1,25 mg do 30 mg. Analiza wykazała, że po podaniu 1,25 mg raz dziennie dzieciom w wieku od 6 miesięcy do 5 lat stężenia w osoczu są podobne do stężeń u dorosłych otrzymujących 5 mg raz dziennie.

Osoby starsze

Dane dotyczące farmakokinetyki u pacjentów w wieku starszym są ograniczone. Po wielokrotnym doustnym przyjęciu 30 mg levocetyryzyny raz dziennie przez 6 dni u 9 pacjentów w wieku starszym (65–74 lata) całkowity klirens był o około 33% niższy niż u młodszych dorosłych. Wykazano, że rozkład racemicznego cetyryzyny zależy od funkcji nerek, a nie od wieku pacjenta. Wniosek ten można również zastosować do levocetyryzyny, ponieważ zarówno levocetyryzyna, jak i cetyryzyna są głównie wydalane z moczem. Dlatego dawkę levocetyryzyny u pacjentów w wieku starszym należy dostosować zgodnie z funkcją nerek.

Płeć

Wyniki farmakokinetyczne u 77 pacjentów (40 mężczyzn, 37 kobiet) oceniano pod kątem potencjalnego wpływu płci. Okres półtrwania był nieco krótszy u kobiet (7,08 ± 1,72 godz.), niż u mężczyzn (8,62 ± 1,84 godz.); jednak klirens doustny skorygowany o masę ciała u kobiet (0,67 ± 0,16 ml/min/kg) jest porównywalny z klirensą u mężczyzn (0,59 ± 0,12 ml/min/kg). Dla mężczyzn i kobiet z normalną funkcją nerek stosuje się te same dawki dobowe i odstępy między dawkami.

Rasa

Wpływ przynależności rasowej pacjenta na levocetyryzynę nie był badany. Ponieważ levocetyryzyna jest głównie wydalana przez nerki i nie występują istotne różnice w klirensie kreatyniny w zależności od rasy pacjenta, nie oczekuje się, że właściwości farmakokinetyczne levocetyryzyny będą się różnić u pacjentów różnych ras. Nie obserwowano różnic w kinetyce racemicznego cetyryzyny związanych z przynależnością rasową pacjenta.

Zaburzenia funkcji wątroby

Farmakokinetyka levocetyryzyny u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie była badana. U pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby (hepatocelularny, cholestazyczny i bilarny marskość), którzy otrzymywali 10 lub 20 mg racemicznego związku cetyryzyny jako dawkę jednorazową, obserwowano wydłużenie okresu półtrwania o 50% przy zmniejszeniu klirensu o 40% w porównaniu ze zdrowymi osobami.

Związek farmakokinetyczny/farmakodynamiczny

Działanie na reakcje skórne wywołane histaminą nie zależy od stężenia levocetyryzyny w osoczu.

Dane prekliniczne dotyczące bezpieczeństwa

Dane prekliniczne z tradycyjnych badań bezpieczeństwa farmakologicznego, toksyczności powtarzanych dawek, genotoksyczności, potencjału kancerogennego, toksyczności rozrodczej i toksycznego wpływu na rozwój nie wykazały szczególnego ryzyka dla człowieka.

Właściwości kliniczne

Wskazania

Leczenie objawowe rinitis alergicznej (w tym sezonowej rinitis alergicznej) oraz pokrzywki u dorosłych i dzieci od 2. roku życia.

Przeciwwskazania

Podwyższona wrażliwość na lewocetyryzynę, cetyryzynę, hydroksyzydynę, inne pochodne piperazyny oraz na którykolwiek z substancji pomocniczych leku.

Ostateczny etap niewydolności nerek (przepływ kłębuszkowy < 15 ml/min), wymagający dializy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Nie przeprowadzono badań interakcji lewocetyryzyny (w tym z induktorami CYP3A4). Badania interakcji cetyryzyny (związek racemiczny) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, azitromycyną, cyklopiheptydyną, diazepanem, erytromycyną, gliburynamem, ketokonazolem lub pseudoefedryną nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych efektów.

W badaniu wielokrotnego stosowania obserwowano niewielkie zmniejszenie (o 16%) klirensu cetyryzyny przy jednoczesnym stosowaniu z teofiliną (400 mg na dobę) (rozkład teofiliny nie ulegał zmianie).

W badaniu wielokrotnego stosowania rytonawiru (600 mg 2 razy na dobę) i cetyryzyny (10 mg na dobę) ekspozycja na cetyryzynę wzrosła o około 40%, podczas gdy rozkład rytonawiru uległ nieco zmniejszeniu (–11%).

Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych, jednak należy unikać ich stosowania podczas przyjmowania lewocetyryzyny.

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania lewocetyryzyny, ale jednoczesne spożycie pokarmu zmniejsza szybkość jej absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cetyryzyny lub lewocetyryzyny z alkoholem lub innymi środkami depresyjnymi ośrodkowego układu nerwowego u wrażliwych pacjentów może prowadzić do dodatkowego obniżenia uwagi i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania

Podczas stosowania leku należy zachować ostrożność w przypadku spożycia alkoholu (patrz punkt „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

W przypadku pacjentów z czynnikami sprzyjającymi zatrzymaniu moczu (np. uraz rdzenia kręgowego, przerost prostaty) należy wziąć pod uwagę, że lewocetyryzyna może zwiększać ryzyko zatrzymania moczu.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z epilepsją oraz u osób z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ jego stosowanie może prowadzić do nasilenia napadów.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego należy przerwać stosowanie leku 3 dni przed wykonaniem testu (okres wyeliminowania).

Może wystąpić świąd po odstawieniu lewocetyryzyny, nawet jeśli ten objaw nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Świąd może ustąpić samorzutnie. W niektórych przypadkach może być intensywny i może zaistnieć potrzeba ponownego leczenia. Świąd powinien ustąpić po ponownym rozpoczęciu terapii.

Dane kliniczne dotyczące stosowania lewocetyryzyny u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat (patrz punkty „Farmakodynamika”, „Farmakokinetyka”, „Działania niepożądane”) nie są wystarczające, aby uzasadnić stosowanie leku u niemowląt i dzieci poniżej 2. roku życia.

Lek zawiera metyloparaben (E 218) i propyloparaben (E 216), które mogą powodować reakcje alergiczne, mogące objawiać się z opóźnieniem.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza praktycznie brak sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Brakuje danych lub są one ograniczone (mniej niż 300 przypadków ciąży) dotyczące stosowania lewocetyryzyny u kobiet w ciąży. Jednak dane dotyczące cetyryzyny, racematu lewocetyryzyny, obejmujące dużą liczbę przypadków (ponad 1000 ciąży) u kobiet w ciąży, wskazują na brak wad wrodzonych lub toksyczności dla płodu/noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/płodowy, poród ani rozwój poporodowy. W razie potrzeby można rozważyć możliwość stosowania leku w czasie ciąży.

Okres karmienia piersią

Udowodniono, że cetyryzyna, racemat lewocetyryzyny, wydostaje się do mleka matki. Istnieje zatem prawdopodobieństwo wydzielania lewocetyryzyny z mlekiem matki. Mogą wystąpić działania niepożądane związane z lewocetyryzyną u niemowląt karmionych piersią. W okresie karmienia piersią lek należy stosować z ostrożnością.

Plodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu lewocetyryzyny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Badania kliniczne nie wykazały żadnych dowodów na to, że lewocetyryzyna w dawce zalecanej pogarsza czujność psychiczną, reaktywność ani zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Jednak niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas leczenia lewocetyryzyną. Dlatego pacjenci zamierzający prowadzić pojazdy lub obsługiwać maszyny powinni brać pod uwagę swoją indywidualną reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki

Lek należy przyjmować doustnie.

Dawkowanie

Dorośli i dzieci od 12. roku życia

Zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (20 kropli) na dobę.

Pacjenci w wieku podeszłym

Pacjentom w wieku podeszłym z prawidłową funkcją nerek nie wymaga się dostosowania dawki.

Dostosowanie dawki zaleca się pacjentom w wieku podeszłym z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanych do ciężkich (patrz niżej „Pacjenci z niewydolnością nerek”).

Pacjenci z niewydolnością nerek

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek dawkę należy dostosować w zależności od stopnia upośledzenia funkcji nerek (wartości eGFR) zgodnie z poniższą tabelą.

Dostosowanie dawki lewoceityryzyny u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę lewocetyryzyny należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy pacjenta oraz jego masę ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania lewocetyryzyny u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Pacjentom z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. Pacjentom z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat

Zalecana dawka dzienna wynosi 5 mg (20 kropli) na dobę.

Dzieci w wieku od 2 do 6 lat

Zalecana dawka dzienna wynosi 2,5 mg (10 kropli) na dobę, podzielona na 2 dawki po 1,25 ml (5 kropli).

Czas trwania stosowania

Pacjentów z przewlekłym nieżytu alergicznym (objawy choroby trwają mniej niż 4 dni w tygodniu lub mniej niż 4 tygodnie w roku) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem: leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku ponownego wystąpienia objawów.

W przypadku przewlekłego nieżytu alergicznego (objawy choroby trwają więcej niż 4 dni w tygodniu lub więcej niż 4 tygodnie w roku) w okresie kontaktu z alergenami pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. Istnieje doświadczenie kliniczne stosowania lewocetyryzyny przez co najmniej 6-miesięczny okres leczenia. W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły nieżyt alergiczny, przewlekłe pokrzywki) czas trwania leczenia wynosi do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych dotyczących stosowania racematu).

Sposób stosowania

Krople należy przyjmować doustnie, za pomocą łyżki, niezależnie od posiłku. W razie potrzeby lek można rozcieńczyć wodą. Przy rozcieńczaniu kropli w wodzie należy wziąć pod uwagę, szczególnie przy stosowaniu u dzieci, że objętość wody, do której dodaje się krople, powinna odpowiadać ilości płynu, którą pacjent może przełknąć. Rozcieńczony roztwór należy przyjąć natychmiast.

Dzieci

Lek można stosować dzieciom od 2. roku życia.

Istnienie niektórych danych klinicznych dotyczących stosowania lewocetyryzyny u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat (patrz sekcje „Farmakodynamika”, „Farmakokinetyka”, „Działania niepożądane”) nie jest wystarczające do uzasadnienia jego stosowania u niemowląt i dzieci poniżej 2. roku życia (patrz także sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”).

Przedawkowanie

Objawy

Objawy przedawkowania u dorosłych mogą obejmować senność. U dzieci najpierw mogą wystąpić pobudzenie i podwyższona drażliwość, a następnie senność.

Leczenie

Nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspierające. Można rozważyć konieczność przepłukania żołądka krótko po przyjęciu leku. Hemodializa w celu usunięcia lewocetyryzyny z organizmu nie jest skuteczna.

Efekty uboczne

Badania kliniczne

Dorośli i nastolatkowie od 12. roku życia

W badaniach terapeutycznych z udziałem kobiet i mężczyzn w wieku od 12 do 71 roku 15,1% pacjentów w grupie leczonych lewosetyryzyną w dawce 5 mg doświadczyło co najmniej jednej reakcji niepożądanej w porównaniu z 11,3% w grupie placebo. 91,6% tych reakcji niepożądanych miało charakter od lekkiego do umiarkowanego.

W badaniach terapeutycznych częstość odstawienia leku z powodu działań niepożądanych wynosiła 1,0% (9/935) przy stosowaniu lewosetyryzyny w dawce 5 mg i 1,8% (14/771) przy stosowaniu placebo.

Kliniczne badania terapeutyczne lewosetyryzyny obejmowały 935 pacjentów, którzy otrzymywali ten lek w zalecanej dawce 5 mg na dobę. Komunikowano następujące reakcje niepożądane występujące z częstością 1% lub więcej (często: ≥ 1/100 do < 1/10) przy stosowaniu lewosetyryzyny w dawce 5 mg lub placebo:

Rzadko (≥ 1/1000, < 1/100) zgłaszano osłabienie oraz ból brzucha.

Częstość występowania uspokajających działań niepożądanych, takich jak senność, zmęczenie i osłabienie, była ogólnie wyższa przy stosowaniu lewocetyryzyny w dawce 5 mg (8,1%), niż przy stosowaniu placebo (3,1%).

Populacja pediatryczna

W dwóch badaniach kontrolowanych placebo, w których uczestniczyli pacjenci w wieku od 6 do 11 miesięcy oraz w wieku od 1 do 6 lat, 159 uczestników otrzymywało lewocetyryzynę w dawce 1,25 mg na dobę przez 2 tygodnie oraz 1,25 mg dwa razy dziennie odpowiednio. Przy stosowaniu lewocetyryzyny lub placebo częstość występowania niepożądanych działań niepożądanych wynosiła 1% lub więcej.

Przeprowadzono podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badania z udziałem dzieci w wieku od 6 do 12 lat, w których 243 dzieci otrzymywały 5 mg lewocetyryzyny na dobę przez różne okresy czasu: od mniej niż 1 tygodnia do 13 tygodni. Zgłoszono poniżej wymienione działania niepożądane po stosowaniu lewocetyryzyny lub placebo z częstością 1% lub wyższą.

Dostępność niektórych danych klinicznych dotyczących stosowania lewocetyryzyny u dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat nie jest wystarczająca, aby uzasadnić jej stosowanie u niemowląt i dzieci poniżej 2. roku życia.

W okresie po rejestracji leku zgłaszano również o poniżej wymienionych reakcjach niepożądanych. Reakcje niepożądane podano według układów narządów zgodnie z klasyfikacją MedDRA oraz według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); nieczęsto (≥ 1/1000, < 1/100); rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000); bardzo rzadko (< 1/10000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu odpornościowego:

częstość nieznana – nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Zaburzenia metaboliczne i odżywiania:

częstość nieznana – zwiększone apetyt.

Zaburzenia psychiczne:

częstość nieznana – agresja, pobudzenie, halucynacje, depresja, bezsenność, myśli samobójcze, koszmary sennne.

Zaburzenia układu nerwowego:

częstość nieznana – drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Zaburzenia narządu słuchu i równowagi:

częstość nieznana – zawroty głowy.

Zaburzenia narządu wzroku:

częstość nieznana – zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, okulogiracja.

Zaburzenia serca:

częstość nieznana – kołatanie serca, tachykardia.

Zaburzenia układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej:

częstość nieznana – duszność.

Zaburzenia przewodu pokarmowego:

częstość nieznana – biegunka, wymioty, nudności.

Zaburzenia układu wątrobowo-komorowego:

częstość nieznana – zapalenie wątroby.

Zaburzenia nerek i układu moczowego:

częstość nieznana – zaburzenia mikcji, zatrzymanie moczu.

Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych:

częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy, trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

częstość nieznana – ból mięśni, ból stawów.

Zaburzenia ogólne i miejsca podania:

częstość nieznana – obrzęk.

Wyniki badań laboratoryjnych: częstość nieznana – przyrost masy ciała, odchylenia funkcji wątroby od normy.

Opis wybranych reakcji niepożądanych

Zgłoszono o świądzie po zakończeniu stosowania lewocetyryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie reakcji niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności

3 lata.

Po otwarciu flakonu lek można stosować przez 3 miesiące.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie

20 ml w flakonie, 1 flakon w pudełku tekturowym.

Kategoria dystrybucji

Bez recepty.

Producent

UORLD MEDICIN İLAÇ SAN. VE TİC. A.Ş./

WORLD MEDICINE ILAC SAN. VE TIC. A.S.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

15 Temmuz Mahallesi Cami Yolu Caddesi No:50 Gunesli Bagcilar/Istanbul, Turkey.