Levonext

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Levonext (Levonext)

Skład:

substancja czynna: levofloksacyny hemihydrat;

1 ml roztworu zawiera 5,12 mg levofloksacyny hemihydratu, co odpowiada 5 mg levofloksacyny;

substancje pomocnicze: benzalkonium chlorid, natrium chloridum, natrium hydroxidum 1N lub acidum hydrochloridicum 1N, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty wodny roztwór o barwie żółto-zielonej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Środki przeciwdrobnoustrojowe. Fluorkhinolony. Levofloksacyna. Kod ATC S01A E05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Levofloksacyna jest L-izomerem racemicznego leku ofloksacyny. Przeciwbakteryjne działanie wykazuje głównie L-izomer ofloksacyny.

Mechanizm działania.

Levofloksacyna to lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów, który hamuje aktywność bakteryjnych topoizomeraz II typu – DNA-girazy oraz topoizomerazy IV. Działanie levofloksacyny wobec bakterii Gram-ujemnych skierowane jest głównie na DNA-girazę, a wobec bakterii Gram-dodatnich – na topoizomerazę IV.

Mechanizmy powstawania oporności.

Istnieją dwa główne mechanizmy powstawania oporności bakterii na levofloksacynę: obniżenie stężenia leku wewnątrz komórki bakteryjnej lub zmiany w zestawie enzymów, na które działa lek. Zmiany te wynikają z mutacji w chromosomowych genach kodujących DNA-girazę (gyrA i gyrB) oraz topoizomerazę IV (parC i parE; grlA i grlB u Staphylococcus aureus). Przyczynami oporności wynikającej z obniżonego stężenia leku w komórce bakteryjnej są modyfikacje porynów zewnętrznej błony (OmpF), co ogranicza przenikanie fluorochinolonów do wnętrza bakterii Gram-ujemnych, lub pompy wypompowujące substancje. Oporność wynikająca z wypompowywania substancji została opisana u pneumokoków (PmrA), stafilokoków (NorA), bakterii beztlenowych i Gram-ujemnych. Ponadto opisano przenoszoną plazmidowo oporność na chinolony (określaną przez gen qnr) u Klebsiella pneumoniae i E. coli.

Oporność krzyżowa.

Może wystąpić oporność krzyżowa między fluorochinolonami. Pojedyncza mutacja nie powoduje oporności klinicznej, jednak wiele mutacji zazwyczaj prowadzi do oporności klinicznej na wszystkie leki z grupy fluorochinolonów. Zmiany porynów zewnętrznej błony oraz systemów wypompowujących substancje mogą mieć szeroki zakres substratowy, dotyczyć kilku klas leków przeciwbakteryjnych i prowadzić do powstawania wielolekowej oporności.

Granice wartości.

Granice wartości MIC (minimalnego stężenia hamującego), które rozdzielają organizmy wrażliwe i umiarkowanie oporne od opornych zgodnie z wartościami EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing – Europejski Komitet ds. Testowania Wrażliwości na Antybiotyki), są następujące:

Pseudomonas spp., Staphylococcus spp., Streptococcus A, B, C, G:

wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 2 mg/l;

Streptococcus pneumoniae: wrażliwe ≤ 2 mg/l, oporne > 2 mg/l;

Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis: wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 1 mg/l.

Pozostałe patogenne mikroorganizmy: wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 2 mg/l.

Zakres działania przeciwbakteryjnego.

Stopień nabytej oporności u poszczególnych mikroorganizmów może się różnić w zależności od regionu geograficznego i czasu, dlatego zaleca się posiadanie lokalnych danych dotyczących oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. Dlatego też przedstawione informacje stanowią jedynie ogólne wytyczne i zalecenia dotyczące możliwego wrażliwości lub braku wrażliwości mikroorganizmów na levofloksacynę. W razie potrzeby należy skonsultować się z ekspertem, jeśli rozpowszechnienie lokalnej oporności stawia pod znakiem zapytania skuteczność leku przynajmniej wobec niektórych rodzajów infekcji.

W poniższej tabeli przedstawiono wyłącznie te gatunki bakterii, które zazwyczaj powodują zewnętrzne infekcje oczu, takie jak zapalenie spojówek.

Zakres działania przeciwbakteryjnego – kategorie wrażliwości i cechy oporności zgodnie z wymogami EUCAST.

* MSSA – szczepy Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę.

** MRSA – szczepy Staphylococcus aureus oporne na metycylinę.

Dane dotyczące oporności przedstawione w tabeli oparte są na wynikach wieloośrodkowego badania obserwacyjnego (badanie okulistyczne) dotyczącego częstości występowania oporności wśród izolatów bakterii pozyskanych od pacjentów z infekcjami oczu w Niemczech, czerwiec – listopad 2004 roku.

Mikroorganizmy sklasyfikowano jako wrażliwe na lewofloksacynę na podstawie wrażliwości określonej in vitro oraz stężeń we krwi po leczeniu systemowym. Przy miejscowym stosowaniu osiągnięto wyższe stężenia maksymalne niż we krwi. Nie wiadomo jednak, czy kinetyka leku po miejscowym zakapaniu do oka może wpływać na działanie przeciwbakteryjne lewofloksacyny i w jaki sposób.

Pacjenci w wieku pediatrycznym.

Właściwości farmakodynamiczne są takie same u dorosłych i dzieci od 1 roku życia.

Farmakokinetyka.

Po zakapaniu do oka lewofloksacyna dobrze utrzymuje się w warstwie łzowej.

W badaniu z udziałem zdrowych ochotników średnie stężenia lewofloksacyny w warstwie łzowej, zmierzone po 4 i 6 godzinach po miejscowym zastosowaniu, wynosiły odpowiednio 17,0 i 6,6 μg/ml. Po 4 godzinach od podania dawki u pięciu z sześciu badanych ochotników stężenia wynosiły 2 μg/ml lub więcej. U czterech z sześciu badanych ochotników stężenie to obserwowano również po 6 godzinach od podania dawki.

Stężenie lewofloksacyny we krwi pomierzono u 15 zdrowych dorosłych ochotników w różnych punktach czasowych w ciągu 15-dniowego cyklu leczenia lekiem. Średnie stężenie lewofloksacyny we krwi po 1 godzinie od zastosowania dawki wahało się od 0,86 ng/ml w dniu 1. do 2,05 ng/ml w dniu 15. Najwyższe stężenie maksymalne lewofloksacyny – 2,25 ng/ml – odnotowano w dniu 4. po dwóch dniach stosowania dawki co 2 godziny (łącznie 8 dawek na dobę). Maksymalne stężenia lewofloksacyny wzrosły z 0,94 ng/ml w dniu 1. do 2,15 ng/ml w dniu 15., co jest 1000 razy mniej niż stężenia zgłaszane po podaniu standardowych dawek doustnych lewofloksacyny.

Nieznane są stężenia lewofloksacyny we krwi osiągnięte po zastosowaniu leku w zaatakowane oko.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie miejscowe u pacjentów od 1. roku życia zewnętrznych infekcji oczu bakteryjnych wywołanych drobnoustrojami wrażliwymi na lewofloksacynę.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lewofloksacynę, podwyższoną wrażliwość na inne chinolony lub którykolwiek z komponentów preparatu, np. chlorek benzalkoniu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Nie przeprowadzono specjalnych badań dotyczących interakcji tego leku z innymi lekami.

Ponieważ maksymalne stężenia lewofloksacyny we krwi osocza po zakapaniu do oka są co najmniej 1000 razy niższe niż te obserwowane po standardowych dawkach doustnych, interakcje wskazane przy stosowaniu ogólnym raczej nie będą miały znaczenia klinicznego przy stosowaniu kropli do oczu Levonext.

Pacjenci w wieku dziecięcym.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji leków.

Właściwości stosowania.

Nie wolno wprowadzać leku pod spojówkę. Nie należy wstrzykiwać roztworu bezpośrednio do przedniej komory oka.

Tak jak w przypadku stosowania innych leków przeciwinfekcyjnych, długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadmiernego namnażania się mikroorganizmów opornych, w tym grzybów. W przypadku pogorszenia stanu pacjenta z powodu infekcji lub braku poprawy klinicznej w odpowiednim czasie należy przerwać stosowanie leku i rozpocząć alternatywną terapię.

Wskazane jest przeprowadzenie badania pacjenta z wykorzystaniem przyrządów powiększających, np. biomikroskopii z lampą szczelinową oraz, w razie potrzeby, barwienia fluoresceiną.

Stosowanie fluorochinolonów doustnych wiąże się z występowaniem reakcji nadwrażliwości, nawet po podaniu pojedynczej dawki. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na lewofloksacynę należy przerwać stosowanie leku Levonext.

Podczas terapii fluorochinolonami ogólnoustnymi, w tym lewofloksacyną, może dochodzić do zapalenia i pęknięcia ścięgien, szczególnie u pacjentów starszych, którzy jednocześnie stosują kortykosteroidy. Dlatego należy zachować ostrożność i w przypadku pierwszych objawów zapalenia ścięgien przerwać stosowanie leku Levonext.

Levonext zawiera benzalkonium chloro jako środek konserwujący. Przed zakapaniem kropli należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym założeniem. Benzalkonium chloro może zmieniać kolor miękkich soczewek kontaktowych.

Pacjentom z bakteryjnym zewnętrznym zapaleniem oka nie należy nosić soczewek kontaktowych.

Zgłaszano, że benzalkonium chloro może powodować podrażnienie oczu, objawy suchości oczu oraz może wpływać na film łzowy i powierzchnię rogówki. Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z suchym okiem oraz u pacjentów, u których może występować uszkodzenie rogówki. W przypadku długotrwałego stosowania należy obserwować pacjentów.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania lewofloksacyny u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na funkcję rozrodczą. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane. Kropelki do oczu Levonext, 5 mg/ml, należy stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla kobiety w ciąży przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Lewofloksacyna przenika do mleka matki. Nie przewiduje się jednak żadnego wpływu na niemowlę karmione piersią przy stosowaniu dawek terapeutycznych leku Levonext. Kropelki do oczu Levonext należy stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla kobiety przewyższa potencjalne ryzyko dla niemowlęcia.

Plodność

Lewofloksacyna nie powodowała zmniejszenia płodności u szczurów przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalną ekspozycję u ludzi po zastosowaniu okulistycznym.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Levonext wywiera nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek tymczasowe zaburzenia wzroku, pacjent powinien odczekać, aż jego wzrok się oczyści, zanim zacznie prowadzić samochód lub obsługiwać maszyny.

Sposób stosowania i dawki.

Po 1–2 krople do dotkniętego (-ych) oka (oczey) co 2 godziny do 8 razy na dobę, natychmiast po przebudzeniu w ciągu pierwszych 2 dni, następnie – 4 razy na dobę od 3. do 5. dnia.

W przypadku jednoczesnego stosowania różnych miejscowych leków okularnych odstęp między zakapaniami powinien wynosić co najmniej 15 minut.

Aby zapobiec zanieczyszczeniu końcówki pipety i roztworu, końcówka pipety nie powinna mieć kontaktu z powiekami i obszarami wokół oka.

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości zaburzenia oraz od przebiegu klinicznego i bakteriologicznego choroby. Zazwyczaj okres leczenia wynosi 5 dni.

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leczenia trądu rogówki i zapalenia spojówek u noworodków.

Ponieważ brakuje danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności, leku Levonext nie zaleca się stosować pacjentom w wieku poniżej 1 roku.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

Sposób stosowania.

Do stosowania miejscowego w okulistyce.

Dzieci.

Dawki leku stosowane u dorosłych i dzieci w wieku od 1 roku są podobne.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Levonext u dzieci w wieku od 1 roku zostały ustalone.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Levonext u dzieci w wieku poniżej 1 roku nie zostały obecnie ustalone. Brak odpowiednich danych.

Przedawkowanie.

Całkowita ilość lewofloksacyny w butelce z kroplami do oczu jest zbyt mała, aby spowodować efekty toksyczne po przypadkowym przyjęciu doustnym. W razie potrzeby pacjenta należy poddać badaniu klinicznemu i podjąć środki wspierające. Po miejscowym przedawkowaniu leku oczy należy przemyć czystą wodą o temperaturze pokojowej.

Pacjenci w wieku dziecięcym.

Środki w przypadku przedawkowania są podobne dla dorosłych i dzieci w wieku od 1 roku.

Niepożądane działania.

Niezamierzone działania mogą występować u około 10 % pacjentów. Zazwyczaj są one słabe lub umiarkowane, mają charakter tymczasowy i dotyczą głównie obszaru oka.

Ponieważ lek zawiera benzalkonium chlorid, substancja czynna tego środka konserwującego może powodować kontaktowe zapalenie skóry (ekzemy) i/lub podrażnienie.

Poniżej przedstawiono niepożądane działania, które z pewnością, prawdopodobnie lub potencjalnie są związane z leczeniem i o których zgłaszano podczas badań klinicznych oraz nadzoru pozarejestracyjnego.

Ze strony układu odpornościowego.

Pojedyncze (≥1/10000 − <1/1000): alergiczne reakcje oczne pozazapłonne, w tym wysypka skórna.

Rzadkie (<1/10000): anafilaksja.

Ze strony układu nerwowego.

Nieczęste (≥1/1000 − <1/100): ból głowy.

Ze strony narządu wzroku.

Częste (≥1/100 − <1/10): pieczenie w oczach, osłabienie wzroku oraz pojawienie się nici śluzowych.

Nieczęste (≥1/1000 − <1/100): matowienie powiek, chyloza, reakcja brodawkowata spojówek, obrzęk powiek, dyskomfort w oczach, uczucie ciała obcego, świąd oczu, ból oczu, infekcja spojówek, folikule spojówek, suchość oczu, zaczerwienienie powiek oraz fotofobia.

Podczas badań klinicznych nie obserwowano osadzania się substancji na rogówce.

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersia.

Nieczęste (≥1/1000 − <1/100): katar.

Rzadkie (<1/10000): obrzęk krtani.

Dodatkowe niepożądane działania obserwowane przy stosowaniu systemowym substancji czynnej (lewofloksacyna), które mogą potencjalnie wystąpić podczas stosowania leku Levonext.

U pacjentów stosujących fluorochinolony systemowe zgłaszano pęknięcia ścięgien barku, nadgarstka, Achillesa i innych ścięgien, które wymagały interwencji chirurgicznej lub prowadziły do długotrwałej utraty sprawności. Badania pozarejestracyjne oraz doświadczenie w stosowaniu chinolonów systemowych wskazują na możliwość zwiększenia ryzyka pęknięć u pacjentów stosujących kortykosteroidy, szczególnie u osób starszych oraz u osób z ścięgniami poddanymi dużemu obciążeniu, w tym ścięgnia Achillesa.

Pacjenci w wieku dziecięcym.

Oczekuje się, że częstość, rodzaj i nasilenie niepożądanych działań u dzieci będą podobne jak u dorosłych.

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań

Zgłaszanie podejrzewanych niepożądanych działań po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w trakcie stosowania tego leku. Lekarze, pracownicy farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich ustawieni przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych niepożądanych działań oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności.

3 lata.

Po pierwszym otwarciu flakon należy zużyć w ciągu 28 dni.

Warunki przechowywania.

Lek nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Kontener należy trzymać szczelnie zamknięty. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

5 ml w fiolce-kroplówce; 1 fiolka-kroplówka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

RAFARM SA/RAFARM SA.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Thesi Pousi-Xatzi Agiou Louka, Paiania (Attyka), kod pocztowy 19002, skrytka pocztowa 37, Grecja/Thesi Pousi-Xatzi Agiou Louka, Paiania Attiki, TK 19002, TO 37, Greece.