Farmadol®

INSTRUKCJA DOTYCZĄCA STOSOWANIA LEKU FARMACO FARMADOL® (FARMADOL)

Skład:

substancje czynne: 1 tabletka zawiera kwas acetylosalicylowy 300 mg, paracetamol 100 mg, kofeinę 50 mg;

substancje pomocnicze: kwas cytrynowy, monohydrat; skrobia ziemniaczana; laktoza monohydrat; povidon; sodowa sól kroskarboksylocelulozy; celuloza mikrokryształowa; stearyna wapniowa.

Postać leku. Tabletki.

Główne właściwości fizykochemiczne: tabletki o płaskiej powierzchni z podziałką i fazą, białe lub prawie białe, o słabej charakterystycznej woni. Na powierzchni tabletek dopuszczalne są przebarwienia typu marmuru i wtrącenia.

Grupa farmakoterapeutyczna.

Leki przeciwbólowe i przeciwgorączkowe. Kwas acetylosalicylowy, kombinacje bez leków przeciwpsychotycznych.

Kod ATX N02B A51.

Właściwości farmakodynamiczne.

Farmakodynamika.

Farmadol® jest lekiem kombinowanym o działaniu przeciwzapalnym, przeciwgorączkowym i przeciwbólowym. Działanie leku wynika z jego składników.

Działanie przeciwgorączkowe kwasu acetylosalicylowego realizowane jest poprzez układ nerwowy centralny, poprzez hamowanie syntezy prostaglandyny PGE2 w podwzgórzu w odpowiedzi na działanie endogennych pirogenów. Jego skuteczność przeciwbólowa ma zarówno pochodzenie obwodowe (hamowanie syntezy prostaglandyn w ognisku zapalenia, zapobieganie sensybilizacji receptorów bólowych przed bodźcami mechanicznymi i chemicznymi), jak i centralne (działanie na centra podwzgórza, bez jednoczesnego hamowania świadomości poprzez efekt hipnotyczny lub obniżenie psychicznego progu bólu).

Działanie przeciwbólowe i przeciwgorączkowe paracetamolu wynika z hamowania syntezy prostaglandyn i dominującego wpływu na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu. Jest on znacznie słabszym inhibitorem obwodowego systemu biosyntezy prostaglandyn, które odgrywają ważną rolę w rozwoju reakcji zapalnej.

Mechanizm działania kofeiny wynika z hamowania aktywności fosfodiesterazy, co prowadzi do gromadzenia się cAMP. Ważnym elementem mechanizmu działania kofeiny jest jej oddziaływanie z receptorami purynowymi mózgu. Kofeina nasila działanie przeciwbólowe kwasu acetylosalicylowego i paracetamolu oraz przyspiesza początek tego działania.

Farmakokinetyka.

Nie badano.

Dane kliniczne.

Wskazania.

Lekki lub umiarkowany ból (ból głowy, migrena, ból zęba, neuralgie, ból stawów, pierwotna algomenorea); choroby towarzyszące gorączce (jako lek przeciwhistaminowy).

Przeciwwskazania.

Podwyższona wrażliwość na składniki leku, inne pochodne ksantyny (teofilina, teobromina), inne salicylany; astma oskrzelowa wywołana stosowaniem salicylanów lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NSAID) w wywiadzie; wrodzona hiperbilirubinemia, wrodzona niedostateczność glukozo-6-fosfodehydrogenazy, choroby krwi, leukopenia, anemia, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, ostre wrzody żołądka i jelit, diateza krwotoczna, nasilona niewydolność nerek, nasilona niewydolność wątroby, ciężkie choroby sercowo-naczyniowe, w tym zaburzenia rytmu, nasilony miażdżyca, ciężka postać choroby niedokrwotnej serca, nasilona niewydolność serca, nasilone nadciśnienie tętnicze, skłonność do skurczu naczyń; ostry zapalenie trzustki, przerośnięcie gruczołu krokowego, ciężkie postacie cukrzycy; stany podwyższonego pobudzenia, zaburzenia snu, padaczka, nadczynność tarczycy, jaskra, alkoholizm. Okres stosowania inhibitorów monoaminooksydazy (MAO), a także okres 2 tygodnie po zakończeniu ich stosowania, jest przeciwwskazany u pacjentów przyjmujących trójcykliczne leki przeciwdepresyjne lub blokerów beta. Kombinacja z metotreksatem w dawce 15 mg/tydzień lub więcej.

Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji.

Przeciwwskazane kombinacje.

Metotreksat – przy jednoczesnym stosowaniu z salicylanami w dawce 15 mg tygodniowo lub większej, zwiększa się toksyczność hematologiczna metotreksatu z powodu obniżenia klirensu nerkowego metotreksatu przez leki przeciwzapalne i wypierania go z wiązania z białkami osocza krwi, dlatego taka kombinacja jest przeciwwskazana.

Barbiturany obniżają działanie przeciwgorączkowe paracetamolu.

Ze względu na zawartość kwasu acetylosalicylowego, lek może nasilać działanie hipoglikemizujące leków przeciwcukrzycowych doustnych.

Kombinacje, które należy stosować ostrożnie.

Paracetamol: leki przeciwdepresyjne i inne stymulatory mikrosomalnego utleniania – te leki zwiększają produkcję hydroksylowanych aktywnych metabolitów, które wpływają na funkcję wątroby, w wyniku czego możliwe są ciężkie zatrucia przy niewielkim przedawkowaniu leku. Szybkość wchłaniania paracetamolu może wzrastać przy jednoczesnym stosowaniu z metoklopramidem i domperydonem oraz zmniejszać się przy stosowaniu z cholestryminą. Paracetamol obniża skuteczność diuretyków. Pochodne kumaryny (warfaryna) przy długotrwałym stosowaniu paracetamolu zwiększają ryzyko krwawień. Pod wpływem paracetamolu 5-krotnie wydłuża się okres półtrwania chloramfenikolu. Jednoczesne stosowanie wysokich dawek paracetamolu z izoniazydem zwiększa ryzyko rozwoju zespołu hepatotoksycznego.

Kofeina: cyklosporyna, hormonalne środki antykoncepcyjne, izoniazyd nasilają działanie kofeiny. Kofeina obniża efekt opioidowych środków przeciwbólowych, anksjolityków, leków nasennych i środków uspokajających, jest antagonistą środków do narkozy oraz innych leków hamujących ośrodkowy układ nerwowy (OUN) (konkurencyjnym antagonistą leków hamujących OUN), konkurencyjnym antagonistą leków adenozynowych, adenozynotrzefosforanu (ATP). Przy jednoczesnym stosowaniu kofeiny z ergotaminy poprawia się wchłanianie ergotaminy z przewodu pokarmowego, z lekami tyreotropowymi – nasila się efekt tarczycy. Kofeina obniża stężenie litu we krwi. Kofeina nasila działanie (poprawia biodostępność) środków przeciwbólowych-antypiretycznych, potencjalizuje działanie pochodnych ksantyny, alfa- i beta-adrenomimetyków, środków psychostymulujących. Jednoczesne stosowanie kofeiny z inhibitorami MAO może wywołać niebezpieczny wzrost ciśnienia tętniczego.

Kwas acetylosalicylowy: jednoczesne stosowanie z lekami urkozurycznymi, takimi jak benzbromaron, probenecyd, obniża skuteczność wydalania kwasu moczowego (ze względu na konkurencję wydalania kwasu moczowego przez kanaliki nerkowe). Przy jednoczesnym stosowaniu z digoksyną stężenie tego ostatniego w osoczu krwi wzrasta w wyniku obniżenia wydalania nerkowego. Inhibitory ACE w połączeniu z wysokimi dawkami kwasu acetylosalicylowego powodują obniżenie filtracji w kłębuszkach z powodu hamowania prostaglandyn rozszerzających naczynia oraz obniżenie działania hipotensyjnego. Selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny: zwiększa się ryzyko krwawienia z górnych odcinków przewodu pokarmowego z powodu możliwości działania synergistycznego. Przy jednoczesnym stosowaniu z kwasem walproinowym kwas acetylosalicylowy wypiera go z wiązania z białkami osocza krwi, zwiększając jego toksyczność.

Przy jednoczesnym stosowaniu paracetamolu z flukloksacyliną należy zachować ostrożność, ponieważ jednoczesne przyjmowanie było związane z kwasem metabolicznym z zwiększoną luką anionową, szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka (patrz sekcja „Szczególne wskazania dotyczące stosowania”).

Szczególne środki ostrożności.

Nie stosować leku w połączeniu z innymi produktami zawierającymi paracetamol lub kwas acetylosalicylowy. Nie należy przekraczać podanych dawek leku.

Istniejące już choroby wątroby zwiększają ryzyko uszkodzenia wątroby wywołane paracetamolem.

U pacjentów z astmą oskrzelową, chorobami alergicznymi lub podwyższoną wrażliwością na NLPZ możliwe jest wystąpienie reakcji alergicznej lub nasilenie podstawowej choroby. Lek należy stosować ostrożnie u osób starszych.

W trakcie leczenia nie zaleca się spożywania nadmiernych ilości napojów zawierających kofeinę (np. kawa, herbata). Może to powodować problemy ze snem, drżenie, dyskomfort w klatce piersiowej spowodowany przyspieszonym tętnem.

W czasie leczenia nie należy spożywać alkoholu.

Zaleca się ostrożne stosowanie paracetamolu jednocześnie z f lokloksacyliną ze względu na zwiększone ryzyko kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową (HAGMA), szczególnie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami funkcji nerek, sepsą, niedożywieniem oraz innymi przyczynami niedoboru glutationu (np. przewlekły alkoholizm), szczególnie w przypadku stosowania maksymalnej dobowej dawki paracetamolu.

Po jednoczesnym stosowaniu paracetamolu i flokloksacyliny zaleca się dokładne monitorowanie w celu wykrycia zaburzeń kwasowo-zasadowych, a mianowicie kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową, w tym wykrycie 5-oksyprolinu w moczu.

Stosować z ostrożnością w następujących przypadkach:

• nadwrażliwość na leki przeciwbólowe, przeciwzapalne, przeciwreumatyczne, a także alergia na inne substancje;
• owrzodzenia przewodu pokarmowego, w tym przewlekłe i nawrotowe choroby wrzodowe lub krwawienia przewodu pokarmowego w wywiadzie;
• jednoczesne stosowanie leków przeciwkrzepliwych;
• zaburzenia funkcji nerek lub zaburzenia krążenia sercowo-naczyniowego (np. patologia naczyń nerkowych, niewydolność serca, hipowolemia, duże operacje, sepsa lub silne krwawienia), ponieważ kwas acetylosalicylowy również zwiększa ryzyko zaburzeń funkcji nerek i ostrej niewydolności nerek;
• ciężka niedostateczność glukozy-6-fosforan dehydrogenazy – kwas acetylosalicylowy może powodować hemolizę lub anemię hemolityczną, szczególnie przy obecności czynników ryzyka hemolizy, takich jak wysokie dawki leku, gorączka lub ostry proces zakaźny;
• zaburzenia funkcji wątroby.

Kwas acetylosalicylowy może powodować rozwój skurczu oskrzeli, napadu astmy oskrzelowej lub inne reakcje nadwrażliwości. Czynniki ryzyka obejmują astmę w wywiadzie, katar sienny, polipę nosa lub przewlekłą chorobę oddechową, reakcje alergiczne (np. reakcje skórne, świąd, pokrzywkę) na inne substancje w wywiadzie.

Ze względu na hamujący wpływ kwasu acetylosalicylowego na agregację płytek krwi, który utrzymuje się przez kilka dni po przyjęciu, stosowanie leków zawierających kwas acetylosalicylowy zwiększa prawdopodobieństwo nasilenia krwawienia podczas zabiegów chirurgicznych (w tym niewielkich zabiegów, np. ekstrakcji zęba).

Przy stosowaniu małych dawek kwasu acetylosalicylowego może obniżyć się wydalanie kwasu moczowego. Może to prowadzić do napadu podagi u podatnych pacjentów.

Nie należy stosować leków zawierających kwas acetylosalicylowy dzieciom i młodzieży z ostrą wirusową infekcją dróg oddechowych (OWI), towarzyszącą lub nie towarzyszącą podwyższonej temperaturze ciała, bez konsultacji z lekarzem. Przy niektórych wirusowych chorobach, szczególnie przy grypie A, grypie B i ospy wietrznej, istnieje ryzyko rozwoju zespołu Reya, który jest bardzo rzadkim, ale zagrażającym życiu stanem wymagającym natychmiastowego leczenia medycznego. Ryzyko może wzrosnąć, jeśli kwas acetylosalicylowy jest stosowany jako lek wspomagający, jednak związek przyczynowo-skutkowy w tym przypadku nie został udowodniony. Jeśli wspomniane stany towarzyszy długotrwałe wymioty, może to być przejaw zespołu Reya.

Jeśli objawy nie ustępują, należy skonsultować się z lekarzem.

Jeśli ból głowy staje się trwały, należy skonsultować się z lekarzem.

Pacjentom, którzy codziennie przyjmują leki przeciwbólowe z powodu łagodnej formy artretyzmu, należy skonsultować się z lekarzem. U pacjentów z ciężkimi infekcjami, takimi jak sepsa, towarzyszącymi obniżeniu poziomu glutationu, przyjmowanie paracetamolu zwiększa ryzyko wystąpienia kwasicy metabolicznej. Objawami kwasicy metabolicznej są głębokie, przyśpieszone lub trudne oddychanie, nudności, wymioty, utrata apetytu. W przypadku pojawienia się tych objawów należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Lek zawiera laktozę, dlatego nie należy go stosować pacjentom z rzadkimi dziedzicznymi postaciami nietolerancji galaktozy, niedoborem laktozy lub zespołem niemożliwości wchłaniania glukozy-galaktozy.

Stosowanie w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Nie stosować.

Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

W przypadku wystąpienia zawrotów głowy należy unikać potencjalnie niebezpiecznej działalności, w szczególności prowadzenia samochodu i/lub wykonywania prac wymagających zwiększonej uwagi oraz szybkości reakcji psychomotorycznych.

Sposób stosowania i dawki.

Dorosłym Farmadol® stosować doustnie po 1–2 tabletki 2–3 razy na dobę po jedzeniu, zapijając dużą ilością płynu. Najwyższa dawka dzienna wynosi 6 tabletów podzielonych na 3 dawki.

Nie należy stosować leku dłużej niż 5 dni jako środka przeciwbólowego i dłużej niż 3 dni jako środka przeciwgorączkowego.

Dzieci. Leku nie stosuje się u dzieci ze względu na ryzyko wystąpienia zespołu Reya (hiperpireksja, kwasica metaboliczna, zaburzenia ze strony układu nerwowego i psychicznego, wymioty, zaburzenia funkcji wątroby) w przebiegu gorączki spowodowanej chorobami wirusowymi.

Przedawkowanie.

Objawy przedawkowania paracetamolu.

Uszkodzenie wątroby może wystąpić u dorosłych, którzy przyjęli 10 g lub więcej paracetamolu, oraz u dzieci, które przyjęły lek w dawce przekraczającej 150 mg/kg masy ciała. Uszkodzenie wątroby może objawić się 12–48 godzin po przyjęciu nadmiernych dawek leku. W pierwszych 24 godzinach mogą wystąpić następujące objawy: bladość, nudności, wymioty, anoreksja, ból brzucha, hepato-necroza, podwyższenie aktywności transaminaz „wątrobowych”, wydłużenie czasu protrombinowego. W przypadku ciężkiego zatrucia niewydolność wątroby może prowadzić do encefalopatii, śpiączki i skutku śmiertelnego. Ostra niewydolność nerek z ostrym nekrozą kanalików może objawiać się silnym bólem w okolicy lędźwiowej, hematurią, białkomoczem i może się rozwinąć nawet przy braku ciężkiego uszkodzenia nerek. Obserwowano również zapalenie trzustki. Mogą występować zaburzenia metabolizmu glukozy oraz kwasica metaboliczna. Obserwowano również arytmie serca. Przy długotrwałym stosowaniu wysokich dawek możliwe jest wystąpienie anemii aplastycznej, trombocytopenii, pancytopenii, agranulocytozy, neutropenii, leukopenii.

U pacjentów z czynnikami ryzyka (długotrwałe leczenie karbamazepiną, fenobarbitalem, fenytyną, primidonem, ryfampycyną, dziurawcem czy innymi lekami indukującymi enzymy wątrobowe; nadużywanie alkoholu; niedobór glutationu, np. zaburzenia trawienia, mukowiscydoza, zakażenie HIV, niedożywienie, kaheksja) przyjęcie 5 g lub więcej paracetamolu może prowadzić do uszkodzenia wątroby.

Po przyjęciu dużych dawek ze strony OUN – zawroty głowy, pobudzenie psychoruchowe i zaburzenia orientacji; ze strony układu moczowego – nefrotoksyczność (kolka nerkowa, zapalenie nerek międzywątrobowe, martwica brodawki nerkowej).

Leczenie N-acetylocysteiny można stosować w ciągu 24 godzin po przyjęciu paracetamolu, ale maksymalny efekt ochronny uzyskuje się przy jego zastosowaniu w ciągu 8 godzin po przedawkowaniu. Skuteczność antydoty gwałtownie maleje po tym czasie.

Objawy przedawkowania kwasem acetylosalicylowym.

Przedawkowanie salicylanami może wystąpić w wyniku długotrwałego zatrucia, spowodowanego leczeniem przewlekłym (stosowanie ponad 100 mg/kg/dobę przez więcej niż 2 dni może spowodować efekty toksyczne), jak również w wyniku ostrego zatrucia, które może zagrozić życiu (przedawkowanie), spowodowanego przypadkowym przyjęciem, szczególnie przez dzieci, lub nieprzewidzianym przedawkowaniem.

Przewlekłe zatrucie salicylanami może mieć charakter ukryty, ponieważ jego objawy są niemieszkalne. Umiarkowane przewlekłe zatrucie spowodowane salicylanami, czyli salicylizm, występuje zazwyczaj tylko po wielokrotnym przyjmowaniu dużych dawek. Główne objawy: zaburzenia równowagi, zawroty głowy, dzwonienie w uszach, niedosłuch, nasilone pocenie się, nudności i wymioty, ból głowy, dezorientacja. Wymienione objawy można kontrolować poprzez zmniejszenie dawki. Dzwonienie w uszach może występować przy stężeniu salicylanów we krwi powyżej 150–300 μg/ml. Poważne reakcje niepożądane występują przy stężeniu salicylanów we krwi powyżej 300 μg/ml. O ostrym zatruciu świadczy wyraźna zmiana równowagi kwasowo-zasadowej, która może się różnić w zależności od wieku pacjenta i ciężkości zatrucia. Ciężkość stanu nie może być określona wyłącznie na podstawie stężenia salicylanów we krwi.

Ze względu na złożone efekty patofizjologiczne objawy zatrucia salicylanami mogą obejmować:

• Zatrucie lekkiego lub średniego stopnia może towarzyszyć: tachypnea, nadmiernej wentylacji, alkalozie oddechowej (alkalemia, alkaliuria); nasileniu pocenia się; nudnościom, wymiotom.
• Zatrucie średniego lub ciężkiego stopnia może towarzyszyć: alkalozie oddechowej z kompensacyjną kwasicą metaboliczną (acidaemia, aciduria); hiperpireksji; zaburzeniom oddechowym: nadmiernej wentylacji, nietętnicznemu obrzękowi płuc, niewydolności oddechowej, duszności; zaburzeniom sercowo-naczyniowym: arytmii, hipotensji tętniczej, niewydolności sercowo-naczyniowej; utracie płynów i elektrolitów: odwodnieniu, oligurii, niewydolności nerek; zaburzeniom metabolizmu glukozy, kwasicy ketonowej; dzwonieniu w uszach, niedosłuchowi; krwawieniu z przewodu pokarmowego; zaburzeniom hematologicznym: hamowaniu płytek krwi, koagulopatii; zaburzeniom neurologicznym: toksycznej encefalopatii i depresji OUN z takimi objawami jak letargia, dezorientacja, śpiączka i drgawki.

Objawy przedawkowania kofeiny.

Duże dawki kofeiny mogą powodować ból w okolicy nadbrzusza, wymioty, działanie moczopędne, przyśpieszone oddychanie, ekstrasystolie, tachykardię lub arytmie serca, wpływ na ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie nerwowe, drażliwość, stan afektu, niepokój, drżenie, drgawki).

Leczenie.

Leczenie ustala się w zależności od stopnia ciężkości i objawów klinicznych i obejmuje standardowe metody. W przypadku przedawkowania konieczna jest szybka pomoc medyczna, nawet jeśli objawy przedawkowania nie występują. Podanie metioniny doustnie lub acetylocysteiny dożylnej może przynieść pozytywny efekt w ciągu 48 godzin po przedawkowaniu. Należy również przeprowadzić ogólne działania wspierające i leczenie objawowe, w tym zastosowanie antagonistów receptorów beta-adrenergicznych, które mogą wyeliminować efekty kardiotoksyczne.

Efekty uboczne.

Reakcje alergiczne: wysypka skórna (zazwyczaj rumień, pokrzywka), świąd, obrzęk naczynioruchowy, wielopostaciowe wypryski rumieniowe (w tym zespół Stevensa–Johnsona), toksyczne martwicze zapalenie nabłonka, niekardiogenny obrzęk płuc, astma.

Ze strony układu pokarmowego: zaburzenia trawienne, w tym nudności, wymioty, dyskomfort i ból w nadbrzuszu, pieczenie, ból brzucha; zapalenie przewodu pokarmowego, zmiany erozyjno-żerczowe przewodu pokarmowego, które w pojedynczych przypadkach mogą prowadzić do krwawień żołądkowo-jelitowych i perforacji z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi.

Ze strony układu wątrobowo-żółciowego: podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, zazwyczaj bez rozwoju żółtaczki, martwica wątroby (efekt zależny od dawki).

Ze strony układu endokrynnego: hipoglikemia, aż do śpiączki hipoglikemicznej.

Ze strony układu krwiotwórczego: siarkohemoglobinemia i metemoglobinemia (cyjanозa, duszność, bóle w okolicy serca), anemia hemolityczna, trombocytopenia, agranulocytoza, krwawienia operacyjne, krwiaki, krwawienia z narządów układu moczowo-płciowego, krwawienia z nosa, krwawienia z dziąseł, krwawienia mózgowe.

Krwawienia mogą prowadzić do ostrej i przewlekłej anemii popostrzegowej/żelazobrzusznej (w wyniku tzw. ukrytego mikrokrowawienia) z odpowiednimi objawami laboratoryjnymi i klinicznymi, takimi jak osłabienie, bladość skóry, hipoperfuzja.

Ze strony układu odpornościowego: obrzęk naczynioruchowy, szok anafilaktyczny, który może towarzyszyć niewydolność sercowo-oddechowy, reakcje nadwrażliwości, katar, zatkanie nosa, skurcz oskrzeli.

Ze strony układu sercowo-naczyniowego: krótkotrwałe podwyższenie ciśnienia tętniczego, tachykardia, arytmia.

Ze strony układu nerwowego środkowego: zawroty głowy, bezsenność, niepokój, szumy w uszach.

Ze strony układu moczowego: zgłaszano zaburzenia funkcji nerek oraz rozwój ostrej niewydolności nerek.

Jednoczesne stosowanie leku w zalecanych dawkach z produktami zawierającymi kofeinę może nasilić efekty uboczne związane z kofeiną, takie jak podwyższona pobudliwość, niepokój, drażliwość, ból głowy, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego i przyspieszone bicie serca.

Okres ważności.

2 lata.

Nie stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu.

Warunki przechowywania.

Przechowywać w miejscu chronionym przed światłem w temperaturze nie wyższej niż 25 °C. Przechowywać w miejscu niedostępnym dla dzieci.

Opakowanie. Po 10 tabletek w blisterze. Po 1 lub 3, lub 5 blisterów w puszce.

Kategoria sprzedaży. Bez recepty.

Producent. AТ „Farmak”.

Adres producenta i miejsce prowadzenia działalności.

Ukraina, 04080, miasto Kijów, ul. Kirylowska 74.