Kwas folinowy "Ebewe"

INSTRUKCJA dotyczÄ cza stosowania leku Kwas folinowy "Ebewe" (CALCIUMFOLINAT "EBEWE")

SkÅ ad:

substancja czynna: calcium folinate;

1 ml roztworu zawiera 10,8 mg kwasu folinowego wapniowego (w przeliczeniu na substancjÄ bezwodnÄ , odpowiadajÄ cÄ 10 mg wolnego kwasu folinowego);

substancje pomocnicze: natrium chloridum, natrium hydroxidum, acidum hydrochloridicum dilutum, aqua pro injectione.

PostaÄ leku. Roztwór do wstrzykiwaÅ„.

GÅówne cechy fizykochemiczne: przejrzysty żółtawy roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki stosowane w celu wyeliminowania toksycznych skutków leczenia przeciwnowotworowego.

Kod ATC V03A F03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas folinowy "Ebewe" jest solą wapniową 5-formylotetrahydrofolianu. Jest aktywnym metabolitem kwasu foliowego i ważnym kofaktorem niezbędnym do syntezy kwasów nukleinowych.

Kwas folinowy "Ebewe" jest często stosowany w celu zapobiegania efektom toksycznym lub neutralizacji działania antagonistów kwasu foliowego (w szczególności metotreksatu). Kwas folinowy "Ebewe" i antagoniści folianów konkurują o ten sam transporter błonowy, co sprzyja wypieraniu antagonistów folianów. Kwas folinowy "Ebewe" chroni komórki przed działaniem antagonistów kwasu foliowego dzięki uzupełnieniu obniżonych zapasów folianów w organizmie. Stanowi on źródło odnowionego tetrahydrofolianu, co pozwala ominąć blokadę wywołaną przez antagoniści folianów i stanowić źródło różnych form kofaktorowych, takich jak kwas foliowy.

Kwas folinowy "Ebewe" jest również często stosowany jako modulator biochemiczny w celu wzmocnienia aktywności cytotoksycznej 5-fluorouracylu. 5-Fluorouracyl hamuje timidylan syntazę (kluczowy enzym biorący udział w biosyntezie pirymidyn), a kwas folinowy "Ebewe" wzmaga to hamowanie dzięki zwiększeniu wewnątrzkomórkowych zapasów folianów, co prowadzi do stabilizacji kompleksu 5-fluorouracylu z timidylan syntazą i zwiększa aktywność cytotoksyczną.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Po wstrzyknięciu wodnego roztworu do mięśnia dostępność systemowa kwasu folinowego "Ebewe" jest porównywalna z dostępnością po podaniu dożylnej, jednak maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) jest wówczas niższe.

Metabolizm

Kwas folinowy "Ebewe" jest racematem. Aktywnym enancjomerem jest forma L (L-formylotetrahydrofolian, L-5-formylotetrahydrofolian). Głównym metabolitem kwasu foliowego jest 5-metylotetrahydrofolian, przekształcenie to zachodzi głównie w wątrobie i błonie śluzowej przewodu pokarmowego.

Rozkład

Objętość rozkładu kwasu folinowego "Ebewe" jest nieznana. Maksymalne stężenie związku wyjściowego (kwasu foliowego, formy D/L-formylotetrahydrofolianu) w osoczu osiągane jest po 10 minutach od podania dożylnej.

Po podaniu dawki 25 mg pole powierzchni pod krzywą farmakokinetyczną dla L-5-formylotetrahydrofolianu i 5-metylotetrahydrofolianu wynosi odpowiednio 28,4 ± 3,5 mg·min/l oraz 129 ± 11 mg·min/l. Nieaktywny izomer D występuje w wyższym stężeniu niż L-5-formylotetrahydrofolian.

Eliminacja

Okres półtrwania wynosi 32–35 minut dla aktywnej formy L i 352–485 minut dla nieaktywnej formy D.

Okres półtrwania aktywnych metabolitów wynosi około 6 godzin (po podaniu dożylnej i domięśniowym).

Wydalanie

80–90 % dawki wydala się z moczem (w postaci 10-formylotetrahydrofolianu i innych nieaktywnych metabolitów), 5–8 % dawki wydala się kałem.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• W celu zmniejszenia toksyczności i przeciwdziałania antagonistom kwasu foliowego, takim jak metotreksat, w terapii cytotoksycznej oraz w przypadku przedawkowania u dorosłych i dzieci. W terapii cytotoksycznej ta procedura jest powszechnie znana jako „zabezpieczenie kwasem folinowym”.
• W ramach połączonej terapii cytotoksycznej z 5-fluorouracylem.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na kwas folinowy lub inne składniki preparatu.
• Anemia złośliwa lub inne typy anemii spowodowane niedoborem witaminy B12.

Szczególne środki ostrożności.

Kwas folinowy „Ebewe” można podawać wyłącznie dożylnie lub domięśniowo. Zakazane jest podawanie do przestrzeni podpajęczynówkowej!

Zgłaszano przypadki śmiertelne po podaniu kwasu foliowego do przestrzeni podpajęczynówkowej po przedawkowaniu metotreksatu podawanego do tej przestrzeni.

Dozwolone jest jedynie jednokrotne pobranie leku z fiolki.

Przed zastosowaniem należy wizualnie sprawdzić wygląd zewnętrznego roztworu. Powinien być przejrzysty, żółtawego koloru. Jeśli roztwór jest mętny lub zawiera widoczne zanieczyszczenia mechaniczne, nie należy go stosować.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Kwas folinowy może obniżać skuteczność lub całkowicie neutralizować działanie antagonistów kwasu foliowego (np. ko-trimoksazolu, pirymetaminy).

Kwas folinowy może obniżać skuteczność leków przeciwpadaczkowych (fenobarbital, fenytoina, primidon, sukcyname) i w konsekwencji zwiększać częstotliwość napadów padaczkowych (gdyż folany są jednym z kofaktorów intensyfikujących metabolizm wątrobowy, stężenia enzymów indukujących działanie przeciwdrgawkowe w osoczu mogą obniżać się).

W przypadku jednoczesnego stosowania kwasu folinowego i 5-fluorouracylu nasila się zarówno działanie terapeutyczne, jak i toksyczne 5-fluorouracylu.

Особливости stosowania.

Leczenie wapniem folinianem w połączeniu z metotreksatem lub 5-fluorouracylem należy prowadzić pod kontrolą doświadczonego lekarza onkologa.

Wapń folinian może maskować objawy anemii złośliwej oraz innych anemii spowodowanych niedoborem witaminy B12.

Wiele leków cytotoksycznych, które są bezpośrednimi lub pośrednimi inhibitorami syntezy DNA, powoduje makrocytozę (w szczególności hydroksykarbomida, cytarabina, 6-merkapto-puryna, tioguanina). Takiej makrocytozy nie należy leczyć kwasem folinowym.

U chorych na epilepsję przyjmujących fenylobarbital, fenytoinę, primidon i sukcyynamidy, w trakcie terapii wapniem folinianem może dochodzić do nasilenia napadów epileptycznych z powodu obniżenia stężenia leków przeciwpadaczkowych w osoczu krwi. W związku z tym w takich przypadkach konieczna jest ścisła obserwacja kliniczna, a w razie potrzeby – monitorowanie stężenia leków przeciwpadaczkowych w osoczu krwi oraz korekta ich dawek w czasie leczenia wapniem folinianem i po jego odstawieniu.

Zastosowanie wapnia folinianu w połączeniu z 5-fluorouracylem

Wapń folinian może nasilać działanie toksyczne 5-fluorouracylu, szczególnie u chorych w podeszłym wieku i u pacjentów osłabionych. Najczęstsze objawy toksyczności to leukopenia, zapalenie błon śluzowych, stomatyt, biegunka. Te działania niepożądane mogą być ograniczające dawkowanie. W razie potrzeby zmniejszenia dawek z powodu skutków toksycznych przy jednoczesnym stosowaniu 5-fluorouracylu i wapnia folinianu, dawki 5-fluorouracylu należy obniżać bardziej niż przy monoterapii 5-fluorouracylem.

Leczenia 5-fluorouracylem w połączeniu z wapniem folinianem nie należy rozpoczynać ani kontynuować do całkowitego ustąpienia objawów toksyczności przewodu pokarmowego, niezależnie od ich nasilenia. Ponieważ biegunka może być objawem toksyczności przewodu pokarmowego (która może prowadzić do szybkiego pogorszenia stanu klinicznego pacjenta aż do śmiertelnego skutku), pacjenci z biegunką powinni być pod ścisłą obserwacją do całkowitego ustąpienia odpowiednich objawów. W przypadku wystąpienia biegunki i/lub stomatytu zaleca się zmniejszenie dawek 5-fluorouracylu do całkowitego ustąpienia objawów. Szczególną ostrożność należy zachować u chorych osłabionych i u pacjentów w podeszłym wieku.

Zaleca się przepisywanie niższych dawek początkowych 5-fluorouracylu pacjentom w podeszłym wieku oraz tym, którzy wcześniej otrzymywali leczenie promieniowaniem.

Wapń folinian i 5-fluorouracyl należy podawać oddzielnie.

W trakcie terapii skojarzonej 5-fluorouracylem i wapniem folinianem należy kontrolować poziom wapnia i w razie potrzeby podawać leki zawierające wapń.

Zastosowanie wapnia folinianu w połączeniu z metotreksatem

Zalecenia dotyczące zapobiegania skutkom toksycznym podczas terapii metotreksatem zawarte są w instrukcji do stosowania medycznego metotreksatu.

Wapń folinian nie chroni przed skutkami toksycznymi niehematologicznymi podczas terapii metotreksatem (np. przed działaniem nefrotoksycznym związanym z wytrącaniem się osadu metotreksatu i/lub jego metabolitów w kanalikach nerkowych). U pacjentów z opóźnioną eliminacją metotreksatu w wczesnej fazie istnieje większe ryzyko rozwoju odwracalnej niewydolności nerek oraz innych skutków toksycznych związanych ze stosowaniem metotreksatu. Niewydolność nerek (rozwinęta w trakcie terapii metotreksatem lub istniejąca przed rozpoczęciem leczenia) potencjalnie wiąże się z opóźnioną egzcrecją metotreksatu, dlatego w takich przypadkach może być konieczne stosowanie wapnia folinianu w podwyższonych dawkach lub przez dłuższy czas.

Należy unikać stosowania nadmiernych dawek wapnia folinianu, ponieważ może to prowadzić do zmniejszenia aktywności przeciwnowotworowej metotreksatu, szczególnie w przypadku nowotworów ośrodkowego układu nerwowego, w których po kilku cyklach leczenia obserwuje się kumulację wapnia folinianu.

W przypadku rozwoju oporności na metotreksat związanego z pogorszeniem transportu przez błony, rozwija się również oporność na wapń folinian, ponieważ obie substancje są przenoszone tym samym systemem transportowym.

W przypadku przedawkowania antagonistów kwasu foliowego (np. metotreksatu) należy jak najszybciej rozpocząć podawanie wapnia folinianu. Im dłuższy przedział czasu między podaniem metotreksatu a wapnia folinianu, tym mniejsza skuteczność tego ostatniego jako antydotum.

W przypadku stwierdzenia odchyleń wyników badań laboratoryjnych lub objawów klinicznych toksyczności, należy zawsze sprawdzić, czy pacjent nie przyjmuje innych leków oddziałujących na metotreksat (np. wpływających na jego eliminację lub wiązanie z białkami osocza krwi).

Roztwory do wlewu przygotowane przez rozcieńczenie leku 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy są fizycznie i chemicznie stabilne przez co najmniej 24 godziny, jeśli przechowywane są w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór do wlewu należy podawać natychmiast po przygotowaniu. Jeśli roztwór nie został użyty natychmiast, czas i warunki jego przechowywania muszą być kontrolowane przez personel medyczny. Ogólnie czas przechowywania nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze 2–8 °C, chyba że roztwór został przygotowany w kontrolowanych i certyfikowanych warunkach bezpylnych.

Lek zawiera sód, co należy uwzględnić podczas leczenia pacjentów przestrzegających diety z ograniczeniem zawartości sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Nie ma dowodów, że wapń folinian może wywierać szkodliwy wpływ podczas stosowania w czasie ciąży, jednak brakuje odpowiednich danych dotyczących stosowania wapnia folinianu w leczeniu ciężarnych kobiet.

Jeśli metotreksat lub inne antagoniści kwasu foliowego są przepisywane w czasie ciąży lub karmienia piersią (co możliwe jest tylko w ścisie uzasadnionych wskazaniach, gdy oczekiwana korzyść terapii dla kobiety wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu), nie ma ograniczeń w stosowaniu wapnia folinianu w celu zapobiegania skutkom ubocznym lub neutralizacji działania toksycznego metotreksatu.

Stosowanie 5-fluorouracylu w czasie ciąży lub karmienia piersią jest przeciwwskazane. To samo dotyczy terapii skojarzonej 5-fluorouracylem w połączeniu z wapniem folinianem.

Szczegółowe informacje na ten temat zawarte są w instrukcjach do stosowania medycznego metotreksatu, innych antagonistów kwasu foliowego i 5-fluorouracylu.

Nie wiadomo, czy wapń folinian przenika do mleka matki. W razie potrzeby wapń folinian może być stosowany w czasie karmienia piersią zgodnie z wskazaniami terapeutycznymi.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń.

Brak danych.

Sposób stosowania i dawki

Kwas folinowy „Ebewe” należy podawać wyłącznie dożylnie lub domięśniowo.

Nie stosować leku w sposób dooponowy!

Wszystkie dawki podane poniżej odnoszą się do kwasu folinowego.

Szybkość podania dożylnej nie powinna przekraczać 160 mg/min ze względu na zawartość wapnia w leku.

Roztwory do infuzji należy przygotować przez rozcieńczenie leku 0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy.

Ochrona kwasem folinowym w terapii metotreksatanem

Ponieważ dawki i schematy stosowania kwasu folinowego zależą od dawek i schematów terapii metotreksatanem w dawkach średnich i wysokich, zaleca się zapoznanie się z odpowiednim protokołem leczenia metotreksatanem.

Kwas folinowy należy podawać drogą parenteralną pacjentom z zespołem niedowchłaniania lub innymi chorobami przewodu pokarmowego, gdy nie można zagwarantować wchłaniania leku w przewodzie pokarmowym. Dawki powyżej 25–50 mg należy podawać wyłącznie drogą parenteralną ze względu na efekt nasycenia wchłaniania kwasu folinowego w przewodzie pokarmowym.

Ochrona kwasem folinowym jest konieczna przy stosowaniu metotreksatanu w dawkach powyżej 500 mg/m² powierzchni ciała i zalecana przy dawkach 100–500 mg/m² powierzchni ciała.

Poniżej przedstawiono orientacyjne zalecenia dotyczące stosowania kwasu folinowego u dorosłych, u pacjentów w wieku starszym i u dzieci.

Dawkę i długość trwania terapii kwasem folinowym ustala się przede wszystkim z uwzględnieniem dawek i schematu leczenia metotreksatanem, obecności objawów działania toksycznego oraz indywidualnych wskaźników wydalania metotreksatanu. Zwykle kwas folinowy należy podawać w dawce 15 mg (6–12 mg/m² powierzchni ciała) po upływie 12–24 godzin (nie później niż po 24 godzinach) od rozpoczęcia infuzji metotreksatanu. Następnie należy podawać takie same dawki kwasu folinowego co 6 godzin przez 72 godziny. Po kilku podaniach parenteralnych można przejść na doustne stosowanie leku w postaci kapsułek.

Po upływie 48 godzin od rozpoczęcia infuzji metotreksatanu należy zmierzyć pozostałą stężenie metotreksatanu we krwi. Jeżeli stężenie to jest mniejsze niż 0,5 µmol/l, terapię kwasem folinowym można przerwać. Jeżeli natomiast stężenie metotreksatanu przekracza 0,5 µmol/l, terapię ochronną należy kontynuować i wzmocnić. Kwas folinowy należy podawać w dawkach podanych poniżej co 6 godzin przez kolejne 48 godzin lub aż do osiągnięcia stężenia metotreksatanu < 0,05 µmol/l:

• przy stężeniu metotreksatanu ≥ 0,5 µmol/l – w dawce 15 mg/m² powierzchni ciała;
• przy stężeniu metotreksatanu ≥ 1,0 µmol/l – w dawce 100 mg/m² powierzchni ciała;
• przy stężeniu metotreksatanu ≥ 2,0 µmol/l – w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała.

Oprócz terapii kwasem folinowym należy podjąć działania mające na celu przyspieszenie wydalania metotreksatanu (utrzymanie wysokiego diurezy, alkalinizacja moczu), a także codziennie oznaczać stężenie kreatyniny w surowicy krwi w celu kontroli funkcji nerek.

Terapia połączona z 5-fluorouracylem

Stosowano różne schematy terapii 5-fluorouracylem w połączeniu z kwasem folinowym, jednak nie udowodniono przewagi żadnego z nich. Poniżej opisano niektóre schematy leczenia dorosłych i pacjentów w wieku starszym z zaawansowanym lub przerzutowym rakiem jelita grubego. Brak danych dotyczących stosowania tych kombinacji w leczeniu dzieci.

Schemat powtarzania cykli co dwa tygodnie: w dni 1. i 2. cyklu podawać kwas folinowy w dawce 200 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej, a następnie 5-fluorouracyl w dawce 400 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej oraz 5-fluorouracyl w dawce 600 mg/m² powierzchni ciała w formie 22-godzinnej infuzji dożylnej przez kolejne 2 dni co dwa tygodnie, w dni 1. i 2.

Schemat powtarzania cykli co tydzień: kwas folinowy podaje się w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej; 5-fluorouracyl w dawce 500 mg/m² powierzchni ciała podaje się w formie dożylnej iniekcji bolusowej w połowie lub na końcu infuzji kwasu folinowego.

Schemat powtarzania cykli co miesiąc: w pierwszych 5 dniach cyklu codziennie podaje się kwas folinowy w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej lub w dawce 200–500 mg/m² powierzchni ciała w formie dwugodzinnej infuzji dożylnej, a następnie natychmiast podaje się 5-fluorouracyl w dawce 425 lub 370 mg/m² powierzchni ciała w formie dożylnej iniekcji bolusowej.

W trakcie terapii połączonej 5-fluorouracylem i kwasem folinowym może wystąpić konieczność korekty dawek 5-fluorouracylu i odstępów między jego podaniami w zależności od stanu pacjenta, klinicznej reakcji na terapię oraz toksycznych działań ograniczających dawkę. Odpowiednie zalecenia zawarte są w instrukcji do stosowania medycznego 5-fluorouracylu. Nie jest konieczne zmniejszanie dawek kwasu folinowego.

Lekarz ustala niezbędną liczbę cykli terapii.

Stosowanie kwasu folinowego jako antydota antagonistów kwasu foliowego: trimetrexatu, trimetoprimu i pirymetaminy

Profilaktyka działań toksycznych trimetrexatu: kwas folinowy podaje się codziennie w czasie leczenia trimetrexatem i przez kolejne 72 godziny po podaniu ostatniej dawki trimetrexatu. Kwas folinowy można podawać dożylnie w ciągu 5–10 minut w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin (dawka dobową – 80 mg/m² powierzchni ciała) lub doustnie w dawce 20 mg/m² powierzchni ciała 4 razy na dobę w równych odstępach czasu. Dobową dawkę kwasu folinowego należy dostosować w zależności od objawów toksyczności hematologicznej trimetrexatu.

Leczenie przedawkowania trimetrexatu: w przypadku przedawkowania (możliwe przy dawkach trimetrexatu powyżej 90 mg/m² powierzchni ciała bez towarzyszącego stosowania kwasu folinowego) należy przerwać terapię trimetrexatem i podawać dożylnie kwas folinowy w dawce 40 mg/m² powierzchni ciała co 6 godzin przez trzy dni.

Profilaktyka działań toksycznych trimetoprimu: po zakończeniu terapii trimetoprimem należy podawać kwas folinowy w dawce 3–10 mg/dobę do normalizacji wskaźników hematologicznych.

Profilaktyka działań toksycznych pirymetaminy: podczas terapii wysokimi dawkami pirymetaminy lub długotrwałego leczenia niskimi dawkami należy stosować terapię wspomagającą kwasem folinowym w dawkach od 5 do 50 mg/dobę w zależności od liczby elementów morfotycznych we krwi obwodowej.

Dzieci.

Kwas folinowy stosuje się u dzieci jako środek ochronny w celu zapobiegania działaniom toksycznym metotreksatanu, a także jako antydot w przypadku przedawkowania i zatrucia metotreksatanem oraz innymi antagonistami kwasu foliowego.

Przedawkowanie.

Przy stosowaniu kwasu folinowego w dawkach znacznie wyższych niż zalecane nie zaobserwowano żadnych negatywnych skutków. Jednakże nadmierna dawka kwasu folinowego może unieczynnić działanie chemioterapeutyków będących antagonistami kwasu foliowego.

W przypadku przedawkowania 5-fluorouracylu w połączeniu z kwasem folinowym należy podjąć działania zalecane przy przedawkowaniu 5-fluorouracylu.

Niepożądane działania uboczne.

Niepożądane działania uboczne są wymienione według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); pojedyncze (≥ 1/10 000, < 1/1000); rzadkie (< 1/10 000), nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Przy stosowaniu we wszystkich wskazaniach

Ze strony układu nerwowego: pojedyncze – nasilenie częstotliwości napadów epilepsji.

Ze strony przewodu pokarmowego: pojedyncze – zaburzenia żołądkowo-jelitowe przy stosowaniu kwasu folinowego w wysokich dawkach.

Działania ogólne i reakcje miejscowe: rzadko – gorączka.

Ze strony układu odpornościowego: rzadkie – reakcje alergiczne, w tym pokrzywka, reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia psychiczne: pojedyncze – bezsenność, niepokój i depresja przy stosowaniu kwasu folinowego w wysokich dawkach.

Przy leczeniu skojarzonym z 5-fluorouracylem

Ogólnie profil bezpieczeństwa zależy od schematu leczenia 5-fluorouracylem, ponieważ przy takim skojarzonym stosowaniu nasila się toksyczność 5-fluorouracylu.

Ze strony krwi i układu chłonnego: bardzo często – niedostateczność szpiku kostnego, w tym przypadki śmiertelne.

Ze strony przemiany materii i odżywiania: częstość nieznana – hiperamonemia.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu podania: bardzo często – zapalenie błon śluzowych, w tym stomatyt i cheilit. Zanotowano przypadki śmiertelne w wyniku zapalenia błon śluzowych.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej: często – zespół erytrodyzestezji dłoniowo-stopy.

Działania niepożądane przy schemacie leczenia z miesięcznym podawaniem leków

Ze strony przewodu pokarmowego: bardzo często – nudności i wymioty.

Ogólne zaburzenia i stan w miejscu podania: bardzo często – (ciężkie) zapalenie błon śluzowych.

Działania niepożądane przy schemacie leczenia z tygodniowym podawaniem leków

Ze strony przewodu pokarmowego: bardzo często – ciężka biegunka i odwodnienie wymagające hospitalizacji pacjenta, w pojedynczych przypadkach nawet zakończone śmiercią.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze 2–8 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Stwierdzono niezgodność (powstawanie osadu) przy mieszaniu roztworów kwasu folinowego z roztworami droperydolu, fluorouracylu, foskarnetu i metotreksatu.

Dróperydol

• Przy bezpośrednim mieszaniu 1,25 mg/0,5 ml droperydolu i 5 mg/0,5 ml kwasu folinowego w strzykawce przez 5 minut w temperaturze 25 °C, a następnie odwirowaniu przez 8 minut, obserwowano powstawanie osadu.
• Przy mieszaniu 2,5 mg/0,5 ml droperydolu z 10 mg/0,5 ml kwasu folinowego obserwowano powstawanie osadu natychmiast po kolejnym wprowadzeniu leków do rozgałęzienia typu V, bez przemywania bocznego przewodu rozgałęzienia typu V pomiędzy wstrzyknięciami.

Fluorouracyl

Kwas folinowy i 5-fluorouracyl należy podawać oddzielnie, ponieważ przy ich mieszaniu może powstawać osad. Stwierdzono niezgodność 5-fluorouracylu w dawce 50 mg/ml oraz kwasu folinowego w dawce 20 mg/ml z lub bez 5% roztworu dekstrozy w wodzie przy mieszaniu w różnych ilościach i przechowywaniu w pojemnikach z poli(chlorku winylu) w temperaturze 4 °C, 23 °C lub 32 °C.

Foskarnet

Przy mieszaniu roztworu foskarnetu 24 mg/ml z roztworem kwasu folinowego 20 mg/ml obserwowano pojawienie się mętnego żółtego zabarwienia roztworu.

Kwas folinowy "Ebewe" nie należy mieszać z innymi lekami.

Opakowanie.

Po 3 ml (30 mg) lub 5 ml (50 mg), lub 10 ml (100 mg), lub 20 ml (200 mg) w fiolce z brązowego szkła, zamkniętej korkiem gumowym i aluminiową pokrywką zaciskową; po 1 fiolce w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

EBEWE Pharma Ges.m.b.H. Nfg. KG

(pozwolenie na wydanie serii).

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Mondseestrasse 11, 4866 Unterach am Attersee, Austria

lub

Producent.

Sandoz GmbH – Miejsce produkcji Antyinfekcyjne Lekarstwa Gotowe i Operacje Chemiczne Kundl (AICO Lekarstwa Gotowe Kundl)
Sandoz GmbH – Manufacturing Site Anti Infectives & Chemical Operations FDF Kundl (AICO FDF Kundl) (pozwolenie na wydanie serii).

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Biochemiestrasse 10, 6250 Kundl, Austria

lub

Producent.

Salutas Pharma GmbH (pozwolenie na wydanie serii).

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Otto-von-Guericke-Allee 1, 39179 Barleben, Niemcy