Klawam

INSTRUKCJA dotyczÄ cza zastosowania leczniczego leku KLAwam (CLAVAM)

SkÅ ad:

Substancje czynne: 5 ml zawiesiny zawierajÄ amoksycyliny trihydra tu w iloÅ ci odpowiadajÄ cej 200 mg amoksycyliny, kwasu klawulanowego w postaci soli potasowej w stosunku 1:1 odpowiadajÄ cej 28,5 mg kwasu klawulanowego;

Substancje pomocnicze: manitol (E 421), cytrynian sodu, kwas cytrynowy jednowodny, benzonian sodu (E 211), gumÄ ksantanowÄ , dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, aromat miÄ towy DC-117, aspartam (E 951).

PostaÄ leku. Proszek do sporzÄ dzania zawiesiny doustnej.

GÅ ówne wÅ aÅ ciwoÅ ci fizykochemiczne: biaÅ y proszek granulowany, po rozciecznieniu wodÄ tworzy siÄ biaÅ e, jednorodne zawiesina o zapachu miÄ ty.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Antybiotyki beta-laktamowe, penicyliny. Kombinacje penicylin z inhibitorami beta-laktamaz. Kod ATC J01CR02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania

Amoksycylina jest półsyntetycznym penicyliną (antybiotykiem β-laktamowym), który hamuje jeden lub kilka enzymów (często nazywanych białkami wiążącymi penicylinę, PBP) w procesie biosyntetycznego metabolizmu bakteryjnego peptydoglikanu, będącego niezbędnym strukturalnym składnikiem ściany komórkowej bakterii. Hamowanie syntezy peptydoglikanu prowadzi do osłabienia ściany komórkowej, co skutkuje lizysą i śmiercią komórek.

Amoksycylina jest wrażliwa na rozszczepienie przez β-laktamazy produkowane przez oporne bakterie, dlatego zakres działania amoksycyliny jako monoterapii nie obejmuje organizmów produkujących te enzymy.

Kwas klawulanowy jest β-laktamem strukturalnie spokrewnionym z penicylinami. Dezaktywuje on niektóre enzymy β-laktamazy, zapobiegając tym samym inaktywacji amoksycyliny. Kwas klawulanowy w formie monoterapii nie wykazuje klinicznie użytecznego działania antybakteryjnego.

Stosunek FK/FD

Czas przekraczający minimalne stężenie hamujące (C> MIC) uznaje się za główny czynnik określający skuteczność amoksycyliny.

Mechanizmy oporności

Istnieją dwa mechanizmy oporności na amoksycylinę/kwas klawulanowy:

• inaktywacja przez bakteryjne β-laktamazy, które same w sobie nie są hamowane przez kwas klawulanowy, w tym klasy B, C i D;
• modyfikacja PBP, która zmniejsza powinność leku antybakteryjnego do celu działania.

Nieprzepuszczalność bakterii lub mechanizm pompy wyporowej może powodować oporność bakterii lub ją wspomagać, w szczególności u bakterii Gram-ujemnych.

Wartości progowe

Wartości progowe MIC dla amoksycyliny/kwasu klawulanowego ustalone przez Europejski Komitet ds. Testowania wrażliwości na antybiotyki (EUCAST)

Rozprzestrzenienie oporności może się zmieniać geograficznie i w czasie dla poszczególnych gatunków, dlatego pożądane jest posiadanie lokalnych informacji dotyczących wrażliwości, szczególnie przy leczeniu ciężkich zakażeń. W razie potrzeby wymagana jest konsultacja specjalisty, jeśli lokalne rozpowszechnienie oporności jest takie, że korzyść z leku, przynajmniej w przypadku niektórych typów zakażeń, budzi wątpliwości.

Farmakokinetyka.

Absorpcja. Amoksycylina i kwas klawulanowy całkowicie dysocjują w roztworze wodnym przy fizjologicznym pH. Oba składniki są szybko i dobrze wchłaniane po doustnym podaniu. Biodostępność amoksycyliny i kwasu klawulanowego wynosi około 70 % po podaniu doustnym. Profile obu składników w osoczu są identyczne, a czas osiągnięcia maksymalnego stężenia w osoczu (Tmax) dla każdego składnika wynosi około jednej godziny.

Stężenia amoksycyliny i kwasu klawulanowego w surowicy osiągane po podaniu amoksycyliny/kwasu klawulanowego są identyczne jak te osiągane po doustnym podaniu równoważnych dawek amoksycyliny lub kwasu klawulanowego podanych oddzielnie.

Rozkład. Około 25 % całkowitej ilości kwasu klawulanowego w osoczu oraz 18 % całkowitej ilości amoksycyliny w osoczu wiąże się z białkami osocza. Uczynny wolumen rozkładu wynosi około 0,3–0,4 l/kg dla amoksycyliny i około 0,2 l/kg dla kwasu klawulanowego.

Po wewnątrzżylnym podaniu amoksycylina i kwas klawulanowy wykryto w pęcherzu żółciowym, tkance otrzewnowej, skórze, tkance tłuszczowej, tkance mięśniowej, płynie maziowym i otrzewnowym, żółci i ropie. Amoksycylina nie przenika w wystarczającym stopniu do płynu mózgowo-rdzeniowego.

Badania na zwierzętach nie wykazały żadnych dowodów znaczącego gromadzenia się substancji pochodnych dowolnego składnika leku w tkankach organizmu. Amoksycylina, podobnie jak większość penicylin, może występować w mleku matki. Niewielkie ilości kwasu klawulanowego mogą również występować w mleku matki (patrz sekcja „Zastosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Stwierdzono, że zarówno amoksycylina, jak i kwas klawulanowy przenikają przez barierę łożyskową (patrz sekcja „Zastosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Biortransformacja. Amoksycylina jest częściowo wydalana z moczem w postaci nieaktywnej kwasu penicyloinowego w ilościach odpowiadających 10–25 % dawki początkowej. Kwas klawulanowy jest w znacznym stopniu metabolizowany w organizmie człowieka i wydalany z moczem i kałem oraz w postaci dwutlenku węgla z wydychanym powietrzem.

Wydalanie. Główną drogą wydalania amoksycyliny są nerki, natomiast kwas klawulanowy wydalany jest zarówno drogą nerkową, jak i przez pozanerkowe mechanizmy.

U zdrowych ochotników średni okres półwydalania amoksycyliny/kwasu klawulanowego wynosi około jednej godziny, a średni całkowity klirens – około 25 l/h. Różne badania wykazały, że wydalanie z moczem wynosi 50–85 % dla amoksycyliny oraz 27–60 % dla kwasu klawulanowego w ciągu 24 godzin. W przypadku kwasu klawulanowego największa część substancji jest wydalana w ciągu pierwszych 2 godzin po podaniu.

Równoczesne stosowanie probenecydu spowalnia wydalanie amoksycyliny, ale nie wpływa na nerkową ekspresję kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wiek. Okres półwydalania amoksycyliny jest identyczny u dzieci w wieku od 3 miesięcy do 2 lat, u starszych dzieci oraz u dorosłych. U dzieci (w tym u noworodków przedwczesnych) w pierwszym tygodniu życia częstotliwość podawania nie powinna przekraczać dwóch razy na dobę ze względu na niedojrzałość drogi wydalniczej nerek. Ponieważ pacjenci starsi są bardziej narażeni na obniżenie funkcji nerek, dawkowanie należy dobierać ostrożnie, zaleca się również kontrolę funkcji nerek.

Zaburzenia funkcji nerek. Całkowity klirens surowicy amoksycyliny/kwasu klawulanowego zmniejsza się proporcjonalnie do obniżenia funkcji nerek. Obniżenie klirensu leku jest bardziej wyrażone dla amoksycyliny niż dla kwasu klawulanowego, ponieważ większa część amoksycyliny jest wydalana przez nerki. W przypadku niewydolności nerek dawkowanie powinno zapobiegać nadmiernemu nagromadzeniu się amoksycyliny, zachowując jednocześnie odpowiednie stężenia kwasu klawulanowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Zaburzenia funkcji wątroby. Pacjentom z niewydolnością wątroby zaleca się ostrożne stosowanie leku oraz regularny monitoring funkcji wątroby.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie u dzieci zakażeń bakteryjnych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na Klawam, takich jak:

• potwierdzony bakteryjny zatrudnienie zatok (zatrudnienie zatok przynosowych),
• ostry zapalenie ucha środkowego,
• potwierdzona zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli,
• zapalenie płuc nabyte pozaszpitalnie,
• zapalenia pęcherza,
• zapalenia nerek,
• zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym cellulitis, ugryzienia zwierząt, ciężkie abscesy zębowo-alveolarne z rozszerzonym cellulitis,
• zakażenia kości i stawów, w tym osteomyelitis.

Przy przepisywaniu leków przeciwbakteryjnych należy kierować się zasadami ich właściwego stosowania.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, na którekolwiek środki przeciwbakteryjne z grupy penicylin.

Wywiad wskazujący na ciężkie reakcje nadwrażliwościowe (w tym anafilaksję) związane z zastosowaniem innych środków β-laktamowych (w tym cefalosporyn, karbapenemów lub monobaktamów).

Wywiad wskazujący na żółtaczkę lub zaburzenia funkcji wątroby związane z zastosowaniem amoksycyliny/klawulanianu.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Leki przeciwwątrobowe doustne

Leki przeciwwątrobowe doustne oraz antybiotyki z grupy penicylin są szeroko stosowane w praktyce bez doniesień o interakcjach. Jednak opisano przypadki zwiększenia międzynarodowego współczynnika normalizacji (INR) u pacjentów przyjmujących acefenokumarol lub warfarynę, którym przepisano leczenie amoksycyliną. W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków należy dokładnie monitorować indeks protrombinowy lub międzynarodowy współczynnik normalizacji (INR) podczas rozpoczęcia lub zakończenia leczenia amoksycyliną. Może być również konieczna korekta dawki leków przeciwwątrobowych doustnych (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Efekty niepożądane”).

Metotreksat

Penicyliny mogą zmniejszać wydalanie metotreksatu, co może prowadzić do zwiększenia jego toksyczności.

Probenecyd

Jednoczesne stosowanie probenecydu nie jest zalecane. Probenecyd zmniejsza kanalikowe wydalanie amoksycyliny przez nerki. Jednoczesne stosowanie probenecydu może prowadzić do zwiększenia stężenia i czasu utrzymywania się amoksycyliny (ale nie kwasu klawulanowego) we krwi.

Mikofenolan mofetylu

U pacjentów leczonych mikofenolanem mofetylu po rozpoczęciu stosowania doustnej amoksycyliny z kwasem klawulanowym może dojść do zmniejszenia stężenia przedawkowania aktywnego metabolitu kwasu mikofenolowego o około 50%. Ta zmiana stężenia przedawkowania może nie w pełni odpowiadać zmianie całkowitego narażenia na kwas mikofenolowy. W związku z tym zmiana dawki mikofenolanu mofetylu zazwyczaj nie jest konieczna, chyba że wystąpi kliniczne potwierdzenie dysfunkcji przeszczepu. Jednakże konieczna jest ścisła obserwacja podczas jednoczesnego stosowania oraz przez pewien czas po zakończeniu terapii antybiotykiem.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Przed rozpoczęciem terapii amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy dokładnie zebrać informacje dotyczące wcześniejszych reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne leki β-laktamowe (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Działania niepożądane”).

Opisywano poważne, w pojedynczych przypadkach śmiertelne reakcje nadwrażliwości (w tym reakcje anafilaktyczne i ciężkie skórne działania niepożądane) u pacjentów leczonych penicylinami. Reakcje nadwrażliwości mogą również postępować do zespołu Stevensa-Johnsona – ciężkiej reakcji alergicznej, która może prowadzić do zawału mięśnia sercowego (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Takie reakcje występują częściej u chorych z wcześniejszą nadwrażliwością na penicylinę w wywiadzie oraz u pacjentów z chorobami alergicznymi. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej należy przerwać stosowanie amoksycyliny/kwasu klawulanowego i rozpocząć odpowiednią terapię alternatywną.

Opisywano przypadki wystąpienia zespołu zapalenia jelit wywołanego lekami (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), głównie u dzieci leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Zespół zapalenia jelit wywołany lekami to reakcja alergiczna, której głównym objawem jest długotrwałe wymioty (1–4 godziny po przyjęciu leku) bez obecności skórnych lub objawów oddechowych alergicznych. Dodatkowe objawy mogą obejmować ból brzucha, biegunkę, hipotensję lub leukocytozę z neutrofilią. Zanotowano ciężkie przypadki, w tym postępowanie do szoku.

Jeśli potwierdzono, że infekcja wywołana jest przez mikroorganizmy wrażliwe na amoksycylinę, należy rozważyć przejście z amoksycyliny/kwasu klawulanowego na samą amoksycylinę zgodnie z ogólnie przyjętymi wytycznymi.

Forma lekowa Klawam nie nadaje się do stosowania w przypadku wysokiego ryzyka, że prawdopodobne patogeny choroby wykazują oporność na leki β-laktamowe, która nie jest pośredniczona przez β-laktamazy wrażliwe na hamowanie przez kwas klawulanowy. Nie należy stosować tej formy lekowej do leczenia opornego na penicylinę S. pneumoniae.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Należy unikać stosowania amoksycyliny/kwasu klawulanowego w przypadku podejrzenia mononukleozy zakaźnej, ponieważ w tej sytuacji stosowanie amoksycyliny wiązano z wystąpieniem wysypki rumieniowej.

Jednoczesne przyjmowanie allopurinolu podczas leczenia amoksycyliną zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia skórnych reakcji alergicznych.

Długotrwałe stosowanie w pojedynczych przypadkach może prowadzić do nadmiernego rozmnażania organizmów opornych na lek.

Wystąpienie na początku leczenia gorączkowej, uogólnionej rumieniowatej wysypki związanej z powstawaniem pęcherzyków może być objawem ostrzego uogólnionego wysypki pęcherzykowej (GHEP) (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Taka reakcja wymaga przerwania stosowania leku Klawam i stanowi przeciwwskazanie do dalszego stosowania amoksycyliny.

Należy ostrożnie stosować amoksycylinę/kwas klawulanowy u pacjentów z objawami zaburzeń funkcji wątroby (patrz sekcje „Przeciwwskazania”, „Sposób stosowania i dawki” oraz „Działania niepożądane”).

Opisywano powikłania ze strony wątroby, głównie u mężczyzn, w tym u pacjentów starszych, które mogą być związane z długotrwałym leczeniem. O takich powikłaniach u dzieci informowano bardzo rzadko. U wszystkich grup pacjentów objawy zwykle pojawiają się podczas lub krótko po leczeniu, jednak w pojedynczych przypadkach mogą pojawić się dopiero po kilku tygodniach od zakończenia terapii. Takie zjawiska są zazwyczaj odwracalne. Powikłania ze strony wątroby mogą być ciężkie, w wyjątkowo rzadkich przypadkach opisywano skutki śmiertelne. Takie zjawiska obserwowano niemal zawsze u pacjentów z ciężkimi chorobami współistniejącymi lub u tych, którzy jednocześnie przyjmowali leki o znanym potencjalnym wpływie toksycznym na wątrobę (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Podczas stosowania niemal wszystkich antybiotyków, w tym amoksycyliny, opisywano kolit asocjowany z antybiotykiem, którego ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrożonej życia (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Dlatego ważne jest, aby rozważyć tę diagnozę u pacjentów z biegunką podczas lub po przyjmowaniu jakichkolwiek antybiotyków. W przypadku wystąpienia kolitu asocjowanego z antybiotykiem należy natychmiast przerwać stosowanie leku Klawam, skonsultować się z lekarzem i rozpocząć odpowiednie leczenie. Stosowanie leków przeciwpęcherzykowych w takiej sytuacji jest przeciwwskazane.

Podczas długotrwałej terapii zaleca się okresowe ocenianie funkcji układów narządów, w tym funkcji nerek, wątroby i krwiotwórczej.

U pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy w rzadkich przypadkach opisywano wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku jednoczesnego stosowania leków przeciwkrzepiących należy prowadzić odpowiednią kontrolę. W celu utrzymania pożądanego poziomu antykoagulacji może być konieczna korekta dawki leków przeciwkrzepiących doustnych (patrz sekcje „Współdziałanie z innymi lekami i inne formy oddziaływań” oraz „Działania niepożądane”).

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek należy dostosować dawkę w zależności od stopnia zaburzenia (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

U pacjentów z obniżonym moczowyniem bardzo rzadko obserwowano krystalurię, głównie podczas terapii dożylnej. Podczas przyjmowania wysokich dawek amoksycyliny należy zapewnić odpowiednie nawodnienie i dobowy przepływ moczu w celu zmniejszenia ryzyka krystalurii związanej z amoksycyliną. U pacjentów z cewnikowaniem pęcherza moczowego należy regularnie sprawdzać przepustowość cewnika (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Podczas leczenia amoksycyliną należy stosować enzymatyczne metody oznaczania glukozy w moczu, ponieważ przy użyciu metod nieenzymatycznych istnieje ryzyko uzyskania fałszywie dodatnich wyników.

Obecność kwasu klawulanowego w leku Klawam może prowadzić do niespecyficznego wiązania IgG i albuminy z błonami erytrocytów, co może powodować fałszywie dodatnie wyniki próby Coombsa.

Opisywano pozytywne wyniki testu immunoenzymatycznego z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories u pacjentów przyjmujących amoksycylinę/kwas klawulanowy, u których później wykluczono infekcję Aspergillus. Opisywano reakcje krzyżowe z polisacharydami i polifuranozami non-Aspergillus podczas wykonywania immunoenzymatycznego testu z użyciem Platelia Aspergillus firmy Bio-Rad Laboratories. Dlatego wyniki pozytywne u pacjentów leczonych amoksycyliną/kwasem klawulanowym należy interpretować ostrożnie i potwierdzać innymi metodami diagnostycznymi.

Suszpensja Klawam zawiera aspartam – źródło fenyloalaniny, dlatego lek należy ostrożnie przepisywać pacjentom z fenyloketonurią.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Badania reprodukcyjne u zwierząt z doustnymi i parenteralnymi formami amoksycyliny/kwasu klawulanowego nie wykazały żadnego działania teratogennego. W badaniach przeprowadzonych na kobietach z przedwczesnym pęknięciem błon płodowych opisywano, że profilaktyczne stosowanie Klawam może być związane ze zwiększonym ryzykiem zapalenia jelit z martwicą u noworodków. Tak jak w przypadku stosowania innych leków, należy unikać stosowania leku w czasie ciąży, szczególnie w I trymestrze, z wyjątkiem przypadków, gdy lekarz uzna takie leczenie za konieczne.

Okres karmienia piersią. Oba aktywne składniki leku wydzielają się w mleku matki (brak informacji o wpływie kwasu klawulanowego na niemowlę karmione piersią). W związku z tym u niemowlęcia karmionego piersią może wystąpić biegunka i grzybica błon śluzowych, dlatego należy rozważyć przerwanie karmienia piersią. Należy wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia reakcji alergicznych.

Klawam można stosować w okresie karmienia piersią tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyści z leczenia przewyższają ryzyko.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu leku na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Jednak możliwe jest wystąpienie niepożądanych działań (takich jak reakcje alergiczne, zawroty głowy, drgawki), które mogą wpływać na zdolność prowadzenia samochodu i pracy z innymi mechanizmami (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

Sposób stosowania i dawki.

Lek należy stosować zgodnie z oficjalnymi zaleceniami dotyczącymi terapii antybiotykowej oraz lokalną wrażliwością na antybiotyki w danej okolicy. Wrażliwość na amoksycylinę/klawulanian różni się w zależności od regionu i może zmieniać się w czasie. W razie potrzeby należy określić wrażliwość mikroorganizmów na antybiotyk.

Dawkę leku ustala lekarz w zależności od oczekiwanych mikroorganizmów i ich wrażliwości na leki przeciwbakteryjne, ciężkości choroby i lokalizacji infekcji, wieku, masy ciała oraz funkcji nerek pacjenta.

W razie potrzeby należy rozważyć możliwość zastosowania alternatywnych postaci leku (tj. takich, które zapewniają wyższe dawki amoksycyliny i/lub inne proporcje zawartości amoksycyliny i kwasu klawulanowego) (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakodynamika”).

Dla dzieci o masie ciała <40 kg niniejsza postać leku zapewnia maksymalną dawkę dzienną 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego przy zastrzeżeniu stosowania zgodnie z poniższymi zaleceniami. Jeśli uznaje się za konieczne podanie wyższej dawki amoksycyliny, zaleca się wybór innej postaci leku Klawam w celu uniknięcia nadmiernie wysokich dawek dziennych kwasu klawulanowego (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Farmakodynamika”).

Długość leczenia ustala się na podstawie klinicznej odpowiedzi pacjenta na terapię. Niektóre infekcje (np. osteomielit) wymagają dłuższego leczenia. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni bez ponownej oceny (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” dotyczące długotrwałej terapii).

Dorośli i dzieci o masie ciała ≥ 40 kg: należy stosować inne postaci leku Klawam.

Dzieci o masie ciała < 40 kg

Zalecane dawki dzienne: od 25/3,6 mg/kg masy ciała do 45/6,4 mg/kg masy ciała, podzielone na 2 dawki.

Dla dzieci o masie ciała <40 kg lek należy stosować w dawce dziennej 1000–2800 mg amoksycyliny/143–400 mg kwasu klawulanowego przy zastosowaniu zgodnie z poniższymi zaleceniami.

Szacunkowe dawkowanie zawiesiny Klawam (ml) na dobę (według amoksycyliny)

Do leczenia niektórych infekcji, takich jak zapalenie ucha środkowego i zatok, infekcje dróg oddechowych dolnych, dzieciom powyżej 2. roku życia można podawać dawki dobowe do 70/10 mg/kg masy ciała, podzielone na 2 dawki.

Jeśli w celu leczenia konieczne jest podawanie wyższych dawek amoksycyliny, należy stosować inne formy Klawam, aby uniknąć nadmiernie wysokich dawek kwasu klawulanowego.

Upośledzenie funkcji nerek.

U dzieci z klirem kreatyniny (CrCl) powyżej 30 ml/min dawkę nie należy zmieniać. Stosowanie zawiesiny Klawam 228,5 mg/5 ml u dzieci z klirem kreatyniny (CrCl) poniżej 30 ml/min nie jest zalecane.

Upośledzenie funkcji wątroby. Stosować ostrożnie, regularnie monitorować funkcję wątroby. Dotychczasowe dane są niewystarczające do sformułowania zaleceń dotyczących dawkowania.

Sposób stosowania

Lek przeznaczony do stosowania doustnego, który należy przyjmować podczas jedzenia, aby zminimalizować potencjalną nietolerancję przewodu pokarmowego.

Leczenie można rozpocząć od podania leku w sposób dożylny, a następnie kontynuować formą doustną.

Instrukcja przygotowania zawiesiny.

Proszek znajdujący się w butelce należy rozpuścić w celu uzyskania zawiesiny, zgodnie z poniższym opisem.

1. Sprawdź szczelność butelki.
2. Odwróć i wstrząśnij butelką, aby rozluźnić proszek.
3. Wlej do butelki z proszkiem wodę przegotowaną do dolnego poziomu oznaczonego czerwoną linią ze strzałką.
4. Zamknij korkiem i wstrząśnij butelką aż do uzyskania zawiesiny.
5. Następnie dodaj resztę wody do górnego poziomu oznaczonego czarną linią ze strzałką i ponownie wstrząśnij.
6. Zawiesinie należy pozwolić stać przez 5 minut, aby proszek całkowicie się rozproszył.
7. Zawiesinę należy dokładnie wymieszać przed każdym przyjęciem.

Do dokładnego odmierzenia dawki leku należy stosować dawkownik dołączony do opakowania, który po każdym użyciu należy przemyć wodą.

Dzieci.

Stosować u dzieci powyżej 2. miesiąca życia. Dzieciom o masie ciała powyżej 40 kg należy przepisać lek w innej postaci lekarskiej.

Przedawkowanie.

Objawy

Może występować zaburzenia przewodu pokarmowego oraz zaburzenia równowagi płynów i elektrolitów. Obserwowano krystalurię związaną z przyjmowaniem amoksycyliny, która w pojedynczych przypadkach prowadziła do niewydolności nerek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

U pacjentów z upośledzeniem funkcji nerek oraz u pacjentów przyjmujących wysokie dawki leku możliwe jest wystąpienie drgawek.

Zgłaszano odkładanie się amoksycyliny w kateterach pęcherza moczowego, głównie po dożylnej aplikacji w wysokich dawkach. Należy regularnie sprawdzać przepustowość kateterów (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”).

Leczenie

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego można leczyć objawowo, zwracając uwagę na równowagę płynów/elektrolitów.

Amoksycylina/kwas klawulanowy mogą być usuwane z krwiobiegu za pomocą hemodializy.

Działania niepożądane.

Efekty niepożądane sklasyfikowano według częstości ich występowania.

Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (DN) były biegunka, nudności i wymioty.

Stosowana jest następująca klasyfikacja częstości występowania działań niepożądanych:

bardzo często ≥ 1/10;

często ≥ 1/100 i < 1/10;

rzadko ≥ 1/1000 i < 1/100;

rzadko ≥ 1/10000 i < 1/1000;

bardzo rzadko < 1/10000;

nieznane (częstości nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje.

Często: kandydoza skóry i błon śluzowych.

Nieznane: nadmierne rozmnażanie mikroorganizmów niewrażliwych na lek.

Zaburzenia układu krwiotwórczego i limfatycznego.

Rzadko: odwracalna leukopenia (w tym neutropenia) i trombocytopenia.

Nieznane: odwracalny agranulocytoza i anemia hemolityczna; wydłużenie czasu krwawienia i indeksu protrombinowego¹.

Zaburzenia ze strony serca.

Nieznane: Zespół Kounisa.

Zaburzenia układu immunologicznego¹⁰.

Nieznane: obrzęk naczynioruchowy, anafilaksja, zespół podobny do choroby surowiczej, zapalenie naczyń alergiczne.

Zaburzenia ze strony układu nerwowego.

Rzadko: zawroty głowy, ból głowy.

Nieznane: odwracalna nadaktywność i drgawki², oponowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego.

Często: biegunka, nudności³, wymioty.

Rzadko: zaburzenia żołądka.

Nieznane: kolit związany z antybiotykiem⁴, „czarny owłosiony język”, zmiana zabarwienia szkliwa zębów¹¹, zespół lekowego enterokolitu (drug-induced enterocolitis syndrome – DIES), ostry zapalenie trzustki.

Zaburzenia hepatobilinarne.

Rzadko: podwyższenie poziomu AST i/lub ALT⁵.

Nieznane: zapalenia wątroby⁶ i żółtaczka cholestatyczna⁶.

Zaburzenia skóry i tkanek podskórnych⁷.

Rzadko: wysypka skórna, swędzenie, pokrzywka.

Rzadko: eritema wielopostaciowe.

Nieznane: zespół Stevensa-Johnsona, toksyczny epidermalny nekrolioza, pęcherzowe odspajanie się naskórka, ostra ogólna pustulka egzantematyczna⁹, reakcja na lek z eozynofilią i objawami systemowymi (DRESS), choroba IgA z liniowym odkładaniem się immunoglobuliny A.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych.

Bardzo rzadko: zapalenie śródmiąższowe nerek, kryształkomocznia⁸ (w tym ostre uszkodzenie nerek).

¹ Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

² Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

³ Nudności częściej związane są z przyjmowaniem wyższych dawek doustnych leku. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego ich nasilenie można zmniejszyć poprzez przyjmowanie leku podczas jedzenia.

⁴ W tym kolit pseudobłoniasty i kolit krwotoczny (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

⁵ Umiarkowane podwyższenie poziomu AST i/lub ALT obserwowano częściej u pacjentów leczonych antybiotykami z grupy β-laktamów, jednak znaczenie tych wyników jest nieznane.

⁶ Te zjawiska występują przy stosowaniu innych penicylin i cephalosporyn (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

⁷ W przypadku wystąpienia reakcji nadwrażliwości (zapalenie skóry) należy przerwać stosowanie leku (zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”).

⁸ Zob. rozdział „Przedawkowanie”.

⁹ Zob. rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

¹⁰ Zob. rozdział „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania”.

¹¹ Bardzo rzadko u dzieci obserwuje się powierzchowną zmianę koloru zębów. Odpowiednia higiena jamy ustnej może zapobiec temu zjawisku. Zmianę zabarwienia można usunąć poprzez szczotkowanie zębów.

Okres ważności. 2 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Po przygotowaniu zawiesiny przechowywać przez 7 dni w temperaturze 2–8 °C.

Opakowanie.

1 buteleczka z proszkiem do sporządzenia 100 ml zawiesiny z łyżeczką dozującą w opakowaniu tekturowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Alkem Laboratories Ltd.

Miejsce produkcji i adres siedziby producenta.

167 Mahatma Gandhi, Udio Nagar, Dabhel, Daman, 396210, Indie.