Helofuzin

INSTRUKCJA dot. stosowania leku GELOFUSINE (Helofuzin)

Skład:

substancje czynne: żelatyna bursztynianowa (modyfikowana ciekła żelatyna), chlorek sodu;

1000 ml roztworu zawiera: żelatyny bursztynianowej (modyfikowanej ciekłej żelatyny) 40 g; chlorku sodu 7,01 g; stężenie elektrolitów: sód – 154 mmol/l; chlorki – 120 mmol/l;

substancje pomocnicze: wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Postać farmaceutyczna. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty roztwór żółtawego koloru, praktycznie bez zanieczyszczeń; pH 7,4 ± 0,3; lepkość właściwa (37 °C) 1,9; punkt izoelektryczny przy pH 4,5±0,3; ciśnienie koloido-osmotyczne 33,3 mmHg; teoretyczna osmolarność 274 mOsm/l; temperatura żelowania ≤ 3 °C.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki zastępcze krwi i roztwory do perfuzji. Preparaty żelatyny.

Kod ATX B05AA06.

Właściwości farmakodynamiczne

Farmakodynamika

Mechanizm działania

Helofuzin to 40 mg/ml roztwór białka żelatyny modyfikowanej sukcynianem (znanej również jako modyfikowany płynny żelatyna) o średniej masie cząsteczkowej 26 500 Daltonów (średniej ciężarowej).

Ujemny ładunek wprowadzony do cząsteczki w wyniku sukcynilacji prowadzi do jej rozszerzenia, co czyni ją znacznie bardziej pojemną niż niemodyfikowana żelatyna o tej samej masie cząsteczkowej.

U zdrowych ochotników zmierzony początkowy efekt objętościowy Helofuzinu wynosi od 80 do 100% podanej objętości, z wystarczającym efektem objętościowym przez 4–5 godzin.

Ciśnienie osmotyczne koloidowe roztworu określa wielkość jego początkowego efektu objętościowego. Czas trwania efektu zależy od klirensu koloidu, głównie wydalania przez nerki. Efekt objętościowy Helofuzinu jest równoważny podanej ilości roztworu. Ponieważ Helofuzin jest substytuentem osocza krwi, nie wykazuje efektu plazmoplastycznego.

Roztwór ten przywraca również przestrzeń pozanaczyniową i nie zaburza równowagi elektrolitowej przestrzeni zewnątrzkomórkowej.

Oddziaływania farmakodynamiczne

Helofuzin zastępuje niedobór objętości wewnątrznaczyniowej i pozanaczyniowej spowodowany utratą krwi, osocza i płynu międzykomórkowego. W ten sposób średni ciśnienie tętnicze, ciśnienie w końcowej fazie diastoli w lewej komorze serca, objętość uderzeniowa serca, indeks sercowy, dostawa tlenu, mikrokrążenie oraz diureza zwiększają się bez odwodnienia przestrzeni pozanaczyniowej.

Populacja pediatryczna

Istnieje tylko kilka badań klinicznych przeprowadzonych wśród pacjentów pediatrycznych. W grupie 222 dzieci z zespołem szoku dengi w wieku od 1 do 15 lat Helofuzin, dekstran 70, roztwór Ringera z laktem oraz roztwór izotoniczny okazały się równie skuteczne pod względem czasu odzyskania początkowego ciśnienia tętniczego, występowania kolejnych epizodów szoku oraz rozwoju jakichkolwiek powikłań. Spośród 56 dzieci otrzymujących Helofuzin u 5 (9%) wystąpiła reakcja alergiczną, jednak wszystkie przypadki zakończyły się powrotem do zdrowia bez następstw.

U 14 dzieci pooperacyjnych (średni wiek 10 miesięcy), które otrzymywały 15 ml/kg masy ciała Helofuzinu w ciągu pierwszej godziny po zabiegu w celu utrzymania normowolemii, oraz u 25 dzieci w wieku od 0 do 12 lat, które otrzymywały Helofuzin w celu uzupełnienia objętości po zabiegu (10 ml/kg masy ciała), średnie parametry krzepnięcia pozostawały w granicach normy. W tych badaniach nie zaobserwowano żadnych działań niepożądanych.

U 776 przedwczesnych noworodków, którym podawano świeżo mrożoną osoczę, Helofuzin lub glukozę w dawce 20 ml/kg masy ciała po porodzie oraz dodatkowo 10 ml/kg masy ciała po 24 godzinach, nie stwierdzono żadnych dowodów na niekorzystne skutki krótkoterminowe związane z zastosowaniem żelatyny. Wyniki rozwojowe po dwóch latach były podobne w trzech grupach.

U 100 dzieci z cyjanozą (w wieku od 6 miesięcy do 3 lat), które przeszły zabieg kardiochirurgiczny z krążeniem pozaustrojowym, Helofuzin w dawce 10–20 ml/kg (n = 50) w początkowym roztworze był bezpieczny i skuteczny. Nie zgłoszono żadnych działań niepożądanych.

Ogólnie dane dotyczące Helofuzinu są zbyt ograniczone, aby w pełni ocenić skuteczność i bezpieczeństwo jego stosowania w populacji pediatrycznej (patrz sekcje „Szczególne wskazania”, „Sposób i dawki stosowania”).

Farmakokinetyka

Rozkład

Po podaniu Helofuzin szybko rozkłada się w przestrzeni wewnątrznaczyniowej.

Metabolizm/wydalanie

Wydalanie modyfikowanego płynnego żelatyny przebiega w dwóch fazach; okres półtrwania wynosi około 8 godzin w pierwszej fazie i kilka dni w drugiej fazie. Większość podanego Helofuzinu wydala się z moczem. Tylko niewielka część wydala się kałem, a nie więcej niż 1% ulega metabolizmowi. Mniejsze cząsteczki wydalane są przez filtrację kłębuszkową, podczas gdy większe cząsteczki są najpierw proteolitycznie rozkładane w wątrobie, a następnie również wydalane z moczem.

Farmakokinetyka w szczególnych sytuacjach klinicznych

Okres półtrwania Helofuzinu w osoczu może być wydłużony u pacjentów poddawanych hemodializie (przy szybkości filtracji kłębuszkowej < 0,5 ml/min), jednak nie obserwuje się gromadzenia żelatyny.

Właściwości kliniczne

Wskazania

Helofuzin to koloidowy środek wziewny do:

• leczenia hipowolemii względnej lub bezwzględnej lub wstrząsu;
• zapobiegania hipotensji:
  • wywołanej względną hipowolemią podczas indukcji znieczulenia przewodowego lub podpajęczynówkowego;
  • jako następstwo nieuniknionej znacznej utraty krwi w trakcie zabiegu chirurgicznego;
• przeprowadzania procedur obejmujących obieg krwi pozaustrojowy jako składnik płynu wypełniającego w połączeniu z roztworami krystaloidowymi (np. stosowanie urządzenia „serce i płuca”).

Przeciwwskazania

• Nadwrażliwość na którąkolwiek z substancji czynnych lub pomocniczych wymienionych w sekcji „Skład”;
• nadwrażliwość na galaktozę-alfa-1,3-galaktozę (alfa-gal) lub znana alergia na czerwone mięso (mięso ssaków) lub produkty uboczne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”);
• hipewolemia;
• hiperhydratacja;
• ostra niewydolność serca.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Należy zachować ostrożność u pacjentów, którzy jednocześnie przyjmują leki mogące powodować zatrzymanie sodu (np. kortykosteroidy, niesteroidowe leki przeciwzapalne), ponieważ jednoczesne stosowanie może prowadzić do obrzęku.

Szczególne środki ostrożności

Reakcje anafilaktyczne/anafilakto-idowe

Roztwory modyfikowanego żelu w płynie należy stosować z ostrożnością u pacjentów z wywiadem chorób alergiczych, np. astmy.

Roztwory modyfikowanego żelu w płynie stosowane w celu uzupełnienia objętości mogą rzadko powodować reakcje alergiczne (anafilaktyczne/anafilakto-idowe) różnego stopnia nasilenia. Aby możliwie wcześnie wykryć rozwój reakcji alergicznej, pierwsze 20 ml należy podawać powoli i pod dokładnym nadzorem stanu pacjenta, szczególnie na początku infuzji. Objawy reakcji anafilakto-idowych opisano w sekcji „Działania niepożądane”.

Z powodu możliwych reakcji krzyżowych związanych z uczestnictwem alergenu galaktoza-alfa-1,3-galaktoza (alfa-gal) ryzyko sensybilizacji i, jako konsekwencja, reakcji anafilaktycznej na roztwory zawierające żelatynę jest zwiększone u pacjentów z wywiadem alergii na czerwone mięso (mięso ssaków) i przetwory mięsne i/lub u których stwierdzono pozytywny wynik testu na obecność przeciwciał IgE anty-alfa-gal. Takim pacjentom nie należy stosować roztworów koloidowych zawierających żelatynę (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej infuzję należy natychmiast przerwać i podjąć odpowiednie leczenie.

Ryzyko związane z podaniem płynów i elektrolitów

Helofuzin należy stosować z ostrożnością u pacjentów:

• z ryzykiem przeciążenia krążenia, np. z niewydolnością lewej lub prawej komory serca, nadciśnieniem, obrzękiem płuc lub niewydolnością nerek z oligurią lub anurią;

• z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek;

• z ciężką hiperkaliemią;

• z ciężką hiperchloremią;

• z obrzękami spowodowanymi zatrzymaniem wody/soli;

• z poważnymi zaburzeniami krzepnięcia krwi;

• w wieku podeszłym, ponieważ są bardziej narażeni na rozwój zaburzeń takich jak niewydolność serca lub nerek.

Należy kontrolować stężenie elektrolitów w surowicy, równowagę kwasowo-zasadową oraz bilans wodny, szczególnie u pacjentów z hiperkaliemią, hiperchloremią lub zaburzeniami funkcji nerek. Helofuzin zawiera niefizjologiczne stężenia sodu (154 mmol/l) i chlorków (120 mmol/l).

Należy zwrócić szczególną uwagę na pojawienie się objawów hipokalcemii (np. objawy tetanii, parestezje); należy podjąć odpowiednie działania.

Wpływ na hemodylucję i krzepnięcie krwi

Należy kontrolować układ hemodynamiczny i hematologiczny oraz układ krzepnięcia.

W przypadku kompensacji dużych utrat krwi poprzez infuzję dużych objętości Helofuzinu należy w każdym przypadku kontrolować hematokryt. Hematokryt nie powinien spaść poniżej 25%. U pacjentów w wieku podeszłym lub pacjentów ciężko chorych nie powinien spaść poniżej 30%.

Podobnie w takich sytuacjach należy kontrolować wpływ rozcieńczenia na czynniki krzepnięcia, szczególnie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami hemostazy.

Ponieważ lek Helofuzin nie uzupełnia utrat białek osocza krwi, zaleca się kontrolowanie stężenia białek w osoczu krwi (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Dzieci

Doświadczenie w stosowaniu Helofuzinu u dzieci jest ograniczone. Dlatego Helofuzin należy przepisywać tym pacjentom tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Po przeprowadzeniu infuzji Helofuzinu można wykonywać badania laboratoryjne krwi (określanie grupy krwi lub przeciwciała przejściowe). Jednak zaleca się pobieranie próbek krwi przed infuzją Helofuzinu, aby uniknąć trudności z interpretacją wyników.

Helofuzin może wpływać na wyniki niektórych badań kliniczno-chemicznych, powodując fałszywie wysokie wartości:

• szybkość osiadania erytrocytów;
• gęstość właściwa moczu;
• oznaczanie niemianowanych białek, np. metodą biuretową.

Stosowanie leku Helofuzin może prowadzić do pozytywnych wyników testów antydopingu.

Helofuzin zawiera 3540 mg sodu na 1000 ml, co odpowiada 177% zalecanego przez WHO maksymalnego dziennego spożycia 2 g sodu dla dorosłego człowieka.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią

Ciąża

Brak danych lub dane są ograniczone co do stosowania Helofuzinu u kobiet w ciąży. Z uwagi na ograniczone dostępne dane oraz możliwość wystąpienia ciężkich reakcji anafilaktycznych/anafilakto-idowych z późniejszym stanem zagrożenia płodu lub noworodka, stosowanie Helofuzinu w okresie ciąży należy ograniczyć do sytuacji nagłych.

Okres karmienia piersią

Brak danych lub dane są ograniczone co do wydzielania żelatyny sukcynilowanej w mleko matki. Jednakże z uwagi na dużą masę cząsteczkową nie oczekuje się, że mleko będzie zawierać istotną ilość żelatyny. Sód i chlorek są normalnymi składnikami organizmu ludzkiego i diety. Nie oczekuje się istotnego wzrostu stężenia tych elektrolitów w mleku matki po podaniu Helofuzinu.

Plodność

Brak danych dotyczących wpływu Helofuzinu na płodność człowieka. Jednakże ze względu na charakter składników uważa się za mało prawdopodobne, że Helofuzin będzie wpływać na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi urządzeń

Lek Helofuzin nie wpływa lub ma nieznaczny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i pracy z maszynami i urządzeniami.

Sposób stosowania i dawki

Tak jak wszystkie koloidy, lek Helofuzin należy stosować tylko wtedy, gdy hipowolmię nie można skorygować wyłącznie za pomocą kryształoidów. W przypadku ciężkiej hipowolemii koloidy stosuje się zazwyczaj w połączeniu z kryształoidami.

Należy zawsze unikać przeciążenia objętościowego spowodowanego przedawkowaniem lub zbyt szybką infuzją. Dawkę należy starannie dobrać, szczególnie u pacjentów z chorobami płuc lub układu sercowo-naczyniowego.

Dawki

Dawkę i szybkość podania należy dostosować do objętości utraty krwi oraz indywidualnych potrzeb związanych z przywróceniem i utrzymaniem stabilnej sytuacji hemodynamicznej. Początkowo podaje się dawkę w zakresie średnim od 500 do 1000 ml; w przypadku ciężkiej utraty krwi konieczne są wyższe dawki.

Dorośli

Dorośli otrzymują 500 ml z odpowiednią szybkością dostosowaną do stanu hemodynamicznego pacjenta. Gdy utrata krwi przekracza 20%, zazwyczaj należy dodatkowo podawać krew lub jej składniki (zob. rozdział „Szczególne wskazania stosowania”).

Maksymalna dawka

Maksymalna dawka dobową określa stopień hemodylucji. Należy zachować ostrożność, aby uniknąć obniżenia stężenia hemoglobiny lub hematokrytu poniżej wartości krytycznych.

W razie potrzeby konieczne jest dodatkowe przetaczanie krwi lub masy czerwonych krwinek.

Należy zwrócić uwagę na rozcieńczenie białek osocza (w tym albuminy i czynniki krzepnięcia) i w razie potrzeby przeprowadzić ich odpowiednie uzupełnienie.

Szybkość infuzji

Pierwsze 20 ml roztworu należy podawać powoli, aby jak najwcześniej wykryć ewentualne reakcje anafilaktyczne/analofaktoidealne (zob. rozdział „Szczególne wskazania stosowania”).

W ciężkich, nagłych stanach Helofuzin można szybko podawać pod ciśnieniem: 500 ml w ciągu 5–10 minut do ustąpienia objawów hipowolamii.

Dzieci

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania Helofuzinu u dzieci nie zostały jeszcze w pełni ustalone. Dlatego nie można podać zaleceń dotyczących dawkowania. Helofuzin należy przepisać tym pacjentom tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść wyraźnie przewyższa potencjalne ryzyko. W takich przypadkach należy wziąć pod uwagę dominujący stan kliniczny pacjenta i szczególnie starannie kontrolować terapię (zob. także rozdział „Szczególne wskazania stosowania”).

Pacjenci w podeszłym wieku

Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z towarzyszącymi chorobami, takimi jak niewydolność serca lub niewydolność nerek, które często wiążą się z wiekiem podeszłym (zob. także rozdział „Szczególne wskazania stosowania”).

Sposób podania

Podanie dożylnie.

Przed szybką infuzją Helofuzin można podgrzać do temperatury nie wyższej niż 37 °C.

Podczas podawania Helofuzinu metodą infuzji pod ciśnieniem należy przed podaniem roztworu usunąć całe powietrze z wnętrza pojemnika i zestawu do wlewania, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo wystąpienia embolii powietrznej podczas infuzji.

Roztwór w fiolce przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Niezużytej zawartości otwartej fiolki nie wolno przechowywać ani ponownie wykorzystywać. Nie wolno ponownie podłączać częściowo wykorzystanych fiol.

Lek należy stosować tylko wtedy, gdy roztwór jest klarowny, zabarwiony na kolor słomkowy, a fiolka i jej kapselka nie są uszkodzone.

Wszelkie nieużywane leki lub materiały zużyte należy utylizować zgodnie z lokalnymi przepisami.

Dzieci

Doświadczenie związane ze stosowaniem Helofuzinu u dzieci jest ograniczone, dlatego lek należy stosować w tej grupie wiekowej tylko po starannym ocenieniu stosunku korzyści do ryzyka i przy dokładnym monitorowaniu.

Przedawkowanie

Objawy

Przedawkowanie lub zbyt szybkie podanie Helofuzinu może prowadzić do przypadkowej hipervolemii i przeciążenia krążenia, co wiąże się ze znacznym obniżeniem hematokrytu i stężenia białek osocza, towarzyszy mu zaburzenie równowagi elektrolitowej i kwasowo-zasadowej. Może to prowadzić do kolejnych zaburzeń funkcji serca i płuc (obrzęk płuc). Objawy przeciążenia krążenia obejmują m.in. ból głowy, duszność i napięcie żył szyjnych.

<Leczenie

W przypadku pojawienia się pierwszych objawów przeciążenia krążenia infuzję należy natychmiast przerwać i podać moczopędne działające szybko. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe z kontrolą elektrolitów.

Działania niepożądane

Działania niepożądane są wymienione zgodnie z częstością ich występowania:

bardzo często (≥ 1/10);

często (od ≥ 1/100 do < 1/10);

rzadko (od ≥ 1/1 000 do < 1/100);

nieczęsto (od ≥ 1/10 000 do < 1/1 000);

bardzo rzadko (< 1/10 000);

nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Krótki przegląd profilu bezpieczeństwa

Działania niepożądane mogą występować podczas i po podaniu Helofuzinu. Zazwyczaj obejmują reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne różnego stopnia nasilenia (patrz także sekcje „Przeciwwskazania” i „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”, szczególnie w odniesieniu do nadwrażliwości na galaktozę-alfa-1,3-galaktozę (alfa-gal) oraz alergię na czerwone mięso i przetwory mięsne).

Wykaz działań niepożądanych

Ze strony układu odpornościowego

Rzadko: reakcje anafilaktyczne/anafilaktoidealne aż do szoku (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”)

Ze strony serca

Bardzo rzadko: tachykardia

Ze strony układu krążenia

Bardzo rzadko: hipotensja

Ze strony układu pokarmowego

Niecześć: nudności, wymioty, ból brzucha

Ogólne zaburzenia i reakcje w miejscu podania

Bardzo rzadko: podwyższenie temperatury ciała, dreszcze.

Badania

Nieznane: obniżenie nasycenia tlenem.

Ze strony układu krwi i układu limfatycznego

Bardzo często: obniżenie hematokrytu i stężenia białek w osoczu krwi.

Często (w zależności od podanej dawki): stosunkowo wysokie dawki Helofuzinu powodują rozcieńczenie czynników krzepnięcia krwi i mogą zatem wpływać na krzepnięcie krwi. Czas protrombinowy i aktywowany częściowy czas tromboplastynowy (APTT) mogą ulec wydłużeniu po podaniu dużych dawek Helofuzinu (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Informacja o poszczególnych działaniach niepożądanych

Lekkie reakcje anafilaktoidealne obejmują: uogólnioną rumień, pokrzywkę, obrzęk okołookieczny lub obrzęk naczynioruchowy.

Reakcje anafilaktoidealne średniego nasilenia obejmują: duszność, świsty, szmery, nudności, wymioty, zawroty głowy (presynkopa), potliwość, uczucie ucisku w klatce piersiowej lub gardle, ból brzucha.

Ciężkie reakcje anafilaktoidealne obejmują: sinicę lub SaO2 ≤ 92% na dowolnym etapie, hipotensję (ciśnienie tętnicze skurczowe < 90 mmHg u dorosłych), dezorientację, kolaps, utratę przytomności lub nietrzymanie moczu.

W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktoidealnej infuzję należy natychmiast przerwać i rozpocząć standardowe leczenie okresu ostrzego.

Dzieci

Brak danych dotyczących szczególnego charakteru lub częstości występowania działań niepożądanych u dzieci.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego produktu leczniczego. Personel medyczny i farmaceutyczny, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku za pośrednictwem Automatycznego Systemu Informacyjnego nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 3 lata.

Infuzję należy rozpocząć natychmiast po podłączeniu pojemnika do systemu do wlewu.

Warunki przechowywania

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Nie zamarzać.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Niezgodność

Z uwagi na brak badań zgodności niniejszy lek nie może być mieszany z innymi produktami leczniczymi.

Opakowanie

500 ml roztworu w butelkach. 10 butelek w kartonowym pudełku.

500 ml roztworu w butelkach.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent. B. Braun Medical SA / B. Braun Medical SA.

Miejsce pochodzenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności

Route de Sorge 9, 1023 Crissier, Szwajcaria / Route de Sorge 9, 1023 Crissier, Switzerland.

Wniosek składający. B. Braun Melsungen AG / B. Braun Melsungen AG.

Miejsce pochodzenia wniosku składającego oraz adres miejsca prowadzenia działalności

Carl-Braun-Strasse 1, 34212 Melsungen, Niemcy / Carl-Braun-Strasse 1, 34212 Melsungen, Germany.