Lapronext

INSTRUKCJA stosowania leku LaproNext (LaproNext)

Skład:

substancja czynna: latanoprost;

1 ml roztworu zawiera latanoprostu 50 μg;

substancje pomocnicze: benzalkonium chloridum, natrium chloridum, natrii dihydrogenophosphas monohydricus, natrii hydrogenophosphas anhydricus, natrii hydroxidum lub acidum hydrochloridum dilutum, aqua pro injectione.

Postać leku. Kropelki do oczu, roztwór.

Główne właściwości fizyko-chemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór wodny.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki stosowane w okulistyce. Leki przeciwwąglakowe i środki miotyczne. Analogi prostaglandyn. Latanoprost. Kod ATX S01E E01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika

Substancja czynna latanoprost, analog prostaglandyny F2α, jest selektywnym agonistą receptora prostaglandynowego FP, który obniża ciśnienie wewnątrzgałkowe poprzez zwiększenie odpływu cieczy wodnistej. Obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego u ludzi rozpoczyna się około 3–4 godzin po podaniu leku, a maksymalny efekt występuje po 8–12 godzinach. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez co najmniej 24 godziny.

Badania podstawowe wykazały, że latanoprost jest skuteczny jako monoterapia. Ponadto przeprowadzono badania kliniczne dotyczące zastosowania leku w terapii skojarzonej, które wykazały, że latanoprost jest skuteczny w połączeniu z beta-blokerami (timololem).

Badania krótkoterminowe (1 lub 2 tygodnie) wskazują, że działanie latanoprostu jest addytywne przy stosowaniu w połączeniu z agonistami adrenergicznymi (dipivalyl epinephrine), doustnymi inhibitorami węglanowej anhydrazy (acetylozolamid) oraz co najmniej częściowo addytywne przy stosowaniu z agonistami cholinergicznymi (pilocarpina).

Badania kliniczne wykazały, że latanoprost nie wpływa istotnie na produkcję cieczy wewnątrzgałkowej. Nie zaobserwowano żadnego wpływu latanoprostu na barierę hematowo-soczewkową.

Latanoprost nie powodował wycieku fluoreceiny w odcinku tylnej części ludzkich oczu z zaćmą sztuczną podczas krótkotrwałego leczenia.

Nie zaobserwowano żadnego istotnego wpływu farmakologicznego latanoprostu w dawkach klinicznych na układ sercowo-naczyniowy i układ oddechowy.

Dzieci

Skuteczność leku Lapronext u pacjentów w wieku dziecięcym (≤ 18 lat) została wykazana w 12-tygodniowym, podwójnie ślepych badaniach klinicznych latanoprostu w porównaniu z timololem u 107 pacjentów z rozpoznaniem nadciśnienia wewnątrzgałkowego i jawnoustrojowej glaukomą dziecięcą. W tym badaniu wiek ciążowy noworodków powinien wynosić co najmniej 36 tygodni. Pacjenci otrzymywali latanoprost 0,005 % raz dziennie lub timolol 0,5 % (lub opcjonalnie 0,25 % dla pacjentów w wieku do 3 lat) dwa razy dziennie. Głównym punktem końcowym skuteczności było średnie obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) w stosunku do wartości wyjściowej w 12. tygodniu badania. Średnie wartości obniżenia IOP w grupach pacjentów otrzymujących latanoprost i timolol były podobne. W każdej badanej grupie wiekowej (od urodzenia do 3 lat, od 3 do 12 lat oraz od 12 do 18 lat) średnie wartości obniżenia IOP w 12. tygodniu badania u pacjentów otrzymujących latanoprost i timolol były zbliżone. Jednak dane dotyczące skuteczności latanoprostu w grupie wiekowej od urodzenia do 3 lat uzyskano jedynie dla 13 pacjentów i nie wykazano istotnej skuteczności u 4 pacjentów, reprezentujących w badaniu klinicznym grupę wiekową od urodzenia do 1 roku życia. Brak danych dotyczących stosowania leku u wcześniaków (urodzonych przed 36. tygodniem ciąży).

Wartości obniżenia IOP w podgrupie pacjentów z pierwotną wrodzoną glaukomą/glaukomą niemowląt (PVG) były podobne u pacjentów otrzymujących latanoprost i timolol. Wyniki w podgrupie nie-PVG (czyli pacjentów z np. młodzieńczą jawnoustrojową glaukomą, glaukomą afakiczną) i pacjentów z PVG były zbliżone.

Wpływ na IOP pojawiał się już po pierwszym tygodniu leczenia (patrz tabela) i utrzymywał się przez 12 tygodni badania, podobnie jak u dorosłych.

SP – standardny błąd.

†Skorygowany wyliczony wskaźnik na podstawie modelu analizy kowariancji (ANCOVA).

Farmakokinetyka.

Latanoprost (masa cząsteczkowa 432,58) to etyloizopropylowy eter aktywnej substancji, czyli lek proleku, który sam w sobie jest nieaktywny, ale po hydrolizie z utworzeniem kwasu latanoprostu staje się biologicznie aktywny.

Proleki dobrze przenikają przez rogówkę, a wszystkie leki, które dostają się do płynu wewnątrzgałkowego, ulegają hydrolizie podczas przechodzenia przez rogówkę.

Badania u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie w płynie wewnątrzgałkowym osiągane jest około 2 godzin po zastosowaniu miejscowym. W oku niemal nie zachodzi metabolizm kwasu latanoprostu. Główny metabolizm leku zachodzi w wątrobie. U ludzi okres półtrwania w osoczu wynosi 17 minut.

Dzieci

Przeprowadzono otwarte badanie farmakokinetyki stężeń kwasu latanoprostu w osoczu krwi u dorosłych pacjentów oraz u pacjentów w wieku dziecięcym (od noworodków do dzieci w wieku do 18 lat) z nadciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą. Pacjenci we wszystkich grupach wiekowych otrzymywali leczenie 0,005 % latanoprostem, po jednej kropli w każde oko przez co najmniej 2 tygodnie. Wpływ systemowy kwasu latanoprostu był około dwukrotnie wyższy u pacjentów w wieku od 3 do < 12 lat oraz sześciokrotnie wyższy u dzieci do 3 lat życia w porównaniu z dorosłymi pacjentami, jednakże nadal zachowywany był szeroki margines bezpieczeństwa leku pod względem wystąpienia niepożądanych efektów systemowych. Mediana czasu niezbędnego do osiągnięcia szczytowego stężenia leku w osoczu krwi wynosiła 5 minut po podaniu dawki leku we wszystkich grupach wiekowych. Mediana okresu półtrwania leku w osoczu krwi była niewielka (mniej niż 20 minut), podobna u dzieci i dorosłych pacjentów, co powodowało brak akumulacji kwasu latanoprostu w krążeniu ogólnym w warunkach stanu stacjonarnego.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u pacjentów z jaskrą otwartego kąta i podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.

Obniżenie podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego u dzieci z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym i jaskrą dziecięcą.

Przeciwwskazania.

Znana nadwrażliwość na którykolwiek składnik leku Lapronext.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Brak wyczerpujących danych na temat interakcji z innymi lekami.

Opisywano paradoksalny wzrost CIW po jednoczesnym stosowaniu miejscowym dwóch analogów prostaglandyn. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej prostaglandyn, analogów prostaglandyn lub ich pochodnych.

Badania interakcji leków prowadzono wyłącznie u dorosłych pacjentów.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Lapronext może powodować stopniową zmianę barwy oczu w wyniku zwiększenia ilości brązowego pigmentu w tęczówce. Przed rozpoczęciem leczenia pacjentów należy poinformować o możliwości trwałej zmiany barwy oczu. Leczenie tylko jednego oka może prowadzić do trwałej heterochromii.

Zmiana barwy oczu występuje głównie u chorych z mieszanym zabarwieniem tęczówki, np. niebiesko-brązowym, szaro-brązowym, żółto-brązowym lub zielono-brązowym. W badaniach dotyczących latanoprostu zmiany barwy występowały zazwyczaj w ciągu pierwszych 8 miesięcy leczenia, rzadziej – w ciągu drugiego lub trzeciego roku, a po czwartym roku leczenia nie obserwowano żadnych zmian. Postępujące zabarwienie tęczówki z czasem zmniejsza się i ustabilizowuje po 5 latach. Nie oceniano wpływu nasilenia pigmentacji po 5 latach leczenia lekiem. W otwartym 5-letnim badaniu bezpieczeństwa latanoprostu u 33% pacjentów odnotowano nasilenie pigmentacji tęczówki oka (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zmiany barwy tęczówki w większości przypadków są niewielkie i często niezauważalne z klinicznego punktu widzenia. Częstość występowania przypadków u pacjentów z mieszanym kolorem tęczówki wahała się od 7 do 85%, przy czym pacjenci z żółto-brązowym zabarwieniem tęczówki mieli najwyższą częstość. Zmiany barwy oczu nie obserwowano u pacjentów z jednolitym niebieskim zabarwieniem oczu i były rzadkie u pacjentów z jednolitym szarym, zielonym lub brązowym kolorem oczu.

Zmiana barwy oka następuje wskutek zwiększenia zawartości melaniny w melanocytach strzawki tęczówki, a nie w wyniku zwiększenia liczby melanocytów. Zazwyczaj brązowa pigmentacja wokół źrenicy rozprzestrzenia się koncentrycznie w kierunku obwodu zażółonego oka, jednak cała tęczówka lub jej części mogą przybierać bardziej brązowy kolor. Po zakończeniu leczenia nie obserwowano dalszego nasilania się brązowej pigmentacji tęczówki. Obecnie w badaniach klinicznych nie uzyskano danych wskazujących, że to zjawisko jest związane z jakimikolwiek objawami lub zmianami patologicznymi.

W przypadku obecności newusów lub piegów na tęczówce nie odnotowano ich zmian pod wpływem terapii. W badaniach klinicznych nie obserwowano gromadzenia się pigmentu w sieci rzęskowej lub w jakimkolwiek innym odcinku przedniej komory oka. Wyniki 5-letniego klinicznego stosowania leku wskazują, że zwiększenie pigmentacji tęczówki nie powoduje powikłań klinicznych i stosowanie leku Lapronext można kontynuować w przypadku zmiany pigmentacji tęczówki. Jednak pacjenci powinni poddawać się regularnym badaniom i, jeśli stan kliniczny będzie tego wymagał, leczenie lekiem Lapronext należy przerwać.

Doświadczenie w stosowaniu leku Lapronext jest ograniczone w przypadku przewlekłej jaskry z zamkniętym kątem przesączania, jaskry otwartej u pacjentów z fakoreksją, a także jaskry pigmentarnej. Obecnie brakuje danych dotyczących stosowania leku Lapronext w jaskrze zapalnej i nowotworowej lub w zapalnych chorobach oka. Lek nie wykazuje lub wykazuje nieznaczny wpływ na źrenicę, jednak brakuje danych dotyczących stosowania leku w ostrym napadzie jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Z tego względu stosowanie Lapronextu w takich stanach należy prowadzić ostrożnie, aż do uzyskania większej ilości danych.

Dane z badań dotyczących stosowania leku Lapronext w okresie przed- i pooperacyjnym podczas chirurgicznego leczenia zaćmy są ograniczone. Takim pacjentom lek należy stosować z ostrożnością.

Lapronext należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem zapalenia rogówki spowodowanego wirusem Herpes simplex, jednak należy unikać stosowania leku w przypadku aktywnego zapalenia rogówki spowodowanego wirusem Herpes simplex oraz u pacjentów z nawracającym zapaleniem rogówki w wywiadzie, szczególnie związanym z analogami prostaglandyn.

Zgłaszano przypadki obrzęku plamki (patrz sekcja „Działania niepożądane”), głównie u pacjentów z afakią, u pacjentów z fakoreksją i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub przedkomorowymi soczewkami, a także u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka obrzęku cystoidalnego plamki (takimi jak retinopatia cukrzycowa i zator tętnicy siatkówki). Lapronext należy stosować z ostrożnością u pacjentów z afakią, u pacjentów z fakoreksją i pęknięciem tylnej torebki soczewki lub przedkomorowymi soczewkami, lub u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka obrzęku cystoidalnego plamki.

Lapronext można stosować z ostrożnością u pacjentów z znanymi czynnikami ryzyka rozwoju zapalenia tęczówki/urozapalenia.

Doświadczenie w stosowaniu leku u pacjentów z astmą oskrzelową jest ograniczone, choć w okresie po rejestracji zgłaszano niektóre przypadki nasilenia astmy oskrzelowej i/lub duszności. Do czasu uzyskania wystarczającego doświadczenia klinicznego, lek należy przepisywać pacjentom z astmą oskrzelową z ostrożnością, patrz również sekcja „Działania niepożądane”.

Obserwowano zmiany barwy skóry w okolicy okołoodowej, przy czym większość przypadków odnotowano u pacjentów japońskich. Dostępne dane wskazują, że zmiana zabarwienia skóry w okolicy okołoodowej nie jest trwała i w niektórych przypadkach zanikała podczas kontynuacji leczenia lekiem Lapronext.

Latanoprost może stopniowo zmieniać rzęsy i włosy okalające oko, do którego wprowadzono lek, oraz obszary przyległe; do tych zmian należą zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby włosów rzęsowych lub włosów okalających, a także nieprawidłowy kierunek wzrostu rzęs. Zmiany rzęs są odwracalne i zanikają po przerwaniu przyjmowania leku.

Konserwant

Lapronext zawiera chlorek benzalkoniu, który jest często stosowany jako środek konserwujący w lekach okulistycznych. Różnice w profilu działań niepożądanych u dzieci w porównaniu z dorosłymi, zgodnie z ograniczonymi dostępnymi danymi, nie występują. Ogólnie jednak reakcja oczu na drażnienie u dzieci jest silniejsza niż u dorosłych. Z powodu drażnienia możliwe jest zakłócenie trybu leczenia u dzieci. Zgłaszano, że chlorek benzalkoniu może powodować podrażnienie oka, objaw suchego oka i może wpływać na film łzowy oraz powierzchnię rogówki. Należy stosować z ostrożnością u pacjentów z suchym okiem i u pacjentów, u których może występować uszkodzenie rogówki. W przypadku długotrwałego stosowania konieczne jest staranne monitorowanie stanu pacjentów.

Soczewki kontaktowe

Soczewki kontaktowe mogą absorbować chlorek benzalkoniu, dlatego należy je zdejmować przed zastosowaniem leku Lapronext, a można założyć ponownie po 15 minutach (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Bezpieczeństwo stosowania tego leku u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Jego działanie farmakologiczne stanowi potencjalne ryzyko dla przebiegu ciąży, płodu lub noworodka. Z tego powodu Lapronext nie powinien być stosowany w czasie ciąży.

Okres karmienia piersią

Latanoprost i jego metabolity mogą przenikać do mleka kobiecego, dlatego matkom karmiącym piersią należy przerwać leczenie lekiem Lapronext lub zrezygnować z karmienia piersią.

Płodność

W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono żadnego wpływu latanoprostu na płodność mężczyzn lub kobiet.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Lapronext ma nieznaczny wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi mechanizmów. Podobnie jak w przypadku stosowania innych leków, zakapywanie kropli do oczu może powodować tymczasową nieostrość widzenia. Dopóki ten efekt nie minie, pacjenci nie powinni prowadzić środków transportu ani pracować z mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecana dawka dla dorosłych, w tym osób starszych

Zalecana terapia: 1 kropla do chorego oka (oczach) 1 raz na dobę. Optymalny efekt osiąga się stosując lek Lapronext wieczorem.

Nie należy stosować leku częściej niż 1 raz na dobę, ponieważ wykazano, że przy częstszym stosowaniu zmniejsza się skuteczność obniżania ciśnienia wewnątrzgałkowego.

W przypadku pominięcia dawki należy kontynuować leczenie, przyjmując następną dawkę w ustalonym czasie.

Tak jak w przypadku wszystkich kropli do oczu, w celu zmniejszenia możliwej absorpcji systemowej zaleca się uciskanie woreczka łzowego w okolicy wewnętrznego kąta oka (okluzyjna zatkanie punktów łzowych) przez 1 minutę bezpośrednio po zakapaniu każdej kropli.

Przed zakapanie kropli do oczu należy zdejmować soczewki kontaktowe, które można ponownie założyć po 15 minutach.

W przypadku stosowania kilku miejscowych leków okulistycznych należy stosować je z odstępem co najmniej 5 minut.

Dzieci.

Krople do oczu Lapronext można stosować pacjentom w wieku dziecięcym w takiej samej dawce, jak u dorosłych.

Dane dotyczące skuteczności i bezpieczeństwa stosowania leku w grupie wiekowej do 1 roku życia są bardzo ograniczone (4 pacjenci) (patrz rozdział „Właściwości farmakologiczne”). Brak dostępnych danych dotyczących stosowania u noworodków przedwczesnych (urodzonych przed 36. tygodniem ciąży). U dzieci w wieku od urodzenia do 3 lat, cierpiących głównie na pierwotną jaskrę wrodzoną, leczenie chirurgiczne (np. trabekulotomia/goniotomia) pozostaje metodą pierwszego wyboru.

Długoterminowa bezpieczeństwo stosowania leku u dzieci nie zostało ustalone.

Przedawkowanie.

Oprócz podrażnienia oka i przekrwienia spojówek, nie zaobserwowano innych działań niepożądanych pochodzących od oka w przypadku przedawkowania leku Lapronext.

Następujące informacje mogą być przydatne w przypadku przypadkowego połknięcia leku Lapronext. W jednym flakoniku znajduje się 125 μg latanoprostu. Ponad 90 % ulega metabolizmowi przy pierwszym przejściu przez wątrobę. Wewnątrzżylne wlewanie leku w dawce 3 μg/kg u zdrowych ochotników nie powodowało wystąpienia żadnych objawów, natomiast dawka 5,5–10 μg/kg powodowała nudności, ból brzucha, zawroty głowy, zwiększone zmęczenie, napływy i zwiększone potliwość.

Jednakże przy miejscowym stosowaniu do oczu dawek latanoprostu przewyższających dawkę kliniczną leku Lapronext aż 7-krotnie, u pacjentów z łagodną astmą oskrzelową nie zaobserwowano oskrzelowego zwężenia dróg oddechowych.

W przypadku przedawkowania leku Lapronext należy przeprowadzić leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Większość niepożądanych działań dotyczy narządu wzroku. W otwartym 5-letnim badaniu z latanoprostem u 33 % pacjentów odnotowano zmianę pigmentacji tęczówki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”). Inne niepożądane działania okulistyczne są zazwyczaj przejściowe i pojawiają się po podaniu leku.

Niepożądane działania zostały podzielone na kategorie w zależności od częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), rzadko (≥ 1/1000, < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Choroby zakaźne i pasożytnicze

Rzadko: zapalenie rogówki herpetyczne*§.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Rzadko: ból głowy*; zawroty głowy*.

Zaburzenia ze strony narządu wzroku

Bardzo często: hiperpigmentacja tęczówki; lekkie lub umiarkowane zaczerwienienie spojówek; podrażnienie oka (uczucie pieczenia, piasku w oku, swędzenie, uczucie ciała obcego w oku); zmiany powiek i owłosienia powiek (zwiększenie długości, grubości, pigmentacji i liczby rzęs).

Często: zapalenie rogówki plamkowe, głównie bezobjawowe; zapalenie powiek; ból oka; fotofobia; zapalenie spojówek*.

Rzadko: obrzęk powiek; suchość oczu; zapalenie rogówki*; nieostrość widzenia; obrzęk plamki, w tym obrzęk kystoidalny plamki*; zapalenie uogólnione oka (uveitis)*.

Bardzo rzadko: zapalenie tęczówki*; obrzęk rogówki*; erozja rogówki; obrzęk okolicy oczodołowej; trichiaza*; distichiaza; torbiel tęczówki*§; miejscowa reakcja skórna na powiekach; przebarwienie skóry powiek; pseudopęcherzyca spojówek*§.

Bardzo rzadko: zmiany okołoodczodołowe i zmiany powiek prowadzące do pogłębienia fałdu powiek.

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego

Rzadko: dławica piersiowa; przyspieszone tętno*.

Bardzo rzadko: niestabilna dławica piersiowa.

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i śródpiersia

Rzadko: astma oskrzelowa*; duszność*.

Rzadko: zaostrzenie astmy oskrzelowej.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Rzadko: nudności; wymioty.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanek podskórnych

Rzadko: wysypka skórna.

Rzadko: swędzenie.

Zaburzenia ze strony układu mięśniowo-szkieletowego i tkanki łącznej

Rzadko: mialgia*; artralgia*.

Zaburzenia ogólne i miejsce podania

Rzadko: ból w klatce piersiowej*.

* Reakcja niepożądana na lek, zaobserwowana w okresie pogwarancyjnym.

§ Częstość występowania reakcji niepożądanej na lek została oszacowana według „zasady trzech”.

Bardzo rzadko zgłaszano przypadki kalcyfikacji rogówki u niektórych pacjentów z ciężkim uszkodzeniem rogówki, stosujących krople do oczu zawierające fosforan.

Dzieci

W dwóch krótkoterminowych badaniach klinicznych (≤ 12 tygodni), w których wzięło udział 93 (25 i 68) dzieci, profil bezpieczeństwa leku był podobny do profilu u dorosłych, a nie stwierdzono nowych niepożądanych działań. Krótkoterminowe profile bezpieczeństwa w różnych podgrupach dzieci były również podobne (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). U dzieci częściej niż u dorosłych obserwowano następujące niepożądane działania: zapalenie gardła i nosa oraz podwyższenie temperatury ciała.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania danego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich przedstawiciele prawni powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Automatyczny System Informacyjny Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 36 miesięcy.

Po pierwszym otwarciu flakonika należy go używać przez 4 tygodnie.

Warunki przechowywania.

Aby chronić przed działaniem światła, przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze 2–8 °C. Nie zamarzać. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Po pierwszym otwarciu flakonika przechowywać go, aby chronić przed działaniem światła, w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Opakowanie.

2,5 ml w białym plastikowym flakoniku-kroplarzu zamkniętym śrubowaną pokrywką z pierścieniem ochronnym.

1 flakonik-kroplarz w tekturowym pudełku.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. RAFARM SA/RAFARM SA.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Thesi Pousi-Xatzi Agiou Louka, Paiania (Attyka), kod pocztowy 19002, skrytka pocztowa 37, Grecja/Thesi Pousi-Xatzi Agiou Louka, Paiania Attiki, TK 19002, TO 37, Greece.