GripocytroN Forte

INSTRUKCJA dotycz|ąca stosowania leku GRIPOCITRON FORTE

Skład:

Substancje czynne: paracetamol; kwas askorbinowy (witamina C); feniramina; fenylefryna;

1 saszetka zawiera| paracetamolu| 650 mg, kwasu askorbinowego 50 mg, feniraminy| małezynianu| 20 mg, fenylefryny| hydrochloro| 10 mg;

Substancje pomocnicze: sorbitol (E 420); kwas cytrynowy bezwodny; sacharyna sodowa; laktoza jednowodna; kwas bursztynowy; cytrynian sodu|; povidon; dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny; żółć tartrazynowa (E 102); aromat "Cytrynowy", zawierający maltodekstrynę, gumę arabską, kwas cytrynowy.

Postać farmaceutyczna. Proszek do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: zawartość saszetki – mieszanina granulek i proszku w kolorze żółtym i białym z zapachem owocowym.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Paracetamol, kombinacje bez leków przeciwlękowych|. Kod ATC N02B E51.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Paracetamol wykazuje działanie przeciwgorączkowe, przeciwbólowe oraz słabe działanie przeciwzapalne. Hamuje syntezę prostaglandyn w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) i blokuje przewodzenie impulsów bólowych.

Kwas askorbinowy zwiększa nieswoistą odporność organizmu.

Maleinian feniraminu – antagonistyczny bloker receptorów H1 histaminy, zmniejsza przepuszczalność naczyń, likwiduje łzawienie, swędzenie oczu i nosa.

Chlorowodorek fenylefryny – α-adrenomimetyk, wykazuje działanie zwężające naczynia, zmniejsza obrzęk błony śluzowej nosa i zatok przynosowych.

Farmakokinetyka.

Paracetamol dobrze wchłania się, przenika przez barierę łożyskową, w niewielkim stopniu przenika do mleka matki, metabolizuje się w układzie cytochromu P450, wydala się przez nerki, okres półwydalenia (T½) – 1-4 godziny. Czas trwania działania – 3-4 godziny.

Kwas askorbinowy szybko wchłania się z przewodu pokarmowego. Metabolizuje się w wątrobie, wydala się przez nerki.

Maleinian feniraminu dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego. Metabolizuje się w wątrobie w układzie cytochromu P450, T½ – 16-18 godzin, 70-83% wydala się przez nerki.

Działanie chlorowodoru fenylefryny pojawia się szybko i trwa około 20 minut. Metabolizuje się w wątrobie lub w przewodzie pokarmowym, wydala się przez nerki.

Charakterystyki kliniczne.

Wskazania. Leczenie objawowe zakażeń ostrej drogi oddechowej i grypy:

• podwyższonej temperatury ciała;
• bólu głowy;
• zatkania nosa;
• kataru;
• bólu i osłabienia mięśni.

Przeciwwskazania. Podwyższona wrażliwość na składniki leku; ciężkie zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek; wrodzona hiperbilirubinemia; niedobór glukozo-6-fosforan dehydrogenazy; fenyloketonuria, alkoholizm; choroby krwi; leukopenia; anemia; ciężkie formy arytmii, nadciśnienia tętniczego, miażdżycy, choroby niedokrwiennej serca; nadczynność tarczycy; ostry zapalenie trzustki; przerost prostaty z zatrzymaniem moczu; obturacja szyjki pęcherza moczowego; obturacja odbytnicy i dwunastnicy; astma oskrzelowa; pierwotne pierwotne zamknięcie kąta jaskry; feochromocytoma; zakrzepica; zakrzewica żył; epilepsja; stany podwyższonego pobudzenia; zaburzenia snu towarzyszące leczeniu tricyklicznymi lekami przeciwdogrywczymi, β-blokerami, innymi sympatykomimetykami, lekami hamującymi lub zwiększającymi apetyt oraz psychostymulatorami podobnymi do amfetamin; jednoczesne leczenie i 2 tygodnie po zakończeniu stosowania inhibitorów MAO.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań. Wchłanianie paracetamolu może być zwiększone przy jednoczesnym stosowaniu z metoklopramidem i domperydonem oraz zmniejszone – z cholestryminą (ten efekt jest nieznaczny, jeśli cholestrymina jest stosowana 1 godzinę później). Przy długotrwałym przyjmowaniu paracetamolu może nasilić się działanie przeciwkrzepne warfaryny i innych pochodnych kumaryny oraz zwiększyć się ryzyko krwawień. Przy okazjonalnym stosowaniu paracetamolu ten efekt nie jest wyrażony. Barbiturany zmniejszają działanie przeciwgorączkowe paracetamolu. Leki hepatotoksyczne zwiększają prawdopodobieństwo kumulacji paracetamolu i przedawkowania. Ryzyko hepatotoksyczności paracetamolu wzrasta przy przyjmowaniu leków indukujących enzymy mikrosomalne wątroby (barbiturany; przeciwpadaczkowe – fenytoina, fenylobarbital, karbamazepina oraz przeciwgruźlicze – ryfampicyna, izoniazyd). Paracetamol: zmniejsza skuteczność diuretyków, może wydłużać T½ chloramfenikolu; może indukować metabolizm lamotrydzyny w wątrobie, co prowadzi do zmniejszenia jej dostępności biologicznej i skuteczności. Przy regularnym przyjmowaniu paracetamolu i zydowudyny możliwe jest wystąpienie neutropenii i zwiększone ryzyko uszkodzenia wątroby. Przy stosowaniu probeneklidu dawkę paracetamolu należy zmniejszyć, ponieważ wpływa on na metabolizm paracetamolu. Paracetamol może wpływać na wyniki oznaczania stężenia kwasu moczowego metodą fosforowo-wolframowo-kwasową. Hepatotoksyczność paracetamolu może nasilić się przy długotrwałym lub nadmiernym spożyciu alkoholu. Nie należy stosować jednocześnie z alkoholem. Należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną, ponieważ takie jednoczesne przyjmowanie wiąże się z kwasem metabolicznym o wysokim przerwaniu anionowym, jako następstwo kwasu pirzglutaminowego, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

Interakcja fenyloeptryny z inhibitorami MAO powoduje efekt nadciśnieniowy, z tricyklicznymi lekami przeciwdogrywczymi (amitryptyliną) – zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, z cyklosporyną i glikozydami nasercowymi – prowadzi do arytmii i zawału, z innymi sympatykomimetykami zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych i nadciśnienia tętniczego, może zmniejszać skuteczność β-blokerów i innych leków przeciwnadciśnieniowych (rezerpiny, metyldopy, debrizochiny, guanetydyny) z zwiększeniem ryzyka nadciśnienia tętniczego i powikłań sercowo-naczyniowych. Jednoczesne stosowanie fenyloeptryny z alkaloidami szaleju (ergotaminem i metysergidem) może zwiększyć ryzyko ergotyzmu.

Kwas askorbinowy przy doustnym przyjmowaniu zwiększa wchłanianie żelaza; podnosi poziom etyniloestradiolu, penicylin, tetracyklin; obniża poziom leków przeciwpadaczkowych, pochodnych fenytoiny w krwi; zmniejsza skuteczność heparyny i pośrednich leków przeciwkrzepnych; zwiększa ryzyko kryształomoczu przy leczeniu salicylanami i ryzyko jaskry przy leczeniu glikokortykosteroidami; duże dawki zmniejszają skuteczność tricyklicznych leków przeciwdogrywcznych. Kwasu askorbinowego można przyjmować dopiero po upływie 2 godzin po wstrzyknięciu deferozaminy, ponieważ ich jednoczesne przyjmowanie zwiększa toksyczność żelaza, szczególnie w mięśniu sercowym, co może prowadzić do niewydolności serca. Długotrwałe przyjmowanie dużych dawek przy leczeniu disulfiramem hamuje reakcję disulfiram-alkohol. Wchłanianie kwasu askorbinowego zmniejsza się przy przyjmowaniu doustnych środków antykoncepcyjnych, spożyciu soków owocowych lub warzywnych, napojów alkalicznych.

Feniramin zwiększa działanie antycholinergiczne atropiny, leków przeciwbólowych, tricyklicznych leków przeciwdogrywcznych, leków przeciwparkinsonowskich, hamuje działanie leków przeciwkrzepnych. Jednoczesne stosowanie feniraminu ze środkami uspokajającymi, barbituranami, lekami uspokajającymi, neuroleptykami, lekami uspokajającymi, anestetykami, lekami przeciwbólowymi, alkoholem może znacznie zwiększyć jego działanie depresyjne.

Szczególne wskazania.

Nie wolno przekraczać zalecanych dawek. Jeśli objawy nie poprawią się w ciągu 5 dni lub towarzyszy im wysoka gorączka, dreszcze trwające dłużej niż 3 dni, wysypka lub długotrwały ból głowy, należy skonsultować się z lekarzem, ponieważ te objawy mogą być przejawem poważniejszej choroby.

Ze względu na ryzyko ciężkiego uszkodzenia wątroby w przypadku przedawkowania, nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami na objawowe leczenie przeziębienia i kataru (zwężające naczynia, zawierające paracetamol). Ostrożnie należy stosować u chorych na chorobę Raynauda, nadciśnienie tętnicze, choroby serca, zaburzenia rytmu, bradykardię, choroby tarczycy, wątroby i nerek, ostre zapalenie wątroby, jaskrę, przewlekłe choroby płuc, przerośnięcie prostaty (ponieważ istnieje ryzyko zatrzymania moczu), cukrzycę, u osób starszych, przy skłonności do krzepnięcia krwi, anemii hemolitycznej, przewlekłemu niedożywieniu, odwodnieniu, zwężającym wrzodzie peptycznym. Ryzyko hepatotoksyczności zwiększa się u osób z uszkodzeniem wątroby spowodowanym alkoholem oraz u osób nadużywających alkoholu.

Przed zastosowaniem leku należy skonsultować się z lekarzem w przypadku chorób wątroby, nerek; przyjmowania warfaryny lub podobnych leków przeciwkrzepliwych; przyjmowania leków przeciwbólowych każdego dnia przy lekkich formach artretyzmu; chorób oskrzelowo-płucnych (astma, emfizema, przewlekły zapalenie oskrzeli).

Lek może wpływać na wyniki badań laboratoryjnych dotyczących zawartości glukozy, kwasu moczowego, kreatyniny i nieorganicznych fosforanów we krwi. Wynik badania na ukrytą krew w kale może być negatywny.

Zgłaszano przypadki metabolicznego kwasicy z dużą luką anionową (MAWAP) (jej objawy to głębokie, przyśpieszone lub utrudnione oddychanie, nudności, wymioty, utrata apetytu), jako następstwo kwasicy piroglutaminowej, u pacjentów z ciężkimi chorobami, takimi jak ciężka niewydolność nerek i sepsa, lub u pacjentów z niedożywieniem lub obecnością innych przyczyn niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), którzy byli leczeni paracetamolem w dawce terapeutycznej przez dłuższy okres lub kombinacją paracetamolu i flukloksacyliny. W przypadku podejrzenia MAWAP jako następstwa kwasicy piroglutaminowej, zaleca się natychmiastowe zaprzestanie stosowania paracetamolu i dokładne monitorowanie stanu pacjenta. Pomiar stężenia 5-oksoproliny w moczu może być pomocny w identyfikacji kwasicy piroglutaminowej jako głównej przyczyny MAWAP u pacjentów z wieloma czynnikami ryzyka. W takim przypadku należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem.

Nie zaleca się przyjmowania tego leku pod koniec dnia, ponieważ kwas askorbinowy w dużych dawkach ma lekki efekt pobudzający. Ze względu na pobudzający wpływ kwasu askorbinowego na wytwarzanie kortykosteroidów należy kontrolować funkcję nerek i ciśnienie tętnicze.

Z szczególną ostrożnością należy stosować u pacjentów z zaburzeniami metabolizmu żelaza (hemochromatoza, talasemia), z wywiadem kamicy nerkowej (ryzyko hiperoksalurii i osadzania się szczawianów w układzie moczowym po przyjęciu dużych dawek kwasu askorbinowego).

Długotrwałe stosowanie dużych dawek kwasu askorbinowego może przyspieszać jego własny metabolizm, co może prowadzić do paradoksalnego niedoboru witaminy po odstawieniu leku. Nie należy stosować jednocześnie z innymi lekami zawierającymi witaminę C. Wchłanianie kwasu askorbinowego może ulec zmianie przy zaburzeniach motoryki jelit, enteropatii lub obniżonej sekrecji żołądkowej.

Lek zawiera fenyloefrynę, która może wywołać napady dławicy piersiowej.

Tartrazyna (E 102) może powodować reakcje alergiczne.

Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, należy skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem tego leku.

Ten lek zawiera 1,26 mmol (lub 28,9 mg)/dawkę sodu (1 opakowanie leku). Należy zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów stosujących dietę ograniczającą sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią. Lek jest przeciwwskazany w czasie ciąży lub karmienia piersią. Wpływ leku na płodność nie był specjalnie badany. Wiadomo, że badania przedkliniczne nie wykazały żadnego szczególnego wpływu paracetamolu na płodność przy stosowaniu go w dawkach terapeutycznych. Nie przeprowadzono odpowiednich badań wpływu fenyloefryny i fenyraminy na toksyczność rozrodczą u zwierząt.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Ponieważ lek może powodować senność i inne działania niepożądane ze strony układu nerwowego i narządu wzroku, nie zaleca się prowadzenia samochodu ani pracy z maszynami podczas jego stosowania.

Sposób stosowania i dawki.

Dorośli i dzieci od 14. roku życia powinni przyjmować wewnętrznie po 1 opakowanie co 3–4 godziny, ale nie więcej niż 3 opakowania na dobę. Przed zażyciem zawartość 1 opakowania rozpuścić w szklance wrzącej wody (nie wrzątku), przyjmować ciepłe.

Maksymalny okres stosowania – 5 dni.

Dzieci. Lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 14. roku życia.

Przedawkowanie.

Przy przedawkowaniu paracetamolu w pierwszych 24 godzinach pojawiają się bladość skóry, nudności, wymioty, anoreksja i ból brzucha. Po przyjęciu dużych dawek mogą występować zaburzenia orientacji, pobudzenie psychoruchowe, zawroty głowy, bezsenność, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, martwica wątroby. Pierwszym objawem uszkodzenia wątroby może być ból brzucha, który nie zawsze pojawia się w pierwszych 12–48 godzinach, ale może wystąpić później, nawet do 4–6 dni po zażyciu leku. Uszkodzenie wątroby zwykle rozwija się maksymalnie w ciągu 72–96 godzin po przyjęciu leku. Mogą wystąpić zaburzenia metabolizmu glukozy i kwasica metaboliczna, krwawienia. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek możliwe są anemia aplastyczna, pancytopenia, agranulocytoza, neutropenia, leukopenia, trombocytopenia.

W pojedynczych przypadkach donoszono o ostrej niewydolności nerek z martwicą kanalików, która może wystąpić nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia wątroby, objawiającej się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, hematurią, białkomoczem. Możliwa jest nefrotoksyczność: kolka nerkowa, zapalenie nerek międzywątroboczne, martwica naczyń włosowatych.

Zażywanie przez dorosłych 10 g lub więcej paracetamolu oraz ponad 150 mg/kg masy ciała przez dziecko, szczególnie w połączeniu z alkoholem, może prowadzić do martwicy hepatocytów, rozwoju encefalopatii, krwawień, hipoglikemii, śpiączki wątrobowej i skutku śmiertelnego. U pacjentów z czynnikami ryzyka (długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitalą, fenytoiną, primidonem, ryfampycyną, ziołem św. Jana lub innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; nadużywanie alkoholu; kacheksja glutationowa (zaburzenia trawienia, mukowiscydoza, zakażenie HIV, głód, kacheksja)) zastosowanie 5 g lub więcej paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby.

Przy przedawkowaniu kwasu askorbinowego występują nudności, wymioty lub biegunka (które ustępują po odstawieniu substancji); wzdęcia i ból brzucha, swędzenie, wysypka skórna, podwyższona pobudliwość. Dawki powyżej 3000 mg mogą powodować tymczasową osmotyczną biegunkę i zaburzenia przewodu pokarmowego, zaburzenia metabolizmu cynku i miedzi, dystrofię mięśnia sercowego; przy długotrwałym stosowaniu w dużych dawkach możliwe jest przygnębienie funkcji aparatu wysp trzustkowych i glukozuria. Przedawkowanie może prowadzić do zmian wydzielania kwasu askorbinowego i kwasu moczowego z moczem podczas acetylowania moczu, z wytrącaniem się kamieni szczawianowych.

Przy przedawkowaniu feniraminy występują objawy podobne do atropinowych: mydriaza, fotofobia, suchość skóry i błon śluzowych, hipertermia, atonia jelit. Uspokojenie OUN prowadzi do zaburzeń pracy układu oddechowego i układu sercowo-naczyniowego (bradykardia, hipotensja tętnicza, kolaps). Objawy spowodowane wzajemnym potencjonowaniem działania parasympatolitycznego feniraminy i działania sympatykomimetycznego fenyloepryny: senność, po której może rozwijać się pobudzenie (szczególnie u dzieci) lub uspokojenie OUN, zaburzenia wzroku, wysypka, trwały ból głowy, nerwowość, bezsenność, hiperrefleksja, drażliwość, zaburzenia krążenia, bradykardia.

Przy przedawkowaniu fenyloepryny występują nadmierna potliwość, pobudzenie psychoruchowe lub uspokojenie OUN, ból głowy, zawroty głowy, senność, zaburzenia świadomości, arytmie, drżenie, hiperrefleksja, drgawki, nudności, wymioty, drażliwość, niepokój, nadciśnienie tętnicze; w ciężkich przypadkach – śpiączka.

Leczenie. Przy przedawkowaniu paracetamolu wymagana jest szybka pomoc medyczna. Pacjenta należy niezwłocznie przewieźć do szpitala, nawet jeśli nie występują wczesne objawy przedawkowania. Objawy mogą być ograniczone do nudności i wymiotów lub mogą nie odzwierciedlać ciężkości przedawkowania czy ryzyka uszkodzenia narządów. W ciągu pierwszej godziny po przedawkowaniu należy podać węgiel aktywowany. Stężenie paracetamolu we krwi należy zmierzyć po 4 godzinach lub później po przyjęciu (wcześniejsze stężenia są niepewne). Leczenie N-acetylocysteiny może być stosowane w ciągu 24 godzin po zażyciu paracetamolu, ale maksymalny efekt osiąga się w ciągu pierwszych 8 godzin, po czym jego skuteczność gwałtownie maleje. W razie potrzeby wewnętrznej infuzji N-acetylocysteiny należy ją podawać zgodnie z ustalonym schematem dawkowania. Alternatywnie, przy braku wymiotów i dalekim oddaleniu od szpitala, można podać doustnie metioninę.

Przy przedawkowaniu kwasu askorbinowego w ciągu pierwszych 6 godzin należy przepłukać żołądek, a w ciągu pierwszych 8 godzin podać doustnie metioninę lub dożylnie cysteamina lub N-acetylocysteinę.

Przy przedawkowaniu feniraminy nie istnieje specyficzny antydot na leczenie przedawkowania. Należy udzielić pacjentowi standardowej pomocy w nagłych wypadkach, w tym podać węgiel aktywowany, środek przeczyszczający solny oraz podjąć standardowe działania wspierające układ kardiologiczno-oddechowy. Nie wolno stosować środków pobudzających; do leczenia hipotensji tętniczej można zastosować środki zwężające naczynia.

Przy przedawkowaniu fenyloepryny do złagodzenia efektów nadciśnieniowych można podać dożylnie bloker receptora α; do złagodzenia drgawek – diazepam.

Działania niepożądane.

Z powodu skóry: wysypka (zazwyczaj uogólniona, rumieniowa), świąd, zapalenie skóry, pokrzywka, wielopostaciowa wypryskowica, zespół Stevensa-Johnsona, zespół Lyella.

Z powodu układu odpornościowego: reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy.

Z powodu układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy, drżenie, niepokój, pobudzenie nerwowe, drażliwość, uczucie strachu, bezsenność, senność, dezorientacja, halucynacje, pobudzenie psychoruchowe, zaburzenia orientacji, stany depresyjne, parestezje, szum w uszach, w pojedynczych przypadkach – śpiączka, drgawki, dyskineza, zmiany zachowania.

Z powodu układu oddechowego: skurcz oskrzeli u pacjentów wrażliwych na kwas acetylosalicylowy i inne LNPZ.

Z powodu narządów wzroku: zaburzenia widzenia i akomodacji, midriaza, podwyższone ciśnienie wewnątrzgałkowe, suchość oczu.

Z powodu metabolizmu i odżywiania: kwasica metaboliczna z wysokim przerwą anionową (częstość nieznana).

Zgłoszono przypadki kwasicy metabolicznej z wysokim przerwą anionową jako następstwo kwasicy pirzglutaminowej u pacjentów z czynnikami ryzyka stosujących paracetamol (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”). Kwasica pirzglutaminowa może wystąpić na skutek niskiego poziomu glutationu u tych pacjentów.

Z powodu przewodu pokarmowego: nudności, wymioty, zgaga, suchość w ustach, dyskomfort i ból brzucha, zaparcia, biegunka, wzdęcia, anoreksja, owrzodzenia, nadmierna produkcja śliny, krwawienia, podrażnienie błon śluzowych.

Z powodu układu wątrobowo-żółciowego: zaburzenia funkcji wątroby, hipertransaminazemia, zazwyczaj bez żółtaczki, nekroza wątroby (przy stosowaniu wysokich dawek).

Z powodu układu endokrynnego: hipoglikemia, aż do śpiączki hipoglikemicznej.

Z powodu krwi i układu limfatycznego: anemia, w tym hemolityczna, siarkohemoglobinemia i metahemoglobinemia (cyjanowy zabarwienie skóry, duszność, bóle w okolicy serca), siniaki lub krwawienia, trombocytopenia, neutropenia, agranulocytoza, leukopenia, pancytopenia.

Z powodu nerek i układu moczowego: nefrotoksyczność, nefryt śródmiąższowy, martwica naczyń włosowatych, dysuria, zatrzymanie moczu i trudności w oddawaniu moczu, kolka nerkowa, niewydolność nerek.

Z powodu układu sercowo-naczyniowego: nadciśnienie tętnicze, tachykardia, bradykardia, arytmia, duszność, ból w sercu, napady dławicy piersiowej.

Inne: ogólne osłabienie, niedobór samopoczucia.

W przeciwieństwie do leków przeciwhistaminowych drugiej generacji, stosowanie feniraminy nie wiąże się z wydłużeniem interwału QT ani arytmiami serca.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 4 g w saszetkach nr 10 w pudełku.

Kategoria wydania. Bez recepty.

Producent. SPÓŁKA Z OGRANICZONĄ ODPOWIEDZIALNOŚCIĄ „KORPORACJA „ZDROWIE”.

Siedziba producenta i adres miejsca prowadzenia działalności. Ukraina, 61013, obwód charkowski, miasto Charków, ulica Szewczenki 22.