INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU LEKOWEGO Levokom Retard Asino (LEVOCOM RETARD ACINO)

Skład:

substancja czynna: lewodopa, karbidopa (w postaci monohydratu karbidopy);

1 tabletka o przedłużonym działaniu leku Levokom Retard Asino 100/25 zawiera: lewodopy 100 mg, monohydratu karbidopy odpowiadającego karbidopie – 25 mg;

1 tabletka o przedłużonym działaniu leku Levokom Retard Asino 200/50 zawiera: lewodopy 200 mg, monohydratu karbidopy odpowiadającego karbidopie – 50 mg;

substancje pomocnicze: hipromeloza, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, kwas fumarowy, stearylofumaran sodu, żółty chinolinowy (E 104), makrogol 6000, tlenek żelaza żółty (E 172), tlenek żelaza czerwony (E 172), dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletki o przedłużonym działaniu.

Główne właściwości fizykochemiczne:

Levokom Retard Asino 100/25: okrągła, dwuwypukła tabletka o barwie pomarańczowo-brązowej z zaokrąglonymi krawędziami.

Levokom Retard Asino 200/50: okrągła tabletka o barwie pomarańczowo-brążowej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwparkinsonowe. DOFA i jej pochodne.

Kod ATC N04B A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lekarstwo Levokom Retard Asino to kombinacja karbidopy, inhibitora dekarboksylazy, z lewodopą, metabolicznym prekursorem dopaminy.

Lewodopa złagca objawy choroby Parkinsona, ulegając dekarboksylacji w mózgu do dopaminy, która u tych pacjentów występuje w mniejszych ilościach (terapia zastępcza). Ponieważ co najmniej 95 % doustnie podanej lewodopy ulega dekarboksylacji w narządach obwodowych, do mózgu dociera jedynie niewielka część.

Dopamina powstająca w narządach obwodowych oraz substancje adrenergiczne powstające z niej, przy stosowaniu lewodopy jako monoterapii, powodują liczne działania niepożądane ze strony układu pokarmowego i układu sercowo-naczyniowego.

Jednoczesne podawanie inhibitora dekarboksylazy – karbidopy – znacznie zapobiega dekarboksylacji lewodopy w obwodowych tkankach. W rezultacie dawka lewodopy, konieczna do osiągnięcia podobnego efektu klinicznego, może być obniżona do 20 % dawki wymaganej przy monoterapii. W ten sposób można uniknąć działań niepożądanych ze strony układu pokarmowego i sercowo-naczyniowego.

Farmakokinetyka.

Lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 100 mg/25 mg

Wiadomo, że farmakokinetykę kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu w dawce 100 mg/25 mg badano u pacjentów z chorobą Parkinsona. Stosowanie kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu 100 mg/25 mg dwa razy na dobę w ogólnych dawkach od 50 do 150 mg karbidopy, od 200 do 600 mg lewodopy na dobę przez okres 3 miesięcy (badania otwarte, niekontrolowane) nie powodowało kumulacji lewodopy w osoczu krwi.

Lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg

Wiadomo, że farmakokinetykę kombinacji lewodopy/karbidopy o przedłużonym działaniu w dawce 200 mg/50 mg badano u zdrowych ochotników młodszych (23–45 lat) oraz starszych (55–76 lat).

Porównanie parametrów farmakokinetycznych wykazało, że biodostępność oraz stężenie we krwi były średnio wyższe u pacjentów starszych po podaniu kombinacji lewodopa/karbidopa o przedłużonym uwalnianiu 200 mg/50 mg.

Średni czas osiągnięcia maksymalnego stężenia dla tabletek lewodopa/karbidopa o przedłużonym uwalnianiu 200 mg/50 mg wynosił około 2 godziny, a dla tabletek lewodopa/karbidopa o przedłużonym uwalnianiu 100 mg/25 mg – 0,75 godziny.

Średnie maksymalne stężenie w osoczu krwi dla kombinacji lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg było o 60 % (w zależności od dawki) niższe niż dla lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 100 mg/25 mg, a czas wchłaniania in vivo dla lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg wynosił od 4 do 6 godzin.

Poziom lewodopy w osoczu krwi w tych badaniach był mniej zmienny przy stosowaniu lewodopa/karbidopa o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg niż przy stosowaniu lewodopa/karbidopa 100 mg/25 mg.

Ponieważ biodostępność lewodopy w tabletkach o przedłużonym działaniu 200 mg/50 mg w porównaniu z tabletkami lewodopa/karbidopa 100 mg/25 mg wynosi tylko 70 %, dobową dawkę lewodopy w formach o przedłużonym uwalnianiu należy zazwyczaj ustalać wyższą niż w lekach o szybkim uwalnianiu.

Nie stwierdzono dowodów nadmiernie szybkiego lub niekontrolowanego uwalniania substancji czynnej. Nie wiadomo, w jakim stopniu wpływ na wchłanianie ma dieta o wysokiej zawartości białka.

Tworzenie się dopaminy jest hamowane w obecności karbidopy. Główną drogą metabolizmu staje się powstawanie 3-O-metylodopy. W dalszym metabolizmie dopaminy powstają metabolity wtórne, takie jak kwas 3,4-dihydroksyfenylooctowy (DOPAC) i kwas homowanilinowy (HVA). Objętość wydalenia lewodopy, dopaminy, DOPAC i HVA z moczem w ciągu 24 godzin wynosiła odpowiednio 0,53 %, 4,24 %, 32 % i 25,9 % podanej dawki. Lewodopa wiąże się z białkami osocza krwi w 6 %.

Średnio 50 % doustnej dawki 50 mg karbidopy wydalane jest z moczem, 34 % wydala się z kałem. Świadczy to o niepełnym wchłanianiu. Szybkość regeneracji niezmienionej karbidopy po podaniu doustnym wynosiła średnio 10,2 % podanej dawki. W moczu wykryto trzy główne metabolity.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Jako terapia uzupełniająca w chorobie Parkinsona u pacjentów, u których podczas leczenia standardowymi lekami zawierającymi L-dopę/inhibitory dekarboksylazy o natychmiastowym uwalnianiu wystąpiły fluktuacje motoryczne.

Lek Levokom Retard Asino należy stosować w połączeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona jako alternatywę dla leków zawierających L-dopę/inhibitor dekarboksylazy o natychmiastowym uwalnianiu (standard).

Brak wystarczających danych klinicznych dotyczących stosowania leku Levokom Retard Asino u pacjentów, którzy wcześniej nie otrzymywali L-dopy ani innych leków przeciwparkinsonowych, zarówno w przypadku zmiany leczenia z tabletek Levokom Retard Asino 100/25 mg na tabletki Levokom Retard Asino 200/50 mg, jak i przy długotrwałym leczeniu.

Uwaga

Lek Levokom Retard Asino nie jest wskazany w leczeniu zaburzeń pozapiramidowych i innych zaburzeń ruchowych wywołanych lekami.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych. Niezdiagnozowane podejrzane zmiany skórne (dermatozy) lub czerniak złośliwy w wywiadzie, ponieważ L-dopa może aktywować złośliwy czerniak. Jaskra pierwotna zamkniętostanowa. Jednoczesne stosowanie leku Levokom Retard Asino i nieselectywnych inhibitorów monoaminooksydazy (MAO). Leczenie inhibitorami MAO należy przerwać co najmniej dwa tygodnie przed rozpoczęciem stosowania leku. Lek Levokom Retard Asino można stosować z selektywnymi inhibitorami MAO-B (np. selegiliną) w dawkach zalecanych.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu leku Levokom Retard Asino z następującymi lekami:

Środki przeciwnadciśnieniowe

U pacjentów stosujących leki zawierające L-dopę/inhibitory dekarboksylazy razem ze środkami obniżającymi ciśnienie (szczególnie zawierającymi rezerpinę) obserwowano występowanie objawowej hipotensji ortostatycznej. W związku z tym na początku terapii lekiem Levokom Retard Asino może być konieczna korekta dawki środka przeciwnadciśnieniowego.

Antydepresanty

W rzadkich przypadkach przy jednoczesnym stosowaniu trójcyklicznych antydepresantów i kombinacji karbidopy/L-dopy opisywano wystąpienie niepożądanych reakcji, w tym nadciśnienia tętniczego i dyskinezy (w przypadku jednoczesnego stosowania inhibitorów MAO patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Jednoczesne doustne stosowanie selegiliny i karbidopy/L-dopy może wiązać się z wystąpieniem ciężkiej ortostatycznej hipotensji tętniczej, jednak nie wynika to wyłącznie ze stosowania karbidopy/L-dopy.

Środki antycholinergiczne

Środki antycholinergiczne mogą pogarszać wchłanianie leku u pacjentów, a tym samym zmniejszać skuteczność leku Levokom Retard Asino.

Jednoczesne stosowanie z innymi lekami w leczeniu choroby Parkinsona

Środki antycholinergiczne, agonisty dopaminy oraz amantadynę można stosować razem z lekiem Levokom Retard Asino. Może być konieczna korekta dawki tabletek Levokom Retard Asino, jeśli te leki są stosowane jednocześnie. Badania interakcji z innymi lekami przeciwparkinsonowymi nie były prowadzone. Informacje dotyczące interakcji z lekami antycholinergicznymi znajdują się powyżej.

Inne leki

Leki przeciwpsychotyczne, takie jak fenotiazyny, butyrofenony, rysperydon, oraz izoniazyd mogą zmniejszać efekt terapeutyczny L-dopy. Opisywano osłabienie działania L-dopy podczas leczenia choroby Parkinsona przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny, papaweryny i opioidów. Należy dokładnie obserwować pacjentów pod kątem braku efektu terapeutycznego. Jednoczesne stosowanie leku Levokom Retard Asino ze sympatykomimetykami może nasilać ich działanie, dlatego może być konieczne zmniejszenie dawki.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania leku Levokom Retard Asino z lekami powodującymi obniżenie zapasów dopaminy (np. rezerpiną, tetrabenazyną) lub innymi lekami obniżającymi poziom monoamin.

Ponieważ L-dopa konkurować może z niektórymi aminokwasami, wchłanianie L-dopy może być zaburzone u niektórych pacjentów stosujących dietę wzbogaconą w białko. Ponieważ karbidopa zapobiega inaktywacji L-dopy wywołanej przez pirydoksynę, lek Levokom Retard Asino może być przepisywany pacjentom przyjmującym pirydoksynę (witamina B6).

Nie badano wpływu jednoczesnego stosowania środków przeciwkwasowych i przedłużonej kombinacji L-dopy/karbidopy na biodostępność L-dopy.

Jednoczesne przyjmowanie leków zawierających siarczan żelaza lub glukonian żelaza może prowadzić do obniżenia biodostępności leku Levokom Retard Asino.

Badania laboratoryjne

Może dochodzić do zmian różnych parametrów laboratoryjnych:

oznaczanie katecholamin, kreatyniny, kwasu moczowego, glukozy, fosfatazy alkalicznej, AST, ALT, LDH, bilirubiny i azotu mocznikowego we krwi;
obniżenie hemoglobiny i hematokrytu, podwyższenie poziomu glukozy i leukocytów w osoczu krwi, bakterii i krwi w moczu;
fałszywie dodatnia reakcja w wykrywaniu ciał ketonowych przy użyciu pasków testowych (reakcja ta nie zmienia się po zagotowaniu próbki moczu);
fałszywie ujemny wynik może wystąpić przy stosowaniu metody glukozooksydazy do wykrywania glukozurii;
fałszywie dodatni test Coombsa (hemolityczna anemia była diagnozowana bardzo rzadko).

Uwaga

Przed zastosowaniem znieczulenia halotanem, cyklopropanem i innymi substancjami zwiększającymi wrażliwość serca na działanie amin sympatykomimetycznych należy przerwać przyjmowanie leku co najmniej 8 godzin przed zabiegiem, chyba że jednocześnie stosowane są opioidy.

Jeśli leczenie zostało tymczasowo przerwane, można je wznowić, przepisując zwykłą dawkę, gdy tylko pacjent będzie mógł ponownie przyjmować lek.

Szczególne zagadnienia dotyczące stosowania.

Nie należy stosować leku Levokom Retard Asino pacjentom z ciężkimi chorobami układu sercowo-naczyniowego lub układu oddechowego, astmą oskrzelową lub chorobami nerek, wątroby lub narządów układu endokrynnego (np. z hipertrójojdiozą, fochromocytoma), a także przy wrzodzie żołądka lub dwunastniczaka, padaczce w wywiadzie, tachykardii, ciężkich zaburzeniach układu krwiotwórczego oraz przy przeciwwskazaniach do sympatykomimetyków, psychotach endogennych i egzogennych.

Uwaga

Tak jak lewodopę, lek Levokom Retard Asino należy stosować z ostrożnością u pacjentów, którzy przebyli zawał mięśnia sercowego, u których występują arytmie nadkomorowe, węzłowe lub komorowe. Podczas doboru dawki początkowej u tych pacjentów należy prowadzić monitorowanie czynności serca z szczególną ostrożnością.

Wydalanie aktywnych składników tabletek Levokom Retard Asino z moczem, śliną i potem może powodować powstawanie plam na ubraniach, których nie da się usunąć po wyschnięciu, dlatego plamy należy usuwać na świeżo.

Ostrzeżenie

Po wieloletnim leczeniu lekami zawierającymi lewodopę, nagłe przerwanie lub bardzo szybkie zmniejszenie dawki leku Levokom Retard Asino może prowadzić do zespołu abstynencyjnego (złośliwego zespołu neuroleptycznego z sztywnością mięśni, podwyższeniem temperatury ciała, zaburzeniami psychicznymi i podwyższeniem stężenia kreatynofosfokinazy w surowicy krwi) lub do kryzysu akinetycznego. Oba stany stanowią zagrożenie dla życia. Dlatego przerwy w przyjmowaniu lewodopy, które są wskazane ze względów terapeutycznych, mogą być przeprowadzane wyłącznie w warunkach szpitalnych, przede wszystkim w przypadku pacjentów otrzymujących neuroleptyki.

Zespół dysregulacji dopaminergicznej (ZDD) obserwowano u niektórych pacjentów leczonych karbidopą/lewodopą. Jest to zaburzenie uzależnienia prowadzące do nadmiernego spożycia leku. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów oraz opiekunów należy poinformować o potencjalnych ryzykach rozwoju ZDD (patrz także sekcja „Działania niepożądane”).

Zaburzenia kontroli impulsów

Należy monitorować stan pacjentów pod kątem pojawienia się zaburzeń impulsywnych. Pacjenci i osoby opiekujące się nimi powinni wiedzieć, że u niektórych pacjentów leczonych agonistami dopaminy i/lub innymi lekami dopaminergicznymi w przebiegu choroby Parkinsona obserwowano objawy impulsywnych zaburzeń zachowania (takie jak patologiczna gra w kasynie, podwyższone libido, hiperseksualność, skłonność do zakupów/wydatkowania pieniędzy, kompulsywne przejadanie się). W przypadku wystąpienia tych objawów należy przeanalizować leczenie.

Kontrola leczenia

Podczas korekty dawki należy okresowo przeprowadzać analizę krwi oraz badania funkcji wątroby i nerek (nie rzadziej niż raz w roku).

W przypadku wywiadu zawału mięśnia sercowego, zaburzeń rytmu serca, zaburzeń krążenia wieńcowego należy regularnie kontrolować krążenie i EKG, szczególnie na początku leczenia. Osoby z wywiadem padaczki lub wrzodów żołądka i dwunastniczaka wymagają szczególnej opieki lekarskiej.

W przypadku przewlekłej jaskiery otwartego kąta stosowanie leku Levokom Retard Asino jest dopuszczalne pod warunkiem odpowiedniego kontroli ciśnienia wewnątrzgałkowego i starannego monitorowania możliwych zmian podczas leczenia.

Wszystkich pacjentów należy starannie obserwować pod kątem pojawienia się zmian psychicznych i objawów depresji z myślami samobójczymi lub bez nich. Leku należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem psychózy lub u których psychóza występuje aktualnie.

Złośliwy czerniak

Dane badań epidemiologicznych wskazują, że u pacjentów z chorobą Parkinsona ryzyko rozwoju czerniaka jest około 2–6 razy wyższe niż w populacji ogólnej. Do chwili obecnej nie ustalono, czy zwiększone ryzyko jest związane bezpośrednio z chorobą Parkinsona, czy z innymi czynnikami, np. z lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona.

Uwzględniając powyższe czynniki, pacjenci i osoby opiekujące się nimi powinni wiedzieć o konieczności częstego i regularnego przesiewowego badania skóry w kierunku czerniaka. Okresowe badania skóry powinny przeprowadzać wykwalifikowani specjaliści (dermatolodzy).

Lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania kombinacji lewodopa/karbidopa w czasie ciąży. W badaniach przedklinicznych lek powodował patologiczne zmiany w narządach wewnętrznych i szkielecie u królików.

Nie należy stosować tabletek Levokom Retard Asino w czasie ciąży. Jednak w każdym konkretnym przypadku należy rozważyć, czy przerwanie stosowania leku Levokom Retard Asino u kobiety w ciąży może być uzasadnione, ponieważ ciężki przebieg nieleczonych chorób może stanowić poważne zagrożenie dla pacjenta.

Okres karmienia piersią

Nie wiadomo, czy karbidopa wydostaje się do mleka matki. Wiadomo, że w badaniach przeprowadzonych na kobietach z chorobą Parkinsona obserwowano wydzielanie lewodopy do mleka matki.

Lewodopa/karbidopa hamują uwalnianie prolaktyny i tym samym laktację. Kobiety powinny unikać karmienia piersią w czasie leczenia kombinacją lewodopa/karbidopa.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn.

Ponieważ lek Levokom Retard Asino może powodować zmęczenie nawet przy stosowaniu zgodnie z zaleceniami, a w bardzo rzadkich przypadkach – nadmierną senność dzienną i nagłe napady snu (możliwe nawet bez objawów poprzedzających), pacjentom należy zalecić szczególną ostrożność podczas kierowania pojazdami lub innymi maszynami. Pacjenci, którzy doświadczają nadmiernej senności dziennnej i napadów snu, nie powinni kierować samochodem ani pracować na maszynach, które mogą narażać ich lub innych na ryzyko poważnych urazów. W takich przypadkach należy również rozważyć możliwość zmniejszenia dawki lub przerwania terapii.

Sposób stosowania i dawki

Lek Levokom Retard Asino zawiera karbidopę i lewodopę w stosunku 1:4.

Dawkę dobową leku należy dobrać indywidualnie dla każdego pacjenta poprzez ostrożne, stopniowe dopasowanie dawki. Może być konieczne zwiększenie dobowej dawki lewodopy o 30%. W fazie dopasowania dawki należy dokładnie obserwować pacjenta pod kątem nasilenia nudności oraz patologicznych ruchów mimowolnych, w tym dyskinezy, chorei i dystonii. W przypadku poważniejszych dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego, szczególnie na początku leczenia, czasem można stosować leki przeciwwymiotne, takie jak domperidon (leki niezawierające metoklopramidu).

Poziom dawkowania oraz odstępy między dawkami powinien określać lekarz indywidualnie po dokładnym badaniu.

Dawka początkowa

Pacjenci leczeni innymi standardowymi lekami kombinowanymi zawierającymi lewodopę i inhibitory dekarboksylazy

Dawkę dobową leku Levokom Retard Asino należy dobrać tak, aby zawierała około 10% więcej lewodopy. W zależności od odpowiedzi na leczenie może być konieczne zwiększenie dobowej dawki lewodopy do 30%.

Odstęp między dawkami leku powinien wynosić od 4 do 12 godzin.

Tytrowanie

Po rozpoczęciu leczenia dawkę leku można zwiększać lub zmniejszać, a odstępy między dawkami można wydłużać lub skracać w zależności od odpowiedzi na terapię. Dla większości pacjentów akceptowalne może być stosowanie od 2 do 8 tabletek Levokom Retard Asino o przedłużonym uwalnianiu dziennie, podawanych w odstępach od 4 do 12 godzin w ciągu dnia, podzielonych na dawki pojedyncze.

W razie potrzeby stosowania różnych dawek zaleca się podanie niższej dawki wieczorem.

Korektę dawkowania leku zaleca się przeprowadzać z odstępem co najmniej 3 dni.

Dawka utrzymująca

Tabletki Levokom Retard Asino stosuje się zazwyczaj przez dłuższy okres czasu (terapia zastępcza). Czas stosowania nie jest ograniczony, o ile lek jest dobrze tolerowany.

Połączenie z innymi lekami stosowanymi w leczeniu choroby Parkinsona

Doświadczenie dotyczące jednoczesnego stosowania z lekami antycholinergicznymi, agonistami dopaminy oraz amantadyną jest ograniczone. W przypadku stosowania takiego leczenia kombinowanego może być konieczne zmniejszenie dawki innych substancji lub leku Levokom Retard Asino.

Przerywanie leczenia lekiem

W przypadku nagłego zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia lekiem Levokom Retard Asino należy dokładnie obserwować pacjenta, szczególnie jeśli stosuje on leki przeciwpsychotyczne.

Tabletki Levokom Retard Asino o przedłużonym uwalnianiu nie mogą być żuwane ani rozdrabniane, należy je przyjmować tylko w całości.

Sposób i czas stosowania

Czas stosowania określa lekarz. Doświadczenie kliniczne długotrwałego leczenia jest ograniczone. Lek lepiej przyjmować 30 minut przed lub 90 minut po spożyciu posiłku, z niewielką ilością płynu i ciasteczka. Przed przyjęciem leku należy unikać potraw wzbogatonych białkiem.

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku Levokom Retard Asino nie zostały potwierdzone u pacjentów w wieku do 18 lat. Stosowanie leku u pacjentów w wieku do 18 lat nie jest zalecane.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania odpowiadają objawom opisanym w sekcji „Reakcje niepożądane”.

Zalecane działania terapeutyczne w przypadku przedawkowania

Zabiegi lecznicze w przypadku ostrego przedawkowania leku Levokom Retard Asino są głównie takie same, jak w przypadku przedawkowania lewodopy. Jednak w przypadku wystąpienia objawów przedawkowania leku Levokom Retard Asino stosowanie pirydoksyny jest nieskuteczne.

W przypadku przedawkowania należy natychmiast przepłukać żołądek, prowadzić monitorowanie kliniczne oraz podjąć ogólne działania wspomagające, z szczególnym uwzględnieniem funkcji sercowo-naczyniowych. Aby zapobiec arytmii serca, można stosować leki beta-adrenolityczne. Nie istnieje specyficzny antydot. Brak doświadczenia w stosowaniu dializy.

Efekty uboczne.

Wiadomo, że stosowanie kombinacji lewodopy/karbidopty w postaci o przedłużonym uwalnianiu u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi zaburzeniami ruchowymi nie prowadziło do wystąpienia niepożądanych reakcji związanych z formą leku.

Najczęstszym efektem ubocznym była dyskineza (nieprawidłowe, mimowolne ruchy).

Dyskineza występowała nieco częściej u pacjentów stosujących lewodopę/karbidopty w formie o przedłużonym uwalnianiu w porównaniu z pacjentami stosującymi lek w formie bez przedłużonego uwalniania, ponieważ skrócenie „okresu wyłączenia” przez lewodopę/karbidopty o przedłużonym uwalnianiu prowadzi do dłuższego „okresu włączenia” (częściej powodując dyskinezie).

Inne częste efekty uboczne (> 1%) to: nudności, halucynacje, dezorientacja, zawroty głowy, choria, suchość w ustach, noce zmartwychwstania, dystonia, senność (w tym bardzo rzadko nadmierna senność dzienna i napady snu), bezsenność, depresja, osłabienie, wymioty, utrata apetytu.

Poniższe efekty uboczne również były obserwowane w badaniach klinicznych oraz w okresie posprzedażowym.

Efekty uboczne zgłaszane podczas stosowania leku wymieniono poniżej według klasyfikacji narządów i układów z podaniem częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), nieczęsto (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: nieczęsto – utrata masy ciała.

Zaburzenia psychiczne: nieczęsto – pobudzenie, lęk, dezorientacja; rzadko – zaburzenia psychiczne, w tym myśli paranoiczne i epizody psychotyczne, depresja z możliwymi myślami samobójczymi; częstość nieznana – zespół nieprawidłowej regulacji dopaminy (ZND).

ZND – zaburzenie uzależnienia obserwowane u niektórych pacjentów leczonych karbidopty/lewodopą. Pacjenci z objawami ZND mogą wykazywać kompulsywne nadużywanie dopaminy, stosując dawki wyższe niż potrzebne do odpowiedniego kontrolowania objawów ruchowych w chorobie Parkinsona. W niektórych przypadkach może to prowadzić do ciężkiej dyskinezy (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zaburzenia kontroli impulsów

U pacjentów stosujących agonisty dopaminy i/lub inne leki dopaminergiczne zawierające lewodopę, w tym kombinację lewodopy/karbidopty o przedłużonym działaniu, mogą występować patologiczne gry hazardowe, zwiększona libido, hiperseksualność, kompulsywne wydatki lub zakupy, objadanie się i kompulsywne jedzenie (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Zaburzenia układu nerwowego: często – zjawisko „włącz-wyłącz” (przeplatające się okresy ruchliwości i nieruchomości), ból głowy, parestezje (np. mrowienie i drętwienie kończyn); nieczęsto – obniżenie sprawności umysłowej, zaburzenia ekstrapiramidowe i inne zaburzenia ruchowe, utrata przytomności; rzadko – zespół neuroleptyczny złośliwy.

Zaburzenia narządu wzroku: rzadko – rozmycie widzenia.

Zaburzenia serca: nieczęsto – uczucie przyspieszonego bicia serca.

Zaburzenia układu krążenia: często – hipotensja ortostatyczna (efekty ortostatyczne przy zmianie pozycji); rzadko – napływy gorąca.

Zaburzenia układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej: często – duszność.

Zaburzenia układu pokarmowego: często – zaparcia, biegunka, niestrawność; nieczęsto – ból brzucha; rzadko – ciemna ślina.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: nieczęsto – pokrzywka; rzadko – obrzęk naczynioruchowy, swędzenie, wypadanie włosów, egzantema, ciemne zabarwienie potu.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości: często – skurcze mięśni.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych: rzadko – ciemne zabarwienie moczu.

Ogólne zaburzenia: często – ból w klatce piersiowej; nieczęsto – zaburzenia chodu; rzadko – przygnębienie.

Urazy, zatrucia i komplikacje proceduralne: nieczęsto – skłonność do upadków.

Infekcje i inwazje: bardzo często – infekcje dróg moczowych.

Inne efekty uboczne zgłaszane podczas stosowania lewodopy/karbidopty:

Nowotwory łagodne i złowrogie (w tym torbiele i polipy): złośliwy czerniak (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Zaburzenia układu krwi i chłonnego: agranulocytoza, leukopenia, anemia hemolityczna i niehemolityczna, trombocytopenia.

Zaburzenia metaboliczne i odżywiania: przyrost masy ciała.

Zaburzenia psychiczne: bruxizm, demencja, euforia.

Zaburzenia układu nerwowego: aktywacja zespołu Hornera, ataksja, gorycz w ustach, drgawki, omdlenie, nasilenie drżenia rąk, drętwienie kończyn, pobudzenie.

Zaburzenia narządu wzroku: blefarospazm, kryz okulogirny, midryaza, podwójne widzenie.

Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca.

Zaburzenia układu krążenia: zaczerwienienie, hipotensja tętnicza, zapalenie żył.

Zaburzenia układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej: zaburzenia oddychania, chrypka.

Zaburzenia układu pokarmowego: pieczenie języka, rozwój wrzodów dwunastopalczyka, dysfagia, wzdęcia, krwawienie przewodu pokarmowego, hicki, nadmierne wydzielanie śliny.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: purpura Schönleina-Henocha, nadmierne wydzielanie potu.

Zaburzenia układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej: mimowolne skurcze mięśni, trizm.

Zaburzenia nerek i układu moczowego: nietrzymanie moczu, zatrzymanie moczu.

Zaburzenia układu rozrodczego i gruczołów mlekowych: przyapizm.

Ogólne zaburzenia: obrzęki, zwiększona zmęczalność, osłabienie.

Wyniki badań: patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”.

Okres ważności.

4 lata.

Warunki przechowywania.

Nie wymaga szczególnych warunków przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze; po 3 lub 10 blisterów w tekturowym pudełku.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Asino Pharma AG/Acino Pharma AG.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Birsweg 2, 4253 Liesberg, Szwajcaria/Birsweg 2, 4253 Liesberg, Switzerland.

Data ostatniego przeglądu.

W przypadku wystąpienia efektów ubocznych lub pytań dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku prosimy o kontakt z działem farmakonadzoru spółki Acino Ukraina pod adresem: bulwar Wacława Havela 8, miasto Kijów, 03124, tel./faks: +38 044 281 2333.