Fosfokok

INSTRUKCJA dotycz¹ca stosowania leczniczego leku FOSFOKOK (FOSFOCOC)

Skład:

substancja czynna: fosfomycyna;

1 saszetka zawiera 5,631 g fosfomycyny trometamolu, co odpowiada 3 g fosfomycyny; substancje pomocnicze: sacharoza, sodyny sacharyna, aromat mandarynkowy, aromat pomarańczowy.

Postać leku. Granulki do sporządzenia roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: granulki białe lub prawie białe, bez grudek ani drobin.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwdrobnoustrojowe do stosowania systemowego. Inne środki przeciwdrobnoustrojowe. Fosfomycyna. Kod ATC J01X X01.

Właściwości farmakologiczne.

Lek zawiera substancję czynną fosfomycynę w postaci soli trometamolu fosfomycyny. Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym (pochodna kwasu fosfonowego). Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, blokując jeden z pierwszych etapów syntezy peptydoglikanu.

Farmakodynamika.

Lek zawiera fosfomycynę [mono (2-amino-2-hydroksymetylo-1,3-propanodiolu) (2R-cis-) (3-metyloksyranilu) fosfonian] – antybiotyk otrzymany z kwasu fosfonowego, stosowany w leczeniu infekcji dróg moczowych. Fosfomycyna wpływa na pierwszy etap syntezy ściany komórkowej bakterii. Struktura fosfomycyny jest analogiczna do struktury fosfoenolopirogronianu. Dlatego też inaktywuje enzym enolopirogronianotransferazę, nieodwracalnie blokując kondensację uridylo-dwufosforanu-N-acetyloglukozaminy z fosfoenolopirogronianem, co stanowi jeden z pierwszych etapów syntezy ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna może również zmniejszać adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.

W poniższej tabeli przedstawiono dane aktywności trometamolu fosfomycyny in vitro wobec klinicznie wyizolowanych drobnoustrojów. Minimalne stężenie hamujące (MIC) określono metodą dyfuzyjną z użyciem krążków trometamolu fosfomycyny 200 μg. Drobnoustroje o średnicy strefy całkowitego zahamowania wzrostu > 16 mm (na podłożu Müllera-Hintona) zakwalifikowano jako wrażliwe (co odpowiada 200 μg/ml).

Odporność/przeciwustawna odporność

Fosfomycyna zachowuje skuteczność wobec najczęściej występujących bakterii wywołujących infekcje dróg moczowych.

Tylko niektóre bakterie mogą rozwijać oporność. Wskaźnik oporności E. coli powodującej niepowikłane infekcje dróg moczowych jest bardzo niski. Większość wieloopornych E. coli oraz innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae wytwarzających ESBL (β-laktamazy o szerokim spektrum działania) jest wrażliwych na fosfomycynę. Podobnie większość szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę (MRSA) jest wrażliwych na fosfomycynę.

Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków przeciwustawnej oporności z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi. Przeciwustawna oporność jest mało prawdopodobna, ponieważ fosfomycyna różni się strukturą chemiczną od innych antybiotyków i ma unikalny mechanizm działania.

Skuteczność kliniczna

Fosfomycyna wykazuje szerokie spektrum działania przeciwbakteryjnego, w tym wobec większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych wywołujących infekcje dróg moczowych, a także szczepów produkujących penicylinazę.

In vivo obserwuje się oporność u Enterobacter spp., Klebsiella spp., Enterococci, Proteus mirabilis, Staph. aureus oraz Staph. saprophyticus.

Dodatkowo lek zmniejsza adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wywołującym nawrotowe infekcje.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Po podaniu doustnym około 50 % fosfomycyny trometamolu jest szybko wchłaniane. Po podaniu 50 mg/kg masy ciała, czas osiągnięcia maksymalnej stężenia (tmax) wynosi 2–2,5 godziny, a Cmax wynosi 20–30 μg/ml.

Rozkład

Łączenie fosfomycyny z białkami osocza krwi jest bardzo niskie (poniżej 5 %). Objętość rozkładu wynosi 1,5–2,4 l/kg masy ciała.

Fosfomycyna przenika przez barierę łożyskową oraz do mleka matki.

Metabolizm

Fosfomycyna nie jest metabolizowana.

Wydalanie

Okres półtrwania wydalania z osocza krwi wynosi około 4 godziny. Po jednorazowym podaniu 3 g fosfomycyny trometamolu stężenie w moczu wynoszące 1800–3000 μg/ml osiągane jest w ciągu 2–4 godzin. Terapeutycznie skuteczne stężenia (200–300 μg/ml) utrzymują się do 48 godzin po podaniu. 40–50 % dawki wydalone jest z moczem w ciągu pierwszych 48 godzin w niezmienionej formie.

Kinetyka u szczególnych grup pacjentów

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku opóźnia się w zależności od stopnia zaburzenia czynności, natomiast okres półtrwania z osocza krwi wydłuża się (t1/2 do 50 godzin przy klirensie kreatyniny 10 ml/min).

Właściwości kliniczne.

Wskazania.

Leczenie ostrego, niepowikłanego zapalenia pęcherza u kobiet i dziewcząt w wieku od 12 lat. Zapobieganie infekcjom u dorosłych mężczyzn podczas przetransrektalnej biopsji gruczołu krokowego.

Należy uwzględnić oficjalne zalecenia dotyczące właściwego stosowania środków przeciwbakteryjnych.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na składniki leku, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min), wiek dziecięcy poniżej 12 lat, przeprowadzanie hemodializy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne przyjmowanie metoklopramidu i innych leków zwiększających perystaltykę przewodu pokarmowego zmniejsza wchłanianie fosfomycyny, co prowadzi do obniżenia stężenia leku we krwi i w moczu.

Przyjmowanie leku podczas posiłku obniża stężenia fosfomycyny we krwi i w moczu. Dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po posiłku lub po przyjęciu innych leków.

Specyficzne problemy związane z wahaniem INR (międzynarodowego wskaźnika znormalizowanego). Istnieją doniesienia o licznych przypadkach nasilonej aktywności antagonistycznej wobec witaminy K u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Do czynników ryzyka należą: ciężkie infekcje lub stan zapalny, wiek starszy i złe ogólne stany zdrowia. W takich przypadkach trudno określić, czy zmiana INR jest spowodowana chorobą infekcyjną czy przyjmowanym lekiem. Istnieją jednak pewne klasy antybiotyków, których stosowanie częściej wiąże się z wahaniem INR, w szczególności: fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny.

Badania interakcji przeprowadzano wyłącznie wśród dorosłych pacjentów.

Szczególne środki ostrożności.

Reakcje nadwrażliwościowe.

Podczas leczenia fosfomycyną mogą występować poważne, a czasem śmiertelne reakcje nadwrażliwościowe, w tym anafilaksja i wstrząs anafilaktyczny (patrz sekcje „Przeciwwskazania” i „Efekty niepożądane”). W przypadku wystąpienia takich reakcji leczenie fosfomycyną należy natychmiast przerwać i podjąć odpowiednie środki ratunkowe.

Diaree związane z Clostridioides difficile.

Podczas stosowania fosfomycyny zgłaszano przypadki zapalenia jelita związane z Clostridioides difficile oraz zapalenia jelita pseudobłoniastego, których ciężkość może wahać się od łagodnej do zagrożonej życia (patrz sekcja „Szczególne środki ostrożności”). Dlatego ważne jest rozważenie tej diagnozy u pacjentów, u których występuje biegunka podczas lub po stosowaniu fosfomycyny. Należy rozważyć przerwanie terapii fosfomycyną oraz wdrożenie specyficznego leczenia na Clostridioides difficile. Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę.

Pacjenci pediatryczni.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania fosfomycyny u dzieci poniżej 12. roku życia nie zostały ustalone. Dlatego lek ten nie powinien być stosowany u tej grupy wiekowej (patrz sekcja „Sposób stosowania i dawki”).

Utrwalejące infekcje i pacjenci mężczyźni.

W przypadku trudnych do wyleczenia infekcji zaleca się dokładne badanie i ponowną ocenę rozpoznania, ponieważ często są one związane z infekcjami dróg moczowych o charakterze skomplikowanym lub rozprzestrzenieniem się opornych patogenów (np. Staphylococcus saprophyticus, patrz sekcja „Farmakodynamika”). Ogólnie infekcje dróg moczowych u pacjentów mężczyzn należy traktować jako infekcje skomplikowane, dla których ten lek nie jest wskazany (patrz sekcja „Wskazania”).

Niewydolność nerek.

Stężenie fosfomycyny w moczu pozostaje terapeutycznie skuteczne przez 48 godzin, jeśli klirens kreatyniny przekracza 10 ml/min.

Ważne informacje o substancjach pomocniczych.

Lek zawiera sacharozę. Pacjenci z cukrzycą oraz osoby przestrzegające diety powinny wziąć pod uwagę, że jedna saszetka leku zawiera 2,213 g sacharozy. Lek Fosfokok nie powinien być stosowany u pacjentów z nietolerancją fruktozy, z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomalatazy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża.

Stosowanie pojedynczych dawek w leczeniu infekcji dróg moczowych u kobiet w ciąży nie jest uważane za wskazane.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniej lub pośredniej toksyczności wpływającej na ciążę, rozwój embrionalny, rozwój płodu ani rozwój poporodowy. Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Dane te nie wskazują na rozwój wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/noworodkowej fosfomycyny.

Lek może być stosowany w czasie ciąży w razie potrzeby, gdy oczekiwany efekt terapii dla ciężarnej przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią.

Fosfomycyna przenika do mleka matki nawet po podaniu pojedynczej dawki. W okresie karmienia piersią należy przerwać stosowanie leku.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwanie maszyn.

Fosfomycyna może powodować zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Leczenie ostrego niepowikłanego zapalenia pęcherza.

Dorosłym kobietom i dziewczętom w wieku od 12 lat o masie ciała od 50 kg stosować po 1 saszetce środka leczniczego (3 g) 1 raz na dobę.

Profilaktyka zakażeń u dorosłych mężczyzn przed biopsją prostaty metodą przezjajnikową.

Mężczyznom o masie ciała od 50 kg stosować po 1 saszetce (3 g) 3 godziny przed zabiegiem i 24 godziny po zabiegu.

Sposób stosowania.

Do stosowania doustnego.

W leczeniu ostrego niepowikłanego zapalenia pęcherza u kobiet i dziewcząt w wieku od 12 lat lek należy przyjmować na czczo (około 2–3 godziny przed lub 2–3 godziny po posiłku), najlepiej przed snem i po opróżnieniu pęcherza moczowego.

Zawartość saszetki rozpuścić w 1 szklance wody i natychmiast wypić przygotowany roztwór.

Dzieci.

Stosować dziewczętom w wieku od 12 lat w leczeniu ostrego niepowikłanego zapalenia pęcherza. Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania fosfomycyny u dzieci w wieku do 12 lat.

Przedawkowanie.

Dane dotyczące przedawkowania fosfomycyny przy doustnym sposobie stosowania są ograniczone. Objawy.

Zaburzenia przedsionkowe, pogorszenie słuchu, metaliczny smak w ustach oraz ogólna utrata wrażliwości smakowej.

Przy stosowaniu dożylnej fosfomycyny odnotowano przypadki hipotensji, nasilonego osłabienia, zaburzeń elektrolitowych, trombocytopenii oraz hipoprotrombinemii. Leczenie.

Terapia objawowa i wspierająca. W przypadku przedawkowania należy obserwować pacjenta (szczególnie poziom elektrolitów w osoczu/surowicy). Zaleca się spożycie dużej ilości płynów w celu zwiększenia diurezy. Fosfomycyna jest skutecznie usuwana z organizmu za pomocą hemodializy ze średniem okresem półtrwania wynoszącym około 4 godziny.

Niepożądane działania.

Do najbardziej typowych niepożądanych działań po pojedynczym przyjęciu fosphomycyny trometamolu należą zaburzenia działania układu pokarmowego, głównie biegunka. Zjawiska te są zazwyczaj nietrwałe i ustępują samoczynnie.

W poniższej tabeli przedstawiono nieprzewidziane niepożądane działania zarejestrowane w badaniach klinicznych lub znane z doświadczenia pogwarancyjnego.

Wszystkie niepożądane działania podano według układu narządów i częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 – < 1/10), rzadko (≥ 1/1000 – < 1/100), niezwykle rzadko (≥ 1/10000 – < 1/1000), bardzo rzadko (< 1/10000), częstość nieznana (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych). W każdej grupie częstości niepożądane działania są wymienione według malejącej ciężkości objawów.

Informacja o podejrzanych reakcjach niepożądanych.

Zgłaszanie podejrzanych reakcji niepożądanych po rejestracji produktu leczniczego ma istotne znaczenie. Umożliwia to monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka w przypadku stosowania tego produktu leczniczego. Osoby medyczne i farmaceutyczne, a także pacjenci lub ich ustawowe przedstawiciele powinni zgłaszać wszystkie przypadki podejrzanych reakcji niepożądanych oraz braku skuteczności produktu leczniczego za pośrednictwem Zautomatyzowanego Systemu Informacyjnego do Nadzoru Farmakologicznego pod adresem: https://aisf.dec.gov.ua

Okres ważności.

3 lata.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze nie wyższej niż 30 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie.

Po 8 g granulek w saszetkach; po 1 lub 2 saszetki w tekturowym opakowaniu kartonowym.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Labiana Farmaceutyki, S.L.U./Labiana Pharmaceuticals, S.L.U.

Lokalizacja producenta oraz adres miejsca wykonywania działalności.

Ulica Casanova, 27-31, Corbera De Llobregat, Barcelona, 08757, Hiszpania/

C/Casanova, 27-31, Corbera de Llobregat, Barcelona, 08757, Spain.