Kasodeks

INSTRUKCJA dotyczĂĄca stosowania leku KASODEKS (CASODEXÂŽ)

Skład:

substancja czynna: bicalutamid;

1 tabletka powlekana zawiera 50 mg bicalutamidu;

substancje pomocnicze: laktoza, jednowodna; stearynian magnezu; hipromeloza; makrogol 300; povidon; skrobioglikolan sodu (typ A); dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne cechy fizykochemiczne: okrągłe, dwuwypukłe, białe tabletki powlekane z oznaczeniem Cdx 50 po jednej stronie i logo po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwdziałające działaniu androgenów. Kod ATC L02B B03.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Kasodeks jest niesteroidowym antyandrogenem, który nie wywiera innego wpływu na układ endokrynny. Lek wiąże się z receptorami androgenowymi bez aktywowania ekspresji genów, hamując w ten sposób stymulację androgenową. W wyniku tego hamowania obserwuje się regresję guza gruczołu krokowego. Po odstawieniu Kasodeksu u części pacjentów może wystąpić zespół odstawienia.

Kasodeks jest mieszaniną racemiczną o działaniu antyandrogenowym, które jest niemal wyłącznie związane z enancjomerem (R).

Farmakokinetyka.

Wchłanianie

Kasodeks jest dobrze wchłaniany po podaniu doustnym. Brak danych wskazujących na klinicznie istotny wpływ pokarmu na biodostępność leku.

Rozkład

Kasodeks charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza (mieszanina racemiczna – 96%, enancjomer (R) – > 99%) i ulega intensywnemu metabolizmowi (poprzez utlenianie oraz glukuronidację); jego metabolity są wydalane z moczem i przez żółć w przybliżeniu w równych ilościach.

Biotransformacja

Enancjomer (S) jest bardzo szybko wydalany w porównaniu z enancjomerem (R); okres półtrwania wydalania ostatniego z osocza wynosi około 1 tygodnia.

W przypadku codziennego stosowania leku Kasodeks enancjomer (R) kumuluje się w osoczu krwi 10-krotnie ze względu na długi okres półtrwania.

Stałe stężenie enancjomeru (R) na poziomie około 9 μg/ml obserwuje się po podawaniu dobowej dawki 50 mg Kasodeksu. W fazie stacjonarnej na udział głównie aktywnego enancjomeru (R) przypada 99% całkowitej ilości krążących enancjomerów.

Eliminacja (wydalenie)

Podczas badań klinicznych średnie stężenie (R)-bikalutamidu w nasieniu mężczyzn przyjmujących Kasodeks w dawce 150 mg wynosiło 4,9 μg/ml. Ilość bikalutamidu, która potencjalnie może przedostać się do organizmu partnerki podczas stosunku, jest niska i może wynosić około 0,3 μg/ml, co jest poniżej poziomu wywołującego skutki u potomstwa u zwierząt laboratoryjnych.

Grupy specjalne pacjentów

Farmakokinetyka enancjomeru (R) nie zależy od wieku, uszkodzenia nerek ani od lekkiego i umiarkowanego stopnia ciężkości uszkodzenia wątroby. Istnieją dane wskazujące, że u pacjentów z ciężkim uszkodzeniem wątroby enancjomer (R) jest wolniej wydalany z osocza krwi.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania.

Leczenie rozsianego raka gruczołu krokowego w połączeniu z analogami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (RH-LH) lub kastracją chirurgiczną.

Przeciwwskazania.

Kasodeks jest przeciwwskazany w leczeniu kobiet i dzieci (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży i karmienia piersią”).

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Jednoczesne stosowanie Kasodeksu z terfenadyną, astemizolem lub cyzapyrydem jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań”).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Nie ma dowodów na interakcje farmakodynamiczne lub farmakokinetyczne między Kasodeksem a analogami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (RH-LH).

Badania in vitro wykazały, że R-bikalu­tamid jest inhibitorem CYP3A4 oraz wykazuje słabszy efekt hamujący na aktywność CYP 2C9, 2C19 i 2D6.

Chociaż badania kliniczne, w których stosowano antypirynę jako marker aktywności cytochromu P450 (CYP), nie wskazują na możliwą interakcję z Kasodeksem, średnie stężenie midazolamu (pole pod krzywą farmakokinetyczną) zwiększyło się o 80% po jednoczesnym stosowaniu przez 28 dni z Kasodeksem. Takie zwiększenie może mieć istotne znaczenie dla leków o wąskim zakresie terapeutycznym. W związku z tym jednoczesne stosowanie z terfenadyną, astemizolem i cyzapyrydem jest przeciwwskazane (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Ponadto Kasodeks należy stosować z ostrożnością w połączeniu z takimi związkami jak cyklosporyna i blokery kanałów wapniowych. Może być konieczne zmniejszenie dawki tych leków, szczególnie jeśli występują objawy nasilenia działania leku lub pojawiają się działania niepożądane po jego zastosowaniu.

W przypadku stosowania cyklosporyny zaleca się dokładne monitorowanie jej stężenia w osoczu oraz stanu klinicznego pacjenta po rozpoczęciu lub zakończeniu leczenia Kasodeksem.

Kasodeks należy przepisywać z ostrożnością w połączeniu z lekami, które mogą hamować utlenianie leków, takimi jak cyklotydyna, klotrimazol. Teoretycznie może to prowadzić do zwiększenia stężenia Kasodeksu w osoczu, co może nasilić działania niepożądane leku.

Badania in vitro wykazały, że Kasodeks może wypierać kumarynowy lek przeciwkrzepiący warfarynę z miejsc wiązania z białkami. Dlatego u pacjentów otrzymujących jednocześnie kumarynowe leki przeciwkrzepiące zaleca się dokładne monitorowanie czasu protrombinowego.

Badania in vitro wykazały, że bikalutamid może wypierać kumarynowy lek przeciwkrzepiący warfarynę z miejsc wiązania z białkami. Opisywano nasilenie działania warfaryny i innych kumarynowych leków przeciwkrzepiących przy jednoczesnym stosowaniu z Kasodeksem. Dlatego podczas stosowania Kasodeksu u pacjentów otrzymujących jednocześnie kumarynowe leki przeciwkrzepiące zaleca się dokładne monitorowanie czasu protrombinowego/INR i należy rozważyć korektę dawki leków przeciwkrzepiących (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności” oraz „Działania niepożądane”).

Ze względu na to, że terapia antyandrogenowa może prowadzić do wydłużenia interwału QT, Kasodeks należy stosować z ostrożnością jednoczesnie z lekami, które mogą wydłużyć interwał QT lub wywołać napady komorowej tachyarytmii typu torsade de pointes, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (chinidyna, dysopyrydyna) lub klasy III (amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylyd), metadon, moxifloksacyna, neuroleptyki itp. (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dzieci.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania.

Leczenie lekiem należy rozpoczynać pod bezpośrednim nadzorem lekarza. Kasodeks jest intensywnie metabolizowany w wątrobie. Istnieją dane wskazujące, że u pacjentów z ciężkimi uszkodzeniami wątroby wydalenie leku może być opóźnione, co może prowadzić do jego kumulacji. Dlatego Kasodeks należy stosować z ostrożnością u pacjentów z umiarkowanymi lub ciężkimi uszkodzeniami wątroby.

Ze względu na możliwość zaburzeń funkcji wątroby należy okresowo kontrolować próby wątrobowe. Oczekuje się, że większość zmian może wystąpić w ciągu pierwszych 6 miesięcy stosowania Kasodeksu.

Rzadko podczas stosowania Kasodeksu obserwowano ciężkie zaburzenia funkcji wątroby, odnotowano przypadki śmiertelne (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń funkcji wątroby należy przerwać leczenie Kasodeksem.

U pacjentów, u których stwierdzono obiektywne postępowanie choroby wraz ze wzrostem stężenia PSA, należy rozważyć możliwość przerwania terapii Kasodeksem.

U mężczyzn przyjmujących agonisty hormonu uwalniającego hormon luteinizujący (LH-RH) może występować zmniejszona tolerancja glukozy. Może to objawiać się cukrzycą lub utratą kontroli glikemii u pacjentów z już rozpoznaną cukrzycą. W związku z tym należy kontrolować poziom glukozy we krwi u pacjentów otrzymujących Kasodeks w połączeniu z agonistami LH-RH.

Wykazano, że Kasodeks hamuje aktywność CYP450 (CYP3A4), dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu z lekami, które są metabolizowane głównie przez CYP3A4 (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Pacjenci z rzadkimi, dziedzicznymi formami nietolerancji galaktozy, wrodzoną niedostatecznością laktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Terapia antyandrogenowa może prowadzić do wydłużenia odcinka QT.

U pacjentów z czynnikami ryzyka lub z wydłużeniem odcinka QT w wywiadzie, a także u pacjentów przyjmujących jednocześnie leki mogące wydłużać odcinek QT (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”), lekarz powinien przed rozpoczęciem leczenia Kasodeksem ocenić stosunek ryzyka do korzyści, biorąc pod uwagę potencjalne ryzyko wystąpienia tachyarytmii komorowej typu torsade de pointes.

Terapia antyandrogenowa może powodować zmiany w morfologii plemników. Choć wpływ bicalutamidu na morfologię plemników nie był oceniany i nie było doniesień o takich zmianach u pacjentów przyjmujących Kasodeks, pacjentom i/lub ich partnerkom należy zalecić stosowanie skutecznych metod antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez 130 dni po zakończeniu terapii lekiem Kasodeks.

Donoszono o nasileniu działania kumarynowych leków przeciwwadzących u pacjentów przyjmujących jednocześnie Kasodeks, co może prowadzić do wydłużenia czasu protrombinowego (PT) i międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR). Niektóre przypadki były związane z ryzykiem krwawień. Zaleca się staranne monitorowanie poziomu PT/INR oraz należy rozważyć korektę dawki leków przeciwwadzących (patrz sekcje „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji” i „Działania niepożądane”).

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg)/dawkę sodu, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.

Stosowanie w okresie ciąży i karmienia piersią

Ciąża

Bicalutamid jest przeciwwskazany w stosowaniu u kobiet. Jest przeciwwskazany w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Bicalutamid jest przeciwwskazany w okresie karmienia piersią.

Niepłodność

W badaniach na zwierzętach zaobserwowano odwracalne zaburzenia płodności u samców. Należy przypuszczać, że u mężczyzn może również wystąpić okresowe zaburzenie funkcji rozrodczych lub bezpłodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Kasodeks nie wpływa na zdolność prowadzenia samochodu lub pracy z złożonymi mechanizmami. Należy jednak pamiętać, że często występuje senność, bardzo często – zawroty głowy (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Pacjenci przyjmujący ten lek powinni zachować ostrożność.

Sposób stosowania i dawki.

Dawkowanie

Dorośli mężczyźni, w tym pacjenci w wieku podeszłym: jedna tabletka (50 mg) jeden raz dziennie.

Leczenie lekiem Kasodeks należy rozpocząć co najmniej 3 dni przed rozpoczęciem terapii analogami hormonu uwalniającego hormon luteinizujący lub jednocześnie z kastracją chirurgiczną.

Niewydolność nerek: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

Niewydolność wątroby: nie jest wymagana korekta dawki u pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby.

Możliwa jest zwiększona kumulacja u pacjentów z umiarkowaną i ciężką niewydolnością wątroby (patrz punkt «Szczególne środki ostrożności»).

Dzieci

Kasodeks jest przeciwwskazany u dzieci.

Przedawkowanie.

Brak danych na temat przedawkowania u ludzi. Nie istnieje specyficzny antydotum; leczenie jest objawowe. Dializa może być nieskuteczna, ponieważ Kasodeks silnie wiąże się z białkami osocza i nie wydostaje się w postaci niezmienionej z moczem. W przypadku przedawkowania wskazane jest ogólne leczenie wspierające, w tym monitorowanie ważnych parametrów życiowych.

Niepożądane reakcje.

Niepożądane reakcje podano według częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (od ≥1/100 do <1/10), rzadko (od ≥1/1000 do ≤1/100), bardzo rzadko (od ≥1/10000 do ≤1/1000), bardzo rzadko (≤1/10 000), częstość nieznana (na podstawie dostępnych danych niemożliwe jest ustalenie częstości występowania).

1 Zmiany ze strony wątroby rzadko są ciężkie i często ustępują lub osłabiewają podczas kontynuacji leczenia lub po jego zakończeniu.

2 Dołączone do listy działań niepożądanych po rejestracji leku na podstawie danych pozarejestracyjnych. Częstość ustalono na podstawie liczby zgłoszeń niewydolności wątroby u pacjentów leczonych w otwartych badaniach programu Early Prostate Cancer (EPC) w grupach otrzymujących Kasodeks 150 mg.

3 Może zmniejszyć się przy współistniejącej kastracji.

4 Obserwowano w trakcie farmakoepidemiologicznego badania stosowania agonistów hormonu uwalniającego gonadotropinę (LHRH) oraz antyandrogenów w leczeniu raka gruczołu krokowego. Ryzyko zwiększało się, gdy Kasodeks 50 mg stosowano w połączeniu z agonistami hormonu uwalniającego gonadotropinę (LHRH), jednak zwiększenia ryzyka nie zaobserwowano przy stosowaniu Kasodeksu 150 mg jako monoterapii w leczeniu raka gruczołu krokowego.

5 Dołączone do listy działań niepożądanych po rejestracji leku na podstawie danych pozarejestracyjnych. Częstość ustalono na podstawie liczby zgłoszeń zapalenia płuc typu międzypłuczkowego jako działania niepożądanego u pacjentów leczonych w otwartych badaniach EPC w grupach otrzymujących Kasodeks 150 mg.

Zwiększenie czasu protrombiny/INR: w doniesieniach z okresu pozarejestracyjnego zgłaszano interakcję antykoagulantów z pochodnych kumaryny z Kasodeksem (patrz sekcje „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje oddziaływań”).

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Osoby pracujące w ochronie zdrowia proszone są o zgłaszanie wszelkich podejrzewanych działań niepożądanych.

Okres ważności.

5 lat.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 14 tabletek w blistrze, 2 blistry w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

AstraZeneca UK Limited.

Siedziba producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

Silk Road Business Park, Macclesfield, SK10 2NA, Wielka Brytania.