Hydroferol

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Hydroferol (Hidroferol)

Skład:

Substancje czynne: kalcyfediol monohydrat;

1 kapsułka miękka zawiera kalcyfediolu monohyd ratu 0,266 mg;

Substancje pomocnicze: etanol bezwodny, triglicerydy o średnim łańcuchu (Miglyol 812 N); powłoka kapsułki: żelatyna, gliceryna, sorbitol (E-420), dwutlenek tytanu (E-171), barwnik żółty FCF (E-110), woda oczyszczona.

Postać leku. Kapsułki miękkie.

Główne właściwości fizykochemiczne: miękkie żelatynowe kapsułki pomarańczowe z połączeniem wzdłużnym. Wymiary (mm): długość 15,5 ± 0,5 i średnica 9,2 ± 0,4.

Grupa farmakoterapeutyczna. Witamina D i jej analogi. Kalcyfediol.

Kod ATC A11CC06.

Właściwości farmakologiczne

Mechanizm działania

Witamina D występuje w dwóch głównych formach: D2 (ergokalcyferol) oraz D3 (cholekalcyferol). Witamina D3 syntetyzowana jest w skórze pod wpływem światła słonecznego (promieniowania ultrafioletowego), a także dostaje się do organizmu z pożywieniem. Aby stać się aktywną, witamina D3 musi przejść dwuetapowy proces metaboliczny: pierwszy etap zachodzi we frakcji mikrosomalnej wątroby, gdzie witamina D ulega hydroksylacji w pozycji 25 (25-hydroksycholekalcyferol lub kalcyfediol); drugi etap zachodzi w nerkach, gdzie dzięki aktywności enzymu 25-hydroksycholekalcyferolu-1-hydroksylazy powstaje 1,25-dihydroksycholekalcyferol lub kalcytryol; przekształcenie do 1,25-dihydroksycholekalcyferolu regulowane jest przez jego własną stężenie, hormon przytarczyc (PTH) oraz stężenie wapnia i fosforanów w surowicy. Istnieją również inne metabolity o nieznanej funkcji. 1,25-dihydroksycholekalcyferol jest transportowany z nerek do tkanek docelowych (jelito, kości oraz potencjalnie nerki i gruczoły przytarczyczne) poprzez wiązanie się z odpowiednimi białkami osocza.

Farmakodynamika

Witamina D zwiększa wchłanianie wapnia i fosforu w przewodzie pokarmowym, poprawia prawidłowe formowanie i mineralizację kości i działa na trzech poziomach.

Jelito: witamina D zwiększa wchłanianie wapnia i fosforu w jelicie cienkim.

Kości: kalcytryol wzmacnia formowanie kości poprzez zwiększenie stężenia wapnia i fosforanów oraz stymuluje działanie osteoblastów.

Nerki: kalcytryol zwiększa kanalikową reabsorpcję wapnia.

Gruczoły przytarczyczne: witamina D hamuje wydzielanie hormonu przytarczyc.

Skuteczność i bezpieczeństwo kliniczne

Skuteczność i bezpieczeństwo miękkich kapsułek kalcyfediolu monohydratu w dawce 0,266 mg oceniano w randomizowanym, podwójnie ślepych badaniach klinicznych z udziałem kobiet w okresie postmenopauzalnym z poziomem 25(OH)D we krwi < 50 nmol/l. Zakwalifikowano 303 uczestniczki; 298 z nich tworzyło grupę populacji ITT (intencja do leczenia). Pacjentki przyjmowały kalcyfediol monohydryczny w dawce 0,266 mg/miesiąc (N = 200) lub cholekalcyferol (N = 98) w dawce 625 μg/miesiąc (25000 MI). W grupie kalcyfediolu 98 pacjentek otrzymywało leczenie przez 4 miesiące; pozostałe pacjentki (N = 102) oraz grupa cholekalcyferolu otrzymywały leczenie przez 12 miesięcy.

Po 1 miesiącu u 13,5% pacjentek w grupie kalcyfediolu monohydrycznego stężenie 25(OH)D przekraczało 30 ng/ml (75 nmol/l), a po 4 miesiącach odsetek ten wzrósł do 35%. Najwyższe stężenia 25(OH)D we krwi w grupie kalcyfediolu monohydrycznego osiągnięto po 4 miesiącach leczenia, co wskazuje na efekt niekumulatywny.

W poniższej tabeli przedstawiono wzrost stężenia 25(OH)D we krwi w porównaniu z poziomem wyjściowym w ng/ml w postaci średnich wartości (odchylenie standardowe [SD]).

*Wyniki przedstawione jako średnia wartość (SW).

Farmakokinetyka

Wchłanianie. Kalfcidiol jest dobrze wchłaniany w przewodzie pokarmowym.

Po doustnym podaniu kalfcidiolu maksymalna stężenie 25-OH-cholekalciferolu w surowicy osiągane jest po około 5,5 godziny.

Rozkład. Kalfcidiol wykazuje wysoki stopień wiązania z białkami osocza krwi (>98%).

Przechowywany jest w tkance tłuszczowej i mięśniach przez dłuższy czas. Akumulacja w tkance tłuszczowej jest mniejsza niż witaminy D, ze względu na niższą rozpuszczalność w lipidach.

Metabolizm i biotransformacja. Produkcja kalcytriolu z kalfcidiolu jest katalizowana przez enzym 1-alfa-hydroksylazę, CYP27B1, obecny w nerkach oraz we wszystkich tkankach wrażliwych na witaminę D. CYP24A1, obecny w tych tkankach, katabolizuje zarówno kalfcidiol, jak i kalcytriol do metabolitów nieaktywnych.

Wydalanie. Okres półtrwania kalfcidiolu (t1/2) wynosi 18 dni. Kalfcidiol i jego metabolity są wydalane głównie z żółcią i kałem, a jedynie niewielka ilość z moczem.

Dane przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa

W badaniach przedklinicznych efekty obserwowano wyłącznie przy oddziaływaniach przekraczających maksymalne dawki stosowane u ludzi, co wskazuje na niewielkie znaczenie dla zastosowania klinicznego.

Wysokie dawki witaminy D (4–15 razy przekraczające zalecaną dawkę dla człowieka) okazały się teratogenne dla zwierząt, ale przeprowadzono niewiele badań z udziałem ludzi. Witamina D może powodować hiperkalcemię u kobiet w ciąży, co może prowadzić do zespołu nadzastawkowego zwężenia zastawki aorty, retinopatii oraz upośledzenia umysłowego u niemowląt i noworodków.

Charakterystyka kliniczna

Wskazania

Stosować w leczeniu niedoboru witaminy D (tj. poziomu 25(OH)D we krwi < 25 nmol/l) u dorosłych.

W zapobieganiu niedoborowi witaminy D u dorosłych z rozpoznanymi czynnikami ryzyka, np. u pacjentów z zespołem złego wchłaniania, zespołem zaburzeń mineralnych i kostnych związanym z przewlekłą chorobą nerek (PChN) lub innymi rozpoznanymi czynnikami ryzyka.

Stosować jako lek wspomagający specyficzne leczenie osteoporozy u pacjentów z niedoborem witaminy D lub z ryzykiem niedoboru witaminy D.

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy.
• Hipercalcemia (wapń w surowicy > 10,5 mg/dl) lub hipercalciuria.
• Kamica wapniowa.
• Hipervitaminoza D.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji

• Fenytoina, fenylobarbital, primidon oraz inne induktory enzymów: induktory enzymów mogą obniżać stężenie kalcyfediolu w osoczu i hamować jego działanie, indukując jego metabolizm w wątrobie. Z tego powodu zazwyczaj zaleca się kontrolowanie poziomu 25-OH-D w osoczu, gdy kalcyfediol jest stosowany razem z lekami przeciwpadaczkowymi, które są induktorami CYP3A4.
• Glikozydy nasercowe: kalcyfediol może powodować hiperglikemię, która z kolei może nasilać działanie inotropowe digoksyny oraz jej toksyczność, powodując zaburzenia rytmu serca.
• Leki takie jak cholestyramina, kolestypol lub orlistat zmniejszają wchłanianie kalcyfediolu, co może prowadzić do obniżenia jego efektu. Zalecany odstęp czasu między podaniem tych leków a lekami zawierającymi witaminę D wynosi co najmniej 2 godziny.
• Parafina i olej mineralny: ze względu na rozpuszczalność kalcyfediolu w tłuszczach, lek ten może rozpuszczać się w parafinie, co może obniżać jego wchłanianie w przewodzie pokarmowym. Zaleca się stosowanie innych rodzajów środków przeczyszczających lub przynajmniej zachowanie odpowiedniego odstępu czasowego.
• Diuretyki tiazydowe: jednoczesne stosowanie diuretyku tiazydowego (hydrochlorotiazydu) z lekami zawierającymi witaminę D u pacjentów z hipoparatyreozą może prowadzić do hipercalcemii, która może być tymczasowa lub wymagać przerwania leczenia analogiem witaminy D.
• Niektóre antybiotyki, takie jak penicylina, neomycyna i chloramfenikol, mogą zwiększać wchłanianie wapnia.
• Leki wiążące fosforany, takie jak sole magnezu: ponieważ witamina D wpływa na transport fosforanów w jelitach, nerkach i kościach, może wystąpić hipermagnezemia. Dawkę leków wiążących fosforany należy dostosować w zależności od stężenia fosforanów w surowicy.
• Werapamil: w niektórych badaniach wykazano potencjalne hamowanie działania przeciwkołatkowego werapamilu wskutek antagonizmu jego działania wobec kalcyfediolu.
• Witamina D: należy unikać jednoczesnego stosowania jakichkolwiek analogów witaminy D, ponieważ może to prowadzić do efektów addytywnych i hipercalcemii.
• Preparaty wapnia: należy unikać bezkontrolnego stosowania dodatkowych leków zawierających wapń.
• Kortykosteroidy hamują działanie leków – analogów witaminy D, takich jak kalcyfediol.
• Żywność i napoje: należy unikać produktów spożywczych i napojów wzbogacanych witaminą D, ponieważ może dojść do efektów addytywnych.

Szczególne wskazania dotyczące stosowania

Pacjenci z hiperkalcemią i hiperfosfatemią

W celu uzyskania odpowiedniej klinicznej odpowiedzi na doustne podawanie kalcyfediolu monohydratu konieczne jest również odpowiednie spożycie wapnia z pożywieniem. W związku z tym w celu kontroli efektów terapeutycznych należy monitorować oprócz 25(OH)D również następujące parametry: wapń, fosfor oraz fosfatazę alkaliczną w surowicy krwi oraz wapń i fosfor w dobowej porcji moczu. Obniżenie stężenia fosfatazy alkalicznej w surowicy krwi zwykle poprzedza wystąpienie hiperkalcemii. Gdy parametry się ustabilizują i pacjent przejdzie na leczenie podtrzymujące, należy regularnie wykonywać powyższe badania, szczególnie poziom 25(OH)D oraz wapnia w surowicy.

Pacjenci z niewydolnością nerek

Stosować z ostrożnością. Stosowanie tego leku u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek powinno odbywać się pod okresowym nadzorem poziomu wapnia i fosforu w surowicy krwi oraz z zapobieganiem hiperkalcemii. Przekształcanie substancji czynnej na kalcytriol zachodzi w nerkach; w związku z tym w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) może występować bardzo znaczne obniżenie działania farmakologicznego.

Pacjenci z niewydolnością serca

Wymagana szczególna ostrożność. Należy stale monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi pacjenta, szczególnie u pacjentów przyjmujących leki nasercowe, ponieważ może wystąpić hiperkalcemia i zaburzenia rytmu serca. Na początku leczenia zaleca się badanie parametrów dwa razy w tygodniu.

Pacjenci z hipoparatyreoidyzmem

1-alfa-hydroksylaza jest aktywowana przez hormon przytarczyc. W konsekwencji, w przypadku niedostateczności gruczołów przytarczycznych aktywność kalcyfediolu może być obniżona.

Pacjenci z kamieniami nerkowymi

Należy monitorować poziom wapnia we krwi, ponieważ witamina D zwiększa wchłanianie wapnia i może nasilić stan. Preparaty witaminy D należy przepisywać tym pacjentom tylko wtedy, gdy korzyści przewyższają ryzyko.

Pacjenci długotrwale unieruchomieni

U pacjentów długotrwale unieruchomionych może być konieczne zmniejszenie dawki w celu uniknięcia hiperkalcemii.

Zespół Sardoidoza, gruźlica lub inne choroby granulomatyczne

Stosować z ostrożnością, ponieważ te stany powodują zwiększoną wrażliwość na działanie witaminy D oraz zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych przy dawkach niższych od zalecanych. U tych pacjentów należy monitorować stężenie wapnia w surowicy krwi i w moczu.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Kalcyfediol może wpływać na wyniki oznaczenia cholesterolu (według reakcji Zlatkisa-Zaka), powodując fałszywie podwyższony poziom cholesterolu w surowicy krwi.

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

1 miękka kapsułka zawiera 5 mg alkoholu (etanolu). Ilość alkoholu w jednej kapsułce tego leku odpowiada mniej niż 1 ml piwa lub 1 ml wina. Taka niewielka ilość alkoholu nie wywołuje żadnych widocznych efektów.

1 miękka kapsułka zawiera 22 mg sorbitolu.

Ten lek zawiera barwnik „Żółty zachód” FCF (E-110), który może powodować reakcje alergiczne.

Jednostek międzynarodowych (J.M.) nie należy stosować do określania dawki kalcyfediolu, ponieważ może to prowadzić do przedawkowania. Należy przestrzegać zaleceń dotyczących dawkowania podanych w sekcji „Sposób stosowania i dawki”.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża. Kontrolowanych badań kalcyfediolu u ciężarnych nie przeprowadzono.

Badania przeprowadzone na zwierzętach wykazały toksyczność dla układu rozrodczego.

Lek Hydroferol nie należy stosować w czasie ciąży.

Karmienie piersią. Kalcyfediol przenika do mleka matki.

Nie można wykluczyć ryzyka dla noworodków/dzieci. Stosowanie przez matkę wysokich dawek kalcyfediolu może prowadzić do podwyższenia stężenia kalcytriolu w mleku i spowodować hiperkalcemię u niemowląt.

Lek Hydroferol nie należy stosować w czasie karmienia piersią.

Plodność. Brak danych dotyczących wpływu leku na płodność człowieka.

Wpływ na zdolność kierowania pojazdami lub obsługiwania maszyn. Kalcyfediol nie wpływa lub prawie nie wpływa na szybkość reakcji podczas kierowania pojazdami lub pracy z innymi mechanizmami.

Sposób stosowania i dawki

Dawki

Leczenie niedoboru witaminy D oraz zapobieganie niedoborowi witaminy D u pacjentów z rozpoznanym ryzykiem: jedna kapsułka 1 raz w miesiącu.

Jako lek wspomagający specyficzną terapię osteoporozy: jedna kapsułka 1 raz w miesiącu.

U niektórych pacjentów mogą być wymagane wyższe dawki po laboratoryjnej ocenie stopnia niedoboru witaminy D. W takich przypadkach maksymalna dawka nie powinna przekraczać jednej kapsułki w tygodniu. Gdy stężenia 25(OH)D w osoczu ustabilizują się w pożądanym zakresie, leczenie należy przerwać lub zmniejszyć częstotliwość podawania.

Hydroferol nie jest przeznaczony do codziennego stosowania.

Dawkę, częstotliwość i czas trwania leczenia ustala lekarz, uwzględniając poziom 25(OH)D w osoczu, stan pacjenta oraz inne czynniki, takie jak otyłość, zespół niedoboru wchłaniania, leczenie kortykosteroidami. Hydroferol jest zalecany, gdy preferowane jest tymczasowe podawanie.

Stężenie 25(OH)D w surowicy krwi należy kontrolować po rozpoczęciu leczenia, zazwyczaj po 3–4 miesiącach.

Aktywność tego leku czasem wyrażana jest w jednostkach międzynarodowych. Jednostki te nie są wzajemnie zastępowalne z jednostkami stosowanymi do wyrażania aktywności preparatów cholekalcyferolu (witaminy D3).

Pacjenci z niewydolnością nerek

Stosowanie Hydroferolu u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek powinno odbywać się pod okresowym nadzorem poziomu wapnia i fosforanów w surowicy krwi oraz z zapobieganiem hiperkalcemii.

Pacjenci w podeszłym wieku

Ogólnie rzecz biorąc, nie zaobserwowano różnic w skuteczności leczenia między pacjentami w podeszłym wieku a młodszych pacjentami.

Sposób stosowania

Lek Hydroferol, kapsułki miękkie, przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Dzieci. Bezpieczeństwo i skuteczność Hydroferolu u dzieci i nastolatków (do 18 roku życia) nie zostały ustalone. Brak danych. Nie zaleca się stosowania tego leku u dzieci.

Przedawkowanie

Objawy

Stosowanie witaminy D w wysokich dawkach lub przez dłuższy czas może prowadzić do hiperkalcemii, hiperkalcyurii, hiperfosfatemii oraz niewydolności nerek. Mogą wystąpić następujące wczesne objawy przedawkowania: osłabienie, uczucie zmęczenia, senność, ból głowy, anoreksja, suchość w ustach, metaliczny smak w ustach, nudności, wymioty, bóle brzucha, poliuria, polidyppsja, nokturia, zaparcia lub biegunka, zawroty głowy, szum w uszach, ataksja, wysypka, nadciśnienie tętnicze (szczególnie u dzieci), bóle mięśni lub kości oraz drażliwość.

Do późnych objawów hiperkalcemii należą: katar, swędzenie, obniżenie libidum, nefrokalcynoza, niewydolność nerek, osteoporoza u dorosłych, opóźnienie wzrostu u dzieci, wychudzenie, anemia, zapalenie spojówek z kalcynozą, fotofobia, zapalenie trzustki, podwyższenie stężenia azotu mocznika we krwi, albuminuria, hipercholesterolemia, podwyższenie stężenia transaminaz (surowicowa glutaminowa oksaloacetatowa transaminaza i surowicowa glutaminowa piruwianowa transaminaza), hipertermia, ogólny kalcynoza naczyń, drgawki, kalcynoza tkanek miękkich. W pojedynczych przypadkach u pacjentów może rozwinąć się nadciśnienie tętnicze lub objawy psychotyczne; stężenie fosfatazy alkalicznej w surowicy może się obniżać; zaburzenia elektrolitowe wraz z umiarkowanym kwasicy mogą prowadzić do zaburzeń rytmu serca.

W najcięższych przypadkach, gdy stężenie wapnia w surowicy przekracza 3 mmol/l, mogą wystąpić omdlenia, kwasica metaboliczna i śpiączka. Choć objawy przedawkowania są zazwyczaj odwracalne, przedawkowanie może prowadzić do niewydolności nerek lub serca.

Uważa się, że stężenia 25-OH-cholekalcyferolu w surowicy powyżej 375 nmol/l mogą być związane ze zwiększonym występowaniem działań niepożądanych.

Dla tego typu przedawkowania charakterystyczne jest podwyższenie zawartości wapnia, fosforanów, albumin oraz azotu mocznika we krwi, a także cholesterolu i transaminaz we krwi.

Leczenie

Leczenie przedawkowania kalcifediolu:

1. Przestać stosować kalcifediol oraz wszystkie preparaty zawierające wapń.
2. Stosować dietę o niskiej zawartości wapnia. W celu zwiększenia wydalania wapnia zalecane jest podawanie dużych ilości płynów zarówno doustnie, jak i dożylne. W razie potrzeby podać kortykosteroidy oraz zaindukować wymuszoną diurezę za pomocą moczogoniów pętlowych, takich jak furosemid.
3. Jeśli przyjęcie pokarmu miało miejsce w ciągu ostatnich 2 godzin, zaleca się opróżnienie żołądka i wywołanie wymiotów. Jeśli witamina D już opuściła żołądek, można podać środek przeczyszczający (parafinę lub olej mineralny). Jeśli witamina D została już wchłonięta, można przeprowadzić dializę hemodializy lub dializę otrzewnową za pomocą roztworu dializacyjnego niezawierającego wapnia.

Hiperkalcemia spowodowana długotrwałym stosowaniem kalcifediolu utrzymuje się około 4 tygodnie po przerwaniu leczenia. Objawy i objawy hiperkalcemii są zazwyczaj odwracalne. Jednak kalcynoza przerzutowa może prowadzić do ciężkiej niewydolności nerek lub serca oraz śmierci.

Niepożądane działania

Niepożądane działania klasyfikuje się według częstości występowania w następujący sposób: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1 000 do < 1/100), niezbyt często (od ≥ 1/10 000 do < 1/1 000), bardzo rzadko (< 1/10 000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Działania niepożądane związane z witaminą D są spowodowane podwyższeniem stężenia wapnia w przypadku nadmiernego spożycia witaminy D, tj. związane są z przedawkowaniem lub długotrwałym leczeniem. Dawkę analogów witaminy D, które powodują hipervitaminozę, znacznie różnią się u różnych osób. Działania niepożądane związane ze zwiększonym stężeniem wapnia we krwi mogą wystąpić na początku leczenia lub na późniejszym etapie (patrz sekcja „Przedawkowanie”).

Ze strony układu odpornościowego:

Częstość nieznana: reakcje nadwrażliwości (takie jak anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, duszność, wysypka, obrzęk miejscowy/przyguździe oraz zaczerwienienie).

Ze strony układu pokarmowego:

Częstość nieznana: hiperkalcemia i hiperkalcynuria.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji leku ma duże znaczenie. Pozwala to na kontynuację monitorowania stosunku korzyści do ryzyka związanego z lekiem. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane poprzez krajowy system raportowania.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to prowadzenie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka podczas stosowania tego leku. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich ustawieni reprezentanci, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez Zautomatyzowany System Informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 5 kapsułek miękkich w blisterze, 1 blister w pudełku z tektury.

Kategoria wydania. Na receptę.

Producent. Faes Farma, S.A., Hiszpania

Miejsce produkcji oraz adres siedziby. Maksímo Aguirre, 14, 48940 Lejona (Biskaia), Hiszpania