Imipenem/cylostatin - Vistа

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU IMIPENEM/CYLOSTATIN - VISTА (IMIPENEM/CILASTATIN-VISTA)

Skład:

substancje czynne:

1 fiolka zawiera monohydrat imipenemu 530 mg, co odpowiada 500 mg imipenemu, oraz cylostatyn sodu 530 mg, co odpowiada 500 mg cylostatyny;

substancja pomocnicza: wodorowęglan sodu.

Postać leku. Proszek do sporządzania roztworu do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: proszek od białego do niemal białego lub lekko żółtawego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego. Karbapenemy. Imipenem i inhibitor enzymu. Kod ATC J01D H51.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Lek Imipenem/cylostatin - Vistа składa się z dwóch składników: imipenemu, pierwszego przedstawiciela nowej klasy antybiotyków β-laktamowych – tienamycyn, oraz cylostatyny sodowej, specyficznego inhibitora enzymu blokującego metabolizm imipenemu w nerkach, co istotnie zwiększa stężenie niezmienionego imipenemu w drogach moczowych. Stosunek wagowy imipenemu do cylostatyny sodowej w leku wynosi 1:1. Klasa antybiotyków tienamycynowych, do której należy imipenem, charakteryzuje się szerszym zakresem silnego działania bakteriobójczego niż ten, który zapewniają inne znane antybiotyki.

Lek Imipenem/cylostatin - Vistа wskazany jest w leczeniu infekcji mieszanych wywołanych przez wrażliwe szczepy bakterii tlenowych i beztlenowych. Preparat ten wykazał skuteczność w leczeniu wielu infekcji spowodowanych przez bakterie Gram-dodatnie i Gram-ujemne tlenowe i beztlenowe, oporne na cefalosporyny, w tym cefazolin, cefoperazon, cefalotyn, cefoksytynę, cefotaksym, moksalaktam, cefamandol, ceftazydym i ceftryakson. Skuteczny jest również w leczeniu wielu infekcji wywołanych przez drobnoustroje oporne na aminoglikozydy (gentamycynę, amikacynę, tobramycynę) i/lub penicyliny (ampicylinę, karbencylinę, penicylinę-G, tykarcylinę, piperycylinę, azlocylinę, mezlocylinę). Lek Imipenem/cylostatin - Vistа nie jest wskazany w leczeniu zapaleń opon mózgowo-rdzeniowych. Imipenem/cylostatin - Vistа jest silnym inhibitorem syntezy ściany komórkowej bakterii i wykazuje działanie bakteriobójcze wobec szerokiego zakresu bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych, tlenowych i beztlenowych patogennych mikroorganizmów.

Lek Imipenem/cylostatin - Vistа, podobnie jak nowoczesne cefalosporyny i penicyliny, charakteryzuje się szerokim zakresem działania wobec bakterii Gram-ujemnych, ale jego charakterystyczną cechą jest wysoka aktywność wobec bakterii Gram-dodatnich, wcześniej obserwowana jedynie wśród β-laktamowych antybiotyków o wąskim spektrum działania. Zakres działania leku Imipenem/cylostatin - Vistа obejmuje Pseudomonas aeruginosa, Staphylococcus aureus, Enterococcus faecalis oraz Bacteroides fragilis – różnorodną i klinicznie trudną grupę patogenów, zazwyczaj opornych na inne antybiotyki.

Lek Imipenem/cylostatin - Vistа jest skuteczny wobec dużej liczby mikroorganizmów, takich jak Pseudomonas aeruginosa, gatunki Serratia i Enterobacter, które są naturalnie oporne na większość antybiotyków β-laktamowych.

Zakres działania antybakteryjnego imipenemu/cylostatyny jest szerszy niż jakiegokolwiek innego znanego antybiotyku i obejmuje wszystkie klinicznie istotne patogenne mikroorganizmy. Do mikroorganizmów, wobec których lek Imipenem/cylostatin - Vistа jest zazwyczaj skuteczny in vitro, należą:

Bakterie Gram-ujemne tlenowe:

Gatunki Achromobacter

Gatunki Acinetobacter (wcześniej Mima-Herellea)

Aeromonas hydrophila

Gatunki Alcaligenes

Bordetella bronchicanis

Bordetella bronchiseptica

Bordetella pertussis

Brucella melitensis

Burkholderia pseudomallei (wcześniej Pseudomonas pseudomallei)

Burkholderia stutzeri (wcześniej Pseudomonas stutzeri)

Gatunki Campylobacter

Gatunki Capnocytophaga

Gatunki Citrobacter

Citrobacter koseri (wcześniej Citrobacter diversus)

Citrobacter freundii

Eikenella corrodens

Gatunki Enterobacter

Enterobacter aerogenes

Enterobacter agglomerans

Enterobacter cloacae

Escherichia coli

Gardnerella vaginalis

Haemophilus ducreyi

Haemophilus influenzae (w tym szczepy produkujące β-laktamazę)

Haemophilus parainfluenzae

Hafnia alvei

Gatunki Klebsiella

Klebsiella oxytoca

Klebsiella ozaenae

Klebsiella pneumoniae

Gatunki Moraxella

Morganella morganii (wcześniej Proteus morganii)

Neisseria gonorrhoeae (w tym szczepy produkujące penicylinazę)

Neisseria meningitidis

Gatunki Pasteurella

Pasteurella multocida

Plesiomonas shigelloides

Gatunki Proteus

Proteus mirabilis

Proteus vulgaris

Gatunki Providencia

Providencia alcalifaciens

Providencia rettgeri (wcześniej Proteus rettgeri)

Providencia stuartii

Gatunki Pseudomonas*

Pseudomonas fluorescens

Pseudomonas putida

Pseudomonas aeruginosa

Gatunki Salmonella

Salmonella typhi

Gatunki Serratia

Serratia proteamaculans (wcześniej Serratia liquefaciens)

Serratia marcescens

Gatunki Shigella

Gatunki Yersinia (wcześniej Pasteurella)

Yersinia enterocolitica

Yersinia pseudotuberculosis

*Stenotrophomonas maltophilia (wcześniej Xanthomas maltophilia, wcześniej Pseudomonas maltophilia) oraz szczepy Burkholderia cepacia (wcześniej Pseudomonas cepacia) są ogólnie oporne na lek Imipenem/cylostatin - Vistа.

Bakterie Gram-dodatnie tlenowe

Gatunki Bacillus

Enterococcus faecalis

Erysipelothrix rhusiopathiae

Listeria monocytogenes

Gatunki Nocardia

Gatunki Pediococcus

Staphylococcus aureus (w tym szczepy produkujące penicylinazę)

Staphylococcus epidermidis (w tym szczepy produkujące penicylinazę)

Staphylococcus saprophyticus

Streptococcus agalactiae

Streptococcus grupa C

Streptococcus grupa G

Streptococcus pneumoniae

Streptococcus pyogenes

Viridans Streptococci (w tym szczepy α- i γ-hemolityczne)

Enterococcus faecium oraz niektóre szczepy oporne na metycylinę są oporne na lek Imipenem/cylostatin - Vistа.

Bakterie Gram-ujemne beztlenowe:

Gatunki Bacteroides

Bacteroides distasonis

Bacteroides fragilis

Bacteroides ovalus

Bacteroides thelaiotaomicron

Bacteroides uniformis

Bacteroides vulgatus

Bilophila wadsworthia

Gatunki Fusobacterium

Fusobacterium necrophorum

Fusobacterium nucleatum

Porphyromonas asaccharolytica (wcześniej Bacteroides asaccharolyticus)

Prevotella bivia (wcześniej Bacteroides bivius)

Prevotella disiens (wcześniej Bacteroides disiens)

Prevotella intermedia (wcześniej Bacteroides intermedius)

Prevotella melaninogenica (wcześniej Bacteroides melaninogenicus)

Veilonella spp.

Bakterie Gram-dodatnie beztlenowe:

Gatunki Actinomyces

Gatunki Bifidobacterium

Gatunki Clostridium

Clostridium perfringens

Gatunki Eubacterium

Gatunki Lactoballus

Gatunki Mobiluncus

Microaerofilny streptokok

Gatunki Peptococcus

Gatunki Peptostreptococcus

Gatunki Propionibacterium (w tym P. acnes)

Inne

Mycobacterium fortuitum

Mycobacterium smegmatis.

Badania in vitro wykazały, że imipenem działa synergistycznie z aminoglikozydami wobec niektórych izolatów Pseudomonas aeruginosa.

Farmakokinetyka.

Imipenem.

Wchłanianie.

U zdrowych ochotników wewnętrzna infuzja leku przez 20 minut prowadziła do osiągnięcia szczytowego stężenia imipenemu w osoczu krwi od 12 μg/ml do 20 μg/ml przy dawce 250 mg/250 mg, od 21 μg/ml do 58 μg/ml przy dawce 500 mg/500 mg oraz od 41 μg/ml do 83 μg/ml przy dawce 1000 mg/1000 mg. Średnie szczytowe stężenie imipenemu w osoczu krwi po podaniu dawek 250 mg/250 mg, 500 mg/500 mg oraz 1000 mg/1000 mg wynosiło odpowiednio 17 μg/ml, 39 μg/ml oraz 66 μg/ml. Po tych dawkach stężenie imipenemu w osoczu krwi spadało do poziomu poniżej 1 μg/ml lub poniżej 4–6 godzin.

Rozkład.

Imipenem wiąże się z białkami surowicy krwi człowieka w przybliżeniu w 20%. Biortransformacja.

Po podaniu jako monoterapii imipenem metabolizowany jest w nerkach przez dehydropeptydazę-I. Odtwarzanie w moczu u poszczególnych osób wynosiło od 5% do 40%, średnio w kilku badaniach – 15–20%.

Cylostatyna – specyficzny inhibitor enzymu dehydropeptydazy-I – skutecznie hamuje metabolizm imipenemu, dlatego współpodawanie imipenemu i cylostatyny pozwala osiągnąć terapeutyczne poziomy antybakteryjne imipenemu w moczu i osoczu krwi.

Eliminacja.

Okres półtrwania imipenemu w osoczu krwi wynosi 1 godzinę. Około 70% podanego antybiotyku wykryto w niezmienionej formie w moczu w ciągu 10 godzin, dalszego wydalania z moczem nie obserwowano. Po stosowaniu leku Imipenem/cylostatin - Vistа według schematu co 6 godzin nie obserwowano akumulacji imipenemu w osoczu krwi ani w moczu u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Współpodawanie leku Imipenem/cylostatin - Vistа i probenecydu prowadziło do minimalnego wzrostu stężenia w osoczu krwi oraz wydłużenia okresu półtrwania imipenemu w osoczu krwi.

Cylostatyna

Wchłanianie.

Szczytowe stężenie cylostatyny w osoczu krwi po 20-minutowej wewnętrznej infuzji leku wynosiło od 21 μg/ml do 26 μg/ml przy dawce 250 mg/250 mg, od 21 μg/ml do 55 μg/ml przy dawce 500 mg/500 mg oraz od 56 μg/ml do 88 μg/ml przy dawce 1000 mg/1000 mg. Średnie szczytowe stężenie cylostatyny w osoczu krwi po dawkach 250 mg/250 mg, 500 mg/500 mg oraz 1000 mg/1000 mg wynosiło odpowiednio 22 μg/ml, 42 μg/ml oraz 72 μg/ml.

Rozkład.

Cylostatyna wiąże się z białkami surowicy krwi człowieka w przybliżeniu w 40%. Biortransformacja i eliminacja

Okres półtrwania cylostatyny w osoczu krwi wynosi około 1 godziny. Około 70–80% dawki cylostatyny wydala się w niezmienionej formie z moczem w ciągu 10 godzin po podaniu leku. Po tym czasie cylostatyna nie była wykrywana w moczu. Około 10% wykrywano w postaci metabolitu N-acetylu, który wykazuje działanie hamujące dehydropeptydazę porównywalne z działaniem leku macierzystego. Współpodawanie leku i probenecydu prowadziło do podwojenia stężenia w osoczu krwi i wydłużenia okresu półtrwania cylostatyny, ale nie wpływało na jej odzyskiwanie z moczem.

Niewydolność nerek.

Po pojedynczej dożyłnej dawce imipenemu/cylostatyny 250 mg/250 mg pole pod krzywą „stężenie-czas” (AUC) dla imipenemu wzrosło odpowiednio 1,1, 1,9 i 2,7 razy u pacjentów z niewielką (klirens kreatyniny (CrCL) 50–80 ml/min/1,73 m²), umiarkowaną (CrCL 30–<50 ml/min/1,73 m²) oraz ciężką (CrCL <30 ml/min/1,73 m²) niewydolnością nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek (CrCL > 80 ml/min/1,73 m²), natomiast AUC dla cylostatyny wzrosło odpowiednio 1,6, 2 i 6,2 razy u pacjentów z niewielką, umiarkowaną i ciężką niewydolnością nerek w porównaniu z pacjentami z prawidłową czynnością nerek. Po pojedynczej dożyłnej dawce imipenemu/cylostatyny 250 mg/250 mg podanej 24 godziny po hemodializie, AUC dla imipenemu i cylostatyny była odpowiednio 3,7 i 16,4 razy wyższa niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Wydalanie z moczem, klirens nerkowy oraz klirens plazmatyczny imipenemu i cylostatyny zmniejszają się wraz ze spadkiem czynności nerek po dożylnej aplikacji leku Imipenem/cylostatin - Vistа. Korekta dawki jest konieczna u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Niewydolność wątroby.

Farmakokinetyka imipenemu u pacjentów z niewydolnością wątroby nie była ustalana. Ze względu na ograniczony zakres metabolizmu wątrobowego imipenemu, oczekuje się, że niewydolność wątroby nie będzie wpływać na jego farmakokinetykę. Dlatego nie zaleca się korekty dawki u pacjentów z niewydolnością wątroby.

Dzieci.

Średni klirens i objętość rozkładu imipenemu były u dzieci (w wieku od 3 miesięcy do 14 lat) o około 45% wyższe niż u dorosłych. AUC dla imipenemu po podaniu dawki imipenemu/cylostatyny 15/15 mg/kg masy ciała u dzieci była o około 30% wyższa niż ekspozycja u dorosłych przyjmujących dawkę 500 mg/500 mg. Przy wyższej dawce ekspozycja po podaniu 25/25 mg/kg imipenemu/cylostatyny dzieciom była o 9% wyższa niż ekspozycja u dorosłych otrzymujących dawkę 1000 mg/1000 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku.

U zdrowych ochotników w podeszłym wieku (w wieku od 65 do 75 lat z prawidłową czynnością nerek dla ich wieku) farmakokinetyka pojedynczej dożylnej dawki imipenemu/cylostatyny 500 mg/500 mg podanej przez 20 minut była zgodna z oczekiwaniami u pacjentów z niewielką niewydolnością nerek, dla których nie uznaje się za konieczne zmiany dawki. Średnie wartości okresu półtrwania imipenemu i cylostatyny w osoczu krwi wynosiły odpowiednio 91±7 minut i 69±15 minut. Wielokrotne dawkowanie nie wpływało na farmakokinetykę imipenemu ani cylostatyny, nie obserwowano również żadnej akumulacji imipenemu/cylostatyny.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie zakażeń u dorosłych i dzieci w wieku od 1 roku życia, wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na lek:

• zakażenia jamy brzusznej;
• zakażenia dolnych dróg oddechowych (ciężka zapalenie płuc, w tym szpitalne zapalenie płuc oraz zapalenie płuc związane z wentylacją);
• zakażenia wewnątrz i po porodzie;
• powikłane zakażenia układu moczowo-płciowego;
• powikłane zakażenia skóry i tkanek miękkich;
• zakażenia kości i stawów;
• sepsa;
• zapalenie wsierdzia.

Lek można stosować w leczeniu pacjentów z neutropenią towarzyszącą gorączce, której prawdopodobną przyczyną jest zakażenie bakteryjne.

Leczenie pacjentów z bakteriemią, związane lub prawdopodobnie związane z którąkolwiek z powyższych infekcji.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na którykolwiek składnik leku, inne leki z grupy karbapenemów, ostre objawy nadwrażliwości (np. reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje skórne) na inne antybiotyki beta-laktamowe (np. penicyliny lub cephalosporyny).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

U pacjentów stosujących gancyklowir w połączeniu z imipenemem/cylostatynem do wstrzykiwań dożylnych obserwowano napady drgawkowe ogólnoustrojowe. Te leki można stosować łącznie tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przewyższa potencjalne ryzyko.

Donoszono o obniżeniu stężenia kwasu walproinowego we krwi osoczu przy współrzędnej terapii z karbapenemami, a w niektórych przypadkach zgłaszano nagłe napady drgawkowe. Dlatego nie zaleca się jednoczesnego stosowania imipenemu i kwasu walproinowego/walproinianu sodu. Należy również rozważyć możliwość zastosowania alternatywnej terapii antybakteryjnej lub przeciwdrgawkowej (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki przeciwkrzepliwe doustne.

Jednoczesne stosowanie antybiotyków z warfaryną może nasilić jej działanie przeciwkrzepliwe. Otrzymano wiele doniesień o nasileniu działania przeciwkrzepliwego leków przeciwkrzepliwych doustnych, w tym warfaryny, u pacjentów jednoczesne przyjmujących antybiotyki. Ryzyko może się różnić w zależności od rodzaju infekcji, wieku i ogólnego stanu pacjenta, przez co trudno ocenić rolę antybiotyku w nasileniu międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego (INR). Zaleca się częste monitorowanie INR podczas i po współrzędnej terapii antybiotykami i lekami przeciwkrzepliwymi doustnymi. Współrzędne stosowanie imipenemu/cylostatynu i probencydyny prowadziło do minimalnego wzrostu stężenia imipenemu we krwi osoczu oraz wydłużenia okresu półwydalenia imipenemu z osocza. Wydalanie niezmienionego (nieprzemienionego) aktywnego imipenemu z moczem zmniejszało się do około 60 % dawki, gdy lek był stosowany z probencydyną. Współrzędne stosowanie leku i probencydyny podwajało stężenie cylostatyny we krwi osoczu i okres półwydalenia cylostatyny, ale nie miało wpływu na wydalanie cylostatyny z moczem.

Dzieci.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie u dorosłych.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania.

Ogólne zalecenia.

W przypadku wyboru imipenemu/cylostatyny jako leku do leczenia w każdej konkretnej sytuacji należy wziąć pod uwagę stosowność stosowania karbapenemów ze względu na ciężkość infekcji, rozpowszechnienie oporności na inne odpowiednie środki przeciwbakteryjne oraz możliwość występowania bakterii opornych na karbapenemy.

Nadwrażliwość.

Istnieją dane kliniczne i laboratoryjne wskazujące na częściową krzyżową alergenność leku Imipenem/cylostatyna - Vistа oraz innych antybiotyków β-laktamowych, penicylin i cephalosporyn. Ciężkie reakcje (w tym anafilaksja) obserwowano podczas stosowania większości antybiotyków β-laktamowych. Najprawdopodobniej takie reakcje mogą występować u osób z uczuleniem na wiele alergenów w wywiadzie. Przed rozpoczęciem terapii należy dokładnie przeanalizować wywiad pacjenta pod kątem występowania reakcji nadwrażliwości na karbapenemy, penicyliny, cefalosporyny, inne antybiotyki β-laktamowe oraz inne alergeny (patrz sekcja „Przeciwwskazania”). W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej podczas stosowania leku Imipenem/cylostatyna - Vistа należy przerwać leczenie i podjąć odpowiednie działania. Ciężkie reakcje anafilaktyczne wymagają natychmiastowego leczenia.

Funkcje wątroby.

Podczas leczenia imipenemem/cylostatyną należy dokładnie monitorować funkcje wątroby ze względu na ryzyko toksyczności wątrobowej (wzrost poziomu transaminaz, niewydolność wątroby i ostra postać zapalenia wątroby).

Pacjentom z istniejącymi wcześniej chorobami wątroby należy monitorować funkcje wątroby podczas leczenia imipenemem/cylostatyną. Nie ma potrzeby dostosowywania dawki. Hematologia.

Podczas leczenia imipenemem/cylostatyną możliwe jest pozytywne wyniki bezpośredniego lub pośredniego testu Coombsa.

Wrażliwość bakteriologiczna.

Przed wszelkim leczeniem empirycznym należy wziąć pod uwagę zakres działania przeciwbakteryjnego imipenemu/cylostatyny, szczególnie w stanach stanowiących zagrożenie dla życia pacjenta. Należy również zachować ostrożność ze względu na ograniczoną wrażliwość niektórych patogenów (np. związanych z infekcjami skóry i tkanek miękkich) na imipenem/cylostatynę. Stosowanie imipenemu/cylostatyny jest uzasadnione w leczeniu tych typów infekcji, jeśli konkretny patogen został już potwierdzony i znany jest jako wrażliwy, lub gdy istnieją bardzo poważne przesłanki, że najbardziej prawdopodobny patogen (-y) jest wrażliwy (-e) na takie leczenie. Stosowanie wspomagające tego leku przeciwko Staphylococcus aureus opornemu na metycylinę (MRSA) może być wskazane, gdy podejrzewa się lub potwierdzono infekcję MRSA w przypadku zatwierdzonych wskazań. Stosowanie wspomagające aminoglikozydu może być wskazane, gdy podejrzewa się lub potwierdzono udział Pseudomonas aeruginosa w infekcji przy zatwierdzonych wskazaniach. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania imipenemu/cylostatyny i kwasu walproinowego/walproinianu sodu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”).

Clostridium difficile.

Rozwój kolitu pseudomembranowego został zarejestrowany jako powikłanie stosowania niemal wszystkich antybiotyków, a jego postacie mogą się wahać od łagodnych do stanów zagrażających życiu. Z tego powodu antybiotyki należy stosować ostrożnie u pacjentów z wywiadem chorób przewodu pokarmowego, szczególnie kolitu. Ważne jest, aby pamiętać o możliwości rozwoju kolitu pseudomembranowego, gdy u pacjenta podczas lub po zakończeniu leczenia antybiotykami wystąpi biegunka. Należy rozważyć możliwość przerwania terapii imipenemem/cylostatyną i zastosowanie specyficznego leczenia na Clostridium difficile. Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę.

Meningit.

Lek Imipenem/cylostatyna - Vistа nie jest zalecany w leczeniu meningitu. Niewydolność nerek.

U pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek imipenem/cylostatyna kumuluje się. Jeśli dawka leku nie zostanie zmniejszona ze względu na stan funkcji nerek, możliwe jest wystąpienie działań niepożądanych ze strony układu nerwowego (CNS) (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki” oraz informacje poniżej).

Układ nerwowy.

Tak jak przy terapii innymi antybiotykami z grupy β-laktamów, przy stosowaniu leku Imipenem/cylostatyna - Vistа opisano działania niepożądane ze strony układu nerwowego, takie jak mioklonia, dezorientacja lub drgawki, szczególnie w przypadku przekroczenia zalecanych dawek, które ustalono w zależności od funkcji nerek i masy ciała. Zazwyczaj takie zaburzenia występowały u pacjentów z uszkodzeniem układu nerwowego (urazy mózgu lub napady drgawkowe w wywiadzie) i/lub u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, u których możliwa była kumulacja leku w organizmie. Z tego powodu, szczególnie u takich pacjentów, konieczne jest ścisłe przestrzeganie zalecanych dawek i trybu leczenia. Leczenie przeciwdrgawkowe należy kontynuować u pacjentów z napadami drgawkowymi w wywiadzie.

Szczególną uwagę należy zwrócić na objawy neurologiczne lub drgawki u dzieci z znanymi czynnikami ryzyka rozwoju drgawek lub u dzieci otrzymujących leczenie wspomagające lekami obniżającymi nasilenie drgawek.

Jeśli w trakcie stosowania leku wystąpią drżenie częściowe, mioklonia lub napady drgawkowe, pacjenci powinni przejść badanie neurologiczne i otrzymać leczenie przeciwdrgawkowe, jeśli wcześniej nie było ono przepisane. Jeśli objawy zaburzeń ze strony układu nerwowego utrzymują się, należy zmniejszyć dawkę leku Imipenem/cylostatyna - Vistа lub całkowicie przerwać jego stosowanie.

Lek Imipenem/cylostatyna - Vistа nie jest wskazany w leczeniu pacjentów z klirensem kreatyniny ≤ 15 ml/min, z wyjątkiem przypadków, gdy w ciągu 48 godzin zostanie przeprowadzona dializa. U pacjentów poddawanych dializie lek Imipenem/cylostatyna - Vistа zaleca się tylko wtedy, gdy korzyści z leczenia przewyższają potencjalne ryzyko wystąpienia drgawek.

Dzieci.

Dane kliniczne są niewystarczające, aby zalecić stosowanie leku dzieciom poniżej 1 roku życia lub dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek (kreatynina w surowicy > 2 mg/dl). Patrz również powyższy rozdział „Układ nerwowy”.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Lek zawiera 37,6 mg sodu (1,6 mg-ekwiwalentu), co należy uwzględnić przy jego stosowaniu u pacjentów przestrzegających diety kontrolowanej pod względem zawartości sodu (dieta bezsoli).

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Nie przeprowadzono odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań stosowania leku u kobiet w ciąży.

Podczas badań na małpach w ciąży stwierdzono toksyczność reprodukcyjną. Potencjalne ryzyko dla człowieka jest nieznane. Lek Imipenem/cylostatyna - Vistа można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla kobiety w ciąży przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Okres karmienia piersią.

Imipenem i cylostatyna wydzielają się w niewielkich ilościach do mleka matki. W razie konieczności stosowania leku Imipenem/cylostatyna - Vistа należy rozważyć korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz potencjalne ryzyko związane ze stosowaniem leku dla dziecka.

Plodność.

Brak danych dotyczących potencjalnych skutków leczenia imipenemem/cylostatyną na płodność mężczyzn i kobiet.

Możliwość wpływu na szybkość reakcji przy prowadzeniu pojazdów lub innych maszyn.

Nie przeprowadzono badań wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i innych maszyn. Jednak niektóre działania niepożądane, takie jak halucynacje, senność, zawroty głowy, mogą wpływać na zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Zalecenia dotyczące dawek leku Imipenem/cylostatin - Vistа odnoszą się do ilości imipenemu/cylostatynu, które należy zastosować.

Dawkę dobową leku Imipenem/cylostatin - Vistа ustala się w zależności od stopnia nasilenia infekcji, typu wyizolowanego (-ych) patogenu (-ów); dawkę dzieli się na kilka równych podawanych dawek w równych ilościach, uwzględniając stan funkcji nerek oraz masę ciała.

Dorośli i nastolatkowie.

Dawki dla pacjentów z prawidłową funkcją nerek (klirens kreatyniny ≥ 90 ml/min):

• 500 mg/500 mg co 6 godzin lub
• 1000 mg/1000 mg co 8 godzin lub co 6 godzin.

W leczeniu infekcji, których ustaloną lub prawdopodobną przyczyną są mniej wrażliwe gatunki bakterii (takie jak Pseudomonas aeruginosa) oraz ciężkich infekcji (np. u pacjentów z neutropenią z gorączką) zaleca się stosowanie dawki 1000 mg/1000 mg co 6 godzin.

Dawkę należy obniżyć u pacjentów z klirensem kreatyniny < 90 ml/min (patrz tabela 1). Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 4000 mg/4000 mg na dobę.

Dorośli pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Aby określić zmniejszoną dawkę u dorosłych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek, należy:

1. Określić całkowitą dawkę dobową (czyli 2000/2000 mg, 3000/3000 mg lub 4000/4000 mg), którą zazwyczaj stosuje się u pacjentów z prawidłową funkcją nerek.
2. Dobrać odpowiedni schemat podawania zmniejszonej dawki (patrz tabela 1) zgodnie z klirensem kreatyniny pacjenta oraz czasem trwania infuzji (patrz sekcja „Sposób stosowania”).

Tabela 1

Pacjenci z klirensem kreatyniny <15 ml/min.

Lek Imipenem/cylostatin - Vistа do wstrzykiwania dożylnego nie powinien być stosowany u pacjentów, u których w ciągu najbliższych 48 godzin nie będzie przeprowadzany hemodializ.

Hemodializa.

W leczeniu pacjentów z klirensem kreatyniny <15 ml/min, poddawanych hemodializie, należy stosować dawki zalecane dla pacjentów z klirensem kreatyniny 15–29 ml/min (patrz tabela 1).

Imipenem, jak i cylostatin są usuwane podczas hemodializy. Pacjentowi należy podać imipenem/cylostatin bezpośrednio po sesji hemodializy, a następnie podawać co 12 godzin po jej zakończeniu. Pacjentów poddawanych hemodializie, a zwłaszcza tych z chorobami układu nerwowego jako chorobą współistniejącą, należy dokładnie obserwować; stosowanie imipenemu/cylostatynu u tych pacjentów zaleca się tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt przewyższa potencjalne ryzyko wystąpienia drgawek (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dotychczas dostępne są niewystarczające dane dotyczące stosowania leku u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej, dlatego nie zaleca się stosowania go w leczeniu tej grupy pacjentów.

Niewydolność wątroby.

Dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby. Pacjenci w podeszłym wieku.

Dostosowanie dawki nie jest wymagane u pacjentów w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek. Dzieci powyżej 1. roku życia.

Dawkowanie zalecane u dzieci powyżej 1. roku życia to 15/15 mg/kg/dawka lub 25/25 mg/kg/dawka co 6 godzin.

W leczeniu infekcji, których prawdopodobną lub potwierdzoną przyczyną są mniej wrażliwe gatunki bakterii (takie jak Pseudomonas aeruginosa) oraz ciężkich infekcji (np. u pacjentów z gorączką i neutropenią) zaleca się dawkę 25/25 mg/kg co 6 godzin.

Dzieci poniżej 1. roku życia oraz dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Nie zaleca się stosowania leku dzieciom poniżej 1. roku życia oraz dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek (stężenie kreatyniny w surowicy >2 mg/dl) ze względu na niewystarczającą ilość danych klinicznych.

Sposób stosowania.

Każdy fiolka przeznaczona jest tylko do jednorazowego użytku.

Przed zastosowaniem zawartość fiolki (proszek) należy odpowiednio rozpuścić i rozcieńczyć (patrz zalecenia poniżej). Każdą dawkę leku Imipenem/cylostatin - Vistа do wstrzykiwania dożylnego nie przekraczającą 500 mg/500 mg należy podawać w ciągu 20–30 minut. Każdą dawkę przekraczającą 500 mg/500 mg należy podawać w ciągu 40–60 minut. Jeśli u pacjenta podczas infuzji wystąpi nudności, należy zmniejszyć szybkość podawania leku.

Przygotowanie roztworu do wstrzykiwania dożylnego.

Lek Imipenem/cylostatin - Vistа do infuzji dożylnej jest dostępny w postaci sterylnego proszku w fiolkach zawierających 500 mg imipenemu i 500 mg cylostatynu.

Składnikami leku Imipenem/cylostatin - Vistа jako bufor jest węglan sodu, który zapewnia otrzymanie roztworu o pH od 6,5 do 8,5. Te zmiany pH nie mają istotnego znaczenia, jeśli roztwór jest przygotowywany i przechowywany zgodnie z podanymi wskazaniami. Lek zawiera 37,5 mg sodu (1,6 mEq).

Sterylny proszek Imipenem/cylostatin - Vistа należy rozpuścić zgodnie z instrukcją w tabeli 2. Otrzymany roztwór należy wstrząsać aż do uzyskania klarownej cieczy. Zmienność barwy roztworu od bezbarwnego do żółtego nie wpływa na aktywność leku.

Tabela 2

Przygotowanie roztworu Imipenem/cylostatin - Vistа do wstrzykiwania dożylnego

Zawartość fiolki należy zawiesić i uzupełnić do objętości 100 ml odpowiednim roztworem do wlewu dożylnego.

Na pierwszym etapie zaleca się dodanie około 10 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu do fiolki. W wyjątkowych sytuacjach, gdy z powodów klinicznych nie można stosować 0,9 % roztworu chlorku sodu, jako rozpuszczalnik można użyć 5 % roztwór glukozy. Należy dobrze wstrząsnąć i przenieść powstałą zawiesinę do pojemnika z roztworem do wlewu dożylnego.

Ostrzeżenie: zawiesina nie jest gotowym roztworem do wlewu dożylnego.

Należy powtórzyć procedurę, dodając ponownie 10 ml roztworu do wlewu dożylnego, aby cała zawartość fiolki przeniosła się do roztworu do wlewu dożylnego. Otrzymaną mieszaninę należy wstrząsać, aż stanie się przezroczysta.

Stężenie odtworzonego roztworu po powyższej procedurze wynosi około 5 mg/ml imipenemu i cylostatynu.

Rozcieńczone roztwory należy stosować natychmiast. Przedział czasowy między rozpoczęciem rozcieńczania a zakończeniem wlewu dożylnego nie powinien przekraczać 2 godzin.

Nie mrozić odtworzonego roztworu.

Nie wykorzystane materiały i pozostałości produktu należy zutylizować zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Dzieci.

Ze względu na niewystarczające dane kliniczne nie zaleca się stosowania leku Imipenem/cylostatin - Vistа dzieciom w wieku poniżej 1 roku oraz dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek (kreatynina surowicy > 2 mg/dl) (patrz dział „Sposób stosowania i dawki”).

Przedawkowanie.

Objawy. Objawy przedawkowania mogą być zgodne z profilem działań niepożądanych; mogą obejmować drgawki, dezorientację, drżenie, nudności, wymioty, hipotensję tętniczą, bradykardię.

Leczenie. Nie ma specyficznych informacji dotyczących leczenia przedawkowania leku Imipenem/cylostatin - Vistа. Lek jest usuwany podczas hemodializy. Jednak skuteczność tej procedury w przypadku przedawkowania nie została potwierdzona. Leczenie objawowe.

Efekty uboczne.

Najczęstsze reakcje uboczne systemowe, które mogły być związane z leczeniem imipenemem/cylostatynem, to nudności (2%), biegunka (1,8%), wymioty (1,5%), wysypka (0,9%), gorączka (0,5%), hipotensja tętnicza (0,4%), drgawki (0,4%), zawroty głowy (0,3%), swędzenie (0,3%), pokrzywka (0,2%), senność (0,2%). Najczęstsze reakcje uboczne miejscowe to zapalenie żył/trombozapalenie żył (3,1%), ból w miejscu wstrzyknięcia (0,7%), zaczerwienienie w miejscu wstrzyknięcia (0,4%) oraz stwardnienie żyły (0,2%). Obserwowano również podwyższenie poziomu aminotransferaz oraz fosfatazy alkalicznej w surowicy krwi. Reakcje uboczne przedstawiono w tabeli 3 według klas narządów i częstości występowania: bardzo często (od > 1/10), często (od > 1/100 do <1/10), rzadko (od > 1/1000 do <1/100), rzadko (od > 1/10000 do <1/1000), bardzo rzadko (od <1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Tabela 3

W przypadku stosowania imipenemu/cylostatynu u dzieci w wieku powyżej 3 miesięcy opisywano działania niepożądane całkowicie podobne do tych, które obserwowano u dorosłych pacjentów.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku jest ważnym postępowaniem. Pozwala ono na ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka danego leku. Osoby pracujące w zawodzie medycznym powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem krajowego systemu zgłaszania.

Okres ważności.

3 lata.

Po odtworzeniu:

Roztwory należy stosować natychmiast. Odstęp czasu pomiędzy rozpoczęciem odtwarzania a zakończeniem wlewu dożylnego nie powinien przekraczać dwóch godzin.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność.

Lek jest chemicznie niezgodny z lakatanami (solanami kwasu mlekowego), dlatego nie można go rozpuszczać w rozpuszczalnikach zawierających te substancje. Mimo to, lek Imipenem/cylostatin - Vistа można podawać za pomocą tego samego systemu dożylnego, przez który prowadzona jest infuzja roztworów lakatanów. Nie wolno mieszać leku z innymi antybiotykami ani żadnymi innymi lekami, z wyjątkiem tych, które są wymienione w sekcji „Sposób stosowania”.

Opakowanie.

Po 1 g proszku w fiolkach z bezbarwnego szkła. Po 1 lub 10 fiolki w pudełku kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. ACS DOBFAR S.P.A./ACS DOBFAR S.P.A.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby zakładu prowadzącego działalność.

Nucleo Industriale S.Atto (loc. S. Nicolo' A Tordino), 64100 Teramo (TE), Włochy.

Nucleo Industriale S.Atto (loc. S. Nicolo' A Tordino), 64100 Teramo (TE), Italy.