Fosfocyn

Ukraina
Nazwa handlowa Fosfocyn
Postać farmaceutyczna proszek do sporządzania roztworu doustnego
Substancja czynna / Dawkowanie
Typ recepty na receptę
Kod ATC
Numer rejestracyjny UA/15015/01/01
Fosfocyn proszek do sporządzania roztworu doustnego

ULOTKA DO ZASTOSOWANIA MEDYCZNEGO LECZNIKA FOSFOCYN

Skład:

substancja czynna: fosfomycyna;

1 saszetka zawiera: fosfomycynę (w postaci trometamolu fosfomycyny) – 3 g;

substancje pomocnicze: sacharoza, sodyna sarkiny, aromat mandarynkowy i pomarańczowy.

Postać leku. Granulat do sporządzania roztworu doustnego.

Główne właściwości fizykochemiczne: granulat biały lub prawie biały, bez grudek ani drobnych cząstek.

Grupa farmakoterapeutyczna. Środki przeciwbakteryjne do stosowania systemowego.

Inne środki przeciwbakteryjne. Fosfomycyna. Kod ATC J01XX01.

Właściwości farmakologiczne.

Fosfocyn zawiera substancję czynną fosfomycynę w postaci soli trometamolu fosfomycyny. Fosfomycyna jest antybiotykiem o działaniu bakteriobójczym (pochodna kwasu fosfonowego). Hamuje syntezę ściany komórkowej bakterii, blokując jeden z pierwszych etapów syntezy peptydoglikanu.

Farmakodynamika.

Fosfocyn zawiera fosfomycynę [mono (2-amino-2-hydroksymetylo-1,3-propanodiol) (2R-cis)-(3-metyloksyranil) fosfonian] – antybiotyk otrzymywany z kwasu fosfonowego, stosowany w leczeniu zakażeń dróg moczowych.

Fosfomycyna wpływa na pierwszy etap syntezy ściany komórkowej bakterii.

Struktura fosfomycyny jest analogiczna do struktury fosfoenolopirogronianu. Dlatego też nieodwracalnie inaktywuje enzym enolopirogronianotransferazę, blokując w ten sposób kondensację urydynodifosfato-N-acetyloglukozaminy z fosfoenolopirogronianem, co stanowi jeden z pierwszych etapów syntezy ściany komórkowej bakterii. Fosfomycyna może również zmniejszać adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem sprzyjającym rozwojowi zakażeń nawracających.

W poniższej tabeli przedstawiono dane dotyczące aktywności trometamolu fosfomycyny in vitro wobec klinicznie wyizolowanych mikroorganizmów. Minimalne stężenie hamujące (MIC) określono metodą dyfuzyjną z użyciem krążków zawierających 200 μg trometamolu fosfomycyny. Mikroorganizmy o średnicy strefy całkowitego zahamowania wzrostu > 16 mm (na podłożu Müllera-Hintony) sklasyfikowano jako wrażliwe (co odpowiada 200 μg/ml).

MIC90 (µg/ml)

Zakres

Wrażliwe mikroorganizmy

E. coli

8

0,25–128

Klebsiella

32

2–128

Citrobacter spp.

2

0,25–2

Enterobacter ssp.

16

0,5–64

Proteus mirabilis

128

0,12–256

S. faecalis

60

8–256

Odporność (średnica strefy całkowitego hamowania > 16 mm)

Serratia spp.

32

Enterobacter cloacae

256

Pseudomonas aeruginosa

256

Morganella morganii

>256

Providencia rettgeri

>256

Providencia stuartii

>256

Pseudomonas ssp.

>256

Odporność/przeciwstoje odporności

Fosfocyn zachowuje skuteczność wobec najczęstszych bakterii wyizolowanych w infekcjach dróg moczowych.

Tylko niektóre bakterie mogą rozwijać oporność. Wskaźnik oporności E. coli powodującej rozwój niepowikłanych infekcji dróg moczowych jest bardzo niski.

Większość wieloopornych E. coli oraz innych bakterii z rodziny Enterobacteriaceae produkujących β-laktamazy o szerokim spektrum (ESBL) jest wrażliwa na fosfocyn. Podobnie większość szczepów Staphylococcus aureus opornych na metycylinę (MRSA) jest wrażliwa na fosfocyn.

Do chwili obecnej nie odnotowano przypadków odporności przeciwstawną z innymi substancjami przeciwbakteryjnymi. Odporność przeciwstawną jest mało prawdopodobna, ponieważ fosfocyn różni się strukturą chemiczną od wszystkich innych antybiotyków i ma unikalny mechanizm działania.

Skuteczność kliniczna

Fosfocyn charakteryzuje się szerokim zakresem działania przeciwbakteryjnego, w tym wobec większości bakterii Gram-dodatnich i Gram-ujemnych wywołujących infekcje dróg moczowych, a także szczepów produkujących penicylinazę.

In vivo obserwuje się oporność u Enterobacter spp., Klebsiella spp., Enterococci, Proteus mirabilis, Staph. aureus oraz Staph. saprophyticus.

Dodatkowo Fosfocyn zmniejsza adhezję bakterii do nabłonka błony śluzowej pęcherza moczowego, co może być czynnikiem wyzwalającym nawrotowe infekcje.

Farmakokinetyka

Wchłanianie

Po podaniu doustnym około 50 % fosfocynu trometamolu jest szybko wchłaniane. Po podaniu dawki 50 mg/kg masy ciała, czas osiągnięcia maksymalnej stężenia (tmax) wynosi 2–2,5 godziny, a Crnax wynosi 20–30 μg/ml.

Rozkład

Łączenie fosfocynu z białkami osocza krwi jest bardzo niskie (poniżej 5 %). Objętość rozkładu wynosi 1,5–2,4 l/kg masy ciała.

Fosfocyn przenika przez barierę łożyskową i do mleka matki.

Metybolizm

Fosfocyn nie ulega metabolizmowi.

Wydalanie

Okres półwydalenia z osocza krwi wynosi około 4 godziny. Po pojedynczej dawce 3 g fosfocynu trometamolu stężenie w moczu 1800–3000 μg/ml osiągane jest w ciągu 2–4 godzin. Terapeutycznie skuteczne stężenia (200–300 μg/ml) mogą utrzymywać się do 48 godzin po podaniu. 40–50 % dawki wydalone jest z moczem w ciągu pierwszych 48 godzin w niezmienionej formie.

Kinetyka u specjalnych grup pacjentów

U pacjentów z niewydolnością nerek wydalanie leku opóźnia się w zależności od stopnia zaburzenia czynności nerek, podczas gdy okres półwydalenia z osocza krwi wydłuża się (t1/2 do 50 godzin przy klirensie kreatyniny 10 ml/min).

Charakterystyka kliniczna.

Wskazania.

Leczenie ostrych, niepowikłanych infekcji dolnych dróg moczowych wywołanych mikroorganizmami wrażliwymi na fosfomycynę u mężczyzn oraz u dziewcząt w wieku od 12 lat i dorosłych kobiet. Profilaktyka podczas procedur diagnostycznych i zabiegów chirurgicznych u dorosłych pacjentów.

Przeciwwskazania.

Nadwrażliwość na składniki leku, ciężka niewydolność nerek (klirens kreatyniny

< 10 ml/min), wiek dziecięcy poniżej 12 lat, przeprowadzanie hemodializy.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Jednoczesne stosowanie z metoklopramidem i innymi lekami zwiększającymi motorykę przewodu pokarmowego zmniejsza wchłanianie Fosfocynu, co prowadzi do obniżenia jego stężenia w osoczu i moczu.

Stosowanie leku podczas posiłku obniża poziom fosfomycyny w osoczu i moczu, dlatego zaleca się przyjmowanie Fosfocynu na czczo lub 2–3 godziny po jedzeniu lub po przyjęciu innych leków.

Specyficzne problemy związane z wahaniem INR (Międzynarodowego Normalizowanego Stosunku). Zgłaszano liczne przypadki nasilonej aktywności antagonistycznej witaminy K u pacjentów przyjmujących antybiotyki. Do czynników ryzyka należą: ciężkie infekcje lub stan zapalny, wiek starszy i złe ogólne stany zdrowia. W takich przypadkach trudno określić, czy zmiana INR jest związana z chorobą infekcyjną czy spowodowana przyjmowanym lekiem. Istnieją jednak pewne klasy antybiotyków, których stosowanie częściej wiąże się z wahaniem INR, w szczególności: fluorochinolony, makrolidy, cykliny, kotrimoksazol i niektóre cefalosporyny.

Badania interakcji przeprowadzono wyłącznie na dorosłych.

Szczególne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania.

Brak wystarczających dowodów na skuteczność stosowania Fosfocynu u dzieci, ponieważ dawka 3 g nie jest przeznaczona dla dzieci poniżej 12. roku życia; dlatego Fosfocyn nie powinien być stosowany u tej grupy wiekowej.

Stosowanie fosfomycyny może prowadzić do wystąpienia reakcji nadwrażliwości, w tym anafilaksji i szoku anafilaktycznego, które mogą zagrażać życiu (patrz sekcja „Działania niepożądane”). W przypadku wystąpienia takich reakcji należy natychmiast przerwać stosowanie fosfomycyny; ponowne podawanie fosfomycyny tym pacjentom jest niedopuszczalne. U takich pacjentów należy zastosować odpowiednie leczenie.

Stosowanie antybiotyków, w tym trometamolu fosfomycyny, może prowadzić do wystąpienia biegunki związanej z antybiotykiem. Stopień ciężkości może się różnić – od łagodnej biegunki po zapalenie okrężnicy zakończone śmiercią. Pojawienie się ciężkiej, trwającej i/lub krwawej biegunki podczas lub po (w tym nawet kilka tygodni po) zakończeniu leczenia antybiotykiem może być objawem biegunki spowodowanej przez Clostridium difficile (CDAD). Dlatego należy wziąć pod uwagę możliwość tego rozpoznania u pacjentów, u których podczas lub po przyjmowaniu trometamolu fosfomycyny pojawiła się ciężka biegunka. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia rozpoznania należy niezwłocznie rozpocząć odpowiednie leczenie. W tej sytuacji leki hamujące perystaltykę są przeciwwskazane.

Niewydolność nerek: stężenie fosfomycyny w moczu pozostaje terapeutycznie skuteczne przez 48 godzin, jeśli klirens kreatyniny przekracza 10 ml/min.

Fosfocyn zawiera sacharozę. Pacjenci z cukrzycą oraz osoby, które muszą przestrzegać diety, powinny wziąć pod uwagę, że w jednym saszetce Fosfocynu znajduje się 2,213 g sacharozy. Fosfocynu nie należy stosować pacjentom z nietolerancją fruktozy, z zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub z niedoborem sacharazy-izomalatazy.

Stosowanie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Ciąża

Podawanie pojedynczych dawek w celu leczenia infekcji dróg moczowych u kobiet w ciąży nie jest uważane za stosowne.

Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniej lub pośredniej toksyczności wpływającej na ciążę, rozwój embrionalny, rozwój płodu i/lub rozwój poporodowy.

Dane dotyczące bezpieczeństwa stosowania fosfomycyny u kobiet w ciąży są ograniczone. Te dane nie wskazują na rozwój wad wrodzonych ani toksyczności płodowej/neonatalnej fosfomycyny.

W okresie ciąży lek może być stosowany tylko w razie konieczności, gdy oczekiwany efekt terapii dla kobiety w ciąży przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.

Karmienie piersią

Fosfocyn przenika do mleka matki nawet po podaniu pojedynczej dawki, dlatego należy przerwać jego stosowanie w okresie karmienia piersią.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Fosfocyn może powodować zawroty głowy, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów lub pracy z maszynami.

Sposób stosowania i dawki.

Fosfocyn stosować doustnie na czczo, najlepiej przed snem, po opróżnieniu pęcherza moczowego. Zawartość 1 saszetki rozpuścić w 1 szklance wody i natychmiast wypić.

Jednoczesne przyjmowanie pokarmu spowalnia wchłanianie fosfomycyny. Dlatego zaleca się stosowanie leku na czczo lub 2–3 godziny po jedzeniu.

Lek w tej dawce (3 g) stosować wg wskazań u pacjentów o masie ciała od

50 kg.

Leczenie
Dorośli i nastolatkowie o masie ciała od 50 kg: 1 saszetka (3 g) Fosfocynu 1 raz na dobę.
Profilaktyka

Dorośli o masie ciała od 50 kg: 1 saszetka (3 g) Fosfocynu 3 godziny przed zabiegiem i po 24 godzinach od zabiegu.

Dzieci. Możliwe zastosowanie w leczeniu ostrych niepowikłanych infekcji dolnych dróg moczowych u dziewcząt od 12. roku życia.

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku w celach terapeutycznych u chłopców od 12. roku życia, jak również brak wystarczających danych dotyczących stosowania leku w celach profilaktycznych u chłopców i dziewcząt.

Przedawkowanie. Dane dotyczące przedawkowania fosfomycyny przy doustnym stosowaniu są ograniczone.

Objawy: zaburzenia układu przedsionkowego, pogorszenie słuchu, metaliczny smak w ustach i ogólnie zmniejszone wrażliwość smakowa.

Leczenie: terapia objawowa i wspierająca. Zaleca się obfite picie w celu zwiększenia diurezy.

Niepożądane działania.

Do najczęstszych niepożądanych działań po pojedynczym przyjęciu fosphomycyny trometamolu należą zaburzenia działania przewodu pokarmowego, głównie biegunka. Zjawiska te są najczęściej nietrwałe i ustępują samodzielnie.

W poniższej tabeli przedstawiono niepożądane działania, które zostały zaobserwowane w badaniach klinicznych lub są znane z doświadczeń z okresu po wprowadzeniu na rynek.

Częstotliwość występowania działań niepożądanych określa się następująco:

bardzo często ( 1/10);

często ( 1/100 – <1/10);

nieczęsto ( 1/1000 – <1/100);

rzadko ( 1/100 – <1/1000);

bardzo rzadko (< 1/10000);

nieznane (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych).

W każdej grupie częstotliwości niepożądane działania są wymienione w kolejności zmniejszającego się nasilenia.

Klasy układów narządów

Reakcje niepożądane i częstość ich występowania

Często

Nieczęsto

Rzadko

Nieznane

Infekcje i inwazje

Waginowulwit

Związane z układem odpornościowym

Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny, nadwrażliwość

Związane z układem nerwowym

Ból głowy, zawroty głowy

Parapareza

Związane z układem sercowym

Tachykardia

Związane z układem oddechowym, organami klatki piersiowej i śródpiersza

Astma

Związane z układem pokarmowym

Biegunka, nudności, zaburzenia trawienia

Wymioty, ból brzucha

Występujący przy antybiotyku

zapalenie okrężnicy

Związane z skórą i tkanką podskórna

Ostra wysypka, pokrzywka, swędzenie

Obrzęk naczynioruchowy

Zaburzenia ogólne

Zmęczenie

Związane z układem naczyniowym

Hipotensja

Zgłaszanie niepożądanych działań ubocznych

Istotne jest zgłaszanie niepożądanych działań ubocznych po rejestracji leków. Umożliwia to kontynuowanie monitorowania stosunku korzyści do ryzyka danego leku. Pracownicy służb opieki zdrowotnej są zobowiązani zgłaszać wszystkie niepożądane działania uboczne poprzez krajowy system raportowania.

Okres ważności. 3 lata.

Nie stosować po upływie okresu ważności wskazanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Granulki do sporządzenia roztworu doustnego, 3 g w saszetce nr 2 w pudełku z tektury.

Kategoria wydawania. Na receptę.

Producent.

Labiana Farmaceútics, S.L.U./Labiana Pharmaceuticals, S.L.U.

Miejsce położenia producenta oraz adres miejsca prowadzenia działalności.

C/ Casanova, 27-31, 08757 Corbera de Llobregat, Barcelona, Hiszpania/

C/ Casanova, 27-31, 08757 Corbera de Llobregat, Barcelona, Spain.

Wnioskodawca.

Spółka farmaceutyczna „Vocate S.A.”/Pharmaceutical company „Vocate S.A.”

Miejsce położenia wnioskodawcy.

16674 Glifada, ul. Gounari 150, Ateny, Grecja/

16674 Glifada, Gounari str., 150 Athens, Greece.