Janine®

INSTRUKCJA dot. stosowania leku JANINE® (JEANINE®)

Skład:

substancje czynne: ethinylestradiol, dienogest;

1 tabletka powlekana zawiera 0,03 mg etynylestradiolu i 2 mg dienogestu;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, skrobia kukurydziana, maltodekstryna, stearynian magnezu, sacharoza, syrop glukozowy, węglan wapnia, povidon K25, makrogol 35000, wosk karbowy, dwutlenek tytanu (E 171).

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: błyszczące, powlekane tabletki białego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Hormonalne środki antykoncepcyjne do stosowania systemowego. Progestageny i estrogeny, kombinacje stałe. Dienogest i etynylestradiol.

Kod ATC G03A A16.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Wszystkie hormonalne metody antykoncepcji charakteryzują się bardzo niskim wskaźnikiem niepowodzeń kontracepcyjnych przy stosowaniu zgodnie z instrukcją. Wskaźnik niepowodzeń kontracepcyjnych może być wyższy, jeśli środki antykoncepcyjne nie są stosowane zgodnie z instrukcją (np. pominięcie przyjęcia tabletki).

W trakcie badań klinicznych przeprowadzonych z lekiem Janine®, obliczono indeks Perla:

• niepoprawiony indeks Perla: 0,454 (górny 95% przedział ufności (PU): 0,701);
• poprawiony indeks Perla: 0,182 (górny 95% przedział ufności: 0,358).

Janine® to skojarzony doustny środek antykoncepcyjny (COC) zawierający etyniloestradiol i progestagen dienogest.

Działanie antykoncepcyjne leku Janine® opiera się na oddziaływaniu różnych czynników, z których najważniejsze to supresja owulacji i zmiana wydzielania szyjkowego.

Dienogest to pochodna norstestosteronu o powinowactwie in vitro do receptorów progesteronowych, które jest 10–30 razy mniejsze niż innych syntetycznych progestagenów. Dane in vivo uzyskane na zwierzętach wskazują na silną aktywność progestagenną i antyandrogenną. Dienogest nie wykazuje istotnej aktywności androgennej, mineralokortykoidalnej ani glukokortykoidalnej in vivo.

Dawka dienogestu prowadząca do hamowania owulacji wynosi 1 mg/dobę.

Przy stosowaniu wysokich dawek COC (50 μg etyniloestradiolu) zmniejsza się ryzyko raka endometrium i jajników. Nie wiadomo, czy dotyczy to również niskich dawek COC.

Farmakokinetyka.

Etyniloestradiol

Wchłanianie. Po doustnym przyjęciu etyniloestradiol jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalna stężenie w surowicy wynosi około 67 pg/ml i osiągane jest w ciągu 1,5–4 godzin. W trakcie wchłaniania i pierwszego przejścia przez wątrobę etyniloestradiol ulega intensywnemu metabolizmowi, co prowadzi do średniej dostępności biologicznej doustnej wynoszącej około 44%.

Rozkład. Etyniloestradiol silnie, ale nieswoiście wiąże się z albuminą surowicy (około 98%) i indukuje wzrost stężenia globuliny wiążącej sterydy płciowe (SHBG). Pozorna objętość rozkładu etyniloestradiolu wynosi około 2,8–8,6 l/kg.

Metabolizm. Etyniloestradiol ulega koniugacji presystemowej w błonie śluzowej jelita cienkiego i w wątrobie. Etyniloestradiol metabolizowany jest głównie poprzez hydroksylację aromatyczną, ale dodatkowo powstaje duża liczba hydroksylowanych i metylowanych metabolitów, wśród których występują zarówno metabolity wolne, jak i koniugaty z glukuronidami i siarczanami. Klirens wynosi 2,3–7 ml/min/kg.

Eliminacja. Stężenie etyniloestradiolu w surowicy obniża się dwufazowo, z okresem półtrwania wynoszącym odpowiednio około 1 godziny i 10–20 godzin. Etyniloestradiol nie jest wydalany z organizmu w niezmienionej formie; jego metabolity są wydalane z moczem i żółcią w stosunku 4:6. Okres półtrwania metabolitów wynosi około jednego dnia.

Stan równowagi. Stan równowagi osiągany jest w drugiej połowie cyklu stosowania, kiedy stężenie etyniloestradiolu w surowicy jest około dwukrotnie wyższe niż po przyjęciu dawki pojedynczej.

Dienogest.

Wchłanianie. Po doustnym przyjęciu dienogest jest szybko i całkowicie wchłaniany. Maksymalne stężenie w surowicy osiągane jest w ciągu 2,5 godziny po jednorazowym doustnym przyjęciu leku Janine® i wynosi 51 ng/ml. Bezwzględna dostępność biologiczna dienogestu w połączeniu z etyniloestradiolem wynosi około 96%.

Rozkład. Dienogest wiąże się z albuminą surowicy i nie wiąże się z SHBG ani globuliną wiążącą kortykosteroidy (CBG). Tylko 10% całkowitego stężenia dienogestu w surowicy znajduje się w formie wolnego steroidu, a 90% nieswoiście wiąże się z albuminą. Wyzwane przez etyniloestradiol podwyższenie poziomu SHBG nie wpływa na wiązanie dienogestu z białkami surowicy. Pozorna objętość rozkładu dienogestu mieści się w granicach 37–45 l.

Metabolizm. Dienogest metabolizowany jest głównie poprzez hydroksylację i koniugację, tworząc przede wszystkim metabolity o niskiej aktywności endokrynologicznej. Metabolity te są bardzo szybko wydalane z osocza w taki sposób, że w osoczu nie obserwuje się żadnych aktywnych metabolitów, a jedynie niezmieniony dienogest. Całkowity klirens wynosi około 3,6 l/h po jednorazowym podaniu.

Eliminacja. Stężenie dienogestu w surowicy obniża się z okresem półtrwania wynoszącym około 9 godzin. Tylko niewielka ilość dienogestu jest wydalana przez nerki w niezmienionej formie. Po podaniu dawki doustnej 0,1 mg/kg masy ciała stosunek wydalania nerkowego do kałowego wynosi 3,2. Oколо 86% podanej dawki jest wydalane w ciągu 6 dni, z czego większa część, 42%, wydalana jest z moczem w pierwszych 24 godzinach.

Stan równowagi. Farmakokinetyka dienogestu nie zależy od poziomu SHBG. Przy codziennym stosowaniu stężenie substancji w surowicy wzrasta 1,5-krotnie, osiągając stan równowagi po 4 dniach stosowania.

Dane badań przedklinicznych dotyczących bezpieczeństwa

Badania przedkliniczne etyniloestradiolu i dienogestu wykazały oczekiwane działanie estrogenowe i progestagenowe.

Wyniki standardowych badań przedklinicznych toksyczności przy wielokrotnym podawaniu, genotoksyczności, kancerogenności i toksyczności rozrodczej nie wskazują na istnienie jakiegokolwiek specyficznego ryzyka dla organizmu ludzkiego. Należy jednak zauważyć, że sterydy płciowe mogą sprzyjać wzrostowi istniejących wcześniej niektórych tkanek i guzów zależnych od hormonów.

Badania oceny ryzyka ekologicznego wykazały, że etyniloestradiol i dienogest potencjalnie mogą stanowić zagrożenie dla środowiska wodnego (patrz sekcja „Specjalne środki ostrożności”).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Antykoncepcja doustna.

Przeciwwskazania.

Nie należy stosować hormonalnych środków antykoncepcyjnych (HSA) w przypadku wystąpienia choćby jednego z poniższych stanów. Jeśli którykolwiek z tych stanów pojawi się po raz pierwszy w trakcie stosowania HSA, należy natychmiast przerwać ich przyjmowanie.

• Obecność lub ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ŻTE)
  • Obecna żylowa tromboembolia (podczas terapii lekami przeciwzakrzepowymi) lub w wywiadzie (np. zakrzepica żył głębokich (ZŻG), zakrzepica tętnicy płucnej (ZTP));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do żylnej tromboembolii, taka jak oporność na aktywowany białko C (w tym mutacja czynnika V Leiden), niedobór antytrombiny III, niedobór białka C, niedobór białka S;
  • duże zabiegi chirurgiczne wymagające długotrwałego unieruchomienia (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
  • wysokie ryzyko żylnej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenie i środki ostrożności”).
• Obecność lub ryzyko rozwoju tętniczej tromboembolii (TTE)
  • Tętnicza tromboembolia – obecna tętnicza tromboembolia lub w wywiadzie (np. zawał mięśnia sercowego) lub obecność objawów prodromalnych (np. dławica piersiowa);
  • udar mózgu obecny lub w wywiadzie, obecność objawów prodromalnych (np. przemijające ataki niedokrwienne (TIA));
  • znana dziedziczna lub nabyta skłonność do tętniczej tromboembolii, taka jak hiperhomocysteinemia i przeciwciała przeciwko fosfolipidom (przeciwciała przeciwko kardiolipinie, antykoagulant watawski);
  • migrena z objawami ogniskowymi w wywiadzie;
  • wysokie ryzyko tętniczej tromboembolii z powodu obecności wielu czynników ryzyka (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”) lub obecności jednego poważnego czynnika ryzyka, takiego jak:
    • cukrzyca z powikłaniami naczyniowymi;
    • ciężka nadciśnienie tętnicze;
    • ciężka dyslipoproteynemia.
• Zapalenie trzustki obecne lub w wywiadzie, jeśli związane z ciężką hipertriglicerydemią.
• Ciężkie choroby wątroby obecne lub w wywiadzie, dopóki wartości funkcji wątroby nie powrócą do normy.
• Obecność obecnych lub w wywiadzie guzów wątroby (łagodnych lub złośliwych).
• Znane lub podejrzewane nowotwory złośliwe (np. narządów płciowych lub gruczołów piersiowych), zależne od hormonów płciowych.
• Potwierdzona lub podejrzewana ciąża.
• Niepoddana ocenie etiologii krwawica pochwowa.
• Nadwrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z komponentów leku.

Środek leczniczy Janine® jest przeciwwskazany przy jednoczesnym stosowaniu leków zawierających ombitaswir/paritaprewir/rytonawir i dasabuwir, leków zawierających glekaprewir/pibrentaswir lub sofosbuvir/velpataswir/woxilaprewir (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Ten lek może stanowić zagrożenie dla środowiska (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Każdy nieużywany lek lub odpady należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Uwaga: należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi leku stosowanego jednocześnie w celu wykrycia potencjalnych interakcji.

Wpływ innych leków na lek Janine®

Interakcje są możliwe z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne. Może to prowadzić do zwiększenia klirensu hormonów płciowych, co z kolei może powodować zmiany w charakterze krwawienia miesięcznego i/lub utratę skuteczności środka antykoncepcyjnego.

Terapia

Indukcja enzymów może być zauważalna już po kilku dniach leczenia. Maksymalna indukcja enzymów występuje ogólnie po kilku tygodniach. Po odstawieniu leku indukcja enzymów może trwać około 4 tygodnie.

Krótkoterminowe leczenie

Kobiety przyjmujące leki indukujące enzymy powinny tymczasowo stosować metodę barierową lub inną metodę antykoncepcji dodatkowo do HSA. Metodę barierową należy stosować przez cały okres leczenia odpowiednim lekiem oraz przez kolejne 28 dni po zakończeniu jego stosowania. Jeśli terapia rozpoczyna się w okresie przyjmowania ostatnich tabletek HSA z opakowania, należy od razu rozpocząć przyjmowanie tabletek z następnego opakowania HSA bez przerwy w przyjmowaniu tabletek.

Długoterminowe leczenie

Kobietom poddawanym długoterminowej terapii substancjami czynnymi indukującymi enzymy wątrobowe zaleca się wybór innego niehormonalnego, niezawodnego środka antykoncepcji.

Substancje czynne zwiększające klirens HSA (obniżenie skuteczności HSA poprzez indukcję enzymów), np.: barbiturany, karbamazepina, fenytoina, primidon, ryfampicyna; również możliwe, okskarbazepina, topiramat, felbamid, gryzeofulwina oraz leki zawierające ekstrakt z zielonego jasnotu (Hypericum perforatum).

Substancje czynne o niestabilnym wpływie na klirens HSA

W przypadku jednoczesnego stosowania z HSA duża liczba kombinacji inhibitorów HIV/HCV-proteazy i nie-nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy może zwiększać lub zmniejszać stężenia estrogenów lub progestyn we krwi. Łączny wpływ takich zmian może być klinicznie istotny w niektórych przypadkach.

Dlatego należy zapoznać się z instrukcją do leku stosowanego w leczeniu HIV/HCV, aby wykryć potencjalne interakcje. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości kobiety powinny dodatkowo stosować metodę barierową antykoncepcji podczas terapii inhibitorami proteazy lub inhibitorami nie-nukleozydowej odwrotnej transkryptazy.

Substancje czynne obniżające klirens HSA (inhibitory enzymów)

Kliniczna istotność potencjalnej interakcji z inhibitorami enzymów pozostaje niejasna.

Jednoczesne stosowanie silnych inhibitorów CYP3A4 może zwiększyć stężenia estrogenów, progestyn lub obu składników we krwi.

Etorikoksib w dawkach od 60 do 120 mg/dobę wykazał zwiększenie stężenia etyniloestradiolu we krwi o 1,4–1,6 raza odpowiednio przy jednoczesnym stosowaniu z kombinowanym hormonalnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym 0,035 mg etyniloestradiolu.

Wpływ leku Janine® na inne leki

HSA mogą wpływać na metabolizm innych leków. W związku z tym stężenie we krwi i tkankach może wzrosnąć (np. cyklosporyna) lub zmniejszyć się (np. lamotrygina). Jednak dane in vitro wskazują, że hamowanie enzymów układu CYP przez dienogest w dawce terapeutycznej jest mało prawdopodobne.

Dane kliniczne wskazują, że etyniloestradiol hamuje klirens substratów CYP1A2, co z kolei powoduje słabe (np. przy stosowaniu teofiliny) lub umiarkowane (np. przy stosowaniu tizanidyny) zwiększenie ich stężenia we krwi.

Interakcje farmakodynamiczne

Podczas badań klinicznych z udziałem pacjentów przyjmujących leki do leczenia infekcji wirusowego zapalenia wątroby typu C (WZW C), zawierające ombitaswir/paritaprewir/rytonawir i dasabuwir, z rybawiryną lub bez, zaobserwowano wzrost transaminaz (ALT) powyżej 5-krotnej górnej granicy normy (GGN). Zjawisko to występowało znacznie częściej u kobiet stosujących leki zawierające etyniloestradiol, w tym hormonalne środki antykoncepcyjne (HSA). Ponadto u pacjentów leczonych glekaprewirem/pibrentaswirem lub sofosbuwirem/velpataswirem/woxilaprewirem obserwowano również wzrost ALT u kobiet przyjmujących leki zawierające etyniloestradiol, takie jak HSA (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Dlatego kobiety stosujące lek Janine® powinny korzystać z alternatywnej metody antykoncepcji (np. środki antykoncepcyjne zawierające wyłącznie progestageny lub metody niehormonalne) przed rozpoczęciem terapii wymienioną kombinacją leków. Stosowanie leku Janine® można wznowić 2 tygodnie po zakończeniu terapii tą kombinacją leków.

Inne rodzaje interakcji

Badania laboratoryjne

Stosowanie sterydów antykoncepcyjnych może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych, w tym na biochemiczne parametry funkcji wątroby, tarczycy, nadnerczy i nerek, stężenie w osoczu białek nośnych, takich jak GZK, frakcje lipidów/lipoprotein, parametry gospodarki węglowodanowej, a także wskaźniki krzepnięcia i fibrynolizy. Zazwyczaj takie zmiany mieszczą się w granicach normy.

Szczególne środki ostrożności.

Decyzja o przepisaniu leku Janine® powinna być podjęta z uwzględnieniem czynników ryzyka, w tym czynników ryzyka rozwoju żylnej tromboembolii (ZTE), a także ryzyka ZTE związanego z przyjmowaniem leku Janine® w porównaniu z innymi KC (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne środki ostrożności”).

Ostrzeżenie. W przypadku występowania jakichkolwiek stanów lub czynników ryzyka wymienionych poniżej, należy omówić z kobietą celowość stosowania leku Janine®. W przypadku nasilenia się lub pierwszych objawów jakiegokolwiek z tych stanów lub czynników ryzyka, kobietom zaleca się skontaktowanie się z lekarzem w celu ustalenia konieczności przerwania stosowania leku Janine®.

W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ZTE lub ATE należy przerwać stosowanie KC. Jeśli rozpoczynana jest terapia przeciwzakrzepowa, należy zapewnić alternatywną skuteczną metodę antykoncepcji ze względu na działanie teratogenne leków przeciwzakrzepowych (kumaryny).

• Zaburzenia krążenia

Ryzyko rozwoju żylnej tromboembolii (ZTE)

Stosowanie jakichkolwiek KC zwiększa ryzyko rozwoju ZTE u kobiet je stosujących, w porównaniu z kobietami, które ich nie stosują. Leki zawierające lewonorgestrel, norgestymat lub noretysteron są związane z najniższym ryzykiem rozwoju ZTE. Stosowanie innych leków, takich jak lek Janine®, może prowadzić do zwiększenia ryzyka ZTE o 1,6 raza. Decyzję o stosowaniu leku innego niż te o najniższym ryzyku rozwoju ZTE, należy podjąć dopiero po omówieniu z kobietą. Należy upewnić się, że kobieta rozumie ryzyko ZTE związane ze stosowaniem leku Janine®, wpływ posiadanych przez nią czynników ryzyka oraz fakt, że ryzyko ZTE jest najwyższe w pierwszym roku stosowania. Według niektórych danych ryzyko ZTE może wzrastać przy wznowieniu stosowania KC po przerwie trwającej 4 tygodnie lub dłużej.

U 2 na 10000 kobiet, które nie stosują KC i nie są w ciąży, rozwija się ZTE w ciągu 1 roku. Jednak dla każdej konkretnej kobiety ryzyko może być znacznie wyższe, w zależności od posiadanych czynników ryzyka (patrz niżej).

Zgodnie z danymi badań epidemiologicznych przeprowadzonych wśród kobiet stosujących niskodawkowe KC (< 50 µg etynylowej estradiolu), u 6–12 na 10000 kobiet rozwinie się ZTE w ciągu 1 roku.

Przewiduje się, że u około 61 na 10000 kobiet stosujących niskodawkowe KC zawierające lewonorgestrel, rozwinie się ZTE w ciągu 1 roku.

Przewiduje się\2, że u 8–11 na 10000 kobiet stosujących niskodawkowe KC zawierające dienogest i etynylową estradiol, rozwinie się ZTE w ciągu 1 roku.

Liczba przypadków ZTE rocznie była niższa niż oczekiwana w czasie ciąży lub okresu poporodowego.

ZTE może mieć śmiertelne skutki w 1–2% przypadków.

1Średnio 5–7 przypadków na 10000 kobiet-rok, na podstawie obliczeń względnego ryzyka stosowania KC zawierających lewonorgestrel w porównaniu z kobietami, które nie stosują KC (około 2,3–3,6 przypadku).

2Zgodnie z danymi metaanalizy przewiduje się, że ryzyko ZTE u kobiet stosujących lek Janine® jest nieco wyższe niż u kobiet stosujących KC zawierające lewonorgestrel (RR = 1,57 w zakresie od 1,07 do 2,30).

Liczba przypadków ZTE na 10000 kobiet w ciągu jednego roku

Bardzo rzadko zgłaszano wystąpienie zakrzepicy w innych naczyniach krwionośnych, np. w tętnicach i żyłach wątroby, nerek, naczyniach mezenterycznych lub naczyniach siatkówki u kobiet stosujących KC.

Czynniki ryzyka rozwoju ZTE

Ryzyko rozwoju żylnych powikłań zakrzepowo-embolicznych u kobiet stosujących KC może być znacznie wyższe przy obecności dodatkowych czynników ryzyka, szczególnie wielu (patrz tabela 1).

Stosowanie leku Janine® jest przeciwwskazane u kobiet z wieloma czynnikami ryzyka, które mogą zwiększyć ryzyko żylnej trombozy (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko rozwoju ZTE. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

Tabela 1. Czynniki ryzyka rozwoju ZTE

Nie ma jednomyślności co do możliwego wpływu żylaków oraz zakrzepowego zapalenia żył na wystąpienie lub rozwój żylakowego zakrzepu żył głębokich.

Należy zwrócić uwagę na zwiększony ryzyko wystąpienia zatorowości zakrzepowej w czasie ciąży, szczególnie w okresie 6 tygodni po porodzie (informacje dotyczące ciąży i karmienia piersią znajdują się w rozdziale „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Objawy ZŻT (zakrzepowe zapalenie żył głębokich i zatorowość płucna)

Należy zalecić kobietom, aby w przypadku wystąpienia poniższych objawów natychmiast skontaktować się z lekarzem i poinformować, że przyjmują KC.

Objawy ZŻT mogą obejmować:

• jednostronne obrzęki uda, podudzia i/lub stopy lub obszaru wzdłuż żyły nogi;
• ból lub zwiększona wrażliwość w nodze, które mogą być odczuwane tylko podczas stania lub chodzenia;
• uczucie ciepła w dotkniętej nodze; zaczerwienienie lub zmiana koloru skóry nogi.

Objawy zatorowości płucnej mogą obejmować:

• nagłą duszność o nieustalonej etiologii lub przyspieszone oddychanie;
• nagłe kaszlenie, możliwe z krwią;
• nagły ból w klatce piersiowej;
• silne zawroty głowy lub zaburzenia równowagi;
• szybkie lub nieregularne bicie serca.

Niektóre z tych objawów (np. duszność, kaszel) są niestandardowe lub mogą być błędnie interpretowane jako bardziej powszechne lub mniej poważne zjawiska (np. infekcje dróg oddechowych).

Inne objawy okluzji naczyniowej mogą obejmować nagły ból, obrzęk i nieznaczne sinienie kończyny.

W przypadku okluzji naczyń oka wstępne objawy mogą obejmować nieostre widzenie bez bólu, które może postępować do utraty wzroku. Czasem utrata wzroku rozwija się niemal natychmiastowo.

Ryzyko wystąpienia zatorowości tętniczej (ZTĘ)

Zgodnie z danymi badań epidemiologicznych stosowanie dowolnych KC wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zatorowości tętniczej (zawał mięśnia sercowego) lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych (np. przejściowy atak niedokrwienny, udar mózgu). Zdarzenia tętnicze zakrzepowo-zatorowe mogą mieć śmiertelny skutek.

Czynniki ryzyka wystąpienia ZTĘ

Podczas stosowania KC ryzyko wystąpienia powikłań tętniczych zakrzepowo-zatorowych lub zdarzeń naczyniowo-mózgowych wzrasta u kobiet z czynnikami ryzyka (patrz tabela 2). Stosowanie leku Janine® jest przeciwwskazane, jeśli kobieta ma jeden poważny lub wiele czynników ryzyka wystąpienia ZTĘ, które mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zakrzepicy tętniczej (patrz rozdział „Przeciwwskazania”). Jeśli kobieta ma więcej niż jeden czynnik ryzyka, wzrost ryzyka może być większy niż suma ryzyk związanych z każdym pojedynczym czynnikiem, dlatego należy wziąć pod uwagę ogólne ryzyko. Jeśli stosunek korzyści do ryzyka jest niekorzystny, nie należy przepisywać KC (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Tabela 2. Czynniki ryzyka wystąpienia ZTĘ

Objawy ZT

Należy poradzić kobietom, aby w przypadku wystąpienia następujących objawów niezwłocznie skontaktować się z lekarzem i poinformować o przyjmowaniu środków antykoncepcyjnych hormonalnych.

Objawy zaburzeń układu krążenia mózgowego mogą obejmować:

• nagłe odrętwienie lub osłabienie twarzy, kończyn górnych lub dolnych, szczególnie jednostronne;
• nagłą utratę równowagi, zawroty głowy, zaburzenia chodu lub koordynacji;
• nagłe zamroczenie, zaburzenia mowy lub jej zrozumienia;
• nagłe pogorszenie wzroku w jednym lub obu oczach;
• nagłe, silne lub długotrwałe bóle głowy bez wyraźnej przyczyny;
• utratę przytomności lub omdlenia, z lub bez drgawek.

Przejściowy charakter objawów może wskazywać na przejściowe napady niedokrwienne (TIA).

Objawy zawału mięśnia sercowego mogą obejmować:

• ból, dyskomfort, uczucie ucisku, ciężkości, ściskania lub wypełnienia w klatce piersiowej, ramieniu lub pod mostkiem;

• uczucie dyskomfortu promieniujące do pleców, żuchwy, gardła, ręki lub żołądka;

• uczucie przepełnienia żołądka, zaburzenia trawienia lub duszności;

• nadmierne pocenie się, nudności, wymioty lub zawroty głowy;

• nadmierne osłabienie, niepokój lub duszność;

• przyspieszone lub nieregularne bicie serca.

• Nowotwory

Wyniki niektórych badań epidemiologicznych wskazują na dodatkowe zwiększenie ryzyka rozwoju raka szyjki macicy przy długotrwałym stosowaniu COC, jednak te stwierdzenia pozostają kontrowersyjne, ponieważ nie ustalono w pełni, w jakim stopniu wyniki badań uwzględniają współistniejące czynniki ryzyka, takie jak zachowanie seksualne czy inne czynniki, np. zakażenie wirusem HPV.

Metaanaliza oparta na 54 epidemiologicznych badaniach wskazuje na niewielki wzrost względnego ryzyka (RR = 1,24) rozwoju raka piersi u kobiet stosujących COC. To zwiększone ryzyko stopniowo powraca do poziomu podstawowego ryzyka związanego z wiekiem kobiety w ciągu 10 lat po zakończeniu stosowania COC. Ponieważ raka piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, wzrost liczby rozpoznań raka piersi u kobiet aktualnie stosujących lub niedawno stosujących COC jest niewielki w odniesieniu do ogólnego ryzyka raka piersi.

W pojedynczych przypadkach u kobiet stosujących COC obserwowano guzy wątroby, zarówno łagodne, jak i rzadziej – złośliwe, które w niektórych przypadkach prowadziły do zagrażającego życiu krwawienia wewnątrzbrzusznego. W przypadku wystąpienia silnego bólu w nadbrzuszu, powiększenia wątroby lub objawów krwawienia wewnątrzbrzusznego w różnicowaniu diagnostycznym należy uwzględnić możliwość wystąpienia guza wątroby u kobiet stosujących COC.

Nowotwory mogą stanowić zagrożenie dla życia lub prowadzić do śmiertelnego skutku.

• Inne stany

Kobiety z hipertrójglicerydemią lub z wywiadem rodzinnym tego zaburzenia należą do grupy ryzyka rozwoju zapalenia trzustki przy stosowaniu COC.

Chociaż donoszono o niewielkim wzroście ciśnienia tętniczego u wielu kobiet przyjmujących COC, klinicznie istotne podwyższenie ciśnienia tętniczego jest rzadkie. Jeśli jednak podczas stosowania COC wystąpi długotrwała, klinicznie wyraźna nadciśnienie tętnicze, należy rozważyć odstawienie COC i leczenie nadciśnienia tętniczego. Jeśli to uzasadnione, stosowanie COC może być wznowione po osiągnięciu normotensji za pomocą leczenia przeciwnadciśnieniowego. Należy przerwać stosowanie COC, jeśli podczas ich przyjmowania u kobiet z nadciśnieniem tętniczym zdiagnozowanym przed rozpoczęciem stosowania COC nadal występują stabilnie wysokie wartości ciśnienia tętniczego mimo adekwatnej terapii przeciwnadciśnieniowej. Donoszono o wystąpieniu lub nasileniu poniższych stanów podczas ciąży i przy stosowaniu COC, ale ich związek ze stosowaniem COC nie został jednoznacznie potwierdzony: żółtaczka i/lub świąd związane z cholestazą; powstawanie kamieni żółciowych; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.

Estrogeny egzogenne mogą wywoływać lub nasilać objawy dziedzicznego i nabytego obrzęku naczynioruchowego.

W przypadku ostrych lub przewlekłych zaburzeń czynności wątroby może zaistnieć potrzeba przerwania stosowania COC, aż do powrotu wskaźników czynności wątroby do normy. Należy przerwać stosowanie COC w przypadku nawrotu żółtaczki cholesterycznej i/lub świądu związanego z cholestazą, które po raz pierwszy wystąpiły podczas ciąży lub poprzedniego przyjmowania hormonów płciowych.

Chociaż COC mogą wpływać na oporność na insulinę obwodową i tolerancję glukozy, nie ma danych wskazujących na potrzebę zmiany trybu leczenia u kobiet z cukrzycą stosujących niskodawkowe COC (< 0,05 mg etynylowej estradiolu). Jednak kobiety z cukrzycą powinny być dokładnie badane podczas stosowania COC, szczególnie na początku ich przyjmowania.

Donoszono również o nasileniu depresji endogennej, padaczki, choroby Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejącego zapalenia okrężnicy podczas stosowania COC.

Zaburzenia psychiczne

Depresja i obniżony nastrój są dobrze znanymi skutkami ubocznymi, które mogą wystąpić podczas stosowania środków antykoncepcyjnych hormonalnych (patrz sekcja „Skutki uboczne”). Depresja może być stanem ciężkim i dobrze znanym czynnikiem ryzyka zachowań samobójczych i samobójstw. Należy poradzić kobietom, aby w przypadku zmian nastroju i pojawienia się objawów depresji, również wkrótce po rozpoczęciu stosowania, skontaktować się z lekarzem.

Czasem może wystąpić chloaza, szczególnie u kobiet z wywiadem chloazy ciężarnych. Kobiety skłonne do wystąpienia chloazy powinny unikać bezpośredniego nasłonecznienia lub napromieniowania ultrafioletowego podczas stosowania COC.

Badanie lekarskie/konsultacja

Przed rozpoczęciem lub wznowieniem stosowania leku Janine® zaleca się zebranie pełnego wywiadu medycznego (w tym wywiadu rodzinnego) oraz wykluczenie ciąży. Należy zmierzyć ciśnienie tętnicze i przeprowadzić badanie lekarskie, uwzględniając przeciwwskazania (patrz sekcja „Przeciwwskazania”) i środki ostrożności (patrz sekcja „Środki ostrożności”). Należy zwrócić uwagę kobiety na informacje dotyczące zatorowości żylnej i tętniczej, w tym ryzyko związane ze stosowaniem leku Janine®, objawy ZT i ZT, znane czynniki ryzyka oraz działania, które należy podjąć w przypadku podejrzenia zatorowości.

Pacjentkom zaleca się uważne przeczytanie ulotki do leku i przestrzeganie zawartych w niej zaleceń. Częstotliwość i charakter wizyt kontrolnych powinny zależeć od ustalonych protokołów leczenia i być dostosowane do każdej indywidualnej kobiety.

Pacjentki powinny być poinformowane, że środki antykoncepcyjne hormonalne nie chronią przed zakażeniem HIV (AIDS) ani żadnymi innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.

Obniżenie skuteczności

Skuteczność COC może być zmniejszona w przypadku pominięcia przyjmowania tabletek (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”), zaburzeń przewodu pokarmowego (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”) lub jednoczesnego stosowania innych leków (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Zaburzenia cyklu

Podczas stosowania wszystkich COC mogą występować nieregularne krwawienia (plamienie lub krwawienia przebijające), szczególnie w pierwszych kilku miesiącach. Z tego powodu ocena jakichkolwiek nieregularnych krwawień może być przeprowadzona dopiero po okresie adaptacji organizmu do leku (zazwyczaj po trzech cyklach stosowania).

Jeśli nieregularne krwawienia utrzymują się po okresie adaptacji lub pojawiają się po okresie regularnych krwawień, należy rozważyć niesterydowe przyczyny krwawień i przeprowadzić odpowiednie badania diagnostyczne, w tym badania mające na celu wykluczenie nowotworów lub ciąży. Do działań diagnostycznych może należeć wyczerpanie macicy.

U niektórych kobiet może nie dojść do krwawienia odstawienia w czasie przerwy w stosowaniu leku. Przy prawidłowym stosowaniu COC zgodnie z zaleceniami podanymi w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, ciąża jest mało prawdopodobna. Jeśli jednak stosowanie COC było nieregularne przed pierwszym brakiem krwawienia odstawienia lub jeśli brakuje dwóch krwawień odstawienia, przed kontynuacją stosowania COC należy wykluczyć ciążę.

Substancje pomocnicze

Ten lek zawiera laktozę, glukozę i sacharozę. Pacjentki z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami nietolerancji galaktozy lub fruktozy, pełnym niedoborem laktazy, niedostatecznością glukozy-galaktozy malabsorpcji lub niedoborem sacharazy-izomalatazy nie powinny stosować tego leku.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Lek nie jest wskazany do stosowania w czasie ciąży.

W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku Janine® należy niezwłocznie przerwać jego przyjmowanie. Wyniki obszernych badań epidemiologicznych nie wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci matek, które stosowały COC przed zajściem w ciążę, ani na działanie teratogenne przy niezamierzonym stosowaniu COC w czasie ciąży.

Badania na zwierzętach wykazały występowanie skutków ubocznych w czasie ciąży lub karmienia piersią (patrz sekcja „Właściwości farmakologiczne”). Na podstawie danych z badań na zwierzętach nie można wykluczyć skutków ubocznych wynikających z hormonalnego działania substancji czynnych. Jednak ogólne doświadczenie stosowania COC w czasie ciąży nie wskazuje na istniejące niepożądane działanie u ludzi. Przy wznowieniu stosowania leku Janine® należy uwzględnić zwiększone ryzyko ZT w okresie poporodowym (patrz sekcje „Sposób stosowania i dawki” oraz „Środki ostrożności”).

Karmienie piersią. COC mogą wpływać na karmienie piersią, ponieważ mogą powodować zmniejszenie ilości mleka matki oraz zmiany jego składu. Niewielkie ilości antykoncepcyjnych steroidów i/lub ich metabolitów mogą przenikać do mleka matki podczas stosowania COC. Te ilości mogą wpływać na dziecko. Z tego powodu lek Janine® nie jest zalecany do stosowania do pełnego zakończenia okresu karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Nie stwierdzono wpływu COC na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn u kobiet stosujących te środki.

Sposób stosowania i dawki.

Do użytku wewnętrznego.

Dawkowanie

Jak stosować lek Janine®

Stosować 1 tabletę dziennie regularnie, w tym samym czasie, wypijając w razie potrzeby niewielką ilość płynu, w kolejności określonej na blisterze. Lek stosować po 1 tabletce/dobę przez 21 kolejnych dni. Stosowanie tabletek z każdej kolejnej opakowania należy rozpocząć po 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu leku, podczas której powinna wystąpić krwawienie odstawienie. Zwykle krwawienie odstawienie rozpoczyna się 2–3 dnia po zażyciu ostatniej tabletki i może nie ustać przed rozpoczęciem stosowania tabletek z następnego opakowania.

Jak rozpocząć leczenie lekiem Janine®

• Wcześniej nie stosowano doustnych środków hormonalnych

Rozpoczęcie przyjmowania tabletek należy rozpocząć w pierwszym dniu naturalnego cyklu (czyli w pierwszym dniu krwawienia miesięcznego).

• Przejście z innego COC

Należy rozpocząć przyjmowanie tabletek leku Janine® następnego dnia po zażyciu ostatniej tabletki hormonalnej poprzedniego COC, ale nie później niż następnego dnia po zwykłej przerwie w przyjmowaniu tabletek lub po zażyciu tabletek placebo poprzedniego COC.

• Przejście z pierścienia dopochwowego lub plastra przadermalnego

Należy rozpocząć stosowanie leku Janine® w dniu usunięcia pierścienia dopochwowego lub plastra przadermalnego, ale nie później niż w dniu, w którym powinno nastąpić kolejne stosowanie tych leków.

• Przejście z metody opartej wyłącznie na stosowaniu progestagenów („minipigułka”, zastrzyki, implant) lub z wkładki wewnątrzmacicznej z progestagenem

Można rozpocząć przyjmowanie leku Janine® w dowolnym dniu po zaprzestaniu przyjmowania „minipigułki” (w przypadku implantu lub wkładki wewnątrzmacicznej – w dniu ich usunięcia, w przypadku zastrzyku – zamiast następnego zastrzyku). Jednak we wszystkich przypadkach zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji przez pierwsze 7 dni przyjmowania leku.

• Po poronieniu w I trymestrze ciąży

Można rozpocząć przyjmowanie leku Janine® natychmiast. W takim przypadku nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków antykoncepcji.

• Po porodzie lub poronieniu w II trymestrze

W przypadku karmienia piersią, patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Zaleca się rozpoczęcie przyjmowania leku Janine® w dniu 21–28 po porodzie lub poronieniu w II trymestrze ciąży. W przypadku późniejszego rozpoczęcia przyjmowania tabletek zaleca się dodatkowe stosowanie metody barierowej antykoncepcji przez pierwsze 7 dni stosowania tabletek. Jednak jeśli stosunek seksualny już miał miejsce, przed rozpoczęciem stosowania COC należy wykluczyć możliwość ciąży lub odczekać do wystąpienia pierwszej miesiączki.

Dla kobiet karmiących piersią, patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”.

Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki

Jeśli opóźnienie w przyjęciu tabletki nie przekracza 12 godzin, działanie przeciwhamowne leku nie jest osłabione. Pominiętą tabletkę należy przyjąć natychmiast, gdy tylko zauważono pominięcie. Następną tabletkę z tego opakowania należy przyjąć w zwyczajnym czasie.

Jeśli opóźnienie w przyjęciu zapomnianej tabletki przekracza 12 godzin, ochrona przeciwhamowna może się zmniejszyć. W takim przypadku można kierować się dwoma podstawowymi zasadami.

1. Przerwa w przyjmowaniu tabletek nigdy nie może trwać dłużej niż 7 dni.
2. Odpowiednie stłumienie układu podwzgórze-przysadka-jajniki osiąga się przez ciągłe przyjmowanie tabletek przez 7 dni.

Zgodnie z tym w codziennym życiu należy kierować się poniższymi zaleceniami:

• Tydzień 1

Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwyczajowym czasie. Ponadto przez następne 7 dni należy stosować metodę barierową antykoncepcji, np. prezerwatywę. Jeśli w ciągu poprzednich 7 dni miał miejsce stosunek seksualny, należy wziąć pod uwagę możliwość zajścia w ciążę. Im więcej tabletek pominięto i im bliżej przerwy w przyjmowaniu leku, tym większe ryzyko zajścia w ciążę.

• Tydzień 2

Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwyczajowym czasie. Pod warunkiem poprawnego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem, nie ma potrzeby stosowania dodatkowych środków przeciwhamownych. Jednak przy pominięciu więcej niż jednej tabletki zaleca się dodatkowe stosowanie innych metod antykoncepcji przez 7 dni.

• Tydzień 3

Ryzyko zmniejszenia się skuteczności wzrasta w miarę zbliżania się 7-dniowego okresu przerwy w przyjmowaniu tabletek. Jednak przy przestrzeganiu schematu przyjmowania tabletek można uniknąć zmniejszenia ochrony przeciwhamownej. Jeśli stosować się do jednej z dwóch poniższych opcji, nie będzie konieczności stosowania dodatkowych środków antykoncepcyjnych pod warunkiem poprawnego przyjmowania tabletek przez 7 dni przed pominięciem. W przeciwnym przypadku zaleca się stosowanie pierwszej z poniższych opcji i dodatkowe stosowanie środków ostrożnościowych przez następne 7 dni.

1. Należy przyjąć ostatnią pominiętą tabletkę jak najszybciej, nawet jeśli oznacza to przyjęcie dwóch tabletek jednocześnie. Następnie kontynuować przyjmowanie tabletek w zwyczajowym czasie. Tabletki z następnego opakowania należy rozpocząć przyjmować natychmiast po zakończeniu poprzedniego, czyli nie powinno być przerwy między przyjmowaniem tabletek z dwóch opakowań. Mało prawdopodobne jest, aby u kobiety wystąpiło krwawienie odstawienie przed zakończeniem przyjmowania tabletek z drugiego opakowania, choć podczas przyjmowania tabletek może obserwować się plamienie lub krwawienie przebijające.
2. Można również przerwać przyjmowanie tabletek z bieżącego opakowania. W takim przypadku przerwa w przyjmowaniu leku powinna trwać nie dłużej niż 7 dni, wliczając dni pominięcia tabletek; przyjmowanie tabletek należy rozpocząć z następnego opakowania.

Jeśli po pominięciu przyjęcia tabletki nie wystąpi oczekiwane krwawienie odstawienie w trakcie pierwszej normalnej przerwy w przyjmowaniu leku, możliwe jest zajście w ciążę.

Zalecenia w przypadku zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego

W przypadku ciężkich zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego możliwe jest niepełne wchłonięcie leku; należy wtedy stosować dodatkowe środki antykoncepcji. Jeśli wymiotowanie wystąpi w ciągu 3–4 godzin po przyjęciu leku, należy jak najszybciej przyjąć nową tabletkę. Jeśli minęło więcej niż 12 godzin, stosuje się zalecenie podane powyżej w sekcji „Sposób stosowania i dawki”, podpunkt „Co robić w przypadku pominięcia przyjęcia tabletki”. Jeśli kobieta nie chce zmieniać swojego harmonogramu stosowania tabletek, musi przyjąć dodatkową tabletkę(-i) z następnego opakowania.

Jak odłożyć wystąpienie krwawienia odstawienie

Aby opóźnić krwawienie odstawienie, należy kontynuować przyjmowanie tabletek leku Janine® z nowego opakowania i nie robić przerwy w przyjmowaniu leku. Jeśli istnieje taka chęć, okres przyjmowania można przedłużyć aż do wyczerpania tabletek z drugiego opakowania. Może wówczas obserwować się krwawienie przebijające lub plamienie. Regularne przyjmowanie leku Janine® należy wznowić po zwyczajowej 7-dniowej przerwie w przyjmowaniu tabletek.

Aby przesunąć termin wystąpienia krwawienia odstawienie na inny dzień tygodnia niż przewidziany przez bieżący schemat przyjmowania, zaleca się skrócenie przerwy w przyjmowaniu tabletek o tyle dni, o ile się chce. Należy zaznaczyć, że im krótsza będzie przerwa, tym częściej obserwuje się brak krwawienia odstawienie oraz większe ryzyko krwawienia przebijającego lub plamienia podczas przyjmowania tabletek z drugiego opakowania (tak jak w przypadku opóźnienia wystąpienia krwawienia odstawienie).

Dodatkowe informacje dotyczące specjalnych grup pacjentów

Pacjenci w podeszłym wieku

Nie stosować. Lek Janine® nie jest wskazany po wystąpieniu menopauzy.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

Lek Janine® jest przeciwwskazany u kobiet z ciężkimi chorobami wątroby. Zobacz również sekcję „Przeciwwskazania”.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Lek Janine® nie był specjalnie badany u pacjentek z zaburzeniami funkcji nerek. Dostępne dane nie wskazują na potrzebę zmiany sposobu stosowania u tej grupy pacjentek.

Dzieci

Preparat jest wskazany do stosowania tylko po wystąpieniu miesiączek.

Przedawkowanie

Ostra toksyczność etyniloestradiolu i dienogestu przy doustnym stosowaniu jest bardzo niska. Jeśli na przykład dziecko przyjmie kilka tabletek leku Janine® jednocześnie, mało prawdopodobne jest wystąpienie objawów zatrucia. Objawy, które mogą wystąpić w tym przypadku, obejmują nudności, wymiotowanie i krwawienie odstawienie. Krwawienie odstawienie może wystąpić u dziewcząt nawet przed wystąpieniem menarche w przypadku przypadkowego/nieumyślnego zażycia leku. Specyficzne leczenie zazwyczaj nie jest potrzebne. W razie potrzeby może być przeprowadzona terapia objawowa.

Niepożądane działania.

Częstość niepożądanych działań zgłaszanych podczas badań klinicznych leku Janine® (N=4942) u kobiet przyjmujących lek jako środek antykoncepcyjny doustny, podsumowano w tabeli 3. W każdej podgrupie według częstości działania niepożądane wymieniono w kolejności malejącej według nasilenia. Częstość określa się jako: często (od ≥ 1/100 do ≤ 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100) i pojedyncze przypadki (od ≥ 1/10000 do < 1/1000). Inne działania niepożądane obserwowane wyłącznie w okresie obserwacji pogwarancyjnej, których częstości nie można oszacować, wymieniono w podgrupie „Częstość nieznana”.

Tabela 3. Częstość niepożądanych działań zgłaszanych podczas badań klinicznych leku Janine®

3W tym числе zwiększenie częstości skurczów serca.

4W tym ból w górnej i dolnej części brzucha, dyskomfort w jamie brzusznej/wzdęcia.

5W tym wysypkę plamistą.

6W tym swędzenie uogólnione.

7W tym uczucie dyskomfortu i napięcia gruczołów piersiowych.

8W tym menorygę, hipomenorygę, oligomenorygę i amenorygę.

9W tym krwawienia pochwowe i metrorragie.

10W tym zaczerwienienie i obrzęk gruczołów piersiowych.

11W tym osłabienie i niedowagę.

Zastosowano najbardziej odpowiedni termin MedDRA do opisu każdej reakcji niepożądanej.

Synonimy lub stany pokrewne nie są wymienione, ale należy je wziąć pod uwagę.

Opis poszczególnych reakcji niepożądanych

Poniżej wymienione poważne reakcje niepożądane obserwowano u kobiet stosujących COC (patrz także rozdział „Szczególne ostrzeżenia”).

Nowotwory

• Częstość rozpoznania raka piersi nieco wzrasta u kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne. Ponieważ rak piersi u kobiet poniżej 40. roku życia występuje rzadko, częstość ta jest niewielka w odniesieniu do ogólnego ryzyka zachorowania na raka piersi. Związek z zastosowaniem COC nie jest znany.
• Nowotwory wątroby (łagodne i złośliwe).
• Rak szyjki macicy.

Inne stany

• Hipertriglicerydemia (zwiększony ryzyko zapalenia trzustki przy stosowaniu COC).
• Nadciśnienie tętnicze.
• Rozwój lub nasilenie chorób, których związek z przyjmowaniem COC nie został jednoznacznie ustalony: żółtaczka i/lub swędzenie związane z cholestazą; powstawanie kamieni żółciowych; porfiria; toczeń rumieniowaty układowy; zespół hemolityczno-mocznicowy; chorea Sydenhama; opryszczka ciężarnych; utrata słuchu związana z otosklerozą.
• Zaburzenia funkcji wątroby.
• Zmiany tolerancji na glukozę lub wpływ na obwodową oporność na insulinę.
• Choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego.
• Chloasma.

Interakcje

Krwawienia przebijające i/lub zmniejszenie działania antykoncepcyjnego mogą wystąpić w wyniku interakcji innych leków (induktorów enzymów) z doustnymi środkami antykoncepcyjnymi (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych reakcji niepożądanych w okresie po wprowadzeniu na rynek jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłą kontrolę stosunku korzyści do ryzyka stosowania leków. Osoby pracujące w zawodach medycznych powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane reakcje niepożądane.

Termin ważności.

3 lata.

Nie stosować po upływie terminu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

21 tabletki powlekane, w blisterze z skalą kalendarzową; 1 blister w kartonowej paczce.

Kategoria receptury.

Na receptę.

Producent.

Bayer Weimar GmbH & Co. KG.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Doblerainerstrasse 20, 99427 Weimar, Niemcy.