Levomin® 30

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Levomin® 30

SkÅ ad:

substancje czynne: etynilostradiol, lewonorgestrel;

1 tabletka, pokryta powÅ ochankÄ , zawiera: etynilostradiolu 0,03 mg, lewonorgestrelu 0,15 mg;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, skrobia kukurydziana, maltodekstryna, sodowa sÄ l glikolanu skrobi (typ A), stearyna magnezu, Å oÅ ta mieszanina do powÅ okÅ (hipromeloza 6 cP, tlenek tytanu, makrogol 400, tlenek Å elaza Å oÅ ty E 172).

PostaÄ lekarska. Tabletki, pokryte powÅ ochankÄ .

GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizyko-chemiczne: okrÄ gÅ e tabletki, pokryte powÅ ochankÄ Å oÅ tego koloru bez wad pokrycia.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne Å rodki zapobiegajÄ ce ciÄ ci dla stosowania systemowego. Progestygeny i estrogeny, kombinacja staÅ a. Lewonorgestrel i etynilostradiol.

Kod ATC G03A A07.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Działanie antykoncepcyjne skojarzonych doustnych środków antykoncepcyjnych (COC) opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejszymi są hamowanie owulacji i zmiana wydzieliny szyjkowej.

Farmakokinetyka.

Levonorgestrel.

Wchłanianie. Po podaniu doustnym levonorgestrel jest szybko i całkowicie wchłaniany. Stężenie szczytowe substancji w surowicy wynosi około 2,3 ng/ml i osiągane jest po około 1,3 godziny po jednorazowym przyjęciu leku „Levomin® 30”. Biologiczna dostępność wynosi prawie 100%.

Rozkład. Levonorgestrel wiąże się z albuminą surowicy i globuliną wiążącą sterydy płciowe (SHBG). Tylko 1,1% całkowitego stężenia substancji w surowicy występuje w postaci wolnego steroidu, około 65% specyficznie wiąże się z SHBG, a 35% niespecyficznie z albuminą. Etyniloestradiol powoduje wzrost stężenia SHBG, co wpływa na rozkład levonorgestrelu między białkami surowicy, prowadząc do zwiększenia frakcji związanej z SHBG i zmniejszenia frakcji związanej z albuminą. Wyglądalny objętość rozkładu levonorgestrelu wynosi 129 l po jednorazowym podaniu.

Metabolizm. Levonorgestrel jest całkowicie metabolizowany. Głównymi metabolitami w osoczu są niemodyfikowane i koniugowane formy 3α,5β-tetrahydrolevonorgestrelu. Zgodnie z wynikami badań in vitro i in vivo, głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm levonorgestrelu jest CYP3A4. Szybkość eliminacji z surowicy wynosi około 1,0 ml/min/kg.

Eliminacja. Stężenie levonorgestrelu w surowicy obniża się w dwóch fazach. Faza końcowa charakteryzuje się okresem półtrwania wynoszącym około 25 godzin.

Levonorgestrel nie jest wydalamany w niezmienionej formie. Metabolity są wydalane z moczem i żółcią (z kałem) w stosunku 1 : 1. Okres półtrwania metabolitów wynosi około jednej doby.

Stan równowagi. Podczas długotrwałego stosowania tabletek „Levomin® 30” stężenie levonorgestrelu w surowicy wzrasta około trzykrotnie, osiągając stan równowagi w drugiej połowie cyklu. Farmakokinetyka levonorgestrelu zależy od stężenia SHBG, które zwiększa się około 1,5–1,6 razy po doustnym podaniu estradiolu. Powoduje to również zmniejszenie klirensu i objętości rozkładu w stanie równowagi (0,7 ml/min/kg i około 100 l).

Etyniloestradiol.

Wchłanianie. Po podaniu doustnym etyniloestradiol jest szybko i całkowicie wchłaniany. Szczytowe stężenie w surowicy wynosi około 50 pg/ml i osiągane jest w ciągu 1–2 godzin po przyjęciu tabletki „Levomin® 30”. W trakcie absorpcji i pierwszego przejścia przez wątrobę etyniloestradiol jest znacznie metabolizowany, wskutek czego średnia dostępność doustna wynosi około 45% (wahań indywidualnych od 20 do 65%).

Rozkład. Etyniloestradiol w dużym stopniu (około 98%), ale niespecyficznie wiąże się z albuminą surowicy i powoduje wzrost stężenia SHBG w surowicy. Wyglądalna objętość rozkładu wynosi 2,8–8,6 l/kg.

Metabolizm. Etyniloestradiol ulega presystemowej koniugacji w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie. Główną drogą metabolizmu etyniloestradiolu jest hydroksylacja aromatyczna, w wyniku której powstaje wiele innych hydroksylowanych i metylowanych metabolitów, obecnych w surowicy zarówno w formie wolnych, jak i koniugowanych (siarczanów i glukuronidów). Klirens metaboliczny wynosi około 2,3–7 ml/min/kg.

Eliminacja. Stężenie etyniloestradiolu w surowicy obniża się dwufazowo, z okresem półtrwania wynoszącym odpowiednio około 1 godziny i 10–20 godzin.

Etyniloestradiol nie jest wydalany z organizmu w niezmienionej formie; metabolity etyniloestradiolu są wydalane z moczem i żółcią w stosunku 4 : 6. Okres półtrwania metabolitów wynosi około jednej doby.

Stan równowagi. Stężenie etyniloestradiolu w surowicy podczas długotrwałego stosowania tabletek „Levomin® 30” wzrasta dwufazowo. Z powodu zmiennej długości okresu półtrwania w fazie końcowej, stężenie równowagowe etyniloestradiolu w surowicy osiągane jest po około tygodniu codziennego przyjmowania.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przy podejmowaniu decyzji o przepisaniu leku Levomin® 30 należy wziąć pod uwagę indywidualne czynniki ryzyka każdej pacjentki, w szczególności ryzyko żylnej tromboembolii (VTE), oraz ocenić, jak ryzyko VTE związane z zastosowaniem Levomin® 30 porównuje się z ryzykiem związanym z innymi kombinowanymi hormonalnymi środkami antykoncepcyjnymi (CHC) (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Przeciwwskazania.

Kombinowane doustne środki antykoncepcyjne (CHC) nie powinny być stosowane, jeśli występuje którykolwiek z poniższych stanów lub chorób. Jeśli którykolwiek z tych stanów lub chorób pojawi się po raz pierwszy podczas stosowania CHC, przyjmowanie leku należy natychmiast przerwać.

Żylne zakrzepienie (VTE).

• Aktualne żylne zakrzepienie (w tym stosowanie terapii przeciwzakrzepowej) lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna).
• Dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej trombozy, objawiająca się opornością na aktywowany białko C, w tym czynnik V Leiden, niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S.
• Rozległe zabiegi chirurgiczne wymagające długotrwałego unieruchomienia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).
• Wysokie ryzyko żylnej tromboembolii związane z występowaniem wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

Arterialna tromboembolia (ATE).

• Aktualne lub w wywiadzie zakrzepienie tętnicze (np. zawał mięśnia sercowego), objawy poprzedzające trombę (np. choroba wieńcowa).

• Aktualne lub w wywiadzie zaburzenia naczyniowe mózgu, objawy poprzedzające (np. przemijające objawy niedokrwienia).

• Dziedziczna lub nabyta skłonność do tętniczej trombozy, objawiająca się hiperhomocysteinemią oraz obecnością przeciwciał antyfosfolipidowych (przeciwciała przeciwkoardiolipinowe, antykoagulant watawski).

• W wywiadie migrena z objawami ogniskowymi.

• Obecność ciężkich lub wielu czynników ryzyka tętniczej trombozy (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”):

• cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;

• ciężka nadciśnienie;

• ciężka dyslipoproteidemia.

• Ciężkie choroby wątroby, w tym w wywiadzie — dopóki parametry funkcji wątroby nie powrócą do normy.

• Obecność aktualnych lub w wywiadzie guzów wątroby (łagodnych lub złośliwych).

• Raka piersi, w tym w wywiadzie, który może być wrażliwy na hormony (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”, podsekcja „Nowotwory”)

• Nieznanej etiologii krwawienie pochwy.

• Nieznanej etiologii amenoreę.

• Podwyższoną wrażliwość na substancje czynne (lewonorgestrel, etynylowy estradiol) lub którykolwiek inny składnik leku.

• Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuvir, lekami zawierającymi glecaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir (patrz sekcja „Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Uwaga: należy dokładnie zapoznać się z instrukcjami stosowania współadministracyjnych leków w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Wpływ innych leków na Levomin® 30.

Interakcje mogą występować z lekami indukującymi mikrosomalne enzymy. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, utraty skuteczności środka antykoncepcyjnego i/lub wystąpienia krwawień przebijających.

Taktyka

Indukcja enzymów może występować już po kilku dniach stosowania. Maksymalna indukcja enzymów zwykle występuje w ciągu kilku tygodni. Po zakończeniu leczenia indukcja enzymów może trwać około 4 tygodni.

Krótkoterminowe stosowanie. Podczas leczenia którymkolwiek z tych leków kobieta powinna tymczasowo stosować metodę barierową dodatkowo do przyjmowania CHC lub wybrać inną metodę antykoncepcji. Podczas leczenia lekami indukującymi mikrosomalne enzymy metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia danym lekiem oraz przez kolejne 28 dni po zakończeniu jego przyjmowania. Jeśli stosowanie takiego leku trwa, a tabletki w blisterze CHC się skończą, należy natychmiast rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego blistera CHC bez przerwy (bez zwykłej przerwy w przyjmowaniu tabletek).

Długoterminowe stosowanie. Kobietom, które długotrwale stosują substancje aktywne indukujące enzymy wątrobowe, zaleca się wybór innego skutecznego, niesterydowego środka antykoncepcyjnego.

W publikacjach naukowych opisano następujące rodzaje interakcji:

Leki zwiększające klirens CHC (obniżenie skuteczności CHC poprzez indukcję enzymów), np.: fenytoina, bocentan, barbiturany, primidon, karbamazepina, ryfampicyna oraz leki stosowane w leczeniu HIV – rytonawir, nevirapyna i efawirenz, a także prawdopodobnie oksykabazepina, topiramata, felbamata, gryzeofulwina oraz preparaty roślinne zawierające ziele św. Jana (hypericum perforatum).

Leki o różnym wpływie na klirens CHC.

Jednoczesne stosowanie z CHC wielu kombinacji inhibitorów proteazy HIV i nie-nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy, w szczególności kombinacji z inhibitorami wirusa zapalenia wątroby C (HCV), może zwiększać lub obniżać stężenia estrogenów lub progestagenów w osoczu. Łączny efekt tych zmian może w niektórych przypadkach mieć istotne znaczenie kliniczne.

Dlatego należy dokładnie zapoznać się z instrukcjami stosowania współadministracyjnych leków stosowanych w leczeniu HIV/HCV w celu wykrycia potencjalnych interakcji i opracowania odpowiednich zaleceń. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobieta stosująca inhibitory proteazy lub nie-nukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy powinna dodatkowo stosować barierową metodę antykoncepcyjną.

Leki zwiększające klirens CHC (inhibitory enzymów).

Kliniczne znaczenie potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje nieznane. Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększać stężenia estrogenów lub progestagenów, lub obu tych substancji w osoczu.

Podczas stosowania etorikoksybu w dawce 60–120 mg na dobę stężenie etynylestradiolu w osoczu wzrasta 1,4 lub 1,6 raza, gdy stosuje się go jednocześnie z CHC zawierającym 35 μg etynylestradiolu.

Wpływ CHC na inne leki.

Troleandomycyna może zwiększać ryzyko wewnątrzwątrobowego cholestazy podczas jednoczesnego stosowania z CHC.

CHC mogą wpływać na metabolizm innych leków. Podczas jednoczesnego stosowania doustnych środków antykoncepcyjnych obserwowano zwiększone stężenie cyklosporyny w osoczu krwi. CHC mogą indukować metabolizm lamotrydzyny i w ten sposób prowadzić do obniżenia stężenia lamotrydzyny w osoczu poniżej zakresu terapeutycznego.

Dane kliniczne pozwalają przypuszczać, że etynylestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co prowadzi do niewielkiego (np. teofilina) lub umiarkowanego (np. tizanidyna) wzrostu ich stężenia w osoczu.

In vitro etynylestradiol jest odwracalnym inhibitorem CYP2C19, CYP1A1 i CYP1A2, a także nieodwracalnym inhibitorem CYP3A4/5, CYP2C8 i CYP2J2. Dane kliniczne wskazują, że etynylestradiol nie zwiększa lub nieznacznie zwiększa stężenia substratów CYP3A4 (np. midazolam), podczas gdy etynylestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, powodując słaby (np. teofilina) lub umiarkowany (np. tizanidyna) wzrost ich stężenia w osoczu.

Interakcja farmakodynamiczna

Podczas badań klinicznych u pacjentów leczonych z powodu zakażenia wirusem zapalenia wątroby C (HCV) za pomocą leków zawierających ombitasvir/paritaprevir/rytonawir i dasabuvir z lub bez rybawiryny, znacznie wzrosły stężenia transaminaz (ALT), przekraczając górny limit normy (ULN) 5 razy częściej u kobiet stosujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak kombinowane hormonalne środki antykoncepcyjne (CHC). Ponadto wzrost stężenia ALT obserwowano również podczas stosowania przeciwwirusowych leków zawierających glecaprevir/pibrentasvir lub sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir u kobiet stosujących leki zawierające etynylestradiol, takie jak CHC (patrz sekcje „Przeciwwskazania”).

W związku z tym pacjentki stosujące Levomin® 30 powinny przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. środki zawierające wyłącznie progestageny lub metody niesterydowe) przed rozpoczęciem tej kombinowanej terapii. Przyjmowanie leku Levomin® 30 można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu leczenia tymi kombinowanymi lekami.

Inne formy interakcji.

Badania laboratoryjne.

Stosowanie doustnych środków antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym na biochemiczne parametry funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, a także na poziomy (białek transportujących) osocza (np. globuliny wiążącej kortykosteroidy i frakcji lipidów/lipoproteinów), parametry gospodarki węglowodanowej oraz parametry krzepnięcia i fibrynolizy krwi. Zmiany te zazwyczaj mieszczą się w granicach norm laboratoryjnych.

Interakcje farmakodynamiczne.

Jednoczesne stosowanie z lekami zawierającymi ombitasvir / paritaprevir / rytonawir, dasabuvir, z rybawiryną lub bez, glecaprevir/pibrentasvir oraz sofosbuvir/velpatasvir/voxilaprevir zwiększa ryzyko wzrostu stężenia alaninotransaminazy (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”). Dlatego pacjentki stosujące Levomin® 30 powinny przejść na alternatywną metodę antykoncepcji (np. tylko progestagenową antykoncepcję lub metody niesterydowe) przed rozpoczęciem terapii według tych schematów. Stosowanie leku Levomin® 30 można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu leczenia tymi kombinowanymi lekami.

Szczególne środki ostrożności.

Ostrzeżenie.

W przypadku występowania jakichkolwiek chorób lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy indywidualnie dobrać korzyści i potencjalne ryzyko stosowania CHC przed rozpoczęciem ich przyjmowania. W przypadku pogorszenia stanu zdrowia lub pojawienia się któregokolwiek z tych czynników ryzyka należy skonsultować się z lekarzem w celu rozważenia możliwości zaprzestania stosowania leku.

Ryzyko wystąpienia ZTN.

Stosowanie kombinowanych hormonalnych środków antykoncepcyjnych wiąże się ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zatoru tętniczego (ZTN). Decyzję o stosowaniu leku Levomin® 30 należy podjąć dopiero po konsultacji z kobietą, podczas której należy zadbać o to, aby zrozumiała ona następujące kwestie:

• ryzyko wystąpienia ZTN podczas stosowania leku Levomin® 30;
• wpływ istniejących indywidualnych czynników ryzyka u kobiety;
• ryzyko wystąpienia ZTN jest najwyższe w pierwszym roku stosowania kombinowanego środka antykoncepcyjnego.

Istnieją dowody na to, że ryzyko to wzrasta, jeśli stosowanie CHC jest wznowione po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U kobiet nie stosujących CHC i niebędących w ciąży, częstość zatoru tętniczego (ZTN) wynosi 2 przypadki na 100 000 kobiet rocznie. Jednakże u każdej poszczególnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe, w zależności od jej podstawowych czynników ryzyka.

Częstość zatoru tętniczego (ZTN) u kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne zawierające lewonorgestrel wynosi około 61 przypadków na 100 000 kobiet rocznie.

Częstość zatoru tętniczego (ZTN) przy stosowaniu CHC o niskiej zawartości estrogenów jest niższa niż ryzyko wystąpienia ZTN w czasie ciąży lub w okresie poporodowym.

ZTN prowadzi do śmierci w 1–2% przypadków.

Liczba przypadków ZTN na 10 000 kobiet rocznie

Rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, naczyń mezenterycznych, naczyń siatkówki u kobiet stosujących hormonalne środki antykoncepcyjne.

Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia ZTN u kobiet stosujących CHC.

Ryzyko wystąpienia ZTN u kobiet stosujących CHC znacząco wzrasta, jeśli występują dodatkowe czynniki ryzyka (patrz tabela poniżej). Levomin® 30 jest przeciwwskazany, jeśli kobieta ma wiele czynników ryzyka, które stwarzają dla niej wysokie ryzyko zakrzepicy żylnej (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli u kobiety występuje więcej niż jeden czynnik ryzyka, możliwe, że wzrost ryzyka będzie większy niż suma poszczególnych czynników — w takim przypadku należy rozważyć ogólne ryzyko ZTN. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka uznany zostanie za negatywny, nie należy przepisywać CHC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela. Czynniki ryzyka wystąpienia ZTN

Nie ma jednolitego stanowiska co do możliwej roli żylaków i zakrzepowego zapalenia żył powierzchownych w rozwoju żylnej tromboembolii.

Należy wziąć pod uwagę zwiększony ryzyko tromboembolii w czasie ciąży oraz w okresie 6 tygodniowym po porodzie (patrz punkt „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZTE (tromboza żył głębokich i zakrzepica tętnicy płucnej). W przypadku wystąpienia objawów kobieta powinna niezwłocznie skonsultować się z lekarzem i poinformować personel medyczny, że przyjmuje PZK.

Wystąpienie jednego lub kilku z tych objawów może być powodem do natychmiastowego zaprzestania stosowania leku „Levomin® 30”.

Objawami trombozy żył głębokich mogą być:

• nietypowe jednostronne obrzęki kończyny dolnej i/lub żył kończyny dolnej;
• ból nogi, który może odczuwany być tylko w czasie stania lub chodzenia;
• podwyższona temperatura dotkniętej nogi; zaczerwienienie lub bladość skóry nogi.

Objawami zakrzepicy tętnicy płucnej mogą być:

• nagłe wystąpienie niezwykłego duszności lub przyspieszonego oddychania;
• nagły kaszel, czasem z krwiopluciem;
• ostry ból w klatce piersiowej;
• zawroty głowy;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) nie są specyficzne i mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne i mniej poważne stany (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyń mogą obejmować nagły ból lub obrzęk, a także sinawe zabarwienie kończyn.

Jeśli okluzja naczyń występuje w oku, objawy mogą wahać się od bezbolesnego nieostrego widzenia po całkowitą utratę wzroku. W niektórych przypadkach utrata wzroku może nastąpić bardzo nagle.

Ryzyko wystąpienia tętniczej tromboembolii (ATE).

Dane badań epidemiologicznych wiążą również stosowanie PZK ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia zawału mięśnia sercowego, przemijającego ataku niedokrwiennego oraz udaru mózgu. Tętnicza tromboembolia może mieć śmiertelne skutki.

Czynniki zwiększające ryzyko wystąpienia tętniczej tromboembolii (ATE) u kobiet stosujących PZK.

Ryzyko wystąpienia ATE u kobiet stosujących PZK istotnie wzrasta, jeśli występują dodatkowe czynniki ryzyka (patrz tabela poniżej). Obecność jednego poważnego czynnika ryzyka lub kilku czynników ryzyka chorób tętnic lub żył może stanowić przeciwwskazanie (patrz punkt „Przeciwwskazania”). Jeśli stosunek ryzyka do korzyści jest niekorzystny, nie należy stosować PZK (patrz punkt „Przeciwwskazania”).

Tabela. Czynniki ryzyka wystąpienia ATE

Objawy ZT.

W przypadku wystąpienia objawów kobieta powinna niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować personel medyczny, że przyjmuje KC.

Objawy w przypadku zaburzeń krążenia mózgowego mogą obejmować:

• nagłe zdrętwienie lub silne osłabienie twarzy, ręki lub nogi, szczególnie po jednej stronie lub jednej części ciała;
• nagłe zaburzenia ruchowe, zawroty głowy, utratę równowagi lub zaburzenia koordynacji;
• nagłe zaburzenia mowy lub afazję;
• nagłą częściową lub całkowitą utratę wzroku;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utratę przytomności z lub bez drgawek.

Objawy wskazujące na przejściowy stan niedokrwienny.

Objawy zawału mięśnia sercowego mogą obejmować:

• ból, dyskomfort, ucisk, ciężkość, uczucie pełności lub rozsadzenia w klatce piersiowej, rękach lub poniżej mostka;
• dyskomfort rozprzestrzeniający się na plecy, żuchwę, gardło, rękę, żołądek;
• uczucie ciężkości, zaburzenia trawienia lub duszności;
• potliwość, nudności, wymioty lub zawroty głowy;
• silne osłabienie, niepokój lub duszność;
• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

Nowotwory.

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na zwiększone ryzyko raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu KC, jednak te stwierdzenia są nadal kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne i zakażenie wirusem brodawczaka ludzkiego (HPV).

Rak piersi

Levonorgestrel/etynilostradiol jest przeciwwskazany u kobiet z rakiem piersi, w tym w wywiadzie, ponieważ rak piersi może być wrażliwy na hormony (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Badania epidemiologiczne nie wykazały spójnej zależności między stosowaniem kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych (KC) a ryzykiem raka piersi. Badania nie wykazały związku między obecnym lub poprzednim stosowaniem KC a ryzykiem raka piersi. Jednak niektóre badania donoszą o niewielkim wzroście ryzyka raka piersi u kobiet przyjmujących KC lub niedawno przyjmujących KC (mniej niż 6 miesięcy od ostatniego dawkowania) (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Metaanaliza 54 badań epidemiologicznych wskazuje na nieznaczny wzrost względnego ryzyka (WR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet stosujących KC. To zwiększone ryzyko stopniowo maleje w ciągu 10 lat po zakończeniu przyjmowania KC. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost częstości rozpoznania raka piersi u kobiet stosujących lub niedawno stosujących KC jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka raka piersi.

W pojedynczych przypadkach u kobiet przyjmujących KC obserwowano łagodne, a jeszcze rzadziej – złośliwe guzy wątroby. W pojedynczych przypadkach te guzy prowadziły do zagrożonego życia krwotoku wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia u kobiet przyjmujących KC skarg na silny ból w nadbrzuszu, powiększenie wątroby lub objawy krwotoku wewnątrzbrzusznego w trakcie diagnozy różnicowej należy rozważyć obecność guza wątroby.

Inne stany.

Kobiety z hipertriglicerydemią lub z takim zaburzeniem w wywiadzie rodzinnym należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki przy stosowaniu KC.

Chociaż donoszono o nieznacznym wzroście ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących KC, doniesienia o klinicznie istotnym wzroście ciśnienia tętniczego były pojedyncze. Tylko w rzadkich przypadkach uzasadnione jest odstawienie KC. Systematyczny związek między stosowaniem KC a nadciśnieniem z objawami klinicznymi nie został ustalony. Jeśli podczas przyjmowania KC u kobiety z wywiadem nadciśnienia wystąpi długotrwałe, klinicznie wyraźne nadciśnienie lub istotne wzrosty ciśnienia tętniczego nie poddają się odpowiedniej terapii hipotensyjnej, KC należy odstawić. Jeśli to uzasadnione, stosowanie KC może być wznowione po osiągnięciu normotensji dzięki terapii przeciwnadciśnieniowej.

Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych stanów podczas ciąży i przy stosowaniu KC, ale ich związek ze stosowaniem KC nie został ostatecznie wyjaśniony: żółtaczka i/lub świąd związany z cholestazą; powstawanie kamieni w pęcherzyku żółciowym; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą, depresyjny nastrój.

Estrogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznej lub nabytej opuchlizny naczyniowej.

W przypadku ostrych lub przewlekłych zaburzeń funkcji wątroby może być konieczne zaprzestanie stosowania KC do czasu powrotu wskaźników funkcji wątroby do normy. Należy zaprzestać przyjmowania KC w przypadku nawrotu żółtaczki cholestatycznej i/lub świądu związanego z cholestazą, które po raz pierwszy wystąpiły podczas ciąży lub poprzedniego stosowania hormonów płciowych.

Chociaż KC mogą wpływać na oporność insulinową obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych sugerujących potrzebę zmiany trybu terapii u kobiet z cukrzycą przyjmujących KC o niskiej dawce. Jednak kobiety cierpiące na cukrzycę powinny być dokładnie monitorowane, szczególnie na wczesnych etapach przyjmowania KC.

Donoszono o pogorszeniu depresji endogennej, padaczki, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia jelita grubego podczas stosowania KC.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do występowania chloazy powinny unikać bezpośredniego oddziaływania promieni słonecznych lub napromienienia ultrafioletowego podczas przyjmowania KC.

Pogorszenie nastroju i depresja to dobrze znane działania niepożądane podczas stosowania środków hormonalnych antykoncepcyjnych (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Depresja może być poważna i jest znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Kobiety powinny skonsultować się z lekarzem w przypadku zmian nastroju i objawów depresyjnych, w tym krótko po rozpoczęciu leczenia.

Badanie lekarskie/konsultacje.

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku „Levomin® 30” należy dokładnie przeanalizować wywiad pacjentki, w tym wywiad rodzinny, oraz wykluczyć ciążę. Należy również zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie fizykalne, biorąc pod uwagę przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i ostrożność (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia”). Należy dokładnie przeczytać instrukcję do stosowania medycznego i przestrzegać zaleceń w niej zawartych. Ważne jest, aby zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zatorowości żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku „Levomin® 30” w porównaniu z innymi KC, objawy ZT i ZT, znane czynniki ryzyka oraz działania w przypadku podejrzenia zatoru. Częstotliwość i charakter badań powinny opierać się na obowiązujących standardach praktyki medycznej z uwzględnieniem indywidualnych cech każdej kobiety. Należy uprzedzić, że środki antykoncepcyjne doustne nie chronią przed infekcją HIV (AIDS) ani innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Zmniejszenie skuteczności.

Skuteczność KC może być zmniejszona, np. w przypadku pominięcia przyjmowania tabletek, wymiotów, biegunki lub jednoczesnego przyjmowania innych leków.

Zmniejszenie kontroli cyklu.

Podczas przyjmowania wszystkich KC mogą występować krwawienia międzymiesiączkowe (niewielkie wydzieliny krwiste lub krwotoki przebijające), szczególnie w pierwszych miesiącach stosowania leku. Z tego względu badania w przypadku wystąpienia nieregularnych krwawień należy przeprowadzać dopiero po okresie adaptacji organizmu do leku, który trwa około trzech cykli.

Krwiawienia międzymiesiączkowe (niewielkie wydzieliny krwiste lub krwotoki przebijające) występują u ponad 50% kobiet stosujących środki antykoncepcyjne doustne zawierające etynilostradiol/levonorgestrel w ciągu pierwszych sześciu cykli.

Jeśli nieregularne krwawienia trwają lub pojawiają się po kilku normalnych cyklach, należy rozważyć niesterydowe przyczyny i przeprowadzić odpowiednie działania diagnostyczne w celu wykluczenia nowotworów złośliwych lub ciąży. Mogą one obejmować wyczerpanie.

U niektórych kobiet może nie dojść do krwawienia miesięcznego w trakcie przerwy w przyjmowaniu KC. Jeśli KC były przyjmowane zgodnie z instrukcją w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, ciąża jest mało prawdopodobna. Jednak jeśli stosowanie środka antykoncepcyjnego było nieregularne lub jeśli krwawienie miesięczne nie wystąpiło w dwóch cyklach przed kontynuacją stosowania KC, należy wykluczyć ciążę.

„Levomin® 30” zawiera 54,72 mg laktozy. Pacjentki z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją galaktozy, niedoborem laktozy lub zaburzeniem wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Lek „Levomin® 30” jest przeciwwskazany w okresie ciąży.

W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku „Levomin® 30” należy natychmiast zaprzestać jego przyjmowania.

Jednak wyniki badań epidemiologicznych nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci urodzonych przez kobiety, które przyjmowały środki antykoncepcyjne doustne przed ciążą, ani na działanie teratogenne przy przypadkowym przyjmowaniu środków antykoncepcyjnych doustnych we wczesnych stadiach ciąży.

Należy wziąć pod uwagę zwiększone ryzyko ZT w okresie poporodowym przy wznawianiu przyjmowania leku „Levomin® 30” (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” i „Szczególne ostrzeżenia”).

Karmienie piersią

Tabletki antykoncepcyjne mogą wpływać na laktację, ponieważ mogą zmniejszać ilość mleka matki oraz zmieniać jego skład. Z tego względu nie zaleca się stosowania kombinowanych środków antykoncepcyjnych doustnych matkom karmiącym piersią do czasu odstawienia od karmienia. Niewielkie ilości sterydów antykoncepcyjnych i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki. Te ilości mogą wpływać na dziecko.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Nie wykazano żadnych negatywnych efektów kombinowanych środków antykoncepcyjnych doustnych na zdolność prowadzenia samochodu lub innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Sposób stosowania.

Do stosowania doustnego.

Jak stosować tabletki „Levomin® 30”.

Tabletki należy przyjmować doustnie codziennie zgodnie z kolejnością podaną na blistrze, w miarę możliwości o tej samej porze, w razie potrzeby popijając niewielką ilością płynu. Lek stosuje się po 1 tabletce dziennie przez 21 dni z rzędu. Przyjmowanie tabletek z kolejnego opakowania należy rozpoczynać po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu tabletek, podczas której zazwyczaj występuje krwawienie odstawkowe. Zazwyczaj pojawia się ono
2–3 dnia po zażyciu ostatniej tabletki i może nie ustać przed rozpoczęciem przyjmowania tabletki z kolejnego opakowania.

Jak rozpocząć stosowanie leku „Levomin® 30”.

• Wcześniej nie stosowano środków hormonalnych (w poprzednim miesiącu).

Zażywanie tabletek należy rozpocząć w 1. dniu cyklu naturalnego, tj. w pierwszy dzień krwawienia miesięcznego. Można również rozpocząć przyjmowanie tabletek w dniu 2–5, jednak w tym przypadku należy stosować dodatkową metodę antykoncepcji (np. barierową) przez pierwsze 7 dni stosowania leku.

• Przejście z innego doustnego środka antykoncepcyjnego (COC, pierścienia dopochwowego, plasterka przeciwdziałającego przez skórę).

Zażywanie leku „Levomin® 30” powinno się rozpocząć następnego dnia po ostatniej aktywnej tabletce poprzedniego COC (lub po usunięciu pierścienia dopochwowego lub plasterka przeciwdziałającego przez skórę), jednak nie później niż następnego dnia po regularnej przerwie w przyjmowaniu tabletek (okres bez pierścienia dopochwowego lub plasterka przeciwdziałającego przez skórę) lub po ostatniej tabletce placebo poprzedniego środka hormonalnego.

• Przejście z metody opartej wyłącznie na zastosowaniu progestagenu („minipigułki”, wstrzykiwania, implanty) lub wkładki wewnątrzmacicznej (IUS).

Można rozpocząć stosowanie leku „Levomin® 30” w dowolnym dniu po zaprzestaniu przyjmowania „minipigułki” (w przypadku implantu lub IUS – w dniu ich usunięcia, w przypadku wstrzykiwania – zamiast następnego wstrzykiwania), jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

• Po przepuknięciu w I trymestrze ciąży.

Można rozpocząć stosowanie leku natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji.

• Po porodzie lub przepuknięciu w II trymestrze ciąży.

W przypadku karmienia piersią – patrz rozdział „Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią”.

Zaleca się rozpoczęcie stosowania leku w dniu 21–28 po porodzie lub przepuknięciu w II trymestrze ciąży. Jeśli rozpoczęcie przyjmowania tabletek nastąpi później, zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez pierwsze 7 dni przyjmowania tabletek. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania COC należy wykluczyć możliwość ciąży lub odczekać do wystąpienia pierwszej miesiączki.

Pominięcie przyjęcia tabletki.

„Levomin® 30” zawiera bardzo niską dawkę hormonów, w związku z czym margines bezpieczeństwa antykoncepcyjnego w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki jest niewielki.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki nie przekracza 12 godzin, działanie antykoncepcyjne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć jak najszybciej, a następną tabletkę przyjąć o zwyczajowej porze.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki przekracza 12 godzin, ochrona antykoncepcyjna może zostać osłabiona. W takim przypadku należy wziąć pod uwagę dwie podstawowe zasady:

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nigdy nie może przekraczać 7 dni.
2. Odpowiednie zahamowanie układu podwzgórze – przysadka – jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z powyższym, w życiu codziennym należy kierować się poniższymi zaleceniami:

Tydzień 1.

Należy jak najszybciej przyjąć ostatnią nieprzyjętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę barierową, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej przerwy w przyjmowaniu tabletek, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

Tydzień 2.

Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią nieprzyjętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. Przy prawidłowym stosowaniu tabletek przez 7 dni przed pominięciem nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji. W przeciwnym przypadku lub przy pominięciu więcej niż jednej tabletki zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej przez 7 dni.

Tydzień 3.

Ryzyko zmniejszenia się skuteczności wzrasta w miarę zbliżania się 7-dniowej przerwy w przyjmowaniu tabletek. Można jednak uniknąć osłabienia ochrony antykoncepcyjnej, jeśli przestrzega się schematu stosowania. Jeśli przestrzega się jednej z poniższych zaleceń, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji, pod warunkiem prawidłowego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem. W przeciwnym przypadku zaleca się przestrzeganie pierwszego z poniższych zaleceń i stosowanie dodatkowych metod zabezpieczających przez następne 7 dni.

1. Kobieta powinna jak najszybciej przyjąć ostatnią nieprzyjętą tabletkę, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuuje się przyjmowanie tabletek o zwyczajowej porze. Tabletki z kolejnego opakowania należy zacząć przyjmować natychmiast po zakończeniu poprzedniego, tzn. nie powinno być przerwy. Mało prawdopodobne jest, że u kobiety wystąpi krwawienie miesięczne przed zakończeniem stosowania tabletek z drugiego opakowania, choć podczas przyjmowania tabletek może występować plamienie lub krwawienie przebijające.
2. Można również zaprzestać przyjmowania tabletek z bieżącego opakowania. W takim przypadku przerwa w stosowaniu leku powinna trwać nie więcej niż 7 dni, wliczając dni pominięcia tabletek; przyjmowanie tabletek należy wznowić z kolejnego opakowania.

Jeśli po pominięciu przyjmowania tabletek nie wystąpi oczekiwana miesiączka w trakcie pierwszej normalnej przerwy w przyjmowaniu leku, możliwe jest zajście w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego.

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego możliwe jest niepełne wchłonięcie substancji czynnej; w takim przypadku należy stosować dodatkowe środki antykoncepcji.

Jeśli wymiotowanie lub ciężka biegunka wystąpiły w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu tabletki, kobieta powinna postępować zgodnie z instrukcją dotyczącą pominięcia przyjęcia tabletki. Jeśli kobieta nie chce zmieniać zwyczajowego trybu przyjmowania tabletek, powinna przyjąć dodatkową tabletkę(-i) z innego opakowania.

Jak zmienić czas wystąpienia miesiączki lub jak opóźnić miesiączkę.

Aby opóźnić miesiączkę, należy kontynuować przyjmowanie tabletek z nowego opakowania i nie robić przerwy w stosowaniu leku. Jeśli kobieta chce, okres przyjmowania można przedłużyć aż do zakończenia tabletek z drugiego opakowania. Może wówczas występować krwawienie przebijające lub plamienie. Zwyczajowe stosowanie leku „Levomin® 30” wznawia się po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu tabletek.

Jeśli kobieta chce przesunąć czas wystąpienia miesiączki na inny dzień tygodnia, zaleca się skrócenie przerwy w przyjmowaniu tabletek o tyle dni, o ile się chce. Im krótsza będzie przerwa, tym częściej może nie wystąpić krwawienie miesięczne oraz może występować krwawienie przebijające lub plamienie podczas przyjmowania tabletek z drugiego opakowania (tak jak w przypadku opóźnienia miesiączki).

Dzieci.

Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci. Przepisuje go lekarz wyłącznie po ustaleniu regularnego cyklu miesięcznego.

Przedawkowanie.

Nie ma doniesień o poważnych objawach niepożądanych po przedawkowaniu leku. Objawy przedawkowania obejmują nudności, wymioty oraz u młodych dziewcząt – nieznaczne krwawienia z pochwy.

Leczenie. Nie istnieje żaden antydot, leczenie jest objawowe.

Działania niepożądane.

Do najczęstszych działań niepożądanych występujących podczas stosowania etynylowyestradiolu/lewonorgestrelu należą ból głowy (w tym migrena), wydzieliny krwiste, krwawienia międzymiesiączkowe.

Do innych działań niepożądanych, o których donoszono podczas stosowania skojarzonych doustnych środków antykoncepcyjnych, w tym Levomin® 30, należą:

O zwiększonym ryzyku wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-embolicznych tętniczych i żylnych, w tym zawału mięśnia sercowego, udaru mózgu, przemijających ataków niedokrwiennych, zakrzepicy żył i zakrzembicy tętnicy płucnej, patrz punkt «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania».

U kobiet stosujących COC mogą występować poważne działania niepożądane opisane w punkcie «Szczególne ostrzeżenie i środki ostrożności stosowania»:

• zaburzenia zakrzepowo-emboliczne żylnych;
• zaburzenia zakrzepowo-emboliczne tętniczych;
• rak szyjki macicy;
• nadciśnienie;
• hipertriglicerydemia;
• oporność na insulinę obwodową i tolerancja glukozy;
• guzy wątroby;
• zaburzona funkcja wątroby;
• chloasma, choroba Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita;
• epilepsja;
• migrena;
• endometrioza, mięsak macicy;
• porfiria;
• toczeń rumieniowaty układowy;
• opryszczka ciężarnych;
• chorea Sydenhama;
• zespół hemolityczno-mocznicowy;
• żółtaczka cholestaryczna;
• otoskleroza.

Wśród kobiet przyjmujących COC stwierdzono nieznaczny wzrost częstości występowania raka piersi. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40 roku życia występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi jest niewielki w porównaniu do poziomu ryzyka raka piersi w populacji ogólnej. Związek przyczynowy z zastosowaniem COC nie został ustalony. Szczegółowe informacje zawarte są w punktach «Przeciwwskazania» i «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania».

Dane po rejestracji

Na podstawie pięciu badań, w których porównywano ryzyko wystąpienia raka piersi u osób, które kiedykolwiek przyjmowały lub aktualnie przyjmują COC, z osobami, które nigdy nie przyjmowały COC, nie stwierdzono związku między stosowaniem COC a ryzykiem wystąpienia raka piersi, z oszacowaniami efektu w zakresie 0,90–1,12 (patrz rysunek).

Rysunek. Odpowiednie badania ryzyka raka piersi przy stosowaniu kombinowanych doustnych środków antykoncepcyjnych

W trzech badaniach porównywano ryzyko wystąpienia raka piersi u osób, które aktualnie przyjmują lub niedawno przyjmowały COC (< 6 miesięcy od ostatniego zastosowania), z osobami, które nigdy nie przyjmowały COC (patrz rysunek). W jednym z tych badań stwierdzono brak związku między ryzykiem wystąpienia raka piersi a stosowaniem COC. Dwa inne badania wykazały zwiększone ryzyko względne w zakresie 1,19–1,33 przy aktualnym lub niedawnym stosowaniu. Oba badania wykazały zwiększone ryzyko wystąpienia raka piersi przy długotrwałym aktualnym stosowaniu, przy czym ryzyko względne wahalo się od 1,03 przy stosowaniu COC krócej niż rok do około 1,4 przy stosowaniu dłużej niż 8–10 lat.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego jest ważne. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka produktu leczniczego. Osoby pracujące w służbie zdrowia powinny zgłaszać wszystkie podejrzewane działania niepożądane.

Okres ważności. 3 lata. Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Opakowanie. Po 21 tabletek w blisterze. Po 1, 3 lub 6 blisterów w pudełku kartonowym.

Kategoria dostępności. Na receptę.

Producent.

mibe GmbH Arzneimittel.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Münchenerstrasse 15, Breuna, Saksonia-Anhalt, 06796, Niemcy.