Ginipral

INSTRUKCJA stosowania leku leczniczego GINIPRAL (GYNIPRAL®)

Skład:

substancja czynna: hexoprenaline;

1 ampułka o pojemności 2 ml zawiera 0,01 mg siarczanu heksoprenaliny;

substancje pomocnicze: natrii metabisulfitum (E 223); dinatrii edetas; natrii chloridum; acidum sulfuricum dilutum (do regulacji pH); aqua pro injectione.

Postać leku. Roztwór do wstrzykiwań.

Główne właściwości fizykochemiczne: przezroczysty, bezbarwny roztwór.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki wpływające na układ moczowo-płciowy i hormony płciowe. Inne leki stosowane w ginekologii. Leki sympatymimetyczne działające inhibicyjnie na kurczliwość macicy. Kod ATC G02CA.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Preparat Ginipral jest selektywnym β₂-sympatomymetrykiem rozkurczającym mięśnie macicy. Pod wpływem preparatu Ginipral zmniejsza się lub hamuje częstotliwość i intensywność skurczów macicy. Preparat hamuje zarówno skurcze samoistne, jak i wywołane oksytocyną. Efekt tokolityczny rozwija się 3–15 minut po podaniu dożylnym i trwa około 30 minut. Maksymalny efekt osiągany jest po 12–18 minutach.

Farmakokinetyka.

Rozkład. Brak danych dotyczących rozkładu leku w organizmie człowieka. Według badań przedklinicznych, po podaniu dożylnym wysokie stężenie heksoprenaliny obserwuje się w wątrobie, nerkach i mięśniach szkieletowych; niższe stężenie – w mózgu i mięśniu sercowym.

Metabolizm. Heksoprenalina metabolizowana jest przez katechol-O-metylotransferazę do mono-3-O-metyloheksoprenaliny i di-3-O-metyloheksoprenaliny.

Eliminacja. Po podaniu dożylnym około 44% leku wydala się z moczem i 5% z kałem w ciągu 24 godzin, odpowiednio 54% i 15,5% w ciągu 8 dni. W wczesnym okresie wolna heksoprenalina, dwa metylowane metabolity oraz ich związki siarczanowe i glukuronidowe nie wydzielają się z moczem. Dopiero po 48 godzinach od podania leku w moczu stwierdza się jedynie metabolit di-3-O-metyloheksoprenalina. Niewielka ilość leku (około 10%) wydala się z żółcią, zazwyczaj w postaci związków O-metylowanych metabolitów. Ze względu na to, że z kałem wydala się mniejsza dawka leku niż ta, która wydala się z żółcią, część leku ulega resorpcji.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Krótkotrwałe leczenie niepowiknanego przebiegu porodów przedwczesnych:

  hamowanie aktywności skurczowej macicy u pacjentek w ciąży od 22. do 37. tygodnia, przy braku przeciwwskazań medycznych lub ginekologicznych do przeprowadzenia terapii tokołitycznej.

• Przed obrotem płodu z położenia poprzecznego.

• Jako środek nagły w przypadku porodów przedwczesnych przed przewiezieniem ciężarnej do szpitala.

Przeciwwskazania.

• Podwyższona wrażliwość na heksaprenalina lub którykolwiek składnik leku.
• Obecność jakiegokolwiek schorzenia do 22. tygodnia ciąży.
• Stosowanie leku jako środka tokołitycznego u pacjentek z wywiadem choroby wieńcowej lub u pacjentek z istotnymi czynnikami ryzyka rozwoju choroby wieńcowej.
• Zagrożenie poronienia w I i II trymestrze ciąży.
• Jakiekolwiek schorzenie matki lub płodu, przy którym utrzymanie ciąży jest niebezpieczne, np. ciężka toksykoza, infekcja wewnątrzmaciczna, krwawienie z pochwy spowodowane przodowaniem łożyska, eklampsja lub ciężka przedeklampsja, odklejenie łożyska lub ucisk na pępowinę.
• Śmiertelne poronienie wewnątrzmaciczne, śmiertelne wady wrodzone lub śmiertelne aberracje chromosomowe w wywiadzie.
• Astma oskrzelowa z podwyższoną wrażliwością na siarczany.
• Choroby układu sercowo-naczyniowego, w szczególności tachyarytmia, zapalenie mięśnia sercowego, wada zastawki mitralnej.
• Nadczynność tarczycy.
• Ciężkie choroby wątroby i nerek.
• Jaskra zamkniętociśnieniowa.

Stosowanie leku Ginipral jest przeciwwskazane u pacjentów z chorobami, przy których stosowanie beta-mimetyków może wywołać niepożądane działanie, np. nadciśnienie płucne, choroby układu sercowo-naczyniowego (przykładowo hipertroficzna kardiomiopatia obturacyjna lub przeszkoda w odpływie z lewej komory, np. zwężenie aortalne).

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Anestetyki zawierające halogeny. Ze względu na dodatkowy efekt przeciwciśnieniowy zwiększa się ryzyko osłabienia aktywności porodowej i rozwoju krwawienia. Opisywano poważne zaburzenia rytmu komorowego wynikające ze zwiększonej reaktywności serca w wyniku interakcji leku z anestetykami zawierającymi halogeny.

Terapię lekiem należy przerwać co najmniej 6 godzin przed planowaną anestezją z zastosowaniem anestetyków zawierających halogeny.

Kortykosteroidy. Kortykosteroidy do stosowania systemowego są często przepisywane przy porodach przedwczesnych w celu przyspieszenia dojrzewania płuc płodu. Opisywano obrzęk płuc u kobiet przy jednoczesnym stosowaniu beta-agonistów i kortykosteroidów.

Kortykosteroidy zwiększają poziom glukozy we krwi i mogą prowadzić do obniżenia poziomu potasu w osoczu. Leczenie wspólne z kortykosteroidami należy stosować pod stałą kontrolą ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia hiperglikemii i hipokaliemii (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki przeciwdiabetyczne. Stosowanie beta-agonistów zwiększa poziom glukozy we krwi, co może być interpretowane jako zmniejszenie skuteczności terapii przeciwdiabetycznej. W takiej sytuacji leczenie przeciwdiabetyczne powinno zostać skorygowane (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Leki obniżające poziom potasu. Stosowanie beta-agonistów wiąże się z obniżeniem poziomu potasu w osoczu krwi. Leczenie wspólne z innymi lekami zwiększającymi ryzyko hipokaliemii (np. diuretyki, doustne glikozydy nasercowe, metyloksantyny, kortykosteroidy) należy przepisywać pacjentom z ostrożnością i wyłącznie po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści terapii, z szczególnym uwzględnieniem zwiększonego ryzyka wystąpienia arytmii serca spowodowanych hipokaliemią (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Inne interakcje. Nieselektywne beta-blokery osłabiają lub likwidują działanie leku Ginipral.

Intensywność gromadzenia glikogenu w wątrobie, spowodowanego przez stosowanie glikokortykosteroidów, zmniejsza się pod wpływem leku Ginipral.

Nie należy przeprowadzać leczenia współbieżnego z sympatomietykami (leki sercowo-naczyniowe i przeciwastmatyczne), ponieważ nasila się działanie tych leków na układ sercowo-naczyniowy i zwiększa ryzyko wystąpienia reakcji niepożądanych spowodowanych przedawkowaniem.

Nie należy stosować leku Ginipral współbieżnie z lekami zawierającymi alkaloidy szczypców, a także z lekami zawierającymi wapń, witaminę D, dihydrotaichysterolem i mineralokortykoidy.

Szczególne środki ostrożności dotyczące stosowania.

Decyzja o rozpoczęciu terapii lekiem Ginipral podejmowana jest po dokładnej ocenie stosunku ryzyka do korzyści wynikającej ze stosowania.

Leczenie prowadzi się wyłącznie w odpowiednio wyposażonych placówkach umożliwiających ciągły monitoring stanu zdrowia matki i płodu.

W przypadku pęknięcia błon płodowych lub rozwarcia szyjki macicy o więcej niż 4 cm, tokoliza z zastosowaniem agonistów beta nie jest zalecana.

Lek Ginipral należy stosować z ostrożnością w tokolizie. W całym okresie leczenia konieczny jest monitoring funkcji serca i układu oddechowego oraz ciągły monitoring elektrokardiogramu (EKG).

Należy prowadzić ciągłe obserwacje stanu matki oraz, jeśli to możliwe/niezbędne, stanu płodu:

• pomiar ciśnienia tętniczego i częstości rytmu serca;
• wykonanie EKG;
• badanie równowagi wodno-elektrolitowej w celu wykrycia możliwego rozwoju obrzęku płuc;
• pomiar stężenia glukozy i mleczanu we krwi, szczególnie u chorych na cukrzycę;
• pomiar stężenia potasu, ponieważ stosowanie agonistów beta może powodować obniżenie stężenia potasu w surowicy krwi, co zwiększa ryzyko wystąpienia arytmii (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Pacjentkom z hipokaliemią przed rozpoczęciem terapii tokolitycznej należy podać leki zastępcze zawierające potas do doustnego stosowania.

Leczenie należy przerwać w przypadku wystąpienia objawów niedokrwienia mięśnia sercowego (np. ból w klatce piersiowej lub zmiany na EKG).

Nie należy stosować leku Ginipral jako środka tokolitycznego u pacjentek z istotnymi czynnikami ryzyka lub podejrzeniem o jakiekolwiek choroby układu sercowo-naczyniowego w wywiadzie (np. tachyarytmia, niewydolność serca lub wady zastawkowe serca; patrz sekcja „Przeciwwskazania”). W przypadku wystąpienia przedwczesnej aktywności porodowej u pacjentki z rozpoznaną lub podejrzaną chorobą układu sercowo-naczyniowego, lekarz posiadający doświadczenie w leczeniu takich pacjentek powinien ocenić celowość leczenia lekiem Ginipral przed rozpoczęciem infuzji.

Obrzęk płuc. Ze względu na możliwość rozwoju obrzęku płuc i niedokrwienia mięśnia sercowego u matki podczas lub po stosowaniu terapii agonistami beta w przypadku przedwczesnych porodów, należy dokładnie monitorować stan równowagi wodno-elektrolitowej, funkcję serca i układu oddechowego. Pacjentki z czynnikami osłabiającymi odporność organizmu, w tym wielopłodową ciążą, hipewolemia, obecnością infekcji oraz z pre-eklampsją, mają zwiększone ryzyko rozwoju obrzęku płuc. Stosowanie infuzomatu do podania leku minimalizuje ryzyko rozwoju hipewolemii. W przypadku wystąpienia objawów obrzęku płuc lub niedokrwienia mięśnia sercowego, szczególnie przy terapii skojarzonej z kortykosteroidami lub obecności chorób współistniejących (choroby nerek, stan gestacyjny z zespołem HELLP), zaleca się przerwanie leczenia lekiem. Należy ograniczyć spożycie soli.

Ciśnienie tętnicze i częstość rytmu serca. Infuzja agonistów beta zazwyczaj wiąże się ze wzrostem częstości rytmu serca (HR) u matki o 20–50 uderzeń na minutę. Należy kontrolować tętno matki i w każdym przypadku rozważyć konieczność kontrolowania tego wzrostu HR poprzez zmniejszenie dawki lub odstawienie leku. Zazwyczaj tętno matki w stanie spoczynku nie powinno przekraczać 120 uderzeń na minutę.

Ciśnienie tętnicze matki podczas infuzji może nieznacznie spadać; ciśnienie rozkurczowe obniża się bardziej niż skurczowe. Spadek ciśnienia rozkurczowego zazwyczaj mieści się w zakresie od 10 do 20 mmHg. Wpływ infuzji na HR płodu jest mniej wyrażony, ale może występować wzrost o 20 uderzeń na minutę.

W celu zminimalizowania ryzyka wystąpienia hipotensji tętniczej związanej z terapią tokolityczną, należy podjąć szczególne środki ostrożności, aby uniknąć ucisku na żyłę główną dolną; pacjentkę należy ułożyć w pozycji leżącej raz na lewym, raz na prawym boku naprzemiennie w trakcie infuzji.

Cukrzyca. Podawanie agonistów beta powoduje wzrost stężenia glukozy we krwi. Dlatego należy monitorować stężenie glukozy i mleczanu we krwi u ciężarnych chorych na cukrzycę oraz dostosować leczenie cukrzycy zgodnie z potrzebami chorej podczas tokolizy (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Inne ostrzeżenia. Podczas terapii tokolitycznej z zastosowaniem agonistów beta mogą nasilać się objawy współistniejącej dystrofii miotonicznej. W takich przypadkach zaleca się stosowanie difenylohydantoiny (fenytoiny).

Pacjentom z podwyższoną wrażliwością na sympatykomimetyki lek Ginipral należy stosować w niskich, indywidualnie dobranych dawkach pod stałym nadzorem lekarza.

Ponieważ leczenie lekiem Ginipral może hamować perystaltykę jelit (rzadko obserwowano atonię jelit), należy monitorować regularne wypróżnianie podczas terapii tokolitycznej.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża. Ginipral jest stosowany w czasie ciąży (patrz sekcja „Wskazania”).

Karmienie piersią. Lek nie jest wskazany do stosowania w okresie karmienia piersią, brakuje odpowiednich danych.

Wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn.

Lek nie ma lub ma pomijalny wpływ na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub obsługi innych urządzeń.

Sposób stosowania i dawki.

Do wstrzykiwania dożylnego lub do przetaczania.

Podane dawkowanie może być stosowane wyłącznie jako orientacyjne, ponieważ tokoliza wymaga indywidualnego podejścia do pacjentki.

Rozpoczęcie terapii lekiem Ginipral powinni przeprowadzać wyłącznie położnice/lekarze z doświadczeniem w stosowaniu środków tokolitycznych. Leczenie prowadzi się wyłącznie w odpowiednio wyposażonych placówkach umożliwiających ciągłą kontrolę stanu zdrowia matki i płodu.
Lek Ginipral należy stosować jak najszybciej po rozpoznaniu porodów przedwczesnych i wykluczeniu wszelkich przeciwwskazań do stosowania heksoprenaliny (patrz rozdział „Przeciwskazania”).

Podczas terapii lekiem należy przeprowadzać odpowiednią ocenę układu sercowo-naczyniowego za pomocą ciągłego monitorowania EKG (patrz rozdział „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Dawkowanie.

Przed obrotem płodu z położenia poprzecznego oraz w przypadku stosowania jako środka nagłej pomocy przy porodach przedwczesnych przed transportem ciężarnej do szpitala.

Zalecana dawka – 10 µg (1 ampułka po 2 ml) leku Ginipral, rozcieńczonych w 10 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy, podawać dożylnie w ciągu 5–10 minut. W razie potrzeby kontynuować leczenie lekiem Ginipral, koncentrat do roztworu do wlewu.

Krótkotrwałe leczenie porodów przedwczesnych przy obecności skrócenia i/lub rozwarcia szyjki macicy.

Na początku leczenia rozpoczyna się od wstrzyknięcia dożylnego dawki 10 µg (1 ampułka po 2 ml) (sposób rozcieńczenia patrz wyżej), a następnie wlewu leku Ginipral z prędkością 0,3 µg/min.

Jako leczenie alternatywne możliwe jest stosowanie wyłącznie wlewów leku Ginipral z prędkością 0,3 µg/min bez wcześniejszego wstrzyknięcia dożylnego leku.

Podawać dożylnie kroplowo (przy obliczaniu prędkości podawania z wykorzystaniem zwykłych systemów infuzyjnych należy uwzględnić, że 20 kropli = 1 ml). Potrzebną ilość ampułek koncentratu do wlewu rozpuścić w 500 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy.

Prędkość podawania 0,3 µg/min:

Zarejestrowane pojedyncze przypadki stosowania heksoprenaliny w dawce 430 µg na dobę.

Leczenie krótkotrwałe przedwczesnego porodu bez skrócenia lub rozwarcia szyjki macicy.

Zalecana dawka: ciągła infuzja 0,075 µg/min. Podawać dożylnie kroplowo (przy obliczaniu prędkości wlewania z użyciem standardowych zestawów infuzyjnych należy uwzględnić, że 20 kropli = 1 ml). Należy rozpuścić niezbędną liczbę ampułek z koncentratem do infuzji w 500 ml 0,9 % roztworu chlorku sodu lub 5 % roztworu glukozy.

Prędkość wlewania 0,075 µg/min:

Trwanie leczenia.

Trwanie leczenia tokolitycznego zależy od istniejącego stopnia ryzyka przedwczesnego przerwania ciąży (tendencja do skrócenia odstępu między skurczami, stan szyjki macicy) oraz od nasilenia działań niepożądanych (np. zwiększenie częstości skurczów serca). Działania niepożądane należy minimalizować w miarę możliwości.

Czas leczenia lekiem nie powinien przekraczać 48 godzin, ponieważ dane badań wskazują, że dzięki terapii tokolitycznej można opóźnić poród o okres do 48 godzin. W przebiegu randomizowanych badań kontrolowanych nie zaobserwowano statystycznie istotnego wpływu leczenia lekiem Ginipral na śmiertelność lub zachorowalność okołoporodową. Opóźnienie porodu za pomocą leku Ginipral może być wykorzystane do zastosowania innych interwencji, które znacząco poprawiają zdrowie okołoporodowe.

Specjalne środki ostrożności przy wlewie dożylnym leku.

Dawkę leku należy dobrać indywidualnie, uwzględniając ograniczające czynniki: przygnębienie skurczów macicy, zwiększenie częstości pulsu, zmiany ciśnienia tętniczego. Należy dokładnie kontrolować te parametry podczas leczenia. Wskaźnik tętna matki nie powinien przekraczać 120 uderzeń/min.

Należy stale prowadzić badania dotyczące poziomu nawodnienia organizmu matki w celu zapobieżenia możliwemu rozwojowi obrzęku płuc (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Objętość cieczy, w której wprowadza się lek, należy zredukować do minimum. Lek należy podawać za pomocą kontrolowanego urządzenia do wlewania, w miarę możliwości infuzomatu.

Dzieci.

Lek nie jest przeznaczony do stosowania u dzieci.

Przedawkowanie.

Objawami przedawkowania mogą być: znaczne zwiększenie częstości skurczów serca matki, drżenie, uczucie przyspieszonego bicia serca, ból głowy, nadmierne pocenie się.

Zazwyczaj do wyeliminowania tych objawów wystarczy zmniejszenie dawki leku. W celu wyeliminowania ciężkich objawów przedawkowania zaleca się zastosowanie nieselectywnych blokerów receptorów β-adrenergicznych, które konkurencyjnie hamują działanie leku Ginipral.

Niepożądane działania.

Najczęstsze niepożądane efekty leku Ginipral są związane z właściwościami farmakologicznymi leków beta-mimetycznych. W celu wyeliminowania lub zmniejszenia występowania niepożądanych efektów należy dokładnie monitorować parametry hemodynamiczne, takie jak ciśnienie tętnicze, częstość skurczów serca, oraz odpowiednio dostosować dawkę leku. Efekty te zazwyczaj ustępują po zaprzestaniu stosowania leku.

Niepożądane działania klasyfikuje się według częstości występowania w następujące kategorie:

bardzo często (≥ 1:10), często (≥ 1:100, < 1:10), rzadko (≥ 1:1000, < 1:100), bardzo rzadko (≥ 1:10000, < 1:1000), niezwykle rzadko (< 1:10000), nieznana (częstość nieustalona).

Ze strony układu endokrynnego.

Nieznana: lipoliza.

Zaburzenia metaboliczne.

Często: hipokaliemia.*

Rzadko: hiperglikemia (bardziej nasilona u chorych na cukrzycę).*

Ze strony układu nerwowego.

Bardzo często: drżenie.

Nieznana: ból głowy, zawroty głowy, niepokój.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego.

Bardzo często: tachykardia.*

Często: uczucie przyspieszonego bicia serca*, obniżenie ciśnienia rozkurczowego*, hipotensja tętnicza (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).*

Rzadko: zaburzenia rytmu serca, np. migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”)*, rozszerzenie naczyń obwodowych*, ekstrasystolia komorowa.

Nieznana: zwiększenie wyrzutu serca, wzrost ciśnienia skurczowego, niewielkie wahania TSS płodu, dławica piersiowa.

Ze strony układu oddechowego.

Rzadko: obrzęk płuc.*

Ze strony przewodu pokarmowego.

Rzadko: nudności.

Nieznana: wymioty, hamowanie perystaltyki jelit, atonia jelit.

Ze strony wątroby.

Nieznana: (przejściowe) podwyższenie stężenia transaminaz w surowicy krwi.

Ze strony skóry i tkanki podskórnej.

Często: potliwość.

Nieznana: zaczerwienienie skóry.

Ze strony nerek i dróg moczowych.

Nieznana: zmniejszenie diurezy (szczególnie w wczesnej fazie leczenia), obrzęk.

* Te reakcje zostały zaobserwowane przy stosowaniu krótkodziałających agonistów beta w praktyce położniczej i są uważane za efekty specyficzne dla klasy (patrz sekcja „Szczególne wskazania stosowania”).

W pojedynczych przypadkach, szczególnie u pacjentów z astmą oskrzelową, siarczany zawarte w leku mogą wywołać reakcję nadwrażliwości z możliwymi objawami: nudności, biegunka, świsty przy oddychaniu, ostry napad astmy, zaburzenia świadomości lub wstrząs. Ciężkość objawów zależy od indywidualnych cech organizmu pacjenta i może prowadzić do zagrożenia życia.

Cukrzyca. Jeśli poród następuje bezpośrednio po krótkotrwałym leczeniu lekiem, należy obserwować noworodka pod kątem objawów hipoglikemii, ponieważ heksoprenolina może powodować podwyższenie poziomu glukozy i insuliny we krwi matki. Należy również wziąć pod uwagę możliwość wystąpienia kwasicy u noworodków z powodu możliwego przenikania kwasowych metabolitów (mleczan, ciało ketonowe) przez łożysko.

W rzadkich przypadkach działanie zawartego w leku metabisulfitu sodu może prowadzić do ciężkich reakcji nadwrażliwości oraz do skurczu oskrzeli.

Okres ważności.

3 lata.

Odzyskany roztwór: stabilność chemiczna i fizyczna roztworu po rozcieńczeniu (0,9 % roztworem chlorku sodu lub 5 % roztworem glukozy) została potwierdzona przez okres 24 godzin w temperaturze 15–25 °C. Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy stosować natychmiast. W przypadku, gdy nie zostanie użyty od razu, okres i warunki przechowywania przygotowanego roztworu przed zastosowaniem są odpowiedzialnością użytkownika.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci!

Niezgodność.

Sulfit jest składnikiem o wysokiej aktywności, dlatego należy unikać mieszania Ginipralu z innymi roztworami poza 0,9 % roztworem chlorku sodu i 5 % roztworem glukozy.

Opakowanie.

Po 2 ml w ampułce; po 5 ampułek w pudełku kartonowym.

Kategoria wydania.

Na receptę.

Producent.

Takeda Austria GmbH, Austria.

Miejsce położenia producenta oraz jego adres siedziby.

St. Peter-Strasse 25, 4020 Linz, Austria.