Kanavit

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU KANAVIT (KANAVIT)

Skład:

substancja czynna: fitomenadion (witamina K1);

1 ml emulsji do wstrzykiwań zawiera 10 mg fitomenadionu;

substancje pomocnicze: polisorbat 80, octan sodu, kwas etylenodiaminotetraoctowy disodu, kwas chlorowodorowy, woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Emulsja do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: od prześwitu do lekko mętnej emulsji o barwie od zielonkawo-żółtej do żółtej, bez oznak rozwarstwienia.

Grupa farmakoterapeutyczna. Witamina K i inne środki przeciwwysiękowe, fitomenadion.

Kod ATX B02B A01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Profilaktyczne i terapeutyczne stosowanie witaminy K1 opiera się na jej ważnej roli w tworzeniu czynników krzepnięcia we wątrobie oraz pozytywnym wpływie na awitaminozę K1 po zaburzeniach mikroflory jelitowej spowodowanych antybiotykami i lekami chemioterapeutycznymi. Witamina K1 wpływa na biosyntezę czynnika II (protrombiny), czynnika VII (prokonwertyny), czynnika IX (czynnika Bożego Narodzenia) i czynnika X (czynnika Stuarta–Prauera).

Praktyka pediatryczna

Do prospektywnego randomizowanego badania kontrolowanego włączono 44 niemowlęta karmione piersią (w wieku 1–26 tygodni) z hiperbilirubinemią sprzężoną (idiopatyczny zapalenie wątroby noworodkowe – 17 chorych, atrezja dróg żółciowych – 13, cholestaza związana z żywieniem dożylnej – 3, zespół Alagille’a – 2, niedobór alfa-1-antytrypsyny – 2, zespół zagęszczenia żółci – 2, różne diagnozy – 5; fruktozemia, galaktozemia, torbiel przewodu żółciowego, nekrotyczne zapalenie jelit, zapalenie wątroby spowodowane wirusem cytomegalii).

Porównano farmakokinetykę i skuteczność doustnego i dożylnego podania profilaktycznego formy micelarnego witaminy K u niemowląt z chorobą wątroby typu cholestatycznego.

Główne wartości pomiarowe to stężenie witaminy K1 w surowicy krwi oraz karboksylowanego protrombiny (PIVKA-II) przed i po 4 dniach od podania jednorazowej dawki formy micelarnego witaminy K1 – 1 mg dożylnie lub 2 mg doustnie. Porównano również poziom witaminy K1 po 24 godzinach doustnego podania z poziomem u 14 zdrowych noworodków, które otrzymały taką samą dawkę.

Wyniki: Na początku badania u 18 dzieci (41 %) stwierdzono podwyższenie stężenia PIVKA-II w surowicy krwi, a u ośmiu dzieci (18 %) stwierdzono niskie stężenie witaminy K1, co wskazuje na niedobór witaminy K na poziomie podklinicznym. Średnie stężenie witaminy K1 w surowicy krwi na początku badania w grupie doustnej i dożylnej wynosiło odpowiednio 0,92 i 1,15 ng/ml; 6 godzin po podaniu dożylnym stężenie wzrosło do 139 ng/ml, natomiast po podaniu doustnym jedynie do 1,4 ng/ml.

W tej ostatniej grupie niskie średnie stężenie (0,95 ng/ml) oraz szeroki zakres (<0,15–111 ng/ml) witaminy K1 w surowicy krwi w porównaniu do znacznie wyższych poziomów (średnia 77, zakres 11–263 ng/ml) stwierdzonych u zdrowych niemowląt, którym podano witaminę K1 w tej samej dawce drogą doustną, świadczy przeciw tej grupie i wskazuje na niewystarczające i nieprzewidywalne wchłanianie jelitowe u niemowląt z cholestazą.

Istotność maldigestii (zaburzenia wchłaniania) jest tak duża, że tylko 4 z 24 (17 %) niemowląt z cholestazą osiągnęło stopniowy wzrost stężenia witaminy K1 > 10 ng/ml w surowicy krwi.

Dane uzyskane z badań retrospektywnych wskazują, że cotygodniowa profilaktyka doustna jest skuteczna w zapobieganiu VKDB (Vitamin K Deficiency Bleeding – krwawienie spowodowane niedoborem witaminy K). W trakcie tego badania, w okresie od listopada 1992 roku do czerwca 2000 roku, urodziło się żywo 507850 dzieci, z czego 78 % otrzymało profilaktykę doustną, a 22 % – domięśniową, co oznacza, że 396000 noworodkom podano doustnie profilaktycznie przy porodzie. Cotygodniową profilaktykę doustną zalecano wszystkim niemowlętom przez cały okres, w którym dominowało karmienie piersią. Przy porodzie podawano doustnie 2 mg witaminy K w formie fitomenadionu, a następnie profilaktycznie witaminę K 1 raz w tygodniu; do trzeciego miesiąca życia rodzice podawali 1 mg fitomenadionu. Nie odnotowano żadnego przypadku VKDB, czyli współczynnik wyniósł 0–0,9:100000 (95 % CI).

Farmakokinetyka.

Rozkład.

Witamina K po podaniu domięśniowym jest w pełni wchłaniana. Konsoliduje się w wątrobie, ale nie gromadzi się w niej, jej stężenie szybko maleje. Bardzo mała ilość witaminy K1 jest zachowywana w tkankach, ale również tam ulega powolnemu rozkładowi.

Biotransformacja.

Fitomenadion szybko ulega metabolizmowi do metabolitów polarnych.

Wydalanie.

Fitomenadion szybko ulega metabolizmowi do metabolitów polarnych, które są wydalane z żółcią i moczem (po koniugacji jako glukuronidy).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

• Profilaktyka i leczenie krwawień spowodowanych obniżoną krzepliwością krwi, wynikającą z hipowitaminozy lub awitaminozy K, a także związaną z hamowaniem czynników krzepnięcia krwi II, VII, IX i X o różnej etiologii.
• Powikłania hemoragiczne podczas leczenia pośrednimi lekami przeciwkrzepliwymi typu kumarynowego (takimi jak np. warfaryna).
• Hipokoagulacja po długotrwałej obturacji dróg żółciowych oraz na wczesnych stadiach marskości wątroby. Choroby jelitowe związane z zaburzonym wchłanianiem, po długotrwałym leczeniu antybiotykami, sulfonamidami i salicylanami.
• Zjawiska hemoragiczne u noworodków, krwawienia maciczne.
• W celach profilaktycznych przed porodem w celu ochrony matki i noworodka przed krwawieniem, leczenie krwawień u noworodków.
• W chirurgii przy długotrwałych drenażach żółciowych oraz w przygotowaniu przedoperacyjnym pacjentów z obniżoną krzepliwością krwi.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na składniki leku,
• niedobór glukozo-6-fosforanodehydrogenazy,
• hiperkoagulacja,
• zakrzepica i zatorowość,
• choroba hemolityczna noworodków,
• ciężka niewydolność wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Fenacetyna, sulfonamidy, chinina – jednoczesne stosowanie Kanavitu może zwiększyć ryzyko działania hemolitycznego.

Leki mogące wypierać bilirubinę z połączeń białkowych (np. sulfonamidy) – jednoczesne stosowanie Kanavitu u noworodków z nasilonym hemolizą może zwiększyć ryzyko wystąpienia żółtaczki jądrowej.

Kolestyramina – zmniejsza wchłanianie witaminy K1 z przewodu pokarmowego.

Działa antagonystycznie wobec przeciwkrzepliwych leków kumarynowych.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

W przypadku przewlekłych chorób wątroby należy zachować ostrożność.

U pacjentów z znanym niedoborem glukozo-6-fosfato dehydrogenazy, u których witamina K może wywołać hemolizę erytrocytów, należy przed zastosowaniem leku rozważyć stosunek korzyści do możliwego ryzyka.

W badaniach biochemicznych fitomenadion może zwiększać stężenie bilirubiny w osoczu krwi.

Stosowanie Kanavitu w przypadku zaburzeń krzepnięcia krwi spowodowanych innymi przyczynami niż wymienione powyżej (np. leczenie krwawień ginekologicznych) jest nieuzasadnione.

Podawanie dożylnie noworodkom o masie ciała mniejszej niż 2,5 kg może zwiększyć ryzyko rozwoju encefalopatii bilirubinowej.

Zawartość ampułki musi być czysta. W przypadku pojawienia się osadu, zmętnienia lub rozwarstwienia emulsji lek nie należy stosować.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Fitomenadion przenika przez barierę łożyskową.

Ponieważ w badaniach na zwierzętach zaobserwowano toksyczność reprodukcyjną, a brak jest badań dotyczących bezpieczeństwa stosowania u ludzi w okresie ciąży, fitomenadion należy stosować tylko wtedy, gdy korzyść z leczenia przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Fitomenadion przenika w niewielkich ilościach do mleka matki.

U wcześniaków i noworodków system enzymów wątroby jest słabo rozwinięty, dlatego u tych dzieci może dojść do żółtaczki jądrowej, żółtaczki i anemii hemolitycznej z powodu powolnej biotransformacji fitomenadionu w wątrobie.

Owulacja

Wpływ na owulację jest nieznany.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Kanavit nie ma wpływu lub ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługiwania innych maszyn.

Sposób stosowania i dawki.

Wstrzykiwanie dożylnie i domięśniowo, a także doustne (w tym celu po napełnieniu stosować strzykawkę bez igły).

Nie zaleca się wlewu dożylnego.

Dorośli i pacjenci w wieku podeszłym:

Krwawienia po terapii lekami przeciwzakrzepowymi:

W ciężkich przypadkach stosować od 10 do 20 mg (od 1 do 2 ampułek) Kanavitu, rozcieńczonego w 5–10 ml wody do wstrzykiwań lub 5% roztworze glukozy, powoli (przynajmniej przez 30 sekund) dożylnie. Jeśli krwawienie nie ustępuje, możliwe jest ponowne podanie po 3–4 godzinach, jednak nie więcej niż 40 mg na dobę. W nagłych przypadkach konieczne jest przetaczanie świeżej krwi lub mrożonej osocza. W przypadkach łagodniejszych Kanavit stosować domięśniowo. Należy koniecznie pamiętać, że działanie witaminy K1 jest długotrwałe, szczególnie przy stosowaniu dużych dawek i przy jednoczesnym zakończeniu terapii przeciwzakrzepowej, maksimum działania może być osiągnięte dopiero po 24 godzinach, kiedy możliwe jest niepożądane zwiększenie krzepliwości krwi. Z tego powodu zaleca się zachować ostrożność, a jeśli to możliwe, stosować Kanavit drogą doustną lub domięśniową w niższych dawkach, aby uniknąć u pacjenta nowych powikłań zakrzepowo-zatorowych z powodu szybkiego wzrostu poziomu czynników krzepnięcia krwi.

Wymagana jest ciągła kontrola wskaźników krzepnięcia krwi, aż do ich ustabilizowania.

Profilaktyka i leczenie krwawień przy chorobach dróg żółciowych i wątroby:

Przy nieznacznym obniżeniu czynników krzepnięcia krwi stosować od 5 do 10 mg leku domięśniowo 3 razy w tygodniu. Przy bardziej nasilonym obniżeniu krzepnięcia krwi oraz przy otwartych krwawieniach stosować 1–2 ml ampułek domięśniowo 1–2 razy w tygodniu do normalizacji poziomu kompleksu protrombinowego. W przypadku mniej zaawansowanych stadiów marskości wątroby podawać domięśniowo od 20 do 30 mg fitomenadionu 3 razy w tygodniu.

Profilaktyka krwawień przed zabiegami chirurgicznymi u pacjentów z obniżonym poziomem czynników krzepnięcia.

Przed nagłymi zabiegami chirurgicznymi stosować od połowy ampułki do dwóch ampułek dożylnie, w przypadkach mniej pilnych – 5 mg dożylnie. Jeśli zabieg chirurgiczny jest planowany, lek należy podać 6–12 godzin wcześniej.

Inne krwawienia.

Przy obniżonym poziomie czynników II, VII i X, przy krwawieniach różnego pochodzenia stosować 1–2 ampułki domięśniowo do korekty krzepnięcia i zatrzymania krwawienia.

Najwyższa dawka pojedyncza wynosi 20 mg, a najwyższa dawka dobowa Kanavitu – 40 mg dla obu sposobów stosowania.

Uwaga. Przy stosowaniu dożylnym emulsję do wstrzykiwań należy rozcieńczyć 1:5 (wodą do wstrzykiwań lub 5% roztworem glukozy), podawać powoli, z prędkością około 1 ml na 20 sekund.

Osoby w wieku podeszłym są bardziej wrażliwe na działanie leku, dlatego tej grupie wiekowej należy przepisać najniższe zalecane dawki.

Pediatryczna praktyka (do 18 roku życia).

Lek można podawać domięśniowo, dożylnie lub doustnie.

Nie mieszać z innymi lekami. Można jednak podać dawkę przez iniekcję w dolną część zestawu do wlewów dożylnych zawierającego 5% dekstrozę lub 0,9% chlorku sodu przy szybkości podania ≥ 0,7 ml/min.

Noworodki zdrowe o 36 tygodniach ciąży lub starsze – 1 mg wstrzykiwania domięśniowo przy porodzie lub wkrótce po porodzie.

Albo 2 mg doustnie przy porodzie lub wkrótce po porodzie. Po dawce doustnej należy podać dodatkową dawkę 2 mg w wieku 4–7 dni. Kolejne 2 mg dawki doustnej należy podać po 1 miesiącu od porodu. U wyjątkowo rzadko karmionych niemowląt trzecią dawkę doustną można pominąć.

Noworodki przedwczesne (poniżej 36 tygodni ciąży, o masie ciała 2,5 kg lub więcej) oraz szczególnie narażone na ryzyko przy porodzie (np. poród przedwczesny, asfyksja okołoporodowa, żółtaczka obturacyjna, niemożność połykania, podawanie antykoagulantów lub leków przeciwpadaczkowych przez matkę):

1 mg wstrzykiwania domięśniowo lub dożylnie przy porodzie lub wkrótce po porodzie. Liczba dalszych dawek i ich częstotliwość powinna być określona na podstawie stanu krzepnięcia.

W leczeniu przedawkowania przeciwzakrzepowych leków typu kumarynowego zalecana dawka wynosi 250–300 μg/kg dożylnie u dzieci o masie ciała powyżej 1,6 kg.

Dla pacjentów, którzy nadal przyjmują warfarynę, zalecana dawka w celu częściowego zniesienia działania antykoagulacyjnego wynosi 30 μg/kg, podawana jako wstrzyknięcie dożylne, u dzieci o masie ciała powyżej 13 kg.

Noworodki przedwczesne (poniżej 36 tygodni ciąży, o masie ciała poniżej 2,5 kg):

0,4 mg/kg (równoważne 0,04 ml/kg) wstrzykiwania domięśniowo lub dożylnie przy porodzie lub wkrótce po porodzie. Tę dawkę parenteralną nie należy przekraczać. Liczba dalszych dawek i ich częstotliwość powinna być określona na podstawie stanu krzepnięcia.

Udowodniono, że u pacjentów z chorobami wątroby o charakterze cholestazy jako chorobą podstawową oraz z zaburzeniami wchłaniania profilaktyka doustna jest niewystarczająca.

OSTRZEŻENIE: należy zwrócić uwagę na prawidłowy obliczanie i dawkowanie leku w odniesieniu do masy ciała dziecka (częste błędy w warunkach stosowania – np. dawka 10-krotnie zbyt wysoka).

Dawki dla wcześniaków w celu zapobiegania krwawieniu z powodu niedoboru witaminy K przedstawiono w tabeli:

Dzieciom niemowlętom zaleca się podawanie dodatkowej dawki doustnej, jednak dane dotyczące bezpieczeństwa i skuteczności tych kolejnych dawek są ograniczone.

Zalecane dawki dla dzieci

Dzieci.

Środek leczniczy może być stosowany w praktyce pediatrycznej.

Przedawkowanie.

Fitomenadion charakteryzuje się niską toksycznością, a jego przedawkowanie zazwyczaj nie powoduje problemów klinicznych. Wprowadzenie dożylnie leku zawierającego fitomenadion może spowodować ostra nadwrażliwość lub reakcję anafilaktyczną, objawiającą się zaczerwienieniem, poceniem się, bólem w klatce piersiowej, dusznością, sinicą, zwężeniem oskrzeli oraz kolapsem sercowo-naczyniowym. Reakcje te najprawdopodobniej są spowodowane uwalnianiem histaminy przez substancje pomocnicze, a nie samą substancją czynną.

U noworodków, szczególnie u przedwczesnie urodzonych dzieci, wysoka dawka może prowadzić do anemii hemolitycznej. Istnieje również ryzyko wystąpienia żółtaczki jądrzastej spowodowanej wypieraniem bilirubiny z połączeń z albuminą.

Leczenie: w przypadku przedawkowania nie jest wymagane leczenie, jeśli nie występują poważne objawy kliniczne, ponieważ okres biologiczny półtrwania fitomenadionu jest krótki (od 1,2 do 3,5 godziny).

Efekty uboczne.

W poniższej tabeli przedstawiono efekty uboczne pogrupowane według terminologii MedDRA (Medical Dictionary for Regulatory Activities — Medyczny słownik do kontroli działalności) z uwzględnieniem częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (od ≥1/100 do <1/10); rzadko (od ≥1/1000 do <1/100); niezbyt często (od ≥1/10000 do <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000), nieznane (na podstawie dostępnych danych nie można określić).

*w przypadku niedoboru G-6-P-dehydrogenazy

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem i niedostępnym dla dzieci miejscu, w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nie wyższej niż 25°C, nie chłodzić.

Niezgodność.

Kanavit w postaci emulsji nie jest zgodny z dekstryną, witaminą B12, hydantoynianami i barbituranami.

Opakowanie.

Po 1 ml emulsji do wstrzykiwań w fiolce z brązowego szkła. Po 5 lub po 10 fiol w opakowaniu foliowym PVC, umieszczonych w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

HBM Pharma s.r.o., Republika Słowacka / HBM Pharma s.r.o., Slovak Republic

Miejsce położenia producenta oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Sklabinska 30, 036 80 Martin, Republika Słowacka / Sklabinska 30, 036 80 Martin, Slovak Republic

Wnioskodawca.

BB Pharma a.s., Republika Czeska / BB Pharma a.s., Czech Republic

Miejsce położenia wnioskodawcy oraz adres siedziby prowadzonej działalności.

Durychova 101/66, Lhotka, 142 00, Praga 4, Republika Czeska / Durychova 101/66, Lhotka, 142 00, Praha 4, Czech Republic.

Miejsce położenia przedstawiciela wnioskodawcy.

TOV Ekokids 03134, miasto Kijów, ul. Semyi Sosonykh, 3.

Tel: +38 044 273 57 48