Kwas traneksamowy

INSTRUKCJA dot. stosowania leku leczniczego Kwas traneksamowy (TRANEXAMIC ACID)

Skład:

substancja czynna: kwas traneksamowy;

1 ml roztworu zawiera kwas traneksamowy w przeliczeniu na 100% substancję bezwodną – 100 mg;

substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysta bezbarwna lub jasno-brunatna ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwhemoragiczne, przeciwfibrynolityczne aminokwasy. Inhibitory fibrynolizy. Kod ATC B02A A02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas traneksamowy wykazuje działanie antyhemoragiczne poprzez hamowanie właściwości fibrynolitycznych plazminy. Tworzy się kompleks zawierający kwas traneksamowy i plazminogen; kwas traneksamowy wiąże się z plazminogenem w procesie przekształcania z udziałem plazminy. Działanie kompleksu kwasu traneksamowego i plazminy na aktywność fibryny jest mniejsze niż działanie samej plazminy. Badania in vitro wykazały, że wysokie dawki kwasu traneksamowego zmniejszają aktywność tego kompleksu.

Dzieci

U dzieci w wieku od 1 roku. Przegląd literatury wykazał 12 badań oceniających skuteczność w kardiologii pediatrycznej, obejmujących 1073 dzieci, z których 631 otrzymywało kwas traneksamowy. Większość z nich była badaniami kontrolowanymi z grupą placebo. Badana populacja była heterogeniczna pod względem wieku, rodzajów operacji i schematów dawkowania. Wyniki badań zastosowania kwasu traneksamowego wskazują na zmniejszenie utraty krwi oraz obniżenie potrzeby przetaczania preparatów krwi w kardiologii pediatrycznej z zastosowaniem krążenia wspomaganego (CŁŚ), gdzie istnieje wysokie ryzyko krwawienia, szczególnie u pacjentów z cyjanozą lub u pacjentów poddawanych ponownej operacji. Najbardziej dostosowany schemat dawkowania:

• pierwsze podanie (dawka ładunkowa) – bolusowa infuzja 10 mg/kg, podawana po zastosowaniu znieczepienia ogólnego i przed nacięciem skóry;
• infuzja ciągła 10 mg/kg/godz. lub iniekcja do pompy CŁŚ w dawce dostosowanej do procedury CŁŚ, lub zgodnie z masą ciała pacjenta w dawce 10 mg/kg, lub zgodnie z objętością pompy CŁŚ, ostatnia iniekcja 10 mg/kg na zakończenie CŁŚ.

Mimo że badano bardzo niewielką liczbę pacjentów, ograniczone dane wskazują, że infuzja ciągła jest lepsza, ponieważ utrzymuje stężenie terapeutyczne w osoczu krwi podczas operacji.

U dzieci nie przeprowadzono żadnych specjalnych badań efektu dawki ani farmakokinetyki.

Farmakokinetyka.

Po wewnątrzżylnej dawce 1 g krzywa stężenia leku w osoczu charakteryzuje się trójwykładniczym spadkiem, a okres półtrwania wynosi około 2 godzin dla fazy końcowej eliminacji. Początkowa objętość rozprowadzenia wynosi około 9–12 litrów. Główną drogą eliminacji jest wydalanie z moczem, które zachodzi poprzez filtrację kłębuszkową. Całkowity klirens nerkowy odpowiada całkowitemu klirensowi osocza (110–116 ml/min), a ponad 95 % dawki wydalane jest z moczem w niezmienionej postaci. Wydalanie kwasu traneksamowego wynosi około 90 % w ciągu 24 godzin po wewnątrzżylnej dawce 10 mg/kg masy ciała.

Stężenie antyfibrynolityczne kwasu traneksamowego utrzymuje się w różnych tkankach przez około 17 godzin, a w surowicy krwi – do 7–8 godzin.

Kwas traneksamowy przenika przez łożysko. Stężenie we krwi pępowinowej po wewnątrzżylowym podaniu 10 mg/kg ciężiarnym kobietom wynosi około 30 mg/l, czyli jest takie samo jak we krwi matki. Kwas traneksamowy szybko dyfuunduje do płynu synowialnego i błony synowialnej. W płynie synowialnym osiągane są stężenia równoważne stężeniom w surowicy krwi. Biologiczny okres półtrwania kwasu traneksamowego w płynie synowialnym wynosi około 3 godziny.

Stężenie kwasu traneksamowego w innych tkankach jest niższe niż we krwi. Stężenie substancji w mleku matki wynosi około 1/100 maksymalnego stężenia w surowicy krwi. Stężenie kwasu traneksamowego w płynie mózgowo-rdzeniowym wynosi około 1/10 stężenia w osoczu krwi. Lek przenika do wodnistego ciała oka, gdzie jego stężenie wynosi około 1/10 stężenia w osoczu krwi.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Krwawienie lub ryzyko krwawienia związane z nasileniem fibrynolizy, zarówno uogólnionej, jak i miejscowej, u dorosłych i dzieci od 1. roku życia.

Wskazania specyficzne obejmują:

− krwawienia spowodowane zwiększoną ogólną lub miejscową fibrynolizą, takie jak:

• menorrhagia i metrorrhagia;
• krwawienia przewodu pokarmowego;
• zaburzenia krwotoczne układu moczowego powstałe w wyniku zabiegu chirurgicznego na gruczole krokowym lub w wyniku operacji lub zabiegów na drogach moczowych;

− zabiegi otolaryngologiczne (usunięcie gruczołów gardłowych, tonsillektomia) oraz stomatologiczne (usunięcie zębów);

− zabiegi ginekologiczne lub powikłania w praktyce położniczej;

− zabiegi torakalne, brzuszne i inne duże operacje chirurgiczne, np. operacje kardiochirurgiczne;

− kontrola krwotoków związanych z podaniem leku fibrynolitycznego.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na kwas traneksamowy lub na substancję pomocniczą.
• Ostry zakrzepica żylna lub tętnicza.
• Stany fibrynolityczne po koagulopatii zużyciowej, z wyjątkiem przypadków z przewagą aktywacji układu fibrynolitycznego z ostrym silnym krwawieniem.
• Ciężka niewydolność nerek (ryzyko kumulacji).
• Napady padaczkowe w wywiadzie.
• Podanie do przestrzeni podpajęczynówkowej i komor mózgowych, zastosowanie wewnątrz mózgowe (ryzyko obrzęku mózgu i napadów padaczkowych).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji kwasu traneksamowego z innymi lekami nie były prowadzone. Leczenie jednoczesne lekami przeciwzakrzepowymi powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonych w tej dziedzinie. Należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leków wpływających na hemostazę pacjentom otrzymującym kwas traneksamowy. Istnieje teoretyczne ryzyko zwiększenia potencjału tworzenia się zakrzepów, np. przy stosowaniu estrogenów. Ponadto działanie antyfibrynolityczne leku można antagonizować lekami trombolytycznymi.

Szczególne środki ostrożności.

Należy ściśle przestrzegać wskazań i sposobu stosowania, podanych powyżej:

• Wstrzykiwania lub wlewy dożylne należy przeprowadzać bardzo powoli (maksymalnie 1 ml na minutę).
• Kwasu traneksamowego nie wolno podawać wewnątrzmięśniowo.

Drżenie. Zgłaszano przypadki drżeń związanych z leczeniem kwasem traneksamowym. Większość takich przypadków zgłaszano podczas operacji przeszczepienia aorto-koronarnego (CABG) po wewnątrzżylnej (i.v.) iniekcji kwasu traneksamowego w wysokich dawkach. Przy stosowaniu zalecanych niższych dawek kwasu traneksamowego częstość występowania drżeń pooperacyjnych była taka sama jak u pacjentów, którzy nie otrzymywali leczenia.

Zaburzenia wzroku. Należy zwrócić uwagę na możliwe zaburzenia wzroku, w tym pogorszenie ostrości wzroku, nieostre widzenie, zaburzenia postrzegania kolorów i, w razie potrzeby, należy przerwać leczenie. Przy ciągłym, długotrwałym stosowaniu kwasu traneksamowego zalecane są regularne badania okulistyczne (badanie oczu, w tym ostrości wzroku, postrzegania kolorów, badanie dna oka, pola widzenia). W przypadku patologicznych zmian okulistycznych, w szczególności chorób siatkówki, lekarz po konsultacji z fachowcem powinien rozstrzygnąć kwestię konieczności dalszego stosowania kwasu traneksamowego w każdym indywidualnym przypadku.

Hematuria. W przypadku hematurii z górnych dróg moczowych istnieje ryzyko obturacji cewki moczowej.

Efekty tromboemboliczne. Przed zastosowaniem kwasu traneksamowego należy wziąć pod uwagę czynniki ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej. Kwas traneksamowy należy przepisywać pacjentom z wywiadem chorób zakrzepowo-zatorowych lub pacjentom z wyższym ryzykiem występowania zdarzeń zakrzepowo-zatorowych w wywiadzie rodzinnym (pacjenci z wysokim ryzykiem trombofilii) wyłącznie w przypadku istotnych wskazań medycznych, po konsultacji z lekarzem posiadającym doświadczenie w tej dziedzinie hemostazeeologii i pod ścisłym nadzorem medycznym (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Należy ostrożnie przepisywać kwas traneksamowy pacjentom przyjmującym doustne środki antykoncepcyjne ze względu na zwiększony ryzyko zakrzepicy (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Zespół rozproszonej wewnątrznaczyniowej krzepliwości krwi (DIC). Pacjentom z DIC zazwyczaj nie zaleca się przepisywania kwasu traneksamowego. Jeśli kwas traneksamowy jest przepisywany, należy ograniczyć się do przypadków, w których występuje dominująca aktywacja układu fibrynolitycznego z ostrym, silnym krwawieniem. Charakterystyczny jest profil hematologiczny: skrócony czas lizy euglobulinowego skrzepu; wydłużony czas protrombinowy; obniżenie stężenia fibrynogenu, czynników V i VIII, plazminogenu, fibrynolizyny i α-2-makroglobuliny we krwi; normalny poziom kompleksu P i P we krwi; tj. czynników II (protrombina), VIII i X; podwyższenie poziomu produktów rozpadu fibrynogenu we krwi; normalny poziom płytek krwi. Powyższe zakłada, że stan chorobowy sam w sobie nie zmienia poszczególnych elementów tego profilu. W takich ostrych przypadkach pojedyncza dawka 1 g kwasu traneksamowego często wystarcza do zatrzymania krwawienia. Stosowanie kwasu traneksamowego w zespole DIC należy rozważać wyłącznie przy dostępności odpowiedniego hematologicznego laboratorium i doświadczenia.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Kobietom w wieku rozrodczym w czasie leczenia należy stosować skuteczne środki antykoncepcji.

Ciąża. Dane dotyczące stosowania kwasu traneksamowego u ciężarnych kobiet są nieobecne lub ograniczone. Chociaż badania na zwierzętach nie wskazują na działanie teratogenne, stosowanie kwasu traneksamowego nie jest zalecane w I trymestrze ciąży.

Ograniczone dane kliniczne dotyczące stosowania kwasu traneksamowego w różnych stanach klinicznych krwawień w II i III trymestrze ciąży nie wykazały szkodliwego wpływu na płód. Kwas traneksamowy należy stosować w czasie ciąży wyłącznie wtedy, gdy oczekiwana korzyść uzasadnia potencjalne ryzyko.

Karmienie piersią. Kwas traneksamowy przenika do mleka matki. Dlatego karmienie piersią nie jest zalecane.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługi innych urządzeń.

Nie przeprowadzono badań oceniających wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki.

Stosowanie leku jest ściśle ograniczone do powolnego wstrzykiwania dożylnego (iniekcja lub infuzja).

Dorośli. Jeżeli nie postanowiono inaczej, zalecane dawki to:

1. Standardowe leczenie lokalnego fibrynolizy:

od 0,5 g (1 ampułka po 5 ml) do 1 g (2 ampułki po 5 ml) kwasu traneksamowego w postaci powolnej dożylnej iniekcji lub infuzji (= 1 ml/min) 2–3 razy dziennie.

2. Standardowe leczenie ogólnego fibrynolizy:

1 g (2 ampułki po 5 ml) kwasu traneksamowego w postaci powolnej dożylnej iniekcji lub infuzji (= 1 ml/min) co 6–8 godzin, co odpowiada 15 mg/kg masy ciała (MT).

Zaburzenia funkcji nerek. W przypadku ciężkiej niewydolności nerek, prowadzącej do ryzyka kumulacji, stosowanie kwasu traneksamowego jest przeciwwskazane. U pacjentów z łagodnym i umiarkowanym zaburzeniem funkcji nerek dawkę kwasu traneksamowego należy odpowiednio zmniejszyć w zależności od stężenia kreatyniny w surowicy krwi:

Zaburzenia funkcji wątroby. U pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby nie jest wymagana korekta dawki.

Pacjenci w podeszłym wieku. Nie jest wymagana redukcja dawki, jeśli nie występują objawy niewydolności nerek.

Sposób stosowania

Podawanie jest ściśle ograniczone do powolnej iniekcji lub infuzji dożylnych, maksymalnie 1 ml na minutę.

Środek leczniczy można mieszać z roztworami elektrolitów, aminokwasów, węglowodanów oraz roztworami dekstranu.

Do środka leczniczego można dodawać heparynę.

Rozcieńczone roztwory należy stosować natychmiast po rozcieńczeniu.

Kwasu traneksamowego nie należy podawać do mięśnia.

Dzieci.

Dla dzieci w wieku od 1 roku, przy zastosowaniu zgodnie z zatwierdzonymi wskazaniami, dawka wynosi 20 mg/kg/doba. Dane dotyczące skuteczności, bezpieczeństwa i dawkowania w odniesieniu do tych wskazań są jednak ograniczone.

Skuteczność, bezpieczeństwo i dawkowanie kwasu traneksamowego u dzieci po operacjach serca nie zostały w pełni ustalone. Dostępne ograniczone dane przedstawiono w sekcji „Farmakodynamika”.

Przedawkowanie.

Nie odnotowano przypadków przedawkowania. Objawy i objawy mogą obejmować zawroty głowy, ból głowy, hipotensję i drgawki. Drgawki zazwyczaj pojawiają się częściej przy zwiększeniu dawki.

W przypadku przedawkowania należy prowadzić leczenie wspierające.

Niepożądane działania.

Niepożądane działania zgłaszane w badaniach klinicznych oraz w doświadczeniu pogłosowym wymieniono poniżej według układów narządów.

Niepożądane działania są wymienione zgodnie z głównymi klasami układów narządów MedDRA. W każdej klasie układów narządów niepożądane działania uporządkowane są według częstości występowania. W każdej grupie częstości niepożądane działania przedstawiono w kolejności zmniejszającego się stopnia nasilenia.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres przydatności do użycia. 2 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Ten lek nie powinien być dodawany do krwi przeznaczonej do przetaczania ani do roztworów do wstrzykiwań zawierających penicylinę.

Opakowanie. Po 5 ml w ampułce, 5 ampułek w blisterze, 1 lub 2 lub 10 blisterów w pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. Prywatne Towarzystwo Akcyjne „Lekhim-Charków”.

Siedziba producenta i adres miejsca wykonywania działalności.

Ukraina, 61115, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Seweryna Potockiego 36.