Funit®

INSTRUKCJA dotyczÄ…ca stosowania leku Funit® (FUNIT)

Skład:

substancja czynna: itraconazole;

1 kapsułka zawiera itrakonazolu 100 mg;

substancje pomocnicze: hydroksypropyloceluloza, polietylenoglikol 6000;

mikrokuleczki obojętne: cukier sferyczny, skrobia kukurydziana;

kapsułka żelatynowa: czerwień azowy (E 122), patentowany niebieski V (E 131), tlenek tytanu (E 171), karmel (E 150), żelatyna.

Postać leku. Kapsułki.

GÅ‚ówne fizykochemiczne wÅ‚aÅ›ciwoÅ›ci: twarde kapsuÅ‚ki żelatynowe z czerwonÄ… czapkÄ… i korpusem brÄ…zowym, zawierajÄ…ce sferyczne mikrokuleczki od biaÅ‚ego do prawie biaÅ‚ego koloru.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwdrożdżycowe do stosowania systemowego. Pochodne triazolu.

Kod ATC J02A C02.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika.

Itrakonazol – pochodna triazolu, wykazuje szerokie spektrum działania.

Itrakonazol hamuje syntezę ergosterolu w komórkach grzybów. Ergosterol jest ważnym składnikiem błony komórkowej grzybów, a hamowanie jego syntezy zapewnia działanie przeciwdrożdżycowe.

W odniesieniu do itrakonazolu granice wartości ustalono wyłącznie dla Candida spp. Dla powierzchniowych infekcji grzybiczych (CLSI M27-A2, granice wartości nie są określone dla metodyki EUCAST). Granice wartości CLSI są następujące: wrażliwe ≤ 0,125; wrażliwe zależne od dawki 0,25–0,5 oraz oporne ≥ 1 μg/ml. Granice wartości nie zostały ustalone dla grzybów pleśniowatych.

Itrakonazol hamuje wzrost szerokiego spektrum grzybów patogennych dla człowieka w stężeniach zazwyczaj ≤ 1 μg/ml. Obejmuje to: grzyby niciowe (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton floccosum), drożdżaki (Candida spp., w tym C. albicans, C. tropicalis, C. parapsilosis oraz C. krusei, Cryptococcus neoformans, Malassezia spp., Trichosporon spp., Geotrichum spp.), Aspergillus spp., Histoplasma spp., w tym H. capsulatum; Paracoccidioides brasiliensis, Sporothrix schenckii, Fonsecaea spp., Cladosporium spp., Blastomyces dermatitidis, Coccidioides immitis, Pseudallescheria boydii, Penicillium marneffei oraz inne odmiany drożdży i grzybów. Candida krusei, Candida glabrata oraz Candida tropicalis są ogólnie najmniej wrażliwymi gatunkami Candida, a niektóre izolaty wykazują oporność na itrakonazol in vitro.

Głównymi typami grzybów, które nie są hamowane przez itrakonazol, są zygomycety (Rhizopus spp., Rhizomucor spp., Mucor spp. oraz Absidia spp.), Fusarium spp., Scedosporium prolificans oraz Scopulariopsis spp.

Oporność na azole rozwija się powoli i jest zazwyczaj wynikiem kilku mutacji genetycznych. Opisane mechanizmy obejmują nadmierną ekspresję ERG11, który koduje 14α-demetilazę (enzym-cel), punktowe mutacje w ERG11 prowadzące do obniżenia powinowactwa 14α-demetilazy do itrakonazolu i/lub nadmierną ekspresję białka transportowego, co prowadzi do zwiększonego wypływu itrakonazolu z komórek grzybów (czyli usunięcie itrakonazolu z jego celu). Obserwowano oporność krzyżową między lekami z grupy azoli w obrębie gatunku Candida, jednak oporność na jeden z leków z tej grupy niekoniecznie oznacza obecność oporności na inne azole. Opisywano szczepy itrakonazol-oporne Aspergillus fumigatus.

Farmakokinetyka.

Ogólne właściwości farmakokinetyczne.

Stężenie maksymalne w osoczu po doustnym podaniu itrakonazolu osiągane jest w ciągu 2–5 godzin. Ze względu na nieliniową farmakokinetykę itrakonazol kumuluje się w osoczu po wielokrotnym podawaniu. Stan stężenia równowagi osiągany jest zazwyczaj w ciągu 15 dni, przy wartościach Cmax wynoszących 0,5 μg/ml, 1,1 μg/ml oraz 2,0 μg/ml po podaniu 100 mg raz dziennie, 200 mg raz dziennie oraz 200 mg dwa razy dziennie, odpowiednio. Okres półtrwania itrakonazolu wynosi zazwyczaj od 16 do 28 godzin po pojedynczej dawce i wydłuża się do 34–42 godzin po podawaniu wielu dawek. Po zakończeniu leczenia stężenie itrakonazolu obniża się do poziomu, który niemalże nie wykrywa się w osoczu krwi w ciągu 7–14 dni, w zależności od dawki i długości trwania leczenia. Średni klirens osoczowy itrakonazolu po wstrzyknięciu dożylnej wynosi 278 ml/min. Ze względu na nasycenie metabolizmu w wątrobie przy wyższych dawkach klirens itrakonazolu maleje.

Wchłanianie.

Itrakonazol jest szybko wchłaniany po doustnym podaniu. Maksymalne stężenia osoczowe niezmienionego leku po podaniu doustnym w formie kapsułek osiągane są w ciągu 2–5 godzin. Bezpośrednia biodostępność itrakonazolu wynosi 55%. Maksymalna biodostępność po podaniu doustnym obserwowana jest po przyjęciu leku bezpośrednio po spożyciu kalorycznego posiłku. Wchłanianie kapsułek itrakonazolu jest obniżone u pacjentów z obniżonym poziomem kwasowości żołądka, u pacjentów stosujących leki supresyjne wydzielania kwasu żołądkowego (antagonisty receptorów H2, inhibitory pompy protonowej) lub u pacjentów z achlorhydrią spowodowaną pewnymi chorobami (patrz sekcje „Szczególne środki ostrożności” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Wchłanianie itrakonazolu na czczo u tych pacjentów wzrasta, gdy kapsułki Funit® są podawane z napojami o podwyższonej kwasowości (np. z nie-dietetyczną coli). Po podaniu pojedynczej dawki 200 mg kapsułek Funit® na czczo z nie-dietetyczną coli po zastosowaniu ranitydyny, antagonisty receptorów H2, wchłanianie itrakonazolu jest porównywalne do takiego, które obserwuje się po podaniu kapsułek Funit® samodzielnie.

Stężenie itrakonazolu po podaniu kapsułek jest niższe niż po podaniu roztworu doustnego w tej samej dawce (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Rozkład.

Większość itrakonazolu wiąże się z białkami osocza krwi (99,8%), przy czym albumina jest głównym składnikiem wiążącym (99,6% dla metabolitu hydroksylowego). Ponadto wykazuje wysoką powinowactwo do tłuszczów. Tylko 0,2% itrakonazolu we krwi pozostaje w formie niezwiązanej substancji. Urojony wolumen rozkładu itrakonazolu jest dość duży (> 700 l), co sugeruje jego szerokie rozprowadzenie w tkankach: stężenia w płucach, nerkach, wątrobie, kościach, żołądku, śledzionie i mięśniach były 2–3 razy wyższe niż stężenia w osoczu krwi. Kumulacja itrakonazolu w tkankach keratynowych, szczególnie w skórze, była 4 razy wyższa niż w osoczu krwi. Stężenia w płynie mózgowo-rdzeniowym są znacznie niższe niż w osoczu krwi, jednak wykazano skuteczność wobec infekcji lokalizujących się w płynie mózgowo-rdzeniowym.

Biortransformacja.

Itrakonazol jest w dużym stopniu rozkładany w wątrobie z powstawaniem dużej liczby metabolitów. Jednym z tych metabolitów jest hydroksyitrakonazol, który in vitro wykazuje działanie przeciwdrożdżycowe porównywalne do itrakonazolu. Stężenia hydroksyitrakonazolu w osoczu krwi są około 2 razy wyższe niż stężenia itrakonazolu.

Zgodnie z badaniami in vitro, CYP3A4 jest głównym enzymem zaangażowanym w metabolizm itrakonazolu.

Wydalanie.

Około 35% itrakonazolu wydala się w postaci nieaktywnych metabolitów z moczem oraz około 54% z kałem w ciągu 1 tygodnia po podaniu dawki roztworu doustnego. Wydalanie itrakonazolu oraz aktywnego metabolitu hydroksy-itrakonazolu przez nerki po wstrzyknięciu dożylnej wynosi mniej niż 1% dawki. Wydalanie niezmienionej substancji z kałem waha się od 3 do 18%.

Osobliwe kategorie pacjentów.

Niewydolność wątroby.

Itrakonazol jest głównie metabolizowany w wątrobie. Przeprowadzono badanie farmakokinetyczne z zastosowaniem pojedynczej dawki 100 mg itrakonazolu (1 kapsułka 100 mg) u 6 zdrowych osób oraz 12 pacjentów z marskością wątroby. Nie zaobserwowano klinicznie istotnej różnicy w AUC∞ między tymi dwiema grupami. U pacjentów z marskością zaobserwowano klinicznie istotne zmniejszenie średniego Cmax (o 47%) oraz podwojenie okresu półtrwania itrakonazolu (37±17 kontra 16±5 godzin).

Brak dostępnych danych dotyczących długotrwałego stosowania itrakonazolu u pacjentów z marskością wątroby.

Niewydolność nerek.

Dane dotyczące stosowania doustnego itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek są ograniczone.

Brak dostępnych danych dotyczących długotrwałego stosowania itrakonazolu u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek. Dializa nie wpływa na okres półtrwania ani klirens itrakonazolu czy hydroksy-itrakonazolu.

Dzieci.

Dane dotyczące stosowania doustnego itrakonazolu u dzieci są ograniczone.

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

• Kandydoza pochwy i narządów płciowych zewnętrznych;

• Łuszczycy;

• Dermatofitozy wywołane czynnikami wrażliwymi na itrakonazol (Trichophyton spp., Microsporum spp., Epidermophyton floccosum), np. grzybica stóp, grzybica pachwin, grzybica tułowia, grzybica rąk;
• Kandydoza jamy ustnej i gardła;
• Onychomikozy wywołane dermatofitami i/lub drożdżakami;
• Histoplazmoza;
• Mikozy systemowe (w przypadkach, gdy terapia przeciwdrożdżycowa pierwszego rzutu nie może być zastosowana lub w przypadku nieskuteczności leczenia innymi lekami przeciwdrożdżycowymi, co może być spowodowane istniejącą patologią, opornością patogenu lub toksycznością leku):
• aspergiloza i kandydoza;
• kryptokokoza (w tym kryptokokowy zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych): leczenie pacjentów z obniżoną odpornością z kryptokokozą oraz wszystkich pacjentów z kryptokokozą ośrodkowego układu nerwowego;
• leczenie wspomagające u pacjentów z AIDS w celu zapobiegania nawrotowi istniejącej infekcji grzybiczej.

Funit® może również być stosowany w celu zapobiegania infekcji grzybiczej u pacjentów z długotrwałą neutropenią w przypadkach, gdy standardowa terapia jest niewystarczająca.

Przeciwwskazania.

Kapsułki Funit® są przeciwwskazane u pacjentów ze znaną nadwrażliwością na substancję czynną lub dowolny składnik pomocniczy.

Jednoczesne stosowanie leku Funit® i substratów CYP3A4 jest przeciwwskazane (patrz sekcje „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania” oraz „Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji”). Obejmują one:

Przeciwwskazane jest stosowanie kapsułek Funit® u pacjentów z dysfunkcją komorową, taką jak niewydolność serca, lub z przeszłością przewlekłej niewydolności serca, z wyjątkiem leczenia infekcji zagrażających życiu (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”).

Nie należy stosować kapsułek Funit® w czasie ciąży, z wyjątkiem leczenia stanów zagrażających życiu matki (patrz sekcja „Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią”).

Kobietom w wieku rozrodczym należy stosować skuteczne metody antykoncepcji w czasie leczenia kapsułkami Funit® oraz aż do końca cyklu menstruacyjnego po zakończeniu leczenia.

Interakcje z innymi lekami oraz inne rodzaje interakcji.

Itrakonazol jest głównie metabolizowany przez cytochrom CYP3A4. Inne leki, które są metabolizowane tym szlakiem lub modyfikują aktywność CYP3A4, mogą wpływać na farmakokinetykę itrakonazolu. Itrakonazol z kolei może również wpływać na farmakokinetykę innych substancji. Itrakonazol jest silnym inhibitorem CYP3A4 oraz
P-glikoproteiny, a także inhibitorem białka odpornościowego na raka piersi (BCRP). Itrakonazol może zmieniać farmakokinetykę innych substancji, które współużywają ten sam szlak metaboliczny lub szlaki transportu białek.

Przykłady leków, które mogą wpływać na stężenie itrakonazolu w osoczu krwi, podano według klas leków w tabeli 1. Przykłady leków, na stężenie których we krwi może wpływać itrakonazol, przedstawiono w tabeli 2. Ze względu na liczbę interakcji potencjalne zmiany bezpieczeństwa lub skuteczności leków oddziałujących nie są uwzględniane. Należy zapoznać się z informacjami dotyczącymi przepisywania oddziałujących leków w celu uzyskania dodatkowych informacji.

Interakcje opisane w tabelach 1 i 2 sklasyfikowane są jako przeciwwskazane, nierzekomendowane lub takie, które należy stosować z ostrożnością razem z itrakonazolem, biorąc pod uwagę stopień wzrostu stężenia oraz profil bezpieczeństwa oddziałującego leku. Potencjał interakcji wymienionych leków oceniano na podstawie badań farmakokinetycznych itrakonazolu oraz/lub badań farmakokinetycznych u ludzi z innymi silnymi inhibitorami CYP3A4 (np. ketokonazolem) oraz/lub danych in vitro:

• Przeciwwskazane: nie należy w żadnym wypadku stosować jednoczesnie ani wcześniej niż 2 tygodnie po zakończeniu leczenia itrakonazolem.
• Nierozwiązane: należy unikać stosowania tych leków jednoczesnie oraz przez 2 tygodnie po zakończeniu leczenia itrakonazolem, z wyjątkiem przypadków, gdy oczekiwana korzyść z leczenia przeważa nad możliwym ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego stosowania, pacjentów należy dokładnie monitorować pod kątem objawów lub symptomów nasilenia lub przedłużenia działania farmakologicznego itrakonazolu i w razie potrzeby zmniejszyć dawkę itrakonazolu. Zalecane jest monitorowanie stężenia itrakonazolu w osoczu krwi.
• Stosować z ostrożnością: szczegółowy monitoring jest zalecany w przypadku jednoczesnego stosowania z itrakonazolem. Takich pacjentów należy dokładnie obserwować pod kątem objawów lub symptomów nasilenia lub długotrwałych skutków działania farmakologicznego itrakonazolu lub działań niepożądanych oraz w razie potrzeby zmniejszyć dawkę itrakonazolu. Zalecane jest monitorowanie stężenia itrakonazolu w osoczu krwi.

Przykłady leków, których stężenie zwiększa się przy jednoczesnym stosowaniu z itrakonazolem, podano w tabeli wraz z odpowiednimi zaleceniami. Jednak stopień interakcji może zależeć od podanej dawki itrakonazolu. Silniejsza interakcja może wystąpić przy stosowaniu wyższej dawki lub krótszych odstępach dawkowania. Ekstrapolację wyników na inne scenariusze dawkowania lub różne leki należy przeprowadzać z ostrożnością.

Po zakończeniu leczenia stężenie itrakonazolu obniża się do poziomu, który niemalże nie wykrywa się w osoczu krwi, w ciągu 7–14 dni, w zależności od dawki i długości trwania leczenia. U pacjentów z marskością wątroby lub u pacjentów, którzy jednocześnie stosują inhibitory enzymu CYP3A4, odstawienie leku należy prowadzić stopniowo. Dotyczy to szczególnie leków, na metabolizm których wpływa itrakonazol.

Tabela 1

Leki, które mogą wpływać na stężenie itrakonazolu w osoczu krwi, przedstawione według klas leków

Tabela 2

Leki, na których stężenie w osoczu może wpływać itrakonazol, przedstawione według klas leków

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności.

Wrażliwość krzyżowa.

Brak danych dotyczących wrażliwości krzyżowej między itrakonazolem a innymi lekami przeciwgrzybiczymi z grupy azoli. Należy zachować ostrożność podczas przepisywania kapsułek Funit® pacjentom uczulonym na inne azole.

Wpływ na serce.

W badaniach leku itrakonazol do wstrzykiwania dożylnego prowadzonych na zdrowych ochotnikach obserwowano przejściowe, bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory; wartość ta wracała do normy przed kolejną infuzją. Kliniczne znaczenie tych danych dla form doustnych nie jest ustalone.

Wiadomo, że itrakonazol wykazuje negatywny efekt inotropowy; donoszono o przypadkach niewydolności serca związanej z przyjmowaniem kapsułek itrakonazolu. W spontanicznych zgłoszeniach częstość występowania niewydolności serca była wyższa przy całkowitej dawce dobowej 400 mg dziennie niż przy niższych dawkach dobowych, co sugeruje, że ryzyko niewydolności serca może wzrastać wraz z całkowitą dawką dobową itrakonazolu.

Nie należy przyjmować leku pacjentom z istniejącą niewydolnością serca lub z wywiadem niewydolności serca, z wyjątkiem przypadków, gdy oczekiwana korzyść znacznie przewyższa potencjalne ryzyko. Przy indywidualnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka należy uwzględnić takie czynniki jak ciężkość wskazania, schemat dawkowania i czas trwania leczenia (całkowita dawka dobowa) oraz indywidualne czynniki ryzyka wystąpienia niewydolności serca. Do czynników ryzyka należą: choroby serca, takie jak choroba niedokrwienna serca lub choroby zastawek, ciężkie choroby płuc, takie jak obturacyjne uszkodzenia płuc, niewydolność nerek lub inne choroby towarzyszące obrzękom. Takich pacjentów należy poinformować o objawach i objawach niewydolności serca, leczenie należy prowadzić z ostrożnością i kontrolować objawy niewydolności serca. W przypadku pojawienia się tych objawów w trakcie leczenia należy przerwać stosowanie leku Funit®.

Leki blokujące kanały wapniowe mogą wykazywać negatywny efekt inotropowy, który może nasilać ten sam efekt itrakonazolu. Itrakonazol może również hamować metabolizm leków blokujących kanały wapniowe. Dlatego należy zachować ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu itrakonazolu i leków blokujących kanały wapniowe ze względu na zwiększone ryzyko wystąpienia niewydolności serca (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Wpływ na wątrobę.

Podczas stosowania kapsułek Funit® bardzo rzadko występują przypadki ciężkiej hepatotoksyczności, w tym przypadki ostrej niewydolności wątroby zakończonej śmiercią. Zazwyczaj przypadki te obserwowano u pacjentów z chorobą wątroby w wywiadzie, którzy leczono z powodu wskazań systemowych, mieli inne poważne choroby i/lub przyjmowali inne leki hepatotoksyczne. U niektórych pacjentów nie stwierdzono oczywistych czynników ryzyka chorób wątroby. Niektóre z tych przypadków pojawiły się w ciągu pierwszego miesiąca leczenia, w tym w pierwszym tygodniu. Dlatego zaleca się monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów przyjmujących Funit®. Pacjentów należy poinformować o konieczności natychmiastowego skontaktowania się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów zapalenia wątroby, takich jak: anoreksja, nudności, wymioty, zwiększona zmęczliwość, ból brzucha lub ciemny kolor moczu. W przypadku wystąpienia tych objawów należy natychmiast przerwać leczenie i przeprowadzić badanie funkcji wątroby.

Dane dotyczące stosowania doustnych form itrakonazolu u pacjentów z niewydolnością wątroby są ograniczone. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu tego leku u pacjentów z niewydolnością wątroby. Zaleca się staranne monitorowanie stanu pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby przyjmujących itrakonazol. Przy podejmowaniu decyzji o leczeniu innymi lekami metabolizowanymi przez CYP3A4, należy wziąć pod uwagę przedłużony okres półtrwania itrakonazolu obserwowany w badaniach klinicznych u pacjentów z marskością wątroby, którym podawano jednorazowe dawki kapsułek itrakonazolu.

U pacjentów z podwyższonym poziomem enzymów wątrobowych, aktywną chorobą wątroby lub objawami hepatotoksyczności wywołanymi przez inne leki, leczenie należy rozpoczynać tylko wtedy, gdy oczekiwany efekt przewyższa ryzyko uszkodzenia wątroby. W takich przypadkach konieczne jest monitorowanie funkcji wątroby u pacjentów z aktywną chorobą wątroby lub objawami hepatotoksyczności wywołanymi przez inne leki (patrz sekcja „Farmakokinetyka”).

Obniżona kwasowość żołądka.

Przy obniżonej kwasowości żołądka wchłanianie itrakonazolu z kapsułek Funit® jest gorsze. Pacjentom z obniżoną kwasowością żołądka spowodowaną chorobą (np. achlorhydrią) lub jednoczesnym przyjmowaniem innych leków (np. obniżających kwasowość) zaleca się przyjmowanie kapsułek Funit® z napojami o podwyższonej kwasowości (np. z nie-dietetyczną coli). Należy prowadzić monitorowanie aktywności przeciwdrożdżycowej i w razie potrzeby zwiększyć dawkę itrakonazolu (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”).

Populacja pediatryczna.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania kapsułek Funit® u dzieci poniżej 18. roku życia nie są ustalone (patrz sekcje „Działania niepożądane” i „Farmakokinetyka”).

Pacjenci w wieku podeszłym.

Dane kliniczne dotyczące stosowania kapsułek Funit® u pacjentów w wieku podeszłym są ograniczone. Kapsułek Funit® nie należy stosować pacjentom w wieku podeszłym, chyba że korzyść z leczenia przewyższa potencjalne ryzyko. Ogólnie zaleca się ostrożne doboru dawki u pacjentów w wieku podeszłym, biorąc pod uwagę większą częstość występowania zaburzeń funkcji wątroby, nerek lub serca, a także chorób współistniejących i stosowania innych leków.

Zaburzenia funkcji nerek.

Dane dotyczące stosowania itrakonazolu doustnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji nerek są ograniczone. Należy zachować ostrożność przy stosowaniu leku u tej grupy pacjentów. Biologiczna dostępność itrakonazolu po podaniu doustnym u pacjentów z niewydolnością nerek może być obniżona. W takim przypadku należy rozważyć korektę dawki.

Utrata słuchu.

Donoszono o przypadkach tymczasowej lub trwałej utraty słuchu u pacjentów przyjmujących itrakonazol. W niektórych przypadkach utrata słuchu występowała na tle jednoczesnego stosowania chinidyny, która jest przeciwwskazana (patrz sekcja „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Słuch zazwyczaj wraca po zakończeniu leczenia lekiem Funit®, jednak u niektórych pacjentów utrata słuchu jest nieodwracalna.

Pacjenci z niedoborem odporności.

U niektórych pacjentów z niedoborem odporności (np. pacjenci z neutropenią, HIV/AIDS lub przeszczepionymi organami) biologiczna dostępność kapsułek Funit® może być obniżona.

Pacjenci z zagrażającymi życiu infekcjami grzybiczymi systemowymi.

Ze względu na właściwości farmakokinetyczne (patrz sekcja „Farmakokinetyka”) kapsułki Funit® nie powinny być stosowane jako leczenie pierwotne w stanach nagłych spowodowanych infekcjami grzybiczymi systemowymi.

Pacjenci zakażeni HIV.

U pacjentów zakażonych HIV, którzy leczono infekcję grzybiczą systemową, taką jak sporotrykoza, blastomikoza, histoplazmoza lub kryptokokoza (meningialna lub niemeningialna), oraz u których istnieje ryzyko nawrotu, lekarz powinien ocenić konieczność leczenia podtrzymującego.

Neuropatia.

W przypadku wystąpienia neuropatii związanej ze stosowaniem kapsułek Funit® należy przerwać leczenie.

Mukowiscydoza.

U pacjentów z mukowiscydozą obserwowano zmienność stężenia terapeutycznego itrakonazolu w osoczu krwi po doustnym podaniu dawki 2,5 mg/kg dwukrotnie dziennie. Stężenia w stanie równowagi > 250 ng/ml osiągnięto u około 50% pacjentów w wieku od 16 lat, ale u żadnego z pacjentów poniżej 16. roku życia. Jeśli pacjent nie reaguje klinicznie na kapsułki Funit®, należy rozważyć możliwość przejścia na terapię alternatywną.

Zaburzenia metabolizmu węglowodanów.

Nie należy stosować tego leku pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi chorobami nietolerancji fruktozy, malabsorpcji glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy.

Odporność krzyżowa.

W przypadku podejrzenia, że gatunki grzybów Candida powodujące kandydozę systemową są oporne na flukenazol, nie można twierdzić, że będą one wrażliwe na itrakonazol. Dlatego przed rozpoczęciem leczenia kapsułkami Funit® należy wykonać test wrażliwości.

Wzajemna zastępowalność.

Nie zaleca się wzajemnego zastępowania kapsułek itrakonazolu i roztworu doustnego. Wynika to z faktu, że przy przyjmowaniu tej samej dawki leku ekspozycja na lek jest większa po przyjmowaniu roztworu doustnego niż po stosowaniu kapsułek.

Potencjał interakcji.

Jednoczesne stosowanie itrakonazolu i niektórych leków może prowadzić do zmiany skuteczności itrakonazolu i/lub leku stosowanego jednocześnie, działań niepożądanych zagrażających życiu i/lub nagłej śmierci. Leki, które są przeciwwskazane, nie zalecane lub zalecane do stosowania z ostrożnością razem z itrakonazolem, wymieniono w sekcjach „Przeciwwskazania” i „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Funit® nie powinien być przepisywany kobietom w ciąży, z wyjątkiem przypadków ciężkich grzybic systemowych zagrażających życiu, gdy potencjalna korzyść dla matki przewyższa ryzyko negatywnego wpływu na płód (patrz sekcja „Przeciwwskazania”).

W badaniach na zwierzętach itrakonazol wykazywał toksyczność reprodukcyjną.

Dane dotyczące stosowania leku Funit® w okresie ciąży są ograniczone. W okresie postmarketingowym zgłaszano przypadki wad rozwojowych. Obejmowały one wady rozwoju układu kostnego, układu moczowo-płciowego, układu sercowo-naczyniowego i narządów wzroku, a także anomalie chromosomowe i wielokrotne wady rozwojowe. Związek przyczynowy z kapsułkami Funit® nie został ustalony.

Dane epidemiologiczne dotyczące wpływu leku Funit® w I trymestrze ciąży (głównie u pacjentek, które stosowały go w krótkotrwałym leczeniu kandydozy pochwy i dróg rodnych) nie wykazały zwiększonego ryzyka wad rozwojowych w porównaniu z kobietami, które nie stosowały leków o działaniu teratogennym.

Kobiety w wieku rozrodczym.

Kobietom w wieku rozrodczym przyjmującym kapsułki Funit® należy stosować niezawodne środki antykoncepcyjne przez cały okres leczenia aż do pierwszej miesiączki po jego zakończeniu.

Okres karmienia piersią.

Bardzo niewielkie ilości itrakonazolu przenikają do mleka matki. W związku z tym w okresie karmienia piersią należy porównać potencjalne ryzyko dla dziecka z oczekiwaną korzyścią z leczenia matki lekiem Funit®. W przypadkach wątpliwych kobieta powinna przerwać karmienie piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na szybkość reakcji podczas prowadzenia pojazdów lub pracy z innymi maszynami. Należy pamiętać o możliwości wystąpienia takich działań niepożądanych, jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia i utrata słuchu (patrz sekcja „Działania niepożądane”), które mogą prowadzić do negatywnych konsekwencji podczas prowadzenia pojazdów i pracy z innymi maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Kapsułki Funit® należy stosować doustnie bezpośrednio po posiłku w celu zapewnienia maksymalnej absorpcji leku. Kapsułki należy połykać całkowicie.

Schematy leczenia dorosłych dla każdego wskazania są następujące:

Długość leczenia grzybiczych zmian ogólnoustrojowych należy dostosować w zależności od odpowiedzi mykologicznej i klinicznej na terapię.

Pacjenci w podeszłym wieku.

Stosowanie leku Funit® pacjentom w podeszłym wieku nie jest zalecane (patrz sekcja *„*Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji nerek.

Biodostępność leku po podaniu doustnym może być obniżona u pacjentów z niewydolnością nerek; należy rozważyć korektę dawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Pacjenci z zaburzeniami funkcji wątroby.

Itrakonazol jest głównie metabolizowany w wątrobie. Ostateczny okres półwylu trwania itrakonazolu u pacjentów z marskością wątroby jest nieco wydłużony. Biodostępność po podaniu doustnym u pacjentów z marskością wątroby jest nieco zmniejszona. Należy rozważyć korektę dawki (patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności podczas stosowania”).

Dzieci.

Stosowanie leku Funit® dzieciom nie jest zalecane.

Przedawkowanie.

Ogólnie rzecz biorąc, reakcje niepożądane zgłaszane w przypadku przedawkowania miały podobny profil do reakcji niepożądanych występujących po przyjmowaniu itrakonazolu (patrz sekcja „Działania niepożądane”).

W przypadku przedawkowania należy podjąć działania wspierające. Jeżeli jest to uzasadnione, można podać węgiel aktywowany. Itrakonazolu nie można usunąć za pomocą hemodializy. Nie istnieje specyficzny antydotum.

Działania niepożądane.

Najczęstsze działania niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych i w przypadkach spontanicznych po stosowaniu kapsułek itrakonazolu to ból głowy, ból brzucha i nudności. Najpoważniejsze działania niepożądane to ciężkie reakcje alergiczne, niewydolność serca/niewydolność serca z zastojem/obrzęk płuc, zapalenie trzustki, ciężka hepatotoksyczność (w tym kilka przypadków ostrej niewydolności wątroby zakończonych śmiercią) oraz ciężkie reakcje skórne. Częstość występowania działań niepożądanych oraz inne działania niepożądane przedstawiono poniżej.

Działania niepożądane wymienione poniżej zgłaszano podczas otwartych i podwójnych ślepych badań klinicznych kapsułek itrakonazolu z udziałem 8499 pacjentów, którzy otrzymywali itrakonazol w leczeniu dermatomikozy lub onychomikozy, oraz w przypadkach spontanicznych.

Działania niepożądane wymienione poniżej zostały pogrupowane według układów narządów, a w ramach każdej grupy według częstości występowania. Częstość określa się jako: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100, < 1/10), nieczęsto (≥ 1/1000, < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10 000), nieznane (nie można ustalić na podstawie dostępnych danych).

Infekcje i inwazje:

nieczęsto – zapalenie zatok, infekcje dróg oddechowych górnych, katar.

Układ krwi i układ limfatyczny:

rzadko – leukopenia.

Układ odpornościowy:

nieczęsto – nadwrażliwość*;

rzadko – choroba surowicza, obrzęk naczynioruchowy, reakcje anafilaktyczne.

Zaburzenia metaboliczne:

rzadko – hipertriglicerydemia.

Układ nerwowy:

często – ból głowy;

rzadko – parestezja, hipozestezja, dysgezja.

Układ wzroku:

rzadko – zaburzenia widzenia (w tym podwójne widzenie i zamazane widzenie).

Układ słuchu i przedsionkowy:

rzadko – tymczasowa lub trwała utrata słuchu, szumy w uszach.

Układ sercowo-naczyniowy:

nieznane – niewydolność serca z zastojem*.

Układ oddechowy:

rzadko – duszność.

Układ pokarmowy:

często – ból brzucha, nudności;

nieczęsto – biegunka, wymioty, zaparcia, dyspepsja, wzdęcia;

rzadko – zapalenie trzustki.

Układ wątrobowo-pęcherzykowy:

nieczęsto – zaburzenia funkcji wątroby;

rzadko – ciężka hepatotoksyczność (w tym kilka przypadków ciężkiej ostrej niewydolności wątroby zakończonych śmiercią)*, hiperbilirubinemia.

Skóra i tkanka podskórna:

nieczęsto – pokrzywka, wysypka, świąd;

rzadko – toksyczny epidermalny nekrolioza, zespół Stevensa-Johnsona, ostre ogólnikowe pustulowate wypryski, wielopostaciowa rumień, egzfoliatywny zapalenie skóry, zapalenie naczyń leukocyto-klastyczne, łysienie, nadwrażliwość na światło.

Układ moczowy:

rzadko – polakiuria.

Układ rozrodczy i gruczoły mlekowe:

nieczęsto – zaburzenia cyklu menstruacyjnego;

nieznane – dysfunkcja erektilna.

Stan ogólny:

nieczęsto – obrzęki.

Badania laboratoryjne:

rzadko – podwyższenie poziomu kinazy kreatynowej we krwi.

* patrz sekcja „Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania”.

Opis wybranych działań niepożądanych.

Poniżej przedstawiono działania niepożądane związane ze stosowaniem itrakonazolu, o których zgłaszano podczas badań klinicznych itrakonazolu w postaci roztworu doustnego i roztworu do wstrzykiwań dożylnych, z wyłączeniem stanu zapalnego w miejscu wstrzyknięcia, ponieważ jest to działanie niepożądane charakterystyczne wyłącznie dla roztworu do wstrzykiwań dożylnych.

Układ krwi i układ limfatyczny: granulocytopenia, trombocytopenia.

Układ odpornościowy: reakcje anafilaktoidealne.

Zaburzenia metaboliczne: hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipomagnezemia.

Zaburzenia psychiczne: dezorientacja.

Układ nerwowy: neuropatia obwodowa*, zawroty głowy, senność, drżenie.

Układ sercowo-naczyniowy: niewydolność serca, niewydolność lewej komory, tachykardia.

Układ naczyniowy: nadciśnienie tętnicze, hipotensja tętnicza.

Układ oddechowy: obrzęk płuc, dysfonia, kaszel.

Układ pokarmowy: zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Układ wątrobowo-pęcherzykowy: niewydolność wątroby*, zapalenie wątroby, żółtaczka.

Skóra i tkanka podskórna: wysypki rumieniowe, nadpotliwość.

Układ mięśniowo-szkieletowy: mialgia, artralgia.

Układ moczowy: zaburzenia funkcji nerek, nietrzymanie moczu.

Stan ogólny i reakcje w miejscu podania: ogólny obrzęk, obrzęk twarzy, ból w klatce piersiowej, gorączka, ból, zmęczenie, dreszcze.

Badania laboratoryjne: podwyższenie poziomu alaninotransaminazy, podwyższenie poziomu asparaginianotransaminazy, podwyższenie poziomu fosfatazy alkalicznej, podwyższenie poziomu dehydrogenazy mleczanowej, podwyższenie poziomu gamma-glutamylotransferazy, podwyższenie poziomu enzymów wątrobowych, odchylenia w wynikach badania moczu.

Dzieci.

Bezpieczeństwo stosowania kapsułek itrakonazolu oceniano u 165 pacjentów pediatrycznych w wieku od 1 do 17 lat, którzy wzięli udział w 14 badaniach klinicznych (4 podwójne ślepe, placebo-kontrolowane badania; 9 badań otwartych; 1 badanie z fazą otwartą, po której nastąpiła faza podwójna ślepa). Pacjenci ci otrzymali co najmniej jedną dawkę kapsułek itrakonazolu w leczeniu infekcji grzybiczych, zebrano dane dotyczące bezpieczeństwa.

Na podstawie połączonych danych dotyczących bezpieczeństwa uzyskanych w tych badaniach klinicznych, najczęściej zgłaszane działania niepożądane u dzieci to: ból głowy (3,0%), wymioty (3,0%), ból brzucha (2,4%), biegunka (2,4%), zaburzenia funkcji wątroby (1,2%), hipotensja tętnicza (1,2%), nudności (1,2%) i pokrzywka (1,2%). Ogólnie profil działań niepożądanych jest podobny do profilu u dorosłych, jednak częstość ich występowania jest wyższa u dzieci.

Okres ważności. 3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem miejscu w temperaturze nie przekraczającej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 4 kapsułki w blisterze. Po 1 blisterze w opakowaniu tekturowym.

Po 5 kapsułek w blisterze. Po 3 lub 6 blisterów w opakowaniu tekturowym.

Po 15 kapsułek w blisterze. Po 1 lub 2 blisterach w pudełku tekturowym.

Kategoria receptury. Na receptę.

Producent.

NOBEL ILAC SANAYI VE TICARET A.S.

Adres siedziby producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Sankaklar Mahallesi, Eskihayat Caddesi No 299, 81100 miasto Duzce, Turcja.