L-Optik Romfarma

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku L-Optik Romfarma (L-OPTICROMPHARM)

SkÅ ad:

substancja czynna: lewofloksacyna;

1 ml roztworu zawiera lewofloksacyny hemihydrat odpowiadajÄ cÄ 5 mg lewofloksacyny;

substancje pomocnicze: benzalkoniowy chlorek; chlorek sodu; kwas chlorowodorowy 1 M lub wodorotlenek sodu 1 M; woda oczyszczona.

PostaÄ lekowa. Kropel do oczu, roztwór.

GÅÅ wne fizykochemiczne wÅ asnoÅ ci: przezroczysty roztwór od sÅ abkoÅÅÅÅÅÅ do sÅ abkoÅÅÅÅÅÅ o odcieniu zielonkawym, praktycznie wolny od widocznych czÄ stek.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane w okulistyce. Lewofloksacyna. Kod ATC S01A E05.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Lewofloksacyna jest izomerem L leku racemicznego ofloksacyny. Działanie przeciwbakteryjne wywiera głównie izomer L ofloksacyny.

Mechanizm działania.

Lewofloksacyna to lek przeciwbakteryjny z grupy fluorochinolonów, który hamuje aktywność bakteryjnych topoizomeraz typu II – DNA-girazy oraz topoizomerazy IV. Działanie lewofloksacyny na bakterie Gram-ujemne skierowane jest głównie przeciwko DNA-girazie, natomiast na bakterie Gram-dodatnie – przeciwko topoizomerazie IV.

Mechanizmy powstawania oporności.

Istnieją dwa główne mechanizmy powstawania oporności bakterii na lewofloksacynę: obniżenie stężenia leku wewnątrz komórki bakteryjnej lub zmiany w zestawie enzymów, na które działa lek. Takie zmiany powstają w wyniku mutacji w chromosomowych genach kodujących DNA-girazę (gyrA oraz gyrB) i topoizomerazę IV (parC oraz parE; grlA oraz grlB u Staphylococcus aureus). Przyczynami oporności wynikającej z obniżonego stężenia leku wewnątrz komórki bakteryjnej są zmiany porynów zewnętrznej błony (OmpF), co ogranicza możliwość przenikania fluorochinolonów do wnętrza bakterii Gram-ujemnych, lub pompy odpływu substancji. Oporność wynikająca z odpływu substancji została opisana u pneumokoków (PmrA), stafilokoków (NorA), bakterii beztlenowych oraz Gram-ujemnych.

Opisano oporność na chinolony za pośrednictwem osocza krwi (określaną przez gen qnr) u Klebsiella pneumoniae oraz E. coli.

Oporność krzyżowa.

Może występować oporność krzyżowa między fluorochinolonami. Pojedyncze mutacje zazwyczaj nie powodują oporności klinicznej, jednak wielokrotne mutacje zazwyczaj rzeczywiście prowadzą do oporności klinicznej na wszystkie leki z grupy fluorochinolonów. Zmiany porynów zewnętrznej błony oraz systemów odpływu substancji mogą mieć szerokie spektrum substratowe, mogą dotyczyć kilku klas leków przeciwbakteryjnych i prowadzić do powstawania oporności wielopokoleniowej.

Wartości progowe.

Wartości progowe MIC (minimalnego stężenia hamującego), które rozdzielają organizmy wrażliwe i umiarkowanie oporne od opornych zgodnie z wartościami progowymi EUCAST (European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing – Europejski Komitet ds. Testowania wrażliwości na środki przeciwbakteryjne), są następujące:

Pseudomonas spp., Staphylococcus spp., Streptococcus A, B, C, G:

wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 2 mg/l;

Streptococcus pneumoniae: wrażliwe ≤ 2 mg/l, oporne > 2 mg/l;

Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalis: wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 1 mg/l.

Pozostałe patogenne mikroorganizmy: wrażliwe ≤ 1 mg/l, oporne > 2 mg/l.

Spectrum działania przeciwbakteryjnego.

Stopień nabytej oporności poszczególnych gatunków może się różnić w zależności od regionu geograficznego i czasu, dlatego zaleca się posiadanie lokalnych danych dotyczących oporności, szczególnie podczas leczenia ciężkich infekcji. Dlatego przedstawione informacje stanowią jedynie ogólne wytyczne i zalecenia dotyczące możliwego wrażliwości mikroorganizmów na lewofloksacynę. Jeśli lokalny poziom oporności jest taki, że stosowanie leku wobec co najmniej niektórych rodzajów infekcji budzi wątpliwości, w razie potrzeby należy skonsultować się z ekspertem.

W poniższej tabeli przedstawiono wyłącznie te gatunki bakterii, które zazwyczaj powodują zewnętrzne choroby infekcyjne oczu, takie jak zapalenie spojówek.

Spectrum działania przeciwbakteryjnego – kategorie wrażliwości i charakterystyka oporności zgodnie z wymogami EUCAST.

* MSSA = szczepy Staphylococcus aureus wrażliwe na metycylinę.

** MRSA = szczepy Staphylococcus aureus oporne na metycylinę.

Dane dotyczące oporności, przedstawione w tabeli, oparte są na wynikach wieloośrodkowego badania monitorującego (badanie okulistyczne) dotyczącego częstości występowania oporności wśród izolatów bakterii pozyskanych od pacjentów z infekcjami oczu w Niemczech, czerwiec – listopad 2004 r.

Mikroorganizmy zaklasyfikowano jako wrażliwe na lewofloksacynę na podstawie wrażliwości określonej in vitro oraz stężeń we krwi po leczeniu systemowym. Przy miejscowym stosowaniu osiągnięto wyższe stężenia maksymalne niż we krwi. Nie wiadomo jednak, czy kinetyka leku po miejscowym zakapaniu do oka może wpływać na działanie przeciwbakteryjne lewofloksacyny i w jaki sposób.

Dzieci

Właściwości farmakodynamiczne są takie same u dorosłych i dzieci w wieku od 1 roku.

Farmakokinetyka.

Po zakapaniu do oka lewofloksacyna dobrze utrzymuje się w filmie łzowym.

W badaniu przeprowadzonym u zdrowych ochotników średnie stężenie lewofloksacyny w filmie łzowym, zmierzone po 4 i 6 godzinach od miejscowego podania dawki, wynosiło odpowiednio 17,0 i 6,6 μg/ml. Po 4 godzinach od podania dawki u pięciu z sześciu badanych ochotników stężenie wynosiło 2 μg/ml lub więcej. U czterech z sześciu badanych ochotników stężenie to obserwowano również po 6 godzinach od podania dawki.

Stężenie lewofloksacyny we krwi mierzono u 15 zdrowych dorosłych ochotników w różnych punktach czasowych w trakcie 15-dniowego cyklu leczenia. Średnie stężenie lewofloksacyny we krwi po 1 godzinie od zastosowania dawki wahało się od 0,86 ng/ml w dniu 1. do 2,05 ng/ml w dniu 15. Maksymalne stężenie lewofloksacyny – 2,25 ng/ml – odnotowano w dniu 4. po 2 dniach stosowania dawki co 2 godziny (łącznie 8 dawek na dobę). Maksymalne stężenie lewofloksacyny wzrosło z 0,94 ng/ml w dniu 1. do 2,15 ng/ml w dniu

15., co jest 1000 razy mniej niż stężenie zgłaszane po podawaniu standardowych dawek doustnych lewofloksacyny.

Stężenie lewofloksacyny we krwi osiągnięte po zastosowaniu leku w porażone oko jest nieznane.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie miejscowe zewnętrznych bakteryjnych infekcji oczu u pacjentów w wieku od 1 roku, spowodowanych drobnoustrojami wrażliwymi na lewofloksacynę.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lewofloksacynę, podwyższona wrażliwość na inne chinolony lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu.

Wiek pediatryczny do 1 roku życia.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Stosowanie niektórych chinolonów w trybie ogólnoustrojowym wykazało zwiększenie stężenia teofiliny we krwi, zakłócenie metabolizmu kofeiny, nasilenie działania doustnych leków przeciwkrzepliwych – warfaryny i jej pochodnych, a także powiązano je z tymczasowym wzrostem stężenia kreatyniny w surowicy u pacjentów otrzymujących jednocześnie cyklosporynę w trybie ogólnoustrojowym.

Ponieważ maksymalne stężenia lewofloksacyny we krwi po zakapaniu do oka są co najmniej 1000 razy niższe niż po standardowych dawkach doustnych, interakcje charakterystyczne dla stosowania ogólnoustrojowego raczej nie będą miały znaczenia klinicznego przy stosowaniu tych kropli do oczu.

W przypadku jednoczesnego stosowania różnych miejscowych leków do oczu, odstęp między ich aplikacjami powinien wynosić co najmniej 15 minut.

Pacjenci w wieku pediatrycznym.

Nie przeprowadzono badań dotyczących interakcji leków.

Właściwości dotyczące stosowania.

Nie wolno podawać leku pod spojówkę. Roztworu nie należy wstrzykiwać bezpośrednio do przedniej komory oka.

Leki fluorochinolony stosowane systemowo wiąże się z poważnymi, a czasem śmiertelnymi reakcjami alergicznymi (anafilaktycznymi), nawet po podaniu pojedynczej dawki.

Niektóre reakcje towarzyszyły niewydolność układu sercowo-naczyniowego, utrata przytomności, obrzęk naczynioruchowy (w tym obrzęk krtani, gardła lub twarzy), obturacja dróg oddechowych, duszność, pokrzywka i świąd.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej na lewofloksacynę należy przerwać stosowanie leku.

Tak jak w przypadku innych leków przeciwbakteryjnych, długotrwałe stosowanie może prowadzić do nadmiernego rozmnażania się mikroorganizmów opornych, w tym grzybów. W przypadku pogorszenia się stanu pacjenta z powodu infekcji lub braku poprawy klinicznej w odpowiednim czasie należy przerwać stosowanie leku i rozpocząć leczenie alternatywne.

Wskazania kliniczne mogą wymagać przeprowadzenia badania pacjenta, w tym biomikroskopii z użyciem lampy szczelinowej oraz, w razie potrzeby, barwienia fluoresceiną.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów w podeszłym wieku.

Okulary kontaktowe.

Krople do oczu zawierają benzalkonium chlorek jako środek konserwujący. Przed zakapaniem należy zdjąć soczewki kontaktowe i odczekać co najmniej 15 minut przed ponownym założeniem. Benzalkonium chlorek może zmieniać kolor miękkich soczewek kontaktowych.

Pacjentom z bakteryjnym zewnętrznym zakażeniem oka nie powinno się nosić soczewek kontaktowych. Istnieją doniesienia, że benzalkonium chlorek może powodować podrażnienie oczu, objawy suchego oka oraz może wpływać na warstwę łzową i powierzchnię rogówki. Należy stosować ostrożnie u pacjentów z suchym okiem oraz u pacjentów, u których może występować uszkodzenie rogówki oka. W przypadku długotrwałego stosowania należy prowadzić obserwację pacjenta.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania lewofloksacyny u ciężarnych kobiet. Badania na zwierzętach nie wskazują na bezpośredni lub pośredni szkodliwy wpływ na funkcję rozrodczą. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane. Krople do oczu z lewofloksacyną należy stosować w czasie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla kobiety uzasadnia potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią.

Lewofloksacyna przenika do mleka matki. Nie przewiduje się jednak żadnego wpływu na niemowlę karmione piersią przy dawkach terapeutycznych leku. Krople do oczu można stosować w czasie karmienia piersią tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla kobiety uzasadnia potencjalne ryzyko dla niemowlęcia.

Plodność.

Lewofloksacyna nie powodowała zmniejszenia płodności u szczurów przy ekspozycji znacznie przekraczającej maksymalne narażenie człowieka po zastosowaniu okulistycznym.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek wywiera nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek tymczasowe zaburzenia wzroku, pacjent powinien odczekać, aż jego wzrok się wyczyści, zanim zacznie prowadzić samochód lub korzystać z innych urządzeń mechanicznych.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli i dzieci od 1. roku życia: po 1-2 krople do chorego(-ych) oka (oczu) co 2 godziny do 8 razy na dobę bezpośrednio po przebudzeniu w ciągu pierwszych 2 dni, następnie – 4 razy na dobę od 3. do 5. dnia.

W celu zapobieżenia zanieczyszczeniu kaptliczki, końcówka kaptliczki nie powinna mieć kontaktu z powiekami ani otaczającymi obszarami oka.

Czas trwania leczenia zależy od ciężkości infekcji oraz od przebiegu klinicznego i bakteriologicznego choroby. Zazwyczaj okres leczenia wynosi 5 dni.

W przypadku jednoczesnego stosowania różnych miejscowych leków okularnych odstęp między zakapywaniem powinien wynosić co najmniej 15 minut.

Bezpieczeństwo i skuteczność leczenia jadłowstrętu rogówki i oftalmii u noworodków nie zostały ustalone.

Sposób stosowania.

Stosowanie okulistyczne.

Dzieci.

Stosować u dzieci od 1. roku życia.

Przedawkowanie.

Łączna ilość lewofloksacyny w fiolce kropli do oczu jest zbyt mała, aby spowodować efekty toksyczne po przypadkowym podaniu doustnym. W razie potrzeby pacjenta należy klinicznie przebadać i podjąć środki wspomagające. Po miejscowym przedawkowaniu leku oczy należy przemyć czystą wodą o temperaturze pokojowej.

Działania niepożądane.

O działaniach niepożądanych można spodziewać się u około 10 % pacjentów. Reakcje te są zazwyczaj słabe lub umiarkowane, przemijające i ograniczają się głównie do obszaru oka.

Ze względu na zawartość benzalkonium chloridu, substancja ta może powodować kontaktowe zapalenie skóry i/lub podrażnienie.

Poniżej wymieniono działania niepożądane uznane za pewne, prawdopodobne lub możliwe powiązane z leczeniem, o których zgłaszano w trakcie badań klinicznych i nadzoru pozarejestrowego.

Zaburzenia układu odpornościowego.

Rzadkie (>1/10000, <1/1000): alergiczne reakcje oczne pozazapalne, w tym wysypka na skórze.

Bardzo rzadkie (<1/10000), nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): anafilaksja.

Zaburzenia układu nerwowego.

Nieczone (>1/1000, <1/100): ból głowy.

Zaburzenia oka.

Częste (>1/100, <1/10): uczucie pieczenia w oku, osłabienie wzroku oraz pojawienie się nitek śluzu.

Nieczone (>1/1000, <1/100): matowienie powiek, chemoza, reakcja brodawkowata spojówki, obrzęk powiek, dyskomfort w oku, uczucie ciała obcego, świąd oczu, ból oczu, infekcja spojówki, folikule spojówkowe, suchość oczu, rumień powiek oraz fotofobia.

W trakcie badań klinicznych nie obserwowano osadów na rogówce.

Zaburzenia układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy opłucnowej.

Nieczone (>1/1000, <1/100): katar, zapalenie gardła.

Bardzo rzadkie (<1/10000), nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): obrzęk krtani.

Zaburzenia ogólne i stanowiska podania.

Bardzo rzadkie (<1/10000), nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych): gorączka.

Dzieci.

Można spodziewać się, że częstość, rodzaj i ciężkość działań niepożądanych u dzieci są podobne jak u dorosłych.

Dodatkowe działania niepożądane, które obserwowano po podaniu doustnym substancji czynnej (lewofloksacyny) i które mogą potencjalnie wystąpić również po zastosowaniu

L-Optik Romfarma

Zgłaszano przypadki zerwania ścięgna barku, nadgarstka, Achillesa lub innych ścięgien, które wymagały interwencji chirurgicznej lub prowadziły do trwałej niepełnosprawności u pacjentów stosujących fluorochinolony doustnie. Badania i doświadczenie po wprowadzeniu na rynek chinolonów doustnych wskazują, że ryzyko takich zerwań może być zwiększone u pacjentów stosujących kortykosteroidy, szczególnie u pacjentów starszych, a także w przypadku ścięgien poddawanych dużemu obciążeniu, w tym ścięgna Achillesa (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Zgłaszanie możliwych działań niepożądanych

Zgłaszanie możliwych działań niepożądanych, wykrytych po rejestracji leku, ma istotne znaczenie. Umożliwia to ciągłą kontrolę stosunku ryzyka do korzyści z zastosowania leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych proszone są o zgłaszanie wszelkich możliwych działań niepożądanych poprzez krajowy system raportowania.

Okres ważności.

3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Okres ważności po pierwszym otwarciu fiolki wynosi 28 dni.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w miejscu niedostępnym dla dzieci, w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Opakowanie.

5 ml w fiolce polietylenowej o pojemności 5 ml z kapturkiem-kroplówką i polietylenową zakrętką zabezpieczoną pierścieniem ochronnym.

1 fiolka w pudełku kartonowym.

Kategoria dostępności.

Na receptę.

Producent.

K. T. ROMFARM COMPANY S.R.L.

(S.C. ROMPHARM COMPANY S.R.L.)

Miejsce położenia producenta i adres miejsca prowadzenia działalności.

ul. Eroilor nr 1A, miasto Otopeni, 075100, okręg Ilfov, Rumunia

(Eroilor str., No 1A, Otopeni city, 075100, county Ilfov, Romania).