Kwas askorbinowy z glukozą

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Kwas askorbinowy z glukozą (ASCORBIC ACID WITH GLUCOSE)

Skład:

Substancje czynne: 1 tabletka zawiera kwasu askorbinowego 100 mg; glukozy monohydratu 877 mg;

Substancje pomocnicze: skrobię ziemniaczaną, talk, stearynian wapnia, kwas stearynowy.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o kształcie płasko-cylindrycznym z zaokrąglonymi krawędziami i ryflowane, białe lub prawie białe. Dozwolone jest występowanie marmurowania na powierzchni tabletek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Proste przygotowania kwasu askorbinowego (witaminy C). Kwas askorbinowy (witamina C). Kod ATC A11G A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas askorbinowy (witamina C) wykazuje wyraźne właściwości redukcyjne. Należy do grupy witamin rozpuszczalnych w wodzie. Uczestniczy w reakcjach redoks, regulacji metabolizmu węglowodanów, wpływa na metabolizm aminokwasów szeregu aromatycznego, metabolizm tyroksyny, biosyntezę katecholamin, hormonów steroidowych oraz insuliny, jest niezbędny dla krzepnięcia krwi, syntezy kolagenu i prokolagenu, regeneracji tkanki łącznej i kostnej. Poprawia przepuszczalność naczyń włosowatych. Sprzyja wchłanianiu żelaza w jelitach i uczestniczy w syntezie hemoglobiny. Zwiększa nieswoistą odporność organizmu, wykazuje właściwości antydotowe. Deficyt witaminy C w diecie prowadzi do rozwoju hipowitaminozy i awitaminozy C, ponieważ witamina ta nie jest syntetyzowana w organizmie.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie kwasu askorbinowego odbywa się głównie w jelicie cienkim. Proces ten może być zaburzony przy dyskineziach jelit, enteritach, achylii, inwazjach pasożytniczych, lambliozie, a także przy spożyciu napojów alkalicznych, świeżych soków owocowych i warzywnych. Maksymalne stężenie leku we krwi osoczu po podaniu doustnym osiągane jest po 4 godzinach. Łatwo przenika do leukocytów, płytek krwi, a następnie do wszystkich tkanek; gromadzi się w tylnej części przysadki mózgowej, korze nadnerczy, nabłonku ocznym, komórkach pośrednich gruczołów płciowych, jajnikach, wątrobie, mózgu, śledzionie, trzustce, płucach, nerkach, ścianie jelita, sercu, mięśniach, tarczycy. Metabolizowany głównie w wątrobie do kwasu deoksyaskorbinowego, a następnie do kwasu szczawiowooctowego i kwasu diketogulonowego. Niezmieniony askorbinian i metabolity wydzielane są z moczem, kałem, przenikają również do mleka matki. Po zastosowaniu wysokich dawek, gdy stężenie we krwi osoczu przekracza 1,4 mg/dl, wydalanie gwałtownie się nasila, a zwiększona ekrescja może utrzymywać się po odstawieniu leku.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Profilaktyka i leczenie niedoboru witaminy C.

Zapewnienie zwiększonego zapotrzebowania organizmu na witaminę C w okresie wzrostu, w ciąży lub podczas karmienia piersią, przy zwiększonym obciążeniu fizycznym i umysłowym, przy chorobach zakaźnych i zatruciach, w diatezach krwotocznych, w ramach kompleksowego leczenia krwawień (nosowych, płucnych, macicznych), przy chorobie popromiennej, chorobie Addisona, przedawkowaniu leków przeciwzakrzepowych, przy uszkodzeniach miękkich tkanek oraz zakażonych ranach powoli gojących się, złamaniach kości.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na kwas askorbinowy lub którykolwiek ze składników pomocniczych leku. Zakrzepica, skłonność do zakrzepicy, zatorowość, cukrzyca, ciężkie choroby nerek. Kamica nerkowa – przy stosowaniu dawek przekraczających 1 g na dobę. Nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, różne stany towarzyszące hiper- glikemii, wiek dziecięcy do 3 lat.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań.

Kwas askorbinowy podany doustnie zwiększa wchłanianie penicyliny, tetracykliny, żelaza; sprzyja wchłanianiu aluminium w jelitach, co należy uwzględnić przy jednoczesnym leczeniu lekami przeciwwskazanymi zawierającymi aluminium.

Jednoczesne stosowanie witaminy C i deferoxaminy zwiększa toksyczność żelaza w tkankach, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do dekompensacji krążenia. Witaminę C można stosować dopiero po upływie 2 godzin od zastrzyku deferoxaminy.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek przez osoby leczone disulfiramem hamuje reakcję disulfiram-alkohol.

Wysokie dawki leku zmniejszają skuteczność trójpierścieniowych leków przeciwwdepresyjnych, neuroleptyków – pochodnych fenytoazyny, kanalikową reabsorpcję amfetaminy, zaburzają wydalanie moksyloetyny przez nerki, wpływają na resorpcję witaminy B12.

Kwas askorbinowy zwiększa całkowity klirens alkoholu etylowego. Przy stosowaniu kwasu askorbinowego w dużych dawkach i jednoczesnym spożyciu alkoholu mogą rozwijać się reakcje typu disulfiramopodobne.

Lek zmniejsza toksyczność leków sulfonamidowych, zmniejsza skuteczność heparyny i pośrednich leków przeciwzakrzepowych.

Witamina C zwiększa wydzielanie szczawianów z moczem, zwiększając w ten sposób ryzyko powstawania kamieni szczawianowych w moczu, zwiększa ryzyko rozwoju kryształomoczu podczas leczenia salicylanami.

Kwas acetylosalicylowy (aspiryna) może obniżać wchłanianie kwasu askorbinowego.

Przy jednoczesnym stosowaniu salicylanów z kwasem askorbinowym może wzrastać wydalanie kwasu askorbinowego przez nerki.

Leki z grupy chinolin, chlorek wapnia, salicylany, kortykosteroidy w długotrwałym leczeniu zmniejszają zapasy kwasu askorbinowego w organizmie.

Wchłanianie kwasu askorbinowego zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

W przypadku stosowania wysokich dawek lub długotrwałego leczenia należy kontrolować funkcje nerek, poziom ciśnienia tętniczego oraz funkcje trzustki. Lek należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem chorób nerek.

W przypadku kamicy moczowej dawka dobową kwasu askorbinowego nie powinna przekraczać 1 g.

Nie należy przepisywać wysokich dawek leku pacjentom z podwyższonym krzepnięciem krwi.

Ze względu na to, że kwas askorbinowy zwiększa wchłanianie żelaza, jego stosowanie w wysokich dawkach może być niebezpieczne dla pacjentów z hemochromatozą, talasemią, polycytemią, białaczką i anemią sieroblastową. Pacjentom z wysokim stężeniem żelaza w organizmie lek należy stosować w minimalnych dawkach.

Jednoczesne stosowanie leku z napojami alkalicznymi zmniejsza wchłanianie kwasu askorbinowego, dlatego nie należy go zapijać wodą mineralną alkaliczną. Ponadto wchłanianie kwasu askorbinowego może być zaburzone przy dyskineziach jelit, zapaleniu jelit oraz achylii.

Z ostrożnością należy stosować lek u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosforanodehydrogenazy.

Kwas askorbinowy jako związek odwracający może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych, np. oznaczanie stężenia glukozy i bilirubiny we krwi, aktywności transaminaz i dehydrogenazy mleczanowej.

Ze względu na łagodny efekt pobudzający kwasu askorbinowego nie zaleca się stosowania leku na końcu dnia. Z uwagi na pobudzający wpływ kwasu askorbinowego na produkcję kortykosteroidów, przy stosowaniu leku w wysokich dawkach konieczna jest kontrola funkcji nerek i ciśnienia tętniczego.

Nie zaleca się przepisywania leku pacjentom z obniżoną tolerancją glukozy. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek leku konieczna jest kontrola poziomu glukozy we krwi.

Należy stosować kwas askorbinowy z ostrożnością u pacjentów z postępującą chorobą nowotworową, ponieważ jego zastosowanie może nasilić przebieg choroby.

Preparat może być szkodliwy dla zębów.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek można stosować w czasie ciąży lub karmienia piersią, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa możliwy ryzyko dla płodu, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawkowania i przepisanego przez lekarza pod jego kontrolą. Należy dokładnie przestrzegać zalecanych dawek i nie przekraczać ich.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

W przypadku stosowania w dawkach terapeutycznych lek nie wpływa na szybkość reakcji.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosować doustnie, po posiłku.

Dorosłym i dzieciom od 14 roku życia w celu profilaktyki należy przyjmować po ½–1 tabletce (50–100 mg) dziennie, dzieciom w wieku od 3 do 14 lat – po ½ tabletki (50 mg) dziennie.

Dawki lecznicze dla dzieci od 14 roku życia i dorosłych wynoszą po ½–1 tabletce (50–100 mg) 3–5 razy dziennie, dla dzieci w wieku od 3 do 7 lat – po ½–1 tabletce (50–100 mg) 2–3 razy dziennie, dla dzieci w wieku od 7 do 10 lat – po 1 tabletce (100 mg) 2–3 razy dziennie, dla dzieci w wieku od 10 do 14 lat – po 1–1½ tabletki (100–150 mg) 2–3 razy dziennie.

Kobietom w ciąży i po porodzie oraz przy niskim stężeniu witaminy C w mleku matki należy przyjmować po 3 tabletki (300 mg) dziennie przez 10–15 dni, a następnie w celu profilaktyki po 1 tabletce (100 mg) dziennie przez cały okres karmienia piersią.

Czas trwania leczenia zależy od charakteru i przebiegu choroby i jest ustalany indywidualnie przez lekarza.

Dzieci. Lek stosować u dzieci od 3 roku życia.

Przedawkowanie.

Kwas askorbinowy jest dobrze tolerowany. Jest to witamina rozpuszczalna w wodzie, jej nadmiar jest wydalany z moczem.

Objawy. Przy długotrwałym stosowaniu witaminy C w dużych dawkach możliwe jest hamowanie czynności aparatu wyspowego trzustki, co wymaga kontroli jej stanu. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania nerkowego kwasu askorbinowego i moczowego podczas acetylowania moczu, z ryzykiem wytrącania się kamieni szczawianowych.

Stosowanie dużych dawek leku może prowadzić do wymiotów, nudności lub biegunki, które ustępują po odstawieniu leku. Ponadto przy stosowaniu dużej ilości leku obserwuje się wzdęcia brzucha.

Leczenie. Terapia objawowa.

Niepożądane działania.

Ze strony przewodu pokarmowego: przy stosowaniu w dawce przekraczającej 1 g na dobę – podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego, oparzenie, nudności, wymioty, biegunka.

Ze strony nerek i układu moczowego: uszkodzenie aparatu nerkowego kłębuszków, krystaluria, powstawanie kamieni moczowych (uratowych, cystynowych i/lub szczawianowych) w nerkach i drogach moczowych, niewydolność nerek.

Ze strony układu immunologicznego: reakcje alergiczne, obrzęk naczynioruchowy Quinckego, czasem – wstrząs anafilaktyczny w przypadku wrażliwości.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej: wysypki skórne, świąd, pokrzywka, egzema.

Ze strony układu endokrynnego: uszkodzenie aparatu wyspowego trzustki (hiperglikemia, glukozuria) oraz zaburzenia syntezy glikogenu aż do rozwoju cukrzycy.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, dystrofia mięśnia sercowego.

Ze strony układu krwiotwórczego i chłonnego: trombocytoza, hiperprotrombinemia, krzepnięcie krwi, erytrocytopenia, neutrofilowy leukocytoza; u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy czerwonych krwinek może dojść do hemolizy erytrocytów, anemii hemolitycznej (u pacjentów z niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy).

Ze strony układu nerwowego: podwyższona pobudliwość, zaburzenia snu, ból głowy, uczucie gorąca, zmęczenie.

Ze strony przemiany materii: zaburzenia przemiany cynku, miedzi.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w blisterach.

Po 10 tabletów w blisterze; po 3 blistery w opakowaniu.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. AT «KIJEWSKI ZAKŁAD WITAMINOWY».

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

04073, Ukraina, miasto Kijów, ul. Kopilowska 38.

Strona internetowa: www.vitamin.com.ua