Latasopt

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU LATASOPT (LATASOPT)

Skład:

substancja czynna: latanoprost;

1 ml roztworu zawiera latanoprostu 0,05 mg;

substancje pomocnicze: natrii phosphas dodecahydricus; natrii dihydrogenophosphas dihydricus; natrii chloridum; benzalkonium chloridum; aqua purificata.

Postać farmaceutyczna. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwny, przezroczysty roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwwąglakowe i środki mioptyczne. Analogi prostaglandyn. Kod ATC S01E E01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Czynna substancja leku latanoprost, analog prostaglandyny F2α, jest selektywnym agonistą receptora prostanojowego FP, który obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe (IOP) zwiększając odpływ wilgoci komorowej. Obniżenie IOP u ludzi rozpoczyna się około 3–4 godzin po zastosowaniu latanoprostu, a maksymalny efekt występuje po 8–12 godzinach. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny.

Badania podstawowe wykazały, że latanoprost jest skuteczny jako monoterapia. Ponadto przeprowadzono badania kliniczne dotyczące stosowania latanoprostu w kombinacji, które wykazały, że jest on również skuteczny w połączeniu z beta-blokerami (timololem). Badania krótkoterminowe (1 lub 2 tygodnie) wykazują, że działanie latanoprostu jest addytywne przy stosowaniu w połączeniu z agonistami adrenergicznymi (dipiwalialepinefryna), doustnymi inhibitorem karboanhydrazy (acetyzolamid) oraz co najmniej częściowo addytywne przy stosowaniu z agonistami cholinergicznymi (pilokarpina).

Badania kliniczne wykazały, że latanoprost nie wpływa istotnie na produkcję płynu wewnątrzgałkowego. Nie stwierdzono żadnego wpływu latanoprostu na barierę hematooftalmiczną.

W badaniach eksperymentalnych przeprowadzonych na małpach stwierdzono, że latanoprost w dawkach zalecanych do stosowania klinicznego nie wywiera istotnego wpływu lub ma jedynie niewielki wpływ na przepływ krwi wewnątrzgałkowy, jednak przy miejscowym stosowaniu możliwe jest wystąpienie słabej lub umiarkowanie wyrażonej hiperemii spojówek i zewnętrznej warstwy twardówki.

Długotrwałe stosowanie latanoprostu u małp, którym wykonano ekstrakapsularną ekstrakcję soczewki, nie wpływało na naczynia siatkówki zgodnie z danymi angiografii fluoresceinowej.

Latanoprost nie powodował wycieku fluoresceiny w odcinku tylnym ludzkich oczu po pseudofakji podczas krótkoterminowego leczenia.

Nie stwierdzono żadnego istotnego wpływu farmakologicznego latanoprostu w dawkach klinicznych na układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy.

Dzieci.

Skuteczność stosowania latanoprostu u pacjentów w wieku dziecięcym (≤18 lat) została wykazana w 12-tygodniowym podwójnym ślepych badaniu klinicznym latanoprostu w porównaniu z timololem, w którym wzięło udział 107 pacjentów z rozpoznaną nadciśnieniem wewnątrzgałkowym i jawną glaukomą dziecięcą. W tym badaniu wiek ciążowy noworodków wynosił co najmniej 36 tygodni. Pacjenci otrzymywali 0,005 % latanoprost raz na dobę lub 0,5 % timolol (lub opcjonalnie 0,25 % dla pacjentów w wieku do 3 lat) dwa razy na dobę. Głównym punktem końcowym skuteczności było średnie obniżenie IOP w stosunku do wartości wyjściowej w 12. tygodniu badania. Średnie wartości obniżenia IOP w grupach pacjentów otrzymujących latanoprost i timolol były podobne. We wszystkich badanych grupach wiekowych (od urodzenia do 3 lat, od 3 do 12 lat oraz od 12 do 18 lat) wartości średniego obniżenia IOP w 12. tygodniu badania u pacjentów otrzymujących latanoprost i pacjentów otrzymujących timolol były podobne. Dane dotyczące skuteczności latanoprostu w grupie wiekowej od urodzenia do 3 lat pochodziły jedynie od 13 pacjentów i nie wykazały istotnej skuteczności u 4 pacjentów reprezentujących grupę wiekową od urodzenia do 1 roku w badaniu klinicznym. Brak danych dotyczących stosowania u wcześniaków (urodzonych przed 36. tygodniem ciąży).

Wartości obniżenia IOP w podgrupie pacjentów z pierwotną wrodzoną glaukomą/glaukomą niemowląt (ПВГ) były podobne u pacjentów otrzymujących latanoprost i u pacjentów otrzymujących timolol. Wyniki w podgrupie nie-ПВГ (tzn. pacjentów z np. młodzieńczą glaukomą otwartokątową, glaukomą afakiczną) i chorych na ПВГ były podobne.

Wpływ na IOP pojawiał się po pierwszym tygodniu leczenia (patrz tabela) i utrzymywał się przez 12 tygodni badania tak samo jak u dorosłych.

Obniżenie IOP (mmHg) w 12. tygodniu badania w zależności od grupy leczenia aktywnego i pierwotnego rozpoznania

SP – standardny błąd.

†Skorygowany wyliczony wskaźnik na podstawie modelu analizy kowariancji (ANCOVA).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie.

Latanoprost (masa cząsteczkowa 432,58) to izopropylowy ester substancji czynnej, czyli lek prolekowy, który sam w sobie jest nieaktywny, ale po hydrolizie z utworzeniem kwasu latanoprostu staje się biologicznie aktywny.

Proleki dobrze przenikają przez rogówkę i tak jak wszystkie leki dostające się do płynu wewnątrzgałkowego, ulegają hydrolizie podczas przechodzenia przez rogówkę.

Rozkład.

Badania u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie we wnętrzu gałki ocznej osiągane jest około 2 godzin po zastosowaniu miejscowym. Po miejscowym zastosowaniu u małp latanoprost rozkłada się głównie w segmencie przednim, spojówce i powiekach. Tylko niewielka ilość dociera do segmentu tylnego.

Wydalanie.

Metabolizm kwasu latanoprostu w oku jest praktycznie nieznaczny. Główny metabolizm zachodzi w wątrobie. U ludzi okres półtrwania z osocza wynosi 17 minut. Główne metabolity (1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor) nie mają lub mają jedynie słabe działanie biologiczne i są wydalane głównie z moczem.

Dzieci.

Przeprowadzono otwarte badanie farmakokinetyki stężenia kwasu latanoprostu w osoczu u dorosłych pacjentów oraz u dzieci (od noworodków do dzieci w wieku do 18 lat) z nadciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą. Pacjenci ze wszystkich grup wiekowych otrzymywali leczenie 0,005 % latanoprostem – po 1 kropli do każdego oka przez co najmniej 2 tygodnie. Systemowe działanie kwasu latanoprostu było około dwukrotnie wyższe u pacjentów w wieku od 3 do 12 lat i sześciokrotnie wyższe u dzieci poniżej 3 roku życia w porównaniu z dorosłymi pacjentami, jednakże zachowywany był szeroki margines bezpieczeństwa latanoprostu pod względem wystąpienia niepożądanych efektów systemowych. Mediana czasu niezbędnego do osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu wynosiła 5 minut po podaniu dawki latanoprostu we wszystkich grupach wiekowych. Mediana okresu półtrwania z osocza była niewielka (poniżej 20 minut) i podobna u dzieci i dorosłych pacjentów, co powodowało brak akumulacji kwasu latanoprostu w krążeniu ogólnoustrojowym w stanie równowagi stacjonarnej.

Dane kliniczne.

Wskazania.

• Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u dorosłych pacjentów (łącznie z osobami starszego wieku) z jaskrą otwartego kąta oraz z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.
• Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u dzieci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym oraz z jaskrą dziecięcą.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną i/lub na którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Brak wyczerpujących danych dotyczących interakcji latanoprostu z innymi lekami.

Zgłaszano paradoksalne zwiększenie CIW po jednoczesnym stosowaniu do oka dwóch analogów prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów prostaglandyn lub ich pochodnych.

Badania interakcji leków przeprowadzono wyłącznie na dorosłych pacjentach.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Latanoprost może powodować stopniową zmianę barwy oczu wskutek zwiększenia się ilości brązowego pigmentu w tęczówce oka. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy poinformować o możliwości trwałej zmiany barwy oczu. Leczenie tylko jednego oka może prowadzić do trwałej heterochromii.

Zmiana barwy oczu występuje głównie u pacjentów z mieszanym zabarwieniem tęczówki, np. niebiesko-brązowym, szaro-brązowym, żółto-brązowym lub zielono-brązowym. W badaniach klinicznych latanoprostu zmiany barwy występowały zazwyczaj w ciągu pierwszych 8 miesięcy leczenia, rzadziej w ciągu drugiego lub trzeciego roku, a po czwartym roku leczenia nie obserwowano żadnych zmian. Postęp pigmentacji tęczówki z czasem maleje i ustabilizowuje się po 5 latach. Nie oceniano wpływu nasilenia pigmentacji po 5 latach leczenia latanoprostem. W otwartym, 5-letnim badaniu bezpieczeństwa latanoprostu u 33% pacjentów odnotowano nasilenie pigmentacji tęczówki oka (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”). Zmiany barwy tęczówki w większości przypadków są niewielkie i często klinicznie niezauważalne. Częstość występowania zmian u pacjentów z mieszanym zabarwieniem tęczówki wahała się od 7% do 85%, przy czym najwięcej przypadków odnotowano u pacjentów z żółto-brązowym zabarwieniem tęczówki. Nie obserwowano zmian barwy oczu u pacjentów z jednolitym niebieskim zabarwieniem oczu, a u pacjentów z jednolitym szarym, zielonym lub brązowym zabarwieniem oczu były one rzadkie.

Zmiana barwy oka następuje wskutek zwiększenia zawartości melaniny w komórkach barwnikowych stromy tęczówki, a nie zwiększenia liczby komórek barwnikowych. Zazwyczaj brązowa pigmentacja wokół źrenicy rozprzestrzenia się koncentrycznie w kierunku obwodu zaangażowanego oka, jednak cała tęczówka lub jej części mogą przyjąć bardziej brązowy kolor. Po zakończeniu leczenia nie obserwowano dalszego nasilenia brązowej pigmentacji tęczówki. Dotychczasowe dane z badań klinicznych nie wskazują, że to zjawisko wiąże się z jakimikolwiek objawami lub zmianami patologicznymi.

Nie stwierdzono zmian pieprzyków lub plamek pigmentacyjnych na tęczówce pod wpływem leczenia. W badaniach klinicznych nie obserwowano gromadzenia się pigmentu w sieci rzęskowej lub w innych częściach przedniej komory oka. Wyniki 5-letniego klinicznego stosowania latanoprostu wskazują, że zwiększenie pigmentacji tęczówki nie powoduje powikłań klinicznych i stosowanie leku można kontynuować w przypadku zmiany pigmentacji tęczówki. Pacjenci powinni jednak poddawać się regularnym badaniom, a w razie konieczności, z uwagi na stan kliniczny, należy przerwać stosowanie leku.

Doświadczenie w stosowaniu latanoprostu jest ograniczone w przypadku przewlekłej drgawki zamkniętej, drgawki otwartej u pacjentów z pseudofakią oraz drgawki pigmentacyjnej. Obecnie brakuje danych dotyczących stosowania latanoprostu w drgawce zapalnej i nowotworowej lub w zapalnych chorobach oka. Latanoprost nie wpływa lub ma niewielki wpływ na źrenicę, jednak brakuje danych dotyczących jego stosowania w ostrym napadzie drgawki zamkniętej. W związku z tym lek należy stosować z ostrożnością w takich stanach, dopóki nie uzyska się więcej danych.

Dane z badań dotyczących stosowania latanoprostu w okresie okołochirurgicznym podczas operacji zaćmy są ograniczone. Takim pacjentom lek należy stosować z ostrożnością.

Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem keratytu herpetycznego, a także należy unikać jego stosowania u pacjentów z aktywnym keratytą wywołanym wirusem opryszczki pospolitej oraz u pacjentów z wywiadem nawracającego keratytu herpetycznego, szczególnie związanego z analogami prostaglandyn.

Zgłaszano przypadki obrzęku plamki (patrz sekcja „Reakcje niepożądane”), głównie u pacjentów z afakią, pseudofakią i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub z soczewkami przedkomorowymi, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka cystoidalnego obrzęku plamki (takimi jak retinopatia cukrzycowa i zator żyły siatkówki). Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z afakią, pseudofakią i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub z soczewkami przedkomorowymi, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka cystoidalnego obrzęku plamki.

Lek można stosować z ostrożnością u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka rozwoju zapalenia tęczówki/ujęwicy.

Doświadczenie w stosowaniu latanoprostu u pacjentów z astmą oskrzelową jest ograniczone, choć w okresie pozarejestracyjnym zgłaszano niektóre przypadki nasilenia astmy oskrzelowej i/lub duszności. Do czasu uzyskania wystarczającego doświadczenia klinicznego lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z astmą oskrzelową (patrz również sekcja „Reakcje niepożądane”).

Obserwowano zmiany barwy skóry w okolicy okołookolicowej, przy czym większość przypadków dotyczyła pacjentów z Japonii. Obecne dane wskazują, że zmiana zabarwienia skóry w okolicy okołookolicowej nie jest trwała i w niektórych przypadkach ustępuje podczas kontynuacji leczenia latanoprostem.

Latanoprost może stopniowo zmieniać rzęsy i włosy nad powieką, do której jest stosowany, oraz w przyległych obszarach; do tych zmian należą zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby włókien rzęsowych lub włosów, a także nieprawidłowy kierunek wzrostu rzęs. Zmiany rzęs są odwracalne i ustępują po przerwaniu stosowania leku.

Lek zawiera chlorek benzalkoniowy, który może powodować podrażnienie oczu, objawy suchego oka, zaburzenia integralności filmu łzowego i uszkodzenie rogówki. W przypadku częstego lub długotrwałego stosowania leku zaleca się dokładne monitorowanie stanu pacjentów z zespołem suchego oka i uszkodzeniem rogówki.

Chlorek benzalkoniowy może również powodować zmianę barwy miękkich soczewek kontaktowych. Należy unikać kontaktu z miękkimi soczewkami kontaktowymi. Pacjenta należy poinformować, że przed zastosowaniem kropli do oczu należy zdjąć miękkie soczewki kontaktowe i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym założeniem soczewek kontaktowych (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Bezpieczeństwo stosowania latanoprostu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Działanie farmakologiczne leku stanowi potencjalne zagrożenie dla przebiegu ciąży, płodu lub noworodka. W związku z tym lek nie powinien być stosowany w czasie ciąży.

Karmienie piersią.

Latanoprost i jego metabolity mogą przenikać do mleka matki, dlatego kobiety karmiące piersią powinny przerwać stosowanie leku lub zrezygnować z karmienia piersią.

Plodność.

Badania na zwierzętach wykazały, że latanoprost nie ma istotnego wpływu na płodność zarówno samców, jak i samic.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Latanoprost ma niewielki wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn. Podobnie jak w przypadku innych leków stosowanych w formie kropli do oczu, zastosowanie leku może powodować tymczasowe zaburzenia ostrości widzenia. Do czasu ustąpienia tego efektu pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Lek jest przeznaczony do stosowania miejscowego.

• Dorośli (w tym osoby w wieku podeszłym) *

Zalecana dawka to 1 kropla do chorego oka raz dziennie. Optymalny efekt osiąga się stosując lek wieczorem.

Nie należy stosować leku częściej niż raz dziennie, ponieważ wykazano, że przy częstszym stosowaniu zmniejsza się skuteczność obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W przypadku pominięcia dawki należy kontynuować leczenie, przyjmując następną dawkę w zwykłym czasie.

Podobnie jak w przypadku wszystkich kropli do oczu, w celu zmniejszenia możliwej absorpcji systemowej po zakropleniu zaleca się uciskanie worka łzowego w okolicy wewnętrznego kąta oka (okluzyjna zatkańcza) przez 1 minutę. Należy to robić bezpośrednio po zakropleniu każdej kropli.

Przed zakropleniem kropli do oczu należy zdejmować soczewki kontaktowe, które można ponownie założyć po upływie 15 minut.

W przypadku stosowania kilku leków do oczu o działaniu miejscowym należy stosować je z odstępem co najmniej 5 minut.

• Dzieci. *

Lek można stosować pacjentom w wieku dziecięcym w takiej samej dawce, jak dorosłym.

Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w grupie wiekowej do 1 roku życia są bardzo ograniczone (4 pacjenci) (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Brak dostępnych danych dotyczących stosowania u noworodków przedwczesnych (urodzonych przed 36. tygodniem ciąży).

U dzieci w wieku od urodzenia do 3 lat, cierpiących głównie na pierwotną zatkę wrodzoną, zabieg chirurgiczny (np. trabekulotomia/goniotomia) pozostaje metodą pierwszego wyboru.

Długoterminowa bezpieczeństwo stosowania latanoprostu u dzieci nie zostało ustalone.

Przedawkowanie.

Oprócz podrażnienia oka i przekrwienia spojówek, nie zaobserwowano innych działań niepożądanych pochodzących od oka w przypadku przedawkowania latanoprostu.

Poniższa informacja może być przydatna w przypadku przypadkowego połknięcia leku. W jednym opakowaniu znajduje się 125 μg latanoprostu. Ponad 90 % latanoprostu ulega metabolizmowi przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Wewnętrzne dożylne wlewanie latanoprostu w dawce 3 μg/kg u zdrowych ochotników nie powodowało wystąpienia żadnych objawów, natomiast w dawce 5,5–10 μg/kg powodowało nudności, ból brzucha, zawroty głowy, zwiększoną senność, napoty i nadmierne pocenie się.

U małp wewnętrzne dożylne wlewanie latanoprostu w dawkach do 500 μg/kg nie wykazywało żadnych istotnych efektów na układ sercowo-naczyniowy.

Wewnętrzne dożylne podanie latanoprostu u małp wiązało się z przejściowym skurczem oskrzeli. Jednak przy miejscowym stosowaniu do oczu dawek latanoprostu przekraczających dawkę kliniczną 7-krotnie, u pacjentów z umiarkowaną astmą oskrzelową nie zaobserwowano zwężenia oskrzeli.

W przypadku przedawkowania leku należy stosować leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Większość efektów ubocznych dotyczy narządu wzroku. W otwartym pięcioletnim badaniu bezpieczeństwa stosowania latanoprostu u 33 % pacjentów odnotowano zmiany pigmentacji tęczówki (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”), inne niepożądane zjawiska okulistyczne są zazwyczaj tymczasowe i pojawiają się po jego zastosowaniu.

Efekty uboczne sklasyfikowano według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥1/100, <1/10), rzadko (≥1/1000, <1/100), niezwykle rzadko (≥1/10000, <1/1000) oraz bardzo rzadko (<1/10000), nieznana częstość (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Zakażenia i choroby pasożytnicze:

rzadko – keratyt herpetyczny*§.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego:

rzadko – ból głowy*, zawroty głowy*.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku:

bardzo często – hiperpigmentacja tęczówki, lekkie lub umiarkowane zaczerwienienie spojówek, podrażnienie oka (uczucie pieczenia, „piasku w oczach”, swędzenie, pieczenie i uczucie ciała obcego w oku), zmiany w rzęsach i delikatnym włosie powiek (zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby rzęs); często – keratyt plamisty, najczęściej bezobjawowy, zapalenie powiek, ból oka, fotowstręt, zapalenie spojówek*; rzadko – obrzęk powiek, suchość oczu, keratyt*, nieostrość widzenia, obrzęk plamicy, w tym cystoidny obrzęk plamicy*, zapalenie tunic ocznych*; niezwykle rzadko – iryt*, obrzęk rogówki*, erozja rogówki, obrzęk okołoodbytowy, trichiaza*, dystichia, torbiel tęczówki*§, miejscowa reakcja skórna na powiekach, przebarwienie skóry powiek, pseudopemfigoid spojówek ocznych*§; bardzo rzadko – zmiany okołoodbytowe i zmiany powiek prowadzące do pogłębienia fałdu powiek.

Zaburzenia ze strony serca:

rzadko – dławica piersiowa, przyspieszone bicie serca; bardzo rzadko – niestabilna dławica piersiowa*.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej:

rzadko – astma oskrzelowa*, duszność*; niezwykle rzadko – zaostrzenie astmy oskrzelowej.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego:

rzadko – nudności, wymioty.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej:

rzadko – wysypka skórna; niezwykle rzadko – swędzenie.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej:

rzadko – mialgia*, artrologia*.

Zaburzenia ogólne i reakcje w miejscu podania:

rzadko – ból w klatce piersiowej*.

* Efekt uboczny latanoprostu zaobserwowany w okresie pogwarancyjnym.

§ Częstość efektu ubocznego latanoprostu oceniono według „zasady trzech”.

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki kalcyfikacji rogówki u niektórych pacjentów z ciężkim uszkodzeniem rogówki, stosujących krople do oczu zawierające fosforan.

Dzieci

W dwóch krótkoterminowych badaniach klinicznych (≤12 tygodni), w których wzięło udział 93 (25 i 68) dzieci, profil bezpieczeństwa latanoprostu był podobny do profilu u dorosłych i nie stwierdzono nowych niepożądanych zjawisk. Profile bezpieczeństwa w krótkim okresie u różnych podgrup dzieci były również podobne (patrz rozdział „Właściwości farmakologiczne”). U dzieci częściej niż u dorosłych obserwowano niepożądane zjawiska takie jak zapalenie nosogardła i podwyższenie temperatury ciała.

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych, które wystąpiły po rejestracji leku, jest bardzo ważne. Pozwala to na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w terapii lekiem. Osoby pracujące w systemie ochrony zdrowia powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane efekty uboczne poprzez krajowy system nadzoru farmakologicznego.

Okres ważności. 3 lata.

Po otwarciu fiolki lek można stosować przez 4 tygodnie.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze 2-8 °C, w miejscu zabezpieczonym przed światłem i niedostępnym dla dzieci. Po pierwszym otwarciu fiolkę przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

2,5 ml w fiolce-kroplarce; 1 fiolka-kroplarka w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

K. O. Rompharm Company S.R.L., Rumunia/

S.C. Rompharm Company S.R.L., Romania.

Miejsce produkcji i adres siedziby.

miasto Otopeni, ul. Eroilor nr 1A, 075100, województwo Ilfov, Rumunia/

Otopeni city, Eroilor str. nr 1A, 075100, jud. Ilfov, Romania.

Wnioskodawca.

Spółka z o.o. „WORLD MEDICINE”, Ukraina/

WORLD MEDICINE, LLC, Ukraine.