Glukoza

INSTRUKCJA dot. stosowania leku GLUKOZA (GLUCOSE)

Skład:

substancja czynna: glukoza;

1 ml roztworu zawiera 100 mg glukozy monohydrytu (przeliczając na substancję o stężeniu 0 %); substancja pomocnicza: woda do wstrzykiwań.

Postać leku. Roztwór do wlewu.

Główne właściwości fizykochemiczne: bezbarwna lub lekko żółtawa, przejrzysta ciecz.

Grupa farmakoterapeutyczna. Roztwory do żywienia pozajelitowego.

Kod ATX V06D C01.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Roztwór glukozy wywiera działanie przeciwpłynne, nawadniające, metaboliczne oraz dezintoksykacyjne. Utrzymuje objętość krwi krążącej i uzupełnia objętość utraconej cieczy. Może wywoływać działanie moczopędne w zależności od stanu klinicznego pacjenta. Glukoza ulega całkowitemu metabolizmowi, może zmniejszać utratę białka i azotu, sprzyja odkładaniu się glikogenu oraz zmniejsza lub zapobiega ketozie (nadmiernemu powstawaniu ciał ketonowych) przy podawaniu w odpowiednich dawkach. W trakcie metabolizmu glukozy w tkankach wydziela się znaczna ilość energii niezbędną do życia organizmu.

Farmakokinetyka.

Poziom glukozy we krwi w normie waha się w granicach 45–85 mg/100 ml, co odpowiada stężeniu molarnemu 3,0–5,6 mmol/l. Aby utrzymać takie poziomy, u dorosłej osoby o masie ciała 60–100 kg dobowe przyjęcie glukozy powinno wynosić 100–200 g. Udział glukozy we krwi w całkowitej osmolarności osocza – 290 mOsm/l – jest niewielki i wynosi zaledwie 5,6 mOsm/l. W ten sposób wlewanie roztworów glukozy nie wywiera widocznego wpływu na zwiększenie osmolarności osocza, ponieważ glukoza jest szybko wykorzystywana. U pacjentów przyjmowanie glukozy ograniczone jest wyłącznie do wlewu dożylnego, a minimalne dobowe zapotrzebowanie w celu zapobiegania acydozie wynosi 100 g glukozy (2000 ml 5% roztworu glukozy).

Metabolizm glukozy w organizmie kończy się powstawaniem dwutlenku węgla (CO2) i wody; podczas beztlenowego glikolizy w organizmie z jednego mola glukozy wydziela się 686 kcal lub 4,1 kcal na 1 g.

Wydalanie glukozy odbywa się praktycznie całkowicie poprzez jej metabolizm. W warunkach normalnych glukoza w moczu może być wykrywana jedynie w postaci śladów, ponieważ po filtracji kłębuszkowej całkowicie ulega resorpcji w kanalikach bliższych; proces ten trwa do momentu, gdy stężenie glukozy we krwi nie wzrośnie do wartości poniżej 200–240 mg/100 ml.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Hipoglikemia;
• żywienie pozajelitowe;
• zaburzenia związane ze zwiększonym rozpadem białek w wyniku hiperglikemii.

Przeciwwskazania.

Roztwór Glukoza 10 % do wlewu jest przeciwwskazany u pacjentów z:

• krwawieniami wewnątrzczaszkowymi i wewnątrzrdzeniowymi, z wyjątkiem stanów związanych z hipoglikemią i koniecznością żywienia pozajelitowego;
• ciężkim odwodnieniem hiperonkotycznym;
• nadwrażliwością na glukozę;
• wstrząsem cukrzycowym z hiperglikemią;
• wstrząsem hiperosmolarnym;
• zespołem malabsorpcji glukozy i galaktozy.

Nie należy podawać leku jednocześnie z preparatami krwi.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

W przypadku jednoczesnego stosowania z moczopędnymi tiazydowymi i furosemidem należy uwzględnić ich wpływ na poziom glukozy w osoczu.

Insulina sprzyja przenikaniu glukozy do tkanek obwodowych, stymuluje powstawanie glikogenu, syntezę białek i kwasów tłuszczowych. Roztwór glukozy zmniejsza toksyczne działanie pirazynamidu na wątrobę. Podanie dużej objętości roztworu glukozy sprzyja rozwojowi hipokaliemii, co zwiększa toksyczność jednocześnie stosowanych leków nasercowych. Roztwór glukozy jest niekompatybilny z aminofiliną, barbituranami rozpuszczalnymi, erytromycyną, hydrokortyzonem, kanamycyną, rozpuszczalnymi sulfonamidami, cyjanokobalamina.

Szczególne wskazania.

Przy długotrwałym dożylnej aplikacji leku konieczna jest kontrola poziomu cukru we krwi.

Podczas podawania leku należy podawać insulinę podskórnie w dawce 1 j.m. na 4–5 g glukozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Lek można stosować tylko wtedy, gdy oczekiwana korzyść dla kobiety przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu lub dziecka.

Wpływ na zdolność prowadzenia samochodu lub obsługiwanie maszyn.

Brak danych, ze względu na wyłączne stosowanie leku w warunkach szpitalnych.

Sposób stosowania i dawki.

Lek stosuje się dożylnie kroplowo. Dawkę dla dorosłych wynosi do 1500 ml na dobę. Maksymalna dawka dobową dla dorosłych wynosi 2000 ml. W razie potrzeby maksymalna szybkość podania dla dorosłych to 150 kropel na minutę (500 ml/godz).

Dzieci.

Dawkę dla dzieci dobiera się indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała, stan pacjenta oraz wyniki badań laboratoryjnych.

Przedawkowanie.

Wzmożone objawy działań niepożądanych. Tachypneę, obrzęk płuc.

Może dojść do rozwoju hiperglikemii oraz hiperhydratacji. W przypadku przedawkowania stosuje się leczenie objawowe oraz, w razie potrzeby, podaje się leki z zawartością insuliny zwyczajnej.

Niepożądane działania.

Ze strony układu nerwowego:

• bardzo rzadko – dezorientacja lub utrata przytomności.

Ze strony układu endokrynnego i metabolizmu:

• hiperglikemia;
• hipokaliemia;
• hipofosfatemia;
• hipomagnezemia.

Ze strony układu moczowego:

• poliuria;
• glukozuria.

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego:

• polipragia;
• nudności.

Ogólne reakcje organizmu:

• hipewolemia;
• uczucie zaczerwienienia i ciepła;
• reakcje alergiczne (hypertermia, wysypka skórna, obrzęk naczynioruchowy, wstrząs).

Niepożądane działania w miejscu podania:

• ból w miejscu podania;
• podrażnienie żył, flebita, zakrzepica żylna.

W przypadku wystąpienia niepożądanych działań należy przerwać podawanie roztworu, ocenić stan pacjenta i udzielić odpowiedniej pomocy.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem miejscu w temperaturze nie wyższej niż 25 ºC. Nie zamarzać.

Niezgodność. Roztwór glukozy jest niezgodny z aminofiliną, barbituranami rozpuszczalnymi, erytromycyną, hydrokortyzonem, warfaryną, kanamycyną, rozpuszczalnymi sulfonamidami, cyjanokobalamina.

Nie stosować w tym samym systemie jednoczesnie ani przed, ani po przetaczaniu krwi z powodu ryzyka wystąpienia pseudoaglutynacji.

Opakowanie. Po 200 ml w butelkach szklanych.

Kategoria sprzedaży. Na receptę.

Producent. TOB „Yuria-Farm”.

Siedziba producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności

Ukraina, 18030, obwód czerkaski, miasto Czerkasy, ul. Kozarska 108. Tel.: (044) 281-01-01.