INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leku LEKADOL LONG (LEKADOL LONG)

Sk³ad:

substancje czynne: ibuprofen, paracetamol;

1 tabletka powlekana zawiera 200,00 mg ibuprofenu i 500,00 mg paracetamolu;

substancje pomocnicze: skrobiê kukurydzian¹, crospovidon (E 1202), dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny (E 551), powidony (E 1201), skrobiê zat³uszczon¹, talk (E 553b), kwas stearynowy; pow³oka: alkohol poliwinylowy (E 1203), talk (E 553b), makrogol 3350 (E 1521), dwutlenek tytanu (E 171).

Postaæ leku. Tabletki powlekane.

G³ówne cechy fizykochemiczne: tabletka o kszta³cie owalnym, bia³a lub prawie bia³a, powlekana pow³ok¹ filmow¹.

Grupa farmakoterapeutyczna. Niesteroidowe leki przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Kombinacje zawieraj¹ce ibuprofen.

Kod ATC M01A E51.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Działanie farmakologiczne ibuprofenu i paracetamolu różni się miejscem i mechanizmem działania, ale wykazuje efekt synergistyczny, co wzmacnia działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe w porównaniu z działaniem każdej substancji stosowanej oddzielnie.

Ibuprofen to niesteroidowy lek przeciwbólowy i przeciwzapalny (NSAID), pochodna kwasu propionowego, który wykazał skuteczność w hamowaniu syntezy prostaglandyn – mediatorów bólu i stanu zapalnego. Prostaglandyny zwiększają wrażliwość nociceptywnych zakończeń nerwowych aferentnych na takie mediatory jak bradykinina. W ten sposób ibuprofen wywiera działanie przeciwbólowe poprzez obwodowe hamowanie izoenzymu cyklooksygenazy-2 (COX-2), co prowadzi do zmniejszenia wrażliwości końcowych nociceptywnych zakończeń nerwowych. Wykazano również, że ibuprofen hamuje wywołany przez leukocyty napływ do miejsca stanu zapalnego. Ibuprofen wykazuje wyraźne działanie w rdzeniu kręgowym, częściowo poprzez hamowanie COX. Działanie przeciwgorączkowe ibuprofenu wynika z centralnego hamowania prostaglandyn w podwzgórzu. W ten sposób ibuprofen wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne. Ponadto ibuprofen odwracalnie hamuje agregację płytek krwi. U człowieka ibuprofen zmniejsza ból towarzyszący stanowi zapalnemu, obrzęki i gorączkę.

Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Niektóre badania farmakodynamiczne wykazały, że przy stosowaniu pojedynczych dawek ibuprofenu 400 mg w ciągu 8 godzin przed lub w ciągu 30 minut po podaniu kwasu acetylosalicylowego o natychmiastowym uwalnianiu (81 mg) obserwowano zmniejszenie wpływu aspiryny (kwasu acetylosalicylowego) na powstawanie tromboksany lub agregację płytek krwi. Choć nie ma pewności, czy te dane można ekstrapolować na sytuację kliniczną, nie wyklucza się, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu takie klinicznie istotne działanie uważa się za mało prawdopodobne.

Mechanizm działania paracetamolu nie jest jeszcze w pełni poznany; istnieją jednak przekonujące dane dotyczące jego przeciwbólowego wpływu na ośrodkowy układ nerwowy. Badania biochemiczne wskazują na hamowanie aktywności COX-2 w ośrodkowym układzie nerwowym. Paracetamol może również stymulować wstępujące drogi przewodzące aktywacji 5-hydroksytriptaminy (serotoniny), co hamuje przekazywanie sygnałów bólowych w rdzeniu kręgowym. Dowody wskazują, że paracetamol jest bardzo słabym inhibitorem izoenzymów COX-1 i COX-2 na poziomie obwodowym.

Skuteczność kliniczną ibuprofenu i paracetamolu wykazano w przypadku bólu głowy, bólu zęba, algomenorei i gorączki; ponadto skuteczność wykazano u pacjentów z bólem i gorączką związanymi z przeziębieniem i grypą oraz w modelach bólu, takich jak ból gardła, ból mięśni, uszkodzenia tkanek miękkich i ból pleców.

Lekadol Long jest szczególnie odpowiedni do leczenia bólu, który wymaga silniejszego działania przeciwbólowego niż ibuprofen 400 mg lub paracetamol 1000 mg stosowane osobno.

Przeprowadzone badania z zastosowaniem tej kombinacji w modelu ostrego bólu (ból pooperacyjny po wyrwaniu zęba) oraz przewlekłego bólu w stawie kolanowym wykazały wysoką skuteczność tej kombinacji w przypadku bólu ostrego (93,2%) i przewlekłego (60,2%). Ten lek charakteryzuje się szybkim początkiem działania, z potwierdzonym wyraźnym zmniejszeniem bólu, które średnio pojawia się po 18,3 minuty. Istotne zmniejszenie bólu występuje średnio po 44,6 minuty. Działanie przeciwbólowe tego leku jest znacznie dłuższe (9,1 godziny) niż paracetamolu 500 mg (4 godziny) lub 1000 mg (5 godzin).

Farmakokinetyka.

Ibuprofen jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego i w dużym stopniu wiąże się z białkami osocza. Ibuprofen gromadzi się w płynie stawowym. Ibuprofen wykrywany jest w osoczu już po 5 minutach, osiągając stężenie maksymalne po 1–2 godzinach po przyjęciu na czczo. Po podaniu leku wraz z posiłkiem stężenia szczytowe ibuprofenu w osoczu były obniżone i opóźnione średnio o 25 minut, ale ogólna objętość absorpcji była równoważna.

Ibuprofen jest metabolizowany w wątrobie do dwóch głównych metabolitów, które są prawie całkowicie wydalane przez nerki w postaci niezmienionej lub jako związki skonjugowane, przy niewielkiej ilości niezmienionego ibuprofenu. Wydalanie leku przez nerki odbywa się w pełni i szybko. Okres półtrwania wynosi około 2 godziny.

W niektórych badaniach stwierdzono obecność ibuprofenu w mleku matki w bardzo niskich stężeniach.

Paracetamol jest szybko wchłaniany z przewodu pokarmowego. W stężeniach terapeutycznych stopień wiązania z białkami osocza jest niski, choć zależy od dawki. Paracetamol w osoczu wykrywany jest po 5 minutach, osiągając stężenie maksymalne po 0,5–0,67 godziny po przyjęciu na czczo. Po podaniu leku stężenia szczytowe paracetamolu w osoczu były obniżone i opóźnione średnio o 25 minut, ale ogólna objętość absorpcji była równoważna.

Paracetamol jest metabolizowany w wątrobie i wydalany z moczem głównie w postaci glukuronidów i koniugatów siarczanów, około 10% – w postaci koniugatów glutationu. Mniej niż 5% paracetamolu wydaje się w niezmienionej postaci. Metabolit hydroksylowy, powstający w bardzo małych ilościach w wątrobie pod wpływem mieszanego układu oksydaz i detoksykowany poprzez wiązanie z glutationem wątrobowym, może gromadzić się przy przedawkowaniu paracetamolu i powodować uszkodzenie tkanki wątroby.

Okres półtrwania wynosi około 3 godziny.

Nie stwierdzono istotnej różnicy w profilu farmakokinetycznym paracetamolu i ibuprofenu u pacjentów w wieku podeszłym. Bioavailability i profil farmakokinetyczny ibuprofenu i paracetamolu w składzie tego leku nie ulegają zmianie przy podawaniu dawki pojedynczej ani powtarzalnej.

Skład tego leku został opracowany z wykorzystaniem technologii, która zapewnia jednoczesne uwalnianie ibuprofenu i paracetamolu w sposób umożliwiający wzajemne wzmocnienie działania każdej z substancji czynnych.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Stosować w leczeniu objawowym bólu pleców i mięśni, bólu reumatycznego, bólu przy łagodnych postaciach artretyzmu, bólu głowy, w tym migreny, bólu zęba, algomenorei, objawów przeziębienia, grypy i gorączki. Lek ten jest szczególnie wskazany w leczeniu bólu wymagającego silniejszego działania przeciwbólowego niż działanie ibuprofenu lub paracetamolu stosowanych oddzielnie.

Przeciwwskazania.

Lek ten jest przeciwwskazany:

pacjentom z nadwrażliwością indywidualną na ibuprofen, paracetamol lub inne składniki leku;
pacjentom z wywiadem reakcji nadwrażliwości (np. skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, astma oskrzelowa, katar czy pokrzywka) po przyjęciu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ);
w przypadku aktywnej choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy/krwawienia lub nawrotów w wywiadzie (dwa lub więcej wyraźnych epizodów choroby wrzodowej lub krwawienia);
pacjentom z wywiadem krwawienia przewodu pokarmowego lub perforacji związanego z zastosowaniem NLPZ;
pacjentom z zaburzeniami krzepnięcia krwi;
pacjentom z ciężką niewydolnością wątroby, ciężką niewydolnością nerek lub ciężką niewydolnością serca (klasa IV według klasyfikacji New York Heart Association (NYHA));
przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami zawierającymi paracetamol;
przy jednoczesnym stosowaniu innych NLPZ, w tym specyficznych inhibitorów cyklooksygenazy-2 (COX-2), oraz kwasu acetylosalicylowego w dawkach przekraczających 75 mg raz dziennie;
w trzecim trymestrze ciąży.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Lek ten, podobnie jak inne leki zawierające paracetamol, jest przeciwwskazany do stosowania z innymi lekami zawierającymi paracetamol ze względu na zwiększone ryzyko poważnych działań niepożądanych.

Lek ten, podobnie jak inne NLPZ, nie powinien być stosowany w połączeniu z następującymi lekami:

Aspiryna (kwas acetylosalicylowy). Zwiększenie ryzyka wystąpienia działań niepożądanych, z wyjątkiem przypadków, gdy aspiryna (dawka nie przekraczająca 75 mg dziennie) została przepisana przez lekarza.

Dane eksperymentalne wskazują, że przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofen może hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) na agregację płytek krwi. Nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może osłabiać działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu takie klinicznie istotne efekty uważane są za mało prawdopodobne.

Inne NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2). Zwiększenie częstości występowania działań niepożądanych.

Lek ten, podobnie jak inne NLPZ, należy stosować ostrożnie w połączeniu z następującymi lekami:

Antykoagulanta. NLPZ mogą nasilać działanie takich antykoagulantów, jak warfaryna. Działanie przeciwkrzepne warfariny i innych kumaryn może być nasilone przy długotrwałym, regularnym przyjmowaniu paracetamolu, co zwiększa ryzyko krwawienia.

Leki obniżające ciśnienie ( inhibitory enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) i antagoniści receptorów angiotensyny II) oraz środki moczopędne. NLPZ mogą hamować działanie tych leków. U niektórych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub u osób starszych z osłabioną funkcją nerek) jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE lub antagonistów receptorów angiotensyny II oraz leków hamujących syntezę cyklooksygenazy może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, w tym do możliwej ostrej niewydolności nerek, która zazwyczaj ma charakter odwracalny. Należy brać pod uwagę te interakcje, jeśli pacjentom stosuje się koksiby jednocześnie z inhibitorami ACE lub antagonistami receptorów angiotensyny II. Dlatego takie kombinacje należy przepisywać ostrożnie, szczególnie osobom starszym. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz rozważyć monitorowanie funkcji nerek na początku leczenia i okresowo w dalszym jego przebiegu. Środki moczopędne zwiększają ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ.

Leki przeciwpłytkowe i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Zwiększa się ryzyko wystąpienia krwawienia przewodu pokarmowego.

Glikozydy nasercowe. NLPZ zwiększają stężenie glikozydów w osoczu, mogą nasilać zaburzenia czynności serca, obniżać funkcję filtracji kłębuszkowej nerek.

Cyklosporyna. Zwiększenie nefrotoksyczności.

Kortykosteroidy mogą sprzyjać powstawaniu wrzodów lub krwawień w przewodzie pokarmowym.

Lit i metotreksat. Możliwe zwiększenie stężenia litu i metotreksatu w osoczu krwi.

Mifepryston. NLPZ nie powinny być stosowane wcześniej niż 8–12 dni po zastosowaniu mifeprystonu, ponieważ mogą obniżać jego skuteczność.

Antybiotyki chinolonowe. Jednoczesne stosowanie NLPZ i antybiotyków chinolonowych zwiększa ryzyko wystąpienia drgawek.

Takrolimus. Zwiększa się ryzyko nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NLPZ i takrolimusu.

Zidowudyna. Zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej przy współczesnym stosowaniu zidowudyny i NLPZ. Istnieją dowody na zwiększone ryzyko wystąpienia hemartrozy i hematomi u chorych na HIV z hemofilią, którzy otrzymują wspomagające leczenie zidowudyną i ibuprofenem.

Lek ten, podobnie jak inne leki zawierające paracetamol, należy stosować ostrożnie w połączeniu z następującymi lekami:

Cholestyramina. Wchłanianie paracetamolu może być obniżone przez cholestyraminę. Dlatego cholestyraminę nie należy stosować w ciągu jednej godziny po przyjęciu paracetamolu w celu osiągnięcia maksymalnego efektu przeciwbólowego.

Leki przeciwwymiotne. Prędkość wchłaniania paracetamolu może być zwiększona przez metoklopramid lub domperydon.

Warfaryna. Przy regularnym, długotrwałym stosowaniu paracetamolu może nasilać się działanie przeciwkrzepne warfaryny i innych kumaryn, co zwiększa ryzyko krwawienia; okresowe stosowanie leku nie wykazuje istotnego wpływu.

Szczególności stosowania.

Paracetamol należy stosować z ostrożnością u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek i wątroby. Ryzyko przedawkowania paracetamolu jest większe u pacjentów z alkoholowym uszkodzeniem wątroby niezwiązanej z marskością. W przypadku przedawkowania należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze, ze względu na ryzyko późnego, poważnego uszkodzenia wątroby.

Nie należy stosować w połączeniu z innymi lekami zawierającymi paracetamol. W takim przypadku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, nawet jeśli pacjent czuje się dobrze, ponieważ może to prowadzić do przedawkowania.

Niepożądane skutki można zminimalizować, przyjmując najniższą skuteczną dawkę niezbędną do złagodzenia objawów, przez najkrótszy możliwy czas potrzebny do ich wyeliminowania, podczas przyjmowania posiłków.

Wpływ na układ oddechowy. U pacjentów cierpiących na astmę oskrzelową lub choroby alergiczne po stosowaniu niesteroidowych leków przeciwzapalnych lub z wywiadem takich chorób, może wystąpić skurcz oskrzeli.

Wpływ na nerki. Ryzyko wystąpienia niewydolności nerek w wyniku pogorszenia funkcji nerek. Wysokie ryzyko tej reakcji występuje u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, zaburzeniami serca, zaburzeniami funkcji wątroby, u pacjentów przyjmujących leki moczopędne oraz u pacjentów w podeszłym wieku. U takich pacjentów należy kontrolować funkcję nerek.

Wpływ na wątrobę. Preparat może zaburzać funkcje wątroby.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy. Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w wywiadzie należy z ostrożnością rozpoczynać leczenie (wymagana konsultacja lekarza), ponieważ w trakcie terapii ibuprofenem, podobnie jak przy innych NLPZ, odnotowano przypadki zatrzymania płynu, nadciśnienia i obrzęków.

Dane badań klinicznych wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), zwiększa ryzyko powikłań trombotycznych tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu). Ogólnie w badaniach epidemiologicznych nie stwierdzono związku między niską dawką ibuprofenu (np. ≤1200 mg na dobę) a zwiększonym ryzykiem powikłań trombotycznych tętniczych.

Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca (klasa II–III wg klasyfikacji NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowo-naczyniowymi należy przepisać ibuprofen tylko po dokładnej ocenie obrazu klinicznego. Należy unikać wysokich dawek (2400 mg na dobę).

Należy również dokładnie ocenić obraz kliniczny przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie papierosów), szczególnie jeśli konieczne są wysokie dawki ibuprofenu (2400 mg na dobę).

Wpływ na układ pokarmowy. Istnieją doniesienia o przypadkach krwawień, perforacji, wrzodów przewodu pokarmowego, które mogą być śmiertelne i mogą wystąpić na każdym etapie leczenia NLPZ, niezależnie od obecności objawów ostrzegawczych lub ciężkich zaburzeń układu pokarmowego w wywiadzie.

Ryzyko wystąpienia krwawienia, wrzodu lub perforacji przewodu pokarmowego zwiększa się wraz ze wzrostem dawki NLPZ, przy obecności wrzodów w wywiadzie, szczególnie z powikłaniami takimi jak krwawienie lub perforacja, oraz u pacjentów w podeszłym wieku. Takim pacjentom należy rozpocząć leczenie od najniższej skutecznej dawki. Dla tych pacjentów, a także dla pacjentów wymagających współbieżnego stosowania niskich dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających ryzyko dla przewodu pokarmowego, lekarz powinien rozważyć przepisanie terapii wspomaganej lekami ochronnymi (np. misoprostolem lub inhibitorem pompy protonowej).

Pacjentom z wywiadem zaburzeń układu pokarmowego, szczególnie pacjentom w podeszłym wieku, należy zalecić zgłaszanie wszelkich niepożądanych objawów ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienia), szczególnie na początku leczenia.

Preparat należy stosować z ostrożnością u pacjentów współbieżnie przyjmujących leki zwiększające ryzyko powstawania wrzodów lub krwawień, takie jak kortykosteroidy doustne, leki przeciwkrzepliwe, np. warfaryna, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny lub leki przeciwpłytkowe, takie jak aspiryna.

Wystąpienie krwawienia przewodu pokarmowego lub wrzodu u pacjentów przyjmujących leki zawierające ibuprofen wymaga natychmiastowego przerwania leczenia tym preparatem.

Niesterydowe leki przeciwzapalne przepisuje się z ostrożnością pacjentom z wywiadem chorób przewodu pokarmowego (wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Crohna), ponieważ stany te mogą się nasilać.

Łupus rumieniowaty układowy i mieszane choroby tkanki łącznej. Stosowanie leku u pacjentów z łupusem rumieniowatym układowym i mieszanymi chorobami tkanki łącznej zwiększa ryzyko rozwoju aseptycznego zapalenia opon mózgowych.

Zaburzenia ze strony skóry. Bardzo rzadko, w wyniku długotrwałego stosowania NLPZ, występują ciężkie, czasem śmiertelne, reakcje skórne, w tym odłuszczeniowe zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz. Ryzyko rozwoju takich reakcji jest najwyższe na początku leczenia: w większości przypadków takie reakcje pojawiają się w pierwszym miesiącu przyjmowania leku. Stosowanie tego leku należy przerwać przy pierwszych objawach wysypki skórnej, zmian na błonach śluzowych i innych objawach nadwrażliwości.

Wpływ na płodność u kobiet. Według niektórych danych leki hamujące synteza cyklooksygenazy/prostaglandyny mogą wpływać na proces owulacji i dlatego nie są zalecane kobietom próbującym zajść w ciążę. Ten proces jest odwracalny po przerwaniu leczenia. Lek ten należy odstawić kobietom mającym trudności z zajściem w ciążę lub poddawanym badaniom z powodu niepłodności.

Pacjenci w podeszłym wieku. U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują działania niepożądane spowodowane stosowaniem NLPZ, szczególnie krwawienia przewodu pokarmowego lub perforacje, które mogą być śmiertelne. Jeśli stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych jest konieczne, należy przyjmować najniższą skuteczną dawkę przez minimalny okres.

Należy regularnie obserwować stan pacjenta pod kątem wystąpienia krwawień przewodu pokarmowego w trakcie terapii NLPZ.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Stosowanie ibuprofenu od 20. tygodnia ciąży może prowadzić do oligohydramniosu w wyniku dysfunkcji nerek płodu. Może to wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zwykle ustępuje po przerwaniu stosowania leku. Ponadto zgłaszano przypadki zwężenia przewodu tętniczego po leczeniu w II trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego ibuprofen nie powinien być przepisywany w I i II trymestrze ciąży, chyba że jest to konieczne. Jeśli ibuprofen jest stosowany przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, dawka powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy. Należy rozważyć monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego w przypadku ekspozycji na ibuprofen przez kilka dni począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie ibuprofenu należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W przypadku stosowania w III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować następujące ryzyka.

Ryzyka dla płodu:

toksyczność sercowo-płucna (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego i nadciśnienie płucne);
dysfunkcja nerek.

Ryzyka dla kobiety na końcu ciąży i dla noworodka:

możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwzlepkowy, który może wystąpić nawet przy stosowaniu bardzo niskich dawek;
hamowanie skurczów macicy prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych maszyn.

Preparat ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami. Po przyjęciu NLPZ mogą wystąpić takie działania niepożądane jak zawroty głowy, senność, zmęczenie i zaburzenia wzroku. Pacjentom, u których wystąpią takie objawy, należy zalecić powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Tylko do doustnego stosowania krótkotrwałego.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez minimalny okres niezbędny do wyeliminowania objawów.

Dorosłym stosować po 1 tabletce do 3 razy na dobę, z odstępem między dawkami nie mniejszym niż 6 godzin. Tabletki należy popijać wodą.

Jeśli 1 tabletka nie usuwa objawów choroby, należy stosować po 2 tabletki na dawkę, ale nie więcej niż 3 razy na dobę. Odstęp między dawkami powinien wynosić co najmniej 6 godzin. Nie należy przyjmować więcej niż 6 tabletek (3000 mg paracetamolu, 1200 mg ibuprofenu) na dobę. Aby zminimalizować niepożądane skutki, pacjentom zaleca się przyjmowanie tego leku podczas posiłku.

Jeśli objawy choroby utrzymują się dłużej niż 3 dni, należy skonsultować się z lekarzem w celu potwierdzenia rozpoznania i dostosowania schematu leczenia. Czas trwania leczenia ustala lekarz indywidualnie, w zależności od przebiegu choroby i stanu pacjenta.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

Osoby starsze mają zwiększone ryzyko poważnych skutków niepożądanych. Jeśli stosowanie leków przeciwnowotrzewowych (NLPZ) jest uznawane za konieczne, należy, o ile to możliwe, stosować najniższą skuteczną dawkę przez minimalny okres. Pacjent wymaga regularnej kontroli ryzyka krwawień przewodu pokarmowego podczas terapii NLPZ.

Dzieci.

Nie stosować u dzieci w wieku do 18 lat.

Przedawkowanie.

Paracetamol. Uszkodzenie wątroby może wystąpić u dorosłych, którzy przyjęli 10 g (co odpowiada 20 tabletom) lub więcej paracetamolu. Przyjęcie 5 g (co odpowiada 10 tabletom) lub więcej paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby, jeśli:

pacjent przez dłuższy czas przyjmuje leczenie karbamazepiną, fenytoiną, fenobarbitalą, primydonem, ryfampicyną, naparstnikiem lub lekami indukującymi enzymy wątrobowe;
pacjent regularnie spożywa alkohol w ilościach przekraczających zalecane;
istnieje możliwość niedoboru glutationu u pacjenta, np. przy włóknistym zaniku trzustki, mukowiscydozie, zakażeniu HIV, kacheksji lub głodówce.

Objawy. Objawami przedawkowania paracetamolu w ciągu pierwszych 24 godzin są bladość, nudności, wymioty, brak apetytu i ból brzucha. Uszkodzenie wątroby może objawiać się po 12–48 godzinach od przedawkowania, wyrażające się odchyleniami w próbach czynności wątroby. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może postępować w encefalopatię, krwawienia, hipoglikemię, śpiączkę i może mieć śmiertelny skutek. Ostra niewydolność nerek z ostrym martwiczym zapaleniem kanalików może objawiać się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, hematurią, białkomoczem i może się rozwinąć nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby. Obserwowano również arytmie serca oraz zapalenie trzustki.

Leczenie. W przypadku przedawkowania paracetamolu konieczna jest szybka pomoc medyczna. Pacjenta należy natychmiast przewieźć do szpitala w celu badania medycznego, nawet jeśli nie występują wczesne objawy przedawkowania. Objawy mogą być ograniczone do nudności i wymiotów i mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania lub ryzyka uszkodzenia narządów. Leczenie należy prowadzić zgodnie z obowiązującymi zaleceniami.

Należy rozważyć leczenie węglem aktywnym w ciągu 1 godziny po przyjęciu nadmiernego dawkowania paracetamolu. Stężenie paracetamolu we krwi należy oznaczyć po 4 godzinach lub później po przyjęciu (wcześniejsze stężenia są niepewne).

Leczenie N-acetylocysteiny można prowadzić w ciągu 24 godzin po przyjęciu paracetamolu, ale maksymalny efekt ochronny uzyskuje się przy jej zastosowaniu w ciągu 8 godzin po przyjęciu nadmiernego dawkowania leku. Skuteczność antydoty gwałtownie maleje po tym czasie.

W razie potrzeby pacjentowi podaje się N-acetylocysteinę dożylnie zgodnie z obowiązującymi zaleceniami. Przy braku wymiotów można stosować metioninę doustnie jako odpowiednią alternatywę w odległych miejscach poza szpitalem.

Leczenie pacjentów, u których występuje ciężkie zaburzenie funkcji wątroby w ciągu 24 godzin po przyjęciu paracetamolu, należy prowadzić zgodnie z obowiązującymi wytycznymi.

Ibuprofen. Przyjęcie ibuprofenu w dawce większej niż 400 mg/kg u dzieci może powodować objawy przedawkowania. U dorosłych zależność dawka-efekt jest mniej wyraźna. Okres półwydalenia przy przedawkowaniu wynosi 1,5–5 godziny.

Objawy. U większości pacjentów, którzy przyjęli klinicznie znaczącą ilość niesteroidowych leków przeciwzapalnych, mogą wystąpić jedynie nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu lub bardzo rzadko – biegunka. Może również wystąpić szum w uszach, ból głowy oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. W przypadku cięższego zatrucia mogą wystąpić toksyczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego w postaci senności, czasem – pobudzenia nerwowego i dezorientacji lub śpiączki. U pacjentów mogą również występować drgawki. W przypadku ciężkiego zatrucia może wystąpić kwasica metaboliczna; czas protrombinowy/współczynnik międzynarodowy znormalizowany (INR) może być podwyższony, prawdopodobnie w wyniku wpływu na czynniki krzepnięcia krwi. Może wystąpić ostra niewydolność nerek oraz uszkodzenie wątroby w przypadku odwodnienia. U chorych na astmę oskrzelową może obserwować się nasilenie przebiegu choroby.

Leczenie. Leczenie powinno być objawowe i wspierające, a także obejmować zapewnienie przepustowości dróg oddechowych i obserwację objawów sercowych oraz wskaźników funkcji życiowych aż do normalizacji stanu. Zaleca się doustne podanie węgla aktywnego w ciągu 1 godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej ilości leku. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy podać diazepam lub lorazepam dożylnie. W leczeniu astmy oskrzelowej należy stosować leki rozszerzające oskrzela.

Efekty uboczne.

W trakcie badań klinicznych leku nie stwierdzono żadnych innych działań niepożądanych poza tymi, które obserwowano przy stosowaniu ibuprofenu lub paracetamolu oddzielnie.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane u pacjentów stosujących ibuprofen lub paracetamol oddzielnie, zarówno przy krótkotrwałym, jak i długotrwałym stosowaniu.

Do oceny częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100), pojedyncze przypadki (≥ 1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować częstości na podstawie dostępnych danych).

Zaburzenia układu krwiotwórczego i chłonnego. Bardzo rzadko: zaburzenia układu krwiotwórczego (agranulocytoza, anemia, anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, leukopenia, neutropenia, pancytopenia i trombocytopenia). Początkowe objawy obejmują: uczucie gorąca, ból gardła, owrzodzenia w jamie ustnej, objawy grypowe, silne osłabienie, nieuzasadnione krwawienia, siniaki i krwawienia z nosa.

Zaburzenia układu odpornościowego. Rzadko: reakcje nadwrażliwości, w tym pokrzywka i swędzenie; bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości. Objawy mogą obejmować obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardię i hipotensję (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs). Reakcjami nadwrażliwości mogą być: niemające charakteru specyficznego reakcje alergiczne i anafilaksja, reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność, różne postacie reakcji skórnych, w tym swędzenie, pokrzywka, purpura, obrzęk naczynioruchowy, a rzadziej – choroby skórne egzfoliatywne i pęcherzykowe, w tym toksyczny zespół martwiczy nabłonka, zespół Stevensa-Johnsona i wielopostaciowa rumień.

Zaburzenia ze strony psychiki. Bardzo rzadko: dezorientacja, depresja i halucynacje.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego. Często: ból głowy, zawroty głowy; rzadko: parestezje, zapalenie nerwu wzrokowego i senność, oponiak zapalny, którego pojedyncze objawy (sztywność mięśni potylicznych, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka lub dezorientacja) mogą występować u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszane choroby tkanki łącznej.

Zaburzenia ze strony narządów wzroku. Bardzo rzadko: zaburzenia wzroku.

Zaburzenia ze strony narządów słuchu i przedsionkowego. Bardzo rzadko: szumy w uszach i zawroty głowy.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego. Bardzo rzadko: niewydolność serca, obrzęki.

Dane z badań klinicznych i dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę) i przez dłuższy czas, może być związane ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia skrzepliny tętniczej (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Zaburzenia ze strony układu naczyniowego. Bardzo rzadko: nadciśnienie tętnicze.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia. Bardzo rzadko: reaktywność dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa, zaostrzenie astmy, skurcz oskrzeli i duszność. Zobacz również działania niepożądane ze strony układu odpornościowego powyżej.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występowały najczęściej. Często: ból brzucha, wymioty, biegunka, nudności, dyspepsja, dyskomfort w żołądku; rzadko: wrzód peptyczny, perforacja przewodu pokarmowego lub krwawienie z przewodu pokarmowego, melena, krwawe wymioty (czasem śmiertelne, szczególnie u pacjentów starszych), zapalenie jamy ustnej, zaostrzenie zapalenia okrężnicy i choroby Leśniowskiego-Crohna, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, wzdęcia, zaparcia.

Zaburzenia ze strony wątroby i dróg żółciowych. Bardzo rzadko: zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka. W przypadku przedawkowania paracetamol może powodować ostre niewydolność wątroby, niewydolność wątroby, martwicę wątroby i uszkodzenie wątroby.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych. Często: nadmierne pocenie się; rzadko: wysypka skórna (zobacz również działania niepożądane ze strony układu odpornościowego powyżej); bardzo rzadko: reakcje pęcherzykowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczny zespół martwiczy nabłonka (zobacz również działania niepożądane ze strony układu odpornościowego powyżej), egzfoliatywny zapalenie skóry, purpura, nadwrażliwość na światło; częstość nieznana: reakcje lekowe z eozynofilią i objawami ogólnoustrojowymi (zespoł DRESS), reakcje fototoksyczne.

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego. Bardzo rzadko: nefrotoksyczność w różnych formach, w tym zapalenie nerek międzykomórkowych, zespół nerczny i ostra oraz przewlekła niewydolność nerek, ostre zaburzenia funkcji nerek, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu leków przeciwbólowych niesteroidowych, w połączeniu ze wzrostem stężenia mocznika w surowicy i powstawaniem obrzęków. Papillonekroza.

Zaburzenia ogólne. Bardzo rzadko: zmęczenie i niedobór samopoczucia.

Badania laboratoryjne. Często: podwyższenie poziomu alaninotransferazy, podwyższenie poziomu gamma-glutamylotransferazy i pogorszenie próbek funkcji wątroby, podwyższenie poziomu kreatyniny we krwi, podwyższenie poziomu mocznika we krwi; rzadko: podwyższenie poziomu asparaginianotransferazy, podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej we krwi, podwyższenie poziomu kinazy kreatynowej we krwi, obniżenie poziomu hemoglobiny i podwyższenie poziomu płytek krwi.

Termin ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Nie wymagane są specjalne warunki temperaturowe. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 6, 8 lub 10 tabletek w blistrze; po 1 blisterze z 6 tabletkami lub po 2 blisterach po 8 tabletek lub po 1 lub 2 blisterach po 10 tabletek w tekturowym opakowaniu.

Kategoria sprzedaży. Bez recepty.

Producent.

Lek Pharmaceuticals d.d.

Rontis Hellas Medical and Pharmaceutical Products S.A.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Verovškova 57, Ljubljana 1526, Słowenia.

P.O. Box 3012 Larisa Industrial area, Larisa, 41004, Grecja.