Lekarnita

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku LECARNITA®

Sk³ad:

substancja czynna: lewokarnityna;

1 ml roztworu zawiera 200 mg lewokarnityny;

substancje pomocnicze: kwas chlorowodorowy rozcieñczony, woda do wstrzykiwaæ.

Postaæ farmaceutyczna. Roztwór do wstrzykiwaæ.

G³ówne cechy fizykochemiczne: przezroczysty roztwór od bezbarwnego do lekko ¿ó³tawego.

Grupa farmakoterapeutyczna. Aminokwasy i ich pochodne. Kod ATC A16AA01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lewokarnityna występuje jako naturalny składnik w tkankach zwierząt, mikroorganizmach i roślinach. U człowieka fizjologiczne zapotrzebowanie na karnitynę jest uzupełniane poprzez spożycie produktów zawierających karnitynę (przede wszystkim mięsa) oraz poprzez endogenną syntezę w wątrobie z trimetylo-lizyny. Jedynie izomer L jest biologicznie aktywny. Lewokarnityna odgrywa ważną rolę w metabolizmie lipidów, a także w metabolizmie ciał ketonowych. Lewokarnityna jest niezbędna do transportu długich łańcuchów kwasów tłuszczowych do mitochondriów w celu ich dalszego utleniania β. Poprzez uwolnienie koenzymu A złożonych tioestrów, lewokarnityna wzmacnia również utlenianie węglowodanów w cyklu kwasów trójkarboksylowych Krebsa, stymuluje aktywność kluczowego enzymu glikolizy – pirogronian dehydrogenazy, a w mięśniach szkieletowych – utlenianie aminokwasów o rozgałęzionym łańcuchu. W ten sposób lewokarnityna bezpośrednio lub pośrednio uczestniczy w większości procesów energetycznych; jej obecność jest konieczna do utleniania kwasów tłuszczowych, aminokwasów, węglowodanów i ciał ketonowych. Najwyższe stężenie lewokarnityny stwierdza się w tkance mięśniowej, miokardium i wątrobie. Lewokarnityna odgrywa ważną rolę w metabolizmie serca, ponieważ utlenianie kwasów tłuszczowych zależy od wystarczającej ilości tej substancji. Badania eksperymentalne wykazały, że w pewnych warunkach, takich jak stres, ostra ischemia, zapalenie mięśnia sercowego, możliwe jest obniżenie poziomu lewokarnityny w tkance miokardialnej. Przeprowadzono dużą liczbę badań na zwierzętach, które potwierdziły pozytywne działanie lewokarnityny w przypadku różnych wywołanych zaburzeń serca: ostra i przewlekła ischemia, dekompensacja czynności serca, niewydolność serca spowodowana zapaleniem mięśnia sercowego, lekowa kardiotoxyczność (taksany, adriamycyna).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Lewokarnityna jest wchłaniana przez komórki nabłonka jelita cienkiego i stosunkowo powoli przechodzi do krwiobiegu; prawdopodobnie wchłanianie wiąże się z aktywnym mechanizmem transluminalnym. Wchłanianie po doustnym podaniu jest ograniczone (<0 %) i zmienne.

Rozkład

Wchłonięta lewokarnityna jest transportowana przez krew do różnych narządów; uważa się, że w procesie transportu zaangażowany jest system transportowy erytrocytów.

Wydalanie

Lewokarnityna jest wydalana głównie z moczem. Szybkość wydalania jest wprost proporcjonalna do stężenia karnityny we krwi.

Metabolizm

Lewokarnityna prawie nie ulega metabolizmowi w organizmie.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Pierwotna i wtórna niedobór karnityny u dorosłych i dzieci, w tym u noworodków i niemowląt.

Wtórna niedobór karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Podejrzenie wtórnego niedoboru karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie w następujących przypadkach:

• silne i utrzymujące się skurcze mięśni oraz/lub epizody hipotensji podczas dializy;
• deficyt energetyczny prowadzący do istotnego negatywnego wpływu na jakość życia;
• osłabienie mięśni i/lub miopatia;
• kardiopatia;
• anemia nieodpowiadająca na leczenie erytropoetyną lub wymagająca wysokich dawek erytropoetyny;
• utrata masy mięśniowej.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki preparatu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie glikokortykosteroidów prowadzi do gromadzenia się lewokarnityny w tkankach organizmu (z wyjątkiem wątroby). Inne środki anaboliczne nasilają działanie preparatu.

Obserwowano rzadkie przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR) u pacjentów przyjmujących jednocześnie lewokarnitynę i leki z grupy kumaryn (acenokoumarol i warfaryna). U pacjentów przyjmujących lewokarnitynę razem z kumarynowymi lekami przeciwpłytkowymi oznaczanie INR należy wykonywać co tydzień, aż do ustabilizowania wyników, a następnie powtarzać co miesiąc.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Lewokarnityna poprawia wychwyt glukozy, dlatego stosowanie leku Lekarnita u pacjentów z cukrzycą leczonych lekami obniżającymi poziom glukozy we krwi może prowadzić do hipoglikemii. W takich przypadkach należy regularnie monitorować stężenie glukozy we krwi w celu odpowiedniej korekty terapii.

Obserwowano rzadkie przypadki przedłużonego czasu protrombiny (MHO) u pacjentów jednocześnie przyjmujących lewokarnitynę i pochodne kumaryny.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

W trakcie badań przedklinicznych nie stwierdzono działania teratogennego leku. Podczas stosowania najwyższej badanej dawki – 600 mg/kg masy ciała – u zwierząt zaobserwowano statystycznie nieistotne zwiększenie częstości poimplantacyjnej śmierci zarodka we wczesnym okresie ciąży. Znaczenie tych wyników dla człowieka jest nieznane.

Ze względu na poważne konsekwencje niedoboru karnityny dla kobiety w ciąży, ryzyko przerwania leczenia u matki uważa się za większe niż teoretyczne ryzyko dla płodu w przypadku kontynuacji terapii.

Lewokarnityna jest naturalnym składnikiem mleka matki. Jednakże stosowanie lewokarnityny u matek karmiących piersią nie było badane.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Nieznane.

Sposób stosowania i dawki.

Roztwór do wstrzykiwań podaje się powoli dożylnie (2–3 minuty) lub przez infuzję.

Stosowanie w wrodzonych zaburzeniach metabolizmu.

Podczas terapii zaleca się kontrolowanie stężenia karnityny i acylokarnityny zarówno we krwi, jak i w moczu.

Wymagana dawka zależy od specyfiki wrodzonego zaburzenia metabolizmu oraz ciężkości przebiegu choroby.

W przypadku ostrej dekompenzacji zalecana dawka może wynosić do 100 mg/kg na dobę w 3–4 dawkach. W razie potrzeby można stosować wyższe dawki, jednak może to nasilić działania niepożądane, w szczególności biegunkę.

Wtórny deficyt karnityny u pacjentów poddawanych hemodializie.

Przed rozpoczęciem terapii lekiem Lekarnita zaleca się kontrolę stężenia karnityny we krwi. Wtórny deficyt karnityny rozpoznaje się przy stosunku acylokarnityny do wolnej karnityny we krwi większym niż 0,4 oraz/lub przy stężeniu wolnej karnityny poniżej 20 μmol/l.

Dawkę 2 g należy podawać dożylnie strzykawkowo na końcu każdego seansu dializy. Ogólną reakcję należy oceniać poprzez monitorowanie stężenia acylokarnityny i wolnej karnityny we krwi oraz ocenę stanu pacjenta. Normalizacja zawartości karnityny w tkance mięśniowej i kardiomiocytach następuje około 3 miesięcy po osiągnięciu normalnego stężenia karnityny we krwi. Jeśli zaprzestanie się podawania karnityny, jej poziom nieuchronnie zacznie ponownie spadać. Konieczność ponownego cyklu nasycenia ustala się poprzez ilościowe oznaczanie stężenia karnityny we krwi w regularnych odstępach czasu oraz monitorowanie stanu pacjenta.

Hemodializa – terapia wspomagająca.

Po cyklu nasycenia karnityną podawaną dożylnie stosuje się dawkę utrzymującą – 1 g lewokarnityny na dobę doustnie. W dniu dializy lek Lekarnita podaje się dożylnie w dawce 1 g bezpośrednio po zakończeniu kolejnego seansu.

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci od pierwszego dnia życia, w tym u przedwcześnie urodzonych.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano doniesień o toksyczności lewokarnityny w przypadku przedawkowania. Wysokie dawki leku mogą powodować biegunkę. Lewokarnityna jest łatwo usuwana z osocza krwi metodą dializy. Leczenie: należy podjąć środki mające na celu usunięcie leku z przewodu pokarmowego w przypadku doustnego przyjęcia, a także przeprowadzić terapię objawową i wspierającą. Nie odnotowano przypadków przedawkowania zagrażających życiu.

Efekty uboczne.

Obserwowano różne łagodne zaburzenia przewodu pokarmowego podczas długotrwałego przyjmowania lewokarnityny doustnej, w tym przemijające nudności i wymioty, ból brzucha oraz biegunkę. Wśród ogólnych zaburzeń i reakcji w miejscu podania możliwe są rzadkie przypadki pojawienia się charakterystycznego zapachu ciała. Obniżenie dawki często zmniejsza lub eliminuje zapach ciała pacjenta związanego z zastosowaniem leku, lub objawy ze strony przewodu pokarmowego (jeśli występują). Należy dokładnie monitorować tolerancję leku w ciągu pierwszego tygodnia przyjmowania oraz po każdej zwiększonej dawce. Wewnętrzne podawanie leku Lekarnita jest zazwyczaj dobrze tolerowane. Obserwowano również rzadkie przypadki wydłużenia PT (protrombinowego czasu) u pacjentów jednoczesne przyjmujących lewokarnitynę i pochodne kumaryny (acenokumarol i warfarynę).

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nie wyższej niż 25 °C, w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Nie mieszać z innymi lekami.

Opakowanie.

Po 5 ml w fiolkach z ciemnego szkła, po 5 fiolki w kartonowej paczce.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

HELP S.A.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Pedini Ioanninon, Ioannina, 45500, Grecja.

Wnioskodawca.

Perreri Farmaceutiche SRL.

Miejsce położenia wnioskodawcy oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Corso San Lorenzo 1, 37026, Peschiera, Werona, Włochy.