Ibuprom

INSTRUKCJA dotyczÄ…ca stosowania leku Ibuprom (IBUPROFEN)

Skład:

substancja czynna: ibuprofen;

1 kapsułka zawiera ibuprofen 400 mg;

substancje pomocnicze: skrobię ziemniaczaną, hydroksypropylocelulozę, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, crospovidon, stearynian magnezu; otoczka kapsułki zawiera dwutlenek tytanu (E 171), żelatynę.

Postać leku. Kapsułki.

Główne fizykochemiczne właściwości: twarde żelatynowe kapsułki białego koloru. Zawartość kapsułek – mieszanina zawierająca granulki oraz proszek od białego do prawie białego koloru. Dopuszczalne są aglomeraty cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki niesteroidowe środki przeciwwżdrowe i przeciwreumatyczne. Pochodne kwasu propionowego. Kod ATC M01A E01.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Ibuprom to niesteroidowy lek przeciwbólowy i przeciwzapalny (NSAID), pochodna kwasu propionowego, który wykazuje działanie przeciwbólowe, przeciwgorączkowe i przeciwzapalne poprzez hamowanie syntezy prostaglandyn – mediatorów bólu i stanu zapalnego. Ponadto Ibuprom odwracalnie hamuje agregację płytek krwi.

Dane eksperymentalne wskazują, że Ibuprom może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi w przypadku jednoczesnego stosowania tych leków. W niektórych badaniach farmakodynamicznych, przy jednoczesnym stosowaniu pojedynczych dawek Ibupromu (400 mg) w ciągu 8 godzin przed lub w ciągu 30 minut po podaniu kwasu acetylosalicylowego o szybko uwalnianym działaniu (81 mg), zaobserwowano obniżenie wpływu kwasu acetylosalicylowego na produkcję tromboksany lub agregację płytek krwi. Chociaż możliwość ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną nie jest ustalona, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie Ibupromu może zmniejszyć działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Przy nieregularnym stosowaniu Ibupromu takie klinicznie istotne działanie uważa się za mało prawdopodobne.

Farmakokinetyka.

Ibuprom jest dobrze wchłaniany z przewodu pokarmowego i wiąże się z białkami osocza krwi.

Maksymalne stężenie we krwi (Cmax) osiągane jest po 45 minutach po podaniu (w przypadku przyjmowania na czczo). W przypadku przyjmowania tego leku podczas posiłku, Cmax obserwuje się po 1–2 godzinach po podaniu. Ibuprom jest metabolizowany w wątrobie i wydalany przez nerki w niezmienionej postaci lub w formie metabolitów. Okres półwydalenia wynosi około 2 godziny. U pacjentów w podeszłym wieku nie obserwuje się istotnych różnic w profilu farmakokinetycznym.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe bólu głowy, w tym migrenowego, bólu zęba, algomenorrhei, neuralgii, bólu pleców, stawów, mięśni, bólu reumatycznego, a także objawów przeziębienia i grypy.

Przeciwwskazania.

• Nadwrażliwość na ibuprom lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Reakcje nadwrażliwościowe w wywiadzie (np. astma, katar, obrzęk naczynioruchowy lub pokrzywka), które występowały po zastosowaniu ibupromu, kwasu acetylosalicylowego lub innych NLPZ.
• Aktywna choroba wrzodowa żołądka/krwawienie lub nawroty w wywiadzie (dwa lub więcej wyraźnych epizodów potwierdzonej choroby wrzodowej lub krwawienia).
• Obecność w wywiadzie krwawienia przewodu pokarmowego lub perforacji związanych z przyjmowaniem NLPZ.
• Ciężka niewydolność serca [klasa IV wg klasyfikacji NYHA (New York Heart Association)], ciężkie zaburzenia funkcji wątroby i/lub nerek.
• Trzeci trymestr ciąży.
• Krwawienia mózgowe lub inne krwawienia.
• Zaburzenia krzepnięcia krwi lub hematopoezy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Ibuprom, podobnie jak inne NLPZ, nie powinien być stosowany w połączeniu z następującymi lekami:

• Kwas acetylosalicylowy — może zwiększyć ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Stosować wyłącznie w przypadkach, gdy kwas acetylosalicylowy (w dawce nie przekraczającej 75 mg na dobę) został przepisany przez lekarza.

Dane wskazują, że przy jednoczesnym stosowaniu ibuprom może konkurencyjnie hamować działanie niskich dawek kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi. Choć możliwość ekstrapolacji tych danych na sytuację kliniczną nie jest ustalona, nie można wykluczyć, że regularne, długotrwałe stosowanie ibupromu może zmniejszać działanie kardioprotekcyjne niskich dawek kwasu acetylosalicylowego. Przy nieregularnym stosowaniu ibupromu takie klinicznie istotne działanie uważa się za mało prawdopodobne.

• Inne NLPZ, w tym selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2.

Z ostrożnością należy stosować ibuprom w połączeniu z następującymi lekami:

• Leki przeciwkrzepne. NLPZ mogą nasilać działanie terapeutyczne leków przeciwkrzepnych, takich jak warfaryna.
• Leki przeciwhypertensyjne (* inhibitory ACE i antagoniści angiotensyny II*) oraz diuretyki. NLPZ mogą osłabiać działanie diuretyków i innych leków przeciwhypertensyjnych. U niektórych pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek (np. u pacjentów odwodnionych lub u osób starszych z osłabioną funkcją nerek) jednoczesne stosowanie inhibitora enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) lub antagonisty angiotensyny II oraz leków hamujących cyklooksygenazę może prowadzić do dalszego pogorszenia funkcji nerek, w tym do ostrej niewydolności nerek, co zazwyczaj ma charakter odwracalny. Dlatego takie kombinacje należy przepisywać z ostrożnością, szczególnie osobom starszym. W razie potrzeby długotrwałego leczenia należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta oraz rozważyć możliwość monitorowania funkcji nerek na początku leczenia skojarzonego, a następnie w regularnych odstępach czasu. Diuretyki mogą zwiększać ryzyko nefrotoksyczności NLPZ.
• Glikokortykosteroidy. Zwiększają ryzyko wystąpienia wrzodów i krwawień w przewodzie pokarmowym.
• Lit . Istnieją dowody potencjalnego zwiększenia stężenia litu w osoczu krwi.
• Metotreksat. Istnieją dowody potencjalnego zwiększenia stężenia metotreksatu w osoczu krwi.
• Zydowidyna. Wiadomo o zwiększonego ryzyka toksyczności hematologicznej przy jednoczesnym stosowaniu zydowidyny i NLPZ. Istnieją dowody zwiększonego ryzyka wystąpienia hemartrozy i hematomi u pacjentów zakażonych HIV, cierpiących na hemofilię, przy jednoczesnym leczeniu zydowidyną i ibupromem.
• Glikozydy nasierdniowe. NLPZ mogą nasilać zaburzenia czynności serca, obniżać czynność filtracji kłębuszkowej nerek oraz zwiększać stężenie glikozydów w osoczu krwi.
• Leki przeciwagregacyjne i selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny. Zwiększa się ryzyko wystąpienia krwawienia przewodu pokarmowego.
• Cyklosporyna, takrylimusz. Możliwe zwiększenie ryzyka nefrotoksyczności.
• Mifepryston. NLPZ nie powinny być stosowane wcześniej niż po upływie 8–12 dni od zastosowania mifeprystonu, ponieważ mogą one obniżyć jego skuteczność.
• Antybiotyki z grupy chinolonów. Jednoczesne przyjmowanie z ibupromem może zwiększyć ryzyko wystąpienia drgawek.
• Leki z grupy sulfoniliomoczników i fenytoina. Możliwe nasilenie działania.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Skutki uboczne ibupromu, podobnie jak wszystkich innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), można ogólnie ograniczyć poprzez stosowanie minimalnej skutecznej dawki, niezbędnej do łagodzenia objawów, przez najkrótszy możliwy okres.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z:

• toczeniem układowym (SLE) i mieszanymi chorobami tkanki łącznej;
• chorobami przewodu pokarmowego oraz przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit (wrzodziejące zapalenie jelita, choroba Crohna);
• nadciśnieniem tętniczym i/lub niewydolnością serca;
• zaburzeniami funkcji nerek;
• zaburzeniami funkcji wątroby;
• zaburzeniami krzepnięcia krwi (ibuprom może wydłużać czas krwawienia).

Wpływ na układ sercowo-naczyniowy i mózgowo-naczyniowy.

Pacjentom z nadciśnieniem tętniczym i/lub umiarkowanym lub ciężkim stopniem przewlekłej niewydolności serca w wywiadzie należy ostrożnie rozpoczynać długotrwałe leczenie (wymagana konsultacja lekarza), ponieważ w trakcie terapii ibupromem, podobnie jak przy innych NLPZ, obserwowano przypadki zatrzymania płynów, nadciśnienia tętniczego i obrzęków.

Istnieją dane potwierdzające, że stosowanie ibupromu, szczególnie w wysokich dawkach (2400 mg na dobę), wiąże się z pewnym wzrostem ryzyka wystąpienia zdarzeń trombotycznych (np. zawał serca lub udar mózgu). Ogólnie jednak nie oczuje się, że niska dawka ibupromu (np. ≤ 1200 mg na dobę) będzie zwiększać ryzyko zdarzeń trombotycznych.

Pacjentów z niekontrolowanym nadciśnieniem tętniczym, przewlekłą niewydolnością serca (klasa II–III wg klasyfikacji NYHA), chorobą niedokrwienną serca, chorobą tętnic obwodowych i/lub chorobami mózgowo-naczyniowymi należy leczyć ibupromem wyłącznie po dokładnej ocenie stanu klinicznego. Należy unikać wysokich dawek (2400 mg na dobę). Należy również dokładnie ocenić stan kliniczny przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia pacjentów z czynnikami ryzyka powikłań sercowo-naczyniowych (np. nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemia, cukrzyca, palenie tytoniu), szczególnie jeśli konieczne są wysokie dawki ibupromu (2400 mg na dobę).

Opisywano przypadki zespołu Coatsa u pacjentów leczonych ibupromem. Zespół Coatsa charakteryzuje się objawami sercowo-naczyniowymi spowodowanymi reakcją alergiczną lub nadwrażliwością związaną z zwężeniem tętnic wieńcowych, co potencjalnie może prowadzić do zawału mięśnia sercowego.

Wpływ na układ oddechowy.

U pacjentów z astmą oskrzelową lub chorobami alergicznymi, a także u tych z takimi schorzeniami w wywiadzie, może wystąpić oskrzelowe ściszenie.

Inne NLPZ.

Jednoczesne stosowanie ibupromu z innymi NLPZ, w tym selektywnymi inhibitorami cyklooksygenazy-2, zwiększa ryzyko wystąpienia skutków ubocznych, dlatego należy go unikać.

Toczeń układowy i mieszane choroby tkanki łącznej.

Ibuprom należy stosować z ostrożnością u pacjentów z objawami toczenia układowego i mieszanymi chorobami tkanki łącznej ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia aseptycznego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych.

Wpływ na nerki.

Długotrwałe stosowanie NLPZ może prowadzić do zależnego od dawki obniżenia syntezy prostaglandyn i wywoływać rozwój niewydolności nerek. Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek, zaburzeniami serca, zaburzeniami funkcji wątroby, pacjenci przyjmujący leki moczopędne oraz osoby starsze są szczególnie narażone na ten efekt. U takich pacjentów należy monitorować funkcję nerek.

Istnieje ryzyko niewydolności nerek u dzieci i młodzieży z odwodnieniem.

Wpływ na wątrobę.

Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby.

Wpływ na płodność u kobiet.

Według niektórych danych leki hamujące syntezę cyklooksygenazy/prostaglandyn mogą wpływać na proces owulacji. Ten proces jest odwracalny po zakończeniu leczenia. Długotrwałe stosowanie ibupromu (dotyczące dawki dobowej 2400 mg oraz czasu leczenia dłuższego niż 10 dni) może zaburzać płodność u kobiet, dlatego nie zaleca się go kobietom próbującym zajść w ciążę. Leku tego nie należy stosować kobietom mającym trudności z zajściem w ciążę lub przebadanym z powodu bezpłodności.

Wpływ na przewód pokarmowy.

NLPZ należy stosować z ostrożnością u pacjentów z przewlekłymi zapalnymi chorobami jelit (wrzodziejące zapalenie jelita, choroba Crohna), ponieważ mogą one się nasilać. Znane są przypadki krwawienia, perforacji i owrzodzeń przewodu pokarmowego, czasem zakończone śmiertelnie, które pojawiały się na każdym etapie leczenia NLPZ, niezależnie od obecności objawów ostrzegawczych lub wcześniejszych ciężkich zaburzeń przewodu pokarmowego w wywiadzie.

Ryzyko krwawienia, perforacji i owrzodzeń przewodu pokarmowego wzrasta wraz ze zwiększaniem dawek NLPZ u pacjentów z wywiadem wrzodów, szczególnie jeśli były one powikłane krwawieniem lub perforacją, oraz u osób starszych. Ci pacjenci powinni rozpoczynać leczenie od minimalnych dawek. Należy zachować ostrożność podczas leczenia pacjentów przyjmujących leki współistniejące, które mogą zwiększyć ryzyko gatrotoksyczności lub krwawienia, takie jak kortykosteroidy doustne lub leki przeciwkrzepnące (np. warfaryna) oraz leki przeciwzakrzepowe (np. kwas acetylosalicylowy). W przypadku długotrwałego leczenia tych pacjentów, a także pacjentów wymagających współistniejącego stosowania niskich dawek kwasu acetylosalicylowego lub innych leków zwiększających ryzyko dla przewodu pokarmowego, lekarz powinien rozważyć przepisanie terapii wspomaganej mizoprostolem lub inhibitorem pompy protonowej.

Pacjenci z wywiadem zaburzeń przewodu pokarmowego, szczególnie osoby starsze, powinni zgłaszać wszelkie nietypowe objawy ze strony przewodu pokarmowego (zwłaszcza krwawienie), szczególnie krwawienie przewodu pokarmowego na początku leczenia. W przypadku krwawienia lub owrzodzenia przewodu pokarmowego u pacjentów przyjmujących ibuprom leczenie należy natychmiast przerwać.

Ciężkie skutki uboczne skórne (TSUS)

Zarejestrowano ciężkie skutki uboczne skórne, w tym egzofoliacyjny rumień, zmienną rumieniowicę, zespół Stevensa–Johnsona, toksyczny epidermalny nekroliz, lekowo wywołaną eozynofilię z objawami systemowymi (zespoł DRESS) oraz ostrą ogólną pustulową egzantemę, które mogą zagrozić życiu lub prowadzić do śmierci, podczas stosowania ibupromu (patrz sekcja „Skutki uboczne”). Większość takich reakcji pojawiała się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia.

W przypadku pojawienia się objawów wskazujących na te reakcje, ibuprom należy natychmiast odstawić i rozważyć możliwość leczenia alternatywnego (w razie potrzeby).

W wyjątkowych przypadkach ospa wietrzna może prowadzić do ciężkich infekcyjnych powikłań skóry i tkanek miękkich. Obecnie nie można wykluczyć wpływu NLPZ na powstawanie tych powikłań, dlatego zaleca się unikanie stosowania leku w przypadku ospy wietrznej.

Maskowanie objawów podstawowych infekcji.

NLPZ mogą maskować objawy chorób zakaźnych i gorączki, co może utrudnić rozpoznanie i wczesne leczenie, a tym samym pogorszyć przebieg choroby. Takie przypadki obserwowano przy pozaszpitalnej zapaleniu płuc bakteryjnych i powikłaniach bakteryjnych ospy wietrznej. Gdy NLPZ stosuje się przy podwyższonej temperaturze ciała lub w celu złagodzenia bólu podczas infekcji, zaleca się monitorowanie choroby zakaźnej. W warunkach leczenia poza placówką medyczną pacjent powinien skontaktować się z lekarzem, jeśli objawy utrzymują się lub nasilają.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Hamowanie syntezy prostaglandyn może negatywnie wpływać na ciążę i/lub rozwój embrionalny/płodowy. Dane badań wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, wad serca i gastroschizy po stosowaniu inhibitorów syntezy prostaglandyn na wczesnym etapie ciąży. Bezwzględne ryzyko wad sercowo-naczyniowych wzrastało z mniej niż 1% do około 1,5%. Uważa się, że ryzyko to wzrasta wraz ze zwiększaniem dawki i długości trwania terapii.

Dane badań przedklinicznych u zwierząt wskazują, że stosowanie inhibitorów syntezy prostaglandyn prowadziło do zwiększenia liczby poronień przed- i poimplantacyjnych oraz do zgonu embrionów/płodów. Ponadto opisywano zwiększoną częstość różnych wad rozwojowych, w tym wad układu sercowo-naczyniowego, u zwierząt przyjmujących inhibitory syntezy prostaglandyn w okresie organogenezy.

Od 20. tygodnia ciąży stosowanie ibupromu może prowadzić do oligohydramniosu w wyniku zaburzeń funkcji nerek płodu. To zaburzenie może pojawić się krótko po rozpoczęciu leczenia i jest zwykle odwracalne po jego przerwaniu. Ponadto istnieją doniesienia o zwężeniu przewodu tętniczego po leczeniu w II trymestrze ciąży, które w większości przypadków ustępowało po zakończeniu terapii. NLPZ nie powinno się stosować w pierwszych dwóch trymestrach ciąży, chyba że oczekiwana korzyść dla pacjentki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu. Jeśli ibuprom stosowany jest przez kobietę próbującą zajść w ciążę lub w I i II trymestrze ciąży, należy zastosować najniższą możliwą dawkę przez najkrótszy możliwy okres. Może być wskazane monitorowanie okołoporodowe w kierunku oligohydramniosu i zwężenia przewodu tętniczego, jeśli miało miejsce narażenie na ibuprom przez kilka dni począwszy od 20. tygodnia ciąży. Stosowanie leku należy przerwać, jeśli stwierdzono oligohydramnios lub zwężenie przewodu tętniczego.

W III trymestrze ciąży wszystkie inhibitory syntezy prostaglandyn mogą powodować następujące ryzyko:

• dla płodu: toksyczność kardiopulmonalna (charakteryzowana przedwczesnym zwężeniem/zamknięciem przewodu tętniczego i nadciśnieniem płucnym); zaburzenia funkcji nerek, które mogą postępować do niewydolności nerek, towarzyszącej oligohydramniosowi (patrz wyżej);
• dla matki na końcu ciąży i noworodka: możliwe wydłużenie czasu krwawienia, efekt przeciwzakrzepowy, który może się rozwinąć nawet przy bardzo niskich dawkach; hamowanie skurczów macicy, prowadzące do opóźnienia lub wydłużenia porodu.

Lek jest przeciwwskazany w III trymestrze ciąży.

W niektórych badaniach ibuprom wykrywano w mleku matki w bardzo niskich stężeniach, dlatego mało prawdopodobne jest, aby mógł negatywnie wpływać na niemowlę karmione piersią.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Przy zachowaniu zaleceń dotyczących dawki i czasu trwania leczenia lek nie wpływa na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi mechanizmami. Pacjentom, którzy odczuwają zawroty głowy, senność, dezorientację lub zaburzenia wzroku po przyjmowaniu NLPZ, należy zrezygnować z prowadzenia pojazdów lub pracy z mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki.

Stosować doustnie. Wyłącznie do krótkotrwałego leczenia.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia. Lek stosuje się po 1 kapsułce co 4 godziny. Kapsułki należy popijać wodą. Nie przyjmować więcej niż 3 kapsułki w ciągu 24 godzin. Maksymalna dawka dobową wynosi 1200 mg.

Należy stosować najniższą skuteczną dawkę przez najkrótszy możliwy okres potrzebny do złagodzenia objawów (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności przed zastosowaniem”). Jeśli objawy utrzymują się ponad 3 dni od rozpoczęcia leczenia lub nasilają się, należy skonsultować się z lekarzem.

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają specjalnej dawkowania.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek i wątroby o lekkim lub umiarkowanym nasileniu nie wymagają korekty dawki.

Dzieci.

Nie stosować u dzieci poniżej 12. roku życia.

Przedawkowanie.

Zastosowanie leku u dzieci w dawce przekraczającej 400 mg/kg może spowodować wystąpienie objawów zatrucia. U dorosłych efekt dawki jest mniej wyraźny. Okres półwyliczenia przy przedawkowaniu wynosi 1,5–3 godziny.

Objawy. U większości pacjentów przyjęcie znacznej ilości leków przeciwbólowych niesteroidowych powodowało jedynie nudności, wymioty, ból w nadbrzuszu, bardzo rzadko – biegunkę. Może również wystąpić szum w uszach, ból głowy, zawroty głowy oraz krwawienie z przewodu pokarmowego. W cięższym zatruciu mogą wystąpić toksyczne uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, objawiające się sennością, nystagmem, zaburzeniami wzroku, czasem pobudzeniem, dezorientacją lub śpiączką. Rzadko u pacjentów obserwuje się drgawki. W ciężkim zatruciu może wystąpić hiperkaliemia i kwasica metaboliczna, ostra niewydolność nerek, uszkodzenie wątroby, hipotensja tętnicza, niewydolność oddechowa oraz czerwienie skóry. U chorych na astmę oskrzelową może wystąpić nasilenie przebiegu astmy.

Leczenie. Leczenie powinno być objawowe i wspierające, obejmować zapewnienie przepływu dróg oddechowych oraz monitorowanie wskaźników czynności życiowych aż do normalizacji stanu. Zaleca się doustne podanie węgla aktywowanego lub przemywanie żołądka w ciągu 1 godziny po przyjęciu potencjalnie toksycznej dawki leku. Jeśli ibuprom został już wchłonięty do organizmu, można podawać substancje zasadowe w celu przyspieszenia wydalania kwasowego ibupromu z moczem.

W przypadku napadów drgawek lub długotrwałych drgawek należy podać wewnątrznie diazepan lub lorazepan. W przypadku astmy oskrzelowej należy stosować leki rozszerzające oskrzela.

Działania niepożądane.

Najczęściej występują działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, które zazwyczaj zależą od dawki. Działania niepożądane pojawiają się najrzadziej, gdy maksymalna dawka dobową wynosi 1200 mg.

Dostępne dane wskazują, że stosowanie ibupromu, szczególnie w wysokiej dawce (2400 mg na dobę), nieco zwiększa ryzyko powikłań trombotycznych tętniczych (np. zawału mięśnia sercowego lub udaru mózgu).

Działania niepożądane ibupromu sklasyfikowano według układów narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10); często (≥ 1/100 – < 1/10); rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100); bardzo rzadko (≥ 1/10000 – < 1/1000); nieznana częstość (nie można oszacować ze względu na ograniczone dane).

Ze strony układu sercowo-naczyniowego:

Nieznana częstość: niewydolność serca, obrzęk, zespół Coatsa.

Ze strony przewodu pokarmowego:

Rzadko: ból brzucha, niestrawność i nudności.

Bardzo rzadko: biegunka, wzdęcia, zaparcia i wymioty.

Wysoce rzadko: choroba wrzodowa, perforacje lub krwawienia przewodu pokarmowego, czarna treść, wymioty z krwią, czasem śmiertelne (szczególnie u pacjentów starszych), wrzodziejące zapalenie jamy ustnej, zapalenie żołądka, zapalenie trzustki, nasilenie zapalenia jelita grubego i choroby Crohna.

Ze strony układu nerwowego:

Rzadko: ból głowy.

Bardzo rzadko: zawroty głowy.

Wysoce rzadko: oponiak bezprątkowy\textsuperscript{1}, którego pojedyncze objawy (sztywność mięśni karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka lub dezorientacja) mogą występować u pacjentów z istniejącymi chorobami autoimmunologicznymi, takimi jak toczeń układowy, mieszane zaburzenia tkanki łącznej.

Nieznana częstość: parestezje, senność.

Ze strony nerek i układu moczowego:

Wysoce rzadko: ostre zaburzenia czynności nerek, nekroza brodawek nerkowych, szczególnie przy długotrwałym stosowaniu, związane ze wzrostem stężenia mocznika we krwi i powstawaniem obrzęków; hipertrzawica (zatrzymanie sodu), minimalne oddawanie moczu.

Nieznana częstość: niewydolność nerek, nefrotoksyczność, w tym zapalenie nerek typu interpaczkowego i zespół nerczycowy.

Ze strony wątroby:

Wysoce rzadko: zaburzenia czynności wątroby.

Nieznana częstość: przy długotrwałym leczeniu mogą wystąpić zapalenie wątroby i żółtaczka.

Ze strony układu naczyniowego:

Wysoce rzadko: nadciśnienie tętnicze.

Nieznana częstość: tromboza tętnicza (zawał mięśnia sercowego lub udar mózgu).

Ze strony skóry i tkanki podskórnej:

Rzadko: różne wysypki na skórze.

Wysoce rzadko: ciężkie reakcje skórne (w tym rumień wielopostaciowy, odspajający zapalenie skóry, zespół Stevensa-Johnsona i toksyczny epidermalny nekroliozy).

Nieznana częstość: lekowo wywołana eozynofilia z objawami ogólnymi (zespołem DRESS), ostra ogólna pęcherzycznicza egzantema, reakcje fotouczulenia.

Ze strony układu krwiotwórczego i układu limfatycznego:

Wysoce rzadko: anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza, które mogą wystąpić przy długotrwałym leczeniu, a których pierwszymi objawami są gorączka, ból gardła, płytkie wrzody w jamie ustnej, objawy grypopodobne, silne wyczerpanie, nieuzasadnione krwawienia i siniaki.

Ze strony psychiki:

Rzadko: tylko przy długotrwałym stosowaniu – zaburzenia psychiczne, depresja, bezsenność, pobudzenie, halucynacje, dezorientacja.

Ze strony narządu wzroku:

Nieznana częstość: przy długotrwałym leczeniu mogą wystąpić zaburzenia wzroku, zapalenie nerwu wzrokowego.

Ze strony narządu słuchu:

Rzadko: przy długotrwałym leczeniu możliwe są szumy w uszach i zawroty głowy.

Ze strony układu odpornościowego:

Rzadko: reakcje nadwrażliwości\textsuperscript{2}, w tym pokrzywka i świąd.

Wysoce rzadko: ciężkie reakcje nadwrażliwości, których objawy mogą obejmować obrzęk twarzy, języka i krtani, duszność, tachykardię, hipotensję tętniczą, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy lub ciężki wstrząs.

Nieznana częstość: nadwrażliwość dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa, nasilenie astmy, skurcz oskrzeli.

Ogólne zaburzenia:

Niekonfort i zwiększona zmęczliwość.

Badania laboratoryjne:

Wysoce rzadko: obniżenie stężenia hemoglobiny.

\textsuperscript{1} Mechanizm patogenezy oponiaka bezprątkowego wywołanego lekiem nie jest w pełni poznany. Jednak dostępne dane dotyczące oponiaka bezprątkowego związanego ze stosowaniem leków przeciwbólowych nie steroidowych wskazują na reakcję nadwrażliwości (objawy pojawiały się podczas przyjmowania leku i ustępowały po jego odstawieniu). W szczególności podczas leczenia ibupromem pacjentów z istniejącymi zaburzeniami autoimmunologicznymi (takimi jak toczeń układowy, mieszane choroby tkanki łącznej) obserwowano pojedyncze przypadki wystąpienia objawów oponiaka bezprątkowego (takich jak sztywność mięśni karku, ból głowy, nudności, wymioty, gorączka lub dezorientacja).

\textsuperscript{2} Zgłaszano występowanie reakcji nadwrażliwości po leczeniu ibupromem. Do takich reakcji należą: (a) niespecyficzne reakcje alergiczne i anafilaksja; (b) reakcje ze strony dróg oddechowych, w tym astma oskrzelowa, nasilenie astmy, skurcz oskrzeli lub duszność; (c) różne zaburzenia ze strony skóry, w tym wysypki różnego typu, świąd, pokrzywka, purpura, obrzęk naczynioruchowy, rzadziej – odspajający i pęcherzykowy dermatoz (w tym nekroliozy epidermalne i rumień wielopostaciowy).

Okres ważności. 3 lata od daty produkcji leku w opakowaniu zbiorczym.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Kapsułki nr 10 (10×1), nr 20 (10×2) w blisterach w pudełku.

Kategoria wydawania. Bez recepty.

Producent. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością „Wytwórnia Farmaceutyczna „Vertex”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 61085, obwód charkowski, miasto Charków, ul. Astronomiczna 33, litera „B-1”.