INSTRUKCJA dotyczÄ cÄ zastosowania lekowego leku LEVOCOM RETARD ACINO (LEVOCOM RETARD ACINO)

SkÅ ad:

substancja czynna: lewodopa, karbidopa (w postaci karbidopy monohydratu);

1 tabletka o dziaÅ aniu przedÅ uÅ zone: zawiera 100 mg lewodopy, 25 mg monohydratu karbidopy odpowiadajÄ cych 25 mg karbidopy;

1 tabletka o dziaÅ aniu przedÅ uÅ zone: zawiera 200 mg lewodopy, 50 mg monohydratu karbidopy odpowiadajÄ cych 50 mg karbidopy;

substancje pomocnicze: hipromeloza, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, kwas fumarowy, stearylofumaran sodu, Å oÅ cien Å oÅ cienny (E 104), makrogol 6000, tlenek Å elaza Å oÅ ty (E 172), tlenek Å elaza czerwony (E 172), dwutlenek tytanu (E 171).

PostaÄ lekowa. Tabletki o przedÅ uÅ onym czasie dziaÅ ania.

GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne:

Levocome Retard Asino 100/25: okrÄ gÅ a, dwuwypukÅ a tabletka o barwie pomaraÅ czowo-brÄ zowej z zaokrÄ glonymi krawÄ dziami.

Levocome Retard Asino 200/50: okrÄ gÅ a tabletka o barwie pomaraÅ czowo-brÄ zowej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwparkinsonowe. DOFA i jej pochodne.

Kod ATX N04B A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lekarstwo Levokom Retard Asino to kombinacja karbidopy, inhibitora dekarboksylazy, z lewodopą, metabolicznym prekursorem dopaminy.

Lewodopa złagca objawy choroby Parkinsona, ulegając dekarboksylacji w mózgu do dopaminy, która u tych pacjentów występuje w mniejszych ilościach (terapia substytucyjna). Ponieważ co najmniej 95 % doustnie podanej lewodopy ulega dekarboksylacji w narządach obwodowych, do mózgu dociera jedynie niewielka część.

Dopamina powstająca w narządach obwodowych oraz substancje adrenergiczne powstające z niej, przy stosowaniu lewodopy jako monoterapii, powodują liczne działania niepożądane ze strony układu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego.

Jednoczesne podawanie inhibitora dekarboksylazy – karbidopy – znacznie zapobiega dekarboksylacji lewodopy w obwodowych tkankach. W rezultacie dawka lewodopy, konieczna do osiągnięcia podobnego efektu klinicznego, może być zmniejszona do 20 % dawki wymaganej przy monoterapii. W ten sposób można uniknąć działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego.

Farmakokinetyka.

Lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 100 mg/25 mg

Wiadomo, że farmakokinetykę kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 100 mg/25 mg badano u pacjentów z chorobą Parkinsona. Stosowanie kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 100 mg/25 mg dwa razy na dobę w dawkach całkowitych od 50 do 150 mg karbidopy i od 200 do 600 mg lewodopy na dobę przez okres 3 miesięcy (badania otwarte, niekontrolowane) nie powodowało kumulacji lewodopy w osoczu krwi.

Lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg

Wiadomo, że farmakokinetykę kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg badano u zdrowych ochotników młodszej (23–45 lat) oraz starszej (55–76 lat) grupy wiekowej.

Porównanie parametrów farmakokinetycznych wykazało, że biodostępność oraz stężenie we krwi były średnio wyższe u pacjentów starszych po podaniu kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym uwalnianiu 200 mg/50 mg.

Średni czas osiągnięcia maksymalnego stężenia tabletek lewodopy/karbidopy o przedłużonym uwalnianiu 200 mg/50 mg wynosił około 2 godziny, natomiast tabletek lewodopy/karbidopy o przedłużonym uwalnianiu 100 mg/25 mg – 0,75 godziny.

Średnie maksymalne stężenie w osoczu krwi kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg było o 60 % (w zależności od dawki) niższe niż lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 100 mg/25 mg, a czas wchłaniania in vivo lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg wynosił od 4 do 6 godzin.

Poziom lewodopy we krwi w tych badaniach zmieniał się w mniejszym stopniu przy stosowaniu lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg niż przy stosowaniu lewodopy/karbidopy 100 mg/25 mg.

Ponieważ biodostępność lewodopy w tabletkach o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg w porównaniu z tabletkami lewodopy/karbidopy 100 mg/25 mg wynosi tylko 70 %, dobową dawkę lewodopy w formach o przedłużonym uwalnianiu należy zwykle podnosić w porównaniu do postaci o szybkim uwalnianiu.

Nie stwierdzono dowodów nadmiernie szybkiego lub niekontrolowanego uwalniania substancji czynnej. Nie wiadomo, czy pokarm o wysokiej zawartości białka wpływa na wchłanianie i w jakim stopniu.

Tworzenie się dopaminy jest hamowane w obecności karbidopy. Powstawanie 3-O-metylodopy staje się główną drogą rozkładu. W dalszym metabolizmie dopaminy powstają metabolity wtórne, takie jak kwas 3,4-dihydroksyfenylooctowy (DOPAC) oraz kwas homowanilinowy (HVA). Objętość wydalenia lewodopy, dopaminy, DOPAC i HVA z moczem w ciągu 24 godzin wynosił 0,53 %, 4,24 %, 32 % oraz 25,9 % podanej dawki. Lewodopa wiąże się z białkami osocza krwi w 6 %.

Średnio 50 % doustnej dawki 50 mg karbidopy wydala się z moczem, 34 % wydala się z kałem. Świadczy to o niepełnym wchłanianiu. Szybkość regeneracji niezmienionej karbidopy po podaniu doustnym wynosiła średnio 10,2 % podanej dawki. W moczu wykryto trzy główne metabolity.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Jako terapia uzupełniająca w chorobie Parkinsona u pacjentów, u których w trakcie leczenia standardowymi lekami zawierającymi lewodopę/inhibitory dekarboksylazy z natychmiastowym uwalnianiem wystąpiły fluktuacje motoryczne.

Lek Levokom Retard Asino stosować w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona jako alternatywę dla leków zawierających lewodopę/inhibitor dekarboksylazy z natychmiastowym uwalnianiem (standard).

Brak wystarczającej doświadczenia klinicznego w stosowaniu leku Levokom Retard Asino u pacjentów, którzy wcześniej nie przyjmowali lewodopy ani innych leków przeciwparkinsonowych, zarówno podczas zmiany leczenia z tabletek Levokom Retard Asino 100/25 mg na tabletki Levokom Retard Asino 200/50 mg, jak i w trakcie długotrwałego leczenia.

Uwaga

Lek Levokom Retard Asino nie jest wskazany do leczenia zaburzeń pozapiramidowych i innych zaburzeń ruchu wywołanych lekami.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z substancji pomocniczych leku. Niepewne, niezdiagnozowane zmiany skórne (dermatozy) lub czerniak w wywiadzie, ponieważ lewodopa może aktywować złośliwy czerniak. Jaskra z zamkniętym kątem przesączania. Jednoczesne stosowanie leku Levokom Retard Asino i nieselectywnych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Leczenie inhibitorami MAO należy przerwać co najmniej dwa tygodnie przed zastosowaniem leku. Lek można stosować z selektywnymi inhibitorami MAO-B (np. z selegiliną) w dawkach zalecanych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Lek Levokom Retard Asino należy stosować ostrożnie jednoczesnie z następującymi lekami:

Środki przeciwhypertensyjne

U pacjentów stosujących leki zawierające lewodopę/inhibitory dekarboksylazy wraz ze środkami obniżającymi ciśnienie (szczególnie z lekami zawierającymi rezerpinę) występowała objawowa hipotensja ortostatyczna. W związku z tym na początku leczenia lekiem Levokom Retard Asino może być konieczna korekta dawki środka przeciwhypertensyjnego.

Antydepresanty

W rzadkich przypadkach podczas jednoczesnego stosowania trójcyklicznych antydepresantów i kombinacji karbidopa/lewodopa opisywano wystąpienie niepożądanych reakcji, w tym nadciśnienia tętniczego i dyskinezy (co do jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Jednoczesne doustne stosowanie selegiliny i karbidopy/lewodopy może wiązać się z wystąpieniem ciężkiej ortostatycznej hipotensji tętniczej, jednak nie wynika to wyłącznie ze stosowania karbidopy/lewodopy.

Środki antycholinergiczne

Środki antycholinergiczne mogą pogorszyć wchłanianie leku u pacjentów, a tym samym zmniejszyć skuteczność leku Levokom Retard Asino.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami w trakcie leczenia choroby Parkinsona

Środki antycholinergiczne, agonisty dopaminy oraz amantadynę można przyjmować razem z lekiem Levokom Retard Asino. Może być konieczna korekta dawki tabletek Levokom Retard Asino, jeśli te leki są stosowane jednoczesnie. Nie przeprowadzono badań interakcji z innymi lekami przeciwparkinsonowymi. Informacje dotyczące interakcji z lekami antycholinergicznymi znajdują się powyżej.

Inne leki

Leki przecipsychotyczne, takie jak fenotiazyny, butyrofenony, rysperydon oraz izoniazyd mogą obniżać efekt terapeutyczny lewodopy. Opisywano zmniejszenie działania lewodopy w trakcie leczenia choroby Parkinsona podczas jednoczesnego przyjmowania fenytoiny, papaweryny i opioidów. Należy dokładnie obserwować pacjentów pod kątem braku działania terapeutycznego. Jednoczesne stosowanie leku Levokom Retard Asino z sympatykomimetykami może nasilić ich działanie, w związku z czym może być konieczne zmniejszenie dawki.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku Levokom Retard Asino z lekami powodującymi zmniejszenie zapasów dopaminy (np. rezerpiną i tetrabenazyną) lub innymi lekami zmniejszającymi zapasy monoamin.

Ponieważ lewodopa konkuruje z niektórymi aminokwasami, wchłanianie lewodopy może być zaburzone u niektórych pacjentów stosujących dietę wzbogaconą o białko. Ponieważ karbidopa zapobiega wyeliminowaniu działania lewodopy przez pirydoksynę, lek Levokom Retard Asino może być przepisywany pacjentom przyjmującym pirydoksynę (witamina B6).

Nie badano wpływu jednoczesnego stosowania leków przeciwwskazowych i przedłużonej kombinacji lewodopy/karbidopy na biodostępność lewodopy.

Jednoczesne przyjmowanie leków zawierających siarczan żelaza lub glukonian żelaza może prowadzić do zmniejszenia biodostępności leku Levokom Retard Asino.

Badania laboratoryjne

Mogą wystąpić zmiany różnych wskaźników laboratoryjnych:

oznaczenie katecholamin, kreatyniny, kwasu moczowego, glukozy, fosfatazy alkalicznej, AST, ALT, LDH, bilirubiny i azotu mocznika we krwi;
obniżenie hemoglobiny i hematokrytu, podwyższenie poziomu glukozy i leukocytów w surowicy krwi, bakterii i krwi w moczu;
fałszywie dodatnia reakcja na obecność ciał ketonowych przy użyciu pasków testowych (reakcja ta nie zmienia się po gotowaniu próbek moczu);
fałszywie ujemny wynik może wystąpić przy stosowaniu glukozooksydazowej metody wykrywania glukozurii;
fałszywie dodatni test Coombsa (hemolityczna anemia była w tym przypadku bardzo rzadko rozpoznawana).

Uwaga

Przed znieczuleniem halotanem, cyklopropanem i innymi substancjami zwiększającymi wrażliwość serca na działanie amin sympatykomimetycznych należy przerwać przyjmowanie leku co najmniej 8 godzin wcześniej, chyba że jednocześnie stosowane są opioidy.

W przypadku tymczasowego przerwania leczenia, leczenie można wznowić, przepisując zwykłą dawkę, gdy tylko pacjent będzie mógł przyjmować lek.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Nie należy stosować leku Levokom Retard Asino u pacjentów z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego lub oddechowego, astmą oskrzelową lub chorobami nerek, wątroby czy narządów układu endokrynnego (np. z nadczynnością tarczycy, fochromocytoma), a także z wrzodem trawiennym lub napadami drgawkowymi w wywiadzie, tachykardią, ciężkimi zaburzeniami układu krwiotwórczego, a także w przypadku przeciwwskazań do sympatykomimetyków, psychóz endogennych i egzogennych.

Uwaga

Tak jak lewodopę, lek Levokom Retard Asino należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego, u których występują arytmie nadkomorowe, węzłowe lub komorowe. Podczas doboru dawki początkowej u tych pacjentów należy prowadzić monitorowanie czynności serca z szczególną troską.

Wydalanie aktywnych składników tabletek Levokom Retard Asino z moczem, śliną i potem może powodować powstawanie plam na ubraniach, których nie można usunąć po wyschnięciu, dlatego plamy należy usuwać na świeże.

Ostrzeżenie

Po wieloletnim leczeniu lekami zawierającymi lewodopę, nagłe przerwanie leczenia lub bardzo szybkie zmniejszenie dawki leku Levokom Retard Asino może prowadzić do zespołu abstynencyjnego (złośliwego zespołu neuroleptycznego z sztywnością mięśni, podwyższeniem temperatury ciała, zaburzeniami psychicznymi i podwyższeniem stężenia kreatynofosfokinazy w surowicy krwi) lub do kryzysu akinetycznego. Oba stany stanowią zagrożenie dla życia. Dlatego przerwy w przyjmowaniu lewodopy, które są wskazane ze względów terapeutycznych, mogą być przeprowadzane wyłącznie w warunkach szpitalnych, przede wszystkim, jeśli pacjent przyjmuje neuroleptyki.

Zespół dezregulacji dopaminergicznej (ZDD) obserwowano u niektórych pacjentów leczonych karbidopą/lewodopą. Jest to zaburzenie uzależnienia prowadzące do nadmiernego spożycia leku. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów oraz osoby opiekujące się nimi należy poinstruować o potencjalnych ryzykach rozwoju ZDD (patrz także sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia kontroli impulsów

Należy monitorować stan pacjentów pod kątem pojawienia się zaburzeń impulsów. Pacjenci oraz osoby opiekujące się nimi powinni wiedzieć, że u niektórych pacjentów przyjmujących agonisty dopaminy i/lub inne leki dopaminergiczne w przebiegu choroby Parkinsona obserwowano objawy impulsywnych zaburzeń zachowania (takie jak patologiczna gra w kasynie, zwiększona libido, hiperseksualność, pociąg do zakupów/wydatkowania pieniędzy, kompulsywne przejadanie się). W przypadku pojawienia się tych objawów należy przeanalizować leczenie.

Kontrola leczenia

Podczas dostosowywania dawki należy okresowo przeprowadzać analizę krwi oraz badania funkcji wątroby i nerek (nie rzadziej niż raz w roku).

Jeśli w wywiadzie występuje zawał mięśnia sercowego, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia krążenia wieńcowego, należy regularnie kontrolować krążenie i EKG, szczególnie na początku leczenia. Pacjentów z napadami drgawkowymi lub wrzodami żołądka i dwunastnicy w wywiadzie należy również poddać szczególnej opiece medycznej.

W przypadku przewlekłej jaskry otwartego kąta przylegania stosowanie leku Levokom Retard Asino jest dopuszczalne pod warunkiem odpowiedniego kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego i starannego monitorowania możliwych zmian podczas leczenia.

Wszystkich pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem pojawienia się zaburzeń psychicznych i objawów depresji z myślami samobójczymi lub bez nich. Leku należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem psychózy lub obecnie występującą psychozą.

Złośliwy melanoma

Dane epidemiologiczne wskazują, że ryzyko rozwoju melanoma u pacjentów z chorobą Parkinsona jest około 2–6 razy wyższe niż w populacji ogólnej. Dotychczas nie ustalono, czy zwiększone ryzyko jest związane bezpośrednio z chorobą Parkinsona, czy z innymi czynnikami, np. z lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona.

Ze względu na powyższe czynniki pacjenci oraz osoby opiekujące się nimi powinni wiedzieć o konieczności częstego i regularnego przesiewowego badania melanoma. Okresowe badania skóry powinny przeprowadzać wykwalifikowani specjaliści (dermatolodzy).

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, czyli jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania kombinacji lewodopa/karbidopa w czasie ciąży. W badaniach przedklinicznych lek powodował patologiczne zmiany w narządach wewnętrznych i szkielecie u królików.

Tabletki Levokom Retard Asino nie powinny być stosowane w czasie ciąży. Jednak w każdym konkretnym przypadku należy rozważyć, czy przerwanie stosowania leku Levokom Retard Asino u ciężarnej kobiety może być uzasadnione, ponieważ ciężki przebieg nieleczonych chorób może stanowić poważne ryzyko dla pacjenta.

Okres karmienia piersią

Nie wiadomo, czy karbidopa wydzielana jest w mleku matki. Wiadomo, że w badaniach przeprowadzonych u kobiet z chorobą Parkinsona obserwowano wydzielanie lewodopy w mleko matki.

Lewodopa/karbidopa hamują uwalnianie prolaktyny i tym samym laktację. Kobiety powinny unikać karmienia piersią w czasie leczenia kombinacją lewodopa/karbidopa.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Ponieważ lek Levokom Retard Asino może powodować zmęczenie nawet przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, a w bardzo rzadkich przypadkach – nadmierną senność dzienną i nagłe napady snu (możliwe nawet bez objawów ostrzegawczych), pacjentom należy zalecać szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń. Pacjenci, którzy doświadczyli nadmiernej senności dziennych i napadów snu, nie powinni prowadzić samochodu ani pracować z maszynami, które mogą narażać ich lub innych na ryzyko poważnych urazów. W takich przypadkach należy również rozważyć możliwość zmniejszenia dawki lub przerwania terapii.

Sposób stosowania i dawki

Preparat Levokom Retard Asino zawiera karbidopę i lewodopę w stosunku 1:4.

Dawkę dzienną należy dobierać indywidualnie dla każdego pacjenta poprzez ostrożne, stopniowe dopasowanie dawki. Może być konieczne zwiększenie dawki dziennego lewodopy o 30%. W fazie dopasowywania dawki należy dokładnie obserwować pacjenta pod kątem nasilenia nudności oraz wystąpienia patologicznych ruchów mimowolnych, w tym dyskinezy, chorei i dystonii. W przypadku poważniejszych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie na początku leczenia, można czasem stosować leki przeciwwymiotne, takie jak domperydon (preparaty nie zawierające metoklopramidu).

Poziom dawkowania oraz odstępy między dawkami powinien określać lekarz indywidualnie po dokładnym badaniu.

Dawka początkowa

Pacjenci leczeni innymi standardowymi lekami kombinowanymi zawierającymi lewodopę i inhibitory dekarboksylazy

Dawka dzienna preparatu Levokom Retard Asino powinna zawierać około 10% więcej lewodopy. W zależności od odpowiedzi na leczenie może być konieczne zwiększenie dawki dziennego lewodopy do 30%.

Odstęp między dawkami preparatu powinien wynosić od 4 do 12 godzin.

Dopasowanie dawki

Po rozpoczęciu leczenia dawkę preparatu można zwiększać lub zmniejszać, a odstępy między dawkami można wydłużać lub skracać w zależności od odpowiedzi na terapię. Dla większości pacjentów akceptowalne może być stosowanie od 2 do 8 tabletek Levokom Retard Asino o przedłużonym uwalnianiu dziennie, podawanych w odstępach od 4 do 12 godzin w ciągu dnia, podzielonych na oddzielne dawki.

W razie potrzeby przyjmowania różnych dawek zaleca się stosowanie niższej dawki wieczorem.

Korektę dawkowania preparatu zaleca się przeprowadzać w odstępach co najmniej 3 dni.

Dawka utrzymania

Tabletki Levokom Retard Asino są zazwyczaj stosowane przez dłuższy okres czasu (terapia zastępcza). Czas stosowania nie jest ograniczony, o ile jest dobrze tolerowany.

Łączenie z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona

Doświadczenie jednoczesnego stosowania z lekami antycholinergicznymi, agonistami dopaminy i amantadyną jest ograniczone. W przypadku stosowania takiego leczenia kombinowanego może być konieczne zmniejszenie dawki innych substancji lub preparatu Levokom Retard Asino.

Przerywanie leczenia preparatem

W przypadku nagłego zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia preparatem Levokom Retard Asino należy dokładnie obserwować pacjenta, szczególnie jeśli stosuje leki przeciwpsychotyczne.

Tabletki Levokom Retard Asino o przedłużonym uwalnianiu nie mogą być żuwane ani rozdrabniane, należy je przyjmować wyłącznie w całości.

Sposób i czas stosowania

Czas stosowania określa lekarz. Doświadczenie kliniczne długotrwałej terapii jest ograniczone. Najlepiej przyjmować 30 minut przed lub 90 minut po posiłku z niewielką ilością płynu i sucharków. Przed przyjęciem należy unikać potraw wzbogaconych białkiem.

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania preparatu Levokom Retard Asino nie zostały potwierdzone u pacjentów w wieku do 18 lat. Stosowanie preparatu u pacjentów w wieku do 18 lat nie jest zalecane.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania odpowiadają tym opisanym w sekcji „Reakcje niepożądane”.

Zabiegi terapeutyczne w przypadku przedawkowania

Zabiegi lecznicze w przypadku ostrzego przedawkowania preparatu Levokom Retard Asino są głównie takie same, jak w przypadku przedawkowania lewodopy. Jednak w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania preparatu Levokom Retard Asino zastosowanie pirydoksyny jest nieskuteczne.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast przepłukać żołądek, prowadzić monitorowanie kliniczne oraz podjąć ogólne zabiegi wspierające, zwracając szczególną uwagę na funkcje sercowo-naczyniowe. Aby zapobiec zaburzeniom rytmu serca, można stosować leki beta-adrenoblokujące. Nie istnieje specyficzny antydot. Brak doświadczenia w stosowaniu dializy.

Działania niepożądane.

Wiadomo, że stosowanie kombinacji lekodopy/karbidopty w postaci o przedłużonym uwalnianiu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami ruchowymi nie prowadziło do wystąpienia działań niepożądanych związanych z postacią leku.

Najczęstszym działaniem niepożądanym była dyskineza (nieprawidłowe, mimowolne ruchy).

Dyskineza występowała nieco częściej u pacjentów stosujących lekodopę/karbidopty w postaci o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu do pacjentów stosujących lek w postaci bez przedłużonego uwalniania, ponieważ skrócenie „okresu wyłączenia” przez lekodopę/karbidopty w postaci o przedłużonym uwalnianiu prowadzi do dłuższego „okresu włączenia” (z częstszym występowaniem dyskinezji).

Innymi częstymi działaniami niepożądanymi (> 1%) były: nudności, halucynacje, dezorientacja, zawroty głowy, choria, suchość w ustach, koszmary nocne, dystonia, senność (w tym bardzo rzadko nadmierna senność dzienna i napady snu), bezsenność, depresja, osłabienie, wymioty, utrata apetytu.

Poniższe działania niepożądane były również obserwowane w badaniach klinicznych oraz w okresie posrejestracyjnym.

Działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania leku wymieniono poniżej według klasyfikacji narządów i układów z podaniem częstości: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), nieczęsto (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (niemożliwe do oszacowania na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: nieczęsto – utrata masy ciała.

Zaburzenia psychiczne: nieczęsto – pobudzenie, lęk, dezorientacja; rzadko – zaburzenia psychiczne, w tym myśli paranoiczne i epizody psychotyczne, depresja z możliwymi myślami samobójczymi; częstość nieznana – zespół dopaminergicznej dysregulacji (ZDD).

ZDD – zaburzenie uzależnienia obserwowane u niektórych pacjentów leczonych karbidopą/lekodopą. Pacjenci z objawami ZDD mogą wykazywać kompulsywne nadużywanie dopaminy, stosując dawki wyższe niż potrzebne do odpowiedniego kontrolowania objawów ruchowych w chorobie Parkinsona. W niektórych przypadkach może to prowadzić do ciężkiej dyskinezy (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zaburzenia kontroli impulsów

U pacjentów stosujących agonisty dopaminy i/lub inne metody leczenia dopaminergicznego zawierające lekodopę, w tym kombinację lekodopy/karbidopty o przedłużonym działaniu, mogą występować patologiczne gry hazardowe, podwyższone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydatki lub zakupy, objadanie się i kompulsywne jedzenie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zaburzenia układu nerwowego: często – fenomen „włącz-wyłącz” (naprzemienne występowanie ruchomości i bezruchu), ból głowy, parestezje (np. mrowienie i drętwienie kończyn); nieczęsto – obniżenie sprawności umysłowej, zaburzenia ekstrapiramidowe i inne zaburzenia ruchowe, utrata przytomności; rzadko – zespół neuroleptyczny złośliwy.

Zaburzenia wzroku: rzadko – rozmycie widzenia.

Zaburzenia serca: nieczęsto – uczucie przyspieszonego serca.

Zaburzenia naczyniowe: często – hipotensja ortostatyczna (efekty ortostatyczne przy zmianie pozycji); rzadko – napływy gorąca.

Zaburzenia układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersia: często – duszność.

Zaburzenia układu pokarmowego: często – zaparcia, biegunka, niestrawność; nieczęsto – ból brzucha; rzadko – ciemna ślina.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: nieczęsto – pokrzywka; rzadko – obrzęk naczynioruchowy, swędzenie, wypadanie włosów, egzantema, ciemne poty.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: często – skurcze mięśni.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych: rzadko – ciemny kolor moczu.

Zaburzenia ogólne: często – ból w klatce piersiowej; nieczęsto – zaburzenia chodu; rzadko – przygnębienie.

Urazy, zatrucia i powikłania proceduralne: nieczęsto – skłonność do upadków.

Infekcje i inwazje: bardzo często – infekcje dróg moczowych.

Inne działania niepożądane zgłaszane podczas stosowania lekodopy/karbidopty:

Nowotwory łagodne i złowrogie (w tym torbiele i polipy): złośliwy czerniak (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Zaburzenia układu krwi i chłonnego: agranulocytoza, leukopenia, anemia hemolityczna i niehemolityczna, trombocytopenia.

Zaburzenia metaboliczne i odżywiania: przyrost masy ciała.

Zaburzenia psychiczne: bruxizm, demencja, euforia.

Zaburzenia układu nerwowego: aktywacja zespołu Hornera, ataksja, gorycz w ustach, drgawki, omdlenie, nasilenie drżenia rąk, drętwienie kończyn, pobudzenie.

Zaburzenia wzroku: blefarospazm, kryz oczny, mydriaza, podwójne widzenie.

Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca.

Zaburzenia naczyniowe: zaczerwienienie, hipotensja tętnicza, zapalenie żył.

Zaburzenia układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersia: zaburzenia oddychania, chrypka.

Zaburzenia układu pokarmowego: pieczenie języka, rozwój wrzodów dwunastnicy, dysfagia, wzdęcia, krwawienie przewodu pokarmowego, hicki, nadmierne wydzielanie śliny.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: purpura Schönleina-Henocha, nadmierne pocenie się.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: drgawki mięśni, trzaskanie zębami.

Zaburzenia nerek i układu moczowego: nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu.

Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: stężenie.

Zaburzenia ogólne: obrzęki, zwiększona zmęczalność, osłabienie.

Wyniki badań: patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”.

Okres ważności.

4 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze; po 3 lub 10 blisterów w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

Acino Pharma AG.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Birsweg 2, 4253 Liesberg, Szwajcaria/Birsweg 2, 4253 Liesberg, Switzerland.