INSTRUKCJA dot. stosowania leku Kaffetin® Lady

Skład:

substancja czynna: ibuprofen;

1 tabletka zawiera ibuprofen 200 mg (w postaci ibuprofenu lizynatu 342 mg);

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa zsyntetyzowana, kopowidon, sodowa sól kroskarboksymetlocelulozy, krzemionka koloidalna bezwodna, stearyna magnezu, talk;

otoczka: Opadry II różowy [hydroksypropylometyloceluloza (E 464), dwutlenek tytanu (E 171), polidekstroza (E 1200), talk (E 553b), malto dekstryna, trójglicerydy o średnim łańcuchu, barwniki: czerwony Ponsé 4R (E 124), barwnik żółty West FCF (E 110), barwnik indygokarmiński (E 132)]; Opadry fx szary [sodowa sól karboksymetylocelulozy (E 466); malto dekstryna; glukoza jednowodna; perłowy pigment na bazie talku tytanowanego (E 555/E 171); lecytyna (E 322)].

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: długie, dwuwypukłe tabletki powlekane, z ryflowaniem po jednej stronie. O barwie pastelowo-różowej z połyskiem.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki niesteroidowe przeciwzapalne i przeciwreumatyczne. Kod ATX M01A E01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Ibuprofen inhibuje enzymy cyklooksygenazy (COX) i hamuje biosyntezę prostaglandyn. Lek wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz umiarkowane działanie przeciwgorączkowe, a także hamuje agregację płytek krwi.

Dane eksperymentalne wskazują, że ibuprofen może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek aspiryny (kwasu acetylosalicylowego) na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków. Niektóre badania farmakodynamiczne wykazały, że przy jednoczesnym stosowaniu dawek ibuprofenu po 400 mg w ciągu 8 godzin przed lub w ciągu 30 minut po podaniu aspiryny (kwasu acetylosalicylowego) o natychmiastowym uwalnianiu (81 mg) obserwowano zmniejszenie wpływu aspiryny (kwasu acetylosalicylowego) na produkcję tromboksanu lub agregację płytek krwi. Choć niepewność dotyczy ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną, nie można wykluczyć możliwości, że regularne, długotrwałe stosowanie ibuprofenu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu takie klinicznie istotne działanie uważa się za mało prawdopodobne.

U pacjentek z bólem menstruacyjnym ibuprofen obniża podwyższony poziom prostaglandyn w wydzielinie menstruacyjnej, zmniejsza ciśnienie wewnątrzmaczne oraz częstość skurczów macicy.

Farmakokinetyka.

Większość danych dotyczących farmakokinetyki po przyjęciu ibuprofenu dotyczy również ibuprofenu lizynianu.

Wchłanianie i rozkład

Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są w ciągu 1–2 godzin po zażyciu ibuprofenu. Jednak przy stosowaniu Kaffetin® Lady ibuprofen wchłania się szybciej w przewodzie pokarmowym, osiągając maksymalne stężenia w osoczu krwi w ciągu około 35 minut po przyjęciu na czczo.

Ibuprofen szybko rozkłada się w organizmie i silnie wiąże się z białkami osocza krwi.

Biotransformacja i wydalanie

Ibuprofen metabolizuje się w wątrobie do dwóch nieaktywnych metabolitów, które razem z niezmienionym ibuprofenem są wydalane przez nerki w niezmienionej postaci lub w formie koniugatów. Wydalanie przez nerki jest szybkie i pełne. Okres półtrwania ibuprofenu wynosi około 2 godziny.

U osób w podeszłym wieku nie stwierdza się szczególnych różnic w profilu farmakokinetycznym.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Ból menstruacyjny.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na ibuprofen lub inne składniki leku.

Reakcje nadwrażliwościowe (np. astma, alergiczne zapalenie nosa, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka), które występowały wcześniej po zastosowaniu ibuprofenu, kwasu acetylosalicylowego (aspiryny) lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID).

Obecne wrzody żołądka i dwunastnicy lub krwawienie, lub nawroty w wywiadzie (dwa lub więcej wyraźnych epizodów zaostrzenia choroby wrzodowej lub krwawienia).

Krwiaki przewodu pokarmowego lub perforacja związane z wcześniejszym stosowaniem NSAID.

Ciężka niewydolność serca (klasa czynnościowa IV według kryteriów New York Heart Association (NYHA)), ciężkie zaburzenia funkcji wątroby lub nerek.

Krwiaki mózgowe lub inne krwawienia; zaburzenia krzepnięcia krwi lub krwiotwórczości.

Aktywne zapalenie jelit.

Trzeci trymestr ciąży.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ogólnie należy zachować ostrożność przy stosowaniu NSAID w połączeniu z innymi lekami, które mogą zwiększyć ryzyko powstawania wrzodów przewodu pokarmowego, krwawień przewodu pokarmowego lub pogorszenia funkcji nerek.

Ibuprofen (jak i inne NSAID) nie powinien być stosowany w połączeniu z:

kwasym acetylosalicylowym, ponieważ może to zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, z wyjątkiem przypadków, gdy kwas acetylosalicylowy (w dawce nie przekraczającej 75 mg dziennie) został przepisany przez lekarza. Dane z badań eksperymentalnych wskazują, że przy jednoczesnym stosowaniu ibuprofen może hamować działanie przeciwzakrzepowe niskich dawek aspiryny. Jednak ograniczoność tych danych oraz niepewność co do ekstrapolacji danych ex vivo na obraz kliniczny nie pozwalają na wyciągnięcie jednoznacznych wniosków dotyczących systematycznego stosowania ibuprofenu. Zatem przy nieregularnym stosowaniu ibuprofenu takie klinicznie istotne efekty uznaje się za mało prawdopodobne;

innymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NSAID), w tym z selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2. Należy unikać jednoczesnego stosowania dwóch lub więcej NSAID, ponieważ może to zwiększyć ryzyko działań niepożądanych.

Z ostrożnością należy stosować ibuprofen w połączeniu z:

lekami przeciwnadciśnieniowymi (inhibitory ACE (enzymu konwertującego angiotensynę) i antagoniści angiotensyny II) oraz lekami moczopędnymi: NSAID mogą zmniejszyć skuteczność terapeutyczną tych leków. U niektórych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub u osób starszych z zaburzoną funkcją nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora ACE lub antagonisty angiotensyny II oraz leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, w tym do możliwej ostrej niewydolności nerek, która zazwyczaj ma charakter odwracalny. Należy brać pod uwagę te interakcje u pacjentów stosujących koksib w połączeniu z inhibitorami ACE lub antagonistami angiotensyny II. Zatem takie kombinacje należy stosować z ostrożnością, szczególnie u osób starszych. W razie potrzeby leczenia należy zadbać o odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz rozważyć konieczność kontroli funkcji nerek na początku leczenia kombinowanego, a następnie okresowo. Diuretyki mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NSAID;

lekami przeciwkrzepliwymi: NSAID mogą nasilać działanie terapeutyczne takich leków przeciwkrzepliwych jak warfaryna;

lekami przeciwpłytkowymi i selektywnymi inhibitorami ponownego wychwytu serotoniny: zwiększony ryzyko krwawienia przewodu pokarmowego;

sterydami kortykosteroidowymi: możliwe zwiększenie ryzyka powstawania wrzodów przewodu pokarmowego lub krwawienia;

alkoholem etylowym: zwiększa ryzyko krwawień przewodu pokarmowego;

glikozydami nasercowymi: NSAID mogą nasilać niewydolność serca, zmniejszać szybkość filtracji kłębuszkowej oraz zwiększać stężenie glikozydów w osoczu krwi;

cyklosporyną: zwiększone ryzyko nefrotoksyczności;

mifeprystonem: nie należy przyjmować NSAID wcześniej niż po upływie 8–12 dni od zastosowania mifeprystonu, ponieważ NSAID mogą zmniejszyć skuteczność mifeprystonu;

takrolimusem: możliwe zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności przy jednoczesnym stosowaniu NSAID z takrolimusem;

litem: istnieją dowody potencjalnego zwiększenia stężenia litu w osoczu krwi;

metotreksatem: istnieje możliwość zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu krwi;

fenytoiną: zwiększa się jego stężenie w osoczu krwi i kolejno – toksyczność;

zidowudyną: zwiększone ryzyko toksyczności hematologicznej przy jednoczesnym stosowaniu NSAID i zidowudyny. Istnieją dowody zwiększania ryzyka wystąpienia hemartrozy i hematoma u pacjentów zakażonych HIV, którzy chorują na hemofilię i stosują jednocześnie zidowudynę z ibuprofenem;

antybiotykami z grupy chinolonów: dane z badań na zwierzętach wskazują, że NSAID mogą zwiększać ryzyko napadów drgawkowych związanych z antybiotykami z grupy chinolonów. Jednoczesne stosowanie NSAID i antybiotyków z grupy chinolonów może zwiększyć ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych;

probencydynam i sulfanazopirazonem: wydłużają czas eliminacji ibuprofenu. Działanie urkozuryczne tych leków przy jednoczesnym stosowaniu z ibuprofenem jest zmniejszone;

aminoglikozydami: przy jednoczesnym stosowaniu mogą nasilać ich nefro- i ototoksyczny efekt.

Leki z grupy sulfonilomoczników i fenytoiny: możliwe wzmocnienie działania.

Szczególne środki ostrożności.

Działania niepożądane związane z ibuprofenem można ograniczyć, stosując najniższą skuteczną dawkę niezbędną do złagodzenia objawów przez możliwie najkrótszy okres.

U osób starszych obserwuje się zwiększoną częstość działań niepożądanych związanych z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NSAID), szczególnie krwawień i perforacji przewodu pokarmowego, które mogą mieć charakter śmiertelny.

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy

U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca w wywiadzie należy ostrożnie rozpoczynać długotrwałe leczenie (wymagana konsultacja lekarza), ponieważ podczas terapii ibuprofenem, tak jak i innymi NSAID, obserwowano przypadki zatrzymania płynu, nadciśnienia tętniczego i obrzęków.

Badania kliniczne i dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), jak również długotrwałe leczenie, może powodować nieznaczne zwiększenie ryzyka wystąpienia powikłań trombotycznych tętniczych (np. zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu). Ogólnie dane epidemiologiczne nie wskazują, że niskie dawki ibuprofenu (np. ≤ 1200 mg na dobę) mogą prowadzić do zwiększenia ryzyka powikłań trombotycznych tętniczych. Pacjentom z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przewlekłą niewydolnością serca (klasy II–III według klasyfikacji NYHA), rozpoznaną chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobą mózgowo-naczyniową leczenie może być przepisane przez lekarza tylko po dokładnej analizie stanu. Należy unikać wysokich dawek (2400 mg na dobę). Długotrwałe leczenie NSAID, szczególnie w przypadku konieczności stosowania wysokich dawek (2400 mg na dobę), należy przepisywać pacjentom z wyraźnymi czynnikami ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych (takimi jak nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu) wyłącznie po dokładnym rozważeniu ryzyka.

Wpływ na układ oddechowy.

Bronchospazm może wystąpić u pacjentów cierpiących na astmę oskrzelową lub choroby alergiczne, a także u osób z takimi schorzeniami w wywiadzie.

Inne NSAID.

Należy unikać jednoczesnego stosowania ibuprofenu z innymi NSAID, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2 (COX-2), ponieważ zwiększa to ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Łupus czerwony układowy i układowe choroby tkanki łącznej.

Ibuprofen należy stosować z ostrożnością u pacjentów z objawami łupusa czerwonego układowego i układowych chorób tkanki łącznej ze względu na zwiększone ryzyko rozwoju oponowca aseptycznego.

Zgłaszano przypadki oponowca aseptycznego podczas stosowania ibuprofenu. Choć ten efekt jest bardziej prawdopodobny u pacjentów z łupusem czerwonym układowym i innymi chorobami tkanki łącznej, donoszono również o takich przypadkach u niektórych pacjentów, którzy nie chorują na przewlekłe schorzenia, dlatego należy to wziąć pod uwagę przy stosowaniu tego leku.

Wpływ na nerki/wątrobę.

Długotrwałe stosowanie NSAID może prowadzić do dawkowo-zależnego obniżenia syntezy prostaglandyn i wywoływać rozwój niewydolności nerek. Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek, zaburzeniami serca, zaburzeniami funkcji wątroby oraz pacjenci przyjmujący leki moczopędne są szczególnie narażeni na to działanie, ponieważ hamowanie prostaglandyn może prowadzić do zatrzymania płynu i dalszego pogorszenia funkcji nerek. Takim pacjentom należy stosować najniższą możliwą dawkę ibuprofenu i regularnie monitorować funkcję nerek. W przypadku odwodnienia należy zapewnić odpowiednią podaż płynów. Istnieje ryzyko niewydolności nerek u dzieci (od 6 roku życia) i u nastolatków z odwodnieniem.

Może wystąpić rozwój kwasicy tubularnej nerek i hipokaliemii po ostrym przedawkowaniu oraz u pacjentów stosujących wysokie dawki ibuprofenu przez dłuższy okres (zazwyczaj dłużej niż 4 tygodnie), w tym dawki przekraczające zalecaną dawkę dzienną.

Ogólnie systematyczne stosowanie środków przeciwbólowych, szczególnie kombinacji różnych środków przeciwbólowych, może prowadzić do trwałego uszkodzenia nerek z ryzykiem niewydolności nerek (nefropatia przeciwbólowa). Największe ryzyko tego działania występuje u pacjentów starszych, pacjentów z niewydolnością nerek, niewydolnością serca i wątroby, a także u tych, którzy otrzymują terapię lekami moczopędnymi lub inhibitorami ACE. Po zakończeniu leczenia NSAID zazwyczaj odzyskuje się stan sprzed leczenia.

Tak jak inne NSAID, ibuprofen może powodować niewielkie, tymczasowe zwiększenie niektórych wskaźników funkcji wątroby, a także istotne zwiększenie stężenia asparaginianowej aminotransferazy (AST) i alaninowej aminotransferazy (ALT). W przypadku istotnego wzrostu tych wskaźników leczenie należy przerwać.

Przy długotrwałym stosowaniu ibuprofenu należy regularnie kontrolować wskaźniki funkcji wątroby, funkcję nerek oraz stan hematologiczny/obraz krwi.

Wpływ na płodność u kobiet.

Dostępne są ograniczone dane sugerujące, że leki hamujące syntezę cyklooksygenazy/prostaglandyn mogą powodować pogorszenie funkcji rozrodczej u kobiet w wyniku wpływu na proces owulacji. Zjawisko to jest odwracalne po zakończeniu leczenia. Długotrwałe stosowanie (dotyczy dawki 2400 mg na dobę, a także trwania leczenia ponad 10 dni) ibuprofenu może zaburzać płodność kobiet i nie jest zalecane kobietom próbującym zajść w ciążę. Kobiety mające trudności z zajściem w ciążę lub poddawane badaniom z powodu bezpłodności powinny przerwać stosowanie tego leku.

Wpływ na przewód pokarmowy.

NSAID należy stosować z ostrożnością u pacjentów z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie (wrzodziejące zapalenie jelita, choroba Leśniowskiego-Crohna), ponieważ możliwe jest nasilenie tych schorzeń. Podczas stosowania różnych NSAID zgłaszano przypadki wrzodów, krwawień lub perforacji przewodu pokarmowego (GI), które mogą prowadzić do skutku śmiertelnego, na każdym etapie leczenia, niezależnie od obecności objawów ostrzegawczych lub wcześniejszych ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego.

Ryzyko krwawienia, perforacji, wrzodów przewodu pokarmowego wzrasta wraz ze zwiększaniem dawek NSAID u pacjentów z wrzodowacym zapaleniem żołądka i dwunastnicy w wywiadzie, szczególnie jeśli było ono powikłane krwawieniem lub perforacją, oraz u pacjentów starszych. Ci pacjenci powinni rozpoczynać leczenie od najniższych dawek. Należy zachować ostrożność u pacjentów otrzymujących terapię towarzyszącą lekami, które mogą zwiększać ryzyko uszkodzeń wrzodowych lub krwawień, np. kortykosteroidami wewnętrznie, lekami przeciwkrzepnączymi, takimi jak warfaryna, selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny lub lekami przeciwzakrzepowymi, np. kwasem acetylosalicylowym. W razie potrzeby należy stosować terapię łączną lekami ochronnymi (np. misoprostolem lub inhibitorami pompy protonowej), szczególnie u pacjentów wymagających długotrwałego stosowania niskich dawek kwasu acetylosalicylowego.

Pacjenci, u których występują zaburzenia przewodu pokarmowego, szczególnie osoby starsze, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy brzuszne (szczególnie krwawienie z przewodu pokarmowego), zwłaszcza na początku leczenia.

Długotrwałe stosowanie jakichkolwiek środków przeciwbólowych w celu leczenia bólu głowy może nasilić ten stan. W takich przypadkach należy skonsultować się z lekarzem i przerwać leczenie. Należy rozważyć możliwość bólu głowy spowodowanego nadużyciem leku u pacjentów cierpiących na częste lub codzienne bóle głowy, mimo (lub z powodu) regularnego stosowania leków przeciwbólowych.

W przypadku krwawienia z przewodu pokarmowego lub wrzodu u pacjentów przyjmujących ibuprofen, leczenie należy natychmiast przerwać.

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Bardzo rzadko podczas stosowania NSAID mogą występować ciężkie postacie reakcji skórnych, które mogą prowadzić do skutku śmiertelnego, takie jak egzfoliatywny rumień, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliz (patrz sekcja „Działania niepożądane”). Największe ryzyko rozwoju takich reakcji występuje u pacjentów na początku cyklu leczenia, w większości przypadków reakcje pojawiają się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia. Zgłaszano również przypadki ostrego ogólnoustrojowego egzantematycznego pustulowca (AGEP), który wystąpił po stosowaniu leków zawierających ibuprofen. Ibuprofen należy odstawić przy pierwszych objawach wysypki skórnej, patologicznych zmian błon śluzowych lub jakichkolwiek innych objawach nadwrażliwości.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji

Tak jak inne NSAID, ibuprofen może maskować objawy choroby zakaźnej, co może prowadzić do opóźnienia rozpoczęcia odpowiedniego leczenia i tym samym utrudnić przebieg choroby zakaźnej. Obserwowano to przy bakteryjnej zapaleniu płuc pozaszpitalnym i bakteryjnych powikłaniach ospy wietrznej. Gdy ibuprofen stosuje się przy podwyższonej temperaturze ciała lub w celu złagodzenia bólu podczas choroby zakaźnej, zaleca się monitorowanie tego schorzenia. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może powodować ciężkie infekcyjne powikłania ze strony skóry i tkanek miękkich. Obecnie nie można wykluczyć wpływu NSAID na nasilenie tych infekcji, dlatego zaleca się unikanie stosowania leku Kaffetin® Lady w przypadku ospy wietrznej.

Tabletki zawierają barwniki (E 110 i E 124), które mogą powodować reakcje alergiczne.

Tabletki zawierają glukozę. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinni przyjmować tego leku.

Tabletki zawierają lecytin z soi. Pacjenci z alergią na orzechy ziemne lub soję nie powinni stosować tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Lek stosuje się przy bólu menstruacyjnym.

W I i II trymestrze ciąży należy unikać stosowania ibuprofenu. Ibuprofen jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/płodowy. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Absolutne ryzyko wad sercowo-naczyniowych wzrastało z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko rośnie wraz ze zwiększaniem dawki i długości terapii.

U zwierząt stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn prowadziło do zwiększenia przypadków poronień przed- i poimplantacyjnych oraz do śmiertelności embrionalnej/płodowej. Ponadto donoszono o zwiększonej częstości różnych wad rozwojowych, w tym wad sercowo-naczyniowych, u zwierząt otrzymujących inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibuprofenu może prowadzić do oligohydramnios z powodu dysfunkcji nerek płodu. Może to wystąpić krótko po rozpoczęciu leczenia i zazwyczaj jest odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w II trymestrze ciąży, z których większość ustąpiła po przerwaniu leczenia. Dlatego ibuprofen nie powinien być stosowany w pierwszych dwóch trymestrach ciąży ani podczas porodów, chyba że potencjalna korzyść dla pacjentki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Jeśli ibuprofen stosowany jest przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, należy używać najniższej możliwej dawki przez najkrótszy możliwy czas.

Monitorowanie prenatalne oligohydramnios i zwężenia przewodu tętniczego należy rozważyć po wpływie ibuprofenu przez kilka dni, począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie ibuprofenu należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W III trymestrze ciąży przy stosowaniu jakichkolwiek inhibitorów syntezy prostaglandyn możliwe są następujące ryzyka:

dla płodu: toksyczność sercowo-płucna (przedwczesne zwężenie/zamknięcie przewodu tętniczego płodu z nadciśnieniem płucnym); zaburzenia funkcji nerek, które mogą postępować do niewydolności nerek, towarzyszącej oligohydramnios;
dla matki i noworodka na końcu ciąży: możliwe wydłużenie czasu krwawienia, działanie przeciwzakrzepowe, które może się rozwinąć nawet przy bardzo niskich dawkach; hamowanie skurczów macicy prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

W ograniczonych badaniach ibuprofen wykryto w mleku matki w bardzo niskim stężeniu, dlatego mało prawdopodobne, aby mógł negatywnie wpływać na niemowlę karmione piersią.

Wpływ na zdolność reakcji przy prowadzeniu pojazdów samochodowych lub innych maszyn.

Nie wpływa, pod warunkiem stosowania zgodnie z zaleceniami dotyczącymi dawki i długości leczenia. Pacjentom, którzy odczuwają zawroty głowy, senność, dezorientację lub zaburzenia wzroku po przyjmowaniu NSAID, należy zrezygnować z prowadzenia pojazdów samochodowych lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Tylko do krótkotrwałego stosowania doustnego. Tabletki należy popijać wodą, nie żuć.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę niezbędną do leczenia objawów przez najkrótszy możliwy czas.

Dorosłym i dzieciom od 12. roku życia podaje się po 1–2 tabletki, najlepiej podczas lub po posiłku.

Interwał między dawkami – 4–6 godzin. Stosowanie w regularnych odstępach czasu eliminuje wahania nasilenia bólu.

Najwyższa dawka dobowa (w ciągu 24 godzin) nie powinna przekraczać 6 tabletek, co odpowiada 1200 mg ibuprofenu.

Pacjentom z zaburzeniami przewodu pokarmowego zaleca się przyjmowanie tabletek z posiłkiem.

Jeśli ból nie ustępuje po 3 dniach, nie wolno kontynuować leczenia bez konsultacji z lekarzem.

Dzieci.

Lek można stosować dzieciom od 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Większość zgłoszonych przypadków przedawkowania była bezobjawowa. Ryzyko wystąpienia objawów pojawia się przy dawce ibuprofenu powyżej 80–100 mg/kg. U dzieci dawka powyżej 400 mg/kg może wywołać objawy zatrucia. U dorosłych efekt dawki jest mniej wyrażony. Okres półwydalenia przy przedawkowaniu wynosi 1,5–3 godziny.

Objawy przedawkowania pojawiają się w ciągu 4 godzin po zażyciu. U większości pacjentów biorących udział w badaniach klinicznych przyjęcie dużej ilości leków przeciwbólowych z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ) powodowało jedynie nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu lub bardzo rzadko – biegunkę. Możliwe są również szumy w uszach, ból głowy, krwawienie z przewodu pokarmowego. Przy cięższym zatruciu mogą wystąpić toksyczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego w postaci zawrotów głowy, zawroty, letargu, senności, niestabilności, drgawek gałek ocznych, zaburzeń widzenia, czasem – pobudzenie nerwowe i dezorientacja, ataksja lub śpiączka. U pacjentów czasem obserwuje się drgawki. Przy ciężkim zatruciu może wystąpić hiperkaliemia i kwasica metaboliczna; może wzrosnąć czas protrombinowy / międzynarodowe znormalizowane stosunku (INR), najprawdopodobniej z powodu interakcji z krążącymi czynnikami krzepnięcia krwi. Może wystąpić ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, hipotermia, hipotensja tętnicza, niewydolność oddechowa i sinica, krótkotrwałe epizody apnei (u dzieci po przyjęciu dużych ilości leku). U chorych na astmę oskrzelową może wystąpić nasilenie choroby. Przy poważnych zatruciach może rozwinąć się kwasica metaboliczna. Możliwe są drgawki gałek ocznych, zaburzenia ostrości widzenia i utrata przytomności.

Długotrwałe stosowanie w dawkach wyższych niż zalecane może prowadzić do ciężkiej hipokaliemii i kwasicy kanałkowej nerek. Objawy mogą obejmować obniżenie poziomu przytomności i ogólną słabość (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania” i „Działania niepożądane”).

Leczenie: nie istnieje specyficzny antydotum. Leczenie powinno być objawowe i wspierające, należy zapewnić przejrzystość dróg oddechowych oraz monitorować parametry serca i funkcje życiowe do czasu ustabilizowania stanu. Po przyjęciu małych ilości leku (mniej niż 50 mg/kg ibuprofenu) zaleca się picie wody w celu zminimalizowania zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego. Po przyjęciu większych ilości zaleca się doustne podanie węgla aktywnego lub przemywanie żołądka, jeśli minęło nie więcej niż 1 godzina od przyjęcia potencjalnie toksycznej (ale nie zagrażającej życiu) dawki leku. Jeśli ibuprofen został już wchłonięty, można stosować środki zasadowe sprzyjające wydalaniu kwasowego ibuprofenu z moczem. Korzyść z zastosowania takich środków, jak wymuszone moczowanie, hemodializa i hemoperfuzja, nie została udowodniona, ponieważ ibuprofen charakteryzuje się wysokim stopniem wiązania z białkami osocza. W przypadku częstych lub długotrwałych drgawek należy podać diazepam lub lorazepam dożylnie. W leczeniu astmy oskrzelowej należy stosować leki rozkurczowe oskrzeli. Należy skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania pomocy medycznej.

Działania niepożądane.

Poniższe działania niepożądane zostały zaobserwowane u pacjentów przyjmujących NLPZ jako lek przeciwbólowy do krótkotrwałego leczenia, w tym ibuprofen w dawkach nieprzekraczających 1200 mg/dziennie. W leczeniu chorób przewlekłych oraz przy długotrwałym stosowaniu mogą wystąpić inne działania niepożądane.

Działania niepożądane podano zgodnie z konwencją MEDDRA według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100, < 1/10); rzadko (≥ 1/1000, < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000, < 1/1000); nieznana częstość (nie można określić na podstawie dostępnych danych).

Ze strony układu krwiotwórczego i układu limfatycznego.

Bardzo rzadko: zaburzenia krwiotworzenia (anemia aplastyczna, anemia hemolityczna, eozynofilia, obniżenie hematokrytu i poziomu hemoglobiny, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza). Pierwsze objawy to wysoka temperatura ciała, ból gardła, powierzchowne owrzodzenia w jamie ustnej, objawy grypopodobne, ciężka postać wyczerpania, krwawienia i krwotoki o nieustalonej etiologii.

Ze strony układu odpornościowego.

Rzadko: reakcje nadwrażliwości towarzyszące pokrzywce i swędzeniu¹.

Bardzo rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości, których objawy mogą obejmować: obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardię, obniżenie ciśnienia tętniczego (anafilaksję, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs), zespół hepatorenalny, nasilenie astmy oskrzelowej i skurcz oskrzeli¹.

Ze strony układu nerwowego.

Rzadko: ból głowy, zawroty głowy, drażliwość, niepokój, depresja, senność, bezsenność, lęk, pobudzenie psychoruchowe, niestabilność emocjonalna, drgawki.

Bardzo rzadko: oponobrzusznie bezprzyczynowe².

Nieznana częstość: parestezje, zapalenie nerwu wzrokowego.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Nieznana częstość: obrzęki, nadciśnienie tętnicze i niewydolność serca mogą być związane z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi.

Badania kliniczne i dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie ibuprofenu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), oraz długotrwałe leczenie mogą być związane z nieco zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań zakrzepowych tętniczych (np. zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu).

Ze strony układu oddechowego, narządów klatki piersiowej i jamy śródpiersia.

Nieznana częstość: reaktywność dróg oddechowych, w tym astma, skurcz oskrzeli lub duszność¹.

Ze strony układu pokarmowego.

Rzadko: ból brzucha, nudności, niestrawność, nadkwaśność (najczęściej obserwowane działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego).

Często: biegunka, wzdęcia, zaparcia, wymioty, zapalenie trzustki, zapalenie dwunastnicy, zapalenie przełyku.

Bardzo rzadko: choroba wrzodowa, perforacja przewodu pokarmowego lub krwawienie z przewodu pokarmowego, melena, wymioty z domieszką krwi (w niektórych przypadkach może być śmiertelne, szczególnie u osób starszych), wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie żołądka.

Nieznana częstość: nasilenie wrzodziejącego zapalenia jelita grubego i choroby Crohna (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Ze strony układu wątrobowo-pęcherzowego.

Bardzo rzadko: zaburzenia funkcji wątroby, zapalenie wątroby, żółtaczka, martwica wątroby, niewydolność wątroby.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Rzadko: różne typy wysypek skórnych¹, purpura, łuszczenie skóry, łysienie.

Bardzo rzadko: ciężkie postacie reakcji skórnych, takie jak reakcje pęcherzykowe, w tym zespół Stevensa-Johnsona, wielopostaciowe wypryskiowe rumieńce i toksyczny nekroliz epidermy¹.

Nieznana częstość: reakcja lekowa z eozynofilią i objawami ogólnymi (zespoł DRESS), ostrze ogólne egzantematyczne pustulopatyczne (AGEP), reakcje fotouczulenia.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania.

Nieznana częstość: obniżenie apetytu, hipokaliemia*.

Ze strony nerek i układu moczowego.

Bardzo rzadko: ostre zaburzenia funkcji nerek (szczególnie przy długotrwałym stosowaniu NLPZ, w połączeniu ze wzrostem stężenia mocznika we krwi i pojawieniem się obrzęków; obejmuje również nekrozę brodawek nerkowych); zapalenie pęcherza, krwiomocz, zapalenie nerek międzykomórkowych, zespół nerczycowy, oliguria, poliuria, martwica kanalików, zapalenie kłębuszków nerkowych.

Nieznana częstość: nereczność toksyczna, kolki nerkowe, dysuria, kwasica kanalikowa nerek*.

Badania laboratoryjne.

Bardzo rzadko: obniżenie poziomu hemoglobiny.

Ze strony narządów słuchu.

Rzadko: zaburzenia słuchu, obniżenie słuchu, dzwonienie lub szum w uszach.

Ze strony narządów wzroku.

Rzadko: nieostre widzenie, zmiana postrzegania kolorów, toksyczna ambliopia.

Nieznana częstość: zaburzenia widzenia.

Ze strony psychiki.

Nieznana częstość: halucynacje, dezorientacja, drażliwość.

Ogólne zaburzenia.

Nieznana częstość: niedobitność, zwiększona zmęczliwość.

Inne działania niepożądane. Zmiany w układzie endokrynologicznym i metabolizmie. Bardzo rzadko: obniżenie apetytu, suchość błon śluzowych oka i jamy ustnej, zapalenie nosa.

¹ Do reakcji nadwrażliwości mogą należeć: (a) niemerytoryczne reakcje alergiczne, anafilaksja, (b) reaktywność dróg oddechowych, np. astma oskrzelowa, nasilenie astmy oskrzelowej, skurcz oskrzeli, duszność lub (c) różne formy reakcji skórnych, np. swędzenie, pokrzywka, purpura, obrzęk Quinckego, bardzo rzadko stwierdzano choroby eksfoliatywne i pęcherzykowe (w tym toksyczny nekroliz epidermy, zespół Stevensa-Johnsona i rumieńce wielopostaciowe).

² Mechanizm patogenezy oponobrzusznia bezprzyczynowego wywołanego lekiem nie jest w pełni zrozumiały. Dane dotyczące oponobrzusznia bezprzyczynowego związanego ze stosowaniem NLPZ wskazują jednak na reakcję nadwrażliwości (na podstawie czasowego związku z przyjęciem leku i ustąpienia objawów po jego odstawieniu). W szczególności podczas leczenia ibuprofenem pacjentów z istniejącymi zaburzeniami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń rumieniowaty układowy, mieszane choroby tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki wystąpienia objawów oponobrzusznia bezprzyczynowego (takich jak sztywność mięśni potylicznych, ból głowy, nudności, wymioty, dreszcze lub dezorientacja).

* O kwasicy kanalikowej nerek i hipokaliemii zgłaszano w okresie postmarketingowym, zazwyczaj po długotrwałym stosowaniu ibuprofenu w dawkach wyższych niż zalecane.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blisterze; po 1 lub 2 blisterach w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. Alkaloid AD Skopje / Alkaloid AD Skopje.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Boulevard Aleksandar Makedonski 12, Skopje, 1000, Macedonia Północna / Boulevard Aleksandar Makedonski 12, Skopje, 1000, North Macedonia.