Frovamigran

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU FARMACEUTYCZNEGO FROVAMIGRAN (FROVAMIGRAN)

Skład:

substancja czynna: frovatriptan

1 tabletka zawiera 3,91 mg succynianu monohydratu frovatriptanu, co odpowiada 2,5 mg frovatriptanu;

substancje pomocnicze: laktoza bezwodna, celuloza mikrokryształowa, ditlenek krzemu, bezwodny, skrobioglikolan sodu (typ A), stearynian magnezu, dwutlenek tytanu (E 171), hipromeloza, glikol polietylenowy 3000, triacetyna.

Postać leku. Tabletki powlekane.

Główne właściwości fizykochemiczne: białe, okrągłe, podwójnie wypukłe tabletki powlekane, z oznaczeniem tłoczonym „m” po jednej stronie i „2,5” po drugiej.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Środki przeciwbólowe. Leki stosowane w leczeniu migreny. Selektywny agonista receptorów 5HT1 serotoniny. Frovatriptan.

Kod ATX N02C C07.

Właściwości farmakologiczne.

Farmakodynamika. Frovatryptan to selektywny agonista receptorów 5-HT, wykazujący wysoką powinowactwo do miejsc wiązania 5-HT_1B i 5-HT_1D, wykazane metodą analizy radioligandowej, oraz wykazujący silne działanie agonystyczne wobec receptorów 5-HT_1B i 5-HT_1D w funkcjonalnych bioanalizach.

To substancja wywiera selektywne działanie na receptory 5-HT_1B/1D i nie wykazuje istotnego powinowactwa do receptorów 5-HT₂, 5-HT₃, 5-HT₄, 5-HT₆, receptorów α-adrenergicznych ani receptorów histaminowych. Frovatryptan nie wykazuje istotnego powinowactwa do miejsc wiązania benzodiazepin. Przypuszcza się, że frovatryptan wywiera selektywne działanie na pozaczaszowe tętnice wewnątrzczaszkowe, polegające na zapobieganiu nadmiernej dilatacji tych naczyń podczas napadów migreny. W stężeniach klinicznie istotnych frovatryptan powoduje zwężenie izolowanych tętnic mózgowych człowieka, przy jednoczesnym niewielkim lub braku wpływu na tętnice wieńcowe człowieka.

Skuteczność kliniczną frovatryptanu w leczeniu migreny i towarzyszących jej objawów bólowych badano w trzech wieloośrodkowych, placebo-kontrolowanych badaniach. W tych badaniach frovatryptan w dawce 2,5 mg wykazywał istotnie lepsze wyniki niż placebo zarówno pod względem odpowiedzi na leczenie w odniesieniu do bólu głowy po 2 i 4 godzinach od podania dawki, jak i pod względem czasu do pierwszej reakcji. Wskaźnik złagodzenia bólu (zmniejszenie się bólu głowy od umiarkowanego lub silnego do braku bólu lub słabej intensywności bólu) po 2 godzinach wynosił 37–46% po zastosowaniu frovatryptanu i 21–27% po podaniu placebo.

Wskaźnik pełnego ustąpienia bólu po 2 godzinach wynosił 9–14% po zastosowaniu frovatryptanu i 2–3% po podaniu placebo.

Maksymalne działanie terapeutyczne frovatryptanu osiągane jest po 4 godzinach od podania.

W badaniu klinicznym, w którym porównywano zastosowanie frovatryptanu w dawce 2,5 mg z sumatryptanem w dawce 100 mg, skuteczność frovatryptanu była nieco niższa niż sumatryptanu po 2 i 4 godzinach od podania tych leków. Częstość występowania działań niepożądanych była nieco niższa przy stosowaniu 2,5 mg frovatryptanu w porównaniu z 100 mg sumatryptanu. Nie przeprowadzono żadnego badania porównującego 2,5 mg frovatryptanu z 50 mg sumatryptanu.

U starszych pacjentów w dobrym stanie zdrowia obserwowano przejściowe zmiany ciśnienia tętniczego skurczowego (w granicach normy) po pojedynczej dawce doustnej 2,5 mg.

Farmakokinetyka.

Wchłanianie. Po pojedynczym doustnym podaniu 2,5 mg frovatryptanu zdrowym ochotnikom średnie wartości maksymalnych stężeń leku we krwi (C_max), zarejestrowane między 2 a 4 godziną po podaniu dawki, wynosiły 4,2 ng/ml u mężczyzn i 7,0 ng/ml u kobiet. Średnie wartości pola pod krzywą (AUC) wynosiły odpowiednio 42,9 i 94,0 ng·godz./ml u mężczyzn i kobiet. Biodostępność po podaniu doustnym wynosiła 22% u mężczyzn i 30% u kobiet. Wskaźniki farmakokinetyczne frovatryptanu u zdrowych ochotników i u chorych na migrenę miały zbliżone wartości. U chorych na migrenę farmakokinetyka frovatryptanu podczas napadów nie różniła się od farmakokinetyki w okresie bez napadów. W zakresie stosowanych dawek (od 1 mg do 40 mg) frovatryptan w ogólnych zarysach wykazywał liniowy charakter farmakokinetyki podczas badań klinicznych. Spożycie posiłku nie wywierało istotnego wpływu na biodostępność frovatryptanu, jednak nieznacznie wydłużało szybkość wchłaniania o około 1 godzinę.

Rozkład. Objętość rozkładu frovatryptanu po dożylnej infuzji 0,8 mg wynosiła 4,2 l/kg u mężczyzn i 3,0 l/kg u kobiet. Poziom wiązania frovatryptanu z białkami osocza jest niski (niemal 15%). Poziom odwracalnego wiązania frovatryptanu z komórkami krwi w warunkach kontrolnych wynosił około 60% bez różnic płciowych. Po osiągnięciu stanu równowagi stosunek stężenia leku w krwi do stężenia w osoczu wynosił 2:1.

Metabolizm. Po doustnym podaniu 2,5 mg radioaktywnie znakowanego frovatryptanu 32% podanej dawki wydaliło się z moczem, a 62% – z kałem. Radioaktywnie znakowany frovatryptan wydalał się z moczem w postaci niezmienionego frovatryptanu, hydroksyfrovatryptanu, N-acetyldimetylofrovatryptanu, hydroksy N-acetyldimetylofrovatryptanu, dimetylofrovatryptanu oraz kilku innych nieistotnych metabolitów. Dimetylofrovatryptan wykazywał około 3-krotnie niższe powinowactwo do receptorów 5-HT₁ niż substancja wyjściowa. N-acetyldimetylofrovatryptan wykazywał niewielkie powinowactwo do receptorów 5-HT₁. Aktywność innych metabolitów nie była badana.

Wyniki badań in vitro dostarczyły przekonujących dowodów, że CYP1A2 jest głównym izoenzymem cytochromu P450 biorącym udział w metabolizmie frovatryptanu. Frovatryptan nie hamuje ani nie indukuje CYP1A2 in vitro.

Frovatryptan nie jest inhibitorem monoaminooksydazy (MAO) ani izoenzymów cytochromu P450, dlatego ma niewielki potencjał interakcji z lekami (patrz rozdział „Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji”). Frovatryptan nie jest substratem MAO.

Wydalanie

Wydalanie frovatryptanu ma charakter dwufazowy, z dominującą fazą rozkładu między 2 a 6 godziną. Średni klirens systemowy wynosił odpowiednio 216 i 132 ml/min u mężczyzn i kobiet. Klirens nerkowy wynosił 38% (82 ml/min) i 49% (65 ml/min) całkowitego klirensu u mężczyzn i kobiet. Ostateczny okres półtrwania wynosi około 26 godzin niezależnie od płci pacjenta, jednak końcowa faza wydalania staje się dominująca około 12 godzin po podaniu.

Płeć

U mężczyzn wartości AUC i C_max frovatryptanu są niższe (około 50%) niż u kobiet. Jest to związane przynajmniej częściowo z jednoczesnym przyjmowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych. Ze względu na dane dotyczące skuteczności klinicznej i bezpieczeństwa uzyskane po zastosowaniu 2,5 mg frovatryptanu, korekta dawki w zależności od płci pacjenta nie jest wymagana (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Pacjenci starsi

U starszych pacjentów (65–77 lat) w dobrym stanie zdrowia, w porównaniu z młodszych osobami (18–37 lat), AUC było podwyższone: o 73% u mężczyzn i o 22% u kobiet. Nie stwierdzono różnic w t_max ani t_1/2 między dwiema populacjami (patrz rozdział „Sposób stosowania i dawki”).

Upośledzenie funkcji nerek

Ekspozycja systemowa na frovatryptan i jego t_1/2 nie różniły się istotnie u mężczyzn i kobiet z upośledzoną funkcją nerek (klirens kreatyniny 16–73 ml/min) w porównaniu z osobami zdrowymi.

Upośledzenie funkcji wątroby

Po doustnym podaniu osobom płci męskiej i żeńskiej w wieku 44–57 lat z łagodnym lub umiarkowanym upośledzeniem funkcji wątroby (klasy A i B wg skali Childa-Pugh) średnie stężenia frovatryptanu we krwi były w zakresie obserwowanym u zdrowych młodych osób i osób starszych. Brak danych farmakokinetycznych i klinicznych dotyczących stosowania frovatryptanu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby (patrz rozdział „Przeciwwskazania”).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie nagłych napadów migreny z aurą lub bez aury w fazie bólu głowy.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na substancję czynną lub na inne składniki leku. Ostra niewydolność serca, choroba niedokrwienna serca, kurcze tętnic wieńcowych (np. dławica piersiowa Prinzmetala), choroby naczyń obwodowych lub objawy lub oznaki przypominające chorobę niedokrwienną serca w wywiadzie. Nadciśnienie tętnicze o umiarkowanym lub ciężkim nasileniu, a także niekontrolowane nadciśnienie tętnicze o lekkim nasileniu. Udar mózgu, zaburzenia krążenia mózgowego w wywiadzie lub przemijające zaburzenia krążenia mózgowego. Ciężka niewydolność wątroby (klasa C wg Childa-Pugh). Jednoczesne stosowanie frovatryptanu i ergotaminy lub pochodnych ergotaminy, w tym metyzergidu, lub innych agonistów receptorów 5-hydroksytriptaminy (5-HT1).

Współdziałanie z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Stosowanie jednoczesne jest przeciwwskazane.

Ergotamina i pochodne ergotaminy (w tym metyzergid), a także inne agonisty receptorów 5-HT1. Ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego i zwężenia tętnic wieńcowych z powodu addytywnych efektów wazospastycznych przy jednoczesnym stosowaniu w celu przerwania tego samego napadu migreny (zgodnie z sekcją «Przeciwwskazania»). Efekty tych leków mogą mieć charakter addytywny. Przed podaniem leków zawierających ergotaminę zaleca się wytrzymać 24-godzinną pauzę po ostatnim przyjęciu frovatryptanu. Analogicznie, po przyjęciu leków zawierających ergotaminę należy wytrzymać co najmniej 24-godzinną pauzę przed przyjęciem frovatryptanu (zgodnie z sekcją «Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania»).

Stosowanie jednoczesne nie jest zalecane.

Inhibitory monoaminooksydazy. Frovatryptan nie jest substratem monoaminooksydazy-A, jednakże pomimo tego nie można całkowicie wykluczyć ryzyka wystąpienia zespołu serotonowego lub nadciśnienia tętniczego (zgodnie z sekcją «Farmakokinetyka»).

Stosowanie jednoczesne wymaga ostrożności.

Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (citalopram, fluoksetyna, fluwoksamina, paroksetyna, sertalina). Potencjalne ryzyko nadciśnienia tętniczego, kurczu naczyń wieńcowych lub zespołu serotonowego. Ścisłe przestrzeganie zalecanej dawki ma decydujące znaczenie dla zapobiegania powyższym stanom. Metylergometryna. Ryzyko rozwoju nadciśnienia tętniczego i zwężenia naczyń wieńcowych. Fluwoksamina. Jest skutecznym inhibitorem cytochromu CYP1A2. Wykazano, że zwiększa stężenie frovatryptanu we krwi o 27–49%.

Peroralne środki antykoncepcyjne. U kobiet stosujących doustne środki antykoncepcyjne stężenie frovatryptanu we krwi jest o 30% wyższe niż u kobiet nie stosujących tych środków. Nie odnotowano wzrostu częstości występowania działań niepożądanych w związku ze stosowaniem doustnych środków antykoncepcyjnych.

Hypericum perforatum (zwirowój przenikliwy). Jak przy przepisywaniu innych tryptanów, jednoczesne stosowanie frovatryptanu i leków ziołowych zawierających zwirowój może prowadzić do zwiększenia ryzyka wystąpienia zespołu serotonowego.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności stosowania.

Frovatriptan należy stosować wyłącznie przy wyraźnie rozpoznanej migrenie. Leczenie tym lekiem nie jest wskazane w migrenie hemiplegicznej, bazilarnej lub oftalmoplegicznej. Podobnie jak w przypadku innych metod leczenia napadów migreni, przed rozpoczęciem leczenia bólu głowy u pacjentów bez wcześniejszego rozpoznania migreni lub u pacjentów z nietypowymi objawami migreni, należy wykluczyć inne, potencjalnie poważne stany neurologiczne. Należy zaznaczyć, że u pacjentów z migrenią istnieje zwiększony ryzyko wystąpienia niektórych zaburzeń naczyniowych mózgu (udar mózgu lub przemijające napady niedokrwienne). Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania frovatriptanu w fazie aura migreni, przed rozpoczęciem fazy bólu głowy, nie zostały ustalone. Jak i inne agonisty receptorów 5-HT1, frovatriptan nie powinien być stosowany u pacjentów z ryzykiem wystąpienia choroby niedokrwiennego serca, w tym u osób palących dużą liczbę papierosów dziennie, u osób stosujących zastępczą terapię nikotynową, bez wcześniejszej oceny stanu układu sercowo-naczyniowego (zgodnie z sekcją «Przeciwwskazania»). Szczególną uwagę należy zwrócić na kobiety w okresie menopauzy oraz mężczyzn powyżej 40. roku życia, u których występują powyższe czynniki ryzyka. Jednakże badania układu sercowo-naczyniowego nie pozwalają wykryć wszystkich pacjentów z chorobami serca i naczyń. W pojedynczych przypadkach u pacjentów bez wcześniejszej choroby serca i naczyń dochodziło do poważnych powikłań sercowo-naczyniowych po zastosowaniu agonistów receptorów 5-HT1. Przejściowe objawy, takie jak ból lub ucisk w klatce piersiowej aż po gardło, mogą być związane ze stosowaniem frovatriptanu (patrz sekcja «Efekty niepożądane»). Leczenie frovatriptanem należy natychmiast przerwać przy najmniejszym podejrzeniu choroby niedokrwiennego serca z powyższymi objawami oraz przeprowadzić dodatkowe badania u pacjenta.

Pacjentów należy poinformować o wczesnych objawach reakcji nadwrażliwości, w tym objawach skórnych, obrzęku naczynioruchowym lub reakcji anafilaktycznej (patrz sekcja «Efekty niepożądane»). W przypadku wystąpienia ciężkiej reakcji alergicznej/reakcji nadwrażliwości należy natychmiast przerwać leczenie frovatriptanem i nie stosować ponownie tego leku.

Przed zastosowaniem leków ergotaminowych zaleca się przerwę 24 godziny po podaniu frovatriptanu. Analogicznie, po zastosowaniu leków ergotaminowych należy zachować co najmniej 24-godzinną przerwę przed zastosowaniem frovatriptanu (zgodnie z sekcjami «Przeciwwskazania» oraz «Interakcje z innymi lekami i inne formy interakcji»). W przypadkach bardzo częstego stosowania leku (wielokrotne stosowanie w ciągu kilku dni z rzędu, co odpowiada nadużyciu) substancja czynna może się gromadzić, co z kolei może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych. Długotrwałe stosowanie środków przeciwbólowych w celu złagodzenia bólu głowy może z kolei prowadzić do nasilenia tego stanu. W przypadku rozwoju takiego niepożądanego zjawiska lub podejrzenia o tzw. ból głowy zależny od leków, pacjent powinien przerwać stosowanie frovatriptanu i skonsultować się z lekarzem. U pacjentów z częstym lub codziennym bólem głowy, którzy regularnie stosują leki przeciwbólowe, należy wziąć pod uwagę możliwość rozwoju bólu głowy związanego z nadużywaniem leków przeciwbólowych, który pojawia się mimo (lub w wyniku) stosowania tych środków. Nie należy przekraczać zalecanej dawki frovatriptanu.

Efekty niepożądane mogą występować częściej przy jednoczesnym stosowaniu triptanów (agonistów 5-HT) i leków roślinnych zawierających wczesną (Hypericum perforatum).

Lek zawiera laktozę, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadką, dziedziczną nietolerancją galaktozy, pełnym niedoborem laktozy lub zaburzeniami wchłaniania glukozy/galaktozy.

Ten lek zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na tabletkę, co oznacza, że jest praktycznie pozbawiony sodu.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Bezpieczeństwo stosowania frovatriptanu u kobiet w ciąży nie zostało ustalone. Badania przedkliniczne wykazały toksyczność reprodukcyjną. Potencjalne ryzyko toksyczności reprodukcyjnej u ludzi nie jest znane. Frovatriptan nie jest zalecany w ciąży ani kobietom w wieku rozrodczym, które nie stosują metod antykoncepcji, z wyjątkiem przypadków nagłej konieczności.

Karmienie piersią.

Chociaż nie potwierdzono przenikania frovatriptanu/metabolitów do mleka matki u ludzi, stosowanie tego leku w czasie karmienia piersią nie jest zalecane, z wyjątkiem przypadków nagłej konieczności. W badaniach przedklinicznych frovatriptan i/lub jego metabolity wydzielane były do mleka, osiągając maksymalne stężenie w mleku 4 razy wyższe niż maksymalny poziom we krwi. Ryzyko dla płodu/niemowlęcia karmionego piersią nie może być wykluczone. W razie konieczności należy ściśle przestrzegać 24-godzinnego odstępu między dawkami leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów.

Nie przeprowadzono badań wpływu frovatriptanu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi mechanizmów. Migrena oraz terapia frovatriptanem mogą powodować senność. Pacjentów należy poinformować, że powinni krytycznie ocenić swoje możliwości wykonywania złożonych czynności, takich jak prowadzenie samochodu, podczas napadów migreny i po zastosowaniu frovatriptanu.

Sposób stosowania i dawki

Frovatriptan należy stosować jak najszybciej po wystąpieniu napadu migreny, choć lek wykazuje działanie terapeutyczne również w późniejszych stadiach napadu. Frovatriptanu nie należy stosować w celu zapobiegania napadom migreny. Tabletki należy połykać nie żując, wypijając wodę. Jeśli pierwsza dawka frovatriptanu nie wywołała działania terapeutycznego, nie należy stosować dodatkowej dawki leku w trakcie tego samego napadu migreny, ponieważ brak jest danych wskazujących na możliwą korzyść terapeutyczną. W takich przypadkach frovatriptan można stosować podczas kolejnych napadów migreny.

Stosowanie u dorosłych w wieku do 65 roku życia.
Zalecana dawka frovatriptanu wynosi 2,5 mg. Jeśli objawy migreny powracają po wstępnym ustąpieniu, można podać dodatkową zalecaną dawkę leku, pod warunkiem że odstęp między dwiema dawkami frovatriptanu wynosi co najmniej 2 godziny. Maksymalna dobowa dawka frovatriptanu nie powinna przekraczać 5 mg.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia).
Dane dotyczące stosowania frovatriptanu u pacjentów powyżej 65 roku życia są ograniczone. Dlatego stosowanie frovatriptanu u pacjentów w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.

Niewydolność nerek.

Nie wymaga się dostosowania dawki leku u pacjentów z niewydolnością nerek (zgodnie z sekcją „Właściwości farmakologiczne”).

Niewydolność wątroby.

Nie wymaga się dostosowania dawki leku u pacjentów z niewydolnością wątroby o lekkim i średnim nasileniu (zgodnie z sekcją „Właściwości farmakologiczne”). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby leczenie frovatriptanem jest przeciwwskazane (zgodnie z sekcją „Przeciwwskazania”).

Dzieci.

Do chwili obecnej brak informacji dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności frovatriptanu u dzieci poniżej 18 roku życia, dlatego jego stosowanie w tej grupie wiekowej nie jest zalecane.

Przedawkowanie.

Informacje o przypadkach przedawkowania frovatriptanu są ograniczone. Maksymalna pojedyncza dawka doustna frovatriptanu podana pacjentom płci męskiej i żeńskiej cierpiącym na migrenę wyniosła 40 mg (16 razy więcej niż zalecana dawka kliniczna 2,5 mg), a maksymalna pojedyncza dawka doustna podana zdrowym ochotnikom płci męskiej wyniosła 100 mg (40 razy więcej niż zalecana dawka kliniczna). W obu przypadkach przedawkowanie nie prowadziło do wystąpienia działań niepożądanych niewymienionych w sekcji „Działania niepożądane”. Znany jest jeden przypadek po marketingowym wystąpienia skurczu tętnic wieńcowych u pacjenta przyjmującego trójcykliczne leki przeciwdrgawkowe w celu zapobiegania migrenie. Skurcz tętnic wieńcowych rozwinął się po zastosowaniu dawki frovatriptanu 4 razy wyższej niż zalecana, w ciągu trzech kolejnych dni. Pacjent wyzdrowiał. Nie istnieje specyficzny antydotum na frovatriptan. Skutki hemodializy lub dializy otrzewnowej na stężenie frovatriptanu w surowicy krwi są nieznane. Leczenie. W przypadku przedawkowania frovatriptanu pacjenci powinni być poddawani ścisłej obserwacji przez co najmniej 48 godzin. W razie potrzeby należy prowadzić leczenie wspierające.

Efekty uboczne

Frovatriptan stosowano u ponad 2700 pacjentów w zalecanej dawce 2,5 mg.

Najczęstsze reakcje niepożądane (< 10 %) to zawroty głowy, uczucie zmęczenia, parestezje, ból głowy i napoty ciepła. Efekty niepożądane zgłaszane podczas badań klinicznych frovatriptanu były zazwyczaj tymczasowe, od łagodnych do umiarkowanych, i ustępowały spontanicznie. Niektóre objawy zgłaszane jako niepożądane mogą być objawami towarzyszącymi migrenie.

W poniższej tabeli przedstawiono wszystkie reakcje niepożądane uznane za związane ze stosowaniem 2,5 mg frovatriptanu i występujące częściej niż po podaniu placebo, w czterech badaniach kontrolowanych placebo.

Reakcje niepożądane wymieniono według układów narządów w kolejności zmniejszającej się częstości występowania. Reakcje niepożądane znane z doświadczenia pogabinetowego oznaczono gwiazdką*.

Profil działań niepożądanych wymieniony powyżej nie różnił się od tych, które występowały podczas dwóch otwartych, długoterminowych badań klinicznych.

Zgłaszanie możliwych działań niepożądanych.

Zgłaszanie działań niepożądanych po rejestracji leku ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka związanego z zastosowaniem tego leku. Osoby pracujące w zawodach medycznych i farmaceutycznych, a także pacjenci lub ich ustawowi przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzewanych działań niepożądanych oraz braku skuteczności leku poprzez zautomatyzowany system informacyjny nadzoru farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua.

Okres ważności. 3 lata. Nie stosować leku po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać folię w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Folie zawierające 2 lub 6 tabletek powlekanych; 1 folia w tekturowym pudełku.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Wnioskodawca. Menarini International Operations Luxembourg S.A.

Adres siedziby wnioskodawcy. 1, Avenue de la Gare, L-1611 Luksemburg, Luksemburg.

Producent. A. Menarini Manufacturing Logistics and Services S.r.l.

Miejsce produkcji oraz adres siedziby producenta.

Via Campo di Pile, 67100 L’Aquila (AQ), Włochy.