Gazalia

INSTRUKCJA dotyczaca stosowania leku Gazalia (Gazalia)

Skład:

substancja czynna: rasagilina;

1 tabletka zawiera 1 mg rasagiliny (w postaci mezylatu rasagiliny);

substancje pomocnicze: celuloza mikrokryształowa, skrobia kukurydziana, dwutlenek krzemu koloidalny bezwodny, kwas cytrynowy bezwodny, skrobia żelatynowana, talk, kwas stearynowy.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki od białego do kremowego koloru, okrągłe, z płaskimi, skośnymi brzegami, z oznaczeniem tłoczonym „C13” po jednej stronie i gładkie po drugiej stronie.

Grupa farmakoterapeutyczna. Leki przeciwparkinsonowe. Inhibitory monoaminooksydazy typu B. Kod ATC N04B D02.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika. Rasagilina jest silnym, nieodwracalnym, selektywnym inhibitorem monoaminooksydazy (MAO). Istnieją dwa główne typy MAO — typ A i typ B. MAO-B jest typem dominującym w mózgu człowieka.

Badania ex vivo przeprowadzone na komórkach mózgu, wątroby oraz tkanek przewodu pokarmowego wykazały, że rasagilina jest silnym, nieodwracalnym, selektywnym inhibitorem monoaminooksydazy typu B (MAO-B).

Dokładny mechanizm działania rasagiliny nie jest znany. Uważa się, że częściowo wynika on z jej aktywności inhibitorowej wobec MAO-B, co prowadzi do wzrostu stężenia dopaminy pozakomórkowej w ciele prążkowanym. Zwiększony poziom dopaminy oraz, jako konsekwencja, wzmocniona aktywność dopaminergiczna prawdopodobnie odpowiadają za skuteczność terapeutyczną rasagiliny, co potwierdzono w modelach doświadczalnych dysfunkcji motorycznej o podłożu dopaminergicznym.

1-aminoindan jest aktywnym metabolitem głównym i nie wykazuje aktywności inhibitorowej wobec MAO-B.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Rasagilina jest szybko wchłaniana, maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) osiągane jest po około 0,5 godziny. Bezpośrednia dostępność biologiczna po pojedynczej dawce wynosi 36%. Jedzenie nie wpływa na czas osiągnięcia (Tmax) maksymalnego stężenia w osoczu, jednak spożycie tłustej potrawy powoduje obniżenie Cmax i pola pod krzywą „stężenie – czas” (AUC) odpowiednio o 60% i 20%. Rasagilinę można przyjmować niezależnie od posiłku.

Rozkład. Średni objętość rozkładu po pojedynczym dożylnej podaniu rasagiliny wynosi 243 l. Wiązanie z białkami osocza po doustnym podaniu pojedynczej dawki 14C-oznaczonej rasagiliny wahają się od 60 do 70%.

Metabolizm. Rasagilina ulega niemal całkowitej biotransformacji w wątrobie. Metabolizm zachodzi dwoma głównymi drogami: poprzez N-dealkilację i/lub hydroksylację, tworząc następujące metabolity: 1-aminoindan, 3-hydroksy-N-propargilo-1-aminoindan oraz 3-hydroksy-1-aminoindan. Badania in vitro wykazały, że oba szlaki metabolizmu rasagiliny zachodzą przy udziale izoenzymu CYP1A2 układu cytochromu P450. Rasagilina wydalana jest w postaci glukuronidowych koniugatów oraz jej metabolitów.

Wydalanie. Po doustnym podaniu 14C-oznaczonej rasagiliny wydalanie zachodzi głównie z moczem (62,6%) i w mniejszym stopniu z kałem (21,8%), całkowity okres wydalania 84,4% dawki wynosi 38 dni. Mniej niż 1% leku wydala się z moczem w niezmienionej formie.

Liniowość/nieliniowość. Rasagilina charakteryzuje się liniową farmakokinetyką w dawkach od 0,5 do 2 mg. Okres półtrwania wydalania wynosi 0,6–2 godziny.

Farmakokinetyka u określonych grup pacjentów.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby.

U pacjentów z łagodnymi zaburzeniami funkcji wątroby zaobserwowano wzrost wartości Cmax i AUC odpowiednio o 80% i 38%. U pacjentów ze średnim stopniem niewydolności wątroby zaobserwowano wzrost wartości Cmax i AUC odpowiednio o 568% i 83%.

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek. Parametry farmakokinetyczne rasagiliny praktycznie nie ulegają zmianie u chorych z łagodnym i średnim stopniem niewydolności nerek.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania. Stosować lek:

• w monoterapii idiopatycznego parkinsonizmu;
• jako terapię wspomagającą w połączeniu z agonistami dopaminy;
• jako terapię wspomagającą w połączeniu z lewodopą u pacjentów z oscylacjami końcowej dawki.

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników leku.

Leczenie współbieżne innymi inhibitorem MAO (w tym lekami i ziołami, np. zawierającymi naparstnicę pospolitą) lub petydyną (odstępek czasu między odstawieniem razagilinu a rozpoczęciem leczenia tymi lekami powinien wynosić co najmniej 14 dni).

Ciężka niewydolność wątroby.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Znane są interakcje między nieselectywnymi inhibitorami MAO a innymi lekami.

Jednoczesne stosowanie razagilinu z innymi inhibitorami MAO (w tym lekami i ziołami zawierającymi naparstnicę pospolitą) jest przeciwwskazane, ponieważ istnieje ryzyko nieselectywnego hamowania, które może prowadzić do rozwoju kryzysu nadciśnieniowego.

Donoszono o rozwoju poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu petydyny i inhibitorów MAO, w tym innych selektywnych inhibitorów MAO-B. Jednoczesne stosowanie razagilinu i petydyny jest przeciwwskazane.

Donoszono o interakcjach między inhibitorami MAO a sympatykomimetykami przy ich jednoczesnym stosowaniu. Ze względu na działanie hamujące MAO razagilinu nie zaleca się jednoczesnego stosowania z sympatykomimetykami, takimi jak leki zwężające naczynia stosowane doustnie lub do nosa oraz leki przeciwprzeziębieniowe zawierające efedrynę lub pseudofedrynę.

Donoszono o interakcji dextrometorfanu i nieselectywnych inhibitorów MAO przy ich jednoczesnym stosowaniu. Z tego powodu, biorąc pod uwagę działanie hamujące MAO razagilinu, nie zaleca się jednoczesnego stosowania z dextrometorfanem.

Należy unikać jednoczesnego stosowania razagilinu z fluoksetyną i fluwoksyminą.

Odstęp czasu między odstawieniem fluoksetyny a rozpoczęciem leczenia razagilinem powinien wynosić co najmniej 5 tygodni. Odstęp czasu między odstawieniem razagilinu a rozpoczęciem leczenia fluoksetyną lub fluwoksyminą powinien wynosić co najmniej 14 dni.

Donoszono o rozwoju poważnych działań niepożądanych przy jednoczesnym stosowaniu razagilinu z selektywnymi inhibitorami ponownego wychwytu serotoniny (SSRI), selektywnymi inhibitorami ponownego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI), antydepresantami trój- i czteropierścieniowymi oraz inhibitorami MAO. Z tego powodu, ponieważ razagilin jest silnym inhibitorem MAO, należy zachować ostrożność przy stosowaniu razagilinu z antydepresantami.

Lewodopa przy jednoczesnym stosowaniu z razagilinem u pacjentów z chorobą Parkinsona nie wykazywała klinicznie istotnego wpływu na klirens razagilinu.

Badania metabolizmu in vitro wykazały, że izoenzym CYP1A2 cytochromu P450 jest głównym enzymem odpowiedzialnym za metabolizm razagilinu. Jednoczesne stosowanie razagilinu i cyprofloksacyny (inhibitor izoenzymu CYP1A2) zwiększa AUC razagilinu o 83%. Jednoczesne stosowanie razagilinu i teofiliny (substrat CYP1A2) nie wpływa na farmakokinetykę razagilinu. W związku z tym silne inhibitory CYP1A2 mogą zmieniać stężenie razagilinu we krwi, dlatego należy je stosować z ostrożnością.

Istnieje ryzyko, że u palaczy, z powodu indukcji izoenzymu CYP1A2, może dojść do zmniejszenia stężenia razagilinu w osoczu.

Badania in vitro wykazały, że razagilin w stężeniu 1 μg/ml (co odpowiada stężeniu przekraczającemu średnie Cmax (5,9–8,5 ng/ml) po wielokrotnym podaniu 1 mg razagilinu pacjentom z chorobą Parkinsona o 160 razy) nie hamuje izoenzymów CYP1A2, CYP2A6, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4 i CYP4A cytochromu P450. Może to sugerować, że razagilin w stężeniach terapeutycznych nie wpływa na metabolizm tych izoenzymów i nie wykazuje klinicznie istotnych efektów.

Jednoczesne doustne stosowanie razagilinu i entakaponu zwiększa klirens razagilinu o 28%.

Pięć badań klinicznych z udziałem ochotników i pacjentów z chorobą Parkinsona oraz wyniki kontroli ciśnienia tętniczego po posiłku (464 pacjentów przyjmowało 0,5–1 mg/dobę razagilinu lub placebo jako terapię uzupełniającą do lewodopy przez 6 miesięcy bez ograniczenia przyjmowania tyraminy) wykazało brak jakiejkolwiek interakcji między razagilinem a tyraminą, dlatego razagilin można stosować bez ograniczania diety pod względem zawartości tyraminy.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Należy unikać jednoczesnego stosowania razagilinu i fluoksetyny lub fluwoksyny (patrz dział «Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji»). Przerwa między odstawieniem fluoksetyny a rozpoczęciem terapii razagilinem powinna wynosić co najmniej 5 tygodni. Przerwa między odstawieniem razagilinu a rozpoczęciem terapii fluoksetyną lub fluwoksyną powinna wynosić co najmniej 14 dni.

Zaburzenia kontroli impulsów mogą występować u pacjentów przyjmujących agonisty dopaminy i/lub poddawanych terapii dopaminergicznej. W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki zaburzeń kontroli impulsów podczas stosowania razagilinu. Stan pacjentów należy systematycznie monitorować pod kątem występowania zaburzeń kontroli impulsów. Pacjentów i personel medyczny należy poinformować o zmianach zachowania świadczących o zaburzeniach kontroli impulsów, które obserwowano u pacjentów podczas przyjmowania razagilinu, w tym o kompulsjach, myślach natrętnych, patologicznej namiętności do hazardu, zwiększonej libidzie, hiperseksualności, zachowaniach impulsywnych oraz patologicznym popędzie do wydawania pieniędzy lub zakupów.

Razagilin może nasilać działanie lewodopy, co może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych wywołanych lewodopą oraz nasilenia istniejącej dyskinezy. Intensywność tych działań niepożądanych można zmniejszyć poprzez zmniejszenie dawki lewodopy.

Zgłaszano przypadki hipotensji ortostatycznej podczas jednoczesnego przyjmowania razagilinu i lewodopy. Pacjenci z chorobą Parkinsona są szczególnie narażeni na działania niepożądane w postaci hipotensji z powodu istniejących problemów z chodzeniem. Podczas jednoczesnego stosowania z agonistami dopaminy hipotensja ortostatyczna występowała u 3,1% pacjentów otrzymujących 1 mg razagilinu i u 0,6% pacjentów otrzymujących placebo.

W trakcie badania stosowania razagilinu jako monoterapii zgłoszono przypadki halucynacji u 1,3% pacjentów otrzymujących 1 mg razagilinu oraz u 0,7% pacjentów przyjmujących placebo. W badaniu jednoczesnego stosowania razagilinu i agonistów dopaminy halucynacje występowały u 1,2% pacjentów otrzymujących 1 mg razagilinu i u 1,8% pacjentów otrzymujących placebo. W grupie, w której stosowano jednocześnie razagilin 1 mg/dobę i agonisty dopaminy, 0,6% pacjentów przerwało leczenie i wczesnie zakończyło udział w badaniu z powodu halucynacji, natomiast w grupie placebo żaden pacjent nie przerwał leczenia ani nie zakończył udziału w badaniu z powodu halucynacji.

Nie zaleca się jednoczesnego stosowania razagilinu z dekstrometorfanem lub sympatykomimetykami, takimi jak zawarte w lekach przeciwnadciśnieniowych do stosowania miejscowego lub doustnego, czy lekach na przeziębienie zawierających efedrynę lub pseudoefedrynę (patrz dział «Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji»).

Podczas badań klinicznych zgłaszano przypadki rozwoju czerniaka, którego powstanie może być związane ze stosowaniem razagilinu. Dane wskazują, że choroba Parkinsona oraz stosowanie niektórych leków mogą wiązać się z wysokim ryzykiem rozwoju nowotworów skóry (nie tylko czerniaka). W przypadku pojawienia się jakichkolwiek zmian skórnych należy skonsultować się z dermatologiem.

Należy zachować ostrożność przy rozpoczynaniu terapii razagilinem u pacjentów z łagodnym uszkodzeniem wątroby. Należy unikać stosowania razagilinu u pacjentów z umiarkowanym uszkodzeniem wątroby. W przypadku postępującego uszkodzenia wątroby od stopnia łagodnego do umiarkowanego należy przerwać leczenie razagilinem.

Razagilin może powodować senność w ciągu dnia, a czasem, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami dopaminergicznymi, zasypianie w trakcie codziennych czynności. Z tego powodu pacjentów należy poinformować o konieczności zachowania ostrożności podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami podczas leczenia razagilinem. Pacjenci z objawami senności i/lub epizodami nagłego zasypiania powinni powstrzymać się od prowadzenia samochodu i pracy z inną techniką (patrz dział «Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów»).

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Brak danych klinicznych dotyczących stosowania razagilinu u kobiet w ciąży. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na ciążę, rozwój płodu, poród lub okres poporodowy. Lek należy stosować z ostrożnością u kobiet w ciąży.

Dane wskazują, że razagilin hamuje sekrecję prolaktyny i w konsekwencji hamuje laktację. Nie wiadomo, czy razagilin przenika do mleka matki. Lek należy stosować z ostrożnością w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Razagilin może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z innymi urządzeniami.

Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów mechanicznych lub pracy z złożonymi mechanizmami, dopóki nie będą pewni, czy razagilin nie wywiera na nich szkodliwego wpływu.

Pacjenci z wywiadem senności i/lub nagłych epizodów zasypiania powinni powstrzymać się od prowadzenia pojazdów mechanicznych lub innych czynności, podczas których mogą narażać siebie lub innych na niebezpieczeństwo (np. obsługi sprzętu mechanicznego), dopóki nie będą w stanie ocenić, czy leczenie razagilinem i innymi lekami dopaminergicznymi wpływa na ich czynność umysłową i motoryczną.

Jeśli nasilenie senności lub nowe epizody nagłego zasypiania występują podczas codziennych czynności (np. podczas oglądania telewizji, jazdy samochodem jako pasażer itp.) w dowolnym momencie trwania leczenia, pacjenci nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych ani zajmować się potencjalnie niebezpiecznymi czynnościami.

Pacjentów należy uprzedzić o możliwym działaniu addytywnym środków uspokajających, alkoholu lub innych depresyjnych środków na ośrodkowy układ nerwowy (np. benzodiazepiny, leki przeciwpadaczkowe, leki przeciwdrgawkowe) w przypadku ich stosowania w połączeniu z razagilinem lub przy jednoczesnym stosowaniu leków zwiększających stężenie razagilinu we krwi (np. cyprofloksacyna) (patrz dział «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania»).

Sposób stosowania i dawki.

Reżim dawkowania

Monoterapia

Rasagilin należy stosować doustnie w dawce 1 mg 1 raz na dobę.

Terapia wspomagająca z zastosowaniem agonistów dopaminy

Rasagilin należy stosować doustnie w dawce 1 mg 1 raz na dobę.

Terapia wspomagająca z zastosowaniem lewodopy

Rasagilin należy stosować doustnie w dawce 1 mg 1 raz na dobę.

Preparat można stosować niezależnie od spożycia pokarmu.

Pacjenci w wieku podeszłym

U pacjentów w wieku podeszłym nie jest wymagana korekta dawki.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji wątroby

Należy unikać stosowania rasagilinu u pacjentów z umiarkowanym upośledzeniem funkcji wątroby oraz stosować z ostrożnością u pacjentów z łagodnym upośledzeniem funkcji wątroby. W przypadku postępowania niewydolności wątroby od stopnia łagodnego do umiarkowanego, leczenie rasagilinem należy przerwać.

Pacjenci z zaburzeniem funkcji nerek

U pacjentów z zaburzeniem funkcji nerek nie jest wymagana korekta dawki.

Dzieci.

Z powodu niedostateczności danych dotyczących stosowania rasagilinu u dzieci, nie zaleca się stosowania leku tej kategorii pacjentów.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania rasagilinu przy dawkach od 3 mg do 100 mg: hipomania, kryz hipertensyjny oraz zespół serotonergiczny.

Przedawkowanie może być związane z istotnym hamowaniem MAO-A i MAO-B.

Przeprowadzono badania jednorazowego stosowania leku u zdrowych ochotników, którzy otrzymywali 20 mg na dobę, oraz 10-dniowe badanie u zdrowych ochotników, którzy otrzymywali 10 mg 1 raz na dobę. Raportowano o niepożądanych reakcjach o łagodnym lub umiarkowanym nasileniu oraz o niepożądanych reakcjach, które nie należą do tych, które mogą wystąpić podczas leczenia rasagilinem.

Podczas badania z zastosowaniem wysokich dawek rasagilinu u pacjentów otrzymujących stałą terapię lewodopą i rasagilinem w dawce 10 mg/dobę, obserwowano niepożądane reakcje ze strony układu sercowo-naczyniowego (w tym nadciśnienie tętnicze i hipotensję ortostatyczną), które ustępowały po odstawieniu leczenia.

Objawy te są podobne do tych, które obserwuje się przy przedawkowaniu nieselektywnymi inhibitoremi MAO.

Nie są znane specyficzne metody leczenia. W przypadku przedawkowania należy przeprowadzać dokładne monitorowanie stanu pacjenta, leczenie jest objawowe i wspierające.

Działania niepożądane.

Monoterapia

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane częściej w przebiegu badań z randomizacją do placebo u pacjentów przyjmujących 1 mg razagilinu na dobę (liczba pacjentów przyjmujących razagilin – 149, grupa placebo – 151).

W nawiasach podano odpowiednio częstość działań niepożądanych (% pacjentów) w grupie przyjmującej razagilin oraz w grupie placebo.

Do oceny częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 — < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 — < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 — < 1/1000), niezwykle rzadko (< 1/10000).

Infekcje i inwazje

Często: grypa (4,7 % / 0,7 %).

Dobroczynne, złośliwe i niejasne nowotwory (w tym cysty i polipy)

Często: raka skóry (1,3 % / 0,7 %).

Zaburzenia układu krwi i chłonnego

Często: leukopenia (1,3 % / 0 %).

Zaburzenia układu odpornościowego

Często: uczulenie (1,3 % / 0,7 %).

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania

Rzadko: zmniejszenie apetytu (0,7 % / 0 %).

Zaburzenia psychiczne

Często: depresja (5,4 % / 2 %), halucynacje (1,3 % / 0,7 %).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Bardzo często: ból głowy (14,1 % / 11,9 %).

Rzadko: zaburzenia mózgowo-naczyniowe (0,7 % / 0 %).

Zaburzenia ze strony narządów wzroku

Często: zapalenie spojówek (2,7 % / 0,7 %).

Zaburzenia ze strony narządów słuchu i labiryntu

Często: zawroty głowy (2,7 % / 1,3 %).

Zaburzenia ze strony serca

Często: dławica piersiowa (1,3 % / 0 %).

Rzadko: zawał mięśnia sercowego (0,7 % / 0 %).

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy opłucnej

Często: katar (3,4 % / 0,7 %).

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Często: wzdęcia (1,3 % / 0 %).

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

Często: zapalenia skóry (2 % / 0 %).

Rzadko: wysypka pęcherzykowo-pęcherzykowa (0,7 % / 0 %).

Zaburzenia ze strony układu ruchu i tkanki łącznej

Często: ból kości i mięśni (6,7 % / 2,6 %), ból szyi (2,7 % / 0 %), zapalenia stawów (1,3 % / 0,7 %).

Zaburzenia ze strony nerek i układu moczowego

Często: parcie na mocz (1,3 % / 0,7 %).

Zaburzenia ogólne

Często: gorączka (2,7 % / 1,3 %), zmęczenie (2 % / 0 %).

Leczenie wspomagające z zastosowaniem lewodopy

Poniżej przedstawiono działania niepożądane obserwowane częściej w przebiegu badań z randomizacją do placebo u pacjentów przyjmujących 1 mg razagilinu na dobę (liczba pacjentów przyjmujących razagilin – 380, grupa placebo – 388).

Do oceny częstości działań niepożądanych zastosowano następującą klasyfikację: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 — < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 — < 1/100), bardzo rzadko (≥ 1/10000 — < 1/1000), niezwykle rzadko (< 1/10000).

Dobroczynne, złośliwe i niejasne nowotwory (w tym cysty i polipy)

Rzadko: czerniak skóry (0,5 % / 0,3 %).

Zaburzenia przemiany materii i odżywiania

Często: zmniejszenie apetytu (2,4 % / 0,8 %).

Zaburzenia psychiczne

Często: halucynacje (2,9 % / 2,1 %), patologiczne sny (2,1 % / 0,8 %).

Rzadko: dezorientacja (0,8 % / 0,5 %).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Bardzo często: dyskinezie (10,5 % / 6,2 %).

Często: dystonia (2,4 % / 0,8 %), zespół cieśni nadgarstka (1,3 % / 0 %), zaburzenia równowagi (1,6 % / 0,3 %).

Rzadko: ostre zaburzenia krążenia mózgowego (0,5 % / 0,3 %).

Zaburzenia ze strony serca

Rzadko: dławica piersiowa (0,5 % / 0 %).

Zaburzenia ze strony układu naczyniowego

Często: ortostatyczna hipotensja (3,9 % / 0,8 %).

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Często: ból brzucha (4,2 % / 1,3 %), zaparcia (4,2 % / 2,1 %), nudności i wymioty (8,4 % / 6,2 %), suchość w ustach (3,4 % / 1,8 %).

Zaburzenia ze strony skóry i tkanki podskórnej

Często: wysypka (1,1 % / 0,3 %).

Zaburzenia ze strony układu ruchu i tkanki łącznej

Często: ból stawów (2,4 % / 2,1 %), ból szyi (1,3 % / 0,5 %).

Badania

Często: spadek masy ciała (4,5 % / 1,5 %).

Urazy i inne powikłania

Często: przypadkowe upadki (4,7 % / 3,4 %).

Leczenie wspomagające z zastosowaniem agonistów dopaminy

Do najczęstszych działań niepożądanych, których częstość u pacjentów leczonych razagilinem była o > 3 % wyższa niż w grupie placebo, należą obrzęki obwodowe, przypadkowe upadki, ból stawów, kaszel i bezsenność.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane występujące u > 2 % pacjentów przyjmujących 1 mg razagilinu na dobę (jako leczenie wspomagające z zastosowaniem agonistów dopaminy) w przebiegu badania z randomizacją do placebo. Częstość występowania tych działań niepożądanych była wyższa niż w grupie placebo (liczba pacjentów przyjmujących razagilin – 162, grupa placebo – 164).

W nawiasach podano odpowiednio częstość działań niepożądanych (% pacjentów) w grupie przyjmującej razagilin oraz w grupie placebo.

Infekcje i inwazje

Infekcje górnych dróg oddechowych (4 % / 2 %).

Zaburzenia psychiczne

Bezsenność (4 % / 1 %).

Zaburzenia ze strony układu nerwowego

Ból głowy (6 % / 4 %).

Zaburzenia ze strony narządów słuchu i labiryntu

Zawroty głowy (7 % / 6 %).

Zaburzenia ze strony układu sercowo-naczyniowego

Ortostatyczna hipotensja (3 % / 1 %).

Zaburzenia ze strony układu oddechowego, klatki piersiowej i jamy opłucnej

Kaszel (4 % / 1 %).

Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego

Nudności (6 % / 4 %).

Zaburzenia ze strony układu ruchu i tkanki łącznej

Ból stawów (5 % / 2 %), ból pleców (4 % / 3 %).

Ogólne zaburzenia

Obrzęki obwodowe (7 % / 4 %).

Urazy i inne powikłania

Przypadkowe upadki (6 % / 1 %).

Do innych działań niepożądanych potencjalnie mających znaczenie kliniczne, które wystąpiły u 1 % pacjentów przyjmujących razagilin (jako leczenie wspomagające z zastosowaniem agonistów dopaminy), a także miały co najmniej taką samą częstość jak w grupie placebo (w kolejności malejącej częstości) należą: senność, zmęczenie, nietypowe sny, zaburzenia równowagi, zaparcia, nagły parcie na mocz, przyrost masy ciała, zapalenie oskrzeli, ból klatki piersiowej, zaburzenia poznawcze, dyskinezie, wzdęcia, choroba refluksowa przełyku, hipotensja tętnicza, pobudzenie, ból w gardle, ból, stan przedobrzękowy, zaburzenia fazy snu REM, wysypka, rynoreja, zapalenie zatok, brodawki skóry, zapalenie gardła streptokokowe, omdlenia, wirusowe zapalenie żołądka i jelit, nieostrość widzenia.

Istotne różnice w profilu bezpieczeństwa w zależności od wieku czy płci nie zostały zauważone.

Choroba Parkinsona wiąże się z występowaniem halucynacji i dezorientacji. W okresie postmarketingowym obserwowano te objawy u chorych na parkinsonizm przyjmujących razagilin.

Wiadomo, że poważne działania niepożądane mogą występować przy jednoczesnym stosowaniu SSRI, SNRI, antydepresantów trój- i czterocyklicznych oraz inhibitorów MAO. W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki wystąpienia zespołu serotoniny, przejawiającego się w postaci niepokoju psychicznego, dezorientacji, sztywności mięśni, hipertermii oraz drgawek mioklonicznych, u pacjentów przyjmujących antydepresanty/SNRI jednocześnie z razagilinem.

W trakcie badań klinicznych nie stosowano jednocześnie fluoksetyny ani fluwoksaminy z razagilinem, jednak stosowano antydepresanty z razagilinem: amitryptylinę ≤ 50 mg na dobę, trazodon ≤ 100 mg na dobę, cytalopram ≤ 20 mg na dobę, sertaliny ≤ 100 mg na dobę oraz paroksetynę ≤ 30 mg na dobę. Nie zgłaszano wystąpienia zespołu serotoniny w trakcie badania, w którym uczestniczyło 115 pacjentów przyjmujących jednocześnie razagilin i trójcykliczne antydepresanty, oraz 141 pacjentów przyjmujących razagilin i SSRI/SNRI.

Pięć badań klinicznych z udziałem ochotników i pacjentów z chorobą Parkinsona oraz wyniki kontroli ciśnienia tętniczego po posiłku (464 pacjentów przyjmowało 0,5–1 mg/ dobę razagilinu lub placebo jako terapię uzupełniającą do lewodopy przez 6 miesięcy bez ograniczenia przyjmowania tyraminy) wykazały brak jakiejkolwiek interakcji między razagilinem a tyraminą, dlatego razagilin można stosować bez ograniczeń diety zawierającej tyraminę.

W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki podwyższenia ciśnienia tętniczego, w tym pojedyncze przypadki kryzysu nadciśnieniowego związanego z przyjmowaniem pokarmów bogatych w tyraminę, u pacjentów przyjmujących razagilin.

Zgłaszano interakcje lekowe przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów MAO i sympatomietyków.

W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadek podwyższenia ciśnienia tętniczego u pacjenta przyjmującego razagilin w połączeniu z zawartym w kroplach do oczu wazokonstryktorem tetrahydrozolina hydrochloranem.

Zaburzenia kontroli impulsów: u pacjentów przyjmujących agonisty dopaminy i/lub inne leki dopaminergiczne mogą występować patologiczna skłonność do hazardu, zwiększone libido, hiperseksualność, kompulsywne wydatki lub kompulsywne chęci zakupowe, objadanie się, kompulsywne jedzenie.

Podobne działania niepożądane obserwowano w okresie postmarketingowym przy stosowaniu razagilinu: kompulsje, myśli natręctw, zachowania impulsywne.

Przeciążenie sennością w ciągu dnia i epizody nagłego zasypiania

Przeciążenie sennością w ciągu dnia (hipersomnia, osłabienie, sedymentacja, napady snu, senność i nagłe zasypianie) może występować u pacjentów przyjmujących agonisty dopaminy i/lub inne terapie dopaminergiczne. O podobnych przypadkach przeciążenia sennością w ciągu dnia zgłaszano w okresie postmarketingowym stosowania razagilinu.

Zgłaszano przypadki zasypiania w trakcie codziennej aktywności u pacjentów przyjmujących razagilin i inne leki dopaminergiczne. Pomimo że wielu z tych pacjentów zgłaszało senność w czasie przyjmowania razagilinu w połączeniu z innymi lekami dopaminergicznymi, niektórzy z nich stwierdzili brak jakichkolwiek objawów ostrzegawczych, takich jak nadmierna senność. Niektóre z tych przypadków odnotowano ponad rok po rozpoczęciu leczenia.

Okres ważności. 4 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 10 tabletek w blistrze, 3 blistery w opakowaniu kartonowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

Macleods Pharmaceuticals Limited.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Village Theda, P.O. Lodhiamaira, Tehsil Baddi, District Solan, Himachal Pradesh, 174101, Indie.