Gozerelin-Vista

INSTRUKCJA dot. stosowania leku Gozerelin-Vista (GOSERELIN-VISTA)

Skład:

substancja czynna: gozerelina;

1 implantat zawiera 4,10 mg octanu gozereliny, co odpowiada 3,6 mg gozereliny;
substancje pomocnicze: poli(D,L-węglan mlekowy-ko-glikolowy) 50:50.

Postać farmaceutyczna. Implantat w strzykawkach wstępnie napełnionych.

Główne właściwości fizykochemiczne: implantat jest widoczny w uchwycie implantatu. Wymiary: długość około 13 mm, szerokość około 1,2 mm. Funkcjonalność: po aktywacji aplikatora z igły wychodzi nietknięty cylindryczny pręt o kolorze od białego do prawie białego.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Analogi hormonu uwalniającego gonadotropiny. Kod ATC: L02A E03.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Mechanizm działania.

Gozerelin (D-Ser(But)6 Azgly10 LH-RH) jest syntetycznym analogiem naturalnego hormonu uwalniającego hormon LH (LH-RH). Przy ciągłym stosowaniu gozerelin hamuje wydzielanie LH przez przyspinek, co prowadzi do obniżenia stężenia testosteronu we krwi u mężczyzn oraz stężenia estradiolu we krwi u kobiet. Ten efekt jest odwracalny po odstawieniu leku. W wczesnym okresie leczenia gozerelin, podobnie jak inne agonisty LH-RH, może powodować tymczasowy wzrost stężenia testosteronu we krwi u mężczyzn oraz stężenia estradiolu we krwi u kobiet.

U mężczyzn stężenie testosteronu obniża się do poziomu kastracyjnego w ciągu około 21 dni od podania pierwszego implantu i pozostaje obniżone przy regularnym podawaniu leku co 28 dni. Takie obniżenie stężenia testosteronu u większości pacjentów prowadzi do regresji guza gruczołu krokowego oraz poprawy objawów klinicznych.

W badaniach klinicznych u pacjentów z przerzutowym rakiem gruczołu krokowego wykazano, że działanie gozereliny jest porównywalne do skutków kastracji chirurgicznej.

W badaniach porównujących monoterapię bicalutamidem w dawce 150 mg z kastracją (głównie w formie gozereliny) nie stwierdzono istotnej różnicy w przeżyciu całkowitym u pacjentów z lokalnie zaawansowanym rakiem prostaty leczonych bicalutamidem oraz u pacjentów poddanych kastracji (współczynnik ryzyka = 1,05 [przedział ufności od 0,81 do 1,36]). Niemniej jednak nie jest możliwe statystyczne porównanie równoważności obu metod leczenia.

Donoszono, że gozerelin poprawia przeżycie bez choroby oraz przeżycie ogólne, gdy stosowany jest jako terapia adjuwantowa w połączeniu z radioterapią u pacjentów z lokalnie ograniczonym ryzykiem (T1-T2 i PSA (antygen specyficzny dla prostaty) na poziomie co najmniej 10 ng/ml lub ocena 7 punktów według skali Gleasona) lub lokalnie zaawansowanym (T3-T4) rakiem gruczołu krokowego. Optymalna długość trwania terapii adjuwantowej nie została ustalona; badania wykazały, że 3-letnia terapia adjuwantowa gozerelinem daje istotną poprawę przeżycia w porównaniu z samą radioterapią. Wykazano również, że terapia neoadjuwantowa gozerelinem w połączeniu z radioterapią poprawia przeżycie bez choroby u pacjentów z lokalnie ograniczonym lub lokalnie zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego.

Po prostatektomii u pacjentów, u których stwierdzono rozprzestrzenienie się raka gruczołu krokowego, terapia adjuwantowa lekiem może poprawić poziom przeżycia bez nawrotów, choć brak istotnej poprawy przeżycia, jeśli pacjenci nie mieli zaangażowanych węzłów chłonnych podczas zabiegu chirurgicznego. Pacjenci z chorobą lokalnie zaawansowaną i potwierdzoną histopatologicznie, którzy mają dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak poziom PSA co najmniej 10 ng/ml lub ocena 7 punktów według skali Gleasona przed terapią adjuwantową, powinni zostać dokładnie zbadani. Nie ma dowodów na poprawę wyników klinicznych w wyniku terapii neoadjuwantowej gozerelinem po radykalnej prostatektomii.

U kobiet stężenie estradiolu we krwi obniża się również w ciągu około 21 dni po podaniu pierwszej kapsuły i przy ciągłym leczeniu, tj. przy podawaniu leku co 28 dni, pozostaje obniżone do poziomu porównywalnego z poziomem obserwowanym u kobiet w okresie pomenopauzalnym. To obniżenie daje pozytywny efekt w hormonozależnych postaciach raka piersi, mięśniakach macicy, endometriozie oraz hamuje rozwój folikuli jajnikowych. Powoduje również cienienie się endometrium i wystąpienie amenorrei u większości pacjentek.

Podczas leczenia analogami LH-RH u niektórych kobiet może nastąpić menopauza. Rzadko dochodzi do nieodzyskania miesiączkowania po zakończeniu terapii.

Wykazano, że gozerelin w połączeniu z preparatami żelaza powoduje wystąpienie amenorrei, co zwiększa poziom hemoglobiny i poprawia odpowiednie parametry hematologiczne w porównaniu z samą terapią żelazem. To połączenie dawało średnią koncentrację hemoglobiny o 1 g/dl wyższą niż osiągnięta jedynie terapią żelazem.

Farmakokinetyka.

Gozerelin charakteryzuje się niemal pełną biodostępnością. Podawanie implantu co 4 tygodnie zapewnia utrzymanie skutecznych stężeń. Kumulacja w tkankach nie występuje. Gozerelin słabo wiąże się z białkami osocza, a okres półtrwania wynosi 2–4 godziny u pacjentów z prawidłową funkcją nerek. Okres półtrwania wydłuża się u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Jednak przy miesięcznym podawaniu leku ta zmiana nie będzie miała istotnych konsekwencji, dlatego nie ma potrzeby modyfikowania dawki u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. U pacjentów z niewydolnością wątroby nie obserwuje się istotnych zmian parametrów farmakokinetycznych.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Rak gruczołu krokowego.

Leczenie raka gruczołu krokowego w następujących przypadkach:

• leczenie raka gruczołu krokowego z przerzutami – stosowanie gozereliny korzystnie wpływa na przeżycie, podobnie jak efekt kastracji chirurgicznej;
• leczenie lokalnie zaawansowanego raka gruczołu krokowego jako alternatywa dla kastracji chirurgicznej – stosowanie gozereliny korzystnie wpływa na przeżycie, podobnie jak efekt zastosowania antyandrogenów;
• jako terapia uzupełniająca do radioterapii u pacjentów z zlokalizowanym rakiem gruczołu krokowego o wysokim ryzyku lub lokalnie zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego – stosowanie gozereliny polepsza przeżycie bez objawów choroby oraz ogólne przeżycie;
• jako terapia wstępną poprzedzającą radioterapię u pacjentów z zlokalizowanym rakiem gruczołu krokowego o wysokim ryzyku lub lokalnie zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego – stosowanie gozereliny polepsza przeżycie bez objawów choroby;
• jako terapia uzupełniająca po radykalnej prostatektomii u pacjentów z lokalnie zaawansowanym rakiem gruczołu krokowego i wysokim ryzykiem postępu choroby – stosowanie gozereliny polepsza przeżycie bez objawów choroby.

Rak piersi.

Leczenie zaawansowanego raka piersi wrażliwego na działanie hormonalne u kobiet w okresie przed- i okołomenopauzalnym.

Jako alternatywa dla chemioterapii w ramach standardowego leczenia kobiet w okresie przed-/okołomenopauzalnym z wczesnym rakiem piersi pozytywnym pod względem receptorów estrogenowych.

Endometrioza.

Umiarkowuje objawy, w tym ból, zmniejsza rozmiar i liczbę zmian endometrialnych.

Przedwczesne rozcieńczenie endometrium.

Do wstępnego rozcieńczenia endometrium przed jego ablacją lub resekcją.

Mięsień macicy.

W połączeniu z terapią lekami żelaza – w celu poprawy stanu hematologicznego u chorych z anemią i mięśniakami macicy przed zabiegiem chirurgicznym.

Owulacja in vitro.

Desensytyzacja przysadki podczas przygotowania do stymulacji superowulacji.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek z substancji pomocniczych.

Okres ciąży lub karmienia piersią.

Wiek dziecięcy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje oddziaływań.

Ponieważ terapia deprywacji androgenów może prowadzić do wydłużenia interwału QT, należy starannie rozważyć celowość jednoczesnego stosowania gozereliny z lekami mogące wydłużać interwał QT lub lekami, które mogą powodować komorową tachykardię typu torsade de pointes, takimi jak leki przeciwarytmiczne klasy IA (np. chinidyna, dysopyramid) lub klasy III (np. amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylyd), metadon, moxifloksacyna, leki przeciwpsychotyczne (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Szczególne środki ostrożności.

Istnieje wysokie ryzyko wystąpienia depresji (która może być ciężka) u pacjentów otrzymujących leczenie agonistami hormonu uwalniającego gonadotropiny, takimi jak gozerelin. Pacjentów należy o tym poinformować oraz zapewnić im odpowiednie leczenie w przypadku wystąpienia objawów.

Terapia deprywacji androgenów może prowadzić do wydłużenia interwału QT.

Przed przepisaniem gozereliny pacjentom z wywiadem wydłużenia interwału QT lub z czynnikami ryzyka jego wydłużenia, a także pacjentom, którzy współbieżnie stosują leki mogące wywołać wydłużenie interwału QT (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”), lekarze powinni ocenić stosunek korzyści do ryzyka, w tym możliwość wystąpienia komorowej tachyarytmii typu „torsade de pointes”.

Podczas stosowania gozereliny odnotowano przypadki uszkodzeń w miejscu wstrzyknięcia, w tym ból, siniaki, krwawienia i uszkodzenia naczyń. Pacjentów z takimi uszkodzeniami należy obserwować pod kątem objawów lub oznak krwawienia brzusznego. W bardzo rzadkich przypadkach błędy stosowania prowadziły do uszkodzenia naczyń i wstrząsu hemoragicznego, wymagającego przetaczania krwi i interwencji chirurgicznej. Szczególną ostrożność należy zachować stosując lek pacjentom z niskim wskaźnikiem masy ciała (BMI) i/lub tym, którzy otrzymują leki zapewniające pełną antykoagulację (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Meżczyźni.

Gozerelin należy stosować z ostrożnością u mężczyzn, u których istnieje zagrożenie niedrożnością dróg moczowych lub uciskiem na rdzeń kręgowy, a także należy dokładnie obserwować takich pacjentów w pierwszym miesiącu terapii. W przypadku wystąpienia lub rozwoju ucisku na rdzeń kręgowy lub niewydolności nerek spowodowanej niedrożnością dróg moczowych należy zastosować standardowe leczenie takich powikłań.

Należy rozważyć możliwość przepisania antyandrogenów w początkowym okresie leczenia analogami LH-RH (np. cyproteronu acetylanu 300 mg/dobę przez 3 dni przed i przez 3 tygodnie po podaniu gozereliny), ponieważ donoszono, że może to zapobiegać możliwym skutkom początkowego wzrostu stężenia testosteronu w surowicy.

Mało prawdopodobne, że leczenie to będzie korzystne dla pacjentów z rakiem gruczołu krokowego niezależnym od hormonów. Taka oporność na leczenie może wynikać z braku odpowiedzi na kastrację lub leczenie hormonalne.

Zaleca się ustalenie poziomu testosteronu przed rozpoczęciem leczenia w celu możliwości oceny korzyści terapeutycznej.

Stosowanie agonistów LH-RH może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Wstępne dane wskazują, że stosowanie bisfosfonianów w połączeniu z agonistami LH-RH może zmniejszać utratę minerałów kości u mężczyzn. Szczególną ostrożność należy zachować wobec pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka rozwoju osteoporozy (przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe leczenie lekami przeciwpadaczkowymi lub kortykosteroidami, osteoporoza w wywiadzie rodzinnym).

Zanotowano przypadki zaburzeń nastroju, w tym depresji. Pacjenci z ustaloną depresją oraz pacjenci z nadciśnieniem tętniczym wymagają dokładnego nadzoru.

Istnieje wysokie ryzyko obniżenia ciśnienia (które może być poważne) u pacjentów leczonych za pomocą agonistów LH-RH, takich jak gozerelin. Należy o tym poinformować pacjentów i odpowiednio leczyć, jeśli pojawią się objawy.

W badaniu farmakoepidemiologicznym agonistów LH-RH stosowanych w leczeniu raka gruczołu krokowego obserwowano przypadki zawału mięśnia sercowego i niewydolności serca.

Ryzyko wzrasta przy stosowaniu leku w połączeniu z lekami antyandrogennymi. Zanotowano zmniejszenie tolerancji glukozy u mężczyzn stosujących agonisty LH-RH. Może to objawiać się cukrzycą lub utratą kontroli glikemii u osób z już istniejącą cukrzycą. Dlatego konieczna jest kontrola poziomu glukozy we krwi.

Kobiety.

Rak piersi jako wskazanie.

Zmniejszenie gęstości mineralnej kości.

Stosowanie agonistów LH-RH może prowadzić do zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Po 2 latach leczenia wczesnych stadiów raka piersi średnie zmniejszenie gęstości mineralnej szyjki kości udowej i odcinka lędźwiowego kręgosłupa u kobiet wyniosło odpowiednio 6,2% i 11,5%. Wykazano, że te utraty są częściowo odwracalne: rok po zakończeniu leczenia utrata gęstości mineralnej szyjki kości udowej i odcinka lędźwiowego kręgosłupa była odpowiednio o 3,4% i 6,4% mniejsza niż przed zastosowaniem leku, choć dane dotyczące regeneracji masy kostnej są bardzo ograniczone. Według istniejących danych u większości kobiet masa kostna odzyskuje się po zakończeniu leczenia.

Wstępne dane wskazują, że stosowanie gozereliny w połączeniu z tamoksyfenem u chorych na raka piersi może zmniejszać utratę minerałów kości.

Stan dobrej jakości jako wskazanie.

Utrata gęstości mineralnej kości.

Agonisty LH-RH mogą powodować zmniejszenie gęstości mineralnej kości średnio o 1% na każde 6 miesięcy leczenia. Zmniejszenie gęstości mineralnej kości o 10% zwiększa ryzyko złamania około 2–3 razy. Według istniejących danych u większości kobiet po odstawieniu leczenia masa kostna odzyskuje się.

U pacjentek przyjmujących gozerelinę w leczeniu endometriozy dodatkowa terapia hormonalna łagodziła zmniejszenie gęstości mineralnej kości oraz nasilenie objawów wazomotorycznych.

Nie ma danych specyficznych dotyczących stosowania leku u pacjentek z ustaloną osteoporozą lub czynnikami ryzyka jej rozwoju (takimi jak przewlekłe nadużywanie alkoholu, palenie tytoniu, długotrwałe leczenie lekami obniżającymi gęstość mineralną kości, np. lekami przeciwpadaczkowymi lub kortykosteroidami, osteoporoza w wywiadzie rodzinnym, zaburzenia odżywiania, np. anoreksja nerwowa). Ponieważ zmniejszenie gęstości mineralnej kości u takich pacjentek może być bardziej niebezpieczne, celowość stosowania gozereliny należy ocenić w każdym przypadku indywidualnie i rozpocząć terapię tylko wtedy, gdy korzyść przewyższa ryzyko. Należy zastosować dodatkowe środki zapobiegające utracie minerałów kości.

Krwawienie odstawieniowe.

Na początku stosowania gozereliny u niektórych pacjentek może dojść do krwawień pochwy różnej długości i intensywności. Zazwyczaj takie krwawienie występuje w pierwszym miesiącu po rozpoczęciu leczenia, co najprawdopodobniej jest reakcją na wycofanie estrogenów, i samo ustępuje. Jeśli krwawienie nie ustępuje, należy ustalić jego przyczynę.

Nie ma danych klinicznych dotyczących efektu stosowania gozereliny w leczeniu dobroczynnych stanów ginekologicznych przez więcej niż 6 miesięcy.

Stosowanie gozereliny może prowadzić do zwiększenia oporu szyjki macicy, dlatego należy zachować ostrożność podczas jej rozszerzania.

Gozerelinę w ramach wspomaganego rozrodu należy stosować wyłącznie pod nadzorem specjalisty z doświadczeniem w tej dziedzinie.

Podobnie jak w przypadku innych agonistów LH-RH, donoszono o przypadkach zespołu hiperstymulacji jajników (OHSS) spowodowanego stosowaniem gozereliny 3,6 mg w połączeniu z gonadotropiną. Cykl stymulacji należy dokładnie monitorować, aby określić, u których pacjentek istnieje ryzyko rozwoju OHSS. W przypadku ryzyka wystąpienia OHSS zaleca się odstawienie ludzkiej gonadotropiny kosmówkowej (hCG).

Należy stosować gozerelinę z ostrożnością w procedurach zapłodnienia u pacjentek z zespołem policystycznych jajników, ponieważ możliwe jest stymulowanie dużej liczby folikuli.

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować niesterydowe metody antykoncepcji w trakcie terapii lekiem gozerelin oraz do czasu przywrócenia miesiączkowania po zakończeniu leczenia.

Wymagany jest dokładny nadzór nad pacjentkami z ustaloną depresją oraz pacjentkami z nadciśnieniem tętniczym.

Stosowanie gozereliny może spowodować pozytywną reakcję w teście antydopingowym.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Gozereliny nie należy stosować w czasie ciąży, ponieważ istnieje teoretyczne ryzyko poronienia lub wystąpienia wad wewnątrzmacicznych w przypadku przyjmowania agonistów LH-RH w czasie ciąży. Należy dokładnie przebadać kobiety, które mogą zajść w ciążę, aby wykluczyć możliwość zajścia w ciążę.

W czasie leczenia należy stosować niesterydowe metody antykoncepcji do czasu przywrócenia miesiączkowania (patrz również ostrzeżenia dotyczące czasu niezbędnego do przywrócenia miesiączkowania w sekcji „Szczególne środki ostrożności”).

Przed zastosowaniem gozereliny należy wykluczyć ciążę. Nie ma żadnych danych klinicznych wskazujących na istnienie związku przyczynowego między stosowaniem gozereliny a jakąkolwiek późniejszą patologią rozwoju oocytu, ciąży lub jej wyniku.

Stosowanie gozereliny w czasie karmienia piersią nie jest zalecane. W czasie leczenia analogami GnRH może naturalnie nastąpić menopauza. Rzadko u niektórych kobiet po zakończeniu leczenia nie przywracają się miesiączkowania.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek nie wpływa lub wpływa nieznacznie na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Należy ostrożnie wstrzykiwać Gozerelin-Vista do przedniej ściany brzucha ze względu na bliskość dolnej tętnicy biodrowej i jej odgałęzień.

Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu leku u pacjentów z niskim BMI lub u tych, którzy przyjmują leki przeciwzakrzepowe (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Należy upewnić się, że wstrzyknięcie zostało wykonane podskórnie zgodnie z techniką opisaną w instrukcji do wstrzykiwania. Nie wstrzykiwać środka leczniczego do naczyń krwionośnych, mięśni ani jamy brzusznej.

W razie potrzeby chirurgicznego usunięcia implantu gozereliny jego lokalizację można określić za pomocą badania ultrasonograficznego.

Dorośli.

Jeden implant leku Gozerelin-Vista 3,6 mg podawany podskórnie w przednią ścianę brzucha co 28 dni.

Nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek lub wątroby, jak również u pacjentów w podeszłym wieku.

Owulacja in vitro.

Gozerelin-Vista 3,6 mg stosuje się w terapii dezensybilizacyjnej przysadki, której stopień określa się na podstawie poziomu estradiolu w surowicy krwi i który powinien odpowiadać poziomowi w wczesnej fazie folikularnej (około 150 pmol/l). Zazwyczaj następuje to między 7. a 21. dniem cyklu menstruacyjnego.

Stymulację jajników (kontrolowaną hiperowulację) za pomocą gonadotropin należy rozpocząć po osiągnięciu stanu dezensybilizacji. Dezensybilizacja wywołana przez podanie implantu agonisty jest bardziej trwała, co w niektórych przypadkach może wymagać zwiększenia dawki gonadotropiny. W odpowiednim stadium rozwoju folikuli wstrzykiwanie gonadotropiny należy przerwać, a następnie podać ludzką gonadotropinę kosmówkową (hCG) w celu indukcji owulacji. Kontrolę leczenia, procedury pobierania komórek jajowych oraz zapłodnienia należy przeprowadzać zgodnie z obowiązującą praktyką w danej placówce leczniczej. Endometriozę należy leczyć tylko przez 6 miesięcy, ponieważ brakuje danych klinicznych dotyczących dłuższego stosowania. Powtarzanie cykli leczenia nie jest zalecane ze względu na ryzyko zmniejszenia gęstości mineralnej kości. Wykazano, że u pacjentek otrzymujących gozerelinę w leczeniu endometriozy dodatkowa terapia hormonalna zastępcza (codzienne przyjmowanie leków estrogenowych i progestagenowych) zmniejszała utratę gęstości mineralnej kości oraz nasilenie objawów wazomotorycznych.

W celu cieniowania endometrium lek należy stosować przez 4 lub 8 tygodni leczenia. W przypadku dużych rozmiarów macicy lub niepewności terminu zabiegu chirurgicznego może być konieczne podanie drugiej kapsuły.

Mięsień macicy.

Kobietom z anemią spowodowaną mięśniakiem macicy lek Gozerelin-Vista 3,6 mg w połączeniu z lekami żelaznymi można podawać 3 miesiące przed zabiegiem chirurgicznym. Instrukcja do wstrzykiwania.

Stosować zgodnie z zaleceniami lekarza, który przepisał lek. Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu gozereliny u pacjentów z niskim BMI i/lub u tych, którzy przyjmują leki w pełnych dawkach przeciwzakrzepowych (patrz punkt „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Wskazówki dotyczące stosowania.

Stosować tylko wtedy, gdy opakowanie strzykawki-aplikatora nie jest uszkodzone. Stosować natychmiast po otwarciu opakowania.

Dopuszczalne jest zastosowanie znieczulenia miejscowego, jednak w większości przypadków nie jest ono konieczne. Strzykawkę należy utylizować za pomocą specjalnych pojemników na ostre przedmioty. Następujące informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego.

Gozerelin-Vista podaje się drogą podkucną. Przed zastosowaniem należy zapoznać się z poniższą instrukcją.

Pacjenta należy ułożyć w wygodnej pozycji, tak aby górna część ciała była nieco uniesiona. Miejsce wstrzyknięcia należy przygotować zgodnie z obowiązującymi zaleceniami.

UWAGA. Należy zachować ostrożność przy wstrzykiwaniu leku do przedniej ściany brzucha ze względu na bliskość dolnej tętnicy biodrowej i jej odgałęzień; u bardzo chudych pacjentów istnieje zwiększony ryzyko uszkodzenia naczyń.

Rycina 1

Sprawdzić opakowanie sterylnego i strzykawkę-aplikator pod kątem uszkodzeń. Wyjąć strzykawkę z opakowania sterylnego. Trzymać strzykawkę-aplikator pod niewielkim kątem do światła. Upewnić się, że implant Gozerelin-Vista jest widoczny przynajmniej częściowo. Usunąć ochronne pierścień.

Rycina 2

Chwycić strzykawkę-aplikator za korpus i zdjąć ochronny kaptur.

W przeciwieństwie do wstrzykiwań środków ciekłych, nie należy usuwać pęcherzyków powietrza — próba ich usunięcia może spowodować przesunięcie implantu Gozerelin-Vista.

Rycina 3

Zacisnąć skórę pacjenta dwoma palcami, jednocześnie obejmując korpus strzykawki, i wstrzyknąć igłę ukośnie (prawie równolegle do skóry).

Wprowadzić igłę do tkanki podskórnej (nie do mięśnia i nie do jamy brzusznej) przedniej ściany brzucha poniżej linii pępka, aż korpus strzykawki-aplikatora dotknie skóry pacjenta.

Kontakt ten z powierzchnią skóry musi być zachowany przez cały czas podawania implantu!

UWAGA. Strzykawki-aplikatora Gozerelin-Vista nie można używać do aspiracji. Jeśli igła wstrzykowa trafi do większego naczynia, krew będzie natychmiast widoczna w komorze strzykawki. W przypadku przebicia naczynia należy natychmiast wyjąć igłę, zatrzymać krwawienie spowodowane przebiciem i obserwować pacjenta pod kątem wystąpienia objawów lub oznak krwotoku brzusznego. Po upewnieniu się, że pacjent jest hemodynamicznie stabilny, można wstrzyknąć kolejny implant Gozerelin-Vista za pomocą nowej strzykawki w inne miejsce ciała. Należy zachować szczególną ostrożność przy stosowaniu leku u pacjentów z niskim BMI i/lub u tych, którzy otrzymują leczenie pełnymi dawkami leków przeciwzakrzepowych.

Rycina 4

Nacisnąć tłok. Podczas naciskania implant do podania podskórnie przesuwa się z uchwytu na koniec igły.

Nigdy nie ciągnąć strzykawki do tyłu. Podczas podawania implantu do podania podskórnie korpus strzykawki-aplikatora musi dotykać skóry pacjenta!

Rycina 5

Gdy tłok osiągnie swoje końcowe położenie, automatyczny mechanizm wciągania igły zostanie uruchomiony, a tłok zablokuje implant w tkance podskórnej.

Rycina 6

Igła jest wciągana z tkanki pacjenta do polimerowego korpusu strzykawki-aplikatora. Korpus strzykawki musi pozostać w kontakcie ze skórą pacjenta. Zazwyczaj ruch tłoka do przodu i wciąganie igły odbywa się jednym płynnym ruchem.

Rycina 7

Proces podania implantu do podania podskórnie został zakończony. Igła została całkowicie wciągnięta do korpusu strzykawki.

Ochronne pokrycie korpusu strzykawki-aplikatora zapobiega urazom końcówką igły.

Rycina 8

Ponownie założyć ochronny kaptur.

Nie wstrzykiwać igły do mięśnia ani do jamy brzusznej.

Wyrzucić strzykawkę do specjalnego pojemnika na ostre przedmioty.

UWAGA. W przypadku konieczności chirurgicznego usunięcia implantu, choć jest to mało prawdopodobne, jego lokalizację można określić za pomocą skanowania ultrasonograficznego.

Dzieci.

Leku nie stosuje się u dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u tej grupy pacjentów nie zostały ustalone.

Przedawkowanie.

Objawy. Doświadczenie dotyczące przedawkowania u ludzi jest ograniczone. W przypadku wcześniejszego niż planowane podania gozereliny lub podania jej w dawce większej niż zalecana, nie zaobserwowano klinicznie istotnych niepożądanych efektów. Wyniki badań na zwierzętach nie wskazują na żaden wpływ inny niż terapeutyczny na stężenie hormonów płciowych i drogi płciowe przy stosowaniu wyższych dawek gozereliny.

Leczenie. W przypadku przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe.

Niepożądane działania.

Częstotliwość niepożądanych reakcji została obliczona na podstawie danych z raportów dotyczących badań klinicznych oraz doniesień po wprowadzeniu na rynek. Do najczęstszych niepożądanych reakcji należały napoty cieplne, pocenie się oraz reakcje w miejscu wstrzyknięcia.

Ze względu na częstość występowania niepożądane zdarzenia klasyfikuje się następująco: bardzo często (≥ 1/10), często (od ≥ 1/100 do < 1/10), rzadko (od ≥ 1/1000 do < 1/100), rzadko (od ≥ 1/10000 do < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000) oraz nieznana częstość (niemożliwe ustalenie na podstawie dostępnych danych). Niepożądane reakcje na gozerelin-Vista według układów narządów zgodnie z MedDRA.

a. Zmniejszenie tolerancji na glukozę obserwowano u mężczyzn stosujących agonisty LH-RH. Może się to objawiać cukrzycą lub utratą kontroli glikemicznej u osób z już istniejącą cukrzycą.

b. Te efekty farmakologiczne rzadko wymagają odstawienia terapii. Hiperhidroza i ucieki mogą trwać po zakończeniu stosowania gozereliny.

c. Hipotensję lub nadciśnienie czasem obserwowano u pacjentów stosujących gozerelinę. Zmiany są zwykle tymczasowe i ustępują podczas kontynuacji terapii lub po zakończeniu stosowania gozereliny. Rzadko takie zmiany wymagały interwencji medycznej, w tym odstawienia gozereliny.

d. Zwykle niewielkie, często ustępuje bez potrzeby przerywania leczenia.

e. Początkowo pacjenci z rakiem prostaty mogą odczuwać tymczasowe nasilenie bólu w kościach – w takich przypadkach może być przepisane leczenie objawowe.

f. Obserwowano w badaniach farmakoepidemiologicznych agonistów LH-RH stosowanych w leczeniu raka gruczołu krokowego. Ryzyko wydaje się wzrastać przy stosowaniu w połączeniu ze środkami przeciwpłciowymi.

g. Utrata włosów na ciele jest szczególnie oczekiwanym efektem spowodowanym obniżeniem poziomu androgenów.

h. Utrata włosów na głowie obserwowana była u kobiet, w tym młodszych, leczonych z powodu łagodnych chorób ginekologicznych. Zjawisko to jest zazwyczaj niewielkie, ale czasem może być ciężkie.

i. W większości przypadków trądzik pojawiał się w ciągu miesiąca od rozpoczęcia stosowania.

Przy stosowaniu gozereliny możliwe są: zaburzenia funkcji wątroby oraz rozwój żółtaczki z podwyższeniem poziomu alaninoaminotransferazy, aspартaminotransferazy, gamma-glutamylotranspeptydazy; podwyższenie poziomu dehydrogenazy mleczanowej, fosfatazy alkalicznej, trójglicerydów; krwawienie z nosa, pokrzywka, swędzenie.

Również przy stosowaniu leku mogą występować: ze strony układu moczowego – dyzuria, podwyższenie stężenia azotu mocznika we krwi, podwyższenie stężenia kreatyniny, białkomocz; ze strony układu krwiotwórczego – anemia, leukopenia, trombocytopenia.

Podczas stosowania gozereliny mogą wystąpić reakcje w miejscu wstrzykiwania (krwawienie, siniaki, absces, zgrubienie, ból), krwawienia wokół miejsca wstrzyknięcia leku, prowadzące do szoku hemoragicznego.

Doświadczenie pozarejestrowe.

Rzadko przy stosowaniu gozereliny obserwowano nieprawidłowe wyniki badań krwi, przypadki dysfunkcji wątroby, zakrzepicę tętnicy płucnej oraz zapalenie pęcherzykowe płuc. U kobiet leczonych z powodu endometriozy i/lub mięśniaków rzadko stwierdzano hiperkalcemię. W przypadku wystąpienia objawów hiperkalcemii (np. pragnienie) należy przeprowadzić badania w celu jej wykluczenia.

Dodatkowo u kobiet, które otrzymywały lek z powodu łagodnych stanów ginekologicznych, obserwowano następujące działania niepożądane: trądzik, zmiany owłosienia ciała, suchość skóry, przyrost masy ciała, podwyższenie poziomu cholesterolu osocza, zespół hiperstymulacji jajników (przy stosowaniu w połączeniu z gonadotropinami), zapalenie pochwy, upławy z pochwy, pobudzenie nerwowe, zaburzenia snu, zmęczenie, obrzęki obwodowe, mialgia, skurcze mięśni łydki, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zaburzenia ze strony narządów jamy brzusznej, zmiany głosu.

Na początku leczenia objawy choroby mogą tymczasowo nasilać się – w takim przypadku może być przepisane leczenie objawowe.

Rzadko podczas leczenia analogami LH-RH u kobiet może nastąpić menopauza, a miesiączki nie wracają po zakończeniu terapii. Nie wiadomo, czy jest to wpływ gozereliny, czy skutek stanów ginekologicznych pacjentek.

Raportowanie podejrzewanych działań niepożądanych.

Raportowanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Pozwala to na monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego leku. Pracownicy medyczni i farmaceutyczni, a także pacjenci lub ich prawni przedstawiciele, powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku do Państwowego Centrum Ekspertyz Ministerstwa Zdrowia Ukrainy pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności. 4 lata.

Stosować tylko wtedy, gdy opakowanie z aplikatorem strzykawkowym jest nienaruszone.

Stosować natychmiast po otwarciu opakowania.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. 1 implant w aplikatorze strzykawkowym (aplikator strzykawkowy składa się z polimerowego korpusu z uchwytami do implantu, igły i tłoka). 1 strzykawka w foliowej torebce wraz z kapsułą wchłaniającą wilgoć. 1 lub 3 torebki w pudełku tekturowym.

Kategoria wydawania.

Na receptę.

Producent.

AMW GmbH

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Birkerfeld 11, Lochham, Warngau, Bawaria, 83627, Niemcy / Birkerfeld 11, Lochham, Warngau, Bavaria, 83627, Germany

Wniosek.

Mistral Capital Management Limited