Glencet

INSTRUKCJA dotyczĂĄca stosowania leku GLENCET (GLENCET)

Skład:

substancja czynna: levocetirizine;

1 tabletka zawiera 5 mg dichlorowku levocetyryzyny;

substancje pomocnicze: laktoza monohydrat, celuloza mikrokryształowa, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, stearynian magnezu, Opadry white (Opadry Y 1-7000): dwutlenek tytanu (E 171), polietylenoglikol, hipromeloza.

Postać leku. Tabletka powlekana.

Główne fizykochemiczne właściwości: owalne, dwuwypukłe tabletki powlekane białego koloru, z ryflowaniem z jednej strony i gładką powierzchnią z drugiej strony, z oznaczeniem G po obu stronach ryflowania.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwhistaminowe do stosowania systemowego. Pochodne piperazyny.

Kod ATC R06A E09.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Levocytryzyna – to aktywny stabilny enancjomer R cytryzyny, należący do grupy konkurencyjnych antagonistów histaminy. Działanie farmakologiczne wynika z blokady receptorów H1-histaminowych. Powinowactwo do receptorów H1-histaminowych u levocytryzyny jest 2 razy wyższe niż u cytryzyny. Działa na zależny od histaminy etap rozwoju reakcji alergicznej, zmniejsza migrację eozynofili, przepuszczalność naczyń oraz ogranicza uwalnianie mediatorów zapalenia. Zapobiega rozwojowi i złagodzeniu przebiegu reakcji alergicznych, wykazuje działanie antyekssudacyjne, przeciwświądowe i przeciwzapalne, niemal nie wywiera działania antycholinergicznego i antyserotoninowego.

Farmakokinetyka.

Parametry farmakokinetyczne levocytryzyny wykazują zależność liniową i nie zależą od dawki ani czasu, charakteryzując się niską zmiennością u różnych pacjentów. Profil farmakokinetyczny po podaniu pojedynczego enancjomeru jest taki sam jak po zastosowaniu cytryzyny. W trakcie absorpcji ani wydalania nie obserwuje się inwersji chiralnej.

Absorpcja. Lek szybko wchłania się po podaniu doustnym. Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania, ale zmniejsza jego szybkość; biodostępność osiąga 100%. U 50% chorych działanie leku rozwija się już po 12 minutach od przyjęcia pojedynczej dawki, a u 95% – w ciągu 0,5–1 godziny. Maksymalne stężenie w osoczu krwi (Cmax) osiągane jest po 50 minutach od przyjęcia doustnej dawki terapeutycznej. Stężenie równowagowe we krwi osiągane jest po 2 dniach przyjmowania leku. Cmax wynosi 207 ng/ml po pojedynczym zastosowaniu i 308 ng/ml – po powtarzalnym stosowaniu w dawce 5 mg, odpowiednio.

Rozkład. Brak informacji dotyczących rozkładu leku w tkankach człowieka oraz przenikania levocytryzyny przez barierę krew-mózg. W badaniach na zwierzętach najwyższe stężenia odnotowano w wątrobie i nerkach, a najniższe – w tkankach ośrodkowego układu nerwowego. Rozkład levocytryzyny jest ograniczony, ponieważ objętość rozkładu wynosi 0,4 l/kg. Wiązanie z białkami osocza krwi – 90%.

Metabolizm. W organizmie człowieka stopień metabolizmu wynosi mniej niż 14% dawki levocytryzyny, dlatego oczekuje się, że wpływ polimorfizmu genetycznego lub jednoczesnego przyjmowania inhibitorów enzymów będzie niewielki. Proces metabolizmu obejmuje oksydację aromatyczną, N- i O-dealkilację oraz koniugację z tauryną.

Dealkilacja zachodzi głównie przy udziale cytochromu CYP3A4, natomiast w procesie oksydacji aromatycznej zaangażowana jest cała seria izoform cytochromów. Levocytryzyna nie wpływa na aktywność izoenzymów cytochromów 1A2, 2C9, 2C19, 2D6, 2E1, 3A4 w stężeniach, które nawet przekraczają szczytowe po przyjęciu dawki 5 mg doustnie. Biorąc pod uwagę niski stopień metabolizmu oraz brak nasilenia działania hamującego, interakcje levocytryzyny z innymi substancjami (i odwrotnie) są mało prawdopodobne.

Wydalanie. Wydalanie leku odbywa się głównie dzięki filtracji kłębuszkowej i aktywnej sekrecji kanalikowej. Okres półwydalania z osocza krwi (T1/2) wynosi 7,9 ± 1,9 godziny. T1/2 jest krótszy u najmłodszych dzieci. Średni pozorny całkowity klirens u dorosłych wynosi 0,63 ml/min/kg. Wydalenie levocytryzyny i jej metabolitów z organizmu odbywa się głównie z moczem (średnio 85,4% podanej dawki). Z kałem wydala się jedynie 12,9% podanej dawki.

Grupy szczególne

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek

Pozorny klirens levocytryzyny koreluje z klirencem kreatyniny (CLcr). Dlatego pacjentom z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek zaleca się dostosowanie odstępu między dawkami levocytryzyny w zależności od CLcr. U pacjentów z anurią i w końcowym stadium choroby nerek całkowity klirens zmniejsza się o około 80% w porównaniu z całkowitym klirencem u pacjentów bez takich zaburzeń. Ilość levocytryzyny wydalonej podczas standardowej 4-godzinnej procedury hemodializy wynosiła <10%.

Wykrzepia się w mleku matki.

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie objawowe przewlekłego nieżytu nosa o podłożu alergicznym, w tym nieżytu nosa o przebiegu sezonowym i rocznym, oraz pokrzywki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na lewocytrizynę lub którykolwiek z pozostałych składników preparatu, lub na dowolne pochodne piperazyny.

Ostateczny etap niewydolności nerek (przepływ kłębuszkowy (GFR) < 15 ml/min), wymagający dializy.

Rzadkie, dziedziczne zaburzenia nietolerancji galaktozy, niedobór laktazy lub zaburzenia wchłaniania glukozy i galaktozy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Badania interakcji lewocytrizyny (w tym z induktorami CYP3A4) nie były przeprowadzane. Badania z cytrizyną (racementem) wykazały, że jednoczesne stosowanie z antypiryną, pseudofedryną, cymetydyną, ketokonazolem, erytromycyną, azitromycyną, glikopirzyną lub diazepanem nie powoduje klinicznie istotnych niekorzystnych interakcji. Współstosowanie z teofiliną (400 mg na dobę) obniża całkowity klirens cytrizyny o 16%, natomiast kinetyka teofiliny nie ulega zmianie. W badaniu wielokrotnego podawania rytonawiru (600 mg dwa razy dziennie) i cytrizyny (10 mg na dobę) stężenie ekspozycji na cytrizynę wzrastało o około 40%, podczas gdy farmakokinetyka rytonawiru ulegała nieznacznej zmianie (-11%) w porównaniu do współstosowania cytrizyny. Brak danych dotyczących nasilenia działania środków uspokajających przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Jednak należy unikać stosowania środków uspokajających podczas przyjmowania preparatu.

Spożycie pokarmu nie wpływa na stopień wchłaniania preparatu, ale jednoczesne spożycie posiłku zmniejsza szybkość jego absorpcji.

Jednoczesne stosowanie cytrizyny lub lewocytrizyny z alkoholem lub innymi depresjantami ośrodkowego układu nerwowego u wrażliwych pacjentów może prowadzić do dodatkowego obniżenia uwagi i zdolności do wykonywania pracy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (wymagana jest korekta dawkowania) oraz u pacjentów starszych z niewydolnością nerek (możliwe obniżenie filtracji kłębuszkowej). Podczas stosowania leku należy wstrzymać się od spożycia alkoholu.

U pacjentów z pewnymi czynnikami sprzyjającymi zatrzymaniu moczu (np. urazy rdzenia kręgowego, przerost gruczołu krokowego) należy zachować ostrożność przy przepisywaniu leku, ponieważ lewocytrizyna może zwiększyć ryzyko zatrzymania moczu.

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z epilepsją oraz u pacjentów z ryzykiem wystąpienia napadów drgawkowych, ponieważ jego stosowanie może nasilić napady.

Leki przeciwhistaminowe tłumią odpowiedź w skórnym teście alergicznym, dlatego należy przerwać stosowanie leku 3 dni przed jego wykonaniem (okres eliminacji).

Nie należy stosować tego leku u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi schorzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, niedobór laktozy Lapp lub niedostateczne wchłanianie glukozy-galaktozy.

Może wystąpić swędzenie po przerwaniu stosowania lewocytrizyny, nawet jeśli objaw ten nie występował przed rozpoczęciem leczenia. Swędzenie może ustąpić samoistnie. W niektórych przypadkach może być intensywne i może pojawić się potrzeba ponownego leczenia. Swędzenie powinno ustąpić po ponownym rozpoczęciu leczenia.

Lewocytrizyny w postaci tabletek nie należy stosować dzieciom w wieku do 6 lat, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednią korektę dawkowania. W tej grupie wiekowej zaleca się stosowanie lewocytrizyny w postaci leku odpowiedniej dla pediatrii.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Brakuje danych lub są one ograniczone (mniej niż 300 przypadków ciąży) dotyczące stosowania lewocytrizyny u kobiet w ciąży. Jednakże dane dotyczące cytrizyny, racematu lewocytrizyny, obejmujące dużą liczbę przypadków (ponad 1000 przypadków ciąży) u kobiet w ciąży, wskazują na brak wad rozwojowych lub toksyczności dla płodu/noworodka. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego lub pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój embrionalny/ płodowy, poród ani rozwój poporodowy. W razie potrzeby można rozważyć możliwość stosowania leku w okresie ciąży.

Okres karmienia piersią.

Udowodniono, że cytrizyna, racemat lewocytrizyny, wydostaje się do mleka matki. Dlatego istnieje prawdopodobieństwo wydzielania lewocytrizyny z mlekiem. Reakcje niepożądane związane z lewocytrizyną mogą występować u niemowląt karmionych piersią. W okresie karmienia piersią lek należy stosować z ostrożnością.

Plodność.

Brak danych klinicznych (w tym badań na zwierzętach) dotyczących wpływu lewocytrizyny na płodność.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Porównawcze badania kliniczne nie wykazały żadnych dowodów, że lewocytrizyna w zalecanym dawkowaniu pogarsza koncentrację, szybkość reakcji lub zdolność prowadzenia pojazdów.

Jednak niektórzy pacjenci mogą odczuwać senność, zmęczenie i osłabienie podczas leczenia lewocytrizyną. Dlatego pacjenci zamierzający prowadzić pojazdy, zajmować się potencjalnie niebezpieczną działalnością lub pracować z maszynami powinni brać pod uwagę swoją reakcję na lek.

Sposób stosowania i dawki.

Lek przeznaczony jest do doustnego stosowania.

Tabletkę należy połknąć całkowicie, popijając niewielką ilością wody, niezależnie od przyjmowania pokarmu.

Dorośli i dzieci od 12. roku życia

Zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka) 1 raz dziennie.

Pacjenci w podeszłym wieku

U chorych w podeszłym wieku z prawidłową funkcją nerek nie jest wymagana korekta dawki leku.

Korekta dawki jest zalecana pacjentom w podeszłym wieku z zaburzeniami funkcji nerek od umiarkowanego do ciężkiego stopnia (patrz sekcja „Pacjenci z niewydolnością nerek”).

Pacjenci z niewydolnością nerek

Dawkowanie należy dobrać indywidualnie, w zależności od funkcji nerek (eGFR [oszacowane tempo klirensu kłębuszkowego]), jak podano w poniższej tabeli.

Korekta dawki leku u pacjentów z zaburzoną funkcją nerek

Dzieciom z zaburzeniami funkcji nerek dawkę leku należy dostosować indywidualnie, uwzględniając klirens nerkowy i masę ciała.

Brak danych specyficznych dotyczących stosowania lewocetyryzyny u dzieci z zaburzeniami funkcji nerek.

Pacjenci z niewydolnością wątroby

U pacjentów wyłącznie z niewydolnością wątroby nie jest wymagana korekta dawkowania. U pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek należy dostosować dawkowanie zgodnie z powyższą tabelą.

Populacja pediatryczna

Dzieci w wieku od 6 do 12 lat

Zalecana dawka dobową wynosi 5 mg (1 tabletka) 1 raz na dobę.

Dzieci w wieku od 2 do 6 lat

Nie należy stosować lewocetyryzyny w postaci tabletek dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia: pacjentów z przemijającym nieżytą nosa alergicznym (objawy choroby trwają <4 dni w tygodniu lub krócej niż 4 tygodnie) należy leczyć zgodnie z przebiegiem choroby i wywiadem medycznym; leczenie można przerwać, jeśli objawy ustąpią, a następnie wznowić ponownie w przypadku nawrotu objawów. W przypadku nieżytu nosa alergicznego przewlekłego (objawy choroby trwają >4 dni w tygodniu i dłużej niż 4 tygodnie) w okresie narażenia na alergeny pacjentowi może być zaproponowana terapia ciągła. Istnieje doświadczenie kliniczne stosowania lewocetyryzyny przez okres co najmniej 6 miesięcy leczenia. W przypadku chorób przewlekłych (przewlekły nieżyt nosa alergicznego, przewlekłe pokrzywienie) czas trwania leczenia może wynosić do 1 roku (dane dostępne z badań klinicznych stosowania racematu).

Dzieci

Nie należy stosować leku w postaci tabletek dzieciom poniżej 6. roku życia, ponieważ ta postać leku nie pozwala na odpowiednie dostosowanie dawkowania. Dla tej grupy pacjentów zaleca się stosowanie lewocetyryzyny w postaci leku odpowiedniej do zastosowania w pediatrii.

Przedawkowanie

Objawy: objawy przedawkowania mogą obejmować senność u dorosłych oraz początkowe pobudzenie i zwiększona drażliwość, a następnie senność u dzieci.

Leczenie: nie istnieje specyficzny antydotum na lewocetyryzynę. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania zaleca się leczenie objawowe i wspomagające. Należy rozważyć konieczność przepłukania żołądka w krótkim czasie po zażyciu leku. Hemodializa nie jest skuteczną metodą usuwania lewocetyryzyny z organizmu.

Efekty uboczne

Zgłaszano następujące efekty uboczne występujące podczas badań klinicznych lewocetyryzyny u co najmniej 1% pacjentów w wieku od 12 do 71 roku (często (≥1/100, <1/10)):

z układu nerwowego: ból głowy, senność;

z układu pokarmowego: suchość w ustach;

ogólnie: zwiększona zmęczalność.

Rzadziej (≥1/1000, <1/100) zgłaszano również osłabienie (astenię) oraz ból brzucha.

Zgłaszano następujące efekty uboczne występujące podczas badań klinicznych lewocetyryzyny u co najmniej 1% niemowląt w wieku 6–11 miesięcy oraz dzieci w wieku od 1 do 6 lat:

z układu pokarmowego: biegunka, wymioty, zaparcia;

z układu nerwowego: senność;

zaburzenia psychiczne: zaburzenia snu.

Zgłaszano następujące efekty uboczne występujące podczas badań klinicznych lewocetyryzyny u co najmniej 1% dzieci w wieku od 6 do 12 lat:

z układu nerwowego: ból głowy, senność.

W okresie posrejestracyjnym zgłaszano również poniższe efekty uboczne. Efekty uboczne są wymienione według klas narządów i układów zgodnie z MedDRA oraz według częstości występowania: bardzo często (≥1/10); często (≥1/100, <1/10); rzadko (≥1/1000, <1/100); nieczęsto (≥1/10000, <1/1000); bardzo rzadko (<1/10000); częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

Z układu odpornościowego:

częstość nieznana – nadwrażliwość, w tym anafilaksja.

Z zaburzeń przemiany materii i odżywiania:

częstość nieznana – zwiększony apetyt.

Zaburzenia psychiczne:

częstość nieznana – agresja, pobudzenie, halucynacje, depresja, bezsenność, myśli samobójcze, koszmary.

Z układu nerwowego:

częstość nieznana – drgawki, parestezje, zawroty głowy, omdlenia, drżenie, dysgezja.

Z narządów słuchu i równowagi:

częstość nieznana – zawroty głowy (wirujące).

Z narządów wzroku:

częstość nieznana – zaburzenia widzenia, nieostre widzenie, okulogiracja.

Z układu sercowo-naczyniowego:

częstość nieznana – przyspieszone tętno, tachykardia.

Z układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

częstość nieznana – duszność.

Z układu pokarmowego:

częstość nieznana – biegunka, wymioty, zaparcia, suchość w ustach, nudności, ból brzucha.

Z układu wątrobowo-żółciowego:

częstość nieznana – zapalenie wątroby.

Z układu nerkowego i moczowego:

częstość nieznana – dyzuria, zatrzymanie moczu.

Z skóry i tkanek podskórnych:

częstość nieznana – obrzęk naczynioruchowy (angioedema), trwałe wypryski lekowe, świąd, wysypka, pokrzywka.

Z układu mięśniowo-szkieletowego, tkanki łącznej i kości:

częstość nieznana – ból mięśni (mialgia), ból stawów (artrologia).

Ogólnie i reakcje w miejscu podania:

częstość nieznana – obrzęk.

Wyniki badań laboratoryjnych: częstość nieznana – przyrost masy ciała, odchylenia funkcji wątrobowych od normy.

Opis wybranych efektów ubocznych

Zgłaszano świąd po odstawieniu lewocetyryzyny.

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych

Zgłaszanie podejrzewanych efektów ubocznych, które wystąpiły po rejestracji leku, jest bardzo ważne. Umożliwia to ciągłe monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka. Osobom pracującym w systemie opieki zdrowotnej zaleca się zgłaszanie wszelkich podejrzewanych efektów ubocznych poprzez krajowy system zgłaszania.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletów w folii blistrowej; po 1, 3 lub 10 folii blistrowych w opakowaniu kartonowym.

Kategoria dystrybucji. Bez recepty.

Producent.

Glenmark Pharmaceuticals Ltd. / Glenmark Pharmaceuticals Ltd.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Działka nr C-7, strefa przemysłowa Kolwal, Kolwal, Bardez, Goa – 403 513, Indie.