Kwas acetylosalicylowy

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU ACETYLOSAICYLOWA KISZELINA (ACIDUM ACETYLSALICYLICUM)

Skład:

substancja czynna: kwas acetylosalicylowy;

1 tabletka zawiera kwasu acetylosalicylowego (przeliczony na substancję o zawartości 100%) 500 mg;

substancje pomocnicze: celuloza mikryształniczna, sodowa sól kroskarboksymetylowej celulozy, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny (aerosil), stearynian magnezu, aromat cytrynowy, kwas cytrynowy bezwodny.

Postać leku. Tabletka.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletka biała lub prawie biała, o kształcie okrągłym, z powierzchnią płaską, z rowkiem i fasetą, o lekkim zapachu cytryny. Dopuszczalna jest faktura marmurowa na powierzchni tabletek.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Kwas acetylosalicylowy. Kod ATC N02BA01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kwas acetylosalicylowy należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID) o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym. Mechanizm działania polega na nieodwracalnej inaktywacji enzymów cyklooksygenazy, które odgrywają ważną rolę w syntezie prostaglandyn.

Kwas acetylosalicylowy stosuje się doustnie w dawkach od 0,3 do 1 g w celu złagodzenia bólu oraz stanów towarzyszących gorączce, takich jak przeziębienie, w celu obniżenia temperatury ciała oraz osłabienia bólu stawów i mięśni.

Kwas acetylosalicylowy hamuje agregację płytek krwi, blokując syntezę tromboksanu A2.

Farmakokinetyka.

Po podaniu doustnym kwas acetylosalicylowy jest szybko i całkowicie wchłaniany z przewodu pokarmowego. W trakcie i po wchłanianiu ulega przekształceniu w główny czynny metabolit – kwas salicylowy. Maksymalne stężenie kwasu acetylosalicylowego w osoczu osiągane jest w ciągu 10–20 minut, a salicylanów – w ciągu 20–120 minut.

Kwas acetylosalicylowy oraz kwas salicylowy wiążą się całkowicie z białkami osocza i szybko rozprzestrzeniają się w organizmie.

Kwas salicylowy przenika przez łożysko i wydostaje się do mleka matki.

Kwas salicylowy ulega metabolizmowi w wątrobie. Metabolitami kwasu salicylowego są kwas salicylszczawiowy, glukuronid salicylofenolu, glukuronid salicyloacylu, kwas gentyzynowy oraz kwas gentyzynoszczawiowy.

Kinetyka wydalenia kwasu salicylowego zależy od dawki, ponieważ metabolizm ograniczony jest aktywnością enzymów wątrobowych. Okres półwydalenia zależy od dawki i wzrasta od 2–3 godzin przy stosowaniu niskich dawek do 15 godzin przy stosowaniu wysokich dawek. Kwas salicylowy i jego metabolity wydzielane są głównie z moczem.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

• Leczenie łagodnego i umiarkowanego ostrego zespołu bólowego (ból głowy, ból zęba, ból stawów i mięśni, ból pleców).
• Leczenie objawowe gorączki i/lub zespołu bólowego w przebiegu chorób infekcyjnych górnych dróg oddechowych.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy, inne salicylany lub którykolwiek składnik leku.
• Astma oskrzelowa wywołana stosowaniem salicylanów lub innych LNPZ w wywiadzie.
• Ostre wrzody żołądka i dwunastnicy.
• Miesiożerna diateza.
• Umiarkowana i ciężka niewydolność nerek.
• Umiarkowana i ciężka niewydolność wątroby.
• Umiarkowana i ciężka niewydolność serca.
• Stosowanie w połączeniu z metotreksatem w dawce 15 mg/tydzień lub większej (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji”).
• Trzeci trymestr ciąży.

Środki ostrożności.

Kwas acetylosalicylowy należy stosować z ostrożnością w przypadku:

• nadwrażliwości na leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwrzutowe oraz przy alergii na inne substancje;
• wrzodów żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, w tym przewlekłej lub nawrotowej choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy lub krwawień z przewodu pokarmowego w wywiadzie;
• jednoczesnego stosowania leków przeciwkrzepliwych;
• zaburzeń czynności nerek lub zaburzeń krążenia (takich jak choroby naczyń nerkowych, niewydolność serca, odwodnienie, duże zabiegi chirurgiczne, sepsa lub znaczne utraty krwi), ponieważ kwas acetylosalicylowy może dodatkowo zwiększać ryzyko uszkodzenia nerek i prowadzić do ostrej niewydolności nerek;
• zaburzeń czynności wątroby.

U pacjentów z powikłaniami alergicznymi, w tym astmą oskrzelową, alergicznym nieżytą nosa, pokrzywką, swędzeniem skóry, obrzękiem błony śluzowej oraz polipami nosa, a także przy ich współistnieniu z przewlekłymi infekcjami dróg oddechowych i u pacjentów z nadwrażliwością na LNPZ w trakcie leczenia lekami zawierającymi kwas acetylosalicylowy może dojść do rozwoju oskrzelowego skurczu, napadu astmy oskrzelowej lub innych reakcji nadwrażliwościowych.

Ze względu na działanie hamujące agregację płytek krwi, które utrzymuje się przez kilka dni po podaniu, kwas acetylosalicylowy może zwiększać skłonność do krwawień podczas i po zabiegach chirurgicznych (w tym po małych zabiegach, np. ekstrakcji zęba).

W przypadku stosowania małych dawek kwasu acetylosalicylowego może dochodzić do zmniejszenia wydalania kwasu moczowego. Może to prowadzić do napadu dny moczowej u pacjentów z obniżonym wydalaniem kwasu moczowego.

U chorych z niedoborem glukozo-6-fosforanodehydrogenazy kwas acetylosalicylowy może wywoływać hemolizę lub anemię hemolityczną. Czynnikami zwiększającymi ryzyko hemolizy są np. stosowanie wysokich dawek leku, gorączka lub ostre infekcje.

Długotrwałe stosowanie leków przeciwbólowych może prowadzić do wystąpienia bólu głowy.

Częste przyjmowanie środków przeciwbólowych może powodować tymczasowe zaburzenia czynności nerek z ryzykiem rozwoju niewydolności nerek (nefropatia analgetyczna). Ryzyko jest szczególnie wysokie, gdy stosuje się jednocześnie kilka różnych leków przeciwbólowych.

Interakcje z innymi lekami oraz inne formy interakcji.

Przeciwwskazane kombinacje.

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego z metotreksatem w dawkach 15 mg/tydzień i większych zwiększa toksyczność hematologiczną metotreksatu (obniżenie klirensu nerkowego metotreksatu przez leki przeciwzapalne oraz wypieranie metotreksatu z wiązania z białkami osocza przez salicylany).

Kombinacje, które należy stosować z ostrożnością.

Stosowanie kwasu acetylosalicylowego z metotreksatem w dawkach mniejszych niż 15 mg/tydzień zwiększa toksyczność hematologiczną metotreksatu (obniżenie klirensu nerkowego metotreksatu przez leki przeciwzapalne oraz wypieranie metotreksatu z wiązania z białkami osocza przez salicylany).

Jednoczesne stosowanie ibuprofenu utrudnia nieodwracalne hamowanie agregacji płytek krwi przez kwas acetylosalicylowy. Leczenie ibuprofenem pacjentów z ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego może ograniczać działanie kardioprotekcyjne kwasu acetylosalicylowego.

Jednoczesne stosowanie wysokich dawek salicylanów z LNPZ zwiększa ryzyko powstawania wrzodów i krwawień z przewodu pokarmowego (ze względu na wzajemne nasilanie się działania).

Jednoczesne stosowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy i metamizol może obniżyć klinicznie istotny poziom agregacji płytek krwi.

Jednoczesne stosowanie kwasu acetylosalicylowego oraz leków przeciwkrzepliwych, trombolityków i inhibitorów agregacji płytek krwi (np. tiklopidyny, klopidogrelu) zwiększa ryzyko krwawienia. Dlatego u pacjentów wymagających terapii trombolytycznej należy kontrolować objawy krwawień zewnętrznych lub wewnętrznych.

Jednoczesne stosowanie z środkami urkozurycznymi, takimi jak benzbromaron, probenecyd, zmniejsza efekt wydalania kwasu moczowego (ze względu na konkurencję w wydalaniu kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe).

Jednoczesne stosowanie z digoksyną zwiększa stężenie tego ostatniego w osoczu krwi w wyniku obniżenia wydalania nerkowego.

Jednoczesne stosowanie wysokich dawek kwasu acetylosalicylowego oraz przeciwdiabetycznych leków doustnych z grupy pochodnych sulfonilomocznika lub insuliny nasila hipoglikemiczne działanie tych ostatnich dzięki hipoglikemicznemu działaniu kwasu acetylosalicylowego oraz wypieraniu pochodnych sulfonilomocznika związków z białkami osocza krwi.

Środki moczopędne w połączeniu z wysokimi dawkami kwasu acetylosalicylowego obniżają filtrację kłębuszkową poprzez zmniejszenie syntezy prostaglandyn w nerkach.

Glukokortykosteroidy systemowe (z wyjątkiem hydrokortyzonu stosowanego w terapii zastępczej w chorobie Addisona). Stosowanie kwasu acetylosalicylowego jednocześnie z kortykosteroidami obniża poziom salicylanów we krwi i zwiększa ryzyko przedawkowania po zakończeniu leczenia, a także zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.

Inhibitory ACE w połączeniu z wysokimi dawkami kwasu acetylosalicylowego powodują obniżenie filtracji kłębuszkowej w wyniku hamowania wazodylatacyjnych prostaglandyn oraz zmniejszają działanie hipotensyjne.

Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny. Zwiększa się ryzyko krwawienia z górnych odcinków przewodu pokarmowego z powodu możliwego efektu synergii.

Jednoczesne stosowanie z kwasem walproinowym – kwas acetylosalicylowy wypiera go z wiązania z białkami osocza krwi, zwiększając jego toksyczność.

Alkohol etylowy sprzyja uszkodzeniu błony śluzowej przewodu pokarmowego i wydłuża czas krwawienia z powodu synergii działania kwasu acetylosalicylowego i alkoholu.

Особliwości stosowania.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Kwas acetylosalicylowy można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy inne leki nie są skuteczne, i wyłącznie po ocenie stosunku ryzyka do korzyści.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/rozwoj wewnątrzmacierzy. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia i wad rozwojowych płodu po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na początku ciąży. Ryzyko rośnie wraz ze zwiększaniem dawki i długości trwania terapii.

Dane epidemiologiczne dotyczące występowania wad rozwojowych nie są jednoznaczne, jednak nie można wykluczyć zwiększonego ryzyka wystąpienia gastroschizys po stosowaniu kwasu acetylosalicylowego.

Badania na zwierzętach wskazują na toksyczność reprodukcyjną.

W I i II trymestrze ciąży leków zawierających kwas acetylosalicylowy nie należy przepisywać bez wyraźnej konieczności klinicznej. U kobiet planujących zajście w ciążę, a także w I i II trymestrze ciąży, dawka leków zawierających kwas acetylosalicylowy powinna być jak najniższa, a czas leczenia jak najkrótszy.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać na płód w następujący sposób:

• toksyczność sercowo-płucna (z przedwczesnym zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym);
• zaburzenia funkcji nerek, z możliwym dalszym rozwojem niewydolności nerek z oligohydramnios.

Na kobietę i płód pod koniec ciąży inhibitory syntezy prostaglandyn mogą wpływać w następujący sposób:

• możliwość wydłużenia czasu krwawienia, efekt przeciwzakrzepowy, który może wystąpić nawet po bardzo niskich dawkach;
• hamowanie skurczów macicy, co może prowadzić do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

Z tych względów kwas acetylosalicylowy jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Płodność.

Istnieją pewne dowody, że leki hamujące syntezę prostaglandyn mogą zaburzać funkcję rozrodczą u kobiet poprzez wpływ na owulację. Zjawisko to jest odwracalne i ustępuje po odstawieniu leku.

Okres karmienia piersią.

Salicylany i ich metabolity przenikają w niewielkich ilościach do mleka matki.

Ponieważ nie obserwowano działań niepożądanych u niemowląt matek krótkotrwale przyjmujących kwas acetylosalicylowy, przerwanie karmienia piersią zazwyczaj nie jest konieczne. W przypadku długotrwałego stosowania kwasu acetylosalicylowego w wysokich dawkach należy zakończyć karmienie piersią.

Wpływ na zdolność do kierowania pojazdami i obsługi mechanizmów.

Nie odnotowano wpływu na zdolność do kierowania samochodem i innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Kwas acetylosalicylowy przyjmuje się doustnie po posiłku, popijając wystarczającą ilością płynu.

Nie należy stosować kwasu acetylosalicylowego dłużej niż przez 3–5 dni bez konsultacji z lekarzem.

Dorośli i dzieci od 15. roku życia.

1–2 tabletki jako dawka pojedyncza. Powtórne przyjęcie możliwe po 4–8 godzinach. Maksymalna dawka dobową nie powinna przekraczać 4 g (8 tabletek).

Ostrzeżenie.

U pacjentów z współistniejącymi zaburzeniami funkcji wątroby lub nerek należy zmniejszyć dawkę leku lub wydłużyć odstępy między dawkami.

Dzieci.

Lek stosuje się u dzieci od 15. roku życia.

Nie należy stosować leków zawierających kwas acetylosalicylowy u dzieci z ostrymi wirusowymi infekcjami dróg oddechowych (AOI), towarzyszącymi lub nie towarzyszącymi podwyższeniu temperatury ciała, bez konsultacji z lekarzem. Przy niektórych chorobach wirusowych, szczególnie przy grypie typu A, grypie typu B oraz odrze, istnieje ryzyko rozwoju zespołu Reya, który jest bardzo rzadkim, ale zagrożeniem dla życia stanem wymagającym natychmiastowego leczenia medycznego. Ryzyko może wzrosnąć, jeśli kwas acetylosalicylowy stosowany jest jako lek wspomagający, jednak związek przyczynowo-skutkowy w tym przypadku nie został udowodniony. Jeśli opisane stany towarzyszy długotrwałe wymioty, może to być objaw zespołu Reya.

Przedawkowanie.

Toksykozność salicylanowa (stosowanie ponad 100 mg/kg/dobę przez więcej niż 2 doby może prowadzić do toksyczności) może wynikać z przewlekłego zatrucia spowodowanego długotrwałą terapią, a także z zatrucia ostrzego (przedawkowanie), które stanowi potencjalne zagrożenie dla życia i może mieć przyczyny, np. przypadkowe przyjęcie przez dzieci lub przedawkowanie.

Przewlekłe zatrucie salicylanami może mieć ukryty charakter, ponieważ jego objawy są niemiespeczne. Umiarkowane przewlekłe zatrucie spowodowane salicylanami, czyli salicylizm, zwykle pojawia się dopiero po wielokrotnym stosowaniu dużych dawek.

Objawy. Omdlenia, szum w uszach, niedosłuch, pocenie się, nudności i wymioty, ból głowy, dezorientacja. Wymienione objawy można kontrolować poprzez zmniejszenie dawki. Szum w uszach może wystąpić przy stężeniu salicylanów we krwi powyżej 150–300 μg/ml. Poważniejsze działania niepożądane pojawiają się przy stężeniu salicylanów we krwi powyżej 300 μg/ml.

Ostre zatrucie objawia się wyraźną zmianą równowagi kwasowo-zasadowej, zależnie od wieku pacjenta i ciężkości zatrucia. U dzieci najbardziej charakterystycznym objawem jest kwasica metaboliczna. Ciężkości stanu nie można ocenić wyłącznie na podstawie stężenia salicylanów we krwi. Wchłanianie kwasu acetylosalicylowego może być opóźnione z powodu opóźnionego opróżnienia żołądka lub powstawania konkrementów w żołądku.

Ze względu na złożone efekty patofizjologiczne objawami i objawami zatrucia salicylanami mogą być:

Zatrucie od lekkiego do umiarkowanego – tachypnea, hiperpnea, alkalosis oddechowy, pocenie się, nudności i wymioty.

Zatrucie od umiarkowanego do ciężkiego – alkalosis oddechowy towarzyszący kompensacyjnej kwasicy metabolicznej, hiperpirezja. Ze strony układu oddechowego: hiperpnea, nietokowe obrzęki płuc, niewydolność oddechowa, zatrzymanie oddechu i duszenie. Ze strony układu sercowo-naczyniowego: od arytmii, hipotensji aż do zatrzymania serca. Obserwuje się również odwodnienie, oligurię aż do niewydolności nerek; zaburzenia metabolizmu glukozy, ketozę; krwawienia przewodu pokarmowego; zmiany hematologiczne – od hamowania płytek krwi aż do koagulopatii. Ze strony układu nerwowego: toksyczna encefalopatia i depresja OUN, objawiająca się sennością, osłabieniem świadomości aż do rozwoju śpiączki i napadów drgawkowych.

Zmiany laboratoryjne i inne wskaźniki: alkalemia, alkaliuria, acydemia, acydiuria, zmiany ciśnienia tętniczego, zmiany na EKG, hipokaliemia, hiperwolemia, hipowolemia, zaburzenia funkcji nerek, hiperglikemia, hipoglikemia (szczególnie u dzieci). Podwyższony poziom ciał ketonowych, hipoprotrombinemia.

Leczenie.

W przypadku podejrzenia zatrucia salicylanami wymagana jest natychmiastowa hospitalizacja w specjalistycznym oddziale. Leczenie zatrucia spowodowanego przedawkowaniem kwasu acetylosalicylowego zależy od stopnia ciężkości i objawów klinicznych i obejmuje standardowe metody stosowane w zatruciach (przemywanie żołądka, stosowanie węgla aktywnego, wymuszone moczowanie, leczenie objawowe, uzupełnienie utrat płynów). Wszystkie podejmowane działania powinny być skierowane na przyspieszenie eliminacji leku oraz przywrócenie równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. W zależności od stanu równowagi kwasowo-zasadowej i bilansu elektrolitowego prowadzi się wlewy roztworów elektrolitów. Alkalinizację moczu przeprowadza się w celu osiągnięcia pH moczu na poziomie 7,5–8; wymuszone alkaliczne moczowanie stosuje się przy stężeniu salicylanów we krwi > 500 mg/l (3,6 mmol/l) u dorosłych lub > 300 mg/l (2,2 mmol/l) u dzieci. W przypadku zatrucia ciężkiego stopnia wskazany jest hemodializa.

Niepożądane działania.

Poniższa lista niepożądanych działań obejmuje wszystkie znane do tej pory działania niepożądane związane z terapeutycznym stosowaniem kwasu acetylosalicylowego, w tym te obserwowane u pacjentów z reumatyzmem leczonych w wysokich dawkach przez dłuższy czas. Dane dotyczące częstości występowania, z wyjątkiem pojedynczych przypadków, dotyczą krótkotrwałego stosowania dawek dobowych maksymalnie 3 g kwasu acetylosalicylowego.

Do określenia częstości występowania działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację:

Bardzo często: ≥ 1/10
Często: ≥ 1/100 do < 1/10
Nieczęsto: ≥ 1/1 000 do < 1/100
Rzadko: ≥ 1/10 000 do < 1/1 000
Bardzo rzadko: < 1/10 000
Częstość nieznana: nie można określić częstości na podstawie dostępnych danych.

Ze strony przewodu pokarmowego. Często: niestrawność, w tym ból w nadbrzuszu i ból brzucha, zgaga, nudności, wymioty; rzadko: zapalenie przewodu pokarmowego, zmiany erozyjno-żerowe przewodu pokarmowego, które w pojedynczych przypadkach mogą prowadzić do krwawień przewodu pokarmowego i perforacji z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi; częstość nieznana: choroba jelita odżeracza (szczególnie przy długotrwałym leczeniu); bardzo rzadko: przemijające niewydolność wątroby z podwyższeniem stężenia aminotransferaz wątrobowych.

Ze strony krwi i układu chłonnego. Wskutek działania przeciwzakrzepowego na płytki krwi kwas acetylosalicylowy może zwiększać ryzyko wystąpienia krwawień. Rzadko obserwowano krwawienia takie jak krwawienia operacyjne, siniaki, krwawienia układu moczowo-płciowego, krwawienia z nosa, krwawienia z dziąseł; rzadko lub bardzo rzadko – poważne krwawienia, takie jak krwawienia przewodu pokarmowego i krwotoki mózgowe (szczególnie u pacjentów z niekontrolowaną nadciśnieniem tętniczym i/lub przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwkrzepliwych), które w pojedynczych przypadkach mogą zagrażać życiu. Podatność na krwawienia może występować przez 4–8 dni po zastosowaniu kwasu acetylosalicylowego.

Bardzo rzadko krwawienia mogą prowadzić do ostrej i przewlekłej anemii popostkrwawieniowej/anemii z niedoboru żelaza (w wyniku tzw. utajonego mikrokrowawienia) z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość skóry, hipoperfuzja.

U chorych z ciężkim niedoborem glukozo-6-fosfodehydrogenazy zgłaszano hemolizę i rozwój anemii hemolitycznej.

Ze strony układu odpornościowego. Rzadko: u pacjentów z indywidualną podwyższoną wrażliwością na salicylany możliwe są reakcje alergiczne, w tym objawy takie jak rinit, duszność, zatkany nos, obniżenie ciśnienia tętniczego. Rzadko obserwowano ciężkie reakcje nadwrażliwościowe, w tym szok anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy (angioedema) i niekardiogenny obrzęk płuc. U chorych na astmę oskrzelową możliwe jest nasilenie częstotliwości występowania skurczu oskrzeli oraz reakcji alergicznych od niewielkiego do umiarkowanego nasilenia, które potencjalnie mogą dotknąć skórę, układ oddechowy, przewód pokarmowy i układ sercowo-naczyniowy.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej. Nieczęsto: reakcje nadwrażliwościowe, w tym reakcje skórne (np. wysypka, pokrzywka, świąd, egzema). Rzadko: reakcje nadwrażliwościowe ciężkiego nasilenia, np. wielopostaciowa rumień.

Ze strony układu nerwowego. Ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia słuchu; dzwonienie w uszach i dezorientacja mogą być objawami przedawkowania.

Ze strony układu moczowego. Zgłaszano zaburzenia funkcji nerek i rozwój ostrej niewydolności nerek.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych w okresie pozarejestryjnym jest ważnym działaniem. Umożliwia ono kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania leku. Prosimy pracowników ochrony zdrowia o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

Okres ważności. 4 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze; po 10 tabletek w pasku.

Po 10 tabletek w blistrze, 2 blistry w pudełku.

Kategoria dystrybucji. Bez recepty.

Producent.

1. Sp. z o.o. „Kijowski Związek Farmaceutyczny” (PAТ „Kijewmedpreparat”).
2. Sp. z o.o. „Halychfarm” (PAТ „Haliczfarm”).

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

1. Ukraina, 01032, miasto Kijów, ul. Saksaganskiego 139.
2. Ukraina, 79024, miasto Lwów, ul. Opryškowska 6/8.